Κατηγορία: Aναδημοσιεύσεις

Aνακοινωση και κάλεσμα σχετικά με τις πρόσφατες επιθέσεις από το φασιστικό τουρκικό κράτος -Ιούνιος 2020

+++ Η σύνδεση μεταξύ των Ελεύθερων Βουνών του Κουρδιστάν και της Ροζάβα

+++ Ώρα για δράσεις ΠΑΝΤΟΥ

Αυτή η δήλωση είχε ολοκληρωθεί λίγο πριν από την ανακοίνωση της έναρξης μιας νέας επίγειας επίθεσης του φασιστικού τουρκικού κράτους, που ονομάστηκε «Claw-Tiger», στο Νότιο Κουρδιστάν, ξεκινώντας από το Haftanin. Η δήλωση και οι αξιολογήσεις που ακολουθούν επιβεβαιώνουν την άμεση απειλή για όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις του κόσμου και την ανάγκη σύνδεσης των ελεύθερων βουνών του Κουρδιστάν με τη Ροζάβα. ΤΩΡΑ είναι η ώρα να ΔΡΑΣΟΥΜΕ, να οργανωθούμε και να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας, οικοδομώντας μια πραγματική εναλλακτική λύση απέναντι στο σύστημα της καπιταλιστικής νεωτερικότητας. Αυτή η εναλλακτική λύση έχει εφαρμοστεί στη Ροζάβα και στα ελεύθερα βουνά του Κουρδιστάν, και πρέπει να την υπερασπιστούμε και να την οικοδομήσουμε όπου κι αν βρισκόμαστε!

Σύντομη εισαγωγή:

Αυτή η ανακοίνωση  αποτελεί συνέχεια του τελευταίου καλέσματος μας. Επαναλαμβάνει τις πιο σημαντικές πτυχές του και τοποθετεί την πρόσφατη επιχείρηση του φασιστικό τουρκικό κράτους με το όνομα «Νύχια του αετού»  σε ένα ευρύτερο γεωπολιτικό και ιστορικό πλαίσιο. Η ανακοίνωση βασίζεται σε πολιτικές αναλύσεις και αξιολογήσεις που έχουν προετοιμαστεί και δημοσιευθεί από το δίκτυο RiseUp4Rojava- (R4R-), τονίζοντας τη σημασία της σύνδεση μεταξύ των ελεύθερων βουνών του Κουρδιστάν και της Ροζάβα, καθώς και της ανάγκης για ΔΡΑΣΗ ΤΩΡΑ, ώστε να υπερασπιστούμε την επανάσταση και να δημιουργηθούν 2, 3 πολλές Ροζάβες όπου κι αν είμαστε!

Στηρίζουμε το κάλεσμα του KCDK για συμμετοχή στην «Εβδομάδα αντίστασης ενάντια στην αποικιοκρατία» και δείχνουμε την παγκόσμια αντίστασή μας ενεργώντας με διάφορους δημιουργικούς τρόπους!

Η ανακοίνωση μας:

Ενώ ο πόλεμος και οι επιθέσεις στη Ροζάβα και στη Βόρεια Συρία από την Τουρκία και τους τζιχαντιστές σύμμαχους  της, με την υποστήριξη των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων του κόσμου συνεχίζονται σε καθημερινή βάση και ενώ η απειλή μιας νέας μεγάλης εισβολής αυξάνεται, ο πόλεμος στο βόρειο και Νότιο Κουρδιστάν/Ιράκ βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

(περισσότερα…)
συνέχεια

Ηχογραφημένη η εκδήλωση με τη CNT-AIT Albacete

Ηχογραφημένη η εκδήλωση με τη CNT-AIT Albacete που έγινε διαδικτυακά το Σάββατο 20 Ιουνίου Ώρα Ελλάδος 19:00 Θέμα: Η αναρχία στην Ελλάδα. από τον θάνατο του Αλέξη Γρηγορόπουλου μέχρι και σήμερα.

ΕΔΩ

συνέχεια

5 χρόνια χωρίς τον Σπύρο Δραβίλα

29 Μαΐου 2015: Η ημέρα φλογερή, σκοτείνιασαν τα πάντα…

Το πρωί ξυπνήσαμε με συννεφιά και το μεσημέρι ενώ έλαμπε ο ήλιος σκοτείνιασαν τα πάντα…

Ήταν γύρω στις 4 όταν δυνάμεις των ΕΚΑΜ και της αντιτρομοκρατικής μας να φωνάξανε να παραδοθούμε!

Νόμιζα πως ήταν ψέμα, ότι κάτι άλλο ακούν τα αυτιά μου…

Κι όμως αντιθέτως, είχαν περικυκλώσει το σπίτι τα ΕΚΑΜ, το ελικόπτερο πετούσε από πάνω και εμείς προσπαθούσαμε να δούμε τι θα κάνουμε μέσα σε δυο-τρία λεπτά.

Η σκέψη μου τριγυρνούσε στα κολαστήρια που θα ξαναερχόμουν.

Στους διαδρόμους που θα γύρναγα χωρίς κανένα νόημα.

Στους δικούς μου που θα άφηνα πίσω!

Ξαφνικά ο Σπύρος, ο μικρός μας Σπύρος, το παιδί που δεν ήξερε από διπλωματία, που τον διέκρινε το θάρρος, η εντιμότητα και το πάθος για ελευθερία που τόσο πολύ κουράστηκε για να την αποκτήσει, αρπάζει το καλασνικοφ στο άκουσμα πάλι των ΕΚΑΜ και το βάζει κάτω από το λαιμό του δίνοντας τέλος στη ζωή του!!!

Σβήσαν τα πάντα! Το δωμάτιο γέμισε καπνούς. Έπεσε κάτω και ήταν χαμογελαστός!

Ήταν χαρούμενος με την απόφαση και αυτό φαινόταν στο πρόσωπο του!

Ήταν επιλογή του, για αυτό και έλαμπε το προσωπάκι του!

Σάστισα, χτύπαγε η καρδιά μου τόσο δυνατά, νόμιζα ότι ήταν ένα ψέμα ότι έβλεπα.

Και όμως ο αγαπημένος μου Σπυράκος ήταν νεκρός.

Είχε το θάρρος και την τόλμη, είχε την ψυχή να κάνει αυτό που έκανε ενώ εγώ όχι!

Ήταν θαρραλέα η απόφαση του ενώ η δικιά μου όχι!

Κουράστηκε να τριγυρνάει στους διαδρόμους της φυλακής και να περνάνε τα χρόνια χωρίς νόημα!

Σπυράκο συγγνώμη αν καμιά φορά διαφωνούσαμε και συγγνώμη που δε μπόρεσα να σε προλάβω!

Συγγνώμη μικρέ αδερφούλη μου αν καμιά φορά σε είχα στεναχωρήσει!

Είσαι και θα είσαι για πάντα στη ζωή μου.

Θα νοσταλγώ τις στιγμές που γελάγαμε, που με έκανες να νοιώθω παιδί!

Είσαι ο δικός μας Σπυράκος, το παιδί που έδινε τα πάντα χωρίς ανταμοιβή.

Σ’αγαπώ και πάντα θα έχεις χώρο στην καρδιά μου και όταν θα συναντηθούμε θα γελάμε πάλι και θα κάνεις τις πλάκες τις ξεχωριστές που έκανες!!!

Τιμή στον Σπύρο Δραβίλα και πάντα θα ζει στην καρδιά μου!…

Σπύρος Χριστοδούλου

Κατάσταση 2,Υπόγεια Φυλακών Κορυδαλού

ΠΗΓΗ: https://athens.indymedia.org/

συνέχεια

Μαουρίσιο Μοράλες, 11 χρόνια μετά, οι εξεγερμένοι δε σε λησμονούν

Πάνε 11 χρόνια απ’ το τελευταίο σου φευγιό… 11 χρόνια… Κι όλοι μας είχαμε μείνει άναυδοι με την πρώτη επέτειο του θανάτου σου, Μάουρι. Τα χρόνια περνούν, με πάντα κάτι μένει, σωστά;

Για όσες από ‘μάς σε γνώριζαν και για όσους από ‘μάς σε γνώρισαν μετά τον θάνατό σου, πάνε 11 χρόνια όπου σ’ έχουν δίπλα τους, 11 χρόνια όπου εξακολουθούν να διαχέονται, να προκαλούν ταραχές και μπελάδες, δυνατά ή ψιθυριστά να γελούν, πεισματικά να εξαπλώνουν τον Μαύρο Θάνατο.

Το πόσα πολλά συνέβησαν αυτά τα χρόνια, δεν υπάρχει κάποιο ορθολογικό μέτρο να δύναται να τ’ απαριθμήσει. Υπάρχουν εκείνοι που λένε πως ηττηθήκαμε, άλλες που κέρδισαν πάμπολλα, το πραγματικά σημαντικό όμως είναι πως συνεχίζουμε… Και πως η αναρχία, ως μια συμπαγής πρακτική ενάντια σε κάθε μορφή κυριαρχίας, ως αέναη κίνηση, συνεχίζει ξέφρενη. Ιδού λοιπόν γιατί οι πεσόντες μας χαίρουν άκρας υγείας κι εξακολουθούν να γελούν, πλέον ανάμεσα και σ’ άλλα γέλια.

Πόσο θ’ απολάμβανες τους δρόμους τους μήνες αυτούς, γελάμε και μόνο που φανταζόμαστε την απάντηση · κι όμως, Μάουρι, ήσουν μαζί μας σ’ αυτές τις αλησμόνητες μέρες, μες στο χάος και τη γλυκιά παράκρουση. Ήσουν εκεί, επειδή εκεί ήταν όσες κι όσοι επιμένουν να τείνουν μαζί σου προς στο χάος.

Να πώς τροφοδοτήθηκαν η συντροφικότητα, η εικονοκλαστική μνήμη κι η αλληλεγγύη, ενάντια στα σύνορα, την καταστολή και τον θάνατο… όπως γράφτηκε κι από μια φυλακή της Ελβετίας πριν κάποια χρόνια.

Έπειτα απ’ τη δράση της 22ας Μάη του 2009, όπου αντίκρισες τον θάνατο επιτιθέμενος στους δεσμοφυλάκους, δεν υπήρξε κάποια προκήρυξη που ν’ αποσαφηνίζει τη θέση σου… Υπήρχε όμως η ζωή σου, τα γραπτά σου, τα ποιήματά σου, τα τραγούδια σου, οι διηγήσεις σου, οι εμπειρίες σου, σμιλεμένες από σκοντάμματα, λάθη, ξεσπάσματα οργής, χαμόγελα κι επιτυχίες, απ’ την ατέρμονη επιμονή σου να προσπαθείς, με κάθε αναγκαίο μέσο, να φοκώσεις τη νύχτα και να διαλύσεις τη γιορτή για τους δεσμοφυλάκους του κόσμου τούτου.

Τα γραπτά εκείνα έχουν κυλήσει από καρδιά σε καρδιά, αναζητώντας για τα δραστήρια εκείνα χέρια στα οποία βασιλεύει η Αναρχία. Στα γράμματά σου τ’ αποτυπωμένα με μελάνι μαύρο, ξετυλίγεται το κουβάρι των ιδεών σου, των συναισθημάτων σου και των πεποιθήσεών σου, καθάρια ξεπροβάλλει το ποιος επέλεξες νά ‘σαι και τα μονοπάτια που διάλεξες να βαδίσεις ρισκάροντας τα πάντα… δίχως ν’ αναμένεις τους επαίνους των θεατών, δίχως ν’ αναζητάς τη γενική αποδοχή, τη μαζική ικανοποίηση, ή ακόμα και ψήφους για νά ‘σαι λαοφιλής.

Μέσ’ απ’ τα γραπτά σου σε συνάντησαν όσες κι όσοι δε σε γνώριζαν, σφυρηλατώντας τους δικούς τους δεσμούς συνενοχής, και τούτη είν’ η ισχύς της μαύρης μνήμης, η οποία διανοίγει αυλακώματα και μονοπάτια ακριβώς εκεί όπου πάνε να επιβληθούν οι ύβρεις των μπάτσων, των δημοσιογράφων και των υπηκόων… τόσο ζωογόνα είναι δαύτη η αλληλουχία συντροφισσών και συντρόφων, εμπειριών και γενεών, που, σε μια προσπάθεια να κοπούν τούτοι οι δεσμοί, 11 χρόνια μετά τον θάνατό σου, αντηχούν ακόμη ως μουρμουρητά τα δημοσιογραφικά επινοήματα. Ευχαρίστηση προκαλεί το γεγονός πως δεν είσαι ακόμη λαοφιλής… είσαι όμως παρών ανάμεσα στους δικούς μας, σ’ εκείνες που δεν αφήνονται να εξημερωθούν, σ’ εκείνες που επιλέγουν να μην τιθασεύσουν τις αλύγιστες ψυχές τους, κι έτσι ακόμη διαχέεται το περιφρονητικό σου γέλιο στους δρόμους, ανάβοντας φωτιές μέχρι και στις πιο θλιβερές και παγωμένες νύχτες.

Δεν υπάρχει μέρα όπου να μη μας πληγώνει η απουσία σου, μα συνεχίζουμε… Ζεις στις ζωές μας, Μάουρι.

Πέραν κάθε συγκυρίας και κάθε πανδημίας…

Απ’ την Αναρχία κι ενάντια σε κάθε εξουσία, θα παραμείνουμε η χειρότερη μαύρη πανώλη!

Με απεριόριστη αγάπη…

Για όλα τα συντρόφια που έχουν φύγει…

Για όλες κι όλους όσους συνεχίζουν να οξύνουν τον παλμό της σύγκρουσης…

Για τους αιχμαλώτους και τις αιχμάλωτες πολέμου…

Η μνήμη μας είναι μαύρη, το ίδιο κι η καρδιά μας…

Αιώνια απέχθεια για τους δεσμοφυλάκους!

Πηγή: Deutschland Indymedia

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

συνέχεια

Δήλωση του απεργού πείνας και δίψας Β. Δημάκη

Δήλωση του απεργού πείνας και δίψας Β. Δημάκη για τη μεταγωγή του στα υπόγεια – απομόνωση του Κορυδαλλού.

Μετά την τελευταία πράξη βασανισμου μου από την Γ. Γ. Αντιεγκληματικής Πολιτικής, Σοφίας Νικολάου που με μετηγαγε στον Κορυδαλλο αλλά με έθεσε σε ειδικό καθεστώς εκτισης ποινής, στα υπόγεια των γυναικείων φυλακων Κορυδαλλού, όπου εκτιουν ποινές συγκρατουμενοι μου, με το άρθρο 187Α, όπερ μεθερμηνευομενον (συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση) άρθρο για το οποίο ουδέποτε είχα κατηγορηθεί.

Η στοχευμενη κ δόλια πράξη της ένεκα στιγματισμου μου, αποτελεί κ την τελευταία πράξη κατά της ζωής κ της αξιοπρέπειας μου.

Η αηθης κ εξοντωτικη επίθεση που έχω δεχτεί το τελευταίο διάστημα, αλλά κ ο επαισχυντος εμπαιγμός μου από “δημόσιους λειτουργούς”, που υπηρετούν, υποτίθεται, θέσεις ευθύνης κ δη μάλιστα της δικαιοσύνης, δεν έχει προηγούμενο! Μετά κ το σημερινό, αβίαστα εξάγεται το συμπέρασμα,ότι στόχος τους είναι να με απομακρύνουν, από όλα όσα έχω ονειρευτεί κ με γεωμετρική πρόοδο κάνω πράξη!

Η απροκάλυπτα εμπαθής κ απάνθρωπη, εγωιστική συμπεριφορά τους προς το πρόσωπό μου, αποκαλύπτει την ψυχική μοχθηρια κ την ξιπασια τους…

Μιλούμε πλέον για μικροψυχους βασανιστές κ γδαρτες ονείρων! Πόθεν εξάγεται το συμπέρασμα, ότι θα μπορούσα να δεχτω, ως Άνθρωπος πρώτα απ’ολα, τούτη την κατάπτυστη κ γεμάτη ρεβανσισμο πράξη σας εναντίον μου; Ο τρίτος θεσμικός πυλώνας της δημοκρατίας (δικαιοσύνη) τρίζει συθεμελα. Με τους πολιτες δικαίως να μην τον υποληπτονται πια, όταν υπηρετούν σ’ αυτόν με τον πλέον επιμεμπτο κ παρασιτικο τρόπο, άτομα σαν την Γ. Γ. Αντιεγκληματικής Πολιτικής.

Άτομα που δεν παράγουν κανένα έργο επί της ουσίας παραδεδεγμενα, παρά μόνο κατασπαταλουν κρατικούς πόρους από τους οβολους των Ελλήνων φορολογουμενων προωθώντας την εικόνα τους δηλ. τον ευατο τους! O tempora o mores. Προσπαθώντας με “νύχια κ με δόντια” να κρατήσω το επίπεδο όσο γίνεται ψηλότερα, σταματώ εδώ! Μη ακολουθώντας την Σοφία Νικολάου στην εμπαθή κατρακύλα, που η ίδια χάραξε, ξεκινώντας τον ακατανόητο βασανισμό μου στις 16-4-2020 διατασσοντας την βίαιη απαγωγή μου, διακόπτοντας τις σπουδές μου με τον πλέον φασιστικό τρόπο που όλοι γνωρίζετε κ αποτελειωνοντας τον σήμερα με την ασυγγνωστη μεταγωγη μου στο Κ.Κ. Κορυδαλλού, εν είδει δικαιολογησης της πρώτης αναίτιας κ άδικης πράξης της. Με κατηγορείτε για κάτι;

Ποιο είναι το μήνυμα που προσπαθείτε να περάσετε; Ότι είμαι επικίνδυνος για την διασαλευση της τάξης στο κατάστημα Κορυδαλλού; Επιδιδεστε σε αυθαίρετες υποθέσεις εργασίας που περιστέλλουν βάναυσα ατομικά κ κοινωνικά δικαιώματα των κρατουμένων.

Δοκιμάστε με κ. Νικολάου κ” ο καιρός γαρ εγγύς”… αν θα πράξω ο,τι θεωρείτε: θεώρηση μου, είναι ότι είστε άμεσα επηρεασμένη από χολιγουντιανες παραγωγές, όπως το “minority report”, που σας οδηγούν σε εσφαλμένες αποφάσεις! Σας ενημερώνω μετά λόγου γνώσεως κ επί λόγου τιμής, ότι εάν δεν αποκαταστησετε την δικαιοσύνη στο προσωπο μου, ο γραφων, θα είναι εξαιτίας σας πρώτος νεκρός απεργός πείνας – δίψας φοιτητής κρατούμενος που απλά κ μόνο διεκδίκησε τα εκπαιδευτικά του δικαιώματα με την δέουσα αξιοπρέπεια. Εγω ότι κατάφερα το κατάφερα μόνος μου,ούτε οπίσθια κανενός φίλησα, μήτε σαν αναρριχητικος δηλητηριωδης κομματικός κισσος σκαρφαλωσα, ούτε θα παρακαλέσω ποτέ κανέναν για ό,τι μοχθησα, να το γνωρίζετε καλά αυτό!

Από σήμερα 9-5-2020 δυστυχώς κατέρχομαι σε λευκή απεργία (πείνας – δίψας) άλλη μια φορά, χωρίς καμία τάση ευτελισμου του δικαιώματος που προβλέπεται στο άρθρο 31 του Σ.Κ αλλά κ σε διεθνείς συμβάσεις, αφού καθώς φαίνεται η ανακολουθία προδηλα αποτελεί εγγενες στοιχείο-γνώρισμα της Γ.Γ. Αντιεγληματικης Πολιτικής Σοφίας Νικολάου.

Γνωρίζοντας πια πολυ καλά τον κάθε κίνδυνο της απόφασης μου αυτής, αφού ο οργανισμός μου δεν έχει επανέλθει από την προ ολίγων ημερών απεργία, αλλά μη έχοντας κ τι άλλο να κάνω για την προστασία των εκπαιδευτικών μου δικαιωμάτων κατά τη κράτηση, του προσωπικού μου εκπαιδευτικού μόχθου,αλλά κ την προστασία της προσωπικότητας μου, προβαινω δυστυχώς σε αυτήν.

Οταν πατήσω το πόδι μου στο κελί μου, στην Δ πτέρυγα του Κορυδαλλού, όπως ενδείκνυται για μένα ως το πλέον κατάλληλο επί 3 χρόνια περιβάλλον, για την απρόσκοπτη κ επιτυχή συνέχιση των μέχρι τώρα σπουδών μου, τότε θα διακόψω την απεργία, λόγω του ότι έχει απωλεσθει η εμπιστοσύνη πλέον προς το πρόσωπο της Γ.Γ. Αντιεγληματικης Πολιτικής Σοφίας Νικολάου. Επίσης δηλώνω ότι εξαιτίας του εμπαθους εμπαιγμού της και της προσπάθειας του ανεδαφικου κοινωνικού στιγματισμου μου, με τούτη δω την πονηρή από πλευρά της μεταγωγη, που μόνο στόχο είχε την δικαιολογηση των κακών αποφάσεων της, ένεκα της εισήγησης του Αρχιφυλακα Κορυδαλλού Κ. Σουκου, που παρεμπιπτόντως διευθύντρια στο Κ2 που βρίσκομαι είναι η γυναίκα του! Τυχαίο;

Δηλώνω λοιπόν ότι μετά την βίαιη υφαρπαγη, εν μια νυκτί, όλων όσων έχω καταφέρει,στο κομμάτι της εκπαίδευσης, δεν θα δεχτώ καμία μέτρηση από τους ιατρούς κ το νοσηλευτικό προσωπικό της φυλακής Κορυδαλλού, αρνούμενος να ικανοποιήσω τον σαδισμο της Σοφίας Νικολάου, όπως επίσης να γίνω το πειραματόζωο μιας εμπαθους, ψυχαναγκαστικης και γεμάτης συμπλεγματα, κενοδοξης αριβιστριας που αγεται κ φέρεται με άκρατο ρεβανσισμο όπου οι υπάρχοντες -κατ’αυτην – κοινωνικοι συσχετισμοί θεωρεί ότι την ευνοούν.

ΠΗΓΗ: https://mpalothia.net/

συνέχεια