Κατηγορία: Εργατικά – Εργασιακά

ΤΙ ΧΟΥΝΤΑ ΤΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Εν έτη 2019 και η κοινωνία αντί να εξελίσσεται προχωρώντας μπροστά, γίνετε συντηρητικότερη θυμίζοντας εποχές μοναρχίας και δικτατορίας. Μόνη εξέλιξη αποτελεί η τεχνολογία η οποία όμως ελέγχεται σχεδόν εξ ολοκλήρου από το σύστημα ωθώντας, το κοινωνικό σύνολο στην αποξένωση και την σκλαβιά της εικονικής ελευθερίας. Φυσικά από αυτόν τον σύγχρονο μεσαίωνα του ελέγχου και της αστυνομοκρατίας, δεν θα μπορούσαν να αποτελούν εξαίρεση οι εργασιακές σχέσεις.

Έτσι λοιπόν πληροφορηθήκαμε, πως στις 1/06/19 σύντροφος μας από την Αλεξανδρούπολη ενώ είχε ξεκινήσει δουλειά σε βενζινάδικο Avin στην Αλεξανδρούπολη, (πλησίον στρατοπέδου Κανδηλάπτη, της εταιρίας DoubleMGas) μετά το πέρας του πρώτου 8ώρου και τη λήξη του ωραρίου του, χωρίς να έχει εμφανιστεί το παραμικρό πρόβλημα κατά τη διάρκεια της εργασίας του, το αφεντικό κάλεσε τον σύντροφο στο γραφείο του για να του μιλήσει. Μετά από μια σύντομη αναφορά για την εργατικότητά του και το πόσο “φιλότιμος” ήταν στη δουλεία, τού ανακοινώνει πως με την άφιξή του συντρόφου στον εργασιακό χώρο, αστυνομικοί που έπιναν τον καφέ τους στην καφετέρια του βενζινάδικου τον ενημέρωσαν για το ποιόν του εργαζομένου του. Του είπαν πως είναι τρομοκράτης, εγκληματίας, τον κυνηγάνε εδώ και καιρό, δέρνει ανθρώπους, βάζει φωτιές κατηγορώντας τον ακόμα και για τον εμπρησμό της κατάληψής Παλιού Νεκροτομείου (κάηκε από φασίστες στις 05/09/18) επειδή είναι αναρχικός. Το αφεντικό δηλώνοντας στο σύντροφο πως είναι ενάντια σε κάθε άκρο, είτε δεξιά, είτε αριστερά, ανακοίνωσε ότι για να συνεχίσει του δουλειά του θα πρέπει να αλλάξει τρόπο ζωής και να αποκηρύξει την πολιτική του ταυτότητα δίνοντάς του χρόνο μέχρι την επόμενη μέρα, ώστε να το σκεφτεί και να του απαντήσει.

Την επόμενη μέρα και με τους ίδιους μπάτσους να πίνουν τον καφέ τους, ο σύντροφος κλήθηκε από το αφεντικό ξανά στο γραφείο του. Ο σύντροφος ξεκαθαρίζοντας ότι δεν έχει να απολογηθεί για τίποτα και ότι είναι ανεπίτρεπτο να κρίνεται για την πολιτική του ταυτότητα στο χώρο εργασίας του, απολύθηκε καταχρηστικά. Το αφεντικό για να μπορέσει να δικαιολογήσει την απόλυση, του είπε πως δεν μπορεί να εναντιωθεί στην αστυνομία μιας και πρόκειται για νέα επιχείρηση και πως θα μειωθεί το πελατολόγιό του στους καφέδες και στις αντλίες, δείχνοντας με αυτό τον τρόπο πως προτιμά να διώξει έναν καλό εργαζόμενο (κατά τα λεγόμενα του) από το να χάσει την εύνοια των αστυνομικών. Επίσης του εκμυστηρεύτηκε πως θα ήταν καλύτερα αν είχε προηγηθεί μια κουβέντα μεταξύ τους πριν την πρόσληψη, θυμίζοντας εποχές χούντας με ενυπόγραφες δηλώσεις κοινωνικών και πολιτικών φρονημάτων.

Εμείς κατ αρχήν δηλώνουμε πως η αλληλεγγύη μας στον σύντροφο είναι δεδομένη. Η εποχή των δηλώσεων κοινωνικών και πολιτικών φρονημάτων στην Ελλάδα δεν τελείωσε ποτέ. Προσλήψεις και μεταθέσεις στο δημόσιο με βάση πολιτικής ταυτότητας δεν έπαψαν ποτέ να υπάρχουν όσες κυβερνήσεις και αν άλλαξαν. Στον ιδιωτικό τομέα τα αφεντικά (μικρά και μεγάλα) όπως και η πλειοψηφία της κοινωνίας θεωρούν την εξουσία και τους μηχανισμούς επιβολής της αυθεντίες, ενώ παράλληλα αν και όλοι βρίζουν την τηλεόραση πιστεύουν ότι βλακεία ακούσουν σε αυτήν, ακόμη και το διαδίκτυο το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο γνώσης, απλά αναπαράγει ότι θέλουν τα τηλεοπτικά κανάλια και οι “αξιόπιστοι” δημοσιογράφοι ενώ τα μέσα “κοινωνικής” δικτύωσης είναι πλέον εργαλεία μετάδοσης ψεύτικων ειδήσεων και αποξένωσης.

Θα στηρίξουμε τον σύντροφο σε όποια απόφαση πάρει, παλεύοντας μαζί για το χτίσιμο μιας επαναστατικής κουλτούρας, τις δικές μας δομές προετοιμάζοντας την επανάσταση, για έναν κόσμο χωρίς αφεντικά και μισθωτή σκλαβιά, έναν κόσμο αλληλεγγύης , αξιοπρέπειας, αυτοοργάνωσης και ελευθερίας.

Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΦΡΟΝΗΜΑΤΩΝ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΠΟΤΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΠΟΛΥΜΕΝΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ

ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΣΤΕΚΙ UTOPIA A.D.

utopia-ad.org

συνέχεια

Αλεξανδρούπολη: Περιστατικό εργατικής ασυδοσίας

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΙ ΑΣΥΔΟΣΙΑ

Στη 1/06/19 σύντροφος ξεκινάει δουλειά σε βενζινάδικο Avin στην πόλη της Αλεξανδρούπολη, πλησίον στρατοπέδου Κανδηλάπτη, της εταιρίας DoubleMGas. Μετά το πέρας του πρώτου 8ώρου και τη λήξη του ωραρίου του, χωρίς να έχει εμφανιστεί το παραμικρό πρόβλημα κατά τη διάρκεια της εργασίας του, το αφεντικό καλεί το σύντροφο στο γραφείο του για να του μιλήσει. Μετά από μια σύντομη αναφορά για την εργατικότητά του και το πόσο “φιλότιμος” ήταν στη δουλεία, τού ανακοινώνει πως με την άφιξή του συντρόφου στον εργασιακό χώρο, αστυνομικοί που έπιναν τον καφέ τους στην καφετέρια του βενζινάδικου τον ενημέρωσαν για το ποιόν του εργαζομένου του. Του είπαν πως είναι τρομοκράτης, εγκληματίας, τον κυνηγάνε εδώ και καιρό, δέρνει ανθρώπους, βάζει φωτιές κατηγορώντας τον ακόμα και για τον εμπρησμό της κατάληψής μας από φασίστες στις 05/09/18 επειδή είναι αναρχικός. Το αφεντικό δηλώνοντας στο σύντροφο πως είναι ενάντια σε κάθε άκρο, είτε δεξιά, είτε αριστερά, ανακοίνωσε ότι για να συνεχίσει του δουλειά του θα πρέπει να αλλάξει τρόπο ζωής και να αποκηρύξει την πολιτική του ταυτότητα δίνοντάς του χρόνο μέχρι την επόμενη μέρα, ώστε να το σκεφτεί και να του απαντήσει.

Την επόμενη μέρα και με  τους ίδιους μπάτσους να πίνουν τον καφέ τους, ο σύντροφος κλήθηκε από το αφεντικό ξανά στο γραφείο του. Ο σύντροφος ξεκαθαρίζοντας ότι δεν έχει να απολογηθεί για τίποτα και ότι είναι ανεπίτρεπτο να κρίνεται για την πολιτική του ταυτότητα στο χώρο εργασίας του, απολύθηκε καταχρηστικά. Το αφεντικό για να μπορέσει να δικαιολογήσει την απόλυση, του είπε πως δεν μπορεί να εναντιωθεί στην αστυνομία μιας και πρόκειται για νέα επιχείρηση και πως θα μειωθεί το πελατολόγιό του στους καφέδες και στις αντλίες. Επίσης του εκμυστηρεύτηκε πως θα ήταν καλύτερα αν είχε προηγηθεί μια κουβέντα μεταξύ τους πριν την πρόσληψη, θυμίζοντας εποχές χούντας με ενυπόγραφες δηλώσεις κοινωνικών και πολιτικών φρονημάτων.

Σε μια εποχή που τα ελαστικά ωράρια, η ολοένα αυξανόμενη εντατικοποίηση στους χώρους εργασίας, τα απλήρωτα μεροκάματα και το πετσόκομα των μισθών μας αποτελούν κυρίαρχα χαρακτηριστικά στους εργασιακούς μας χώρους, δεν θα μπορούσαν να λείπουν και οι εκδικητικές απολύσεις τόσο μελών εργατικών σωματείων όσο και ατόμων που συμμετέχουν γενικότερα στον κοινωνικό – ταξικό αγώνα. Το παζλ έρχεται να ολοκληρώσει η παρουσία και ανάμειξη των μπάτσων στους χώρους εργασίας μας. Η καταγγελία αυτή δεν έχει σκοπό ούτε να υποδείξει συγκεκριμένους αστυνομικούς, ούτε να κατηγορήσει ένα συγκεκριμένο αφεντικό για την απόλυση συντρόφου μας. Σκοπός είναι να αποδείξουμε έμπρακτα ότι άτομα του ανταγωνιστικού κινήματος αντιμετωπίζονται από την αστυνομία ως εσωτερικός εχθρός και θα κυνηγιούνται με οποιοδήποτε τρόπο και πως τα αφεντικά  θα κάνουν πάντα το αυτονόητο, θα ενεργούν με μόνο γνώμονα την κερδοφορία της επιχείρησής τους. Εμείς ως εργάτριες κι εργάτες του σήμερα και του αύριο ξέρουμε πως ο μόνος τρόπος επιβίωσης είναι να πουλάμε την εργατική μας δύναμη με αντάλλαγμα ευτελή χρηματικά ποσά. Μόνο μέσω κοινών ταξικών αγώνων και οργάνωσης στους χώρους της δουλειάς θα καταφέρουμε να αντιμετωπίσουμε τις εργοδοτικές ασυδοσίες και τις  διαθέσεις τρομοκράτησης των μπάτσων.

Δηλώνουμε απερίφραστα την αλληλεγγύη μας προς το σύντροφό μας στον αγώνα του για επαναπρόσληψη και πως οποιαδήποτε περαιτέρω στοχοποίησή του, από αφεντικά και μπάτσους, είναι αποτέλεσμα της πολιτικής του ταυτότητας.

ΑΜΕΣΗ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΤΟΥ ΧΩΡΟ

ΚΑΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΑΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΧΟΥΝΤΙΚΕΣ ΤΑΚΤΙΚΕΣ ΤΩΝ ΜΠΑΤΣΩΝ

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΙ ΑΣΥΔΟΣΙΑ

Η ΑΛΛΕΛΕΓΓΥΗ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤ(ΡΙ)ΩΝ, ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

Κατάληψη Παλιού Νεκροτομείου

palionekrotomeio.espivblogs.net

συνέχεια

Εργατική τάξη – ένα φάντασμα που πλανάται ακόμα

Ποιός μπορεί να αρνηθεί ότι η κοινωνία όπου ζούμε είναι ταξικά διαστρωματωμένη; Υπάρχουν διακρίσεις και είναι βαθιές και θεσμοθετημένες, καθορίζοντας τους όρους διαβίωσης και πρόσβασης στα υλικά και πνευματικά αγαθά που ο καθένας επιθυμεί. Πλούσιοι-φτωχοί, εκμεταλλευτές-εκμεταλλευόμενοι, κυρίαρχοι-κυριαρχούμενοι, δυνατοί και αδύναμοι και πάει λέγοντας.
Πώς γεννιούνται οι διακρίσεις/ταυτότητες αυτές όμως, πώς εδραιώνονται και αναπαράγονται; Και πάνω απ’ όλα, πώς θα μπορέσουν να καταστραφούν αποτελεσματικά; Ποιά είναι αυτά τα μονοπάτια σκέψης, ανάλυσης και δράσης που θα μπορέσουν οριστικά να τις καταστήσουν παρελθόν;
Κύριος στόχος επομένως του κειμένου, είναι να καταστεί σαφές γιατί είμαστε μακριά από το πλέγμα των εργατίστικων αντιλήψεων, που εκφράζονται στα ανατρεπτικά κινήματα. Ποιοί είναι οι λόγοι που μας κάνουν να πιστεύουμε ότι το αναρχικό κίνημα πρέπει να αποτινάξει τα βαρίδια αυτά του…”ρεαλισμού”, που κάνουν κομμάτια του να ηχούν και να φέρονται εν μέρει, ως μια ριζοσπαστική εκδοχή κομματιών της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς.

Γεια σου περήφανη κι αθάνατη εργατιά
Φυσικά δεν θεωρούμε ότι όλες αυτές οι απόψεις αποτελούν μια ενιαία θεώρηση, κι αναγνωρίζουμε ότι υπάρχουν αρκετές διαφορές μεταξύ τους. Για κάποιες από τις απόψεις αυτές π.χ. η εργατική τάξη είναι αντικειμενικά επαναστατική, αφού βρίσκεται σε άμεση επαφή με τα μέσα παραγωγής, οπότε μπορεί να νεκρώσει την οικονομία, και κατακτώντας τα, να τα στρέψει προς όφελος της επανάστασης . Ενώ για κάποιες άλλες αποτελεί απλά το κατάλληλο όχημα ενοποίησης των καταπιεσμένων. Μάλιστα, τα πιο ορθόδοξα μαρξιστικά κομμάτια τους υποστηρίζουν ότι ο καπιταλισμός είναι “απαραίτητο στάδιο προς την επανάσταση και την αταξική κοινωνία”. Κι αυτό επειδή μέσω της ανάπτυξης βαριάς βιομηχανίας, αναπτύσσεται η εργατική/προλεταριακή συνείδηση, οπότε “γεννιούνται οι νεκροθάφτες του καπιταλισμού”…
Σαν φυσικό επακόλουθο, όσο μιλούν για την κεντρικότητα της “τάξης” αυτής και θεοποιούν αυτήν και τους όποιους εργατικούς αγώνες, άλλο τόσο υποτιμούν στη μεγάλη πλειοψηφία τους, αγώνες που δεν αφορούν εργασιακούς χώρους και τους μή εργάτες αγωνιζόμενους. Τοπικοί αγώνες για περιβαλλοντικά ζητήματα π.χ., ή αγώνες ενάντια στην καταστολή, για την πλειοψηφία τέτοιων οργανώσεων και ομάδων, μπήκαν στην…ατζέντα μετά τις “ευρωπορείες” ενάντια σε G8, δ.ν.τ., κτλ. Όταν δηλαδή φάνηκε ότι έχει ψωμί η υπόθεση..
Αν επομένως, ο βασικός κινητήριος μηχανισμός μιας θεώρησης για τη ζωή και τους αγώνες δεν είναι οικονομικός, τότε θεωρούν ότι δεν μπορεί να συγκινήσει τις.. μάζες, αφού μόνο η οικονομική πτυχή της καταπίεσης θεωρείται ως ικανή να προκαλέσει -νομοτελειακά για τους περισσότερους- την επανάσταση. Και χαρακτηρίζουν ως ανώριμη, τυχοδιωκτική ή και σεχταριστική τη λογική όσων αναγνωρίζουμε μεν ως εκμεταλλευτική την υπάρχουσα οικονομική συνθήκη, αρνούμαστε δε το ότι εκεί πρέπει να επικεντρώσουμε τον αγώνα μας.
[Χωρίς να παραγνωρίζουμε τη θεμελιώδη σημασία της εργασίας για τη διατήρηση και αναπαραγωγή της υπάρχουσας κοινωνικής οργάνωσης, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι πλέον έχουν διαφοροποιηθεί κάποιες ισορροπίες. Πολύ μεγάλο ειδικό βάρος για την επιβίωσή της, έχει αναλάβει μια σχετικά πρόσφατη πτυχή των κυρίαρχων σχεδιασμών: να μας καταστήσουν μή δημιουργικούς, χωρίς πρωτοβουλίες, με περιορσμένες δεξιότητες και γεμάτους φόβο. Κι αυτό δεν αλλάζει απλά τις αποφάσεις αναφορικά με τα ζητήματα εργασίας˙ αναδιαρθρώνει τις δομές της εξουσίας, επαναπροσδιορίζει τις κεντρικές στρατηγικές της, και γεννά αμηχανία -μπροστά στις νέες συνθήκες- για τα όποια κινήματα.] (περισσότερα…)

συνέχεια

Παρέμβαση για τα γεγονότα στη μοτοπορεία στον Ασπρόπυργο

Την Παρασκευή 19/06/2015 έγινε παρέμβαση με μοίρασμα κειμένων (κείμενο από Utopia A.D. και της κατάληψης Apertus) τρικάκια και πανό στη κεντρική πλατεία Κομοτηνής από το αναρχικό στέκι utopia a.d.  ως αναφορά τους νεκρούς εργάτες στην ΕΛ.ΠΕ και την συνεργασία μπάτσων και χρυσαυγητών ενάντια στην μοτοπορεία στον Ασπρόπυργο .

PICT0005PICT0007

(περισσότερα…)

συνέχεια

Συγκρούσεις στην Ινδία

Οι ήσυχοι δρόμοι του Udyog Vihar, του κατασκευαστικού κόμβου του Gurgaon έμοιαζαν με ζώνη πολέμου την Πέμπτη 12/2. Περίπου 1000 εργαζόμενοι άρχισαν να καταστρέφουν εξοπλισμό σε εργοστάσια, πυρπόλησαν αυτοκίνητα και διέλυσαν έπιπλα σε πολλές εγκαταστάσεις.

Η αφορμή ήταν η είδηση ότι ένας συνάδελφός τους πέθανε μετά τη διαμάχη του με τη διεύθυνση και τους φύλακες ενός εργοστάσιου ενδυμάτων.

Πάνω από 100 άτομα τραυματίστηκαν στις συγκρούσεις που επακολούθησαν και κράτησαν τουλάχιστον 1 ώρα.

Τουλάχιστον 11 εργοστάσια είχαν υποστεί ζημιές και 100 αυτοκίνητα.

 Αναδημοσίευση από Αναρχικό Πυρήνα ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

συνέχεια