Κατηγορία: Επιστημονικά

Το παγκόσμιο πρόγραμμα του Bill Gates και μπορούμε να αντισταθούμε στο πόλεμό του ενάντια στη ζωή

Το ακόλουθο άρθρο της Vandana Shiva που έγινε γνωστό ήδη εδώ και αρκετούς μήνες ανακεφαλαιώνει αποτελεσματικά τις κοινωνικές τάσεις που η κατάσταση έκτακτης ανάγκης του Covid 19 επιτάχυνε. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο αποφασίσαμε να το δημοσιεύσουμε.

Στο μεταξύ, ο βιοτεχνολογικός μαζικός εμβολιασμός-του οποίου το ίδρυμα Gates είναι κορυφιαίος προωθητής και χρηματοδότης-κατέστησε ακόμη περισσότερο προφανές το σχέδιο να γίνουν τα σώματά μας πραγματικές και καθαυτές αποικίες από τις οποίες να εξορυχθούν τα δεδομένα και τα κέρδη. Σε όποια περιέγραψε και αμφισβήτησε τα αποτελέσματα των βιοτεχνολογιών στη γεωργία-των οποίων η διάδοση συνοδεύτηκε από μια γενικότερη “μονοκαλλιέργεια του μυαλού”-δεν διαφεύγει σε κάθε περίπτωση ότι το καινούριο σύνορο του βιομηχανικού εξορυκτισμού είναι τα ανθρώπινα σώματα. Και αυτό ακριβώς το πρόγραμμα δεν εξοικονομεί ούτε το σύστημα δημόσιας υγείας (ολοένα περισσότερο ωθούμενο προς τη ψηφιοποίηση και την τηλεϊατρική, εμπιστευόμενο στην αγορά ότι απομένει από τις ξεχαρβαλωμένες του δομές)αλλά ούτε και το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα. Για να αντιληφθούμε το μέγεθος αυτής της κατάστασης (σε ευρωπαϊκό επίπεδο και όχι μονάχα) φτάνει να ρίξουμε μια ματιά στις σελίδες: “Αποστολή αρ.4-Παιδεία και Έρευνα” που της αφιερώνει το Σχέδιο Ανάκαμψης και Προσαρμογής της ιταλικής κυβέρνησης του Μάριο Ντράγκι, στο οποίο δεν αναφερόμαστε τυχαία αλλά απολύτως ενδεικτικά (επειδή ακριβώς το ίδιο ισχύει και στα πλαίσια του ευρύτερου ευρωπαϊκού προγράμματος Next Generation E.U. που είναι πιλοτικό για όλα τα κράτη της Ε.Ε.). Όχι μονάχα ανακοινώνεται ότι η Διδασκαλία Εξ Αποστάσεως ήλθε για να παραμείνει! Όχι μόνο διορίζονται μεταξύ των διευθυντών των Τεχνικών Ινστιτούτων Εκπαίδευσης, διευθυντές επιχειρήσεων, ώστε να προμηθεύσουν τις κατάλληλες “επαγγελματικές δεξιότητες” τις οποίες οι επιχειρήσεις 4.0 θα έχουν ανάγκη (συγκεκριμένα, “να προσαρμοστούν τα εκπαιδευτικά προγράμματα στις ανάγκες των τοπικών επιχειρήσεων”)! Αλλά επιπλέον υπάρχει η συγκεκριμένη στόχευση στη “μονοκαλλιέργεια του μυαλού”, διαμέσου της προτεινόμενης εφαρμοστικής λογικής του επωνομαζόμενου Problem Solving.

Δεδομένου ενός προβλήματος-του οποιου δεν είναι φυσικά δυνατό να αμφισβητηθεί η φύση, η διατύπωση και η ουδετερότητα-χρειάζεται να βρεθεί η πιο αποτελεσματική λύση, πέρα από κάθε άλλη ηθική και κοινωνική θεώρηση. Κοντολογίς, η λογική του αλγόριθμου. Η εφυϊα των μηχανών. Για να μπορέσει να γίνει μέχρι βάθους αντιληπτό τι ακριβώς πράγμα παράγει η λογική του Problem Solving ενσωματωμένη σε έναν τεχνογραφειοκρατικό μηχανισμό, σας προτείνουμε ένα βιβλίο του οποίου η επικαιρότητα κόβει την ανάσα : “Νεωτερικότητα και ολοκαύτωμα” (Modernity and Olocaust) του Σίγκμουντ Μπάουμαν. Το να θέλει κάποιος να “καλυτερεύσει τη δημοκρατία” -όπως η Vandana Shiva προτείνει μέσα σε αυτό το κείμενο-σημαίνει για μια ακόμη φορά να αποδεχθούμε τον κρατικο-καπιταλιστικό αξιοκρατικό καθορισμό της λύσης των προβλημάτων.

Το παγκόσμιο πρόγραμμα του Bill Gates και πως μπορούμε να αντισταθούμε στον πόλεμό του ενάντια στη ζωή. Της Vandana Shiva

“Η χειρότερη μορφή ιδιοκτησίας είναι η πνευματική”

Πιέρ Ζοζέφ Προυντόν

Το Μάρτιο του 2015 ο Μπιλ Γκέιτς έδειξε την εικόνα ενός ιού της γρίπης κατά τη διάρκεια μιας τηλεοπτικής εκπομπής και είπε στους τηλεθεατές ότι επρόκειτο για την μεγαλύτερη καταστροφή της εποχής μας. Η πραγματική απειλή για τη ζωή, είπε, “δεν είναι οι πυρηνικοί πύραυλοι, αλλά τα μικρόβια”. Όταν, 5 χρόνια αργότερα, η πανδημία του Κορωναϊού σάρωσε τη γη όπως το τσουνάμι, αυτός επέστρεψε χρησιμοποιώντας την πολεμική γλώσσα, προσδιορίζοντας την “πανδημία” ως ένα “παγκόσμιο πόλεμο”. “Η πανδημία του Κορωναϊού έχει σαν αποτέλεσμα να εξεγείρεται ενάντια στον ιό ολόκληρη η ανθρωπότητα”.Στη πραγματικότητα όμως “η πανδημία” δεν είναι ένας πόλεμος. Η “πανδημία” είναι μια επίπτωση του πολέμου. Ενός πολέμου ενάντια στη ζωή.

(περισσότερα…)
συνέχεια

Τι λέτε για τον εμβολιασμό; [+ENG]

[English below]

Ενώ το ελληνικό κράτος, όπως πολλά άλλα κράτη της Ευρώπης, εντείνει την πίεση επί του λαού για την χορήγηση του εμβολίου κατά της Covid-19, πολλοί είναι αυτοί που φαίνεται να ενδίδουν στην “υπεύθυνη επιλογή”. Ας ξεκαθαρίσουμε ότι πιστεύουμε ότι τα άτομα μπορεί να έχουν σοβαρούς λόγους να εμβολιαστούν. Δεν ηθικολογούμε για τον εμβολιασμό. Εμείς όμως παραμένουμε απρόθυμοι. Πιστεύουμε πως όλος ο επίσημος λόγος σχετικά με την προσωπική ευθύνη αποσκοπεί στο να δώσει μεγαλύτερη εξουσία το κράτος, δημιουργώντας μια κοινωνία δύο ταχυτήτων με προνόμια για όσους συμμορφώνονται και κυρώσεις για όσους δεν θέλουν ή δεν μπορούν να συμμορφωθούν. Αυτό σημαίνει ενίσχυση του κοινωνικού ελέγχου και των ανισοτήτων.

Πιστέψτε τους ηγέτες

Δεν θεωρούμε ότι χρειάζεται να επιμείνουμε πολύ σ’ αυτό το θέμα. Μας ανάγκασαν να φοράμε μάσκες ενώ περπατάμε μόνοι μας στο πάρκο. Μας έριξαν πρόστιμα επειδή βρισκόμασταν στον δρόμο τη νύχτα, ενώ τα μετρό ήταν γεμάτα κόσμο κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μας έβρισαν που καθόμασταν στις πλατείες, ενώ οι εσωτερικοί χώροι εργασίας λειτουργούσαν με πλήρη χωρητικότητα. Τους είδαμε να υπολογίζουν το κόστος παροχής επιπλέον νοσοκομειακών κρεβατιών ή το κλείσιμο τμημάτων της οικονομίας, αλλάζοντας κυνικά την πολιτική τους ανάλογα με το οικονομικό συμφέρον. Τους είδαμε να επιλέγουν την πρόσληψη περισσότερων μπάτσων ενώ διακυβεύεται η υγεία τόσων ανθρώπων. Τους είδαμε να προσπαθούν να καταπνίξουν οποιαδήποτε μορφή διαμαρτυρίας, ενώ προελαύνουν με πολιτικές εκμετάλλευσης και καταπίεσης. Έχουν χάσει κάθε αξιοπιστία και το γνωρίζουν, το μόνο πράγμα που μπορούν ακόμα να κάνουν είναι να μας εξαναγκάζουν και να μας εκβιάζουν.

Πιστέψτε τα δεδομένα

Μας λένε ότι τα δεδομένα είναι σαφή, ότι η λήψη του εμβολίου είναι η ασφαλής επιλογή (αν όχι η ασφαλέστερη). Ακόμα όμως κι αν αποδεχθούμε ότι τα υπάρχοντα δεδομένα σχετικά με τους εμβολιασμούς είναι ορθά, υπάρχουν πάρα πολλά δεδομένα τα οποία δεν διαθέτουμε (ακόμα).

Το πρώτο πράγμα άξιο προσοχής, είναι ότι όλα τα διαθέσιμα εμβόλια εγκρίνονται προσωρινά μέσω μιας διαδικασίας έκτακτης ανάγκης. Κανένα από τα εμβόλια για Covid-19 δεν έχει εγκριθεί πλήρως και δεν μπορεί να εγκριθεί λόγω έλλειψης δεδομένων σχετικά με τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις. Μπορούν να γίνουν υποθέσεις βάσει άλλων παρόμοιων εμβολιασμών από το παρελθόν (αν και τα εμβόλια που βασίζονται στη νέα τεχνολογία mRNA δεν έχουν τέτοιο ιστορικό), αλλά δεν υπάρχουν εγγυήσεις για το πώς συμπεριφέρονται μακροπρόθεσμα. Όλοι όσοι εμβολιάζονται πρέπει να το γνωρίζουν καλά. Και λόγω αυτού του γεγονότος και μόνον, οποιαδήποτε υποχρέωση ή πίεση για εμβολιασμό είναι ηθικά εσφαλμένη.

Τα δεδομένα που έχουμε για τα εμβόλια προέρχονται κυρίως από δοκιμές σε εργαστήρια και σε ελεγχόμενα περιβάλλοντα. Για να καταλήξουν σε οποιοδήποτε ουσιαστικό συμπέρασμα σχετικά με την αιτία και το αποτέλεσμα, αυτές οι δοκιμές πρέπει να διεκπεραιώνονται σε καλά ελεγχόμενες συνθήκες (ακόμα και αν έχουν δοκιμαστεί σε άτομα που ζουν την καθημερινή τους ζωή). Φυσικά, η πραγματική ζωή έχει πολλές επιπλοκές, παρεμβολές, απρόβλεπτα γεγονότα κ.λπ. Έτσι, αυτά τα δεδομένα μπορούν να προβλέψουν μόνο τη συμπεριφορά των εμβολίων με πολύ περιορισμένο τρόπο. Πράγματι, βλέπουμε τις συστάσεις για το ποιος δεν πρέπει να λάβει ορισμένα εμβόλια και τους καταλόγους πιθανών παρενεργειών να επικαιροποιούνται, ενώ τα εμβόλια χορηγούνται ήδη σε κόσμο κι ενώ αρχίζουν να εμφανίζονται απρόβλεπτα προβλήματα. Σε αυτήν την κλίμακα, οι παρενέργειες που επηρεάζουν μόνο ένα μικρό ποσοστό εμβολιασμένων μπορεί στην πραγματικότητα να σημαίνει μια παράπλευρη απώλεια που αποτελείται από χιλιάδες άτομα. Ακόμη και στις καλύτερες περιόδους, η σύγχρονη ιατρική δεν έχει αψεγάδιαστο ιστορικό όσον αφορά στον σεβασμό προς τη ζωή σε όλη της την ποικιλομορφία, τις αποχρώσεις, τις πολυπλοκότητες και το σύνολο της. Μην αυταπατάστε, λοιπόν, αυτό που συμβαίνει είναι ένα πείραμα μαζικής κλίμακας που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Πιστέψτε την επιστήμη

Μας λένε να έχουμε εμπιστοσύνη στην επιστήμη. Αλλά ακόμη και όταν εξετάζουμε τις επιστημονικές συστάσεις μόνο κατά τη διάρκεια αυτού του ενάμιση έτους πανδημίας Covid-19, αυτή η δήλωση είναι είτε αφελής είτε ψευδής. Στην αρχή της πανδημίας στην Ευρώπη, υπήρχε ισχυρή σύσταση να μην φοράμε μάσκες. Η θεωρία τους ήταν τότε ότι ο ιός εξαπλώνεται μέσω της επαφής και έτσι η απολύμανση ήταν η σωστή απάντηση (επιπλέον υπήρχε έλλειψη μασκών, οπότε προορίζονταν για το νοσοκομειακό προσωπικό). Μήνες αργότερα, αυτή η γνώμη άλλαξε και πλέον οι ειδικοί συμφωνούν ότι ο ιός εξαπλώνεται μέσω του αέρα και όχι με επαφή. Ξαφνικά οι μάσκες έγιναν η απάντηση σε όλα. Παρόλα αυτά, συνεχίζουμε να απολυμαίνουμε τα πάντα, αντί να αερίζουμε (αυτό ονομάζεται υγειονομικό θέατρο, αφού η αίσθηση της ασφάλειας είναι το σημαντικότερο). Αυτό είναι ένα παράδειγμα που δείχνει ότι η επιστήμη μπορεί να κάνει λάθος και πως η ευρύτερη κοινωνία μπορεί να χρειαστεί ακόμη περισσότερο χρόνο για να συνειδητοποιήσει το λάθος αυτό.

Ένα άλλο παράδειγμα από την πανδημία για το πώς δεν πρέπει απλώς να εμπιστευόμαστε την επιστήμη είναι η ασάφεια που επικρατεί γύρω από τη θεωρία της εργαστηριακής διαρροής. Στην αρχή της πανδημίας ένα άρθρο που συνυπέγραφαν πολλοί επιστήμονες, ειδικοί επί του θέματος, δήλωνε ότι η υπόθεση σύμφωνα με την οποία ο ιός που ευθύνεται για την Covid-19 θα μπορούσε να προέρχεται από εργαστήριο ήταν εντελώς βλακώδης. Το άρθρο αυτό έγινε η βάση για τα mainstream media, τα social media, τους πολιτικούς και τους ειδικούς για να χαρακτηρίσουν ως θεωρία συνωμοσίας οποιαδήποτε αναφορά στην υπόθεση της εργαστηριακής διαρροής. Χρειάστηκε ένας ολόκληρος χρόνος, σε μια εποχή όπου ο ιός ήταν έτσι κι αλλιώς σε κάθε πρωτοσέλιδο, μέχρι ορισμένοι επιστήμονες και δημοσιογράφοι να εξετάσουν με μεγαλύτερη κριτική σκέψη το άρθρο αυτό. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το κύριο αποδεικτικό στοιχείο ήταν άνευ σημασίας και ότι ορισμένοι από τους συγγραφείς του άρθρου είχαν άμεσο ενδιαφέρον να διατηρηθεί μια καλή εικόνα (των μεθόδων) των εργαστηρίων, οι οποίες θα ήταν οι πρώτες ύποπτες στη θεωρία της εργαστηριακής διαρροής.

Πλέον είναι ευρέως αποδεκτό ότι μια εργαστηριακή διαρροή είναι δυνατή και η πιθανότητα αυτή αξίζει να διερευνηθεί (για να είμαστε σαφείς, ούτε η υπόθεση εργαστηριακής διαρροής ούτε η ζωονοσογόνος υπόθεση έχουν αποδειχθεί ή καταρριφθεί, και οι δύο είναι πιθανές σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό). Αυτό είναι ένα παράδειγμα που δείχνει ότι στην πραγματικότητα η επιστημονική μέθοδος δεν είναι τόσο ισχυρή και αλάθητη όσο ισχυρίζεται. Η κυρίαρχη θεωρία αλλάζει λόγω μη επιστημονικών επιχειρημάτων (πολιτική καιροσκοπία, οικονομικά συμφέροντα κ.λπ.), ένας μικρός κύκλος εξαιρετικά εξειδικευμένων επιστημόνων δεν θέλουν ή δεν έχουν το χρόνο να ελέγχουν ο ένας τον άλλον κ.λπ. Η φιλοσοφία και η κοινωνιολογία της επιστήμης έχουν ήδη αποδείξει το χάσμα μεταξύ της ιδεολογίας της επιστήμης και της πραγματικότητάς της, από το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα (βλ. για παράδειγμα Paul Feyerabend και Pierre Thuillier). Οι άνθρωποι φαίνεται να διατηρούν ακόμη μια πολύ αφελή αντίληψη για το τι κάνουν οι επιστήμονες.

Πιστέψτε στη συλλογική ανοσία

Μας λένε να κινητοποιηθούμε για να επιτύχουμε τη συλλογική ανοσία και να ”απελευθερωθούμε” από τον ιό. Για τον σκοπό αυτό, προτείνεται ο εμβολιασμός του 70% του πληθυσμού. Ωστόσο αυτός ο αριθμός υπάρχει πριν από την εμφάνιση των μεταλλάξεων (όπως της Delta) που είναι πιο μολυσματικές και κατά των οποίων ο εμβολιασμός είναι λιγότερο αποτελεσματικός. Ας έχουμε κατά νου επίσης ότι τα εμβόλια έχουν σχεδιαστεί για να περιορίζουν τη σοβαρότητα της νόσησης και η μείωση των λοιμώξεων είναι μόνο μια παρενέργεια (και τα περισσότερα εμβόλια που δεν είναι mRNA φαίνεται να μην είναι πολύ αποτελεσματικά ως προς αυτό). Δεδομένης της εμφάνισης των νέων μεταλλάξεων του ιού, πολλοί ειδικοί πιστεύουν πλέον ότι στην πραγματικότητα το 80 με 90% του πληθυσμού πρέπει να εμβολιαστεί για να φτάσουμε στη συλλογική ανοσία. Αυτός ο αριθμός θα σήμαινε ότι – εάν εξακολουθούμε να θεωρούμε ανήθικο να παρέχουμε μαζικά ένα νέο και όχι πλήρως κατανοητό εμβόλιο στους ανηλίκους και ότι ορισμένοι άνθρωποι δεν μπορούν να εμβολιαστούν για ιατρικούς λόγους – όλος ο υπόλοιπος πληθυσμός θα πρέπει να εμβολιαστεί. Κάθε δημόσια πολιτική που χρειάζεται 100% συμμόρφωση για να πετύχει είναι καταδικασμένη να αποτύχει.

Ένας άλλος παράγοντας είναι ότι η ανοσία μειώνεται με την πάροδο του χρόνου. Υπάρχει ήδη συζήτηση για ενισχυτικές δόσεις του εμβολίου, 6 ή 9 μήνες μετά το αρχικό εμβόλιο (θα χρειαστεί να γίνει μία φορά ή θα πρέπει να επαναλαμβάνεται κάθε εξάμηνο ή κάθε χρόνο; Αυτή τη στιγμή δεν το γνωρίζουμε), κάνοντας τις πιθανότητες αποτυχίας ακόμη μεγαλύτερες.

Επιπλέον, δεδομένου ότι πρόκειται για μια παγκόσμια πανδημία ενός άκρως μεταδοτικού ιού, δεν φαίνεται πολύ ρεαλιστικό μια χώρα ή μια περιοχή να μπορεί να πετύχει μόνη της τη συλλογική ανοσία. Πολλά μέρη του κόσμου δεν έχουν καν αρκετές προμήθειες ή δεν διαθέτουν τις απαραίτητες υποδομές για να εμβολιάσουν έστω κι ένα μικρό μέρος του πληθυσμού τους, πόσο μάλλον τη μεγάλη πλειονότητά του. Βασίζονται, επίσης, κυρίως σε εμβόλια που είναι λιγότερο αποτελεσματικά στην αναχαίτιση των λοιμώξεων. Οι πιθανότητες εξάλειψης αυτού του ιού είναι ανύπαρκτες. Σε αυτό το σημείο ο ιός έχει φτάσει στην ενδημική του φάση, που σημαίνει ότι ο SARS-CoV-2 θα αρχίσει να συμπεριφέρεται όπως και άλλες ποικιλίες ιών corona, με τις εποχικές επιδημίες τους. Η συλλογική ανοσία δεν είναι παρά το τελευταίο “τυράκι” που μας πέταξαν για να υποταχθούμε. Αργά ή γρήγορα θα αντικατασταθεί με κάποιο άλλο, που στόχο θα έχει να πιστέψουμε πως μπορούμε να επιτύχουμε την «ελευθερία» μόνο αν υπακούσουμε.

Να είστε υπεύθυνοι

Το ζήτημα της συλλογικής ανοσίας (ή τουλάχιστον ο εμβολιασμός όσο το δυνατόν περισσότερων ατόμων) γεννά το ερώτημα του ποιος λαμβάνει τα εμβόλια. Σε πολλές περιοχές, άτομα που διατρέχουν κίνδυνο σοβαρής νόσησης από την Covid-19, που θέλουν να εμβολιαστούν και δεν έχουν πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη, δεν λαμβάνουν εμβολιασμό. Ενώ στην Ευρώπη, άτομα που δεν διατρέχουν καν μεγάλο κίνδυνο εμφάνισης ήπιων συμπτωμάτων κι έχουν απειροελάχιστο κίνδυνο σοβαρής νόσησης έχουν εκατομμύρια εμβόλια που προορίζονται για αυτούς. Η συσσώρευση εμβολίων θα αυξηθεί ξανά με την ανάγκη για εμβόλια – ενισχυτές. Το γεγονός ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δεν θέλει να προτείνει εμβόλια-ενισχυτές φαίνεται να εμπνέεται κυρίως από τέτοιου είδους ανησυχίες. Είναι αυτό η υπεύθυνη επιλογή ή είναι η αναπαραγωγή των παγκόσμιων ανισοτήτων;

Η οικοδόμηση της συλλογικής ανοσίας και η ρητορική του «πολέμου ενάντια στον αόρατο εχθρό» συμβαδίζουν με τον αυστηρό έλεγχο της πρόσβασης στα κρατικά εδάφη και την εντεινόμενη διαχείριση του πληθυσμού. Φαίνεται ότι έχουμε φτάσει σε μια κατάσταση όπου η λεγόμενη προοδευτική μερίδα της κοινωνίας τάσσεται τώρα υπέρ του ελέγχου της κυκλοφορίας και των κλειστών συνόρων (φυσικά, δύσκολα θα το παρατηρήσουν οι ίδιοι, δεδομένου ότι διαθέτουν τα κατάλληλα έγγραφα για να κυκλοφορούν «ελεύθερα» ). Είναι αυτό η υπεύθυνη επιλογή ή είναι η εντατικοποίηση της επιτήρησης και του αποκλεισμού;

Αν έχουμε μάθει κάτι από τις τελευταίες δεκαετίες – την 11η Σεπτεμβρίου και την απειλή της τρομοκρατίας, την οικονομική κρίση και την απειλή της χρεοκοπίας, τα μέτρα λιτότητας και την απειλή του κοινωνικού κανιβαλισμού, τις προσφυγικές βάρκες και την απειλή ρατσιστικών πογκρόμ, την κλιματική αλλαγή και την απειλή οικολογικών καταστροφών κ.λπ. – είναι ότι μια θέση που δεν αντιτίθεται ριζοσπαστικά στη εξουσία του κράτους (ανεξάρτητα από το ποιος το ελέγχει), τελικά απλώς θα την ενισχύσει και θα ανοίξει τον δρόμο για τον επόμενο κύκλο κρίσεων που προκαλεί το κράτος και ο καπιταλισμός, καθώς και για τη διαχείριση των κρίσεων αυτών από το κράτος και τον καπιταλισμό.

Αναρχικοί/ες

Αθήνα, μέσα Ιουλίου 2021

(περισσότερα…)
συνέχεια

Απαρτχάιντ, απειλές και τρομοκράτηση των 3,7 εκατ. ανεμβολίαστων, που δήθεν κινδυνεύουν να …αφανιστούν…

«Επιχείρηση “Ελευθερία”: Κυκλοφορούν και …απειλούν 3,7 εκατ. ανεμβολίαστοι 18-59 ετών. Παραμένουν χωρίς καμία θωράκιση έναντι του κορωνοϊού –Κίνδυνος «αφανισμού» με μολύνσεις, νοσηλείες, και θανάτους τουλάχιστον του 37% των 50άρηδων, που δεν έχουν εμβολιαστεί» Πρώτο Θέμα, 20-7-2021

Απαρτχάιντ

Η μέρα της «κρίσης», λοιπόν, φθάνει αμετάκλητα για τους ανεμβολίαστους. Ο «αφανισμός» τους βρίσκεται προ των πυλών και μάλιστα αμετάκλητα, εάν δεν βάλουν μυαλό. Η επιλογή της λέξης «αφανισμός» δεν είναι τυχαία, αφού δεν αφήνει περιθώρια διαφυγής στους «αμαρτωλούς», όπως έχουν ήδη χαρακτηριστεί από την επίσημη εκκλησία. Οι άπιστοι ανεμβολίαστοι θα βράσουν και θα καούν στα καζάνια της κολάσεως, θ’ αφανιστούν, θα βασανιστούν μέχρι τον τελευταίο. Μέχρι τότε βέβαια μην φανταστούν ότι θα περάσουν ευχάριστα τις …τελευταίες τους ημέρες. Θα κυνηγηθούν ανηλεώς, θα απομονωθούν, θα χάσουν τις δουλειές τους, θα λοιδωρηθούν, θα κατασυκοφαντηθούν ως οι χειρότεροι εχθροί της κοινωνίας.

Στις 2 Ιουλίου ο καθηγητής Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής στο ΕΚΠΑ Γιάννης Τούντας, μιλώντας στην ΕΡΤ, πρότεινε σειρά μέτρων για την αντιμετώπιση της μετάλλαξης Δέλτα του κοροναϊού και την αύξηση των εμβολιασμών κατά της Covid-19 στην Ελλάδα, ώστε να επιτευχθεί το τείχος ανοσίας. Για τα μέσα μαζικής μεταφοράς, τόνισε ότι «θα πρέπει ίσως να δούμε κατά πόσο μπορούμε να έχουμε συρμούς ή δρομολόγια που να είναι μόνο για εμβολιασμένους». Θα θυμίσουμε ότι ο Τούντας είναι εκείνος που χαρακτήρισε αγράμματες τις καθαρίστριες νοσοκομείων που δεν εμβολιάζονται και γενικότερα αγράμματους τους ανεμβολίαστους.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Athens Magazine της 1ης Ιουλίου «στην κυβέρνηση, υπάρχουν σκέψεις ώστε τον χειμώνα οι ανεμβολίαστοι να μην μπορούν να χρησιμοποιούν τα μέσα μεταφοράς.» Παρόμοιες απειλές σύμφωνα με πλήθος δημοσιευμάτων προαναγγέλλουν την απαγόρευση εισόδου των ανεμβολίαστων στα καταστήματα λιανικού εμπορίου.

Απαρτχάιντ1

Ο Πορτοσάλτε από την συχνότητα του Σκάι στις αρχές Ιουλίου ζήτησε να χρεώνονται οι ανεμβολίαστοι εφ’ όσον νοσηλεύονται, ενώ σ’ ένα παραλήρημα μίσους πρότεινε ότι καλύτερα είναι να μην βγαίνουν καθόλου από τα σπίτια τους!!!

Ο Δημήτρης Ψυχογιός στο Βήμα (με την υπογραφή Διόδωρος Κυψελιώτης) ευχήθηκε ξερνώντας όλο το μίσος του, η φυσική επιλογή να δώσει την (τελική;) «λύση» με τους ανεμβολίαστους, δηλαδή να εξοντωθούν όλοι, ώστε να πάψει το …πρόβλημα.

Δεν χρειάζεται μεγάλη σκέψη για να αντιληφθεί κάποιος ότι οι ανεμβολίαστοι αντιμετωπίζονται πλέον ως κατακτημένοι άνθρωποι, στους οποίους οι κατακτητές θεωρούν ότι μπορούν να επιβάλουν κάθε μέτρο περιορισμού, κάθε απαγόρευση, κάθε μορφής απαρτχάιντ.

Απαρτχάιντ2

Η ψήφιση του νόμου περί υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού, καθώς και η τροποποίηση, που επιτρέπει με μια απλή υπουργική απόφαση την διεύρυνση του πεδίου της υποχρεωτικότητας προσδίδοντας αδιανότητες υπερεξουσίες σε κάθε υπουργό αποδεικνύει του λόγου το αληθές.

Φυσικά, το μέλλον δεν είναι στρωμένο με ροδοπέταλα για τους εξουσιαστές, καθώς οι αντιστάσεις, που θα συναντήσουν στην επιβολή των σχεδιασμών τους, δεν πρόκειται να είναι αμελητέες, ενώ δεδομένη είναι και η αδυναμία σύγκρισης με παρόμοια κατάσταση τουλάχιστον στις δυτικοευρωπαϊκές κοινωνίες ανεξαρτήτως ιδιαιτεροτήτων. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο η πρόωρη προσφυγή στις κάλπες δεν θα πρέπει να θεωρείται μη πιθανή, αφού μπορεί να επιδιωχθεί μ’ αυτόν τον τρόπο η αναβάπτιση των τωρινών διαχειριστών της εξουσίας στην εκλογική κολυμπήθρα.

Θα επαναλάβουμε ότι το απαρτχάιντ που επιβάλλεται στους ανεμβολίαστους δεν είναι υγειονομικό, ότι η αναζήτηση της νέας νομιμοφροσύνης θα είναι συνεχής εκ μέρους του κράτους. Ας σκεφθούν, λοιπόν, καλύτερα την στάση τους, όσοι ρίχνουν νερό στο μύλο της εξουσίας από κάθε μετερίζι (επαναστατικό ή μη).

Άλλωστε, οι στυμμένες λεμονόκουπες δεν είναι χρήσιμες σε κανέναν. Ή μήπως είναι;…

Συσπείρωση Αναρχικών

ΠΗΓΗ: ANARCHY PRESS

συνέχεια

Το παγκόσμιο πρόγραμμα του Bill Gates και πως μπορούμε να αντισταθούμε στον πόλεμο του ενάντια στη ζωή.

Το ακόλουθο άρθρο της Vandana Shiva που έγινε γνωστό ήδη εδώ και αρκετούς μήνες ανακεφαλαιώνει αποτελεσματικά τις κοινωνικές τάσεις που η κατάσταση έκτακτης ανάγκης του Covid 19 επιτάχυνε. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο αποφασίσαμε να το δημοσιεύσουμε.

Στο μεταξύ, ο βιοτεχνολογικός μαζικός εμβολιασμός-του οποίου το ίδρυμα Gates είναι κορυφιαίος προωθητής και χρηματοδότης-κατέστησε ακόμη περισσότερο προφανές το σχέδιο να γίνουν τα σώματά μας πραγματικές και καθαυτές αποικίες από τις οποίες να εξορυχτούν τα δεδομένα και τα κέρδη. Σε όποια περιέγραψε και αμφισβήτησε τα αποτελέσματα των βιοτεχνολογιών στη γεωργία-των οποίων η διάδοση συνοδεύτηκε από μια γενικότερη “μονοκαλλιέργεια του μυαλού”-δεν διαφεύγει σε κάθε περίπτωση ότι το καινούριο σύνορο του βιομηχανικού εξορυκτισμού είναι τα ανθρώπινα σώματα. Και αυτό ακριβώς το πρόγραμμα δεν εξοικονομεί ούτε το σύστημα δημόσιας υγείας (ολοένα περισσότερο ωθούμενο προς τη ψηφιοποίηση και την τηλεϊατρική, εμπιστευόμενο στην αγορά ότι απομένει από τις ξεχαρβαλωμένες του δομές)αλλά ούτε και το δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα. Για να αντιληφθούμε το μέγεθος αυτής της κατάστασης (σε ευρωπαϊκό επίπεδο και όχι μονάχα) φτάνει να ρίξουμε μια ματιά στις σελίδες: “Αποστολή αρ.4-Παιδεία και Έρευνα” που της αφιερώνει το Σχέδιο Ανάκαμψης και Προσαρμογής της ιταλικής κυβέρνησης του Μάριο Ντράγκι, στο οποίο δεν αναφερόμαστε τυχαία αλλά απολύτως ενδεικτικά (επειδή ακριβώς το ίδιο ισχύει και στα πλαίσια του ευρύτερου ευρωπαϊκού προγράμματος Next Generation E.U. που είναι πιλοτικό για όλα τα κράτη της Ε.Ε.). Όχι μονάχα ανακοινώνεται ότι η Διδασκαλία Εξ Αποστάσεως ήλθε για να παραμείνει! Όχι μόνο διορίζονται μεταξύ των διευθυντών των Τεχνικών Ινστιτούτων Εκπαίδευσης, διευθυντές επιχειρήσεων, ώστε να προμηθεύσουν τις κατάλληλες “επαγγελματικές δεξιότητες” τις οποίες οι επιχειρήσεις 4.0 θα έχουν ανάγκη (συγκεκριμένα, “να προσαρμοστούν τα εκπαιδευτικά προγράμματα στις ανάγκες των τοπικών επιχειρήσεων”)! Αλλά επιπλέον υπάρχει η συγκεκριμένη στόχευση στη “μονοκαλλιέργεια του μυαλού”, διαμέσου της προτεινόμενης εφαρμοστικής λογικής του επονομαζόμενου Problem Solving.

Δεδομένου ενός προβλήματος-του οποίου δεν είναι φυσικά δυνατό να αμφισβητηθεί η φύση, η διατύπωση και η ουδετερότητα-χρειάζεται να βρεθεί η πιο αποτελεσματική λύση, πέρα από κάθε άλλη ηθική και κοινωνική θεώρηση. Κοντολογίς, η λογική του αλγόριθμου. Η εφυϊα των μηχανών. Για να μπορέσει να γίνει μέχρι βάθους αντιληπτό τι ακριβώς πράγμα παράγει η λογική του Problem Solving ενσωματωμένη σε έναν τεχνογραφειοκρατικό μηχανισμό, σας προτείνουμε ένα βιβλίο του οποίου η επικαιρότητα κόβει την ανάσα : “Νεωτερικότητα και ολοκαύτωμα” (Modernity and Olocaust) του Σίγκμουντ Μπάουμαν. Το να θέλει κάποιος να “καλυτερεύσει τη δημοκρατία” -όπως η Vandana Shiva προτείνει μέσα σε αυτό το κείμενο-σημαίνει για μια ακόμη φορά να αποδεχθούμε τον κρατικο-καπιταλιστικό αξιοκρατικό καθορισμό της λύσης των προβλημάτων.

Το παγκόσμιο πρόγραμμα του Bill Gates και πως μπορούμε να αντισταθούμε στον πόλεμό του ενάντια στη ζωή. Της Vandana Shiva

“Η χειρότερη μορφή ιδιοκτησίας είναι η πνευματική”

Πιέρ Ζοζέφ Προυντόν

Το Μάρτιο του 2015 ο Μπιλ Γκέιτς έδειξε την εικόνα ενός ιού της γρίπης κατά τη διάρκεια μιας τηλεοπτικής εκπομπής και είπε στους τηλεθεατές ότι επρόκειτο για την μεγαλύτερη καταστροφή της εποχής μας. Η πραγματική απειλή για τη ζωή, είπε, “δεν είναι οι πυρηνικοί πύραυλοι, αλλά τα μικρόβια”. Όταν, 5 χρόνια αργότερα, η πανδημία του Κορωναϊού σάρωσε τη γη όπως το τσουνάμι, αυτός επέστρεψε χρησιμοποιώντας την πολεμική γλώσσα, προσδιορίζοντας την “πανδημία” ως ένα “παγκόσμιο πόλεμο”. “Η πανδημία του Κορωναϊού έχει σαν αποτέλεσμα να εξεγείρεται ενάντια στον ιό ολόκληρη η ανθρωπότητα”.Στη πραγματικότητα όμως “η πανδημία” δεν είναι ένας πόλεμος. Η “πανδημία” είναι μια επίπτωση του πολέμου. Ενός πολέμου ενάντια στη ζωή.

(περισσότερα…)
συνέχεια

Ιταλία: Τοποθέτηση του Alfredo Cospito στη συζήτηση για των αγώνα ενάντια στα πυρηνικά

Το παρόν κείμενο αποτελεί τοποθέτηση του έγκλειστου αναρχικού Alfredo Cospito στη συζήτηση για τον αγώνα ενάντια στην πυρηνική ενέργεια, η οποία διεξήχθη στα πλαίσια της πρωτοβουλίας “Voi gli date vent’anni, noi gli diamo la parola” (“Εσείς του δίνετε είκοσι χρόνια, εμείς του δίνουμε τον κόσμο”), στο Circolaccio Anarchico, στο Σπολέτο, στις 20 Μάρτη του 2021.

*

Αφού είδα αυτήν την ταινία σχετικά με την τραγωδία στο Τσέρνομπιλ, μου ζητήθηκε να προβώ σε μια τοποθέτηση.

Και τι να πρωτοπώ;

Τα τελευταία εννιά χρόνια της ζωής μου τα πέρασα κλειδαμπαρωμένος σ’ ένα κελί, διότι, παρέα μ’ έναν ακόμη σύντροφό μου, πυροβόλησα έναν απ’ τους σημαντικότερους ιθύνοντες της πυρηνικής ενέργειας στην Ιταλία εκείνον τον καιρό. Και το πράξαμε ακριβώς επειδή δε θέλαμε να ξαναδούμε να συμβαίνει εδώ ό,τι είδαμε να συμβαίνει στην ταινία. Αρκετά απλοϊκό ως κίνητρο, όμως έτσι συνέβη.

Άξιζε όμως;

Θά ‘θελα να πιστεύω πως η δράση μας, παρότι μεμονωμένη, είχε μια κάποια βαρύτητα. Το μόνο βέβαιο είναι πως δράσεις τέτοιου είδους είναι απολύτως μη απορροφήσιμες απ’ το σύστημα, και επ’ ουδενί δε θα μπορούσαν να είναι. Μπορούν να τις δαιμονοποιήσουν, ποτέ όμως να τις απορροφήσουν, πόσο μάλλον να τις ακυρώσουν, εφόσον τέτοιες δράσεις αφήνουν στην εξουσία ένα τελεσίγραφο, και, απ’ τη δική μου οπτική, αυτό είναι κάτι παραπάνω από αρκετό για να ρισκάρω τα πάντα, τη λευτεριά μου, ακόμα και τη ζωή μου.

Ναι λοιπόν! Στο τέλος της μέρας, άξιζε.

Δε θέλαμε να τον σκοτώσουμε, θέλαμε μόνο να τον τραυματίσουμε, ορθώνοντας ένα απροσπέλαστο τείχος απέναντι στον τεχνολογικό και δολοφονικό κυνισμό των αδίστακτων επιστημόνων και πολιτικών: “Πέραν του ότι δε θα μπορείς να περπατήσεις, δε θα ξαναφέρεις την πυρηνική ενέργεια πίσω στην Ιταλία, ειδάλλως θα σε αντιμετωπίσουμε με όλα μας τα μέσα”.

Εννιά χρόνια πριν, όταν προβήκαμε στο χτύπημά μας, η πιθανότητα επιστροφής της πυρηνικής ενέργειας στην Ιταλία φαινόταν έντονα να αναδύεται ξανά. Μόλις είχε συμβεί η Φουκουσίμα, και στη χώρα “μας”, χρόνια επί χρόνων αγώνα ενάντια στην πυρηνική ενέργεια φάνταζαν να κινδυνεύουν να εξαλειφθούν, γεγονός που συνέβαινε σ’ ένα πέπλο απόλυτης σιωπής. Τότε, όπως ακόμη και σήμερα, η Ιταλία, μέσω της Ansaldo Nucleare, συνεισφέρει στην κατασκευή πυρηνικών εγκαταστάσεων σε χώρες όπως η Ρουμανία και η Αλβανία. Λίγο πριν τη δράση μας, ένα ατύχημα κατά τη διάρκεια της κατασκευής μίας εξ αυτών των εγκαταστάσεων σκότωσε δύο εργάτες. Κανείς στην Ιταλία δε μιλούσε γι’ αυτό, εκτός από ‘κείνους τους ουτοπιστές οικολόγους και αναρχικούς, οι οποίοι αντίκριζαν τον φόβο της επιστροφής των σταθμών πυρηνικής ενέργειας στα μέρη “μας”, ενώ πολλά κόμματα στήριζαν αυτήν την εφιαλτική προοπτική. Σαφέστατα, δεν έχω αυταπάτες πως η δράση μας εμπόδισε την επιστροφή της πυρηνικής ενέργειας στην Ιταλία, μα γυρίσαμε λίγο φόβο στο στρατόπεδό τους. Αυτή, λοιπόν, ήταν η συνεισφορά μας, αν και περιορισμένη, και αυτό είχε τη βαρύτητά του · και δε θαρρώ πως ήταν κάτι τόσο αμελητέο όσο θέλανε να μας κάνουν να πιστεύουμε.

Σήμερα, η ιταλική κυβέρνηση πρέπει αναγκαστικά να “αποκομίσει” πυρηνικά απόβλητα από τις παλιές εγκαταστάσεις πυρηνικής ενέργειας που τέθηκαν εκτός λειτουργίας, πετώντας 78.000 κυβικά μέτρα ραδιενεργών αποβλήτων κάτω απ’ το χαλάκι στο Πεδεμόντιο, στη Σαρδηνία, στην Τοσκάνη, στο Λάτσιο, στην Απουλία, στην Μπαζιλικάτα και στη Σικελία. Το παρουσιάζουν ως “αποκομιδή” χαμηλού επιπέδου ραδιοενεργών αποβλήτων, προϊόντων των εργοστασίων και λοιπών ιατροφαρμακευτικών αποβλήτων, όμως, στην πραγματικότητα, προσπαθούν κάτω απ’ το τραπέζι να περάσουν την “αποκομιδή” πολύ πιο επικίνδυνων ραδιενεργών αποβλήτων από τις παλιές πυρηνικές εγκαταστάσεις.

Ας γίνω σαφής, η λύση δε θα μπορούσε να είναι το να πετάξουμε τα απόβλητα εκτός Ιταλίας, όπως ίσως έχει ήδη γίνει στο παρελθόν στην Αφρική, χρησιμοποιώντας φτωχότερες χώρες ως χωματερές για τα πυρηνικά μας κόπρανα. Ένα “οικολογικό” κίνημα το οποίο επί της ουσίας πιέζει προς μια τέτοια κατεύθυνση, είναι ένα αστικό κίνημα, στα πλαίσια ενός άθλιου “οικολογισμού”. Όσοι αντιτίθενται στις δομές απόθεσης πυρηνικών αποβλήτων επειδή υποτιμάται η αξία της ιδιοκτησίας τους, ποτέ δε θά ‘χουν την εμπιστοσύνη μου. Είναι αυτό το είδος ανθρώπων που έφεραν τις πιο χονδροειδείς πολιτικές στο κίνημα NO TAV (ενάντια στον Σιδηρόδρομο Υψηλής Ταχύτητας). Πάντα έτοιμοι να ξεπουλήσουν αγώνες, να τραβήξουν διαχωριστικές γραμμές από δράσεις. Δε θα κάνουμε επίκληση σε δαύτα τα ξεκάθαρα αστικά ένστικτα, ούτε θα μπορέσουμε να εθελοτυφλούμε όταν δημάρχοι, τοπικά ιδρύματα τέτοιων χωρών, απαιτούν αποζημιώσεις ή κλαψουρίζουν για την περιουσία τους, τις επιχειρήσεις τους, τις οικονομικές τους απώλειες. Το να έρθουμε ξανά σε επαφή με τέτοιους τύπους θα ήταν καταστροφικό. Ένα αρχαίο εβραϊκό ρητό λέει: “Ο άνθρωπος είναι το μόνο ζώο που μπορεί να σκοντάψει δυο φορές στην ίδια πέτρα”. Ας προσπαθήσουμε να μην επαναλάβουμε τα ίδια λάθη · είκοσι χρόνια αγώνα ενάντια στο TAV θά ‘πρεπε να μας έχουν διδάξει κάποια πράγματα.

Θα ήταν ηλίθιο και μη προωθητικό από πλευράς μας να γυρεύουμε “λύσεις”, καταπραϋντικά για να καταστήσουμε την τεχνολογία πιο βιώσιμη, πιο “οικολογική”. Είμαστε ενάντια στις δομές απόθεσης πυρηνικών αποβλήτων, όσο είμαστε ενάντια και στις ανεμογεννήτριες – ημίμετρα δεν υπάρχουν στο πεδίο αυτό. Η μόνη πραγματική και απόλυτη λύση για τα πυρηνικά απόβλητα είναι να πολεμήσουμε με κάθε μέσο ώστε τα πυρηνικά εργοστάσια να κλείσουν παντού. Δεν μπορούμε να παρακάμπτουμε το θέμα αυτό, είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Ο πλανήτης πεθαίνει, μόνο ένα πράγμα μπορούμε να κάνουμε: Να καταστρέψουμε εκ των έσω την τεχνολογική και καπιταλιστική κοινωνία στην οποία μας επιβάλλεται να ζούμε. Είναι αχρείαστο το να προσπαθούμε να ξεφύγουμε, είναι υποκριτικό το να χτίσουμε έναν μικρό παράδεισο επί γης, καθώς έτσι, ακόμα κι αν δε θέλουμε, γινόμαστε συνένοχοι · είναι εγκληματικό να αναζητούμε αναλγητικά, να ξεγελάμε τους εαυτούς μας πως η τεχνολογία μπορεί να καταστεί “οικολογική”. Δεν είναι ο αριθμός συμμετεχόντων σε μια διαδήλωση που θα φέρει αποτελέσματα, αλλά η ισχύς και η ριζοσπαστικότητα των ενεργειών μας. Τούτη είναι μια απ’ τις ιδιαιτερότητές μας, και ως αναρχικές κι αναρχικοί στοχεύουμε στα ποιοτικά χαρακτηριστικά · όχι τόσο στην ποσότητα των ανθρώπων πίσω από ένα πανό, αλλά στην ποιότητα των δράσεων και των ζωών μας. Ο κόσμος ενδέχεται να έρθει, αλλά αυτό εξαρτάται από τη συνέπεια και την ειλικρίνεια των σκοπών μας, καθώς επίσης και από την επαναστατική μας διαδικασία. Το πρώτο εμπόδιο που θα συναντήσουμε εδώ είναι πάντα το ίδιο: ο αστικός, πολιτικά απαθής οικολογισμός.

Με αυτό, δε θέλω να υποστηρίξω πως πρέπει να αυτοαπομονωθούμε, σίγουρα παλεύουμε στο πλευρό των ανθρώπων που πλήττονται άμεσα από δαύτα τα πυρηνικά απόβλητα, συμμετέχουμε στις διαδηλώσεις, στις συγκεντρώσεις έξω στον δρόμο, όμως δε θυσιάζουμε τις ιδέες μας στον βωμό του “ρεαλισμού”, του συμβιβασμού. Φροντίζουμε διαρκώς να έχουμε κριτικό πνεύμα ως προς το ποιους έχουμε με το πλευρό μας και, πάνω απ’ όλα, δεν περιορίζουμε τις δράσεις μας στο όνομα μιας υποτιθέμενης έλλειψης κατανόησης από μερίδα του κόσμου.

Ας συμμετέχουμε σε συνελεύσεις (αν υπάρχουν), αλλά ας μη λησμονούμε τον πραγματικό μας σκοπό, την καταστροφή της τεχνολογικής κοινωνίας, την οικοδόμηση μιας κοινωνίας δίχως κράτος.

Ας έχουμε επίσης κατά νου πως, με το να δρούμε και πέραν απ’ τις αποφάσεις των συνελεύσεων, δεν πλήττουμε το συλλογικό σώμα του αγώνα, απλώς εκφράζουμε τη θέση μας ως αναρχικοί/ές.

Ας μην αποστασιοποιούμαστε -στο όνομα ενός κοινού αγώνα- από τις βίαιες ενέργειες που θα συμβούν, αν συμβούν, ακόμη κι αν δεν τις επικροτούμε πλήρως. Ας αποκηρύξουμε τα επίπλαστα προνόμια (ανέσεις) που μας “παρέχει” αυτή η σαπισμένη κοινωνία, ας επιδείξουμε συνέπεια.

Θεωρώ πως αυτά είναι τα λίγα μαθήματα που έχουν να μας προσφέρουν οι “κοινωνικοί” οικολογικοί αγώνες των τελευταίων δεκαετιών.

Ίσως αναδύεται στον ορίζοντα μια νέα ευκαιρία, μια ευκαιρία που δεν πρέπει να χαθεί. Είμαι ακράδαντα πεπεισμένος πως θα αρκούσε απλώς να μην επαναλάβουμε τα συνήθη λάθη, αν θέλουμε να δούμε απροσδόκητα αποτελέσματα.

Θα μπορούσε κανείς να συνοψίσει τούτον τον μονόλογο σε μια πολύ απλή ιδέα: “πολυμορφία δράσεων χωρίς προκαταλήψεις και οριοθετήσεις”.

Ας βάλουμε ένα τέρμα στην παράνοια σχετικά με τις πρωτοπορίες, με το θέαμα των δράσεων · ας δρα καθείς όπως επιθυμεί, ας εναρμονιστούν τα πάντα σε μια “ολότητα” και, πάνω απ’ όλα, ας αποστασιοποιηθούμε απ’ τους διαχωρισμούς.

Ίσως βγήκα λίγο “εκτός θέματος”, όμως πιστεύω πως ανάμεσά σας θα υπάρχουν αναρχικές κι αναρχικοί. Η τοποθέτηση αυτή προέρχεται από έναν αναρχικό, και πιότερο απ’ όλους απευθύνεται στις αναρχικές και τους αναρχικούς, όμως ευελπιστώ να έγινε κατανοητή και από όλους και όλες τις υπόλοιπες, ακόμη κι αν εκπροσωπεί μιαν αρκετά “συγκεκριμένη” αντίληψη.

Το μόνο βέβαιο είναι πως τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα επηρεάζουν τους πάντες, τη ζωή όλων.

Θα ήθελα πολύ να συμμετάσχω σ’ αυτή τη συζήτηση μαζί σας εκεί, όμως, για λόγους ανωτέρας βίας, αυτό είναι αδύνατο για ‘μένα.

Αναρχικούς κι επαναστατικούς χαιρετισμούς,

Alfredo Cospito
Φυλακές Ferrara

Το κείμενο στα αγγλικά σε μορφή PDF

Πηγή: Malacoda

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

συνέχεια

Μερικά σημεία για τον Covid 19, ή αλλιώς μια κριτική σκέψη απέναντι στην τρομοϋστερία

|Covid 19 ή αλλιώς κορονοϊός

Μια πανδημία εν εξελίξει που προέρχεται από τον γνωστό ιό SARS. Με σημαντική διαφορά ότι έχει αρκετά μεγαλύτερη εξάπλωση σε σχέση με παλαιότερους ιούς, πράγμα που αποτελεί και το μεγάλο του όπλο, ενώ είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος για τις ευπαθείς ομάδες αλλά και ανθρώπους άνω των 80 χρονών. Παρόλα αυτά, μέχρι στιγμής οι πιο δυσοίωνες προβλέψεις που έχουν επικρατήσει δεν έχουν επιβεβαιωθεί, αφού το ποσοστό θνησιμότητας παραμένει από 0,5%1 στο σύνολο των κρουσμάτων, και στο 9% στα καταγεγραμμένα κρούσματα, ενώ παλαιότεροι ιοί του SARS είχαν θνησιμότητα 10% και του MERS 33%… Η αλήθεια είναι ότι, παρόλο τον πανικό που έχει προκληθεί, η αντιμετώπιση του κορωνοϊού δεν διαφέρει πολύ από τους τρόπους αντιμετώπισης οποιασδήποτε γρίπης (με εξαίρεση τον εμβολιασμό). Την ώρα που γράφεται το άρθρο μπορεί να έχουν αναρρώσει 84.314 άνθρωποι, αλλά στον δημόσιο λόγο έχουν την πρωτοκαθεδρία οι 8.790 θάνατοι που έχουν καταγραφεί παγκοσμίως. Ενώ βλέπουμε ότι στην Ευρώπη κάθε χρόνο πεθαίνουν 60.000 άνθρωποι από την εποχική γρίπη σύμφωνα με τον Π.Ο.Υ.2, και συγκεκριμένα στον ελλαδικό χώρο, μόνο μέσα στο 2020, έχουν καταγραφεί μέχρι τώρα 90 θάνατοι, αλλά παρόλα αυτά κανείς δεν έχει κηρύξει τον πόλεμο στην εποχική γρίπη. Η παραπάνω επιχειρηματολογία δεν επιδιώκει να πείσει κανέναν, για την επικινδυνότητα ή όχι του συγκεκριμένου ιού, αλλά προσπαθεί να αναδείξει τις αντιφάσεις αυτής της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης, καθώς και να θέσει μια βάση στο τι είναι αυτό που μας απειλεί πέραν της τρομοϋστερίας που έχει κυριαρχήσει.

|Η απώλεια της κριτικής σκέψης ή αλλιώς η υποταγή στη μαζική πληροφορία των Μ.Μ.Ε.

Στη δημόσια σφαίρα αλλά και σε καθημερινές συζητήσεις βλέπουμε αρκετά δογματικές απόψεις σε σχέση με το τι πρέπει ή δεν πρέπει να κάνουμε. Αλλά από πού προέρχεται η ενημέρωσή μας, παράμετρος η οποία καθορίζει και τις πράξεις μας, αλλά και το κατά πόσο κρίνουμε σαν ορθές και τις πράξεις των υπολοίπων; Συχνότερα, θα συναντήσουμε την επίκληση στην αυθεντία, στην προκειμένη περίπτωση την επιστημονική κοινότητα. Μια κοινότητα η οποία όχι μόνο δεν έχει ενιαία θέση, καθώς συναντάμε από καθησυχαστικές μέχρι και κινδυνολογικές φωνές. Μια κοινότητα στην οποία δεν έχουμε κάποια πρόσβαση πέρα από τη διαμεσολάβηση της τηλεόρασης, και στην καλύτερη περίπτωση από ένα στενό φιλικό και συντροφικό κύκλο λίγων γιατρών. Ενώ η τηλεόραση είναι το κατεξοχήν μέσο το οποίο διακρίνεται για τον ανορθολογισμό του και την ημιμάθειά του, τα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα τη συναγωνίζονται επάξια. Καταλήγει να μας παρουσιάζει τις αυθεντίες των ίδιων «επιστημόνων» που από τη μία μας ενημερώνουν για τον ιό και το ποια μέτρα πρέπει να λάβουμε, και από την άλλη ότι αυτά τα μέτρα δεν περιλαμβάνουν την εκκλησία η οποία «προστατεύεται» από μια θεϊκή οντότητα. Τέλος, για να ξεκαθαρίσουμε τη θέση μας, η τηλεόραση και κάθε λογής ΜΜΕ, έντυπο και ηλεκτρονικό, δεν έχει σαν στόχο την ενημέρωσή μας, αλλά τη μετάδοση ενός κλίματος τρομοκρατίας, το οποίο έχουμε βάσιμες υποψίες ότι εξυπηρετεί το κράτος και τα αφεντικά και όχι το κοινό καλό, κάτι το όποιο θα προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε παρακάτω.

(περισσότερα…)
συνέχεια