Κατηγορία: Καταστολή

Πανό στα πλαίσια της πανελλαδικής μέρας δράσης για Απεργία πείνας στις Τουρκικές φυλακές και για Α. Οτσαλάν

Στις 27/02 αναρτήσαμε πανό στα πλαίσια της πανελλαδικής μέρας δράσης για τη μεγάλη απεργία πείνας των πολιτικών κρατουμένων στις Τουρκικές φυλακές και ενάντια στην απομόνωση του Αμπντουλάχ Οτσαλάν.

συνέχεια

ΚΟΜΟΤΗΝΗ: ΠΟΡΕΙΑ 13 02 2021 ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

ΚΟΜΟΤΗΝΗ: ΠΟΡΕΙΑ 13/ 02/ 2021 ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ

Από το ξέσπασμα της πανδημίας γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες της έξαρσης του κρατικού παραλογισμού. Με αφορμή τον covid η διεφθαρμένη κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει επιβάλει μια σειρά μέτρων που αποσκοπούν στον εγκλεισμό και στον εκφοβισμό της κοινωνίας. Η νέα κανονικότητα ταυτίζεται με το δόγμα ‘νόμος και τάξη’ , πάνω στο οποίο η κυβέρνηση έχει στήσει τόσο ιδεολογικά όσο και πρακτικά τον προσωπικό της στρατό . Η κατάργηση άσυλου και η αστυνόμευση του πανεπιστημίου είναι κάτι που προσπαθούν να επιτύχουν εδώ και χρόνια ( νόμοι Διαμαντοπόυλου , Γαβρόγλου κλπ ) και με τη σειρά της έρχεται η Νέα Τρομοκρατία για να τα θέσει σε εφαρμογή.

Το νέο σκηνικό που προσπαθεί να στήσει η κυβέρνηση στους χώρους των πανεπιστημίων, μας φανέρωσε από την πρώτη στιγμή τις σκοπιμότητες και τις επιδιώξεις που αποβλέπει από αυτό. Με τα όργανα της “τάξης” να αποτελούν τα μάτια και τα αυτιά της –η κυβέρνηση- σχεδιάζει να διαταράξει τις ισορροπίες της ακαδημαϊκής κοινότητας , θέτοντας την υποχείριο των ορέξεων της. Έτσι ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια πραγματικότητα όπου για τα θέματα του πανεπιστημίου τον πρώτο λόγο θα τον έχει η κυβέρνηση και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της και όχι οι άμεσα εμπλεκόμενοι (φοιτητές – ακαδημαϊκοί). Αυτό έγινε φανερό από την πρώτη κιόλας στιγμή καθώς το μέτρο, αφενός κοντεύει να εγκριθεί σε μια περίοδο που όλοι οι παραπάνω απουσιάζουν από τα πανεπιστήμια κι αφετέρου, παρά τις ενστάσεις των πρυτανικών αρχών η κυβέρνηση εμονικά επιμένει στο αρχικό της πλάνο.

Έτσι βλέπουμε να επιδιώκεται η δημιουργία ενός κατευθυνόμενου- αποστειρωμένου σκηνικού που σε τίποτα πια δεν θα θυμίζει τα ελεύθερα και ανοιχτά προς όλους πανεπιστήμια που έχουμε στο μυαλό μας. Με τα νέα μέτρα η ζωντάνια και η ελευθερία που απέπνεαν αναμένεται να αντικατασταθούν με τις απαγορεύσεις και την επιβολή του ελέγχου. Οι σερίφηδες των πανεπιστημίων δεν θα επιτρέπουν την είσοδο σε όποιον δεν καταγράφεται ως μέλος της εκάστοτε πανεπιστημιακής κοινότητας. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα τον τερματισμό της -άμεσης– αλληλεπίδρασης των σχέσεων των πανεπιστημίων με την κοινωνία. Ως συνέπεια όλων των παραπάνω οι ακαδημαϊκές αίθουσες θα κλείσουν τις πόρτες τους για όσους/ες από προσωπικό ενδιαφέρον επιθυμούν να παρακολουθήσουν μαθήματα και διαλέξεις. Επιπρόσθετα οι πόρτες θα κλείσουν για όσες/ους  επιδιώκουν να αξιοποιήσουν τις εγκαταστάσεις για να αθληθούν, να εκφραστούν καλλιτεχνικά η να διοργανώσουν πολιτιστικές και κοινωνικές εκδηλώσεις. Η είσοδος στα πανεπιστήμια θα γίνεται πλέον με τη χρήση bar code και  έπειτα από face control στις εισόδους, δημιουργώντας έτσι ένα σκηνικό το οποίο θα αποσκοπεί στον πλήρη έλεγχο του πανεπιστημιακού βίου Από τα παραπάνω αδιαμφισβήτητα γίνεται αντιληπτό πως -εκτός των άλλων-  στο στόχαστρο της κυβέρνησης τίθεται η άμβλυνση των κοινωνικών και πολιτισμικών ζυμώσεων

Σαν προέκταση των όσων προαναφέρθηκαν η παρουσία της αστυνομίας στα πανεπιστήμια δεν αποτελεί τροχοπέδη μονάχα για τις παραπάνω ζυμώσεις αλλά έρχεται και για να ευνουχίσει πολιτικά τους νέους ανθρώπους, να εξαφανίσει τις ριζοσπαστικές ανησυχίες και αναζητήσεις τους. Ανέκαθεν τα πανεπιστήμια αποτελούσαν εστίες διεκδίκησης κοινωνικών -πολιτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων . Από τη σφαγή του Τλατελόλκο  στον Χιλιανό χειμώνα και από το Μάη του 68’ στην κατάληψη του Μετσόβιου Πολυτεχνείου Αθηνών το 73’, βλέπουμε στα πανεπιστήμια να γεννιούνται αντιδράσεις- κινήματα και εξεγέρσεις που αφού πλαισιωθήκαν από την κοινωνική συνείδηση έμειναν χαραγμένα στην ιστορία, διαμορφώνοντας την κοινωνική και πολιτική πρόοδο. Αυτός ακριβώς είναι και ο συμβολισμός που προσπαθούν να υπονομεύσουν. Το βλέπουμε και το ζούμε καθημερινά στους δρόμους, τις γειτονίες και τις ζωές μας. Το είδαμε και στις επετείους όπου ο “δημοκρατικός” στρατός κατοχής περικύκλωσε τα πανεπιστήμια σε όλη τη χώρα και δεν δίστασε στιγμή να εισβάλει σε αυτά και να εξαπολύσει το μένος του. Σαν να γύρισε ο χρόνος πίσω, σαν να ζωντάνεψαν ξανά οι εικόνες της επταετίας.

Πλέον είναι στο χέρι μας…

-Η ΜΕ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΊΑ…Η ΜΕ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΤΑ ΝΈΑ ΠΡΟΣΩΠΕΊΑ

-Η ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ… Η ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΠΑΤΣΟΥΣ ΣΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΘΡΑΝΙΑ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ

συνέχεια

Πόλα Ρούπα μέλος του Ε.Α: Για το τροχαίο και τις συνεχείς πολυάριθμες μεταγωγές μου από τη μία φυλακή στην άλλη.

15/2/2021

Η σύγκρουση της κλούβας που με μετέφερε με προπορευόμενο περιπολικό στις 11/2 παρουσιάστηκε στα Μ.Μ.Ε ως εμπλοκή της συγκεκριμένης κλούβας σε καραμπόλα. Δεν πρόκειται όμως για εμπλοκή του οχήματος, αλλά για τροχαίο που η ίδια η κλούβα προκάλεσε αφού δεν λειτούργησαν τα φρένα!

Το τροχαίο που έζησα κατά τη πολλοστή μεταγωγή μου με τη λήξη μιας ακόμα δικασίμου, ήταν αναμενόμενο αφού οι πιθανότητες αυξάνονταν με τις πολυάριθμες μεταγωγές μου που το υπουργείο ΠροΠο με υποβάλλει, με κλούβες σαράβαλα. Η συγκεκριμένη κλούβα ήταν στην ουσία ακυβέρνητη πάνω απ’ το βρεγμένο δρόμο της λεωφόρου Κηφισού και ο οδηγός φώναζε ότι δεν είχε φρένα. Η πρόσκρουση έγινε με 50 χιλιόμετρα/ώρα με αποτέλεσμα να πεταχτώ από το μεταλλικό κάθισμα στο μεταλλικό κλουβί των περίπου 0, 40 (Χ 0,40) που με κρατούν κατά τις μεταγωγές, και να χτυπήσω δυνατά στο κεφάλι και την σπονδυλική στήλη. Φυσικά και συνεχίστηκε η μεταγωγή μου με άλλη κλούβα. Στο νοσοκομείο (Θήβας) πήγα αφού έφθασα στις φυλακές Ελαιώνα κατ’ εντολή του γιατρού της φυλακής που με εξέτασε.                                                                                      

Το περιστατικό δεν είναι ένα ατυχές συμβάν. Αστυνομικός σε ερώτηση που του έκανα ‘‘πώς δέχονται οι ίδιοι να ταξιδεύουν με κλούβες χωρίς φρένα, αφού και οι ίδιοι θέτουν τη ζωή τους σε κίνδυνο’’, μου απάντησε, ‘‘πως κάνουν συνεχείς αναφορές για τις κλούβες που δε συντηρούνται και πως τους αγνοούν. Ενώ αν αρνηθεί κάποιος απ’ αυτούς να πραγματοποιήσει μεταγωγή, θα απολυθεί’’. Εξ’ άλλου ο μεγάλος αριθμός μεταγωγών, η πίεση υπό την οποία γίνονται, οι μεγάλες ταχύτητες που αναπτύσσουν τα οχήματα για λόγους ασφαλείας σε συνδυασμό με τη χείριστη κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι κλούβες χωρίς φρένα, με φθαρμένα λάστιχα, χωρίς μηχανική συντήρηση, καθιστούν μαθηματικώς βέβαιο το τροχαίο. Αν αυτό το αναπόφευκτο τροχαίο συνέβαινε σε άλλο σημείο και η κλούβα είχε αναπτύξει μεγαλύτερη ταχύτητα, μπορεί να ήταν θανατηφόρο. Και όλα αυτά για να μη μείνω στο Κορυδαλλό πέραν του δεκαημέρου μέχρι την επόμενη δικάσιμο που έχει προσδιοριστεί για τις 24 Φεβρουαρίου και ενώ έπονται και άλλες πολλές δικάσιμοι (στο ειδικό δικαστήριο των φυλακών Κορυδαλλού). Μεγάλος αριθμός κρατουμένων ανδρών και γυναικών, κρατούνται στις φυλακές Κορυδαλλού για όσο διάστημα γίνονται οι δίκες τους, και καλώς γίνεται αυτό.                                                  

Έχω διαμαρτυρηθεί επανειλημμένως στο υπουργείο αλλά και με κείμενα που έχω δημοσιοποιήσει για τις συνεχείς μεταγωγές μου από τη μία φυλακή στην άλλη. Πρόκειται για μια απαράδεκτη εκδικητική μεταχείριση που γίνεται αμιγώς για πολιτικούς λόγους. Και όπως φάνηκε, τελικά, από τα ίδια τα γεγονότα θέτει σε άμεσο κίνδυνο την ίδια μου τη ζωή αφού υποβάλλομαι σε πολυάριθμες μεταγωγές με κλούβες σαράβαλα, χωρίς φρένα ενώ με εκθέτουν συνεχώς σε κίνδυνο μόλυνσης από COVID 19. Εν τω μεταξύ, η σιωπηλή άρνηση του υπουργείου να μην δεχτεί τη μεταγωγή μου στις φυλακές Κορυδαλλού έχει ως αποτέλεσμα να μου προστίθενται πολλοί επιπλέον μήνες κράτησης πέρα του προβλεπόμενου από το νόμο και να εκτίω μεγάλο μέρος της ποινής μου σε καθεστώς καραντίνας, καθώς μετάγομαι συνεχώς από τη μία φυλακή στην άλλη. Και ενώ οι ίδιες οι πολυάριθμες μεταγωγές είναι αυτές που αυξάνουν το κίνδυνο μόλυνσής μου με τον SARS-COV 2,οι οποίες διατάσσονται από το υπουργείο, το ίδιο το υπουργείο με υποβάλλει σε καραντίνες που υποχρεώνει τις φυλακές να εφαρμόζει. Και ενώ υποβαλλόμαστε οι κρατούμενες και οι κρατούμενοι σ’ αυτό το καθεστώς με όλους τους περιορισμούς που αυτό περιλαμβάνει, δεν εφαρμόζεται καν ο νόμος που προβλέπει η κράτηση αυτή να μετρά ως διπλή, όπως ισχύει για τα αστυνομικά τμήματα και του Μεταγωγών. 

Στις 24/2 όπου έχω την επόμενη δικάσιμο, θα μεταχθώ για μια ακόμα φορά και από τη καραντίνα της Θήβας θα μπω στη καραντίνα του Κορυδαλλού για άλλες 14 ημέρες. Αν στο ενδιάμεσο έχω δικάσιμο σε απόσταση μεγαλύτερο των 10 ημερών, θα μεταχθώ ξανά στη Θήβα γα να ξαναμπώ σε καραντίνα 14 ημερών και η διαδικασία αυτή μπορεί να συνεχίζεται μέχρι τη λήξη των δικαστηρίων μου. Οι δε καραντίνες συνιστούν ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες κράτησης με περιορισμό των δικαιωμάτων, τη στιγμή που ο έλεγχος των μεταγόμενων κρατουμένων θα μπορούσε να γίνει (άμεσα) με τη χρήση test.Όμως τα test κοστίζουν ενώ ο περιορισμός των δικαιωμάτων των κρατουμένων όχι!                             

Όλα αυτά τα υφίσταμαι με την υγεία μου και τη ζωή μου να βρίσκονται διαρκώς σε κίνδυνο και ενώ παραβιάζονται πλήθος δικαιωμάτων μου ως κρατούμενη και ως δικαζόμενη. Η εκδικητική στάση που το υπουργείο ασκεί πάνω μου κατ’ εντολή της Γ. Γ αντεγληματικής πολιτικής Σοφίας Νικολάου αλλά και του υπουργού, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, και που γίνονται αμιγώς για πολιτικούς λόγους είναι επικίνδυνη και εγκληματική. Και προκειμένου να μην σταματήσουν να την ασκούν πάνω μου, αδιαφορούν ακόμα και για τους δικούς τους κρατικούς φρουρούς.

Γιατί όπως δείχνουν τα γεγονότα είναι πιο συμφέρον οικονομικά να εκθέτουν αυτούς σε κίνδυνο –για τις/τους κρατούμενες/ους που μεταφέρουν ούτε λόγος– παρά να συντηρήσουν τις κλούβες και να τους βάλουν φρένα και λάστιχα. Και αυτό είναι ένα ακόμα γεγονός που δείχνει πόσο υποκριτές είναι αυτοί που κυβερνούν όταν μιλούν για την αξία της ανθρώπινης ζωής.                                                                                   

Την ίδια υποκρισία βλέπει όλη η κοινωνία στη πολιτική που εφαρμόζεται για τη πανδημία, για τη σθεναρή άρνησή τους να ενισχύσουν όσο χρειάζεται το ΕΣΥ, επιλογή που είναι προφανώς πιο κοστοβόρα από το να κυνηγούν με ρόπαλα μια ολόκληρη κοινωνία, να την υποβάλουν σε εξευτελιστικούς περιορισμούς και ελέγχους και να κόβουν πρόστιμα τα οποία –ομολογουμένως– ενισχύουν τα κρατικά ταμεία εξοντώνοντας ακόμα περισσότερο τους φτωχούς. Υπενθυμίζω πως όλη αυτή η ειδική αντιμετώπισή μου ξεκίνησε την Άνοιξη του 2020 ύστερα από κινητοποίηση στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού που είχε ως αίτημα την αποσυμφόρηση των φυλακών, οπότε και έγινε η αιφνίδια μεταγωγή μου με ισχυρή αστυνομική δύναμη στις φυλακές Ελαιώνα-Θήβας. Για να σταματήσουν να καταπατώνται τα δικαιώματά μου ως κρατούμενη και ως δικαζόμενη, για να σταματήσουν να είναι οι δίκες μου δίκες-παρωδία, για να πάψει να τίθεται σε διαρκή κίνδυνο η υγεία μου και η ίδια μου η ζωή, πρέπει να σταματήσει εδώ αυτή η αντιμετώπιση και να γίνει δεκτή η μεταγωγή μου στις φυλακές Κορυδαλλού. Για το γεγονός ότι τίθεται σε διαρκή κίνδυνο η υγεία και η ζωή μου όπως αποδείχτηκε με τη σύγκρουση της κλούβας που με μετέφερε στις 11/2, την ευθύνη την έχει η Κεντρική Επιτροπή Μεταγωγών (ΚΕΜ) και οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι στο υπουργείο και τη κυβέρνηση της Ν.Δ.

Από την καραντίνα των φυλακών Ελαιώνα – Θήβας

Πόλα Ρούπα μέλος του Επαναστατικού Αγώνα

συνέχεια

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΤΕΛΙΚΗ ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

Ο πολιτικός κρατούμενος Δημήτρης Κουφοντίνας από την Παρασκευή 8/1/2021 προσέφυγε στο ύστατο μέσο αγώνα την απεργία πείνας για να διεκδικήσει αυτό που δικαιούται, την επιστροφή του στις φυλακές Κορυδαλλού.

 Ακόμα και με τους νόμους τους και με αυτούς της νδ που πρόσφατα με συνοπτικές διαδικασίες πέρασε, δικαιούται να μεταφερθεί στις φυλακές Κορυδαλλού αφού προβλέπεται για κρατούμενο που δεν πληροί πλέον τις προϋποθέσεις παραμονής του σε αγροτική φυλακή να επιστρέφει στο κατάστημα κράτησης από όπου αρχικά μετήχθη. Ο νόμος ψηφίστηκε για να ισχύει σε κρατούμενες/ους που έχουν καταδικαστεί με τους ‘‘αντιτρομοκρατικούς’’ νόμους.

Να σπάσει το καθεστώς εξαίρεσης και να γίνει άμεσα η μεταγωγή του Δημήτρη Κουφοντίνα στον Κορυδαλλό, πριν η κατάσταση της υγείας του επιδεινωθεί και καταστεί μη αναστρέψιμη η ακόμη και να πεθάνει.

Συνοδοιπόροι στον αγώνα που διεξάγει με αλληλέγγυα απεργία πείνας από τις 16/1/2021 είναι ο αναρχικός, μέλος του Επαναστατικού Αγώνα, Νίκος Μαζιώτης και ο αναρχικός Γιάννης Δημητράκης, μέχρι τη δικαίωση του αιτήματός του Δημήτρη Κουφοντίνα και την επαναμεταγωγή του στον Κορυδαλλό. 

Ότι και να κάνει η οικογενειακή επιχείρηση (νέα δημοκρατία) που τώρα είναι κυβέρνηση, αλλά και οι εντολείς τους από την πρεσβεία των ΗΠΑ, δεν πρόκειται να λυγίσουν τους έντιμους και συνεπείς αγωνιστές. Δεν μπορούν να κερδίσουν αυτό που ποτέ δεν θα καταλάβουν. 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΤΕΛΙΚΗ ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

ΚΑΝΕΝΑ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ

ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΓΙΑΝΝΗ ΔΗΜΗΤΡΑΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΝΙΚΟ ΜΑΖΙΩΤΗ

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΕΤΑΜΕΛΙΑΣ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΑΝΤΑΡΤΕΣ

Αναρχικό Στέκι UTOPIA A.D.

(περισσότερα…)
συνέχεια

Βερολίνο: Ένας χρόνος μετά τη δολοφονία της Μαρίας από μπάτσο.

Η Μαρία Β. δολοφονήθηκε από μπάτσους στο διαμέρισμα της στο Βερολίνο ένα χρόνο πριν στις 24.01.2020, όταν ο συγκάτοικος της κάλεσε την αστυνομία επειδή ένιωθε να απειλείται απ’ την ίδια. Τέσσερις αστυνομικοί διέρρηξαν το διαμέρισμα της και ένας από αυτούς τη πυροβόλησε θανάσιμα.

Στις 24.01.2021 έλαβε χώρα συγκέντρωση μπροστά στο σπίτι της Μαρίας εις μνήμην της.

Το παρακάτω κείμενο μεταφράστηκε από το site attaque.noblogs.org, διαβάστηκε φωναχτά και μοιράστηκε ως φυλλάδιο.

Ποιά αλήθεια, Ποιά δικαιοσύνη?

Οι “καταχρήσεις” της αστυνομίας. Οι αστυνόμοι που χαράσσουν, προσβάλλουν, βιαιοπραγούν, ακρωτηριάζουν, βιάζουν. Οι υπηρέτες του έθνους μιλούν γι’ αυτά σαν να ήταν ασυνήθιστα και μεμονωμένα περιστατικά, συνέπειες άτυχων περιστάσεων, η στη χειρότερη περίπτωση εξαιτίας κάποιων “χαλασμένων καρπών”. Και όλος αυτός ο πρόλογος υπάρχει για να πουν ότι ως σύνολο, γυναίκες και άντρες αστυνομικοί είναι γενναίοι ιππότες στην υπηρεσία του κοινού καλού. Και σε κάθε περίπτωση η δουλειά τους είναι απαραίτητη για την κοινωνία.

Μια στιγμή μόνο χρειάζεται να ανοίξεις τα μάτια, για να συνειδητοποιήσεις ότι η βία είναι η ουσία της εξουσίας. Μία αυθαίρετη βία που συνήθως συγκαλύπτεται η θεωρείται κάτι φυσιολογικό, λες και το να εκμεταλλεύεσαι, να επιτίθεσαι, να φυλακίζεις και να δολοφονείς κάποιον θα μπορούσε να είναι φυσιολογικό.

Πολύ συχνά, όταν προκύπτουν περιστατικά αστυνομικής βίας, τα θύματα ή και οι αγαπημένοι / συγγενείς τους καταδικάζουν αυτή την συμπεριφορά μόνο στη συγκεκριμένη υπόθεση που εμπλέκονται. Η ύπαρξη του αστυνομικού θεσμού και η εξουσία που εξυπηρετεί σχεδόν ποτέ δεν αμφισβητείται. Η αστυνομία σκότωσε κάποιον; Τα αγαπημένα του πρόσωπα πιέζουν, κάνουν σιωπηλές πορείες, καταπνίγουν τον θυμό τους και προσπαθούν να ηρεμήσουν την οργή εκείνων που φωνάζουν για εκδίκηση. Καταγγέλλουν τις ρατσιστικές, φασιστικές, αντιδημοκρατικές συμπεριφορές ορισμένων αστυνομικών. Απευθύνονται στον νόμο, στον νόμο που υπάρχει ακριβώς για την υπεράσπιση της κυριαρχίας και της εκμετάλλευσης.

Πόσο συχνά ακούμε το αίτημα για «αλήθεια και δικαιοσύνη»; Αλήθεια, καθώς η «εγκληματική» συμπεριφορά κάποιου αστυνομικού αναγνωρίζεται (και έτσι αποκαθίσταται η «σωστή» συμπεριφορά). Δικαιοσύνη, καθώς τιμωρούνται οι υπεύθυνοι (έτσι ώστε το σύστημα να παραμένει το ίδιο). Και σε ποιόν γίνεται η ερώτηση? Στη δικαιοσύνη, αυτή των δικαστηρίων, μα φυσικά! Αυτή η δικαιοσύνη για την οποία λειτουργούν οι μπάτσοι και που χωρίς αυτή δεν θα υπήρχε αστυνομία. Ποια αλήθεια και ποια δικαιοσύνη λοιπόν; Εκείνων που η δικαιοσύνη, μέσο της πολιτικής, οικονομικής και ηθικής δύναμης, θα εξουσιάζει εμάς.

Όλα αυτά τα μέσα για να επιδοκιμαστεί η εξουσία και οι υπηρέτες της. Είναι ένας φαύλος κύκλος από τον οποίο δεν υπάρχει πλέον πιθανότητα να ξεφύγεις εφόσον μπεις.

Η εξουσία μερικές φορές μπορεί να θεωρήσει  χρήσιμη την τιμωρία (σχεδόν πάντα με συμβολικό τρόπο, αλλά αυτό δεν είναι το πρόβλημα) μιας συμπεριφορά της αστυνομίας που θεωρείται υπερβολική. Βρισκόμαστε σε μια δημοκρατία, μην το ξεχνάμε αυτό! Και τα «παράπονα» των ανθρώπων, εάν θέτουν υπό αμφισβήτηση μόνο μερικές λεπτομέρειες του συστήματος, όχι ολόκληρο το σύστημα, είναι χρήσιμα για αυτό. Η εξουσία μπορεί να διορθώσει τις δικές της αδυναμίες και υπερβολές, ενώ ταυτόχρονα δίνει την εντύπωση ότι παίρνει στα σοβαρά τα προβλήματα της. Αυτό τη καθιστά ισχυρότερη: εξαλείφει τα ψεγάδια που προκύπτουν κατά τη λειτουργία της.

Όσο θα υπάρχει αστυνομία, θα υπάρχει αστυνομική βία, είτε κατά λάθος είτε επιτηδευμένα, όποτε η εξουσία αποφασίζει να καταφύγει στις εφεδρικές δυνάμεις της. Αλλά σε συνηθισμένες καταστάσεις, η επιβολή του νόμου είναι πολύ πιο αποτελεσματική εάν φαίνεται να φροντίζει για τα δικαιώματα των πολιτών. Έτσι, το παραμύθι της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μπορεί να συνεχιστεί…

Ποιος πιστεύει στον καλό αστυνομικό; Παραμένει αστυνομικός και κάνει τη βρώμικη δουλειά του καλύτερα (με λιγότερη αντίσταση και τριβή) από τον σκληρό αστυνομικό. Αλλά ας φανταστούμε για μια στιγμή ότι μια τέλεια «ευγενική», «δημοκρατική» αστυνομική δύναμη που σέβεται τα υποτιθέμενα «δικαιώματά μας» είναι δυνατή. Τι θα σήμαινε αυτό; Ότι, από την άλλη πλευρά, ο πληθυσμός θα ήταν επίσης «ευγενικός».

Μια εξουσία που καλύπτεται με τη μάσκα της δημοκρατίας, αυτό το κολοσσιαίο ψέμα, θα έχει όλο της το ενδιαφέρον σε μία αστυνομική δύναμη που δεν θα έκανε σχεδόν καθόλου χρήση βίας ή και καθόλου. Αυτό θα σήμαινε ότι από την άλλη πλευρά θα υπάρχουν υποκείμενα που θα υπακούουν χωρίς δεύτερη σκέψη, τυφλά υπάκουοι.

Όσοι επιθυμούν μια αστυνομική δύναμη που να κάνει «καλά» τη δουλειά της σημαίνει ότι ζητούν την πληρέστερη υποβολή. Δεν θα υπήρχε πλέον ανάγκη για το γκλοπ, γιατί ο καθένας μας θα είχε ήδη έναν αστυνομικό, τον πιο ισχυρό απ ‘όλους και όλα, στο ίδιο μας το μυαλό.

Το βασικό πρόβλημα βρίσκεται αλλού και όχι στην δεδομένη βία της αστυνομίας. Βρίσκεται στην ίδια την ύπαρξη της αστυνομίας, στην ίδια την ύπαρξη του κράτους που υπηρετούν, στην ίδια την ύπαρξη μιας κοινωνίας που βασίζεται στην εξουσία και την υποτέλεια.

Γι ‘αυτό δεν θέλουμε καμία αστυνομία, ούτε καν την πιο δημοκρατική, ειδικά την πιο δημοκρατική. Όχι μόνο επειδή οι μπάτσοι είναι δολοφόνοι. Αλλά επειδή το σύστημα που υπερασπίζονται και επιβάλλουν, ο κόσμος που χρειάζεται την αστυνομία, είναι εξίσου θανατηφόρα. Επειδή δεν θέλουμε πλέον καμία εξουσία. Επειδή θέλουμε να είμαστε ελεύθεροι.

ΠΗΓΗ: https://malacoda.noblogs.org/post/2021/01/28/a-un-anno-dalla-morte-di-maria-ammazzata-da-uno-sbirro-berlino-24-01-2021/

συνέχεια

Νίκη ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΊΑ ΠΕΙΝΑΣ του Δημήτρη Κουφοντίνα. Σινιάλο Αλληλεγγύης στον σύντροφο Νίκο Μαζιώτη μέλος του Επαναστατικού Αγώνα και τον αναρχικό Γιάννη Δημητράκη

30/1/2021

Σε μια περίοδο που το ολοκληρωτικό νεοφιλελεύθερο καθεστώς της ΝΔ, πιστός προασπιστής της αγοραίας αστικής «δημοκρατίας» και των συμφερόντων της άρχουσας οικονομικά τάξης, διαχειρίζεται με ολοένα πιο αυταρχικό τρόπο τα κοινωνικά ζητήματα, και που με αφορμή την πανδημία έχει επιβάλει καθολικό-ολοκληρωτικό έλεγχο στις ζωές μας, το δόγμα «νόμος και τάξη» είναι κυρίαρχη κυβερνητική επιλογή. Ακριβώς γιατί στο διάβα της αυτή η κυβέρνηση έχει περάσει ό, τι δεν κατόρθωσαν οι προηγούμενοι κυβερνητικοί διαχειριστές να ολοκληρώσουν. Πάνω από 120 νομοσχέδια λαιμητόμους για την κοινωνική πλειοψηφία όσο και για τη λεηλασία του φυσικού περιβάλλοντος: Ασφαλιστικό, εργασιακό, πτωχευτικό κώδικα, εκπαιδευτικό νομοσχέδιο-ταφόπλακα, ιδιωτικοποίηση της παιδείας, κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, πανεπιστημιακή αστυνομία, περιβαλλοντικό νομοσχέδιο-έκτρωμα, αλλαγές στον σωφρονιστικό, στον ‘‘αντιτρομοκρατικό’’ και ποινικό κώδικα –και μάλιστα οι αλλαγές στον ποινικό έγιναν ευθύς αμέσως με την έναρξη της κυβερνητικής θητείας της–, προγραμματισμό για λειτουργία των πειθαρχικών φυλακών, κλπ. Και ενώ η οικονομική κρίση ολοένα περισσότερο βαθαίνει και η καταστροφική διαχείριση της πανδημίας απειλεί την ίδια τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων είναι προφανές πως το δόγμα νόμος και τάξη είναι το κατ’ εξοχήν όπλο της απέναντι σε μια κοινωνία που αδυνατεί να σταθεί στα πόδια της και να διεξάγει αγώνες, που θα κατορθώσει έστω, να περιφρουρήσει κάποια από τα δικαιώματά της που ίσχυαν σε αλλοτινές εποχές.

Σε ένα τέτοιο δυστοπικό παρόν όσο δεν αντιστεκόμαστε με προοπτική των αγώνων μας την ανατροπή κράτους και κεφαλαίου, όσο οι αγώνες μας είναι δικαιωματικοί και αποσπασματικοί και δεν επιδιώκουμε μια επαναστατική αλλαγή, οι πολιτικοί κρατούμενοι οι καταδικασθέντες με τους λεγόμενους ‘’αντιτρομοκρατικούς’’ νόμους (παλαιότερους και νεότερους), οι αγωνιστές –είτε είναι ιδεολογικοπολιτικά συνοδοιπόροι μας είτε όχι–, οι οποίοι βρίσκονται αιχμάλωτοι στα χέρια του κράτους είναι όλο και περισσότερο ευάλωτοι υπό ένα καθεστώς διαρκούς εξαίρεσης.

Ο πολιτικός κρατούμενος Δημήτρης Κουφοντίνας ακόμα και με τους δικούς τους νόμους –που μάλιστα πρόσφατα και με συνοπτικές διαδικασίες πέρασαν– δικαιούται να μεταφερθεί στις φυλακές Κορυδαλλού. Σύμφωνα με το νόμο 4760/2020, στο άρθρο 3, προβλέπεται για κρατούμενο που δεν πληροί πλέον τις προϋποθέσεις παραμονής του σε αγροτική φυλακή (σχετικός νόμος που ψηφίστηκε για κρατούμενες/ους που έχουν καταδικαστεί με τους ‘‘αντιτρομοκρατικούς’’ παλιότερους), «επαναμετάγεται στο κατάστημα κράτησης από το οποίο αρχικά μετήχθη» δηλ. στις φυλακές Κορυδαλλού.

Έτσι λοιπόν, από την Παρασκευή 8/1/2021 ο πολιτικός κρατούμενος Δ. Κουφοντίνας προσέφυγε στο ύστατο μέσο αγώνα την απεργία πείνας για να διεκδικήσει αυτό που δικαιούται, κανένα καθεστώς εξαίρεσης, και τη μεταγωγή του στον Κορυδαλλό. ΤΩΡΑ, πριν η κατάσταση της υγείας του, μετά από 22 ημέρες απεργίας πείνας, επιδεινωθεί σε τέτοιο σημείο που η βλάβη της υγείας του καταστεί μη αναστρέψιμη.

Στον αγώνα αυτόν που διεξάγει –και σε μια περίοδο σκλήρυνσης του κατασταλτικού πλαισίου τόσο στις φυλακές όσο και στην κοινωνία– βρίσκονται μαζί του στην ίδια φυλακή, συνοδοιπόροι σε αλληλέγγυα απεργία πείνας από τις 16/1/2021 ο αναρχικός σύντροφος Νίκος Μαζιώτης-μέλος του Επαναστατικού Αγώνα όπως επίσης και ο αναρχικός Γιάννης Δημητράκης, απεργοί πείνας για 14η ημέρα. Μια Αλληλέγγυα απεργία πείνας μέχρι τη δικαίωση του αιτήματός του Δημήτρη Κουφοντίνα και την επαναμεταγωγή του στον Κορυδαλλό. 

  • Αλληλεγγύη μέχρι τη τελική νίκη στον Δ. Κουφοντίνα 
  • Κανένα καθεστώς εξαίρεσης για τους Πολιτικούς Κρατούμενους
  • Σινιάλο Αλληλεγγύης και πολιτικής εκτίμησης στους 2 αλληλέγγυους απεργούς πείνας τον αναρχικό Γιάννη Δημητράκη και τον σύντροφό μας Νίκο Μαζιώτη μέλος του Επαναστατικού Αγώνα.

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ

Κραυγές από τα Κελιά και Α/Α από τα δυτικά, Αλληλέγγυοι στον Επαναστατικό Αγώνα

συνέχεια