Κατηγορία: Aναδημοσιεύσεις

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΔΙΚΑΣΙΜΟΥ 02.06.2017 ΠΟΛΥΓΥΡΟΣ

Κάτι σαν δημοσιογραφική ανταπόκριση από ένα ιδιότυπο πολεμικό πεδίο, το Δικαστικό Μέγαρο Πολυγύρου, με τις δεκάδες δικογραφίες ενάντια στην αντιστεκόμενη αξιοπρέπεια και υπέρ της καταστροφικής ηλιθιότητας. Πράξη τέταρτη λοιπόν στην περίοδο 4/5 – 2/6/2017. Τρεις ιλαροτραγικές καταδίκες και μια δικαστική κωμικοτραγωδία που θα έχει συνέχειες. Κατά τη σημερινή λοιπόν δικάσιμο είχε προσδιοριστεί ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκιδικής η δίκη δύο ατόμων για τα αδικήματα της στάσης και της οπλοκατοχής που φέρονται να τελέστηκαν στις 21 Οκτώβρη 2012 στη θέση Χοντρό Δέντρο Μ. Παναγίας. Τελικά η υπόθεση αναβλήθηκε, καθώς το δικαστήριο έφτασε μέχρι το… αμέσως προηγούμενο νούμερο του πινακίου. Ίσως αποτέλεσμα σύμπτωσης, ίσως αποτέλεσμα των σημαντικών υποθέσεων που προηγήθηκαν (αγροτικές φθορές από κοπάδι, κλοπή σαμαριών κλπ…) και απαιτούσαν μακρά διαδικασία, ίσως αποτέλεσμα των ασυνήθιστα πολλών διακοπών κατά τη διάρκεια της δικασίμου (προκειμένου να «συσκεφθεί» η πρόεδρος του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου με τον εαυτό της…), ίσως όμως και αποτέλεσμα των ασυνήθιστα πολλών αλληλέγγυων από Χαλκιδική και Κομοτηνή που έκαναν αυτή τη φορά αισθητή την παρουσία τους στα δικαστήρια του Πολυγύρου, η σειρά της υπόθεσης έφτασε μόλις στις τρεις παρά πέντε… Προκειμένου δε να ταλαιπωρηθούν λίγο ακόμα οι κατηγορούμενοι που διώκονται με ανύπαρκτα στοιχεία, δεν τους ανακοινώθηκε ούτε η μέρα αναβολής, αλλά υποχρεώθηκαν να ξαναπάνε στις 12 Ιουνίου για να ακούσουν μία ημερομηνία, πρακτική που δεν ακολουθείται σε καμία άλλη πόλη. Όχι όμως και στην πόλη που δικάζει τις αντιστάσεις στην ανάπτυξη…

ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑΣ, ΡΥΠΑΝΣΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ

Επιτροπή αγώνα Μ. Παναγίας

συνέχεια

Αθήνα: Ανάληψη ευθύνης για εμπρησμό αυτοκινήτου δημοσιοκάφρου του ΣΚΑΪ

Πηγή: Contra Info

“Στο μέτρο που η κοινωνία ονειρέυεται την αναγκαιότητα, γίνεται αναγκαίο το όνειρο.Το θέαμα είναι ο εφιάλτης της αλυσοδεμένης σύγχρονης κοινωνίας, που σε τελευταία ανάλυση εκφράζει μόνο την  επιθυμία της να κοιμηθεί.Το θέαμα είναι ο φύλακας του ύπνου αυτού.”
Γκυ Ντεμπόρ

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την τοποθέτηση εμπρηστικού μηχανισμού στο αυτοκινήτο του γ.παπαχρήστου κάτω απο το σπίτι του στον άγιο δημήτριο, στις 18/4 τα ξημερώματα.

Ο γ. παπαχρήστος αποτελεί ένα ανθρώπινο σκουπίδι των δημοσιογραφικών κύκλων. Η πορεία του παρόμοια με των ομοίων του. Ενας πολιτικός γυρολόγος που την εκάστοτε χρονική περίοδο καλείται να εξυπηρετήσει τα ανάλογα εξουσιαστικά συμφέροντα ειτέ αυτά είναι πολιτικά είτε οικονομικά, όπως αποδεικνύει η διαδρομή του απο τον “πράσινο” δολ στον νεοφιλελεύθερο σκάι.

Ποιός είναι όμως ο ρόλος του θεσμού του δημοσιογράφου?

Για μας ο δημοσιογράφος αποτελεί ένα ζωτικό κομμάτι ενός ιδεολογικού μηχανισμού των μέσων μαζικής εξαπάτησης, ο οποίος καλείται να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα κράτους και κεφαλαίου. Η πρακτική τους για να επιτύχουν τα ανωτέρω συμφέροντα είναι η καλλιέργεια φόβου και ο εξωραισμός καταστάσεων,το δε μέσο  τους είναι η παραπλάνηση για την δημιουργία της δικής τους πραγματικότητας. Στην ελληνική “δημοκρατία” που φαινομενικά πρυτανεύει η ελευθερία του λόγου, ο πλουραλισμός των απόψεων ως δια μαγείας δείχνει να κατευθύνεται μονομερώς για την εξυπηρέτηση της οικονομικής και πολιτικής ελίτ. Το αποτέλεσμα είναι η άβουλη “κοινή γνώμη”να άγεται και να φέρεται αναλόγως με την κατεύθυνση των πληροφοριών που διακινούν οι ντελάληδες των μιντιακών κύκλων, αναζητώντας πάντα την ασφάλεια και την ηρεμία στην οποία εδράζεται η δύναμη του κράτους για την επιβολή του καθεστώτος ασφάλειας και όχι μόνο.

Πως όμως το ψέμα μεταφράζεται σε βίωμα και διαμορφώνεται η άποψη της “κοινής γνώμης”?

(περισσότερα…)

συνέχεια

Οι πορείες στη Λευκορωσία και γιατί έχουν καθολική σημασία

                                          «πλήρωσε το φόρο και κοιμήσου πεινασμένος»

Τον τελευταίο μήνα η Λευκορωσία ταλανίζεται από διαδηλώσεις. Οι αναλύσεις που ερμηνεύουν τις πορείες της Λευκορωσίας ως γεωπολιτικό παράγωγο της απόκλισης της από τη Ρωσική πολιτική είναι τουλάχιστον αποπροσανατολιστικές και επικίνδυνες. Για να γίνει κατανοητό το τι συμβαίνει εκεί, αλλά και γιατί αυτό μας αφορά ως προς τα αναλυτικά συμπεράσματα πρέπει να γίνει μια μικρή έστω ανάλυση του τι είναι και πως έφτασε ως εδώ η Λευκορωσία. Η ιστορία της πολιτικής είναι όχι η γεωπολιτική αλλά η ιστορία της ταξικής πάλης της χώρας. Γιατί όμως δεν ακούμε τίποτα από τα ελληνικά-κινηματικά και μη-μέσα για τις πορείες στη Λευκορωσία; Γιατί οι πορείες εκεί έχοντας βαθιά κοινωνικό χαρακτήρα με σχετικά αδιαμεσολάβητο τρόπο, σε συνδυασμό με με την απροσδιόριστη εξωτερική πολιτική της χώρας που προσπαθεί να εξισορροπήσει τις εσωτερικές της αντιφάσεις, δεν ταιριάζει σε καμία γεωπολιτική ανάλυση του όψιμου αγοραίου αντι-ιμπεριαλισμού .

Πως φτάσαμε ως εδώ.

Η Λευκορωσία σε αντίθεση με τις άλλες μετα-σοβιετικές δημοκρατίες του ευρωπαϊκού εδάφους (Ουκρανία, Γεωργία, Μολδαβία) δεν υπέστη το σοκ της μετάβασης, Με την διάλυση της σοβιετικής ένωσης η Λευκορωσία δεν ακολούθησε ακραία και άμεση φιλελευθεροποίηση. Αντιθέτως κράτησε σε μεγάλο βαθμό το κεφάλαιο της κρατικά ελεγχόμενο (το 80% της κίνησης κεφαλαίου της χώρας είναι κρατικό), η σοβιετική νομοθεσία σε μεγάλο βαθμό έμεινε ανέγγιχτη, Η Λευκορωσία ήδη από την σοβιετική εποχή ήταν μια βαριά εκβιομηχανισμένη χώρα, που προμήθευε με βαρύ εξοπλισμό το σύνολο του ανατολικού μπλόκ. Τα εργοστάσια αυτά παρέμειναν υπό κρατικό έλεγχο, όπως και η κεντρική τράπεζα της χώρας (1998). Μετά από μια σύντομη περίοδο αναταραχής μεταξύ 1991-1994 η Λευκορωσία υπό την ηγεσία του Αλεξάντρ Λουκασένκο ξαναγύρισε γρήγορα στο σοβιετικό σύστημα. Τα παλιά σοβιετικά σύμβολα, του στρατού, της αστυνομίας, και της νομοθεσίας επανήλθαν. Ο Λουκασένκο σε δύο δημοψηφίσματα το 1994 και το 1996 θα δεσμευτεί να κρατήσει τη χώρα σε ένα καθεστώς όσο το δυνατόν πιο κοντά στο σοβιετικό μοντέλο ενώ θα δημιουργήσει την πρώτη χωρίς βίζα οικονομική ένωση με τη Ρωσιά, Από το 1999 και με την άνοδο του Β.Πούτιν στην εξουσία στη Ρωσία, η χώρα ακολουθεί σταθερή φιλορωσική πολιτική, κυρίως βρίσκοντας αγορές για τα εξαγωγικά της προϊόντα στη Ρωσία και την Ουκρανία, και σε αντάλλαγμα λάμβανε οικονομική βοήθεια απο τη Ρωσία καθώς και ιδιαίτερα προνομιακή ενεργειακή πολιτική. Η Λευκορωσία προμηθεύεται για τις βιομηχανίες της πρώτες ύλες και φυσικό αέριο σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές και με δυνατότητα πίστωσης από τη Ρωσία. Αυτή η πολιτική είχε τρεις βασικές επιπτώσεις: η Λευκορωσία δεν βίωσε ουσιαστικό οικονομικό σοκ, καθώς οι οικονομικές συνθήκες τις χώρας άλλαξαν πολύ αργά και υπό σταθερό κρατικό έλεγχο. Το καθεστώς παρέμεινε μετά το 1994 σταθερό με το Λουκασένκο να βρίσκεται από τότε μέχρι σήμερα σταθερά στην εξουσία και να μην έχουν γίνει ελεύθερες εκλογές στη χώρα από το 1994. Αυτό συνοδεύτηκε από μια αύξηση του αστυνομικού κράτους, Τέλος, ενώ όπως είναι λογικό στην αρχή μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού στήριξε τον Λουκασένκο στην πολιτική σταθερότητας-κυρίως αφού στις γειτονικές χώρες η οικονομική αστάθεια που εντείνονταν προκαλούσε φόβο, από ένα σημείο και μετά η πολιτική του άρχισε να προκαλεί-έστω και ισχνές-δυσαρέσκειες.

(περισσότερα…)

συνέχεια

Τουρκία, Σχετικά με το δημοψήφισμα: DAF Επαναστατική Αναρχική Δράση

Επαναστατική Αναρχική Δράση
Σχετικά με το δημοψήφισμα: πρώτη ανακοίνωση

Καταρχήν οι αναρχικοί δεν ψηφίζουν και δεν συμμετέχουν σε εκλογικές διαδικασίες. Είναι καθήκον μας να διασφαλίσουμε τη μη προσφυγή στις κάλπες.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΨΗΦΟΦΟΡΟΥΣ
Πολιτικοποίηση με μια ψήφο. Στις εκλογές για κόμμα ή για πρόεδρο ένα σημαντικό κομμάτι της προεκλογικής διαδικασίας είναι η πολιτικοποίηση. Στις τελευταίες εκλογές που έχουν γίνει στην Τουρκία το ποσοστό συμμετοχής έφτασε το 87 τοις εκατό. Ο αριθμός των συμμετεχόντων ήταν 49 εκατομμύρια, ενώ η αποχή έφτασε τα 9 εκατομμύρια. Στο προσεχές δημοψήφισμα για την αλλαγή του πολιτικού συστήματος, το ποσοστό συμμετοχής θα φτάσει τα ίδια επίπεδα.

Τι σημαίνει η συμμετοχή στις εκλογές για τους ψηφοφόρους;

Σε όλα τα εκλογικά συστήματα, η εξουσία καταλαμβάνεται κατά πλειοψηφία. Στη δημοκρατία, δημοκρατικό είναι η εξουσία κατά πλειοψηφία. Η πλειοψηφία διοικεί, η μειοψηφία δεν μπορεί να διοικήσει. Στη διάρκεια των εκλογών, η σχέση μεταξύ πλειοψηφίας και μειοψηφία παίρνει τη μορφή δύο διαφορετικών τρόπων λογομαχίας. Το μόνο για το οποίο δεν λογομαχούν είναι οι εκλογές. Οι εκλογές είναι ένα στοίχημα, όπου μια ομάδα λέει «εγώ-εμείς θέλουμε να διοικήσουμε την κοινωνία» και η άλλη αντιτάσσει ότι «όχι, εγώ-εμείς θέλουμε να διοικήσουμε». Εκλογές είναι η διαδικασία καταμέτρησης των ψηφοφόρων που αρχίζει μετά από τη σχετική συμφωνία των δύο πλευρών, και χωρίς την ύπαρξη ψηφοφόρων δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν. Όποια πλευρά έχει περισσότερους ψηφοφόρους από τις υπόλοιπες, αυτή θα αναλάβει να διοικήσει την κοινωνία. Σ’ αυτό το στοίχημα, ο ψηφοφόρος δεν είναι παρά ένας αριθμός. Αυτή η αριθμητική αξία είναι εντελώς ασήμαντη για τον πολίτη που καθημερινά καλείται να λύσει ένα σωρό προβλήματα. Οι πλευρές του στοιχήματος για να αυξήσουν τη συμμετοχή στις εκλογές, θέλουν να σύρουν τους πολίτες στις εκλογές αποκρύπτοντας την αξία τους ως αριθμών. Με αυτόν τον τρόπο αυξάνεται η συμμετοχή στο στοίχημα. Η αύξηση της συμμετοχής διασφαλίζει ότι οι ψηφοφόροι παραμένουν αριθμός, κυρίως διασφαλίζει το στοίχημα, έπειτα τις εκλογές και τέλος την εσωτερίκευση της εξουσίας που θα σχηματιστεί με το αποτέλεσμα των εκλογών. Ο ψηφοφόρος είτε χάσει είτε κερδίσει θα αποδεχτεί το αποτέλεσμα των εκλογών και την εξουσία της πλευράς που εκλέχτηκε. Αυτή η αποδοχή από πλευράς των πολιτών συνιστά κέρδος κάθε ομάδας που συμμετέχει στο στοίχημα των εκλογών. Όσο διαρκεί η διακυβέρνηση της πλευράς που νίκησε στις εκλογές θα διαρκέσει και η αντιπολίτευση αυτών που έχασαν και οι δύο πλευρές θα περιμένουν τις επόμενες εκλογές.

Τι σημαίνει η ευθύνη του ψηφοφόρου;

(περισσότερα…)

συνέχεια

ΝΕΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ ΜΕ ΜΙΚΡΟΤΣΙΠ ΚΑΙ ΒΙΟΜΕΤΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Βάσει μνημονίου συνεργασίας σε θέματα ασφάλειας και τρομοκρατίας με τις ΗΠΑ, το οποίο έχει συμφωνήσει και υπογράψει το καθεστώς Τσίπρα, μετά από συναντήσεις «ειδικών» αμερικανών «φίλων» με στελέχη του υπουργείου Εσωτερικών και Δημόσιας τάξης στα τέλη Φλεβάρη του 2016, εκτός των άλλων προβλέπεται η αντικατάσταση των παλαιών ταυτοτήτων οι οποίες θεωρείται ότι είναι εύκολο να νοθευτούν ή να πλαστογραφηθούν με νέες με ενσωματωμένο μικροτσίπ όπου θα περιέχονται βιομετρικά στοιχεία. Μάλιστα η έκδοση νέων ταυτοτήτων θεωρήθηκε από την αμερικανική πλευρά ως απαραίτητη προϋπόθεση ώστε το ελληνικό κράτος να παραμείνει ανάμεσα στα 38, των οποίων οι πολίτες μπορούν να ταξιδεύουν δίχως βίζα στις ΗΠΑ.

Οι χαμηλοί τόνοι και η σχετική καθυστέρηση στην υλοποίηση αφορούν από την μια τους όρους ανάθεσης, καθώς το κόστος φθάνει στα 70 εκατομμύρια και η «καθυστέρηση» σαφώς θα ωφελήσει τους «δικούς» τού καθεστώτος Τσίπρα, που θα θελήσουν να αναλάβουν την διεκπεραίωση και αφ’ ετέρου τις κοινωνικές αντιδράσεις, αλλά και εκείνες της εκκλησίας, που ανθίσταται στις νέου τύπου ταυτότητες.

Τα γνωστά αριστερά τερτίπια; Μάλλον. Το θέμα είναι οι κοινωνικές αντιδράσεις όχι μόνο να υπάρξουν, αλλά να είναι και σθεναρές. Αλλά εδώ θα πει κάποιος είχαμε φθάσει να ζητείται το γνωστό «βραχιολάκι» στο όνομα της αναρχίας για τις ταυτότητες θα κινητοποιηθούμε τώρα; Ή μήπως νομίζετε ότι είμαστε τέλη δεκαετίας του ’80 και αρχές δεκαετίες του ’90 που οι «παλαιοαναρχικοί» έκαναν δουλειά μυρμηγκιού ενάντια στην επιβολή του ΕΚΑΜ (Ενιαίος Κωδικός Αριθμός Μητρώου)

Περασμένα μεγαλεία και θυμώντάς τα να κλαις;

Δημοσιεύθηκε από Λ.

πηγη: Anarchy press

συνέχεια