Κατηγορία: Περιβάλλον – Ζώα

Στήριξη της συγκέντρωσης ενάντια στην οικολογική καταστροφή στην Καβάλα

Σαν Συσπείρωση Αναρχικών Κομοτηνής καλούμε σε στήριξη της συγκέντρωσης ενάντια στην οικολογική καταστροφή στην Καβάλα την Παρασκευή 18/06/21 στις 19:00 πλατεία Καπνεργάτη.

Πληροφορίες για την οικολογική καταστροφή και το φαινόμενο ΒΦΛ στην Καβάλα ΕΔΩ: http://anarxikoikavalas.squat.gr/archives/6102

https://athens.indymedia.org/post/1612870/

συνέχεια

ΚΟΜΟΤΗΝΗ: ”Εαρινή επίθεση Ενωμένοι στην αντίσταση- Dem dema azadi ye”

Στα πλαίσια του καλέσματος ”Εαρινή επίθεση Ενωμένοι στην αντίσταση- Dem dema azadi ye” για την ημέρα Πολιτικών Κρατουμένων, την Παγκόσμια Ημέρα Δράσης για το Κλίμα και την εβδομάδα για τους πεσόντες, αναρτήσαμε πανό στα κάγκελα της παλιάς νομικής στην στάση των λεωφορείων,  πανό στο δάσος της Νυμφέας και πραγματοποιήσαμε αφισοκόλληση για τον μάρτυρα του ΕΣΔΑ Haukur Hilmarsson ο οποίος “έφυγε” κατά τη διάρκεια των μαχών υπεράσπισης του Αφρίν (Ροζάβα) στις 24 Φεβρουαρίου 2018.

Τιμούμε αυτούς που έχουν πέσει στον αγώνα για ισότητα και αξιοπρέπεια. Ακολουθούμε το παράδειγμά τους κάνοντας πράξη τις αξίες της επανάστασης και συνεχίζουμε να τις ζούμε με τον καθημερινό μας αγώνα.

Δεν ξεχνάμε τα αιχμάλωτα συντρόφια.

Δεν ξεχνάμε τα συντρόφια που “έφυγαν” στις μάχες του αντικρατικού πολέμου.

Ενωμένοι στην αντίσταση- Dem dema azadi ye

συνέχεια

Ιταλία: Τοποθέτηση του Alfredo Cospito στη συζήτηση για των αγώνα ενάντια στα πυρηνικά

Το παρόν κείμενο αποτελεί τοποθέτηση του έγκλειστου αναρχικού Alfredo Cospito στη συζήτηση για τον αγώνα ενάντια στην πυρηνική ενέργεια, η οποία διεξήχθη στα πλαίσια της πρωτοβουλίας “Voi gli date vent’anni, noi gli diamo la parola” (“Εσείς του δίνετε είκοσι χρόνια, εμείς του δίνουμε τον κόσμο”), στο Circolaccio Anarchico, στο Σπολέτο, στις 20 Μάρτη του 2021.

*

Αφού είδα αυτήν την ταινία σχετικά με την τραγωδία στο Τσέρνομπιλ, μου ζητήθηκε να προβώ σε μια τοποθέτηση.

Και τι να πρωτοπώ;

Τα τελευταία εννιά χρόνια της ζωής μου τα πέρασα κλειδαμπαρωμένος σ’ ένα κελί, διότι, παρέα μ’ έναν ακόμη σύντροφό μου, πυροβόλησα έναν απ’ τους σημαντικότερους ιθύνοντες της πυρηνικής ενέργειας στην Ιταλία εκείνον τον καιρό. Και το πράξαμε ακριβώς επειδή δε θέλαμε να ξαναδούμε να συμβαίνει εδώ ό,τι είδαμε να συμβαίνει στην ταινία. Αρκετά απλοϊκό ως κίνητρο, όμως έτσι συνέβη.

Άξιζε όμως;

Θά ‘θελα να πιστεύω πως η δράση μας, παρότι μεμονωμένη, είχε μια κάποια βαρύτητα. Το μόνο βέβαιο είναι πως δράσεις τέτοιου είδους είναι απολύτως μη απορροφήσιμες απ’ το σύστημα, και επ’ ουδενί δε θα μπορούσαν να είναι. Μπορούν να τις δαιμονοποιήσουν, ποτέ όμως να τις απορροφήσουν, πόσο μάλλον να τις ακυρώσουν, εφόσον τέτοιες δράσεις αφήνουν στην εξουσία ένα τελεσίγραφο, και, απ’ τη δική μου οπτική, αυτό είναι κάτι παραπάνω από αρκετό για να ρισκάρω τα πάντα, τη λευτεριά μου, ακόμα και τη ζωή μου.

Ναι λοιπόν! Στο τέλος της μέρας, άξιζε.

Δε θέλαμε να τον σκοτώσουμε, θέλαμε μόνο να τον τραυματίσουμε, ορθώνοντας ένα απροσπέλαστο τείχος απέναντι στον τεχνολογικό και δολοφονικό κυνισμό των αδίστακτων επιστημόνων και πολιτικών: “Πέραν του ότι δε θα μπορείς να περπατήσεις, δε θα ξαναφέρεις την πυρηνική ενέργεια πίσω στην Ιταλία, ειδάλλως θα σε αντιμετωπίσουμε με όλα μας τα μέσα”.

Εννιά χρόνια πριν, όταν προβήκαμε στο χτύπημά μας, η πιθανότητα επιστροφής της πυρηνικής ενέργειας στην Ιταλία φαινόταν έντονα να αναδύεται ξανά. Μόλις είχε συμβεί η Φουκουσίμα, και στη χώρα “μας”, χρόνια επί χρόνων αγώνα ενάντια στην πυρηνική ενέργεια φάνταζαν να κινδυνεύουν να εξαλειφθούν, γεγονός που συνέβαινε σ’ ένα πέπλο απόλυτης σιωπής. Τότε, όπως ακόμη και σήμερα, η Ιταλία, μέσω της Ansaldo Nucleare, συνεισφέρει στην κατασκευή πυρηνικών εγκαταστάσεων σε χώρες όπως η Ρουμανία και η Αλβανία. Λίγο πριν τη δράση μας, ένα ατύχημα κατά τη διάρκεια της κατασκευής μίας εξ αυτών των εγκαταστάσεων σκότωσε δύο εργάτες. Κανείς στην Ιταλία δε μιλούσε γι’ αυτό, εκτός από ‘κείνους τους ουτοπιστές οικολόγους και αναρχικούς, οι οποίοι αντίκριζαν τον φόβο της επιστροφής των σταθμών πυρηνικής ενέργειας στα μέρη “μας”, ενώ πολλά κόμματα στήριζαν αυτήν την εφιαλτική προοπτική. Σαφέστατα, δεν έχω αυταπάτες πως η δράση μας εμπόδισε την επιστροφή της πυρηνικής ενέργειας στην Ιταλία, μα γυρίσαμε λίγο φόβο στο στρατόπεδό τους. Αυτή, λοιπόν, ήταν η συνεισφορά μας, αν και περιορισμένη, και αυτό είχε τη βαρύτητά του · και δε θαρρώ πως ήταν κάτι τόσο αμελητέο όσο θέλανε να μας κάνουν να πιστεύουμε.

Σήμερα, η ιταλική κυβέρνηση πρέπει αναγκαστικά να “αποκομίσει” πυρηνικά απόβλητα από τις παλιές εγκαταστάσεις πυρηνικής ενέργειας που τέθηκαν εκτός λειτουργίας, πετώντας 78.000 κυβικά μέτρα ραδιενεργών αποβλήτων κάτω απ’ το χαλάκι στο Πεδεμόντιο, στη Σαρδηνία, στην Τοσκάνη, στο Λάτσιο, στην Απουλία, στην Μπαζιλικάτα και στη Σικελία. Το παρουσιάζουν ως “αποκομιδή” χαμηλού επιπέδου ραδιοενεργών αποβλήτων, προϊόντων των εργοστασίων και λοιπών ιατροφαρμακευτικών αποβλήτων, όμως, στην πραγματικότητα, προσπαθούν κάτω απ’ το τραπέζι να περάσουν την “αποκομιδή” πολύ πιο επικίνδυνων ραδιενεργών αποβλήτων από τις παλιές πυρηνικές εγκαταστάσεις.

Ας γίνω σαφής, η λύση δε θα μπορούσε να είναι το να πετάξουμε τα απόβλητα εκτός Ιταλίας, όπως ίσως έχει ήδη γίνει στο παρελθόν στην Αφρική, χρησιμοποιώντας φτωχότερες χώρες ως χωματερές για τα πυρηνικά μας κόπρανα. Ένα “οικολογικό” κίνημα το οποίο επί της ουσίας πιέζει προς μια τέτοια κατεύθυνση, είναι ένα αστικό κίνημα, στα πλαίσια ενός άθλιου “οικολογισμού”. Όσοι αντιτίθενται στις δομές απόθεσης πυρηνικών αποβλήτων επειδή υποτιμάται η αξία της ιδιοκτησίας τους, ποτέ δε θά ‘χουν την εμπιστοσύνη μου. Είναι αυτό το είδος ανθρώπων που έφεραν τις πιο χονδροειδείς πολιτικές στο κίνημα NO TAV (ενάντια στον Σιδηρόδρομο Υψηλής Ταχύτητας). Πάντα έτοιμοι να ξεπουλήσουν αγώνες, να τραβήξουν διαχωριστικές γραμμές από δράσεις. Δε θα κάνουμε επίκληση σε δαύτα τα ξεκάθαρα αστικά ένστικτα, ούτε θα μπορέσουμε να εθελοτυφλούμε όταν δημάρχοι, τοπικά ιδρύματα τέτοιων χωρών, απαιτούν αποζημιώσεις ή κλαψουρίζουν για την περιουσία τους, τις επιχειρήσεις τους, τις οικονομικές τους απώλειες. Το να έρθουμε ξανά σε επαφή με τέτοιους τύπους θα ήταν καταστροφικό. Ένα αρχαίο εβραϊκό ρητό λέει: “Ο άνθρωπος είναι το μόνο ζώο που μπορεί να σκοντάψει δυο φορές στην ίδια πέτρα”. Ας προσπαθήσουμε να μην επαναλάβουμε τα ίδια λάθη · είκοσι χρόνια αγώνα ενάντια στο TAV θά ‘πρεπε να μας έχουν διδάξει κάποια πράγματα.

Θα ήταν ηλίθιο και μη προωθητικό από πλευράς μας να γυρεύουμε “λύσεις”, καταπραϋντικά για να καταστήσουμε την τεχνολογία πιο βιώσιμη, πιο “οικολογική”. Είμαστε ενάντια στις δομές απόθεσης πυρηνικών αποβλήτων, όσο είμαστε ενάντια και στις ανεμογεννήτριες – ημίμετρα δεν υπάρχουν στο πεδίο αυτό. Η μόνη πραγματική και απόλυτη λύση για τα πυρηνικά απόβλητα είναι να πολεμήσουμε με κάθε μέσο ώστε τα πυρηνικά εργοστάσια να κλείσουν παντού. Δεν μπορούμε να παρακάμπτουμε το θέμα αυτό, είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Ο πλανήτης πεθαίνει, μόνο ένα πράγμα μπορούμε να κάνουμε: Να καταστρέψουμε εκ των έσω την τεχνολογική και καπιταλιστική κοινωνία στην οποία μας επιβάλλεται να ζούμε. Είναι αχρείαστο το να προσπαθούμε να ξεφύγουμε, είναι υποκριτικό το να χτίσουμε έναν μικρό παράδεισο επί γης, καθώς έτσι, ακόμα κι αν δε θέλουμε, γινόμαστε συνένοχοι · είναι εγκληματικό να αναζητούμε αναλγητικά, να ξεγελάμε τους εαυτούς μας πως η τεχνολογία μπορεί να καταστεί “οικολογική”. Δεν είναι ο αριθμός συμμετεχόντων σε μια διαδήλωση που θα φέρει αποτελέσματα, αλλά η ισχύς και η ριζοσπαστικότητα των ενεργειών μας. Τούτη είναι μια απ’ τις ιδιαιτερότητές μας, και ως αναρχικές κι αναρχικοί στοχεύουμε στα ποιοτικά χαρακτηριστικά · όχι τόσο στην ποσότητα των ανθρώπων πίσω από ένα πανό, αλλά στην ποιότητα των δράσεων και των ζωών μας. Ο κόσμος ενδέχεται να έρθει, αλλά αυτό εξαρτάται από τη συνέπεια και την ειλικρίνεια των σκοπών μας, καθώς επίσης και από την επαναστατική μας διαδικασία. Το πρώτο εμπόδιο που θα συναντήσουμε εδώ είναι πάντα το ίδιο: ο αστικός, πολιτικά απαθής οικολογισμός.

Με αυτό, δε θέλω να υποστηρίξω πως πρέπει να αυτοαπομονωθούμε, σίγουρα παλεύουμε στο πλευρό των ανθρώπων που πλήττονται άμεσα από δαύτα τα πυρηνικά απόβλητα, συμμετέχουμε στις διαδηλώσεις, στις συγκεντρώσεις έξω στον δρόμο, όμως δε θυσιάζουμε τις ιδέες μας στον βωμό του “ρεαλισμού”, του συμβιβασμού. Φροντίζουμε διαρκώς να έχουμε κριτικό πνεύμα ως προς το ποιους έχουμε με το πλευρό μας και, πάνω απ’ όλα, δεν περιορίζουμε τις δράσεις μας στο όνομα μιας υποτιθέμενης έλλειψης κατανόησης από μερίδα του κόσμου.

Ας συμμετέχουμε σε συνελεύσεις (αν υπάρχουν), αλλά ας μη λησμονούμε τον πραγματικό μας σκοπό, την καταστροφή της τεχνολογικής κοινωνίας, την οικοδόμηση μιας κοινωνίας δίχως κράτος.

Ας έχουμε επίσης κατά νου πως, με το να δρούμε και πέραν απ’ τις αποφάσεις των συνελεύσεων, δεν πλήττουμε το συλλογικό σώμα του αγώνα, απλώς εκφράζουμε τη θέση μας ως αναρχικοί/ές.

Ας μην αποστασιοποιούμαστε -στο όνομα ενός κοινού αγώνα- από τις βίαιες ενέργειες που θα συμβούν, αν συμβούν, ακόμη κι αν δεν τις επικροτούμε πλήρως. Ας αποκηρύξουμε τα επίπλαστα προνόμια (ανέσεις) που μας “παρέχει” αυτή η σαπισμένη κοινωνία, ας επιδείξουμε συνέπεια.

Θεωρώ πως αυτά είναι τα λίγα μαθήματα που έχουν να μας προσφέρουν οι “κοινωνικοί” οικολογικοί αγώνες των τελευταίων δεκαετιών.

Ίσως αναδύεται στον ορίζοντα μια νέα ευκαιρία, μια ευκαιρία που δεν πρέπει να χαθεί. Είμαι ακράδαντα πεπεισμένος πως θα αρκούσε απλώς να μην επαναλάβουμε τα συνήθη λάθη, αν θέλουμε να δούμε απροσδόκητα αποτελέσματα.

Θα μπορούσε κανείς να συνοψίσει τούτον τον μονόλογο σε μια πολύ απλή ιδέα: “πολυμορφία δράσεων χωρίς προκαταλήψεις και οριοθετήσεις”.

Ας βάλουμε ένα τέρμα στην παράνοια σχετικά με τις πρωτοπορίες, με το θέαμα των δράσεων · ας δρα καθείς όπως επιθυμεί, ας εναρμονιστούν τα πάντα σε μια “ολότητα” και, πάνω απ’ όλα, ας αποστασιοποιηθούμε απ’ τους διαχωρισμούς.

Ίσως βγήκα λίγο “εκτός θέματος”, όμως πιστεύω πως ανάμεσά σας θα υπάρχουν αναρχικές κι αναρχικοί. Η τοποθέτηση αυτή προέρχεται από έναν αναρχικό, και πιότερο απ’ όλους απευθύνεται στις αναρχικές και τους αναρχικούς, όμως ευελπιστώ να έγινε κατανοητή και από όλους και όλες τις υπόλοιπες, ακόμη κι αν εκπροσωπεί μιαν αρκετά “συγκεκριμένη” αντίληψη.

Το μόνο βέβαιο είναι πως τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα επηρεάζουν τους πάντες, τη ζωή όλων.

Θα ήθελα πολύ να συμμετάσχω σ’ αυτή τη συζήτηση μαζί σας εκεί, όμως, για λόγους ανωτέρας βίας, αυτό είναι αδύνατο για ‘μένα.

Αναρχικούς κι επαναστατικούς χαιρετισμούς,

Alfredo Cospito
Φυλακές Ferrara

Το κείμενο στα αγγλικά σε μορφή PDF

Πηγή: Malacoda

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

συνέχεια

Ενημέρωση από μικροφωνική συγκέντρωση. Πρωτοβουλία Ροδόπης ενάντια στο νέο αντιπεριβαλλοντικό νόμο

Η Πρωτοβουλία Ροδόπης ενάντια στο νέο αντιπεριβαλλοντικό νόμο είναι μια νεοσύστατη ομάδα που δημιουργήθηκε μετά την ψήφιση του νέου “περιβαλλοντικού” νόμου και την νέα ανακοίνωση για την τοποθέτηση κι άλλων ανεμογεννητριών στα βουνά της Ροδόπης.

Σαν πρωτοβουλία έχουμε κάνει εξορμήσεις στα βουνά σε σημεία που είναι να μπουν ανεμογεννήτριες, σε χωριά όπου είχαμε θετική ανταπόκριση από τους κατοίκους και βρισκόμαστε σε επικοινωνία αλλά και στις είδη τοποθετημένες ανεμογεννήτριες. Οι συνελεύσεις είναι ανοιχτές και πραγματοποιούνται σε δημόσιο χώρο (παλιό ηρώων/ πάρκο περιφέρειας).

Την Τρίτη 3/11 πραγματοποιήσαμε την πρώτη μικροφωνική συγκέντρωση στην πλατεία Ειρήνης με ανάρτηση γιγαντόπανου, μοίρασμα κειμένου και τρικάκια.

Πρωτοβουλία Ροδόπης ενάντια στο νέο αντιπεριβαλλοντικό νόμο

Η πρωτοβουλία δημιουργήθηκε για να ενημερώσει τους κατοίκους του νομού για την καταστροφή που επιτελείται τις τελευταίες δυο δεκαετίες στον ορεινό όγκο της Ροδόπης από την εγκατάσταση ανεμογεννητριών , ώστε να δημιουργηθεί ένα κίνημα αντίστασης και υπεράσπισης της φύσης.

Ωστόσο, δεν επικεντρωνόμαστε αποκλειστικά στα αιολικά (ΑΠΕ: Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας) αλλά και σε κάθε επένδυση που καταστρέφει τη φύση και τη ζωή ανθρώπων και ζώων, όπως η επικείμενη εξόρυξη και μεταλλουργία χρυσού στο Πέραμα και στις Σάπες.

Ο τρόπος που η λεγόμενη πράσινη ενέργεια επιχειρείται να εφαρμοστεί στη χώρα μας, μας βρίσκει αντίθετους. Το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κριτήριο για οποιαδήποτε επένδυση θα πρέπει να είναι ισότιμο του οικονομικού και τεχνικού κριτηρίου.

Πρότασή μας είναι η παραγωγή ενέργειας μέσω των ΑΠΕ (Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας) να εφαρμόζεται μόνο βάσει των κοινωνικών αναγκών και πάντα με τη σύμφωνη γνώμη των τοπικών κοινωνιών.

Είμαστε ενάντια σε κάθε εγκατάσταση Βιομηχανικού επιπέδου ΑΠΕ.

Οι αποφάσεις που παίρνουμε τώρα και ο τρόπος που δρούμε αφορούν τη ζωή μας και τη ζωή των επόμενων γενεών.

Καλούμε λοιπόν την τοπική κοινωνία να ενώσουμε τις δυνάμεις μας στον αγώνα ενάντια στη λεηλασία της φύσης, δηλαδή της ίδιας μας της ζωής.

fb: Πρωτοβουλία Ροδόπης ενάντια στο νέο αντιπεριβαλλοντικό νόμο
email: protovouliarodopis@gmail.com
tel: 6938613005

συνέχεια

Ενάντια στο Νέο Αντιπεριβαλλοντικό Νόμο

Με αφορμή την ψήφιση του νέου “περιβαλλοντικού” νόμου, συμμετείχαμε στο κάλεσμα κατοίκων της Κομοτηνής για συνάντηση και δημιουργία πρωτοβουλίας ενάντια στον νέο “περιβαλλοντικό” νόμο. Έτσι, την Κυριακή 14/6/20 πραγματοποιήθηκε η 1η συνάντηση και η δημιουργία της Πρωτοβουλία Ροδόπης Ενάντια στο Νέο Αντιπεριβαλλοντικό Νόμο.

Ανεβήκαμε στη θέση «Φυλάκιο Μαχαίρα» (700μ.) του Παπίκιου όρους, του ψιλότερου βουνού της οροσειράς της Ροδόπης, όπου στο συγκεκριμένο σημείο υπάρχει τοποθετημένος, σταθμός μέτρηση αιολικού δυναμικού (κεραία) με σκοπό την μελλοντική εγκατάσταση αιολικού σταθμού (σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας).

Συζητήθηκαν οι αλλαγές που φέρνει ο νέος νόμος και αναρτήθηκε πανό που έγραφε “ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΒΟΥΝΑ ΧΩΡΙΣ ΑΙΟΛΙΚΑ”. Αποφασίστηκε η ημέρα της επόμενης συνάντησης όπου θα αποφασιστούν οι βασικοί άξονες που θα κινηθεί η πρωτοβουλία, στα πλαίσια της προστασίας της φύσης.

Φυσικά δεν έλειψε και η παρουσία των μπάτσων οι οποίοι βρίσκονταν από νωρίς στο βουνό, ενώ ασφαλίτες περνούσαν από το πρώτο σημείο συνάντησης ενώ μας παρακολουθούσαν και στον γυρισμό και μέσα στην πόλη της Κομοτηνής.

 

Να αποσυρθεί ο αντιπεριβαλλοντικός νόμος: «Εκσυγχρονισμός Περιβαλλοντικής Νομοθεσίας» που η κυβέρνηση ετοίμασε πυρετωδώς να φέρει προς ψήφιση μέσα στην καραντίνας έτσι ώστε να γλιτώσει από τις μαζικές αντιδράσεις.

Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να περάσει γιατί:

1. Καταργεί την ουσία της προστασίας των περιοχών Natura 2000 και προωθεί ακόμα και μεταλλευτικές δραστηριότητες και εξορύξεις υδρογονανθράκων σε περιοχές προστασίας της φύσης

2. Εκθέτει σε κίνδυνο τις προστατευόμενες περιοχές, καταργώντας την αυτοτέλεια των Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών (ΦΔΠΠ)

3. Επιτρέπει την καταστροφή του περιβάλλοντος στο όνομα των κατά βούληση επενδυτικών σχεδίων, εκχωρώντας τον έλεγχο των μελετών (ΜΠΕ) σε ιδιώτες και επιβάλλοντας ασφυκτικές προθεσμίες για γνωμοδοτήσεις των υπηρεσιών

4. Προωθεί την αλόγιστη επέκταση των βιομηχανικών ΑΠΕ, κυρίως των αιολικών, που έχουν ήδη προκαλέσει υποβάθμιση του περιβάλλοντος και οικονομική επιβάρυνση των καταναλωτών για την εξασφάλιση υπερκερδών των επενδυτών

5. Νομιμοποιεί τα αυθαίρετα εντός δασικών εκτάσεων και κατά περίπτωση εντός υγροτόπων και ρεμάτων

6. Απλοποιεί τις διαδικασίες διαχείρισης στερεών αποβλήτων και δε λαμβάνει μέτρα κατά της υποβάθμισης των ρεμάτων από την ανεξέλεγκτη διάθεση αστικών και βιομηχανικών λυμάτων μέσα σε αυτά

7. Παραβιάζει Συνταγματικές διατάξεις, Ευρωπαϊκές οδηγίες και Διεθνείς συμβάσεις Η τρέχουσα οικουμενική κρίση υποδεικνύει την άμεση ανάγκη αλλαγής πλεύσης στη διαχείριση του περιβάλλοντος: Πρέπει να φροντίσουμε για τη διατήρηση, την προστασία και την αποκατάσταση του περιβάλλοντος, κι όχι να επιτρέπουμε στις κυβερνήσεις να θυσιάζουν το περιβάλλον στο βωμό εφήμερων οικονομικών συμφερόντων.

Το πολυνομοσχέδιο «Εκσυγχρονισμός Περιβαλλοντικής Νομοθεσίας» κινείται σαφώς στη δεύτερη κατεύθυνση. Λαμβάνοντας υπόψη μάλιστα ότι ψηφίστηκε εν μέσω μιας πρωτόγνωρης κατάστασης όπου οι πολίτες δεν έχουμε δικαίωμα να ασκήσουμε τα στοιχειώδη συνταγματικά/δημοκρατικά μας δικαιώματα, να καλέσουμε συσκέψεις/συνελεύσεις, να συνεδριάσουν τα συλλογικά μας όργανα, να καλέσουμε συγκεντρώσεις κλπ , η όλη διαδικασία ψήφισης ενός σημαντικότατου για όλα τα περιβαλλοντικά ζητήματα νομοσχεδίου μόνο αντιδημοκρατική μπορεί να χαρακτηριστεί.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, απαιτούμε την άμεση απόσυρση του νόμου με τίτλο «Εκσυγχρονισμός Περιβαλλοντικής Νομοθεσίας» στο σύνολό του.

Κλείνοντας να τονίσουμε πως όλη αυτή η περιβαλλοντική καταστροφή στο όνομα της πράσινης ανάπτυξης, θα συνεχίζετε όσο υπάρχουν οι νόμοι της αγοράς και της ζητήσεις που βασίζονται στο κέρδος των καπιταλιστικών ανταγωνισμών και όχι στις ανάγκες των κοινωνιών.

Η Ανάπτυξη Τους Ο Θάνατος Μας

Ο Θάνατος Τους Η Ανάπτυξη Μας

συνέχεια

Παρέμβαση της Δικτύωσης κινημάτων για Γη & Ελευθερία στο ενεργειακό φόρουμ Energy&Hubs Kavala 2020

Το πρωί του Σαββάτου 22 Φλεβάρη, στο Ξενοδοχείου Lucy της Καβάλας, πραγματοποιήθηκε το ενεργείακό φόρουμ Energy&Hubs Kavala 2020 με τη συμμετοχή τοπικών παραγόντων, δημοσιογράφων και συμβούλων εταιρειών που επενδύουν στην ενεργειακή δραστηριότητα. Με άξονα την Ενεργειακή Διαφοροποίηση των Βαλκανίων αλλά και της Ευρώπης στο φόρουμ αναπτύχθηκαν θεματικές συζητήσεις που αφορούσαν την σημασία των νέων οδών για την Καβάλα και τον ρόλο των μεγάλων επενδύσεων, την Ενέργεια από την Ανατολική Μεσόγειο μέχρι την Βόρεια Ελλάδα, τις εξελίξεις που δημιουργεί η Ενέργεια στα Λιμάνια και τις θαλάσσιες οδούς και την Ανάπτυξη μέσα από την Ενέργεια και ο ρόλος των μεταφορών από τις νέες Οδούς.

Στις 10:30 και ενώ το φόρουμ βρισκόταν σε εξέλιξη, μέλη συλλογικοτήτων που συμμετέχουν στη Δικτύωση κινημάτων για Γη & Ελευθερία (αυτόνομο στέκι Καβάλας, κατάληψη Terra Incognita, συνέλευση Tierra Y Libertad, Utopia AD) μπήκαμε μέσα στο ξενοδοχείο Lucy και πραγματοποιήσαμε παρέμβαση ενάντια στις ενεργειακές μπίζνες των πολυεθνικών που εντείνουν τη λεηλασία της φύσης και το φιλοπόλεμο κλίμα.

ΕΜΠΟΡΙΟ ΟΠΛΩΝ, ΜΙΖΕΣ, ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ Η ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ

(περισσότερα…)
συνέχεια