Κατηγορία: Ιστορικά

1 Μάη 1886, Σικάγο Οι ρίζες της Πρωτομαγιάς

PDF: MayDay

1 Μάη 1886, Σικάγο
Οι ρίζες της Πρωτομαγιάς

WALTER CRANE, “The Vampire”, 1885.
Ο κοιμισμένος εργάτης, που απομιζιέται από το βαμπίρ του καπιταλισμού,
ετοιμάζεται να ξυπνήσει από την αγγελική φιγούρα του Σοσιαλισμού.

Το 1887 τέσσερις αναρχικοί του Σικάγου εκτελέσθηκαν. Ένας Πέμπτος εξαπάτησε το δήμιο αυτοκτονώντας στη φυλακή. Τρεις ακόμη θα περνούσαν 6 χρόνια στη φυλακή μέχρι που πήραν χάρη από τον κυβερνήτη Altgeld που είπε ότι η δίκη που τους καταδίκασε χαρακτηρίστηκε από “υστερία, ένα τσούρμο ενόρκους και έναν προκατειλημμένο δικαστή”. Το κράτος είχε, σύμφωνα με τα λόγια της δίωξης, θέσει την “Αναρχία … σε δίκη” και ήλπιζε ότι οι θάνατοί τους θα ήταν επίσης ο θάνατος της αναρχικής ιδέας.

Οι αναρχικοί ήταν οργανωτές συνδικάτων και η Πρωτομαγιά έγινε διεθνής ημέρα εργαζομένων για να θυμίζει τη θυσία τους. Καταδικάστηκαν με ψεύτικες κατηγορίες για τη ρίψη μιας βόμβας στην εισβολή της αστυνομίας σε μια διαδήλωση στο Σικάγο. Η διαδήλωση αυτή ήταν τμήμα απεργίας με αίτημα το 8ωρο, στην οποία συμμετείχαν 400.000 εργάτες του Σικάγου και ξεκίνησε την 1η Μάη του 1886.

Η αναρχική ιδέα δεν πέθανε στο Σικάγο το 1887. Σήμερα εμπνέει ένα νέο κύμα του αγώνα ενάντια στον παγκόσμιο καπιταλισμό. Ενώσου σε αυτόν τον αγώνα.

Οι αναρχικές ρίζες της Πρωτομαγιάς

Πολλοί άνθρωποι δεν ξέρουν γιατί η Πρωτομαγιά έγινε Διεθνής Ημέρα Εργαζομένων και γιατί πρέπει ακόμα να τη γιορτάζουμε. Όλα άρχισαν πριν από έναν αιώνα όταν η Αμερικανική Ομοσπονδία Εργαζομένων ενέκρινε ένα ιστορικό ψήφισμα που διακήρυξε ότι «οκτώ ώρες θα αποτελούν τη νόμιμη εργασία μιας ημέρας από την 1η Μαΐου 1886 και μετά».

Τους μήνες πριν από αυτή την ημερομηνία χιλιάδες εργάτες συμμετείχαν στον αγώνα για μικρότερο ωράριο. Ειδικευμένοι και ανειδίκευτοι, μαύροι και άσπροι, άνδρες και γυναίκες, ντόπιοι και μετανάστες όλοι ενώθηκαν. (περισσότερα…)

συνέχεια

ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΣΤΟΝ ΕΛΛΑΔΙΚΟ ΧΩΡΟ ΤΟΝ 13ο -15ο ΑΙΩΝΑ

Είπαν στον Σωκράτη ότι κάποιος δεν είχε γίνει διόλου καλύτερος ταξιδεύοντας.
«Το φαντάζομαι», είπε, «πήρε μαζί του τον εαυτό του».
Montaigne
Το ίδιο φαίνεται έπραξαν και αρκετοί έλληνες που μετανάστευσαν τις προηγούμενες δεκαετίες με το όνειρο «μιας καλύτερης ζωής». Ξεχνώντας εύκολα και γρήγορα έβγαλαν μαχαίρι στους «κωλαλβανούς» που τόλμησαν να πανηγυρίσουν. Τι και αν παντού όπου υπάρχουν ελληνικές παροικίες παρελαύνουν, πανηγυρίζουν και γιορτάζουν με τα εθνικά τους σύμβολα. Η μνήμη πολλές φορές είναι επιλεκτική… «εμείς διδάξαμε πολιτισμό όπου και αν πήγαμε», λένε με μια φωνή. Το επιβεβαιώνουν, άλλωστε, και τα στατιστικά στοιχεία εγκλημάτων της Ν. Υόρκης, όπου οι πολιτισμένοι έλληνες κατά τη δεκαετία του ’20 και του ’30 κατείχαν την πρώτη θέση στη διάπραξη εγκλημάτων!!.1Ακούγοντας για άλλη μια φορά διάφορα από τα κάθε λογής παράθυρα, πιστεύουμε πως έχει ενδιαφέρον να δούμε την πορεία των αλβανικών φύλων στον ελλαδικό χώρο και την παρουσία τους εδώ, που χρονολογείται από τα τέλη του 13ο αιώνα. Διευκρινίζοντας ότι η δημιουργία εθνών συντελείται παράλληλα με την δημιουργία κρατών χωρίζοντας ανθρώπους και λαούς και τοποθετώντας τους υπό τη σκέπη ενός έθνους κράτους και μιας κοινής εθνικής συνείδησης. Για πολλούς αιώνες οι πληθυσμοί των Βαλκανίων ζούσαν σε ετερόκλητες κοινωνίες μεταξύ φατριών και φαρών και η ταυτότητα του κάθε ανθρώπου προσδιορίζονταν από ένα ευρύ φάσμα παραμέτρων. Σημαντικά κριτήρια ήταν η θρησκευτική πίστη, η κοινωνική και επαγγελματική θέση. (περισσότερα…)
συνέχεια

14 Μαΐου 1920 – “Απελευθέρωση” Θράκης

Τον Οκτώβριο του 1912, η Κομοτηνή πέρασε στην κατοχή των Βουλγάρων. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Βαλκανικό Πολέμου, στις 14 Ιουλίου του 1913 απελευθερώθηκε από τον ελληνικό στρατό, ωστόσο στις 10 Αυγούστου του ίδιου έτους παραχωρήθηκε εκ νέου στη Βουλγαρία με τη συνθήκη Βουκουρεστίου (1913) στην οποία υπέγραψε και η  Ελλάδα. Οι Βούλγαροι σχεδόν αμέσως εξαπέλυσαν διωγμούς κατά Ελλήνων, Πομάκων ,Τούρκωνκαι Εβραίων. Στις 31 Αυγούστου του 1913 το κίνημα των Πομάκων με τη συνδρομή των ντόπιων Τούρκων και Ελλήνων, εγκαθίδρυσε τη βραχύβια Δημοκρατία Δυτικής Θράκης με έδρα την Κομοτηνή.

Αφορμή για την προσπάθεια αυτονόμησης της Δυτικής Θράκης στάθηκε η υπογραφή της Συνθήκης του Βουκουρεστίου σύμφωνα με την οποία η Δυτική Θράκη θα γινόταν μέρος της Βουλγαρίας. Η απελπισία σε αυτή την προοπτική οδήγησε μερίδα Ελλήνων και Μουσουλμάνων να επαναστατήσουν διεκδικώντας την αυτονόμηση της περιοχής τους. Ζητήθηκε μάλιστα βοήθεια από την Ελλάδα και την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η πρώτη δεν μπόρεσε να βοηθήσει καθώς είχε υπογράψει την Συνθήκη, ενώ η δεύτερη προσέφερε τυπική βοήθεια με αποτέλεσμα να καταλάβουν την Ξάνθη και την  Κομοτηνή. (περισσότερα…)

συνέχεια