Κατηγορία: Aναδημοσιεύσεις

Εκδήλωση για την Επανάσταση στο Κουρδιστάν

Ημέρα εκδηλώσεων για την επανάσταση στο Κουρδιστάν στη Φυσικομαθηματική Σχολή, Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου 13/5

Η διαδρομή από τον Κουρδικό επαναστατικό λαϊκό πόλεμο, στην κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα, και προς τη Δημοκρατική Νεωτερικότητα.

44 χρόνια από την εκκίνηση του Κουρδικού Αγώνα Ελευθερίας, και 10 χρόνια από την Επανάσταση της Ροζάβα στη Βορειοανατολική Συρία (Δυτικό Κουρδιστάν), βρίσκουμε ελπίδα και έμπνευση στον αγώνα του λαού του Κουρδιστάν. Η Ροζάβα αποτελεί παράδειγμα μιας κοινωνικής επανάστασης που συμβαίνει αυτή τη στιγμή, που αναπνέει, αναπτύσσεται και εξελίσσεται. Στηρίζουμε τον αγώνα και τις αξίες για τις οποίες αγωνίζεται το Κουρδικό Κίνημα Ελευθερίας: την απελευθέρωση των γυναικών, την κοινωνική / οικονομική / πολιτική / έμφυλη ισότητα, την αυτοοργάνωση. Το παράδειγμα του πώς διαφορετικοί λαοί μιας σύνθετης κοινωνίας μπορούν να συνυπάρξουν αρμονικά και με σεβασμό στα πλαίσια μιας αυτοοργανωμένης δομής κοινοτήτων από τα κάτω, βασισμένη στην άμεση δημοκρατία, τη συνεταιριστική οικονομία, την οικολογία και την Jineolojî (επιστήμη των γυναικών και της ζωής), στο πλαίσιο του Δημοκρατικού Συνομοσπονδισμού, μας βοηθά να αναπτύξουμε τους δικούς μας αγώνες σε όλο τον κόσμο.

Σε αυτή την εκδήλωση, θα κάνουμε μια εισαγωγή σχετικά με την ιστορία του Κουρδικού Αγώνα Ελευθερίας, ξεκινώντας με το επαναστατικό αντάρτικο κίνημα του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) και συνεχίζοντας προς τη Δημοκρατική Νεωτερικότητα και την Κοινωνική Επανάσταση στη Ροζάβα. Πώς κατάφερε το αντάρτικο κίνημα να δημιουργήσει μια κοινωνική επανάσταση; Ποιες είναι οι αξίες για τις οποίες αγωνίζεται το Κουρδικό Κίνημα Ελευθερίας; Πώς αυτές οι αξίες εφαρμόζονται πρακτικά στην κοινωνική οργάνωση; Με βάση αυτά, στόχος μας είναι να ξεκινήσει μια συζήτηση γύρω από το τι διδάγματα μπορούν να πάρουν τα ελλαδικά και διεθνή κινήματα από το Κουρδικό κίνημα. Πώς μπορούμε να εμπνευστούμε για να πυροδοτήσουμε νέους αγώνες ικανούς να ανατρέψουν την Καπιταλιστική Νεωτερικότητα; Τέλος, θα μοιραστούμε τις ενημερώσεις για την τρέχουσα κατάσταση στο Κουρδιστάν.

Riseup4Rojava Gr

συνέχεια

ΕΚΤΑΚΤΟ – ΕΝΑΝΤΙΩΘΕΙΤΕ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΤΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

Από τις 14 Απριλίου η Τουρκία έχει εντείνει και πάλι τις διασυνοριακές τις επιθέσεις εναντίον των απελευθερωμένων εδαφών και των αμυντικών ζωνών Medya στο Νότιο Κουρδιστάν (Βόρειο Ιράκ), σηματοδοτώντας την έναρξη μιας νέας επίθεσης. Στις 17 Απριλίου το καθεστώς Erdoğan-AKP ανακοίνωσε τη νέα αυτή επίθεση με την ονομασία “Claw Lock”.

Τα τουρκικά χερσαία στρατεύματα και οι ειδικές δυνάμεις από τότε προσπαθούν και πάλι με όλες τους τις δυνάμεις να πατήσουν πόδι στις περιοχές Zap και Avasin. Με μαζική αεροπορική υποστήριξη, δηλαδή αεροπορική επιτήρηση, βομβαρδισμούς, μαχητικά αεροσκάφη, οπλισμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, επιθετικά ελικόπτερα και βομβαρδισμούς από βαρύ πυροβολικό προσπαθούν να πέρασουν στην περιοχή είτε πέφτοντας από ελικόπτερα είτε προσπαθούν να προελάσουν από το έδαφος μέσω συνοριακών σταθμών και από τις περιοχές που είναι υπό τον έλεγχο του KDP, το οποίο συνεργάζεται ανοιχτά με τους Τούρκους εισβολείς και κατακτητές. Σύμφωνα με τις πληροφορίες από εκεί και τις δηλώσεις που έκαναν οι Λαϊκές Δυνάμεις Άμυνας (HPG) τις τελευταίες ημέρες σοβαρές συγκρούσεις έχουν λάβει χώρα κυρίως στις περιοχές Zap και Avaşîn και οι μάχες συνεχίζονται. Ταυτόχρονα οι επιθέσεις στις γραμμές του μετώπου του Til Temir, του Ayn Îsa και του Zirgan στη Rojava έχουν αυξηθεί, το ISIS έχει κηρύξει την έναρξη νέας επίθεσης και ο ιρακινός στρατός έχει επιτεθεί σε αρκετά σημεία ελέγχου των YBŞ στην περιοχή της Şengal.

Αυτή η νέα επιχείρηση του τουρκικού φασιστικού κράτους και των συνεργατών του εναντίον του κουρδικού κινήματος ελευθερίας πρέπει να κατανοηθεί σε ένα ευρύτερο πλαίσιο και ως η συνέχεια του πολέμου των τελευταίων ετών σε ολόκληρη την περιοχή. Δεν είναι αποσυνδεδεμένη από τον αγώνα στη Ροζάβα, αλλά βαθιά συνδεδεμένη μαζί του. Αυτός ο πόλεμος ενάντια στον αγώνα για ελευθερία είναι επίσης άμεσα εγκεκριμένος από το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ. Υποστηρίζεται από αυτούς και είναι προφανές ότι θέλουν να πάρουν αποτελέσματα όσο ο κόσμος δεν ακούει και κοιτάζει μόνο την Ουκρανία. Πέρυσι ο τουρκικός στρατός έκανε υπερβολική χρήση χημικών όπλων ενάντια στ@ς αντάρτ@ς που αντιστέκονται και πρέπει να υποθέσουμε ότι δεν θα σταματήσουν αλλά θα εντείνουν την χρήση χημικών όπλων στις ζώνες άμυνας.Από τις αρχές του έτους 2022 η Τουρκία κάνει προετοιμασίες για την οριστική εξάλειψη της αντίστασης:

– Μαζί με το ISIS ξεκίνησαν τον Ιανουάριο μια μεγάλη προσπάθεια να απελευθερώσουνχιλιάδες μαχητές του ISIS από τη φυλακή του Hesekê και με αυτόν τον τρόπο να αφήσουν τη Ροζάβα (βορειοανατολική Συρία) να πέσει ξανά στο χάος, γεγονός που οδήγησε σε σφοδρές μάχες για περισσότερο από μια εβδομάδα.

– Εντατικοποίησε τις επιθέσεις με οπλισμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη στο Şengal και τη Rojava, εδραίωσαν τη συνεργασία τους με το KDP και εν μέρει με την ιρακινή κυβέρνηση για την κατασκευή συνοριακού τείχους μεταξύ της Şengal και της Rojava, για να περικυκλώσουν και να απομονώσουν τις αγωνιζόμενες περιοχές και να αποκόψουν την μεταξύ τους σύνδεση.

– Συμμετέχει άμεσα στις σχεδιαζόμενες επιχειρήσεις. Ο στόχος είναι προφανής: Θέλουν να καταστρέψουν και να εξολοθρεύσουν όποιον επιμένει να έχει ελεύθερη βούληση και για να το πετύχουν αυτό στοχεύουν στην καρδιά της αντίστασης, το αντάρτικο.

Για να υπερασπιστούμε το Şengal και τον λαό των Êzidî, για να υπερασπιστούμε τη Rojava και την επανάσταση, για να υπερασπιστούμε την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον και να συντρίψουμε τον φασισμό πρέπει να πάρουμε θέση τώρα!Σας καλούμε να βγείτε στους δρόμους και να συγκρουστείτε με τον τουρκικό φασισμό, τα θεσμικά όργανα και τους υποστηρικτές του στην περιοχή σας.

Οργανωθείτε και γίνετε δημιουργικοί/ες δείχνοντας την αλληλεγγύη σας στην αντιφασιστική αντίσταση στο Κουρδιστάν!

Ας συντρίψουμε τον τουρκικό φασισμό και ας χτίσουμε το διεθνές αντιφασιστικό μέτωπο!

#ΕνωθείτεστηνΑντίσταση#RiseUp4Rojava

Συντονισμός RiseUp4Rojava, 20.04.2022

συνέχεια

ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΑΜΠΡΟ:Τιμή για πάντα στον Σύντροφο Λάμπρο Φούντα

11/3/2022

   Πριν 12 χρόνια, ο αναρχικός Σύντροφος Λάμπρος Φούντας, ένοπλος αντάρτης μέλος του Επαναστατικού Αγώνα, δολοφονήθηκε από τους μισθοφόρους του καθεστώτος, τους μπάτσους Χάσκη Ανδρέα και Κουμαράκη Θεόδωρο στη Δάφνη, ξημερώματα της 10ης/3/2010.

  Ο Σύντροφος Λάμπρος Φούντας με το όπλο στο χέρι έπεσε μαχόμενος σε προ-παρασκευαστική ενέργεια της Οργάνωσης προετοιμάζοντας το επόμενο χτύπημα σε οικονομικούς και πολιτικούς στόχους, άμεσα σχετιζόμενους με την επιβολή των μνημονίων και του ολοκληρωτικού συστήματος οικονομικής και πολιτικής εξουσίας.

  Ο ένοπλος αντάρτης Λάμπρος Φούντας έπεσε στον Αγώνα για την Αναρχία και την Κοινωνική Επανάσταση, για να γίνει η οικονομική κρίση ευκαιρία για την καθεστωτική ανατροπή, ευκαιρία για την κοινωνική απελευθέρωση από τα δεσμά του κράτους και του κεφαλαίου.

   Ένα μήνα μετά τη δολοφονία του συντρόφου Λάμπρου, οι σύντροφοι Ν. Μαζιώτης και Π. Ρούπα συλλαμβάνονται και αναλαμβάνουν την πολιτική ευθύνη της συμμετοχής τους στον Επαναστατικό Αγώνα. Δικάζονται και φυλακίζονται, ενώ μετά την παρέλευση του 18μηνου, αποφυλακίζονται και περνάνε στην ‘‘παρανομία’’ συνεχίζοντας τη δράση του Επαναστατικού Αγώνα.

   Στις 10/4/2014 ο Επαναστατικός Αγώνας πραγματοποιεί βομβιστική ενέργεια ενάντια στην Τράπεζα της Ελλάδας – Παράρτημα της ΕΚΤ – και το γραφείο του ΔΝΤ στην Αθήνα, ενέργεια την οποία αφιερώνουν στον σύντροφο Λάμπρο. Η επίθεση αυτή αναλήφθηκε ως «Κομάντο Λάμπρος Φούντας». 12 χρόνια μετά, οι σύντροφοι του Επαναστατικού Αγώνα βρίσκονται ακόμα στη φυλακή. Και στα πέτρινα αυτά χρόνια της φυλάκισής τους οι σύντροφοι Μαζιώτης και Ρούπα στέκονται όρθιοι, περήφανοι, αξιοπρεπείς, τιμώντας στο ακέραιο τον Λάμπρο, τον ίδιο τον Αγώνα, τον Επαναστατικό Αγώνα.

   Όσα χρόνια και αν περάσουν, ο σύντροφος Λάμπρος –ιδιαίτερα σήμερα, στους χαλεπούς και δύσκολους καιρούς– είναι ένα φωτεινό παράδειγμα για τη συνέχιση του αγώνα και την επαναστατική προοπτική.

    Ο Σύντροφος Λάμπρος επέλεξε να ζήσει, να ‘‘σταθεί’’ και να πολεμήσει από τη μεριά των καταπιεσμένων, ως επαναστάτης, μαχόμενος με το όπλο στο χέρι στον δύσκολο αλλά αναγκαίο αγώνα για την ανατροπή του κράτους, τον αγώνα ενάντια στον καπιταλιστικό σύστημα, τον αγώνα για μια κοινωνία ισότητας και ελευθερίας, τον αγώνα για μια εξισωτική κοινωνία δίχως κοινωνικούς και ταξικούς διαχωρισμούς, φτώχεια, εκμετάλλευση, φονικούς πολέμους.

    Ο Σύντροφος Λάμπρος Φούντας σήκωσε ψηλά τη σημαία του επαναστατικού αγώνα, της επαναστατικής αναρχικής παράδοσης που συνδέει το ιστορικό νήμα από τους Κομμουνάρους του Παρισιού, τον Μάχνο, τους Ναρόντνικους, τον Ντουρρούτι και τον Σαμπατέ, τους Χιλιανούς και τους Λευκορώσους αναρχικούς με τον Χίλμαρσον (“Spark”- Sahin Huseini) και τον Λορέντζο Ορσέττι (Orso, Tekoser) τους διεθνιστές αναρχικούς που έπεσαν με το όπλο στο χέρι για την Επανάσταση στη Ροζάβα – Β.Συρία, και τόσους άλλους αναρχικούς μαχητές από τα πέρατα του κόσμου μέχρι την Ελλάδα, τον Χρήστο Κασσίμη, τον Χρήστο Τσουτσουβή, τον Χριστόφορο Μαρίνο ως τα φυλακισμένα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα Πόλα Ρούπα και Νίκο Μαζιώτη που δεν ”καλύφθηκαν” πίσω από την κρατική καταστολή και αναμετρήθηκαν στα ίσια με το καθεστώς μέχρι και τον Θάνο Χατζηαγγέλου που ανέλαβε σήμερα, 10 του Μάρτη, την ευθύνη για τη συμμετοχή του στην οργάνωση Αναρχική Δράση, που βρέθηκαν όπως και ο Λάμπρος Φούντας, συνειδητά, απ’ τη σωστή μεριά της Ιστορίας.

   Ο Λάμπρος Φούντας δεν κιότεψε, δεν κρύφτηκε στα στενά της Δάφνης, έπεσε ως μαχητής του Επαναστατικού Αγώνα. Πολέμησε μην αντέχοντας το μοιρολόι του δούλου, τον αναθεωρητισμό και την υποταγή. Κι όπως λέει και ένας ποιητής του καιρού μας:

”[….] Εμείς τα όνειρά μας δεν τα αφήσαμε – Δεν απουσιάσαμε – Δεν χωριστήκαμε – Κι ας ήμασταν λίγοι στην αρχή – Δεν φοβηθήκαμε [….] Τολμήσαμε τη μεγάλη Έφοδο για την ελευθερία – Εμφανιστήκαμε από τη σκοπιά της Πράξης – Δεν κρυφθήκαμε στο λόγο της ύλης – Ανοίξαμε τους δικούς μας δρόμους στην ιστορία – Ελευθερώσαμε τον άνθρωπο από τον ίσκιο του – Το μαύρο σπόρο μάς τον πήραν έως και οι άγγελοι και οι δαίμονες -Τον πήγαν μέχρι την κόλαση – Μέχρι τον παράδεισο – Έως εκεί που οι δούλοι του θεού έβαψαν με το αίμα των εξουσιαστών το γαλάζιο του ουρανού” (M.Σ)

ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΛΑΜΠΡΟ ΦΟΥΝΤΑ

Αλληλεγγύη στους συντρόφους του Επαναστατικού Αγώνα

Πόλα Ρούπα και Νίκο Μαζιώτη – Δύναμη ως τη λευτεριά.

Αλληλέγγυοι-ες στον Επαναστατικό Αγώνα

ΠΗΓΗ: ΕΔΩ

συνέχεια

ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΛΑΜΠΡΟ ΦΟΥΝΤΑ – ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΡΑΤΗ ΘΑ ΞΕΣΠΟΥΝ ΠΟΛΕΜΟΙ, ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΘΑ ΧΥΝΕΤΑΙ ΑΙΜΑ

Στις 10/3/2010 o σύντροφός μας Λάμπρος Φούντας δολοφονήθηκε από σφαίρα κρατικού φρουρού κατά τη διάρκεια προετοιμασίας ενέργειας του Επαναστατικού Αγώνα και στα πλαίσια ενός αγώνα για την αποτροπή επιβολής των αντικοινωνικών μέτρων σωτηρίας του οικονομικού και πολιτικού συστήματος εξουσίας από την κρίση, για την παρεμπόδιση επέλασης των μνημονιακών πολιτικών.

12 χρόνια μετά το θάνατο του συντρόφου μας έχουμε διανύσει ακόμα μεγαλύτερες αποστάσεις προς την ίδια καταστροφική πορεία που έχει χαράξει το σύστημα του καπιταλισμού και του κράτους για την ανθρωπότητα και τον πλανήτη περνώντας από την μια καταστροφική κρίση στην άλλη.

Χωρίς να έχει ξεπεραστεί η οικονομική συστημική κρίση, αλλά να υποβόσκει αναμένοντας σπίθες που θα την αναζωπυρώσουν, ξέσπασε η πανδημία του κορωνοϊού θυμίζοντάς μας πόσο κοντά στον αφανισμό του ανθρώπινου είδους μας έχει φέρει ο καπιταλισμός και η καταστροφή της φύσης που συνοδεύει την ανάπτυξή του. Και χωρίς να έχει τελειώσει η πανδημία (ποιός περιμένει εξάλλου πως θα λήξει η απειλή των ιών;), μια νέα παγκόσμια απειλή παρουσιάζεται, αυτή του πολέμου που συνιστά γνήσιο παιδί του καπιταλισμού και των κρατών. Τον φόβο ενός πυρηνικού πολέμου, ενός ολέθρου για όλη την ανθρωπότητα ξύπνησε ο πόλεμος στην Ουκρανία υπενθυμίζοντάς μας πως όσο υπάρχουν κράτη, όσο υπάρχει ο ανταγωνισμός για την κυριαρχία και την επέκτασή τους ο κίνδυνος ενός παγκόσμιου πολέμου θα είναι πάντα υπαρκτός.

12 χρόνια μετά το θάνατο του συντρόφου μας Λάμπρου Φούντα που έπεσε στον αγώνα για την αποτροπή των καταστροφικών μνημονιακών πολιτικών στην χώρα μας, η κοινωνία μας, η ανθρωπότητα όλη βυθίζεται από τη μία καταστροφική κρίση στην άλλη. Το σύστημα του καπιταλισμού και του κράτους μας φέρνει όλο και πιο κοντά στο χείλος της αβύσσου. Η ύπαρξή μας, η επιβίωση όλων μας κρέμεται από μια κλωστή.

Ο σύντροφος Λάμπρος Φούντας όμως θα παραμείνει ζωντανός μαζί με την ελπίδα για μια άλλη κοινωνία. Θα μας φωτίζει τον δρόμο για να πορευόμαστε προς μια κοινωνία χωρίς δολοφονικές οικονομικές κρίσεις, χωρίς θανατηφόρες πανδημίες, χωρίς φτώχεια, εξαθλίωση, κοινωνικούς και ταξικούς διαχωρισμούς, χωρίς ολέθριους πολέμους και προσφυγιά. Θα μας φωτίζει τον δρόμο για να πορευόμαστε προς μια κοινωνία κοινωνικής αλληλεγγύης, ισότητας, ελευθερίας, ειρήνης.

ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΛΑΜΠΡΟ ΦΟΥΝΤΑ

Πόλα Ρούπα, Γ΄πτέρυγα φυλακών Ελαιώνα Θήβας

Νίκος Μαζιώτης, Δ΄πτέρυγα φυλακών Δομοκού

Μέλη του Επαναστατικού Αγώνα

ΠΗΓΗ: ΕΔΩ

συνέχεια

ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟΠΙΟ ΜΕΤΑ ΤΗ ΜΑΧΗ (Σχετικά με την εισβολή του ρωσικού στρατού στην Ουκρανία)

ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟΠΙΟ ΜΕΤΑ ΤΗ ΜΑΧΗ
ΖΑΠΑΤΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΚΤΗ
Μεξικό

ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟΠΙΟ ΜΕΤΑ ΤΗ ΜΑΧΗ
(Σχετικά με την εισβολή του ρωσικού στρατού στην Ουκρανία).

2 Μαρτίου 2022.

Σε όσους υπέγραψαν τη Διακήρυξη για τη Ζωή:
Στην εθνική και διεθνή Έκτη:
Σύντροφοι και συντρόφισσες, αδελφές και αδελφοί:

  Μοιραζόμαστε μαζί σας το λόγο και τις σκέψεις μας γι’ αυτό που συμβαίνει σήμερα στη γεωγραφία που ονομάζεται Ευρώπη:

ΠΡΩΤΟΝ: Υπάρχει μια επιθετική δύναμη, ο ρωσικός στρατός.  Στο παιχνίδι υπάρχουν συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, και από τις δύο πλευρές.  Αυτοί που υποφέρουν τώρα, από τις χίμαιρες των μεν και από τους ύπουλους οικονομικούς υπολογισμούς των δε, είναι οι λαοί της Ρωσίας και της Ουκρανίας (και ίσως σύντομα και οι λαοί και άλλων γεωγραφιών, κοντινών ή μακρινών).  Ως ζαπατίστας δεν υποστηρίζουμε το ένα ή το άλλο Κράτος, αλλά εκείνους που αγωνίζονται για τη ζωή ενάντια στο σύστημα.

  Όταν έγινε η πολυεθνική εισβολή στο Ιράκ (εδώ και 19 σχεδόν χρόνια), με επικεφαλής τον αμερικανικό στρατό, υπήρξαν κινητοποιήσεις σε όλο τον κόσμο ενάντια σε εκείνον τον πόλεμο.  Κανείς λογικός άνθρωπος δεν πίστευε ότι το να αντιταχθεί κανείς στην εισβολή σήμαινε ότι τάσσεται στο πλευρό του Σαντάμ Χουσεΐν.  Τώρα η κατάσταση είναι παρόμοια, αν και όχι η ίδια.  Ούτε  Ζελένσκι ούτε  Πούτιν.  Σταματήστε τον πόλεμο.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Διάφορες κυβερνήσεις έχουν ταχθεί υπέρ της μιας ή της άλλης πλευράς, με βάση οικονομικούς υπολογισμούς.  Το ανθρωπιστικό δεν παίζει κανένα ρόλο στις εκτιμήσεις τους.   Για αυτές τις κυβερνήσεις και τους «ιδεολόγους» τους υπάρχουν επεμβάσεις-εισβολές-καταστροφές καλές και κακές.  Οι καλές είναι αυτές που πραγματοποιούνται από όσους υποστηρίζουν και οι κακές είναι αυτές που διαπράττονται από τους αντιπάλους τους.  Το χειροκρότημα  στο εγκληματικό επιχείρημα του Πούτιν που δικαιολογεί τη στρατιωτική εισβολή στην Ουκρανία θα μετατραπεί σε ανάθεμα όταν, με τα ίδια λόγια, δικαιολογηθεί η εισβολή σε άλλους λαούς των οποίων οι επιλογές δεν είναι της αρεσκείας του μεγάλου κεφαλαίου.

  Κάποιοι  θα εισβάλουν σε γεωγραφίες για να τις σώσουν από τη «νεοναζιστική τυραννία» και  κάποιοι άλλοι για να τελειώνουν με τα γειτονικά «ναρκο-κράτη».  Και όλοι θα επαναλάβουν τα ίδια λόγια του Πούτιν: «θα αποναζικοποιήσουμε» (ή το ανάλογο) και θα αφθονούν οι «αιτιολογίες»  περί «κινδύνου για τους λαούς τους».  Και έτσι, όπως μας λένε οι συντρόφισσές  μας στη Ρωσία: «οι ρωσικές βόμβες, οι ρουκέτες, οι σφαίρες πετούν προς τους Ουκρανούς και δεν τους ρωτούν για τις πολιτικές τους απόψεις και τη γλώσσα που μιλούν», αλλά το μόνο που αλλάζει είναι η εθνικότητα των μεν και των δε.

ΤΡΙΤΟ: Τα μεγάλα κεφάλαια και οι κυβερνήσεις τους στη «Δύση» έκατσαν με σταυρωμένα τα χέρια και παρακολούθησαν – και μάλιστα ενθάρρυναν – την επιδείνωση της κατάστασης.  Στη συνέχεια, όταν η εισβολή ήταν σε εξέλιξη, περίμεναν να δουν αν η Ουκρανία θα αντισταθεί, κάνοντας τους υπολογισμούς τους για το τι θα μπορούσαν να κερδίσουν από το ένα ή το άλλο αποτέλεσμα.  Καθώς λοιπόν η Ουκρανία αντιστέκεται,  αρχίζουν να τείνουν χείρα  «βοηθείας», εν είδει λογαριασμού που θα εισπραχθεί αργότερα.  Ο Πούτιν δεν είναι ο μόνος που αιφνιδιάστηκε από την αντίσταση της Ουκρανίας.

  Οι νικητές σε αυτόν τον πόλεμο είναι τα μεγάλα κονσιόρτουμ όπλων και οι μεγάλοι καπιταλιστές που βλέπουν την ευκαιρία να κατακτήσουν, να καταστρέψουν/ανοικοδομήσουν εδάφη, δηλαδή να δημιουργήσουν νέες αγορές για αγαθά και καταναλωτές, για ανθρώπους.

ΤΕΤΑΡΤΟ: Αντί να στραφούμε σε αυτά που διαδίδουν τα μέσα ενημέρωσης και τα κοινωνικά δίκτυα των δύο πλευρών  -και που αμφότεροι τα παρουσιάζουν ως «ειδήσεις»- ή στις «αναλύσεις»  των, ξαφνικά αναρίθμητων,  ειδικών της γεωπολιτικής και υπερασπιστών του Συμφώνου της Βαρσοβίας και του ΝΑΤΟ, αποφασίσαμε να αναζητήσουμε και να ρωτήσουμε εκείνους που, όπως και εμείς, επιμένουν στον αγώνα για τη ζωή στην Ουκρανία και τη Ρωσία.

Μετά από αρκετές προσπάθειες, η Ζαπατιστική Επιτροπή Έκτη κατάφερε να έρθει σε επαφή με τους συγγενείς μας στην αντίσταση και την εξέγερση στις γεωγραφίες που ονομάζονται Ρωσία και Ουκρανία.

ΠΕΜΠΤΟΝ: Συνοψίζοντας: αυτοί οι σύντροφοί μας, που επίσης υψώνουν τη σημαία του ελευθεριακού @, παραμένουν σταθεροί: σε αντίσταση όσοι βρίσκονται στο Donbass, στην Ουκρανία, και σε εξέγερση όσοι περπατούν και εργάζονται στους δρόμους και τη γη της Ρωσίας.  Υπάρχουν άνθρωποι που συνελήφθησαν και ξυλοκοπήθηκαν στη Ρωσία επειδή διαμαρτυρήθηκαν κατά του πολέμου.  Υπάρχουν νεκροί στην Ουκρανία που σκοτώθηκαν από τον ρωσικό στρατό.

  Τους ενώνει (και μας ενώνει  μαζί τους), όχι μόνο το ΟΧΙ στον πόλεμο, αλλά και η άρνηση να «ευθυγραμμιστούν» με κυβερνήσεις που καταπιέζουν τους λαούς τους.

  Μέσα στη σύγχυση και το χάος και στις δύο πλευρές, τους κρατάνε σταθερούς οι πεποιθήσεις τους: ο αγώνας τους για ελευθερία, η απόρριψη των συνόρων και των Εθνικών Κρατών τους και των αντίστοιχων καταπιέσεων που μόνο σημαία αλλάζουν.

  Καθήκον μας είναι να τους υποστηρίξουμε στο μέτρο των δυνάμεών μας.  Μια λέξη, μια εικόνα, μια μελωδία, ένας χορός, μια υψωμένη γροθιά, μια αγκαλιά – ακόμη και από μακρινές γεωγραφίες – είναι μια στήριξη που θα ενθαρρύνει τις καρδιές τους.

  Το να αντιστέκεσαι σημαίνει να επιμένεις και να αντέχεις καιρό.  Ας στηρίξουμε αυτούς τους συντρόφους στην αντίστασή τους, δηλαδή στον αγώνα τους για τη ζωή.  Τους το οφείλουμε και το οφείλουμε και σε μας τους ίδιους.

ΕΚΤΟ: Για όλα τα παραπάνω, καλούμε την εθνική και διεθνή Έκτη -σύμφωνα με τους χρόνους του, τις γεωγραφίες και τους τρόπους του ο καθένας- να διαδηλώσει ενάντια στον πόλεμο και να υποστηρίξει τους Ουκρανούς και τους Ρώσους που αγωνίζονται στις γεωγραφίες τους για έναν κόσμο με ελευθερία.

  Καλούμε επίσης σε οικονομική στήριξη της αντίστασης στην Ουκρανία σε λογαριασμούς που θα μας υποδειχθούν εν ευθέτω χρόνω.

  Από την πλευρά της, η Επιτροπή Έκτη του EZLN κάνει το ίδιο, στέλνοντας λίγη βοήθεια σε όσους στη Ρωσία και την Ουκρανία αγωνίζονται ενάντια στον πόλεμο.  Έχουμε επίσης ξεκινήσει επαφές με τους συντρόφους μας μας στη SLUMIL K’AJXEMK’OP (Ευρώπη) για τη δημιουργία ενός κοινού οικονομικού ταμείου για την υποστήριξη όσων αντιστέκονται στην Ουκρανία.

  Ξεκάθαρα, φωνάζουμε και σας καλούμε να φωνάξουμε και να απαιτήσουμε: Έξω ο ρώσικος στρατός από την Ουκρανία!

-*-

  Ο πόλεμος πρέπει να σταματήσει τώρα.  Αν συνεχιστεί και αν, όπως προβλέπεται, κλιμακωθεί, τότε ίσως δεν θα υπάρχει κανείς να λογοδοτήσει για το τοπίο μετά τη μάχη.

Από τα βουνά του νοτιοανατολικού Μεξικού.

Subcomandante Insurgente Moisés. SupGaleano.
Επιτροπή Έκτη του EZLN.
Μάρτιος 2022.

ΠΗΓΗ: ΕΔΩ

συνέχεια

Σήμερα γιορτάζουμε τον σύντροφο Σαχίν Χοσεϊνί

Στις 24 Φλεβάρη 2018 ο σύντροφος Χέικουρ Χίλμαρσον- Σαχίν Χουσεϊνί έμεινε στην ιστορία υπερασπιζόμενος το ελεύθερο καντόνι Αφρίν της Ροζάβα Κουρδιστάν, απέναντι στην αντεπαναστατική εισβολή μίας ΝΑΤΟϊκής πολεμικής μηχανής και των μισθοφόρων της. Όσα έχουν γραφτεί από συντρόφους για την προσωπική αγωνιστική πορεία του έχει σημασία να τα ξαναδιαβάζουμε, να αναζητούμε με θέρμη τις μαρτυρίες και να ξαναζούμε τους μύθους της ανθρώπινης εξέλιξης, στιγμή στιγμή κάθε μέρα. Στην ελεύθερη συντροφική ζωή της επαναστατικής πάλης, Hevjiyana Azad, κάθε μέρα είναι πολλές επέτειοι της ιστορικής συνέχειας που ενώνει τον κατακερματισμένο υπόδουλο κόσμο. Η Hevjiyana Azad είναι κυτταρικός ιστός επανενσαρκωμένης μνήμης. Κάθε μέρα ειναι γιορτή της επανάστασης.

Όταν γνωριστίκαμε με τον σύντροφο Χέικουρ στην Αθήνα, όπου μπήκε στο κίνημα των καταλήψεων αμέσως μόλις έφτασε από το συνοριακό σφαγείο του Βόρειου Αιγαίου, μου απήυθυνε τη βούλησή του να ενταχθεί στον ένοπλο αγώνα. Ήδη προσηλωμένος στην συνεπή πρακτική εκδήλωση της αγωνιστικότητάς του, αναζητούσε το άλμα που θέτει όλες τις αντιθέσεις στην αποφενακισμένη υλική κρίση τους. Εγώ, θεωρώντας ότι η συνευθύνη της αντάρτικης στράτευσης προϋποθέτει αγωνιστικούς δεσμούς που σπανίως μπορούν και καλλιεργούνται γρήγορα έξω από μία ριζωμένη επαναστατική κοινότητα, τον προέτρεψα να επεξεργαστεί τη δυνατότητα συμμετοχής του στην αντίσταση της επανάστασης στη Bόρεια Συρία. Ο σύντροφος προχώρησε σε αυτή την κατεύθυνση με απαράμιλλη αποφασιστικότητα και αφοσίωση. Αφότου μπήκε στη μαχόμενη κοινότητα, συντομότατα έγινε δάσκαλος του κοινωνικού ήθους και φρονήματος και της επαναστατικής οργανωτικής πρακτικής, όπως μας διηγήθηκαν οι συμπολεμιστές συντροφοί του. Η λανθασμένη, γενικευτική εκτίμησή μου ως προς την απόσταση που χώριζε τον σύντροφο Χέικουρ από την ετοιμότητά του να αναλάβει ιδιαίτερες ευθύνες που σε συνθήκες εμβρυακού μητροπολιτικού αντάρτικου, απαιτούν υπερβάλουσα προσωπική σταθερότητα και πρωτοβουλία, αποτέλεσε ένα παράγοντα στροφέα, ώστε ο επαναστάτης Σαχίν Χουσεϊνί να βρει τον τόπο ολοκλήρωσής του, να προσφέρει και να βιώσει το ομορφότερο και βέλτιστο των ικανοτήτων του. Παρεπόμενα, η απόδειξη της αδυναμίας της συντηρήτικης επιφύλαξης μπροστά σε μία ανεξερεύνητη συντροφική παρουσία, μου έκανε σαφέστερη την κρισιμότητα της ανάπτυξης και διαθεσιμότητας οργανωτικού χώρου, πολιτισμικά, δηλάδη ολικά, καλλιεργημένου, για την ανοιχτή συμπερίληψη του Άλλου που επιχειρεί να διασχίσει ένα ταξικό σύνορο.

Στον κεφαλειοκρατικό πολιτισμό είμαστε όλοι εγκλοβισμένοι, βολεμένοι, ή αποκλεισμένοι, σε άνισες τοπολογίες και στιγμές. Γινόμαστε κοινότητα όταν διασχίζουμε τα σύνορα προς τα κάτω. Οπως έχει πει ο σύντροφος Ντουράν Καλκάν, ιδρυτικό μέλος του PKK αναφερόμενος στην ιστορικά ανιντακατάστατη συμμετοχή των Κούρδων επαναστατών στη Λιβανο-Παλαιστινιακή αντίσταση: «Δεν ειναι ίδιο πράγμα να αγωνίζεσαι στη χώρα σου ή έξω, στη χώρα άλλων ανθρώπων. Αναμφίβολα, είναι πολύ ευκολότερο για κάποιον να ζει και να αγωνίζεται στη χώρα του και στην κοινωνία του. Λέγεται ότι τα επαναστατικά κινήματα, μετά τη γέννησή τους έχουν δύο βασικά πεδία άντλησης εμπειρίας: πρώτα, την πρακτική στη φυλακή και δεύτερο, την πρακτική στο εξωτερικό. Κινήματα που αγωνίζονται και στα δύο πεδία και περνάνε τη δοκιμασία επιτυχώς, αν δεν χαλαρώσουν αργότερα, σίγουρα θα τα καταφέρουν».

Η τοπολογία του ριζοσπαστικού στοχασμού είναι η παγκοσμιότητα, η τοπικότητα της επαναστατικής δράσης είναι οι κρίσιμοι τόποι της τρέχουσας παγκοσμιότητας της ταξικής διαπάλης. Εστιάζοντας στη Μέση Ανατολή, το ιστορικό νήμα που συνέχει τον Μερτζάνοφ, με τις διεθνείς ταξιαρχίες της Ισπανίας, τη φράξια Κόκκινος Στρατός (RAF) και τους σύγχρονους διεθνιστές που πολεμούν στο Κουρδιστάν και τη Βόρεια Συρία, είναι η κοινωνική επανάσταση ενάντια σε όλο το βάθος της κεφαλαιο-κρατικής κυριαρχίας. Ο Μερτζάνοφ, αναρχικός επαναστάσης από την Ελβετία, σχεδίαζε επιθέσεις σε ευρωπαικές τράπεζες στην Ιστανμπούλ κατά την τελευταία φάση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, αιχμαλωτίστηκε και απαγχονίστηκε από τον σουλτάνο. Η RAF συμμετείχε ενεργά και άφησε μάρτυρες στον Παλαιστινιακό αγώνα. Το Κουρδικό Κίνημα ελευθερίας, έχει αναλύσει ότι η πρώτη βορειο-ατλαντική εισβολή στο Ιράκ, ευθύς μετά την πλήρη ενσωμάτωση του κρατικο-μονοπωλιακού μπλοκ στο σύστημα της ιδωτικής αγοράς, αποτέλεσε την έναρξη του τρίτου παγκόσμιου πολέμου, με επίκεντρο τη Μέση Ανατολή. Ο πόλεμος μαίνεται χωρίς ανάπαυλα (μετά το περασμά του από τα Βαλκάνια) και την τελευταία δεκαετία έχει γίνει κομβικό πεδίο διαπραγμάτευσης των ιμπεριαλιστικών συσχετισμών.

Ο σύντροφος Σαχίν Χουσεϊνί όπως κι άλλοι αρκετοί μαζί του, δεν μετέβει στο καμίνι του πολέμου για να αποκτήσει ένα βίωμα, να ενισχύσει τις ικανότητες του, κλπ ατομικιστικά και χρησιμοθηρικά παράγωγα της καπιταλιστικής νοοτροπίας· έγινε ένα με τη μοναδική πραγματική αντίσταση απέναντι στην κυριαρχία των κρατιστικών, αποικιοκρατικών, ιμπεριαλιστικών και φασιστικών δυνάμεων: το κίνημα της συνομοσπονδιακής αυτονομίας. Ο Χέικουρ πολεμάει ακόμα στο Αφρίν, στη Ροζάβα και τις Ζώνες Άμυνας Μεντίγια, ετοιμάζεται να επιστρέψει στο Αιγαίο και στου πάγους του ιμπεριαλιστικού βορά. Ο σημερινός πόλεμος στην Ουκρανία, η σύγχυση των εθνικά περιχαρακωμένων ελευθεριακών, το χώνεμα της κρατιστικής αριστερά μέσα στη δίνη του ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμού, κι η απλανής αριστοκρατική ουδετερότητα του μητροπολιτικού πασιφισμού, σημαίνουν συναγερμό. Η διέξοδος, σίγουρα όχι άκοπη και αναίμακτη, βρίσκεται στους καρπούς που έχουν βλαστήσει στη Βόρεια Συρία, την Τουρκία, το Βόρειο Ιράκ και το βόρειοδυτικό Ιραν. Δεν υπάρχει πιο επίκαιρη πρόταση, από το Παγκόσμιο Δημοκρατικό Συνέδριο* των αυτόνομων και συνομόσπονδων και αυτοπεριφρουρούμενων λαών. Μία συνάντηση που χτίζεται σε καθε χαράκωμα επαναστατικής αντίστασής, σαν αυτό στο οποίο έδωσε τη ζωή του ο σύντροφος Σαχίν Χουσεϊνί.

Ο σύντροφος Χέικουρ κατέδειξε ότι η επαναστατική πάλη, αναμφίβολα σημαίνει ΟΡΓΑΝΩΣΗ. Επιπλέον όμως μας έδειξε τι σημαίνει επαναστατική οργάνωση. Τόσο απλό, αλλά ακόμα μακρινό για το σύγχρονο αναρχικό κίνημα διεθνώς: αλληλέγγυα δέσμευση στην ανάγκη απέναντι στην τυραννία.

Όταν το alter ego των αφεντικών του πλανήτη, έσερνε χιλιάδες γυναίκες και παιδιά σε σκλαβοπάζαρα, εσύ βρήκες τις οργανωμένες και τους οργανωμένους και διέλυσες το άντρο των δημίων, ενώ οι μέντορες πίσω σου παραμιλούσαν, «ναι μεν αλλά το PKK είναι τέτοιο κι αλλιώτικο». Όταν οι δολοφόνοι ξαναμπήκαν, χαλυβδόφραχτοι και με τις ευχές του χριστιανού πατριάρχη, ήσουν ήδη εκεί μπροστά από ένα χωριό στην άλλη μεριά της Γης κι έμεινες εκεί μέχρι τέλους, ενώ οι «σύντροφοι» σου έλεγαν «δεν είναι ο δικός σου αγώνας». Εσύ που όταν σου είπε ο διπλανός «πάμε να τους χτυπήσουμε», είπες αμέσως «πάμε», ενώ η φωνή που’χες αφήσει στον παλιό κόσμο ψυθίριζε «δεν είναι αυτός ο σωστός τρόπος». Έτσι λοιπόν, διασχίζοντας το παγωμένο σύνορο του χρόνου, κατεβαίνει απ’τους ουρανού στη Γη η ελεύθερη ζωή, καίγοντας τα πέπλα της ταξικής κόλασης.

Ο Σαχίν Χουσεϊνί ήξερε ότι δεν αρκεί να βρεθείς στο επίμαχο σημείο την κρίσιμη στιγμή: έχεις καθήκον να ξεθεμελιώσεις τις εισβολές γύρω σου, να σηκώσεις αστραπές, να κατεβάσεις ποτάμια. «Δεν γίνεται να μην είμαστε εκεί», είπε και κίνησε όλο το ταμπούρι για εκεί. Ήξερε ότι για να νικήσουμε στην Γη, οι πρώτοι που περνάν στον μεθοριακό τόπο γίνονται ρίζα. Να τι σημαίνει «επαναστατικό κίνημα», να με τι υλικό φτιάχνεται η Οργάνωση.

Στον παράδεισο που κατοίκησε ο Χέικουρ, σεργιανάει ακόμη ο βιασμός κι ο φόνος. Οι λογαριασμοί ανήκουν στους περιπλανώμενους της ζωής.

Ας μην χαρίσουμε έναν ήσυχο θάνατό μας στους αφέντες.

Sehid Namirin

Δημήτρης Χατζηβασιλειάδης

24 φλεβάρη 2022

* https://athens.indymedia.org/post/1613793/

ΠΗΓΗ: ΕΔΩ

συνέχεια