Αρχείο Μήνα Μάιος 2020

5 χρόνια χωρίς τον Σπύρο Δραβίλα

29 Μαΐου 2015: Η ημέρα φλογερή, σκοτείνιασαν τα πάντα…

Το πρωί ξυπνήσαμε με συννεφιά και το μεσημέρι ενώ έλαμπε ο ήλιος σκοτείνιασαν τα πάντα…

Ήταν γύρω στις 4 όταν δυνάμεις των ΕΚΑΜ και της αντιτρομοκρατικής μας να φωνάξανε να παραδοθούμε!

Νόμιζα πως ήταν ψέμα, ότι κάτι άλλο ακούν τα αυτιά μου…

Κι όμως αντιθέτως, είχαν περικυκλώσει το σπίτι τα ΕΚΑΜ, το ελικόπτερο πετούσε από πάνω και εμείς προσπαθούσαμε να δούμε τι θα κάνουμε μέσα σε δυο-τρία λεπτά.

Η σκέψη μου τριγυρνούσε στα κολαστήρια που θα ξαναερχόμουν.

Στους διαδρόμους που θα γύρναγα χωρίς κανένα νόημα.

Στους δικούς μου που θα άφηνα πίσω!

Ξαφνικά ο Σπύρος, ο μικρός μας Σπύρος, το παιδί που δεν ήξερε από διπλωματία, που τον διέκρινε το θάρρος, η εντιμότητα και το πάθος για ελευθερία που τόσο πολύ κουράστηκε για να την αποκτήσει, αρπάζει το καλασνικοφ στο άκουσμα πάλι των ΕΚΑΜ και το βάζει κάτω από το λαιμό του δίνοντας τέλος στη ζωή του!!!

Σβήσαν τα πάντα! Το δωμάτιο γέμισε καπνούς. Έπεσε κάτω και ήταν χαμογελαστός!

Ήταν χαρούμενος με την απόφαση και αυτό φαινόταν στο πρόσωπο του!

Ήταν επιλογή του, για αυτό και έλαμπε το προσωπάκι του!

Σάστισα, χτύπαγε η καρδιά μου τόσο δυνατά, νόμιζα ότι ήταν ένα ψέμα ότι έβλεπα.

Και όμως ο αγαπημένος μου Σπυράκος ήταν νεκρός.

Είχε το θάρρος και την τόλμη, είχε την ψυχή να κάνει αυτό που έκανε ενώ εγώ όχι!

Ήταν θαρραλέα η απόφαση του ενώ η δικιά μου όχι!

Κουράστηκε να τριγυρνάει στους διαδρόμους της φυλακής και να περνάνε τα χρόνια χωρίς νόημα!

Σπυράκο συγγνώμη αν καμιά φορά διαφωνούσαμε και συγγνώμη που δε μπόρεσα να σε προλάβω!

Συγγνώμη μικρέ αδερφούλη μου αν καμιά φορά σε είχα στεναχωρήσει!

Είσαι και θα είσαι για πάντα στη ζωή μου.

Θα νοσταλγώ τις στιγμές που γελάγαμε, που με έκανες να νοιώθω παιδί!

Είσαι ο δικός μας Σπυράκος, το παιδί που έδινε τα πάντα χωρίς ανταμοιβή.

Σ’αγαπώ και πάντα θα έχεις χώρο στην καρδιά μου και όταν θα συναντηθούμε θα γελάμε πάλι και θα κάνεις τις πλάκες τις ξεχωριστές που έκανες!!!

Τιμή στον Σπύρο Δραβίλα και πάντα θα ζει στην καρδιά μου!…

Σπύρος Χριστοδούλου

Κατάσταση 2,Υπόγεια Φυλακών Κορυδαλού

ΠΗΓΗ: https://athens.indymedia.org/

συνέχεια

Μαουρίσιο Μοράλες, 11 χρόνια μετά, οι εξεγερμένοι δε σε λησμονούν

Πάνε 11 χρόνια απ’ το τελευταίο σου φευγιό… 11 χρόνια… Κι όλοι μας είχαμε μείνει άναυδοι με την πρώτη επέτειο του θανάτου σου, Μάουρι. Τα χρόνια περνούν, με πάντα κάτι μένει, σωστά;

Για όσες από ‘μάς σε γνώριζαν και για όσους από ‘μάς σε γνώρισαν μετά τον θάνατό σου, πάνε 11 χρόνια όπου σ’ έχουν δίπλα τους, 11 χρόνια όπου εξακολουθούν να διαχέονται, να προκαλούν ταραχές και μπελάδες, δυνατά ή ψιθυριστά να γελούν, πεισματικά να εξαπλώνουν τον Μαύρο Θάνατο.

Το πόσα πολλά συνέβησαν αυτά τα χρόνια, δεν υπάρχει κάποιο ορθολογικό μέτρο να δύναται να τ’ απαριθμήσει. Υπάρχουν εκείνοι που λένε πως ηττηθήκαμε, άλλες που κέρδισαν πάμπολλα, το πραγματικά σημαντικό όμως είναι πως συνεχίζουμε… Και πως η αναρχία, ως μια συμπαγής πρακτική ενάντια σε κάθε μορφή κυριαρχίας, ως αέναη κίνηση, συνεχίζει ξέφρενη. Ιδού λοιπόν γιατί οι πεσόντες μας χαίρουν άκρας υγείας κι εξακολουθούν να γελούν, πλέον ανάμεσα και σ’ άλλα γέλια.

Πόσο θ’ απολάμβανες τους δρόμους τους μήνες αυτούς, γελάμε και μόνο που φανταζόμαστε την απάντηση · κι όμως, Μάουρι, ήσουν μαζί μας σ’ αυτές τις αλησμόνητες μέρες, μες στο χάος και τη γλυκιά παράκρουση. Ήσουν εκεί, επειδή εκεί ήταν όσες κι όσοι επιμένουν να τείνουν μαζί σου προς στο χάος.

Να πώς τροφοδοτήθηκαν η συντροφικότητα, η εικονοκλαστική μνήμη κι η αλληλεγγύη, ενάντια στα σύνορα, την καταστολή και τον θάνατο… όπως γράφτηκε κι από μια φυλακή της Ελβετίας πριν κάποια χρόνια.

Έπειτα απ’ τη δράση της 22ας Μάη του 2009, όπου αντίκρισες τον θάνατο επιτιθέμενος στους δεσμοφυλάκους, δεν υπήρξε κάποια προκήρυξη που ν’ αποσαφηνίζει τη θέση σου… Υπήρχε όμως η ζωή σου, τα γραπτά σου, τα ποιήματά σου, τα τραγούδια σου, οι διηγήσεις σου, οι εμπειρίες σου, σμιλεμένες από σκοντάμματα, λάθη, ξεσπάσματα οργής, χαμόγελα κι επιτυχίες, απ’ την ατέρμονη επιμονή σου να προσπαθείς, με κάθε αναγκαίο μέσο, να φοκώσεις τη νύχτα και να διαλύσεις τη γιορτή για τους δεσμοφυλάκους του κόσμου τούτου.

Τα γραπτά εκείνα έχουν κυλήσει από καρδιά σε καρδιά, αναζητώντας για τα δραστήρια εκείνα χέρια στα οποία βασιλεύει η Αναρχία. Στα γράμματά σου τ’ αποτυπωμένα με μελάνι μαύρο, ξετυλίγεται το κουβάρι των ιδεών σου, των συναισθημάτων σου και των πεποιθήσεών σου, καθάρια ξεπροβάλλει το ποιος επέλεξες νά ‘σαι και τα μονοπάτια που διάλεξες να βαδίσεις ρισκάροντας τα πάντα… δίχως ν’ αναμένεις τους επαίνους των θεατών, δίχως ν’ αναζητάς τη γενική αποδοχή, τη μαζική ικανοποίηση, ή ακόμα και ψήφους για νά ‘σαι λαοφιλής.

Μέσ’ απ’ τα γραπτά σου σε συνάντησαν όσες κι όσοι δε σε γνώριζαν, σφυρηλατώντας τους δικούς τους δεσμούς συνενοχής, και τούτη είν’ η ισχύς της μαύρης μνήμης, η οποία διανοίγει αυλακώματα και μονοπάτια ακριβώς εκεί όπου πάνε να επιβληθούν οι ύβρεις των μπάτσων, των δημοσιογράφων και των υπηκόων… τόσο ζωογόνα είναι δαύτη η αλληλουχία συντροφισσών και συντρόφων, εμπειριών και γενεών, που, σε μια προσπάθεια να κοπούν τούτοι οι δεσμοί, 11 χρόνια μετά τον θάνατό σου, αντηχούν ακόμη ως μουρμουρητά τα δημοσιογραφικά επινοήματα. Ευχαρίστηση προκαλεί το γεγονός πως δεν είσαι ακόμη λαοφιλής… είσαι όμως παρών ανάμεσα στους δικούς μας, σ’ εκείνες που δεν αφήνονται να εξημερωθούν, σ’ εκείνες που επιλέγουν να μην τιθασεύσουν τις αλύγιστες ψυχές τους, κι έτσι ακόμη διαχέεται το περιφρονητικό σου γέλιο στους δρόμους, ανάβοντας φωτιές μέχρι και στις πιο θλιβερές και παγωμένες νύχτες.

Δεν υπάρχει μέρα όπου να μη μας πληγώνει η απουσία σου, μα συνεχίζουμε… Ζεις στις ζωές μας, Μάουρι.

Πέραν κάθε συγκυρίας και κάθε πανδημίας…

Απ’ την Αναρχία κι ενάντια σε κάθε εξουσία, θα παραμείνουμε η χειρότερη μαύρη πανώλη!

Με απεριόριστη αγάπη…

Για όλα τα συντρόφια που έχουν φύγει…

Για όλες κι όλους όσους συνεχίζουν να οξύνουν τον παλμό της σύγκρουσης…

Για τους αιχμαλώτους και τις αιχμάλωτες πολέμου…

Η μνήμη μας είναι μαύρη, το ίδιο κι η καρδιά μας…

Αιώνια απέχθεια για τους δεσμοφυλάκους!

Πηγή: Deutschland Indymedia

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

συνέχεια

Αντιεθνικιστική Αφίσα εν όψει της Γενοκτονίας των Ποντίων

19 Μαΐου 1919 ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας
των Ποντίων. 353.000 νεκροί θύματα των Νεότουρκων
εθνικιστών του Κεμάλ.

Η 24η Απριλίου 1915 έχει οριστεί ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Αρμενίων από τους εθνικιστές Νεότουρκους του Κεμάλ. Η 14η Μάη γιορτάζεται ως η ημέρα απελευθέρωσης της Δυτικής Θράκης από τους Βούλγαρους εθνικιστές και ενσωμάτωσης της στο ελληνικό κράτος.
Τα εγκλήματα, οι γενοκτονίες και οι διωγμοί είναι αποτελέσματα
του εθνικισμού.Σήμερα στην Ελλάδα όπως και σε όλη την Ευρώπη
ο εθνικισμός “ανεβαίνει” κατά μεταναστών και προσφύγων
με την ίδια ρητορική του παρελθόντος, αυτή του μίσους.
Μια νέα γενοκτονία εξελίσσετε τις τελευταίες δεκαετίες στα σύνωρα
του Έβρου και στα νερά της Μεσογείου.

Δεν Ξεχνάμε Τα Εγκλήματα Του Εθνικισμού
Τσακίζουμε Τον Εθνικισμό
Προάγουμε Την Αλληλεγγύη Την Αλληλοβοήθεια Την Αξιοπρέπεια

Η απάντηση στα εγκλήματα των εθνικιστών είναι
το τσάκισμα αυτής της αρρωστημένης ιδεολογίας

συνέχεια

Παρέμβαση για την υπεράσπιση των πλατειών

Στις 16/05/2020 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στην πλατεία Ειρήνης για την υπεράσπιση των δημόσιων χώρων. Η πλατεία ήταν κατάμεστη από κόσμο αλλά και από ασφαλίτες και ΔΙΑΣ. Οι παρουσία των μπάτσων ειδικά τον τελευταίο καιρό είναι ξεδιάντροπα προκλητική και γελοία.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΠΛΑΤΕΙΩΝ

Μετά την περίοδο της καραντίνας , με πρόσχημα την δημόσια υγεία και το κοινό καλό του λαού, παρατηρούμε καθημερινά  στους δρόμους και τις πλατείες μια αυταρχική πολιτική από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

            Συγκεκριμένα τις περασμένες ημέρες είδαμε να γίνονται κάποια ακραία περιστατικά καταστολής εναντίον ριζοσπαστικοποιημένων και μη πολιτών, οι οποίοι παρεβρίσκονταν στις πλατείες Αγίας Παρασκευής και Κυψέλης.

             Πολίτες που κάθονταν στην πλατεία της Αγ. Παρασκευής δέχτηκαν απρόκλητη επίθεση από τις δυνάμεις καταστολής (ΜΑΤ). Το πρόσχημα τους ήταν ο συνωστισμός . Τα καθεστωτικά ΜΜΕ πιστά στη γραμμή της κυβέρνησης απενοχοποιώντας τα αίσχη τους, ισχυρίστηκαν χωρίς απτές αποδείξεις πως εκεί λάμβανε χώρα κάποιου είδους πάρτι. Αυτή η επίθεση στην πραγματικότητα, εξυπηρετεί συμφέροντα επιχειρηματιών της περιοχής με σκοπό την απομάκρυνση του κόσμου από τους δημόσιους χώρους και την απορρόφηση του στα μαγαζιά ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΑ, όταν πια, τα τραπέζια της κάθε επιχείρησης θα έχουν κατακλύσει τις πλατειές.

            Παρόμοιο περιστατικό συνέβη και στο κέντρο της Κυψέλης όπου πέρα από την ριζοσπαστική νεολαία που βρισκόταν εκεί, ξυλοκοπήθηκαν και συνελήφθησαν  κάτοικοι της περιοχής καθώς κατέφθαναν για να μάθουν τι συμβαίνει. Φυσικά και σε αυτήν την περίπτωση  αναμενόμενη ήταν η προβοκατόρικη στάση των ΜΜΕ, τα οποία έκαναν λόγο για δήθεν ανώνυμα τηλεφωνήματα και φανταστικές μολότοφ. Παρατηρείται και στις δύο περιπτώσεις πως συνένοχοι και συμμέτοχοι ήταν οι δημοτικές αρχές με διάδοση ψευδών περιστατικών αλλά και σβήσιμο των φώτων της περιοχής κάνοντας ευκολότερο το έργο του «ελεγκτικού μηχανισμού» (ξέρουν αυτοί).

            Η αρχή της καταστολής και του ελέγχου των δημοσίων χώρων εμφανίστηκε ήδη από την προεκλογική ατζέντα της κυβέρνησης με την στοχοποίηση της πλατείας Εξαρχείων και του αντιστεκόμενου κόσμου που δραστηριοποιούνταν εκεί. Δικαιολογία για την κίνηση αυτή ήταν η εξάλειψη των ναρκωτικών και της εγκληματικότητας, γεγονός που δεν συνέβη ποτέ καθώς ακόμα και σήμερα πραγματοποιείται εμπόριο ναρκωτικών με την παρουσία της αστυνομίας να κάνει τα στραβά μάτια. Ας μην έχουμε αυταπάτες, οι πιάτσες των ναρκωτικών ήταν πάντα μεταφερόμενες από την αστυνομία και για αυτό το λόγο συνεχίζουν να δραστηριοποιούνται στη περιοχή των Εξαρχείων ενώ την ίδια στιγμή ο πολιτικοποιημένος κόσμος στοχοποιείται ενώ οι καταλήψεις κλείνουν η μία μετά την άλλη. ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΧΩΡΩΝ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΑ ΒΑΠΤΙΖΕΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ. Με την πολύτιμη βοήθεια των ΜΜΕ, η κυβέρνηση δημιουργεί μια ψεύτικη εικόνα προσπαθώντας να διαμορφώσει την κοινή γνώμη στα μέτρα της ώστε να συρρικνώσει τους δημόσιους χώρους στο όνομα της στήριξης των επιχειρήσεων φτιάχνοντας δυο μοντέλα ανθρώπων, τους πελάτες και τους «μπαχαλάκηδες».

            Κατά την δική μας άποψη οι δημόσιοι χώροι δε θα έπρεπε σε καμία περίπτωση να γίνονται έρμαια ιδιωτικών συμφερόντων. Οι πλατείες ήταν , είναι και θα πρέπει να παραμείνουν χώροι συνεύρεσης, κοινωνικοποίησης και δημιουργίας πολιτικών συνειδήσεων. Όσον αφορά την γελοία επιχειρηματολογία περί συνωστισμού στις πλατείες δεν βλέπουμε την αντίστοιχη ευαισθησία περί φυλακών, στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών-προσφύγων, ψυχιατρείων καθώς και σχολείων, στα οποία θα απαγορεύεται κάθε είδους ομαδική άθληση, ενώ συζητιέται η επανέναρξη του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου για τα συμφέροντα του καπιταλιστικού μηχανισμού (ιδιοκτήτες ομάδων, στοιχηματικές εταιρίες κτλπ).

            Συνοψίζοντας, λόγω των παραπάνω φαίνεται πως η κυβέρνηση φοβάται την αλληλεπίδραση της κοινωνίας. Συνεπώς δεν θα πρέπει να αφήσουμε τις πλατείες θύματα της εμπορευματοποίησης και του ελεγκτικού μηχανισμού. Να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας αψηφώντας τον τρόμο που σπέρνει αυτή η καταστροφική κυβέρνηση, αγνοώντας τον φόβο ελεύθερης έκφρασης, προάγοντας την αλληλεγγύη, την αυτοοργάνωση και την ελευθερία.

Σύντροφοι/συντρόφισσες

Αναρχικό στέκι Utopia A.D.

ΥΓ: Από ότι φαίνεται δεν είναι όλες οι πλατείες επικίνδυνες για την μετάδοση του ιού .Κάποιες μάλιστα έχουν και αντισώματα όπως η πρόσφατα εγκαινιασμένη δια του δημάρχου Αθηνών Μπακογιάννη πλατεία Ομονοίας ή αλλιώς ‘’πλατεία Αντισωμάτων’’.

συνέχεια

Δήλωση του απεργού πείνας και δίψας Β. Δημάκη

Δήλωση του απεργού πείνας και δίψας Β. Δημάκη για τη μεταγωγή του στα υπόγεια – απομόνωση του Κορυδαλλού.

Μετά την τελευταία πράξη βασανισμου μου από την Γ. Γ. Αντιεγκληματικής Πολιτικής, Σοφίας Νικολάου που με μετηγαγε στον Κορυδαλλο αλλά με έθεσε σε ειδικό καθεστώς εκτισης ποινής, στα υπόγεια των γυναικείων φυλακων Κορυδαλλού, όπου εκτιουν ποινές συγκρατουμενοι μου, με το άρθρο 187Α, όπερ μεθερμηνευομενον (συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση) άρθρο για το οποίο ουδέποτε είχα κατηγορηθεί.

Η στοχευμενη κ δόλια πράξη της ένεκα στιγματισμου μου, αποτελεί κ την τελευταία πράξη κατά της ζωής κ της αξιοπρέπειας μου.

Η αηθης κ εξοντωτικη επίθεση που έχω δεχτεί το τελευταίο διάστημα, αλλά κ ο επαισχυντος εμπαιγμός μου από “δημόσιους λειτουργούς”, που υπηρετούν, υποτίθεται, θέσεις ευθύνης κ δη μάλιστα της δικαιοσύνης, δεν έχει προηγούμενο! Μετά κ το σημερινό, αβίαστα εξάγεται το συμπέρασμα,ότι στόχος τους είναι να με απομακρύνουν, από όλα όσα έχω ονειρευτεί κ με γεωμετρική πρόοδο κάνω πράξη!

Η απροκάλυπτα εμπαθής κ απάνθρωπη, εγωιστική συμπεριφορά τους προς το πρόσωπό μου, αποκαλύπτει την ψυχική μοχθηρια κ την ξιπασια τους…

Μιλούμε πλέον για μικροψυχους βασανιστές κ γδαρτες ονείρων! Πόθεν εξάγεται το συμπέρασμα, ότι θα μπορούσα να δεχτω, ως Άνθρωπος πρώτα απ’ολα, τούτη την κατάπτυστη κ γεμάτη ρεβανσισμο πράξη σας εναντίον μου; Ο τρίτος θεσμικός πυλώνας της δημοκρατίας (δικαιοσύνη) τρίζει συθεμελα. Με τους πολιτες δικαίως να μην τον υποληπτονται πια, όταν υπηρετούν σ’ αυτόν με τον πλέον επιμεμπτο κ παρασιτικο τρόπο, άτομα σαν την Γ. Γ. Αντιεγκληματικής Πολιτικής.

Άτομα που δεν παράγουν κανένα έργο επί της ουσίας παραδεδεγμενα, παρά μόνο κατασπαταλουν κρατικούς πόρους από τους οβολους των Ελλήνων φορολογουμενων προωθώντας την εικόνα τους δηλ. τον ευατο τους! O tempora o mores. Προσπαθώντας με “νύχια κ με δόντια” να κρατήσω το επίπεδο όσο γίνεται ψηλότερα, σταματώ εδώ! Μη ακολουθώντας την Σοφία Νικολάου στην εμπαθή κατρακύλα, που η ίδια χάραξε, ξεκινώντας τον ακατανόητο βασανισμό μου στις 16-4-2020 διατασσοντας την βίαιη απαγωγή μου, διακόπτοντας τις σπουδές μου με τον πλέον φασιστικό τρόπο που όλοι γνωρίζετε κ αποτελειωνοντας τον σήμερα με την ασυγγνωστη μεταγωγη μου στο Κ.Κ. Κορυδαλλού, εν είδει δικαιολογησης της πρώτης αναίτιας κ άδικης πράξης της. Με κατηγορείτε για κάτι;

Ποιο είναι το μήνυμα που προσπαθείτε να περάσετε; Ότι είμαι επικίνδυνος για την διασαλευση της τάξης στο κατάστημα Κορυδαλλού; Επιδιδεστε σε αυθαίρετες υποθέσεις εργασίας που περιστέλλουν βάναυσα ατομικά κ κοινωνικά δικαιώματα των κρατουμένων.

Δοκιμάστε με κ. Νικολάου κ” ο καιρός γαρ εγγύς”… αν θα πράξω ο,τι θεωρείτε: θεώρηση μου, είναι ότι είστε άμεσα επηρεασμένη από χολιγουντιανες παραγωγές, όπως το “minority report”, που σας οδηγούν σε εσφαλμένες αποφάσεις! Σας ενημερώνω μετά λόγου γνώσεως κ επί λόγου τιμής, ότι εάν δεν αποκαταστησετε την δικαιοσύνη στο προσωπο μου, ο γραφων, θα είναι εξαιτίας σας πρώτος νεκρός απεργός πείνας – δίψας φοιτητής κρατούμενος που απλά κ μόνο διεκδίκησε τα εκπαιδευτικά του δικαιώματα με την δέουσα αξιοπρέπεια. Εγω ότι κατάφερα το κατάφερα μόνος μου,ούτε οπίσθια κανενός φίλησα, μήτε σαν αναρριχητικος δηλητηριωδης κομματικός κισσος σκαρφαλωσα, ούτε θα παρακαλέσω ποτέ κανέναν για ό,τι μοχθησα, να το γνωρίζετε καλά αυτό!

Από σήμερα 9-5-2020 δυστυχώς κατέρχομαι σε λευκή απεργία (πείνας – δίψας) άλλη μια φορά, χωρίς καμία τάση ευτελισμου του δικαιώματος που προβλέπεται στο άρθρο 31 του Σ.Κ αλλά κ σε διεθνείς συμβάσεις, αφού καθώς φαίνεται η ανακολουθία προδηλα αποτελεί εγγενες στοιχείο-γνώρισμα της Γ.Γ. Αντιεγληματικης Πολιτικής Σοφίας Νικολάου.

Γνωρίζοντας πια πολυ καλά τον κάθε κίνδυνο της απόφασης μου αυτής, αφού ο οργανισμός μου δεν έχει επανέλθει από την προ ολίγων ημερών απεργία, αλλά μη έχοντας κ τι άλλο να κάνω για την προστασία των εκπαιδευτικών μου δικαιωμάτων κατά τη κράτηση, του προσωπικού μου εκπαιδευτικού μόχθου,αλλά κ την προστασία της προσωπικότητας μου, προβαινω δυστυχώς σε αυτήν.

Οταν πατήσω το πόδι μου στο κελί μου, στην Δ πτέρυγα του Κορυδαλλού, όπως ενδείκνυται για μένα ως το πλέον κατάλληλο επί 3 χρόνια περιβάλλον, για την απρόσκοπτη κ επιτυχή συνέχιση των μέχρι τώρα σπουδών μου, τότε θα διακόψω την απεργία, λόγω του ότι έχει απωλεσθει η εμπιστοσύνη πλέον προς το πρόσωπο της Γ.Γ. Αντιεγληματικης Πολιτικής Σοφίας Νικολάου. Επίσης δηλώνω ότι εξαιτίας του εμπαθους εμπαιγμού της και της προσπάθειας του ανεδαφικου κοινωνικού στιγματισμου μου, με τούτη δω την πονηρή από πλευρά της μεταγωγη, που μόνο στόχο είχε την δικαιολογηση των κακών αποφάσεων της, ένεκα της εισήγησης του Αρχιφυλακα Κορυδαλλού Κ. Σουκου, που παρεμπιπτόντως διευθύντρια στο Κ2 που βρίσκομαι είναι η γυναίκα του! Τυχαίο;

Δηλώνω λοιπόν ότι μετά την βίαιη υφαρπαγη, εν μια νυκτί, όλων όσων έχω καταφέρει,στο κομμάτι της εκπαίδευσης, δεν θα δεχτώ καμία μέτρηση από τους ιατρούς κ το νοσηλευτικό προσωπικό της φυλακής Κορυδαλλού, αρνούμενος να ικανοποιήσω τον σαδισμο της Σοφίας Νικολάου, όπως επίσης να γίνω το πειραματόζωο μιας εμπαθους, ψυχαναγκαστικης και γεμάτης συμπλεγματα, κενοδοξης αριβιστριας που αγεται κ φέρεται με άκρατο ρεβανσισμο όπου οι υπάρχοντες -κατ’αυτην – κοινωνικοι συσχετισμοί θεωρεί ότι την ευνοούν.

ΠΗΓΗ: https://mpalothia.net/

συνέχεια