Αρχείο Μήνα Απρίλιος 2017

Αθήνα: Ανάληψη ευθύνης για εμπρησμό αυτοκινήτου δημοσιοκάφρου του ΣΚΑΪ

Πηγή: Contra Info

“Στο μέτρο που η κοινωνία ονειρέυεται την αναγκαιότητα, γίνεται αναγκαίο το όνειρο.Το θέαμα είναι ο εφιάλτης της αλυσοδεμένης σύγχρονης κοινωνίας, που σε τελευταία ανάλυση εκφράζει μόνο την  επιθυμία της να κοιμηθεί.Το θέαμα είναι ο φύλακας του ύπνου αυτού.”
Γκυ Ντεμπόρ

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την τοποθέτηση εμπρηστικού μηχανισμού στο αυτοκινήτο του γ.παπαχρήστου κάτω απο το σπίτι του στον άγιο δημήτριο, στις 18/4 τα ξημερώματα.

Ο γ. παπαχρήστος αποτελεί ένα ανθρώπινο σκουπίδι των δημοσιογραφικών κύκλων. Η πορεία του παρόμοια με των ομοίων του. Ενας πολιτικός γυρολόγος που την εκάστοτε χρονική περίοδο καλείται να εξυπηρετήσει τα ανάλογα εξουσιαστικά συμφέροντα ειτέ αυτά είναι πολιτικά είτε οικονομικά, όπως αποδεικνύει η διαδρομή του απο τον “πράσινο” δολ στον νεοφιλελεύθερο σκάι.

Ποιός είναι όμως ο ρόλος του θεσμού του δημοσιογράφου?

Για μας ο δημοσιογράφος αποτελεί ένα ζωτικό κομμάτι ενός ιδεολογικού μηχανισμού των μέσων μαζικής εξαπάτησης, ο οποίος καλείται να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα κράτους και κεφαλαίου. Η πρακτική τους για να επιτύχουν τα ανωτέρω συμφέροντα είναι η καλλιέργεια φόβου και ο εξωραισμός καταστάσεων,το δε μέσο  τους είναι η παραπλάνηση για την δημιουργία της δικής τους πραγματικότητας. Στην ελληνική “δημοκρατία” που φαινομενικά πρυτανεύει η ελευθερία του λόγου, ο πλουραλισμός των απόψεων ως δια μαγείας δείχνει να κατευθύνεται μονομερώς για την εξυπηρέτηση της οικονομικής και πολιτικής ελίτ. Το αποτέλεσμα είναι η άβουλη “κοινή γνώμη”να άγεται και να φέρεται αναλόγως με την κατεύθυνση των πληροφοριών που διακινούν οι ντελάληδες των μιντιακών κύκλων, αναζητώντας πάντα την ασφάλεια και την ηρεμία στην οποία εδράζεται η δύναμη του κράτους για την επιβολή του καθεστώτος ασφάλειας και όχι μόνο.

Πως όμως το ψέμα μεταφράζεται σε βίωμα και διαμορφώνεται η άποψη της “κοινής γνώμης”?

(περισσότερα…)

συνέχεια

Οι πορείες στη Λευκορωσία και γιατί έχουν καθολική σημασία

                                          «πλήρωσε το φόρο και κοιμήσου πεινασμένος»

Τον τελευταίο μήνα η Λευκορωσία ταλανίζεται από διαδηλώσεις. Οι αναλύσεις που ερμηνεύουν τις πορείες της Λευκορωσίας ως γεωπολιτικό παράγωγο της απόκλισης της από τη Ρωσική πολιτική είναι τουλάχιστον αποπροσανατολιστικές και επικίνδυνες. Για να γίνει κατανοητό το τι συμβαίνει εκεί, αλλά και γιατί αυτό μας αφορά ως προς τα αναλυτικά συμπεράσματα πρέπει να γίνει μια μικρή έστω ανάλυση του τι είναι και πως έφτασε ως εδώ η Λευκορωσία. Η ιστορία της πολιτικής είναι όχι η γεωπολιτική αλλά η ιστορία της ταξικής πάλης της χώρας. Γιατί όμως δεν ακούμε τίποτα από τα ελληνικά-κινηματικά και μη-μέσα για τις πορείες στη Λευκορωσία; Γιατί οι πορείες εκεί έχοντας βαθιά κοινωνικό χαρακτήρα με σχετικά αδιαμεσολάβητο τρόπο, σε συνδυασμό με με την απροσδιόριστη εξωτερική πολιτική της χώρας που προσπαθεί να εξισορροπήσει τις εσωτερικές της αντιφάσεις, δεν ταιριάζει σε καμία γεωπολιτική ανάλυση του όψιμου αγοραίου αντι-ιμπεριαλισμού .

Πως φτάσαμε ως εδώ.

Η Λευκορωσία σε αντίθεση με τις άλλες μετα-σοβιετικές δημοκρατίες του ευρωπαϊκού εδάφους (Ουκρανία, Γεωργία, Μολδαβία) δεν υπέστη το σοκ της μετάβασης, Με την διάλυση της σοβιετικής ένωσης η Λευκορωσία δεν ακολούθησε ακραία και άμεση φιλελευθεροποίηση. Αντιθέτως κράτησε σε μεγάλο βαθμό το κεφάλαιο της κρατικά ελεγχόμενο (το 80% της κίνησης κεφαλαίου της χώρας είναι κρατικό), η σοβιετική νομοθεσία σε μεγάλο βαθμό έμεινε ανέγγιχτη, Η Λευκορωσία ήδη από την σοβιετική εποχή ήταν μια βαριά εκβιομηχανισμένη χώρα, που προμήθευε με βαρύ εξοπλισμό το σύνολο του ανατολικού μπλόκ. Τα εργοστάσια αυτά παρέμειναν υπό κρατικό έλεγχο, όπως και η κεντρική τράπεζα της χώρας (1998). Μετά από μια σύντομη περίοδο αναταραχής μεταξύ 1991-1994 η Λευκορωσία υπό την ηγεσία του Αλεξάντρ Λουκασένκο ξαναγύρισε γρήγορα στο σοβιετικό σύστημα. Τα παλιά σοβιετικά σύμβολα, του στρατού, της αστυνομίας, και της νομοθεσίας επανήλθαν. Ο Λουκασένκο σε δύο δημοψηφίσματα το 1994 και το 1996 θα δεσμευτεί να κρατήσει τη χώρα σε ένα καθεστώς όσο το δυνατόν πιο κοντά στο σοβιετικό μοντέλο ενώ θα δημιουργήσει την πρώτη χωρίς βίζα οικονομική ένωση με τη Ρωσιά, Από το 1999 και με την άνοδο του Β.Πούτιν στην εξουσία στη Ρωσία, η χώρα ακολουθεί σταθερή φιλορωσική πολιτική, κυρίως βρίσκοντας αγορές για τα εξαγωγικά της προϊόντα στη Ρωσία και την Ουκρανία, και σε αντάλλαγμα λάμβανε οικονομική βοήθεια απο τη Ρωσία καθώς και ιδιαίτερα προνομιακή ενεργειακή πολιτική. Η Λευκορωσία προμηθεύεται για τις βιομηχανίες της πρώτες ύλες και φυσικό αέριο σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές και με δυνατότητα πίστωσης από τη Ρωσία. Αυτή η πολιτική είχε τρεις βασικές επιπτώσεις: η Λευκορωσία δεν βίωσε ουσιαστικό οικονομικό σοκ, καθώς οι οικονομικές συνθήκες τις χώρας άλλαξαν πολύ αργά και υπό σταθερό κρατικό έλεγχο. Το καθεστώς παρέμεινε μετά το 1994 σταθερό με το Λουκασένκο να βρίσκεται από τότε μέχρι σήμερα σταθερά στην εξουσία και να μην έχουν γίνει ελεύθερες εκλογές στη χώρα από το 1994. Αυτό συνοδεύτηκε από μια αύξηση του αστυνομικού κράτους, Τέλος, ενώ όπως είναι λογικό στην αρχή μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού στήριξε τον Λουκασένκο στην πολιτική σταθερότητας-κυρίως αφού στις γειτονικές χώρες η οικονομική αστάθεια που εντείνονταν προκαλούσε φόβο, από ένα σημείο και μετά η πολιτική του άρχισε να προκαλεί-έστω και ισχνές-δυσαρέσκειες.

(περισσότερα…)

συνέχεια

Τουρκία, Σχετικά με το δημοψήφισμα: DAF Επαναστατική Αναρχική Δράση

Επαναστατική Αναρχική Δράση
Σχετικά με το δημοψήφισμα: πρώτη ανακοίνωση

Καταρχήν οι αναρχικοί δεν ψηφίζουν και δεν συμμετέχουν σε εκλογικές διαδικασίες. Είναι καθήκον μας να διασφαλίσουμε τη μη προσφυγή στις κάλπες.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΨΗΦΟΦΟΡΟΥΣ
Πολιτικοποίηση με μια ψήφο. Στις εκλογές για κόμμα ή για πρόεδρο ένα σημαντικό κομμάτι της προεκλογικής διαδικασίας είναι η πολιτικοποίηση. Στις τελευταίες εκλογές που έχουν γίνει στην Τουρκία το ποσοστό συμμετοχής έφτασε το 87 τοις εκατό. Ο αριθμός των συμμετεχόντων ήταν 49 εκατομμύρια, ενώ η αποχή έφτασε τα 9 εκατομμύρια. Στο προσεχές δημοψήφισμα για την αλλαγή του πολιτικού συστήματος, το ποσοστό συμμετοχής θα φτάσει τα ίδια επίπεδα.

Τι σημαίνει η συμμετοχή στις εκλογές για τους ψηφοφόρους;

Σε όλα τα εκλογικά συστήματα, η εξουσία καταλαμβάνεται κατά πλειοψηφία. Στη δημοκρατία, δημοκρατικό είναι η εξουσία κατά πλειοψηφία. Η πλειοψηφία διοικεί, η μειοψηφία δεν μπορεί να διοικήσει. Στη διάρκεια των εκλογών, η σχέση μεταξύ πλειοψηφίας και μειοψηφία παίρνει τη μορφή δύο διαφορετικών τρόπων λογομαχίας. Το μόνο για το οποίο δεν λογομαχούν είναι οι εκλογές. Οι εκλογές είναι ένα στοίχημα, όπου μια ομάδα λέει «εγώ-εμείς θέλουμε να διοικήσουμε την κοινωνία» και η άλλη αντιτάσσει ότι «όχι, εγώ-εμείς θέλουμε να διοικήσουμε». Εκλογές είναι η διαδικασία καταμέτρησης των ψηφοφόρων που αρχίζει μετά από τη σχετική συμφωνία των δύο πλευρών, και χωρίς την ύπαρξη ψηφοφόρων δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν. Όποια πλευρά έχει περισσότερους ψηφοφόρους από τις υπόλοιπες, αυτή θα αναλάβει να διοικήσει την κοινωνία. Σ’ αυτό το στοίχημα, ο ψηφοφόρος δεν είναι παρά ένας αριθμός. Αυτή η αριθμητική αξία είναι εντελώς ασήμαντη για τον πολίτη που καθημερινά καλείται να λύσει ένα σωρό προβλήματα. Οι πλευρές του στοιχήματος για να αυξήσουν τη συμμετοχή στις εκλογές, θέλουν να σύρουν τους πολίτες στις εκλογές αποκρύπτοντας την αξία τους ως αριθμών. Με αυτόν τον τρόπο αυξάνεται η συμμετοχή στο στοίχημα. Η αύξηση της συμμετοχής διασφαλίζει ότι οι ψηφοφόροι παραμένουν αριθμός, κυρίως διασφαλίζει το στοίχημα, έπειτα τις εκλογές και τέλος την εσωτερίκευση της εξουσίας που θα σχηματιστεί με το αποτέλεσμα των εκλογών. Ο ψηφοφόρος είτε χάσει είτε κερδίσει θα αποδεχτεί το αποτέλεσμα των εκλογών και την εξουσία της πλευράς που εκλέχτηκε. Αυτή η αποδοχή από πλευράς των πολιτών συνιστά κέρδος κάθε ομάδας που συμμετέχει στο στοίχημα των εκλογών. Όσο διαρκεί η διακυβέρνηση της πλευράς που νίκησε στις εκλογές θα διαρκέσει και η αντιπολίτευση αυτών που έχασαν και οι δύο πλευρές θα περιμένουν τις επόμενες εκλογές.

Τι σημαίνει η ευθύνη του ψηφοφόρου;

(περισσότερα…)

συνέχεια

ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

Την Παρασκευή 31/3 το απόγευμα, πραγματοποιήθηκε μικροφωνική αλληλεγγύης στις καταλήψεις στην κεντρική πλατεία της πόλης. Κρεμάστηκε πανό και για περισσότερο από 2 ώρες παραμείναμε στο σημείο μοιράζοντας κείμενα ενώ πετάχτηκαν και 100δες τρικάκια σε όλη την πλατεία.

Παραθέτουμε το κείμενο που μοιράστηκε:

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΤΙΣ ΒΙΛΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ

Μετά την κατασταλτική πολιτική κατά των καταλήψεων, τις εκκενώσεις κτιρίων και τις συλλήψεις συντρόφων απο την κυβέρνηση Σαμαρά, την σκιτάλη παίρνει η κυβέρνηση Τσίπρα.
Έτσι , μετά το πογκρόμ της κυβέρνησης συριζανελ το καλοκαίρι του 2016 με τις εκκενώσεις 3 καταλήψεων στη Θεσσαλονίκη (Ορφανοτροφείο, Hurriya, Μανδαλίδειο κτίριο στη Λεωφόρο Νίκης) , στις 17 Φλεβάρη μπάτσοι και δημοτικό συνεργείο καθαρισμού, εισβάλλουν στην Κατάληψη του Ανοιχτού 3ου (πρώην δημοτικό σχολείο) στο Βροντάδο της Σύρου, καταστρέφοντας και λεηλατώντας τις υποδομές και σφραγίζοντας τον χώρο.
Στις 13 Μάρτη, μπάτσοι μετα και την έγκριση της δημάρχου Ζωγράφου Τ. Καφατσάκη-Βλάχου, εισβάλλουν στην Κατάληψη της Βίλας Ζωγράφου στην Αθήνα, ένα εγκαταλελλειμμένο για χρόνια κτίριο που από το 2011 καταλήφθηκε απο συντρόφους δίνοντάς του ζωή με πολιτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις. Οι δυνάμεις καταστολής αφού λεηλάτησαν τις υποδομές συνέλαβαν 7 συντρόφους.
Την ίδια μέρα, μπάτσοι με την έγκριση του δημάρχου Αθηναίων Γ. Καμίνη και του “Ερυθρός Σταυρός”, εισβάλλουν και στην Κατάληψη στέγης προσφύγων στην οδό Αλκιβιάδου. Οι 127 πρόσφυγες (ανάμεσά τους και 37 παιδιά) μεταφέρθηκαν στη “Διεύθυνση Αλλοδαπών”  και στη συνέχεια σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, ενώ παράλληλα τα υπάρχοντά τους καταστράφηκαν και κλάπηκαν από τους φασίστες της ΕΛ.ΑΣ (οι οποιοι φέρανε και εκτιμιτή βάζοντας ταμπελάκια με τιμές στα έπιπλα και τις ηλεκτρικές συσκευές!!!) (περισσότερα…)

συνέχεια