Κατηγορία: Καταστολή

ΚΟΜΟΤΗΝΗ: Παρέμβαση στα δικαστήρια

Σήμερα 3/6/2020 το πρωί τοποθετήσαμε πανό στα κάγκελα του προαυλίου των δικαστηρίων και πετάξαμε τρικάκια εντός του προαυλίου καθώς και σε διάφορα μέρη του κέντρου της πόλης. Η κίνηση αυτή έγινε ως συνέχεια του τριημέρου αλληλεγγύης στους φυλακισμένους και τις φυλακισμένες.

Το Πάθος Για Την Λευτεριά Είναι Δυνατότερο Απ Όλα Τα Κελιά

Όσο υπάρχουν Φυλακές Κανείς Δεν Είναι Ελεύθερος

συνέχεια

Παρέμβαση για την υπεράσπιση των πλατειών

Στις 16/05/2020 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στην πλατεία Ειρήνης για την υπεράσπιση των δημόσιων χώρων. Η πλατεία ήταν κατάμεστη από κόσμο αλλά και από ασφαλίτες και ΔΙΑΣ. Οι παρουσία των μπάτσων ειδικά τον τελευταίο καιρό είναι ξεδιάντροπα προκλητική και γελοία.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΠΛΑΤΕΙΩΝ

Μετά την περίοδο της καραντίνας , με πρόσχημα την δημόσια υγεία και το κοινό καλό του λαού, παρατηρούμε καθημερινά  στους δρόμους και τις πλατείες μια αυταρχική πολιτική από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

            Συγκεκριμένα τις περασμένες ημέρες είδαμε να γίνονται κάποια ακραία περιστατικά καταστολής εναντίον ριζοσπαστικοποιημένων και μη πολιτών, οι οποίοι παρεβρίσκονταν στις πλατείες Αγίας Παρασκευής και Κυψέλης.

             Πολίτες που κάθονταν στην πλατεία της Αγ. Παρασκευής δέχτηκαν απρόκλητη επίθεση από τις δυνάμεις καταστολής (ΜΑΤ). Το πρόσχημα τους ήταν ο συνωστισμός . Τα καθεστωτικά ΜΜΕ πιστά στη γραμμή της κυβέρνησης απενοχοποιώντας τα αίσχη τους, ισχυρίστηκαν χωρίς απτές αποδείξεις πως εκεί λάμβανε χώρα κάποιου είδους πάρτι. Αυτή η επίθεση στην πραγματικότητα, εξυπηρετεί συμφέροντα επιχειρηματιών της περιοχής με σκοπό την απομάκρυνση του κόσμου από τους δημόσιους χώρους και την απορρόφηση του στα μαγαζιά ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΑ, όταν πια, τα τραπέζια της κάθε επιχείρησης θα έχουν κατακλύσει τις πλατειές.

            Παρόμοιο περιστατικό συνέβη και στο κέντρο της Κυψέλης όπου πέρα από την ριζοσπαστική νεολαία που βρισκόταν εκεί, ξυλοκοπήθηκαν και συνελήφθησαν  κάτοικοι της περιοχής καθώς κατέφθαναν για να μάθουν τι συμβαίνει. Φυσικά και σε αυτήν την περίπτωση  αναμενόμενη ήταν η προβοκατόρικη στάση των ΜΜΕ, τα οποία έκαναν λόγο για δήθεν ανώνυμα τηλεφωνήματα και φανταστικές μολότοφ. Παρατηρείται και στις δύο περιπτώσεις πως συνένοχοι και συμμέτοχοι ήταν οι δημοτικές αρχές με διάδοση ψευδών περιστατικών αλλά και σβήσιμο των φώτων της περιοχής κάνοντας ευκολότερο το έργο του «ελεγκτικού μηχανισμού» (ξέρουν αυτοί).

            Η αρχή της καταστολής και του ελέγχου των δημοσίων χώρων εμφανίστηκε ήδη από την προεκλογική ατζέντα της κυβέρνησης με την στοχοποίηση της πλατείας Εξαρχείων και του αντιστεκόμενου κόσμου που δραστηριοποιούνταν εκεί. Δικαιολογία για την κίνηση αυτή ήταν η εξάλειψη των ναρκωτικών και της εγκληματικότητας, γεγονός που δεν συνέβη ποτέ καθώς ακόμα και σήμερα πραγματοποιείται εμπόριο ναρκωτικών με την παρουσία της αστυνομίας να κάνει τα στραβά μάτια. Ας μην έχουμε αυταπάτες, οι πιάτσες των ναρκωτικών ήταν πάντα μεταφερόμενες από την αστυνομία και για αυτό το λόγο συνεχίζουν να δραστηριοποιούνται στη περιοχή των Εξαρχείων ενώ την ίδια στιγμή ο πολιτικοποιημένος κόσμος στοχοποιείται ενώ οι καταλήψεις κλείνουν η μία μετά την άλλη. ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΧΩΡΩΝ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΑ ΒΑΠΤΙΖΕΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ. Με την πολύτιμη βοήθεια των ΜΜΕ, η κυβέρνηση δημιουργεί μια ψεύτικη εικόνα προσπαθώντας να διαμορφώσει την κοινή γνώμη στα μέτρα της ώστε να συρρικνώσει τους δημόσιους χώρους στο όνομα της στήριξης των επιχειρήσεων φτιάχνοντας δυο μοντέλα ανθρώπων, τους πελάτες και τους «μπαχαλάκηδες».

            Κατά την δική μας άποψη οι δημόσιοι χώροι δε θα έπρεπε σε καμία περίπτωση να γίνονται έρμαια ιδιωτικών συμφερόντων. Οι πλατείες ήταν , είναι και θα πρέπει να παραμείνουν χώροι συνεύρεσης, κοινωνικοποίησης και δημιουργίας πολιτικών συνειδήσεων. Όσον αφορά την γελοία επιχειρηματολογία περί συνωστισμού στις πλατείες δεν βλέπουμε την αντίστοιχη ευαισθησία περί φυλακών, στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών-προσφύγων, ψυχιατρείων καθώς και σχολείων, στα οποία θα απαγορεύεται κάθε είδους ομαδική άθληση, ενώ συζητιέται η επανέναρξη του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου για τα συμφέροντα του καπιταλιστικού μηχανισμού (ιδιοκτήτες ομάδων, στοιχηματικές εταιρίες κτλπ).

            Συνοψίζοντας, λόγω των παραπάνω φαίνεται πως η κυβέρνηση φοβάται την αλληλεπίδραση της κοινωνίας. Συνεπώς δεν θα πρέπει να αφήσουμε τις πλατείες θύματα της εμπορευματοποίησης και του ελεγκτικού μηχανισμού. Να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας αψηφώντας τον τρόμο που σπέρνει αυτή η καταστροφική κυβέρνηση, αγνοώντας τον φόβο ελεύθερης έκφρασης, προάγοντας την αλληλεγγύη, την αυτοοργάνωση και την ελευθερία.

Σύντροφοι/συντρόφισσες

Αναρχικό στέκι Utopia A.D.

ΥΓ: Από ότι φαίνεται δεν είναι όλες οι πλατείες επικίνδυνες για την μετάδοση του ιού .Κάποιες μάλιστα έχουν και αντισώματα όπως η πρόσφατα εγκαινιασμένη δια του δημάρχου Αθηνών Μπακογιάννη πλατεία Ομονοίας ή αλλιώς ‘’πλατεία Αντισωμάτων’’.

συνέχεια

ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΜΑΣ ΜΟΝΤΕΡΝΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ

Το τελευταίο χρόνο έχουν εντοπιστεί από συντρόφους/ες, ψηφιακά και όχι μόνο μέσα παρακολούθησης σε Κρήτη και Αθήνα όπως οι παρακολουθήσεις με οχήματα αλλά και πεζών μπάτσων γύρω από τις καταλήψεις σε όλη την επικράτεια. Σε δηλώσεις τους μέλη της αντιτρομοκρατικής παραδέχονται όλα αυτά τα σενάρια παρακολούθησης συντρόφων ανά την Ελλάδα.

            Παρόμοια περιστατικά παρακολουθήσεων και στοχοποιήσεων έχουν γίνει αντιληπτά στην πόλη μας όλα τα χρόνια της δραστηριότητας μας. Ειδικά το τελευταίο καιρό παρατηρήσαμε έντονη αστυνομική δραστηριότητα τόσο στα πέριξ του χώρου του στεκιού, όσο και σε προσωπικό επίπεδο κατά μελών της συνέλευσης αλλά και αλληλέγγυων. Συγκεκριμένα, μέλος του στεκιού καθώς επέστρεφε σπίτι του συνάντησε τρείς φορές το ίδιο περιπολικό και ένα όχημα της ασφάλειας σε σύντομη διαδρομή. Επίσης, αλληλέγγυο φιλικό άτομο του στεκιού μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα τον σταμάτησαν 2 φορές άνθρωποι της ασφάλειας για εξακρίβωση στοιχείων (χωρίς να του ζητήσουν έντυπο για μετακίνηση) και μάλιστα την μια φορά τον προσήγαγαν αναίτια στο τμήμα.           

            Στη συνέχεια, θα πρέπει να αναφέρουμε πως αλληλέγγυοι παρατήρησαν 2 άτομα της ασφάλειας να κινούνται περίεργα γύρω από το χώρο όπου καθόντουσαν ο οποίος βρίσκεται σε πάρκο κοντά στη κατάληψη. Τα άτομα αυτά αφού παρατηρούσαν τους συντρόφους για αρκετή ώρα και ενώ έβρεχε αποχώρησαν από το πάρκο όταν έφυγαν και αυτοί, άλλο ένα δείγμα παρακολούθησης προς εμάς. Επιπροσθέτως, παρατηρήθηκε έντονη και συχνή κινητικότητα τις τελευταίες μέρες από αυτοκίνητα της ασφάλειας κοντά σε σπίτι συντρόφου. Τέλος, την ημέρα της επετείου της 1ης Μάη καθώς επιστρέφαμε μετά την παρέμβαση στην πλατεία Ειρήνης άνθρωποι της ασφάλειας μας ακολούθησαν από απόσταση μέχρι σχεδόν την μέση της διαδρομής προς το στέκι. Επίσης, αυτοκίνητο της ασφάλειας υπήρχε από νωρίς απέναντι από το κτήριο της σχολής Παρευξείνιων Χωρών. Αργότερα, κατά την διάρκεια συλλογικής κουζίνας έξω από το στέκι παρατηρήθηκε άλλο  ένα όχημα της ασφάλειας παρκαρισμένο έναντι του τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας το οποίο όμως μόλις το αντιληφθήκαμε τράπηκε σε φυγή. Τα παραπάνω περιστατικά συνέβησαν όλα κατά την περίοδο  της καραντίνας χωρίς όμως να ζητηθούν τα απαραίτητα δικαιολογητικά. Ως συμπέρασμα φαίνεται ότι τους ενοχλεί οποιαδήποτε ριζοσπαστική δραστηριότητα και δεν ανησυχούν για τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας κατά του ‘’αόρατου’’ ‘’εχθρού’’ (covid 19).

            Πέρα από τα περιστατικά παρακολούθησης στα οποία αναφερθήκαμε δεν θα μπορούσαμε να μην κάνουμε λόγο για την κινητικότητα ατόμων αγνώστου ταυτότητας (με ότι συνεπάγεται αυτό) γύρω από το χώρο της κατάληψης Utopia A.D. με σκοπό να ζητήσουν ναρκωτικά ειδικά τον τελευταίο καιρό παράλληλα με τις παρακολουθήσεις. Αυτό το ‘’αστείο’’ αναρχικός ίσον με ναρκομανής πρέπει να τελειώσει ειδάλλως θα υπάρξουν δραστικά μέτρα εναντίον τους. Σε μια εποχή στην οποία ολόκληρη η κοινωνία είναι εθισμένη στα ναρκωτικά με την μόνη διαφορά ότι είναι συνταγογραφημένα (xannax,hipnosedon και καθέ είδους αντικαταθληπτικά) η στοχοποίηση του χώρου με αυτό τον τρόπο είναι υποκριτική.

            Λόγω των παραπάνω και της έντονης στοχοποίησης του χώρου θεωρούμε ότι μια νέα εκκένωση της κατάληψης είναι στα σχέδια τους. Σε συνάρτηση με τα παραπάνω πιστεύουμε πως πολλοί χάρηκαν με την πρώτη εκκένωση αλλά στην συνέχεια ξενέρωσαν και ενοχλήθηκαν πολύ γρήγορα όταν ανακαταλάβαμε και χτίσαμε από την αρχή τον χώρο αυτό. Η υπεράσπιση της κατάληψης Utopia A.D. είναι το καθήκον μας. Σας περιμένουμε….

Υ.Γ.1: ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΠΟΥΛΑΝΕ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ

Υ.Γ.2: Οι ρουφιάνοι σας την επόμενη φορά που θα έρθουν με σκοπό να ζητήσουν ναρκωτικά δεν θα φύγουν όπως ήρθαν….!

Σύντροφοι – Συντρόφισσες

Αναρχικό στέκι Utopia A.D.

συνέχεια

Πειθαρχικές ποινές – Καταδίκη των αγώνων στις φυλακές

2/4/2020

Στις 28/4 είχε προσδιοριστεί η πρώτη πειθαρχική διαδικασία για τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στις 9/4 στις φυλακές Ελαιώνα, ύστερα από το θάνατο της κρατούμενης Αζιζέ Ντεμίρογλου. Με το άκουσμα του θανάτου της Αζιζέ ξέσπασε εξέγερση στη φυλακή γεγονός που προκλήθηκε ύστερα από μια μακρά περίοδο αυξημένης πίεσης πάνω στις κρατούμενες στην οποία καθοριστικό ρόλο έπαιξε ο φόβος της αρρώστιας από τον κορονοϊό, ο φόβος του θανάτου είτε από τον κορονοϊό είτε από άλλη αιτία, η αναμονή για την υλοποίηση των μέτρων για την αποσυμφόρηση των φυλακών που είχε εξαγγείλει το υπουργείο και που ποτέ δεν υλοποίησε, προκαλώντας άγχος, οργή και αγανάκτηση. Στις αιτίες που έθρεψαν την εξέγερση συγκαταλέγονται και οι συνθήκες κράτησης (υπερπληθυσμού σε θαλάμους), αλλά και η χαρακτηριστική αυστηρότητα στις όποιες διεκδικήσεις των κρατουμένων, οι οποίες παγίως συναντούν το τείχος της απειλής και της τιμωρίας. Η εξέγερση αυτή γεγονός πρωτοφανές για τα δεδομένα των φυλακών τα τελευταία 13 χρόνια, αναίρεσε έστω και στιγμιαία την πολιτική ‘‘επιτυχία’’ της κυβέρνησης στη διαχείριση της κρίσης της πανδημίας και γι’ αυτό το λόγο τα ΜΜΕ στην πλειοψηφία τους επέλεξαν να το θάψουν θεωρώντας την ως σοβαρή απειλή υπονόμευσης τόσο του κυβερνητικού έργου όσο και της πολυδιαφημισμένης ‘‘κοινωνικής συναίνεσης’’ στα μέτρα της κυβέρνησης. Παρά όμως τις συντονισμένες προσπάθειες απόκρυψης του γεγονότος, κατάφερε να βγει στην επιφάνεια αναδεικνύοντας έναν ‘‘άλλο κόσμο’’, τη κραυγή μιας μεγάλης ευπαθούς ομάδας, αυτής των κρατουμένων που συνωστίζονται σε κελιά και θαλάμους αγωνιώντας για την ίδια τους την επιβίωση. Ανέδειξε έναν ‘‘άλλο κόσμο’’ χωρίς δικαιώματα που φιμώνεται, που του αρνούνται να διεκδικεί με την απειλή της παράτασης της φυλάκισης να πλανάται πάνω από κάθε σκέψη για αντίδραση. Συνεπώς το γεγονός αυτό ενείχε σημαντική πολιτική διάσταση που υπερέβαινε κατά πολύ τα στενά όρια των ζητημάτων που αφορούν στους κρατούμενους, άγγιξε τον πυρήνα της κυβερνητικής πολιτικής το τρέχον διάστημα αναδεικνύοντας το ψέμα της περί της ‘‘φιλάνθρωπης’’ και της ‘‘κοινωνικά αλληλέγγυας’’ πολιτικής της. Επίσης έφερε στην επιφάνεια το κρυμμένο φασιστικό πυρήνα της κυβέρνησης που ιεραρχεί ζωές και θανάτους και ποδοπατά δικαιώματα, αντιμετωπίζει με ρατσισμό τους κρατούμενους και εξαπολύει την ωμή κρατική βία όταν διεκδικούν. Μετά το τέλος της εξέγερσης ακολούθησε μια κινητοποίηση αντίδρασης στον θάνατο της Αζιζέ, τον εμπαιγμό της κυβέρνησης που είχε εξαγγείλει μέτρα αποσυμφόρησης και δεν υλοποίησε, και με αιτήματα που αφορούσαν στην άμεση αποσυμφόρηση των φυλακών. Η κινητοποίηση κατεστάλη βίαια, λίγη ώρα μετά την έναρξή της και ενώ είχε προηγηθεί κατάθεση εγγράφου υπογεγραμμένο από πολλές κρατούμενες που ενημέρωνε πως η φυλακή θα παρέμενε ανοιχτή ως τις 11μ.μ, κατά τις μεσημεριανές ώρες και πως θα απείχαν οι κρατούμενες από το συσσίτιο και από την εργασία. Η καταστολή συνεχίστηκε με τις μαζικές πειθαρχικές διαδικασίες, με την παραπομπή στο ‘‘σωρό’’ κρατουμένων για σειρά κατηγοριών.

Όπως έχω αναφέρει σε προηγούμενο κείμενό μου που έχω δημοσιοποιήσει, πρώτη στη λίστα ονομάτων που θα περνούσαν από πειθαρχικό συμβούλιο με την κατηγορία της ‘‘απείθειας’’, κατηγορία που αφορούσε στην μετά την εξέγερση κινητοποίηση ήμουν εγώ. Στις 28/4 ξεκίνησε η πειθαρχική διαδικασία και ενώ ήμουν πάλι πρώτη στην ανακοίνωση ονομάτων, καλέστηκα από το συμβούλιο τελευταία. Πληροφορήθηκα από τις άλλες κρατούμενες που προηγήθηκαν ότι ρωτήθηκαν όλες ‘‘ποιός τις έβαλε να υπογράψουν και να μείνουν έξω από τους θαλάμους’’. Όπως μου είπαν αρνήθηκαν κατηγορηματικά ότι συνέβη κάτι τέτοιο. Ήταν σαφές ότι αναζητούσαν εναγωνίως ενοχοποιητικά στοιχεία εις βάρος μου, καθώς είχα στοχοποιηθεί ήδη από το πρωί της 9ης Απρίλη από το ίδιο το υπουργείο και από την γ. γ αντεγκληματικής πολιτικής Σ. Νικολάου με τη δήλωσή της σε δημοσιογράφους ‘‘ότι είναι η Πόλα Ρούπα στην Θήβα’’, δήλωση που εμμέσως πλην σαφώς αποσκοπούσε να μου αποδώσουν την ευθύνη για όλα τα γεγονότα εκείνης της ημέρας. Εξάλλου μια ‘‘άτυπη προανακριτική διαδικασία’’ βρισκόταν σε εξέλιξη τις προηγούμενες ημέρες από την υπηρεσία για την αναζήτηση ‘‘της υποκινήτριας ή των υποκινητριών’’. Όμως ούτε η άτυπη ούτε η επίσημη διαδικασία δεν απέδωσε με την κατασκευή στοιχειών εναντίον μου. Οι μόνες που δεν ρωτηθήκαμε ποιός μας έβαλε ήμουν εγώ και η συγκρατούμενή μου Παγώνη Κατερίνα που επίσης καταδικάστηκε. Αναφέρω περιληπτικά τα κυριότερα σημεία της «απολογίας» μου: ‘‘Για να εξεταστεί το κατηγορητήριο θα πρέπει να αναλυθεί και να γίνει κατανοητό το υπόβαθρο και το πλαίσιο μέσα στο οποίο έγιναν τα γεγονότα της 9ης Απρίλη. Οι κρατούμενες το τελευταίο διάστημα βιώναμε μια ασφυκτική πίεση λόγω της απειλής του κορονοϊού σε συνδυασμό με τις συνθήκες κράτησής μας στη φυλακή, της απειλής της πανδημίας στις οικογένειές μας και τα παιδιά μας. Υπήρχε έντονη αγωνία και αναστάτωση γιατί η κυβέρνηση δεν εφάρμοσε μέτρα για την αποσυμφόρηση των φυλακών που είχε εξαγγείλει, μια πράξη που όλες εκλάβαμε ως εμπαιγμό ενώ η αγωνία μπροστά στην απειλή της πανδημίας και του θανάτου ήταν και είναι μεγάλη. Δεν είμαι πολύ καιρό σε αυτή τη φυλακή όμως από την πρώτη στιγμή που ήρθα ήταν εμφανές ότι οι κρατούμενες ήταν πολύ ανήσυχες και είχαν μεγάλη αγωνία για το τι θα συμβεί. Ο θάνατος της Ντεμίρογλου ήρθε να κορυφώσει το άγχος, την αγωνία, τον φόβο του θανάτου των κρατουμένων και σε συνδυασμό και με τον κυβερνητικό εμπαιγμό ο φόβος μετατράπηκε σε οργή. Επίσης ενάμιση μήνα πριν είχε πεθάνει και άλλη κρατούμενη η Γεωργία Τριανταφύλλου, γεγονός που η διεύθυνση της φυλακής είχε αρνηθεί στις 9/4 όταν αναφέρθηκα σε αυτόν μπροστά στον απεσταλμένο του υπουργείου. Ο θάνατος της συγκρατούμενής μας ήταν η θρυαλλίδα που προκάλεσε την έκρηξη. Θα πρέπει να εξεταστεί σε όλες τις πειθαρχικές διαδικασίες που θα γίνουν το υπόβαθρο που γέννησε αυτή την έκρηξη και να εξετάσετε όλα τα γεγονότα που προηγήθηκαν. Εξάλλου ο Ποινικός Κώδικας στο άρθρο 79 αναφέρει ότι κάθε δικαστήριο πρέπει να εξετάζει τα αίτια και τις συνθήκες που τελούνται οι πράξεις που εκδικάζονται ενώ στην παράγραφο 4 του ίδιου άρθρου αναφέρεται πως είναι δικαιολογημένη μια πράξη λόγω συναισθηματικής φόρτισης. Ακόμα και ο Σωφρονιστικός Κώδικας στο άρθρο 71 που αναφέρεται στις πειθαρχικές διαδικασίες ζητάει την εξέταση των συνθηκών που τελέστηκαν οι πράξεις και αναφέρει ότι το συμβούλιο μπορεί να απέχει από την επιβολή ποινής. Η συγκεκριμένη δίωξη αφορά την άρνησή μας να μπούμε στους θαλάμους κατά τις βραδινές ώρες. Η εξέγερση είχε λήξει ώρες πριν. Υπήρχε μια συλλογική απόφαση να προχωρήσουμε στην κινητοποίηση αυτή, να κρατάμε τους θαλάμους ανοιχτούς το βράδυ ως τις 11 και τις μεσημεριανές ώρες, να γίνει αποχή από την εργασία και το συσσίτιο, με αιτήματα για την αποσυμφόρηση των φυλακών. Είχαμε πριν καταθέσει έγγραφα με υπογραφές. Η κινητοποίησή μας αυτή κατεστάλη με την βίαιη εισβολή των αστυνομικών δυνάμεων. Δηλαδή μια μη βίαιη κινητοποίηση δέχτηκε βίαιη επίθεση προκειμένου να λήξει. Επισημαίνω ότι πολλές φυλακές πραγματοποίησαν κινητοποιήσεις με αίτημα την αποσυμφόρηση και κάποιες απ’ αυτές γίνονται τώρα. Θα πρέπει να προσθέσω πως όλα όσα έγιναν την 9η Απρίλη δεν είχαν ιδιοτελή κίνητρα. Πολλές κρατούμενες και εγώ επίσης δεν αποβλέπαμε σε αποφυλάκιση με τα μέτρα αποσυμφόρησης που προτείναμε. Τα κίνητρα είναι υπερατομικά και καθοριστικός παράγοντας ήταν η αλληλεγγύη. Οι διεκδικήσεις, οι κινητοποιήσεις, οι διαμαρτυρίες δεν γίνονται με την κατάθεση ενός εγγράφου, αλλά μέσα από πράξεις που ασκούν πίεση για την υλοποίηση των αιτημάτων και την περιφρούρησης των δικαιωμάτων, είναι νόμιμες και κατοχυρωμένες από το ίδιο το Σύνταγμα αλλά και από την διεθνή νομολογία. Πουθενά ούτε στο Σύνταγμα ούτε στον Ποινικό ούτε στον Σωφρονιστικό κώδικα δεν αναγράφεται ότι εξαιρούνται οι κρατούμενοι από το δικαίωμα να πραγματοποιούν κινητοποιήσεις, διαμαρτυρίες, αγώνες’’.

Είχα ζητήσει την παρουσία της συνηγόρου μου Κούτρα Ηλέκτρας-Λήδας όπως προβλέπεται από τον σωφρονιστικό κώδικα και πραγματοποιήθηκε μέσω skype. Η συνήγορός μου τοποθετήθηκε προασπίζοντας τη νομιμότητα της κινητοποίησή μας και αναφέρθηκε εκτενώς στην εγχώρια και τη διεθνή νομολογία που κατοχυρώνει τα όσα υπερασπιστήκαμε στη διαδικασία. Η παράστασή της έγινε και κατά την εξέταση της Κατερίνας Παγώνη με το ίδιο υπερασπιστικό πλαίσιο. Δύο ώρες μετά το πέρας της διαδικασίας κάλεσαν εμένα και την Παγώνη αυτή τη φορά πρώτες για να μας ανακοινώσουν την απόφαση που ήταν η καταδίκη μας (20 πόντους) για την ‘‘παράνομη’’ πράξη της ‘‘απείθειας’’. Η εισαγγελέας με ρώτησε αν έχω κάτι να πω και της απάντησα: ‘‘Παρανομία δεν είναι αυτό που κάναμε εμείς. Παρανομία είναι να πεθαίνουν άνθρωποι στη φυλακή. Παρανομία είναι να εξαγγέλλει η εκτελεστική εξουσία μέτρα και να μην τα εφαρμόζει. Παρανομία είναι να καταστέλλεται βίαια μια μη βίαιη και δίκαιη κινητοποίηση, να ξυλοκοπούνται κρατούμενες. Παρανομίες έγιναν από την άλλη μεριά, τη δική σας, όχι από την δική μας’’.

Στη συνέχεια καλέστηκαν οι υπόλοιπες που τους ανακοινώθηκε ότι κρίθηκαν αθώες. Ζητήσαμε επίμονα να μας γνωστοποιηθεί η αιτιολόγηση της δικής μας καταδίκης και του διαχωρισμού μας από τις υπόλοιπες όμως καμία εξήγηση δεν μας δόθηκε. Το γεγονός ότι το πειθαρχικό συμβούλιο (που αποτελείται από την επόπτρια εισαγγελέα Α. Μουσούρη, τον διευθυντή της φυλακής Γ. Μακρή και την προϊσταμένη της κοινωνικής υπηρεσίας Καρακατσάνη Β.) προέβη σε αθωωτική απόφαση για τις υπόλοιπες κρατούμενες. Είναι ομολογουμένως πρωτοφανές για τα δεδομένα της συγκεκριμένης φυλακής αφού πειθαρχικές διώξεις και βαρύτατες ποινές επιβάλλονται με κάθε αφορμή. Σε αυτήν την απόφαση συντέλεσε η επιμονή στη συστηματική δημοσιοποίηση των γεγονότων, την ανάδειξη του περιεχομένου τους αλλά και την εκτενή δημοσιοποίηση των συνθηκών κράτησης. Ο λόγος που πλαισίωσε τα γεγονότα της 9/ης Απρίλη αλλά και η πληθώρα μηνυμάτων συμπαράστασης λειτούργησαν ως ασπίδα για τις κρατούμενες. Όμως η δική μου καταδίκη ενέχει βαρύτατους συμβολισμούς. Πρώτα απ’ όλα στόχευε στο πρόσωπό μου, την ιστορία μου, τη στάση μου, τον λόγο που άρθρωσα δημόσια για τα γεγονότα. Είναι η συνέχεια μιας συστηματικής στοχοποίησης που ξεκίνησε με την εισβολή αστυνομικών δυνάμεων στο θάλαμό μου στον Κορυδαλλό και τη μεταγωγή μου στη Θήβα προκειμένου να σταματήσει η εκεί κινητοποίηση. Μια μεταγωγή που διατάχθηκε από το ίδιο το υπουργείο για να βγει λίγες ημέρες αργότερα εν μέσω της εξέγερσης στη φυλακή η εκπρόσωπός του Σ. Νικολάου να δηλώνει ‘‘ότι είναι η Ρούπα στη Θήβα’’ στοχοποιώντας με ως υπαίτια της εξέγερσης.Δηλαδή το ίδιο πρόσωπο που διέταξε τη μεταγωγή μου στον Ελαιώνα με στοχοποιεί γιατί βρίσκομαι στον Ελαιώνα, λες και ήρθα αυτοβούλως (sic).

Επειδή δεν κατάφεραν να στοιχειοθετήσουν άλλες κατηγορίες εις βάρος μου ούτε αυτή της ‘‘αρχηγού’’ ή της ‘‘υποκινήτριας’’ η καταδικαστική απόφαση ειδικά σε μένα, συνιστά μια έμμεση και πλάγια απόδοση ενός κεντρικού ρόλου στην κινητοποίηση. Όσο για τη συγκρατούμενή μου Παγώνη Κατερίνα που επίσης εκπροσωπήθηκε από τη συνήγορο Κούτρα Ηλέκτρα-Λήδα με την ίδια υπερασπιστική γραμμή πρόκειται για την ίδια κρατούμενη που είχα αναφέρει στο πρώτο κείμενό μου για την εξέγερση, η οποία είχε μείνει έξω από το κελί της επειδή δεν μετέφεραν εκείνη και το μωρό της στο νοσοκομείο και είχε τιμωρηθεί γι’ αυτό βαρύτατα με 1 χρόνο στέρηση εργασίας. Προφανώς και στο πρόσωπό της χτυπούν την επιλογή της να διεκδικεί και να διαμαρτύρεται για την καταπάτηση δικαιωμάτων.

Η καταδικαστική απόφαση ήταν μια βαρύτατου συμβολισμού ‘‘εκτέλεση’’ του δικαιώματος να παρίσταται συνήγορος κατά τη πειθαρχική διαδικασία, αφού ‘‘τύγχανε’’ να είμαστε οι μόνες που ζητήσαμε παράσταση δικηγόρου. Συνεπώς η επιβολή της πειθαρχικής ποινής απευθυνόταν και προς τη συνήγορό μας και την ιδιότητά της με ιδιαίτερα εκδικητικό χαρακτήρα. Δεδομένου της στάσης μου στο πειθαρχικό συμβούλιο και της υπεράσπισης των δικαιωμάτων των κρατουμένων να διεξάγουν κινητοποιήσεις τέτοιας μορφής, η ποινή συνίσταται στην ‘‘εκτέλεση’’ κάθε κίνησης από μεριάς των κρατουμένων να προασπίσουν τα δικαιώματά τους και να διεκδικούν. Τέλος η απόφαση αυτή είναι μια νομιμοποίηση της εγκληματικής εγκατάλειψης της κρατούμενης Ντεμίρογλου να πεθάνει αβοήθητη στη φυλακή, είναι μια νομιμοποίηση των θανάτων στις φυλακές, της κυβερνητικής τακτικής εμπαιγμού των κρατουμένων, της άσκησης της ωμής βίας εις βάρος τους όταν αγωνίζονται.

Είναι μια νομιμοποίηση με κάθε μέσο της σιγής νεκροταφείου στις φυλακές.
Μην περιμένουν ότι θα περάσει….

Πόλα Ρούπα μέλος του Επαναστατικού Αγώνα, Γ΄πτέρυγα γυναικείων φυλακών Ελαιώνα-Θήβας

Y.Γ. Επειδή οι πειθαρχικές διώξεις συνεχίζονται στηρίζουμε τις κρατούμενες εδώ: στηρίζουμε τις κρατούμενες εδώ
https://secure.avaaz.org/el/community_petitions/ypoyrgeio_dikaiosynis_kai_ypoyrgeio_prostasias_toy_ohi_stis_dioxeis_ton_kratoymenon_gynaikon_toy_elaionathivas_gia_tin_exegersi_stis_9420/publish/?new

ΠΗΓΗ: https://mpalothia.net

συνέχεια

ΠΑΝΔΗΜΙΑ –ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΥ

Τον Δεκέμβρη του 2019 πρωτοεμφανίστηκε στην Κίνα ένας νέος ιός, του οποίου η σοβαρότητα δεν έγινε αντιληπτή από πολλούς, ενώ από άλλους θεωρήθηκε πως πρόκειται για έναν  ακόμη ιό που έγκαιρα θα αντιμετωπιστεί. Πράγματι, αφού αναπτύχθηκε ραγδαία, τελικά υποχώρησε σημαντικά τον Μάρτη του 2020. Η διαφορά του με τις προηγούμενες τοπικές πανδημίες είναι πως ο νέος ιός COVID 19 πέρασε τα σύνορα της Κίνας και πλέον πρόκειται για παγκόσμια πανδημία, ενός ανεξέλεγκτου μεταδιδόμενου ιού.

ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Με την έξαρση και την εξάπλωση του νέου κορωνοϊού, η κυβέρνηση της Ελλάδας δήλωσε  πανέτοιμη να αντιμετωπίσει την πανδημία. Όταν ήδη ο ιός άρχισε να εξαπλώνεται στην Ιταλία, ο υπουργός υγείας Κικίλιας καθησύχαζε τον κόσμο μέσω των ΜΜΕ, δηλώνοντας  πως τα νοσοκομεία σε όλη την επικράτεια είναι έτοιμα και εξοπλισμένα, ενώ το υγειονομικό προσωπικό προειδοποιούσε λέγοντας το αντίθετο. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση δεν έλαβε κανένα μέτρο ασφαλείας σε λιμάνια, αεροδρόμια και οδικές εισόδους της χώρας, διαγνωστικά τεστ στους εισερχόμενους καθώς και στον πληθυσμό της χώρας. Ως αποτέλεσμα αυτού δεν γνωρίζουμε με ακρίβεια κατά πόσο τα κρούσματα αυξάνονται, διότι η στάση της κυβέρνησης παραμένει ίδια, με διαφορά την εφαρμογή των τεστ σε όσους/ες παρουσιάζουν συμπτώματα.

Ο πανικός της κυβέρνησης ξεκίνησε αφότου ο ιός πέρασε τα σύνορα. Εφαρμόστηκε καραντίνα, ενώ κυβερνώντες και “celebrities” επικαλούνται ασταμάτητα την ατομική ευθύνη των πολιτών δίχως καμία διάθεση για αυτοκριτική. Παράλληλα τα ΜΜΕ των οποίων οι καναλάρχες πήραν έντεκα εκατομμύρια ευρώ από την κυβέρνηση, συνεχίζουν  την πολιτική της τρομοκρατίας παρουσιάζοντας τον κατ’ οίκον περιορισμό ως μοναδική λύση στην πανδημία με μοναδικό σωτήρα την κυβέρνηση της ΝΔ.

Η ίδια απαρτίζεται από επικίνδυνους και ανεύθυνους εξουσιολάγνους, οι οποίοι με πρωτοστάτη τον πρωθυπουργό έχουν Ατομική Ευθύνη για ανικανότητα, καθυστέρηση και καταστροφή της Δημόσιας Υγείας (μερίδιο ευθύνης έχουν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις).

ΜΕΤΡΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΥΓΕΙΑ

Η απαγόρευση κυκλοφορίας ως μοναδικό μέτρο πρόληψης συνεχίζεται, όμως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ) συστήνει την πραγματοποίηση τεστ σε όσο μεγαλύτερο  μέρος του πληθυσμού είναι δυνατόν, για μια πιο ξεκάθαρη εικόνα της κατάστασης των κρουσμάτων.

Εκμεταλλευόμενη την παρούσα κατάσταση έκτακτης ανάγκης η κυβέρνηση συνεχίζει την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων και τη στήριξη του κεφαλαίου, χρηματοδοτώντας ιδιωτικές κλινικές με ποσό ύψους 30 εκ. αντί να τις επιτάξει ώστε να ενισχυθεί η δημόσια υγεία. Τα δημόσια νοσοκομεία έχουν κληθεί να αντιμετωπίσουν μια κατάσταση πανδημίας, μη έχοντας τον απαραίτητο εξοπλισμό (κλίνες ΜΕΘ , διαγνωστικά ΤΕΣΤ, κατάλληλες μάσκες προστασίας, γάντια, αντισηπτικά).

Επιπλέον, δεδομένης της έλλειψης υγειονομικού προσωπικού, η κυβέρνηση δεν προσλαμβάνει γιατρούς και νοσηλευτές για την ενίσχυση των δημόσιων νοσοκομείων καθώς και αρνείται την παροχή βοήθειας από τελειόφοιτους ιατρικών σχολών. Αντιθέτως ζητάει εθελοντές, ανειδίκευτους πολίτες.

Αντιλαμβανόμενοι την σημαντικότητα της δωρεάν δημόσιας υγείας, η Κίνα βάση ερευνών αποκαλύπτει πως σε περιοχές με δυνατότητα πρόσβασης του πληθυσμού σε επαρκείς υπηρεσίες περίθαλψης, η θνητότητα (θάνατοι επί τις εκατό των νοσούντων) ήταν 0 – 0,3 %, ενώ σε περιοχές που δεν υπήρχε τέτοια  δυνατότητα, η θνητότητα ήταν υπερδεκαπλάσια (3 – 5 %).

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ/ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΜΕΤΡΑ

Εκμεταλλευόμενη την πανδημία και τον κατ’ οίκον περιορισμό, η κυβέρνηση προσπαθεί να περάσει μια σειρά νέων  αντικοινωνικών μέτρων σε συνδυασμό με την καταπάτηση εργασιακών δικαιωμάτων χωρίς την δυνατότητα αντίδρασης από την κοινωνία, μέτρα όπως συνταξιοδότηση στα 72 έτη, 50% μείωση μισθού σε ιδιωτικούς υπαλλήλους, 20% μείωση μισθού σε δημόσιους υπαλλήλους, μηδενική μέριμνα για ανέργους και πρόσφατα απολυμένους. Παράλληλα, ξεκινούν κινήσεις πώλησης δημόσιας περιουσίας (λιμάνι Αλεξανδρούπολης, λόφος Φιλοπάππου, εθνικός κήπος) και ταυτόχρονα συνεχίζονται ακάθεκτες οι καταπατήσεις δημόσιων εκτάσεων από ιδιωτικές εταιρίες(αιολικά πάρκα, χρυσορυχεία κ.α.), οι οποίες έχουν σοβαρό αντίκτυπο στο οικοσύστημα.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Όπως στην υγεία, έτσι και στην εκπαίδευση, η αντιμετώπιση  της από το κράτος έχει ταξικά χαρακτηριστικά. Φοιτητές-τριες με περιορισμένη οικονομική δυνατότητα αναγκάζονται να αφήσουν τα σπίτια τους(είτε εστίες, είτε ενοικιαζόμενα) με διαταγή της κυβέρνησης για κλείσιμο εστιών και λεσχών σίτισης, απειλούμενοι με διακοπή ρεύματος και νερού. Διακρίνοντας το οξύμωρο της υπόθεσης, την ίδια στιγμή που απαγορεύονται οι μετακινήσεις, ωθούνται(φοιτητές- φοιτήτριες) να επιστρέψουν μαζικά με υψηλό κίνδυνο έκθεσης στον κορωνοϊό και διάδοσης του.

Όσον αφορά την περάτωση των εκπαιδευτικών υποχρεώσεων, αποφασίστηκε πως τα μαθήματα θα γίνουν μέσω ηλεκτρονικών πλατφόρμων, θεωρώντας δεδομένο πως όλοι οι μαθητές-τριες /φοιτητές-τριες έχουν πρόσβαση σε κάποιον Η/Υ ή πρόσβαση στο διαδίκτυο. Επιπλέον, η εκπαιδευτική διαδικασία είναι μη παραγωγική, λόγω έλλειψης διαδραστικότητας. Ορατός επίσης είναι ο κίνδυνος ακύρωσης ή αναβολής των εξεταστικών περιόδων και των πρακτικών.

ΑΣΤΥΝΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

Αμέσως μετά την  εκλογή της κυβέρνησης της ΝΔ τέθηκε σε εφαρμογή το κατασταλτικό σχέδιο που είχε προαναγγείλει, ξεκινώντας με την άμεση πρόσληψη 3000 αστυνομικών σε αντίθεση με τη μηδενική πρόσληψη υγειονομικού προσωπικού. Με την έξαρση της πανδημίας, εξήγγειλε την πρόσληψη 2000 συμβασιούχων για την κάλυψη θέσεων ιατρών και νοσηλευτών κάτι το οποίο δεν έχει υλοποιηθεί ακόμη. Παρά την αύξηση της καταστολής φαίνεται ότι δεν έχουν ληφθεί μέτρα ατομικής ευθύνης των αστυνομικών απέναντι στους πολίτες (π.χ. είδη υγειονομικής προστασίας ή άμεση επαφή με τους πολίτες), ενώ  παρατηρούνται και βίαιες συμπεριφορές, όπως τα περιστατικά με ηλικιωμένους, άστεγους, μετανάστες, τοξικοεξαρτημένους, ακόμη και ΑΜΕΑ.

Ωστόσο, το κύριο κατασταλτικό μέτρο της κυβέρνησης είναι το πρόστιμο 150 και 300 ευρώ που έχει καθαρά τιμωρητικό χαρακτήρα. Η αστυνομία έχει πλέον τον ρόλο του επιτηρητή τιμωρού με υπερεξουσίες και παρατηρούμε καθημερινά φαινόμενα κατάχρησης εξουσίας και βίας, καταπατώντας δικαιώματα και ελευθερίες, με τις ευλογίες της κυβέρνησης.

Σε συνδυασμό με όλα αυτά, ο Άρειος Πάγος προτείνει την ποινικοποίηση της ελεύθερης μετακίνησης, ελλείψει ενός των προαναγγελθέντων  έξι λόγων μετακίνησης που επέβαλε η κυβέρνηση, παράλληλα με το  χρηματικό πρόστιμο!

Μέσα σε αυτό το κλίμα της κρατικής τρομοκρατίας, του ελέγχου και της καταστολής, ενοχοποιήθηκε εκ νέου o “εσωτερικός εχθρός”, δηλαδή οι αναρχικοί και κομουνιστές, με τις συλλήψεις των Τούρκων κομουνιστών του Λαϊκού Μετώπου, των τεσσάρων αναρχικών με την γελοία κατηγορία περί τρομοκρατικής οργάνωσης με το όνομα “σύντροφοι-συντρόφισσες”, την απρόκλητη επίθεση των ΜΑΤ σε αντιφασιστική αντισυγκέντρωση στο Ρέθυμνο και την προσαγωγή και το στοίβαγμα τους 92 ατόμων στο γκαράζ του αστυνομικού τμήματος, μέχρι και την βίαιη καταστολή στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού και Θήβας όπου είχαμε τον θάνατο, μάλλον από κορωνοϊό,  κρατούμενης αβοήθητης στο κελί της.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα για τις υπερεξουσίες του κατασταλτικού μηχανισμού, είναι η απόβαση των ΜΑΤ στα νησιά (Λέσβος, Χίος), η άγρια καταστολή τον κατοίκων και οι εκδικητικές καταστροφές των αυτοκινήτων τους. Βέβαια με την πολύτιμη προπαγάνδα των ΜΜΕ το αρνητικό κλίμα κατά της κυβέρνησης και της αστυνομίας, αντιστράφηκε έντεχνος με την δήθεν εισβολή στον Έβρο.    

ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ

Η στάση της κυβέρνησης σε συνδυασμό με τα μέτρα που έλαβε και την βοήθεια των ΜΜΕ έχει φυσικά τις ανάλογες συνέπειες. Ο φόβος των “άλλων” και των διαφορετικών καλλιεργείται εκ νέου με τον στιγματισμό των “ανυπάκουων”, των Ρομά και τους δήθεν μολυσμένους με κορωνοϊό πρόσφυγες και μετανάστες, που στέλνει η Τουρκία. Αποτέλεσμα είναι η φασιστικοποίηση της κοινωνίας και ο κοινωνικός κανιβαλισμός. Παράλληλα τακτικές ευγονικής αναφέρονται σε διάφορα κράτη, με την επιλογή του ποιος θα ζήσει και ποιος θα πεθάνει, βάση της ηλικίας και φυσικά της ταξική του θέσης.

Ενώ καταγγελίες αναφέρουν πως κάποια αφεντικά διάφορων επιχειρήσεων έχουν μαυραγορίτικες, εκβιαστικές συμπεριφορές προς τους εργαζομένους, επιβάλλοντας τους την κράτηση των 100 ευρώ από τα 800 που τους αναλογούν για να τους δηλώσουν στο ΕΡΓΑΝΗ.

ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΑ

Η πανδημία και η ραγδαία εξάπλωση της είναι αποτέλεσμα των τεράστιων κοινωνικών-ταξικών ανισοτήτων και της ολοένα αυξανόμενης εξαθλίωσης. Ενώ η ανεξέλεγκτη καταστροφή της φύσης και η αστικοποίηση παρθένων περιοχών συμβάλουν σημαντικά στην εξάπλωση της και μελλοντικών απειλών.

Η πανδημία ας γίνει μάθημα σε όλους, πως το υπάρχον παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα, θα βάζει πάντα το κέρδος πάνω από τον άνθρωπο. Η Επανάσταση για την οικοδόμηση κοινοτήτων αλληλεγγύης, ισότητας, αλληλοβοήθειας, σε ισορροπία και σεβασμό με τη φύση, χωρίς κεντρική αρχή, είναι πλέον ζήτημα επιβίωσης.

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

Σύντροφοι-Συντρόφισσες

Αναρχικό Στέκι UTOPIA A.D.

συνέχεια