Κατηγορία: Αντιφασισμός – Αντιρατσισμός

Η υποταγή δεν έχει φύλο

Σε έναν κόσμο κυριαρχίας, εκμετάλευσης και καταπίεσης είναι αναμενόμενο πως θα υπάρχουν κοινωνικές ομάδες που θα είναι σε δυσμενέστερη θέση και ομάδες που θα βρίσκονται σε πλεονεκτικότερη. Τα ζητήματα πάνω στα οποία μπορεί να δημιουργούνται τέτοιου τύπου μειονεκτικές και πλεονεκτικές καταστάσεις μπορεί να αντανακλούν μια ταξική, φυλετική, έμφυλη, εθνοτική, πολιτισμική, θρησκευτική, σεξουαλική διάσταση. Έτσι λοιπόν ανάλογα τις συνθήκες κάθε περιβάλλοντος και τις ιδιαιτερότητες τις οποίες παρουσιάζει ως προς το σε ποιο από τα προαναφερόμενα πεδία κυριαρχίας, εκμετάλευσης και καταπίεσης δίδεται παραπάνω προτεραιότητα κάθε φορά, εμφανίζονται και οι ανάλογες κοινωνικές ομάδες πίεσης , οι οποίες εγείρουν κοινωνικές διεκδικήσεις ενάντια στην δομική κοινωνική βία , εκμετάλευση και καταπίεση που υπόκεινται. Πολλές φορές αυτές οι ομάδες δεν βρίσκονται ούτε σε σύγκλιση, ούτε σε σύμπνοια . Αυτό είτε γιατι μπορεί να προέρχονται από διαφορετικές κοινωνικές πραγματικότητες ( κάποιες απο τις οποίες ίσως πιο προνομιούχες από κάποιες άλλες) , είτε γιατί αντιλαμβάνονται η κάθε μια για τον εαυτό της το δικό της ζήτημα ως κεντρικό και ως προτεραιότητα, είτε γιατί έχουν ανταγωνιστικά συμφέροντα ως προς την κοινωνική θέση που διεκδικούν είτε τέλος γιατί πολύ απλά δεν μπορούν να προκύψουν κοινοί κώδικες επικοινωνίας για κάτι τετοιο.
Υπάρχουν όμως στιγμές που η κυρίαρχη συστημική και κοινωνική βία μπορεί να εκφραστεί μέσα από ένα γεγονός με τέτοιο τρόπο ώστε να μην αφορά πλέον αποκλειστικά μια κοινωνική ομάδα (απλά και μόνο επειδή μπορεί το όποιο θύμα- ή θύματα- να ήταν κομμάτι της) αλλά να αφορά πολλές παραπάνω κοινωνικές ομάδες επειδή ακριβώς ο τρόπος που εκδηλώθηκε το γεγονός είναι δυνατόν να αντανακλά ευρύτερες κυριαρχικές, εκμεταλευτικές και καταπιεστικές συνθήκες .
Σε τέτοιες περιπτώσεις σχεδόν πάντοτε προκύπτουν και οι ανάλογες κοινωνικές δυναμικές εντός κάθε ομάδας οι οποίες κοπιάζουν έτσι ώστε να μονοπωλούν το θέμα ως “δικό τους” και το όποιο θύμα-ή θύματα- ως δικά τους. Αυτό όχι μόνο προκειμένου να εξυπηρετήσουν την προσωπική τους ατζέντα και να αναδείξουν σε πρώτο πλάνο τα δικά τους προβλήματα, αλλά κι επειδή προσβλέπουν σε μια προσπάθεια αποσύνδεσης του χ γεγονότος από ένα ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορεί να υπάγεται, και που θα μπορούσε να αναδεικνύει μεγαλύτερες, ευρύτερες και συνολικότερες προβληματικές του κοινωνικού συστήματος.
Αυτή η προσπάθεια αποσύνδεσης ποτέ δε γίνεται απροκάλυπτα αλλά για λόγους επικοινωνιακούς καμουφλάρεται με τέτοιο τρόπο ώστε να αποκτήσει ιδεολογικό πρόσημο και να οχυρωθεί πίσω από τη δήθεν υπεράσπιση της πολύ ξεχωριστής ιδιαιτερότητας της εκάστοτε κοινωνικής ομάδας , και έτσι καταφεύγει και στην καταγγελία, όσων έχουν αντίθετη άποψη με αυτήν την περιχαράκωση, για “καπέλωμα” , για ασέβεια στα συλλογικά χαρακτηριστικά που προκύπτει από ιδεοληψίες και κοινωνικά προνόμια τα οποία κατέχουν και διάφορα άλλα . Ανά περίσταση διαφορετικά, αλλά με κοινούς άξονες, ύφος και στυλ επιχειρηματολογίας. Το ζητούμενο ωστόσο παραμένει πάντοτε ίδιο: ο διακαής πόθος να μην συναντηθούν διαφορετικά ζητήματα μεταξύ τους ούτως ώστε να προκύπτει η λιγότερη δυνατή ριζοσπαστικόποιηση, η πάση θυσία αποφυγή της εκτροπής σε βίαιες ατραπούς και η εκδήλωση οργής και η εμμονή σε μια δικαιωματικού τύπου εκτόνωση της κρίσης , πάντα στα δημοκρατικά πλαίσια της νομιμότητας και πάντα στα πλαίσια της λεγόμενης ενδιάμεσης καταστολής κι αν τύχει και χρειαστεί επιστρατεύεται και η άμεση καταστολή παρεκλίσεων.
Όλα τα παραπάνω προφανώς δεν προκύπτουν φυσικά έτσι απλά, αλλά στηρίζονται στην ύπαρξη διαχωρισμένων ρόλων μέσα στις εκάστοτε εξουσιαζόμενες, εκμεταλευόμενες και καταπιεσμένες κοινωνικές ομάδες , ρόλων που δημιουργούν μεσολαβητικές πρωτοπορείες που παραγοντίζουν και που συνήθως έχουν και αυξημένα προνόμια και βάσεις ακολουθητών των γραμμών που εκπορεύονται.
Όλα αυτά γίνονται πολύ ξεκάθαρα μέσα από την τροπή που έχουν πάρει οι εξελίξεις γύρω από τις διαμαρτυρίες και αντιδράσεις για το μέχρι θανάτου λιτζάρισμα του Ζακ Κωστόπουλου ενός ατόμου που προέκυψε γνωστή προσωπικότητα και ακτιβιστής της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας, οι οποίες τείνουν να γίνουν υπόδειγμα ενδοσυστημικής διαχείρισης κοινωνικών κρίσεων αντίστοιχου κινδύνου εκτροπής. Ο τρόπος που χαλιναγωγείται η οργή και που επιχειρείται να αποσοβηθεί η όποιαδηποτε εξεγερτική δυνατότητα αξίζει να έχει μια θέση σε νέα κοινωνιολογικά εγχειρίδια περί διαχείρησης έκρυθμων καταστάσεων και εξαγριωμένου ανθρώπινου δυναμικού. Κι αυτό όχι γιατί πρώτη φορά ακούγονται επιχειρήματα του τύπου :
α) η βία δεν οδηγεί πουθενά έτσι κι αλλιώς κι απλά μας δυσφημεί
β) δεν είναι ότι υπάρχει γενικά ζήτημα με τη βία απλά δεν είναι λύση για όλα και δεν προσφέρεται ειδικά αυτή τη στιγμή
γ) η περίπτωση βίας μπορεί να αποθαρρύνει κόσμο που κατέβηκε πρώτη φορά στο δρόμο , ώστε να ξανακατέβει
δ) δεν είναι όλοι ή όλες ή όλα σε φυσική ή συναισθηματική ή άλλη κατάσταση να διαχειριστούν την εμπλοκή τους σε βίαια επεισόδια
ε) η βία λειτουργεί προβοκατόρικα και ενάντια στους αντικειμενικούς σκοπούς και διαθέσεις του συνολου.
Όλα τα παραπάνω δεν ακούγονται ούτε πρώτη φορά ούτε θα ακουστούν για τελευταία. Ίσα ίσα αποτελούν στανταράκι και συγκαταλέγονται στο πάνθεον των top 5 κλασικών επιχειρημάτων ενάντια στη βία. Όσοι/ες/@ ασχολούνται πραγματικα με τα κινήματα έχουν σιχαθεί να τα ακούνε για την ακρίβεια. Στα μαθητικά, στα φοιτητικά, στα εργατικά, στα αντιπολεμικά, στα αντιφασιστικά ή οπουδήποτε αλλού.
Το καινοτόμο , το ριζοσπαστικό στοιχείο της υπόθεσης είναι ότι τώρα η διάθεση για εξεγερτική βία και η αντίστοιχη εκδήλωση της στιγματίζεται ως προϊόν ματσίλας, ως σύμφητη με την τοξική αρρενοπότητα, ως κάτι τόσο αυτονόητα αρνητικό και κάτι τόσο αναπόσπαστα συνδεδεμένο με την φύση της πατριαρχίας , προκειμένου να επιχειρηθεί με έναν ακόμα τρόπο η εξίσωση της εξεγερτικής βίας με κάποια πλευρά της κυριαρχίας. Ακριβώς κατά τον ίδιο τρόπο με τον οποίο η βίαιη αντιφασιστική δράση εξισώνεται γραφικά με τη βίαιη δράση των ναζί.
Η συγκεκριμένη όμως απόπειρα να στιγματιστεί η βία με τέτοιους όρους , πέρα απο το ότι φτύνει στα μούτρα την ιστορία του ΛΟΑΤΚΙ κινήματος και των βίαιων αγώνων του, αποσκοπεί και σε μια άνευ προηγουμένου επιχείρηση πρόκλησης αυτό-ενοχοποιητικών συναισθημάτων σε όσα υποκείμενα θέλουν να εκδηλώσουν την οργή τους. Η ταύτιση της βίας με το σεξισμό και την πατριαρχία , δεν αποσκοπεί σε μια απόπειρα να επιτευχθεί περαιτέρω εμβάνθυση της αναρχικής σκέψης και σε άλλους ορίζοντες , ούτε και σε μια διάθεση για πρόσκληση σε περαιτέρω ριζοσπαστικοποίηση. Αυτό το οποίο συμβαίνει είναι η επιβολή της ειρηνικής πασιφιστικής διαμαρτυρίας πακέτο με χαρές και πανηγύρια ως μονόδρομο. Η νέα ριζοσπαστική πολιτική πρόταση λοιπόν είναι απο δω και πέρα ειρηνικά χάπενικγς με χαρές και πανηγύρια. Γιατί προφανώς ο σεξισμός, η πατριαρχία, η έμφυλη βία και καταπίεση, μόνο με χαρά, περηφάνια, αγάπη , κατανόηση, χορό, τραγούδι , γκλιτερ και πολύ πολύ δημοκρατία αντιμετωπίζεται.

Δε θα ξεχάσουμε κι αυτά που ξέραμε. Κάποιοι/ες/α μπορεί να μην έχουμε υπάρξει θύματα έμφυλων διακρίσεων και να μην ξέρουμε πως είναι. Μπορεί επίσης να μην έχουμε υπάρξει θύματα ρατσιστικών επιθέσεων και να μην ξερουμε πως είναι. Μπορεί να μην βιώσαμε έναν πόλεμο για να ξέρουμε πως είναι και μπορεί να μην ξέρουμε πως είναι να ζεις το δράμα του πρόσφυγα πολέμου. Μπορεί να μην κλειστήκαμε σε φυλακές, ψυχιατρεία, στρατόπεδα κράτησης μεταναστών για να ξέρουμε τι σημαίνει εγκλεισμός. Μπορεί να μην έχουμε υπάρξει θύματα της αποικιοκρατίας, να μην ανήκουμε σε μια γενιά που επιβίωσε κάποιας γενοκτονίας, να μην έχουμε μεγαλώσει σε γκέτο, να μην ζήσαμε ποτέ σε καθεστώς απαρχαιντ, να μη τραυματιστήκαμε ποτέ σε εργατικό ατύχημα, να μην υπαγόμαστε σε διαφορετικό νομοθετικό καθεστως επειδή φοράμε ρούχα θρησκευτικής σημειολογίας . Υπάρχουν τόσα κι άλλα τόσα που μπορεί να μη βιώσαμε, και να μην ξέρουμε πως είναι να τα ζει κανείς η πως ακριβώς αισθάνεται. Και φυσικά δε μπορούμε να υποδείξουμε πως να αισθανθεί.

Υπάρχει ένα πράγμα όμως που σίγουρα ξέρουμε. Η αδικία , η καταπίεση, η εκμετάλευση, η εξουσία ότι πρόσωπο κι αν έχουν, όπως και όπου κι αν εκδηλώνονται, δεν αντιμετωπίζονται με χαρές και πανηγύρια και καταδίκες της βίας. Αυτή είναι η πιο καθαρή, παραδοσιακή, συντηρητική , βουτηγμένη στη φορμόλη συνταγή δουλόπρεπειας που υπάρχει.

Και όπως η εξέγερση δεν έχει φύλο άλλο τόσο δεν έχει και η υποταγή.

συνέχεια

ΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΠΟΡΕΙΑ (Αλεξ/πολη)

“Η ΦΛΟΓΑ ΜΕ ΦΩΤΙΑ ΔΕ ΣΒΗΝΕΙ”

Από το 2010 ξεκινά η άνοδος της Χρυσής Αυγής, και κατά συνέπεια και άλλων φασιστικών οργανώσεων, με αποκορύφωμα τις εκλογές του 2012 και την είσοδό της στη βουλή. Φορώντας τον κομματικό μανδύα και εκμεταλλευόμενη τις προσφυγικές ροές, μέσω ακραίας ρητορικής μίσους περί καθαρότητας της φυλής, και την οικονομική κρίση, κατηγορώντας τους μετανάστες για τα χαμηλά μεροκάματα και τα υψηλά ποσοστά ανεργίας, στοχοποιεί γειτονιές μεταναστριών, καταλήψεις και κοινωνικούς χώρους, αντιφασίστριες, έχοντας αυξημένη κινητικότητα στον ελλαδικό χώρο.

Όλο αυτό το διάστημα, μόνο ανάχωμα στην άνοδο της Χρυσής Αυγής αποτελεί το αντιφασιστικό κίνημα, κάνοντας ρητορική για την εμφάνιση, εξάπλωση και τον τρόπο εξάλειψης του φασισμού και ακυρώνοντας δεκάδες συγκεντρώσεις του νεοναζιστικού μορφώματος. Με τη δολοφονία του Φύσσα καθώς αναδείχθηκαν ξεκάθαρα οι πρακτικές της Χρυσής Αυγής σε στενή συνεργασία με μπάτσους/ίνες και ΜΜΕ, οι φορείς της εξουσίας για να αποποιηθούν την συμμετοχή τους στην άνοδο των φασιστών/ριών καταδικάζουν τις δράσεις τους, ξεκινώντας σιγά-σιγά τη θεσμική διάλυσή της. Έτσι αρχίζει το χρονικό της δίκης της και των φυλακίσεων ηγετικών στελεχών της. Οι πορείες τους ελάχιστες πλέον, μαθαίνονται μόνο στόμα με στόμα και τα γραφεία τους κλείνουν το ένα μετά το άλλο, είτε γιατί ισοπεδώνονται είτε γιατί εγκαταλείπονται απο τον κόσμο που τα στελεχώνει.

Αυτό όμως όχι για πολύ, καθώς από τις αρχές του 2018 βλέπουμε να αναδεικνύεται το μακεδονικό ζήτημα, γεγονός που γίνεται σκαλοπάτι για την άνοδο του φασισμού με θετικό κοινωνικό πρόσημο για άλλη μία φορά. Φαινόμενο που δεν είναι πρωτοφανές μιας και το ελληνικό κράτος, ως αστικός μηχανισμός, προσπαθεί να φανατίσει και να συσπειρώσει τις διάφορες κοινωνικές τάξεις γύρω από το “εθνικό συμφέρον”, πουλώντας παραμύθια για τη συνέχεια ενός αρχαίου πολιτισμού και την ύπαρξη μιας “καθαρής φυλής”. Υπό την αιγίδα των ιδεών αυτών, πετώντας τον κομματικό μανδύα και υιοθετώντας ένα κοινωνικό προσωπείο, φασιστοειδή ξεμυτίζουν από τις τρύπες τους για να κάνουν τη βρώμικη δουλειά του κράτους καταφεύγοντας σε πρακτικές που γίνονται με αυτόν τον τρόπο αποδεκτές από ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας. Επιθέσεις σε κοινωνικούς και κατειλημμένους χώρους, χώρους που πρεσβεύουν ιδέες αντιφασισμού και ελευθερίας, σε μετανάστες και συντρόφισσες αντιφασίστες, είναι παραδείγματα τέτοιων πρακτικών.

Ερχόμαστε λοιπόν στην πόλη της Αλεξανδρούπολης, μια πόλη που ο κόσμος της όχι μόνο δε διαφέρει από αυτόν της υπόλοιπης Ελλάδας, αλλά είναι ακόμα πιο συντηρητικός, όπως σε κάθε ακριτική περιοχή. Σε αυτή την πόλη δεχτήκαμε κι εμείς μία τέτοια επίθεση. Την Τετάρτη 5/9 η Κατάληψη του Παλιού Νεκροτομείου υπέστη εμπρησμό με υλικές ζημιές και με κίνδυνο η φωτιά να εξαπλωθεί. Η κίνηση είχε εμφανώς στόχο τις πολιτικές αντιλήψεις μας καθώς έγιναν υλικές ζημιές, ιδιαίτερα στο αρχείο της κατάληψης που περιείχε εκατοντάδες έντυπα και βιβλία. Ιδιαίτερο “ενδιαφέρον” όμως έδειξαν στη συλλογή προσωπικών δεδομένων των ατόμων που δραστηριοποιούνται στο χώρο.

Προφανώς η επίθεση έγινε στο πλαίσιο της αποθράσυνσης των φασιστικών μορφωμάτων λόγω του μακεδονικού, μιας και πολύ πρόσφατα και στην πόλη μας πραγματοποιήθηκαν δύο συλλαλητήρια. Συλλαλητήρια τα οποία οργανώθηκαν από γνωστό φασιστόκοσμο της Αλεξανδρούπολης και στελέχωσαν εκπρόσωποι του δήμου, της εκκλησίας, και του στρατού. Τον κόσμο αυτόν καθώς και όσους/ες στήριξαν τα συλλαλητήρια με την παρουσία τους θεωρούμε ως ηθικούς αυτουργούς της επίθεσης που δεχτήκαμε.

Σε αυτή τη συγκυρία οφείλουμε να μη μείνει αναπάντητη μία τέτοια κίνηση. Για να μη φτάσουμε σε σημείο να στοχοποιηθούν άνθρωποι είναι απαραίτητη η μαζική καταδίκη του φασισμού στο δρόμο. Πρέπει να προστατέψουμε τους χώρους μας, τους οποίους θεωρούμε οάσεις σε έναν κόσμο σάπιο, γεμάτο καταπίεση και εκμετάλλευση. Χώροι οι οποίοι, στη σημερινή πραγματικότητα που απεχθανόμαστε, αποτελούν νησίδες της κοινωνίας που οραματιζόμαστε. Όσο και να μας καίνε θα συνεχίζουμε τη δράση μας ενάντια σε κράτος και παρακράτος. Γιατί οι ιδέες και τα όνειρά μας είναι πυρίμαχα.

Η πόλη είναι ασφυκτική όταν την πνίγουν τα εθνικά ιδεώδη.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΜΠΡΗΣΜΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 5/10 ,18:00 ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ

Κατάληψη Παλιού Νεκροτομείου

https://palionekrotomeio.espivblogs.net

συνέχεια

ΟΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΡΧΙΑΣ

Οι καταλήψεις για εμάς είναι το σπίτι της αναρχίας, λειτουργούν ως κέντρα αγώνα, ορμητήρια ενώ προάγουν τις αναρχικές ιδέες και είναι σημεία αναφοράς πολιτικοποιημένων ανθρώπων. Παρόλα αυτά καταλήψεις δεν γίνονται μόνο από αναρχικούς αλλά και από άτομα που θέλουν να καλύψουν τις στεγαστικές τους ανάγκες είτε πρόκειται για ντόπιους, είτε για πρόσφυγες, είτε για άτομα του ευρύτερα ριζοσπαστικού χώρου, δίνοντας ζωή ο καθένας με τα χαρακτηριστικά του σε νεκρούς χώρους. Όσοι από αυτούς τους χώρους λειτουργούνε ισότιμα, αντιεραρχικά και μακριά από λογικές κέρδους γίνονται στόχος από κράτος, φασίστες, παρακρατικούς και μαφιόζους. Ο καθένας για τα δικά του συμφέροντα.

Εκτός από τις συγκεντρώσεις για το μακεδονικό από τις οποίες ξεκινούσαν επιθέσεις σε αυτοδιαχειριζόμενους χώρους και καταλήψεις, τον τελευταίο μήνα καταλήψεις σε όλη την Ελλάδα δέχτηκαν επιθέσεις και κατασταλτικά χτυπήματα.

Πιο συγκεκριμένα την Τετάρτη 5/9 στις 23:00 η κατάληψη Παλιό Νεκροτομείο στην Αλεξανδρούπολη δέχθηκε εμπρηστική επίθεση από φασίστες. Γείτονες ενημέρωσαν έγκαιρα την πυροσβεστική και έτσι σώθηκε το κτήριο. Τα φασιστάκια μετέφεραν έντυπα και εξοπλισμό στο δωμάτιο της βιβλιοθήκης βάζοντάς τους φωτιά.

Την ίδια μέρα στην Αθήνα στις 02:00, μπάτσοι προσέγγισαν την γειτονιά των Κατειλημμένων Προσφυγικών. Σύντροφος βγήκε για να δει τι συνέβαινε αντικρίζοντας ένα μπάτσο να τον σημαδεύει με όπλο και να του φωνάζει πως κατηγορείτε για ληστεία. Οι υπόλοιποι σύντροφοι/σσες που βρίσκονταν στη γειτονιά, άμεσα ενημερώθηκαν και οχυρώθηκαν ενώ οι μπάτσοι για περίπου 40 λεπτά πολιορκούσαν την περιοχή.

Την Παρασκευή 7/9 τεχνική υπηρεσία του πανεπιστημίου Ρεθύμνου επιχείρησε να αλλάξει την κλειδαριά στον χώρο της κατάληψης Εργαστήριο. Η προσπάθειά τους φυσικά ναυάγησε.

Την Τετάρτη 12/9 νωρίς το πρωί συνεργείο του Δήμου έκοψε την παροχή νερού στο κτήριο της κατάληψης GARE (Εξάρχεια)καθώς και στη Δομή Δημόσιου Λουτρού. Το νερό άμεσα επανασυνδέθηκε από τους συντρόφους. Να αναφέρουμε ότι και την προηγούμενη μέρα έγινε παρόμοια απόπειρα η οποία δεν καρποφόρησε καθώς υπήρχαν σύντροφοι στο κτήριο και εκδίωξαν το συνεργείο του Δήμου.

Την Δευτέρα 17/9 δικαζόταν σύντροφος στα Γιάννενα ο οποίος συνελήφθη κατά την εκκένωση της κατάληψης Acta et Verba ( Κουρεμένου 5 ). Τα ΜΑΤ εκείνη την μέρα ( 6/4/15 ) πολιόρκησαν την γειτονιά ενώ αλληλέγγυος κόσμος που συγκεντρώθηκε συγκρούστηκε με τις δυνάμεις καταστολής. Το δικαστήριο πήρε αναβολή για την Πέμπτη 20/9 όπου με χαρά μάθαμε πως ο σύντροφός μας αθωώθηκε.

Την Τρίτη 25/9 συνεργεία της Δ.Ε.Η. έκοψαν το ρεύμα στην κατάληψη Ανάληψη στο Βύρωνα καθώς και στο πάρκο που την περιβάλλει. Άλλη μία δειλή προσπάθεια του κράτους να καταστείλει ένα αναρχικό εγχείρημα η οποία έπεσε στο κενό

Την Πέμπτη 27/9 ναρκέμποροι επιτέθηκαν πολλάκις στην κατάληψη Clandestina στα Εξάρχεια από την οποία εκδιώχθηκαν νωρίτερα, ενώ δεν έχει περάσει πολύς καιρός από την 3η απόπειρα εμπρησμού της κατάληψης Παναιτωλίου στο Κουκάκι.

Τα παραπάνω περιστατικά μας επιβεβαιώνουν ότι οι καταλήψεις είναι επικίνδυνες και ενοχλούν καθώς αμφισβητούν έμπρακτα το υπάρχον ιεραρχικό μοντέλο οργάνωσης της κοινωνίας και τον καπιταλισμό είτε είναι ο κυρίαρχος είτε ο παράνομος καπιταλισμός της κάθε μαφίας. Παράλληλα στις γειτονιές που υπάρχουν καταλήψεις είτε έχει περιοριστεί είτε έχει εξαλειφθεί η παρουσία των φασιστοειδών.

Κλείνοντας θέλουμε να τονίσουμε την σημασία της εμπρηστικής επίθεσης στην κατάληψη Παλιό Νεκροτομείο στην Αλεξανδρούπολη. Η Αλεξανδρούπολη λόγω της γεωγραφικής της θέσης και της σύνθεσης του πληθυσμού της ( στρατιωτικοί, μπάτσοι, συνοριακοί, λιμενικοί ) είναι μία συντηρητική στο μεγαλύτερο μέρος της κοινωνία, δημιουργώντας ένα τουλάχιστον εχθρικό κλίμα για την ύπαρξη στεκιών και καταλήψεων. Αυτό επιβεβαιώνεται από τον τρόπο με τον οποίο έγινε η εμπρηστική επίθεση στην κατάληψη αφού δεν υπήρξε καμία εθνικιστική συγκέντρωση εκείνη την ημέρα για να λειτουργήσει ως κάλυψη. Αντιθέτως έγινε μεθοδευμένα, στόχο είχε το αρχείο αλλά και την βιβλιοθήκη, κάτι που αναδεικνύει το σκοταδιστικό ρόλο του φασισμού ως προς την τέχνη και την γνώση.

Να επισημάνουμε και τον ρόλο των τοπικών ΜΜΕ αλλά και του διοικητή της πυροσβεστικής οι οποίοι αναφέρθηκαν στο περιστατικό του εμπρησμού της κατάληψης Παλιό Νεκροτομείο ως άλλη μία πυρκαγιά που αντιμετωπίστηκε από την πυροσβεστική της Αλεξανδρούπολης. Επίσης δεν έγινε καμία αναφορά στην διάρρηξη του κτηρίου αντιθέτως κάναν λόγο για περαστικό ο οποίος έσπασε το τζάμι και έριξε εύφλεκτο υλικό μέσα, με στόχο να αποπολιτικοποιήσουν το γεγονός.

ΜΠΑΤΣΟΙ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΑΚΟΥΣΤΕΤΟ ΚΑΛΑ ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΜΠΡΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ

ΜΠΑΤΣΟΙ, TV, ΝΕΟΝΑΖΙ 15 ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΧΑΛΑΜΕ ΤΗ ΓΙΟΡΤΗ

Αναρχικό Στέκι UTOPIA A.D.

συνέχεια

ΚΟΜΟΤΗΝΗ: Ενημέρωση από τριήμερο που έγινε πενθήμερο

Ενημέρωση από το τριήμερο (που έγινε πενθήμερο)

Στις 18/9 συμμετείχαμε με δικό μας μπλοκ στην πορεία για την συμπλήρωση 5 χρόνων από την δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Πετάξαμε εκατοντάδες τρικάκια σε όλη την διαδρομή, φωνάχτηκαν αντιφασιστικά συνθήματα και συνθήματα αλληλεγγύης στο Παλιό Νεκροτομείο. Επίσης κρεμάστηκε πανό έξω από τα γραφεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ενώ το πανό που είχαμε στην πορεία το κρεμάσαμε στην κεντρική πλατεία μετά την λήξη της. Η παρουσία της αστυνομίας ήταν διακριτική εκτός από το τούρκικο προξενείο που φυλασσόταν από 2 διμοιρίες.

Αντίθετα ήταν προκλητική και αδιάκριτη 2 ώρες πριν την πορεία όπου για άλλη μία φορά η Παλιά Νομική περικυκλώθηκε από μπάτσους παρόλο που το κάλεσμα ήταν στην κεντρική πλατεία. Ασφαλίτες περνούσαν και μέσα από τον πεζόδρομο του πανεπιστημίου ενώ μετά την λήξη της πορείας μας ακολούθησαν μέχρι τον πεζόδρομο όπου διαπληκτιστήκαμε και αποχώρησαν. Αυτές οι τακτικές των μπάτσων μας επιβεβαιώνουν πως είμαστε ακόμα επικίνδυνοι άρα είμαστε σε καλό δρόμο.

Στις 19/9 παρευρεθήκαμε στην θεατρική παράσταση από τις τσιριτσάντσουλες στο Παλιό Νεκροτομείο στην Αλεξανδρούπολη για την οικονομική ενίσχυση της κατάληψης αφού δέχθηκε εμπρηστική επίθεση. Παράλληλα συμμετείχαμε στις περιπολίες καθώς υπήρχε παρουσία ασφαλιτών.

Στις 20/9 συν διοργανώσαμε μαζί με τους συντρόφους του Ε.Κ.Χ. ADELANTE και αλληλέγγυο κόσμο την θεατρική παράσταση ¨Το Φράκο¨ από τις τσιριτσάντσουλες ενώ μετά ακολούθησε έξω από το στέκι ρεμπέτικο οικονομικής ενίσχυσης της κατάληψης Παλιού Νεκροτομείου.

Στις 21/9 πρώτη μέρα του τριημέρου για τα 15 χρόνια UTOPIA A.D. Πραγματοποιήθηκε εκδήλωση με τον Ε.Σ.Δ.Α. ( Επαναστατικός Σύνδεσμος Διεθνιστικής Αλληλεγγύης ), ενώ πέρα από τα θέματα της εκδήλωσης που συζητήθηκαν και αναλύθηκαν, υπήρξε τηλεφωνική παρέμβαση από τα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα Πόλα Ρούπα και Νίκο Μαζιώτη αλλά και από σύντροφο του Ε.Σ.Δ.Α. που βρίσκεται στην Βόρια Συρία ( δυστυχώς ήταν ολιγόλεπτη λόγω τεχνικών προβλημάτων ).

Στις 22/9 έγινε εκδήλωση με τα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα Πόλα Ρούπα και Νίκο Μαζιώτη. Έγινε ενημέρωση για τα δικαστήρια των συντρόφων, συζητήσαμε πάνω στην κρίση και την επαναστατική προοπτική του ‘’χώρου’’, με ζωντανό παράδειγμα την επανάσταση στη Ροζάβα. Τέλος οι σύντροφοι πρότειναν να γίνουν παρόμοιες εκδηλώσεις κυρίως στην Αθήνα, όσο αναφορά την επαναστατική προοπτική και το παράδειγμα της Ροζάβα.

Το βράδυ έγινε συναυλία στα πλαίσια του τριημέρου και εδώ να πούμε χρόνια πολλά στους συνομήλικους μας ΠΑΝΚΡΕΑΣ, καθώς συμπλήρωσαν μαζί μας 15 χρόνια σαν μπάντα.

Στις 23/9 έκλεισε το τριήμερο με 2 εκδηλώσεις.

Η πρώτη είχε να κάνει με το αναρχικό κίνημα στην Κομοτηνή την δεκαετία του 80’ και η δεύτερη με την FAI Ιταλίας.

Σε όλες τις εκδηλώσεις έγιναν αρκετά ενδιαφέρουσες κουβέντες και οι εκδηλώσεις κράτησαν αρκετές ώρες δείχνοντας το ενδιαφέρον του κόσμου. Επίσης το τριήμερο πλαισιώθηκε από συντρόφια των γειτονικών πόλεων αλλά και της Αθήνας.

Ευχαριστούμε όλους τους φίλους/λες και τα συντρόφια για την πολύτιμη βοήθειά τους στην διεξαγωγή του τριημέρου.

ΥΓ1: Να σημειωθεί η προβληματική συμπεριφορά κάποιων “αναρχικών” της πόλης μας, οι οποίοι όχι μόνο δεν παρευρέθηκαν σε καμία εκδήλωση, αντ’ αυτού κάποιοι εξ αυτών επέλεξαν να διοργανώσουν πάρτι γενεθλίων με δημόσιο κάλεσμα, την ημέρα της συναυλίας, σε αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στην πανεπιστημιούπολη υπογράφοντας με αλφάδι.

ΥΓ2: Το τριήμερο χαιρέτισε και στήριξε με τον δικό του τρόπο ο αμετανόητος ληστής τραπεζών Σπύρος Χριστοδούλου. Τον ευχαριστούμε πολύ.

Αναρχικό Στέκι UTOPIA A.D.

συνέχεια

BAR Οικονομική ενίσχυσης της ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΠΑΛΙΟΥ ΝΕΚΡΟΤΟΜΕΙΟΥ

12/09 Ώρα 22:00

Την τετάρτη 5/9 κατά τις 23:00 το κτίριο της κατάληψης δέχθηκε εμπρηστική επίθεση με αποτέλεσμα υλικές ζημιές. Τόσο το ίδιο βράδυ όσο και την επόμενη ημέρα μαζεύτηκε πλήθος αλληλέγγυου κόσμου και την πέμπτη 6/9 έγινε πορεία γειτονιάς μοιράζοντας το ακόλουθο κείμενο. ΕΔΩ

συνέχεια

ΚΟΜΟΤΗΝΗ: ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΙΣΕΙΣ 22/07/18

Με την αρχή των διαβουλεύσεων για το μακεδονικό και την ένταξη της Π.Γ.Δ.Μ. σε Ε.Ε. και Ν.Α.Τ.Ο. ξεκίνησε ένας κύκλος αντιδράσεων με συλλαλητήρια και συγκεντρώσεις σε πολλές πόλεις της Ελλάδας. Συλλαλητήρια και συγκεντρώσεις που διοργανώνονται από ακροδεξιούς κύκλους και γνωστούς παρακρατικούς, οι οποίοι κρύβονται πίσω από ανυπόγραφες αφίσες και «ομάδες πολιτών». Με την κάλυψη των «αγνών πατριωτών» βρίσκουν ευκαιρία να βγουν από τις τρύπες τους φασιστικές ομάδες και κάθε λογής ακροδεξιά συμμορία και επιδιώκουν να επιτεθούν σε πρόσφυγες και μετανάστες καθώς και πολιτικούς χώρους, στέκια και καταλήψεις. Σε κάποιες περιπτώσεις το καταφέρανε με αποκορύφωμα το κάψιμο της κατάληψης Libertatia και το πιο πρόσφατο πογκρόμ κατά μεταναστών και προσφύγων στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Όλοι αυτοί που συμμετέχουν στα συλλαλητήρια θα μπορούσαν να εκδιώξουν ή έστω να απομονώσουν τις παρακρατικές/ναζιστικές συμμορίες, αλλά επέλεξαν να αποτελέσουν την τέλεια κάλυψη για αυτούς.

Στην πόλη μας έγινε στις 4 Ιουλίου ένα συλλαλητήριο στο οποίο συμμετείχαν περίπου 350-400 άτομα, από κάθε λογής μικροαστό μέχρι δηλωμένους νεοναζί της πόλης. Αυτήν την φορά καλείται στις 22 Ιουλίου Πανθρακικό συλλαλητήριο στην Κομοτηνή με τις «ευλογίες» της εκκλησίας και την στήριξη της χουντικής φυλλάδας ‘’στόχος’’

Εμείς από την μεριά μας θα είμαστε σε ετοιμότητα με αντιφασιστικές περιφρουρήσεις στους χώρους μας έτοιμοι να τσακίσουμε οποιαδήποτε απειλή. Οι ντόπιοι φασίστες έχουν πληρώσει το τίμημα των επιλογών τους και ξέρουν καλά τι τους περιμένει αν τολμήσουν να μας πλησιάσουν. Καλό θα ήταν να το μεταφέρουν και στους υπόλοιπους ομοϊδεάτες τους και να το σκεφτούν καλά πριν πατήσουν το ποδάρι τους στις γειτονιές μας.

 

Αναρχικό Στέκι UTOPIA A.D.

συνέχεια