Κατηγορία: Περιβάλλον – Ζώα

Καβάλα – Σχετικά με την Kavala Oil, την ΒΦΛ, το νομοσχέδιο Χατζηδάκη και τη ρύπανση.

Τον τελευταίο καιρό ζούμε στην Καβάλα άλλη μια εργοδοτική επίθεση στις βαριές βιομηχανίες της πόλης. Μετά την απόλυση των 130 εργαζομένων από τη βιομηχανία φωσφορικών λιπασμάτων (ΒΦΛ), σειρά όπως ήταν αναμενόμενο, πήραν οι 240 εργαζόμενοι και το σωματείο των πετρελαίων της Καβάλας. Η Energean που διαχειρίζεται αυτόν τον καιρό της χερσαίες και θαλάσσιες πετρελαϊκές εγκαταστάσεις στην περιοχή, επιχείρησε να αλλάξει τις συμβάσεις αορίστου χρόνου και να μειώσει το προσωπικό. Για να το πετύχει αυτό, έπρεπε πολύ απλά να εμφανίσει οικονομική ζημία, χαμηλή παραγωγή και να κάμψει την προβλεπόμενη αντίσταση των εργαζομένων, χτυπώντας το σωματείο και τη συνδικαλιστική δράση.

Με δούρειο ίππο το αντεργατικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη, η Energean πήρε την απαραίτητη νομοθετική και πολιτειακή έγκριση, για να προχωρήσει σε εφαρμογή του σχεδίου της. Αρχικά, βομβάρδισε την τοπική κοινωνία μέσω των χειραγωγημένων ΜΜΕ, παρουσιάζοντας τεράστια οικονομική ζημία στις εγκαταστάσεις του Πρίνου, λόγω των επιπτώσεων της διαχείρισης της πανδημίας και της χαμηλής παραγωγής πετρελαίου, η οποία δεν ήταν αρκετή για να καλύψει τις λειτουργικές ανάγκες, σύμφωνα πάντα με τα λεγόμενα της εταιρίας. Και ενώ σε τοπικό επίπεδο, η εταιρία παρουσίαζε τις εγκαταστάσεις ένα βήμα πριν την πτώχευση, σε ένα παράλληλο σύμπαν, η Energean διαφήμιζε τον επιχειρηματικό της όμιλο ως τον σημαντικότερο και πιο πετυχημένο ελληνικό παράγοντα της ενεργειακής σκακιέρας στη Μεσόγειο. Η αγορά τεράστιων τεμαχίων στα ισραηλινά κοιτάσματα του Καρίς και του Τανίν στην Ανατολική Μεσόγειο, η ναυπήγηση νέας πλωτής μονάδας παραγωγής, αποθήκευσης και εκφόρτωσης (FPSO) υγροποιημένου φυσικού αερίου, οι έρευνες κοιτασμάτων σε όλο το Ιόνιο, την Ήπειρο αλλά και τις περιοχές ανατολικά της Κρήτης, στάθηκαν ίσως ο μεγαλύτερος παράγοντας, με πρόσχημα την ενεργειακή ασφάλεια, που βοήθησε την κυβέρνηση Μητσοτάκη να προχωρήσει στις ανεξέλεγκτες δαπάνες των στρατιωτικών εξοπλισμών της χώρας. Στη συνέχεια, στα πλαίσια της αναδιάρθρωσης και του συμμαζέματος των λειτουργικών εξόδων των χερσαίων και θαλάσσιων εγκαταστάσεων στην Καβάλα, η Energean παρουσίασε το επιχειρησιακό σχέδιο, πράσινος Πρίνος. Το σχέδιο αυτό δεν είναι τίποτα άλλο από το να παραμείνει ανοιχτή η πόρτα των επιχορηγήσεων και των δανείων με την ευρωπαϊκή τράπεζα επενδύσεων (ΕΤΕπ), προσαρμόζοντας τα επενδυτικά σχέδια στις ανάγκες του πράσινου καπιταλισμού και στις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής ενεργειακής πολιτικής. Μιας Ευρωπαϊκής ενεργειακής πολιτικής, που η αντιμετώπιση της ρύπανσης του πλανήτη περνά μέσα από τους χρηματιστηριακούς ρύπους και τις ΑΠΕ του πράσινου καπιταλισμού, βαφτίζοντας τη γεωπολιτική λεηλασία των ενεργειακών επενδύσεων, σε φιλικά προς το περιβάλλον προγράμματα. Το σχέδιο του πράσινου Πρίνου είναι η ξαναζεσταμένη ενεργειακή επένδυση της φυσικής αποθήκης του κοιτάσματος ΚΑΠΑ, που προορίζονταν όλα αυτά τα χρόνια ως αποθήκη φυσικού αερίου για την αυτονομία και την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας, που όμως κόλλησε στον ΤΑΙΠΕΔ και στην αλλαγή των πράσινων δανειακών όρων των ενεργειακών ευρωπαϊκών κονδυλίων. Ακόμα και για τη διεκπεραίωση του επιχειρησιακού σχεδίου του “πράσινου” Πρίνου πρωτεύων στόχος ήταν η μείωση του εργατικού δυναμικού και η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων. Οι υπόλοιπες επενδύσεις που ήταν σχεδιασμένες να γίνουν, αφορούσαν στο γεωτρητικό πρόγραμμα του κοιτάσματος “έψιλον” και την αναβάθμιση, ανανέωση των υπαρχόντων εγκαταστάσεων. Προγράμματα και αναβαθμίσεις που όφειλε να κάνει εδώ και πολύ καιρό η Energean, αλλά φυσικά έψαχνε έτοιμο ζεστό, κρατικό και ευρωπαϊκό χρήμα, αδιαφορώντας για την ασφάλεια των εργαζομένων και την προστασία του περιβάλλοντος.

(περισσότερα…)
συνέχεια

Ανάρτηση πανό για τις καταστροφικές πυρκαγιές που μαίνονται ακόμα

Στις 20/08/2021 αναρτήσαμε πανό στη κεντρική πλατεία της Κομοτηνής ως αναφορά τις καταστροφικές πυρκαγιές που συνεχίζουν ακόμα να καίνε πολλά μέρη της Ελλάδας. Τα καμένα στρέμματα έχουν ξεπεράσει το 1.000.000 και αυξάνονται. Τα ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ της κυβέρνησης με μπροστάρη τον Μητσοτάκη χρησιμοποιώντας την τακτική “του φευγάτου η μάνα δεν έκλαψε ποτέ” άφησαν ανυπεράσπιστα δάση και χωριά σε ένα παιχνίδι πολιτικών εντυπώσεων και σύγκρισης με τη δολοφονική πυρκαγιά στο Μάτι, παίζοντας με τις ζωές ανθρώπων και ζώων,στρώνοντας παράλληλα το καμένο χαλί για τον ερχομό της καπιταλιστικής ανάπτυξης των ανεμογεννητριών κτλ.

Δεν είναι ανίκανοι, είναι Άριστοι Εγκληματίες, είναι η ουσία του κράτους. Η μαχητικότητα των κατοίκων της Β. Εύβοιας και των αλληλέγγυων αλλά και η αυτοοργάνωση την ώρα της υποχώρησης του κρατικού μηχανισμού ας γίνουν παραδείγματα προς μια επαναστατική κατεύθυνση για το ξεπέρασμα του κράτους.

Αλληλεγγύη και Δύναμη στους Πυρόπληκτους

συνέχεια

Η βιβλική καταστροφή στην Βόρεια Εύβοια

Η πυρκαγιά στην Β. Εύβοια είναι το μεγαλύτερο περιβαλλοντικό και πολιτικό έγκλημα που έχει δει ο τόπος. Χιλιάδες στρέμματα δάσους κάηκαν, αμέτρητα ζώα και εκατοντάδες σπίτια. Εκκενώθηκαν δεκάδες χωριά ενώ ορισμένα εξ αυτών κάηκαν. Η αδυναμία του πυροσβεστικού σώματος να ανταπεξέλθει και ειδικά η έλλειψη εναέριων μέσων επέτρεψαν στην πυρκαγιά να πάρει τόσο μεγάλη έκταση. Για τέσσερις ολόκληρες ημέρες η Βόρεια Εύβοια καίγεται και η κυβέρνηση μαζί με τους μεγαλοαστούς κάθονται, βλέπουν τη φωτιά και τρώνε πασατέμπο. Τώρα πλέον η κατάσταση έχει ξεφύγει εντελώς, απλά καθόμαστε και κοιτάμε τα πύρινα μέτωπα να έρχονται κατά πάνω μας καίγοντας τα πάντα στο δρόμο τους μέχρι να καταλήξουν στις παραλίες και να σβήσουν από μόνα τους.

Η στρατηγική του κράτους δεν συμπεριλάμβανε την κατάσβεση της πυρκαγιάς καθώς τα πύρινα μέτωπα δεν έγινε προσπάθεια να κατασβηστούν, η στόχευση ήταν απλά να μην εισέλθουν οι φλόγες στις κατοικημένες περιοχές. Η πρωταρχική τους μέριμνα ήταν η εκκένωση των χωριών έτσι ώστε να μην υπάρξει απώλεια ζωής και κατά συνέπεια το πολιτικό κόστος που την συνοδεύει. Εξάλλου οι μεγαλοστομίες του Κούλη για τις πυρκαγιές στο Μάτι είναι ακόμη νωπές. Οι απώλειες ζωών θα έδιναν στο τραγικό αυτό γεγονός μία άλλη διάσταση και θα ήταν πολύ δύσκολο να κουκουλωθεί από τα μέσα μαζικής αποβλάκωσης. Ακόμη και τα χωριά όμως δεν προστατεύτηκαν επιτυχώς, οι φλόγες κατέκαψαν πολλά από αυτά και πολλοί απλοί άνθρωποι είδαν το βίο τους να γίνεται στάχτη. Τα περισσότερα χωριά και ειδικά αυτά που βρίσκονταν στα βουνά άνηκαν σε απλούς ανθρώπους που ασχολούνταν με τη γεωργία και μία βασική πηγή του εισοδήματός τους προερχόταν από την ενασχόλησή τους με το δάσος. Πλέον οι ζωές τους τινάχτηκαν στον αέρα και πολλοί σκέφτονται την μετανάστευση. Αυτή τη στιγμή που γράφεται το κείμενο δεν γνωρίζουμε ούτε πόσους τραυματίες έχουμε ή αν έχουμε και νεκρούς.

Και κάπου εδώ, μετά από αυτή την σύντομη εισαγωγή, τελειώνει η περιγραφή για τις προσπάθειες πυρόσβεσης. Το πυροσβεστικό σώμα δεν κατάφερε ούτε καν να σώσει τις κατοικημένες περιοχές σε μία πυρκαγιά που είχε μόνο μία εστία και σχετική άπνοια, επομένως ούτε λόγος για το δάσος. Δεν υπήρξε ούτε η παραμικρή προσπάθεια πυρόσβεσης της φωτιάς που κινούνταν προς το βουνό και σύμφωνα με μαρτυρίες, αυτή η παρέμβαση δεν έγινε ούτε στις περιπτώσεις που αυτό ήταν εφικτό ακόμη και με τις ελάχιστες πυροσβεστικές δυνάμεις. Τα βουνά της Βόρειας Εύβοιας αφέθηκαν να καούν.

Τα πυρήνα μέτωπα έγιναν τεράστια σε μήκος και με φλόγες που ξεπερνούσαν τα τριάντα μέτρα. Τις πρώτες δύο μέρες κανένα αεροπλάνο δεν ερχόταν για πυρόσβεση. Μόνο ένα πυροσβεστικό ελικόπτερο υπήρχε που ήταν εντελώς ανεπαρκές για την συγκεκριμένη συνθήκη και οι δικαιολογίες γι αυτή την κραυγαλέα απουσία σε ορισμένες περιπτώσεις άγγιζαν τα όρια του ανέκδοτου. Τις επόμενες μέρες κι ενώ η πυρκαγιά είχε γιγαντωθεί άρχισαν να γίνονται κάποιες σποραδικές ρίψεις νερού χωρίς όμως να καταφέρνουν να την θέσουν υπό έλεγχο. Η ανεπάρκεια του πυροσβεστικού σώματος να ανταπεξέλθει ξεσκεπάστηκε σε όλο της το μεγαλείο, οι πολλές ταυτόχρονες πυρκαγιές ανά την Ελλάδα υπερέβησαν κατά πολύ την επιχειρησιακή του δυνατότητα κι έτσι οι περιοχές που βρίσκονταν στην επαρχία αφέθηκαν στο έλεος της φωτιάς. Έχουν καεί εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα δάσους, τα περισσότερα χωριά της Β. Εύβοιας έχουν εκκενωθεί και μερικά εξ αυτών έχουν καεί. Δεν μπορούμε ακόμη να κάνουμε εκτιμήσεις γιατί η φωτιά παραμένει εκτός ελέγχου και όλοι οι αριθμοί αυξάνονται ραγδαίως. Ταυτόχρονα, βίντεο άρχισαν να κυκλοφορούν στο διαδίκτυο με απεγνωσμένους κατοίκους που αφέθηκαν αβοήθητοι στην πύρινη μανία. Χιλιάδες άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί και αναζητούν καταφύγιο σε όποιους μπορούν να τους βοηθήσουν. Τα μέσα αποβλάκωσης προφανώς και αναφέρουν ελάχιστα για τα γεγονότα, επιδιώκοντας να κρύψουν το μέγεθος της καταστροφής. Η κατάσταση πλέον δεν είναι διαχειρίσιμη, οι ελάχιστοι πυροσβέστες πραγματοποιούν έναν άθλο ζωής απέναντι σε έναν πανίσχυρο αντίπαλο. Το μόνο που μας μένει είναι να κάτσουμε στην ακρούλα μας και να δούμε το νησί μας να καίγεται. Απλά περιμένουμε να φτάσουν οι φωτιές στις παραλίες περνώντας πάνω από τα σπίτια μας, τα χωράφια μας και τους τόπους των αναμνήσεών μας.

Μα γιατί να στείλουν αεροπλάνα για ορισμένα δασόφυτα βουνά που βρίσκονται σε μια περιοχή που προγραμματίζεται να γίνει αιολικό πάρκο, πόσο μάλλον όταν την ίδια στιγμή κινδυνεύουν κι άλλες περιοχές;

Η στάση του Κεφαλαίου και κατ’ επέκταση της ΝΔ που αποτελεί την πολιτική του έκφραση, είναι γνωστή εδώ και πολλά χρόνια. Οι εμπρησμοί στις δασικές περιοχές της χώρας διαδέχονται ο ένας τον άλλο έτσι ώστε να διαμορφωθεί το κατάλληλο νομικό πλαίσιο για εκμετάλλευση της περιοχής μέσω της οικοδόμησης, των εξορύξεων, των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και πάει λέγοντας. Του Κούλη μάλιστα του είχε ξεφύγει ακόμη και μπροστά στις κάμερες ότι «Το δάσος κάποια στιγμή θα καεί…». Η πυρκαγιά στην συγκεκριμένη περιοχή λύνει τα χέρια στους κεφαλαιοκράτες που ήδη προγραμμάτιζαν την εγκατάσταση ανεμογεννητριών στα βουνά απ’ τα οποία ξεκίνησε η φωτιά. Το ίδιο σκηνικό εξάλλου έχει συμβεί και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας. Αυτή η τεράστια καταστροφή που κυριολεκτικά συνέτριψε τις τοπικές κοινότητες αντηχεί ως ένα χαρμόσυνο νέο σε μια μερίδα του κεφαλαίου και η αδιαφορία των κυβερνώντων για την πυρκαγιά ήταν η καλύτερη στάση που θα μπορούσαν να έχουν όντας οι πιστοί πολιτικοί τους υπάλληλοι. Μετά όμως η κατάσταση ξέφυγε και πλέον η καταστροφή είναι άνευ προηγουμένου. Το μόνο που προσπαθούν τώρα είναι να κρατήσουν τα προσχήματα, να πείσουν τον κόσμο ότι τάχα προσπάθησαν και δεν τα κατάφεραν, ότι θα δώσουν αποζημιώσεις και όλα τα σχετικά, έτσι ώστε να καταφέρουν να γλιτώσουν από το κύμα οργής που έρχεται.

Έτσι λοιπόν, τόσο ο Αλέξης όσο και ο Κούλης επισκέπτονται τις πληγείσες περιοχές για να καθησυχάζουν τους δύσμοιρους ανθρώπους και να τους τάζουν χάντρες και καθρεφτάκια μπας και ξεχάσουν τον πόνο τους. Τέτοιου είδους βόλτες μπορούν να αποβούν εξαιρετικά καρποφόρες για τους ψηφοθήρες όλων των χρωμάτων, ειδικά τώρα που μπαίνουμε σε προεκλογική περίοδο. Μ’ αυτόν τον τρόπο οι εκλογές σκοπεύουν για άλλη μια φορά να λειτουργήσουν ως βαλβίδα εκτόνωσης της κοινωνίας δίνοντας την ψευδή εντύπωση στους πληγείσες ότι μπορούν να κάνουν κάτι για να εκφράσουν την αγανάκτησή τους. Οι εκλογές όμως δεν αποτελούν τίποτα παραπάνω από ένα μηχανισμό του συστήματος για να ανανεώνει τον εαυτό του, απλά αλλάζοντας το προσωπείο της καταπίεσης. Ανεξάρτητα από το ποια θα είναι η επόμενη κυβέρνηση, το Ελληνικό καπιταλιστικό κράτος θα έχει ακριβώς τις ίδιες ανάγκες για συνεχή ανάπτυξη και θα εξακολουθήσει να αφήνει τα βουνά μας να κατασπαράσσονται από τη φωτιά.

Και δυστυχώς η καταστροφή της Β. Εύβοιας από την πυρκαγιά δεν είναι μόνο αυτή που περιγράφηκε, όσο περνάνε οι ώρες η κατάσταση χειροτερεύει. Επίσης, μετά από τόσο μεγάλες πυρκαγιές ακολουθούν πλημύρες. Συμπατριώτισσες και συμπατριώτες να είστε δυνατοί και να μην έχετε αυταπάτες. Δύσκολες μέρες έρχονται. Οργανωθείτε οριζόντια και διεκδικήστε το ανθρώπινο δικαίωμα για μια αξιοπρεπή ζωή.

Αναρχικοί από την Εύβοια.

ΠΗΓΗ: Athens indimedia

συνέχεια

Ανακοίνωση για τις πρόσφατες καταστροφικές πυρκαγιές που έπληξαν την Αχαΐα

Μας εστάλη

Οι πυρκαγιές είναι ένα ακόμα κρατικό και καπιταλιστικό έγκλημα

Τις τελευταίες μέρες γινόμαστε διαρκώς μάρτυρες συγκλονιστικών γεγονότων σε μεγάλο μέρος της αχαϊκής γης που αναπόφευκτα προκαλούν οργή, θλίψη και αγανάκτηση. Οι πυρκαγιές που ξεσπούν από την Τετάρτη το πρωί έχουν αφήσει πίσω τους χιλιάδες καμένα στρέμματα δάσους, εκατοντάδες καμένα ζώα, έχουν καταστρέψει καλλιέργειες, αγροικίες, σπίτια και υποδομές, ενώ κατά τύχη δεν θρηνήσαμε και ανθρώπινα θύματα καθώς αρκετοί άνθρωποι μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο με εγκαύματα και αναπνευστικά προβλήματα.

Μέσα σε λίγα μόνο 24ωρα έχει εκδηλωθεί τέτοιο πλήθος πυρκαγιών που μόνο για τυχαία γεγονότα δεν μπορεί να μιλά κανείς. Υπάρχουν βάσιμες καταγγελίες πως πρόκειται για καλά οργανωμένο σχέδιο εμπρησμών. Ξεκίνησε το πρωί της περασμένης Τετάρτης από ορεινή περιοχή της Ερυμάνθιας, στο χωριό Δροσιά, που έκαψε χωράφια, αγροικίες, ζώα και συνέχισε το μεσημέρι της ίδιας μέρας στις παρυφές του Παναχαϊκού όρους, ενώ έκαψε και σπίτια στις κοινότητες Ελεκίστρα, Σούλι και Καρυά της Πάτρας περνώντας την περιμετρική οδό και φτάνοντας στα όρια του πυκνοκατοικημένου αστικού ιστού της πόλης σε Εγλυκάδα και Ριγανόκαμπο. Κάηκαν δεκάδες σπίτια, εκκενώθηκαν περιοχές με τις ζημιές ακόμα να μην έχουν πλήρως καταγραφεί και υπολογιστεί. Την επόμενη μέρα αντίστοιχη πυρκαγιά ξέσπασε στα Μποζαϊτικα, ενώ ένας οικισμός εκκενώθηκε για λίγες ώρες καθώς ήταν ορατός ο κίνδυνος να χτυπηθεί από τη φωτιά.

Σαν να μην έφταναν αυτά, το μεσημέρι του Σαββάτου κατακάηκε η δυτική Αιγιάλεια, η Άνω Ζήρεια, το Λαμπίρι, οι Καμάρες, ενώ μέσα σε λίγη ώρα φωτιά ξέσπασε παράλληλα και στη Ροδοδάφνη. Η εθνική οδός έκλεισε (τόσο η παλιά όσο και η νέα), άνθρωποι εγκλωβίστηκαν στις παραλίες με κίνδυνο να καούν, εκκενώθηκαν οι παιδικές κατασκηνώσεις της περιοχής, ενώ άλλοι διέφευγαν με πλωτά μέσα, δεκάδες σπίτια κάηκαν. Τα χτυπήματα δείχνουν πολύ καλά μελετημένα καθώς η ένταση του ανέμου στις περιοχές αυτές κατέστησε πολύ δύσκολο το έργο της πυρόσβεσης.

Τέτοιου είδους καταστροφές δεν είναι απλά τυχαία και τραγικά συμβάντα, ούτε οφείλονται σε ασύμμετρες απειλές, όπως συνηθίζουν να μας λένε οι κάθε λογής πολιτικοί διαχειριστές. Αντίθετα, αποτελούν φυσικά επακόλουθα της συνεχόμενης υπερεκμετάλλευσης και λεηλασίας του φυσικού κόσμου από την ανθρώπινη δραστηριότητα και εξυπηρετούν τα μικρά ή μεγαλύτερα συμφέροντα που υπάρχουν και προωθούνται σε κάθε περιοχή.

Όλες οι περιοχές που κάηκαν, η καθεμιά με τα δικά της ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, αποτελούν προνομιακό οικιστικό περιβάλλον για τα ανώτερα ταξικά στρώματα, ευνοούν την επένδυση σε “ενεργειακά” project (ανεμογεννήτριες κλπ) και την τουριστική ανάπτυξη ώστε ολόκληρη η κεντρική περιοχή της Αχαΐας από τη θάλασσα μέχρι το βουνό –μια περιοχή που δεν είχε αγγιχτεί ιδιαίτερα από τον ανθρώπινο παράγοντα και που καλύπτεται από χιλιάδες στρέμματα δάσους- να μετατραπεί σε ένα απέραντο εργοτάξιο και να παραδοθεί στις αδηφάγες ορέξεις και ανάγκες της οργανωμένης μαφίας του κατασκευαστικού και του κτηματομεσιτικού κεφαλαίου, της τουριστικής βιομηχανίας και των μεγάλων ενεργειακών λόμπι.

Αντίστοιχες πυρκαγιές είχαν ξεσπάσει και δυο χρόνια πριν στη δυτική Αχαΐα, με τον εμπρησμό μεγάλης έκτασης του δάσους της Στροφυλιάς, που αποτελεί περιοχή Natura, για να παραδοθεί και αυτό βορά στην ανεξέλεγκτη τουριστική ανάπτυξη.

Την ίδια στιγμή, το κράτος επιδεικνύει για μια ακόμη φορά την προφανή ανικανότητα του, προϊόν της αδιαφορίας του για την ανθρώπινη ζωή και της απροθυμίας του να αντιμετωπίσει τις συνέπειες των καταστροφών. Μια απροθυμία που είναι δομική και συνδυάζεται με τα συμφέροντα, την ίδια του τη φύση και τον αντικοινωνικό προσανατολισμό του. Η παντελής απουσία έργων κοινωνικής μέριμνας και πρόληψης τέτοιων καταστροφών (αντιπυρικών, αντιπλημμυρικών, αντισεισμικών) είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα της κυρίαρχης αντίληψης. Όπως σε όλα τα σοβαρά κοινωνικά προβλήματα (βλ. πανδημία), έτσι και στο συγκεκριμένο ζήτημα των πυρκαγιών επιβεβαιώνεται η εγκληματική αδιαφορία του κράτους που το καθιστούν ένα τεράστιο παράσιτο πάνω στο κοινωνικό σώμα, το οποίο αφού πρώτα φροντίζει να διασπάσει τους όποιους κοινωνικούς δεσμούς αυτοοργάνωσης και να υφαρπάξει τα μέσα και την τεχνογνωσία αυτοπροστασίας από το κοινωνικό σύνολο, στη συνέχεια το εγκαταλείπει έρμαιο στην τύχη του.

Στη μεγάλη εικόνα, και ξεπερνώντας τα στενά τοπικά όρια της μιας ή της άλλης καταστροφής, όσο κι αν αυτό δεν γίνεται εύκολα αντιληπτό όταν τα γεγονότα είναι ακόμα νωπά και η γη μυρίζει ακόμα καμένο, είναι δεδομένο πως για την καταστροφή και τη λεηλασία της φύσης υπεύθυνο είναι αποκλειστικά το καπιταλιστικό σύστημα και η εξυπηρέτηση των συμφερόντων των μεγάλων πολιτικών και οικονομικών ελίτ. Συμφέροντα που σήμερα απειλούν ανοιχτά την επιβίωση του πλανήτη και της ανθρωπότητας, με την κλιματική αλλαγή, την υπερθέρμανση, την ξηρασία, την καταστροφή της χλωρίδας και της πανίδας να είναι σημάδια της πλήρους χρεοκοπίας του υπάρχοντος κοινωνικού μοντέλου και της επιτακτικής ανάγκης για την ανατροπή του.

Τι πρέπει να κάνουμε;

Σε αυτή τη συνθήκη άγριας ταξικής εκμετάλλευσης και καπιταλιστικής επίθεσης στην κοινωνία και τη φύση, γίνεται σαφές πως μόνο η κοινωνική αλληλεγγύη, η επαγρύπνηση και η κινητοποίηση μπορεί να μας σώσει από τους δυνάστες μας και να βάλει φραγμό στην καταστροφή. Οι τοπικές κοινωνίες πρέπει να αναπτύξουν ξανά αντανακλαστικά αλληλοβοήθειας και διαδικασίες συλλογικής διαχείρισης της ζωής και των αναγκών τους, μηχανισμούς αυτοπροστασίας από τις εγκληματικές συμμορίες που λυμαίνονται τη φύση και την κοινωνία, να ορθώσουν μέτωπα αγώνα απέναντι στην καταστροφή τους, να ξεπεράσουν το παρασιτικό κράτος και τους αντικοινωνικούς θεσμούς.

Σε πρώτο επίπεδο, πρέπει να παλέψουμε ώστε να ληφθούν άμεσα μέτρα για την πλήρη αποζημίωση και ανακούφιση των πληγέντων, για την στέγαση τους και την κάλυψη των αναγκών τους ( τροφή, νερό, ένδυση κλπ), για να μη γίνει καμιά αλλαγή χρήσης των περιοχών που κάηκαν και να ξαναγίνει δάσος εκεί που ήταν δάσος. Να αναδείξουμε την αλληλεγγύη ως βασική ανθρώπινη αξία στηρίζοντας τους συνανθρώπους μας, όπως μπορούμε.

Παράλληλα, πρέπει να εντείνουμε τους αγώνες υπεράσπισης του φυσικού κόσμου. Οι μικροί και αποσπασματικοί αγώνες που ξεσπούν σε διάφορες περιοχές, μπορεί να φαντάζουν ασύνδετοι και ατελέσφοροι πολλές φορές, είναι ωστόσο πολύ χρήσιμοι γιατί κατορθώνουν να θέσουν εμπόδια στον κρατικό-καπιταλιστικό ορυμαγδό που γεννάει το θάνατο, μολύνει τον αέρα και το νερό, χαρίζει καρκίνο στους ανθρώπους, βυθίζει ολόκληρα χωριά, καίει τα πανάρχαια δάση, ισοπεδώνει τα βουνά, εξαφανίζει την άγρια ζωή και διαλύει τις τοπικές κοινωνίες.

Σε κάθε περίπτωση, έχοντας επίγνωση πως η βασική πηγή του κακού είναι το ίδιο το κοινωνικό σύστημα που βασίζεται στην ασύδοτη καπιταλιστική ανάπτυξη και κερδοφορία, λεηλατώντας την φύση και διαταράσσοντας τη σχέση του ανθρώπου με αυτή, έχουμε χρέος να αγωνιστούμε για να γκρεμίσουμε συθέμελα αυτό τον σάπιο κόσμο που υπόσχεται μόνο θάνατο, καταστροφές, φτώχεια, αρρώστιες, εκμετάλλευση και αδικία. Να πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας και να οικοδομήσουμε έναν κόσμο που θα βάζει στο κέντρο του τον άνθρωπο, την αρμονική συνύπαρξη με το φυσικό περιβάλλον, την αλληλοβοήθεια και την ελευθερία και όχι το κέρδος και την εκμετάλλευση.

αναρχική ομάδα “δυσήνιος ίππος”

Πάτρα, 1 Αυγούστου 2021

συνέχεια

Στήριξη της συγκέντρωσης ενάντια στην οικολογική καταστροφή στην Καβάλα

Σαν Συσπείρωση Αναρχικών Κομοτηνής καλούμε σε στήριξη της συγκέντρωσης ενάντια στην οικολογική καταστροφή στην Καβάλα την Παρασκευή 18/06/21 στις 19:00 πλατεία Καπνεργάτη.

Πληροφορίες για την οικολογική καταστροφή και το φαινόμενο ΒΦΛ στην Καβάλα ΕΔΩ: http://anarxikoikavalas.squat.gr/archives/6102

https://athens.indymedia.org/post/1612870/

συνέχεια

ΚΟΜΟΤΗΝΗ: ”Εαρινή επίθεση Ενωμένοι στην αντίσταση- Dem dema azadi ye”

Στα πλαίσια του καλέσματος ”Εαρινή επίθεση Ενωμένοι στην αντίσταση- Dem dema azadi ye” για την ημέρα Πολιτικών Κρατουμένων, την Παγκόσμια Ημέρα Δράσης για το Κλίμα και την εβδομάδα για τους πεσόντες, αναρτήσαμε πανό στα κάγκελα της παλιάς νομικής στην στάση των λεωφορείων,  πανό στο δάσος της Νυμφέας και πραγματοποιήσαμε αφισοκόλληση για τον μάρτυρα του ΕΣΔΑ Haukur Hilmarsson ο οποίος “έφυγε” κατά τη διάρκεια των μαχών υπεράσπισης του Αφρίν (Ροζάβα) στις 24 Φεβρουαρίου 2018.

Τιμούμε αυτούς που έχουν πέσει στον αγώνα για ισότητα και αξιοπρέπεια. Ακολουθούμε το παράδειγμά τους κάνοντας πράξη τις αξίες της επανάστασης και συνεχίζουμε να τις ζούμε με τον καθημερινό μας αγώνα.

Δεν ξεχνάμε τα αιχμάλωτα συντρόφια.

Δεν ξεχνάμε τα συντρόφια που “έφυγαν” στις μάχες του αντικρατικού πολέμου.

Ενωμένοι στην αντίσταση- Dem dema azadi ye

συνέχεια