Κατηγορία: Φυλακές

Λευτεριά Στα Τρία Συντρόφια Της Θεσσαλονίκης

Τη Παρασκευή 8/4 πραγματοποιήσαμε παρέμβαση αλληλεγγύης στα 3 συντρόφια απ τη Θεσ/νικη, στη κεντρική πλατεία Κομοτηνής, με ανάρτηση πανό, μοίρασμα κειμένων και τρικάκια. Επίσης τρικάκια πετάξαμε και σε κεντρικούς δρόμους της πόλης, ενώ μοιράσαμε και κείμενα στη παλιά νομική.

Λευτεριά Στα Τρία Συντρόφια Της Θεσσαλονίκης

Η εποχή που διανύουμε χαρακτηρίζεται  από μία κοινωνική και κινηματική παρακμή. Ο κατασταλτικός μηχανισμός του κράτους φαντάζει ανίκητος και η αντίσταση περιορισμένη, εκτονώνεται μέσω του διαδικτύου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Σε τέτοιους καιρούς οι πράξεις αντίστασης και άμεσης δράσης παίρνουν ακόμη μεγαλύτερη αξία. Μία τέτοια δράση ήταν και η εμπρηστική επίθεση στο ” Ίδρυμα Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού”, τα ξημερώματα της 8ης Φλεβάρη, ως απάντηση στον συστηματικό βιασμό ενός 11χρονου κοριτσιού από 37χρονο ιερέα στα Κάτω Πατήσια.

Λίγες ώρες μετά την ενέργεια, η “αντιτρομοκρατική” υπηρεσία συλλαμβάνει τους αναρχικούς συντρόφους Θάνο Χατζηαγγέλου και Γεωργία Βούλγαρη και στη συνέχεια τον αγωνιστή Πάνο Καλαϊτζή, ο οποίος διατηρεί  φιλικές και επαγγελματικές σχέσεις με τον Θ. Χατζηαγγέλου.

(περισσότερα…)
συνέχεια

Λευτεριά Στον Απεργό Πείνας Florian (Libre Flot)

Ανάρτηση πανό αλληλεγγύης με τον διεθνιστή μαχητή του YPG Florian (Libre Flot), απεργό πείνας από τις 27 Φεβρουαρίου στα μπουντρούμια του γαλλικού κράτους.

Αντιτασσόμαστε στην καταστολή ενάντια στους επαναστάτες διεθνιστές!

Δήλωση από το Riseup4Rojava για την απεργία πείνας του Florian

Ο Florian (Libre Flot) βρίσκεται υπό κράτηση στη Γαλλία από τις 8 Δεκεμβρίου 2020. Εκείνη την ημέρα συνελήφθησαν εννέα άτομα σε διάφορα μέρη της Γαλλίας. Σε επτά από αυτούς απαγγέλθηκαν κατηγορίες για “συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση και για διάπραξη εγκλημάτων κατά προσώπων”. Δύο άτομα αφέθηκαν άμεσα ελεύθερα υπό δικαστική επιτήρηση και πέντε τέθηκαν υπό κράτηση. Μετά από αρκετούς μήνες, αφέθηκαν όλοι ελεύθεροι με μία εξαίρεση: Τον Florian.

Κατηγορείται ότι συμμετείχε ενεργά σε “εγκληματική οργάνωση”. Με την αιτιολογία ότι πολέμησε κατά του ΙΚ ως εθελοντής στις τάξεις των Μονάδων Προστασίας του Λαού στη Ροζάβα (YPG, Yekîneyên Parastina Gel), και κρατείται υπό αυστηρές συνθήκες απομόνωσης. Ενάντια σε αυτά τα απάνθρωπα μέτρα του γαλλικού συστήματος φυλακών, ο Florian ξεκίνησε απεργία πείνας στις 27 Φεβρουαρίου, αντιστεκόμενος αποφασιστικά στις μεθόδους του γαλλικού κράτους. Τις τελευταίες ημέρες έχει διακομιστεί στο νοσοκομείο των φυλακών.

Όπως εξηγεί ο ίδιος στην επιστολή που ανακοινώνει την έναρξη της απεργίας πείνας του: “Η Εθνική Αντιτρομοκρατική Εισαγγελία και ο ανακριτής προσπαθούν συνεχώς να επιβάλουν σύγχυση και με φωτογραφίσουν ως ισλαμιστή τρομοκράτη, παρόλο που γνωρίζουν πολύ καλά ότι πολέμησα εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, ιδίως κατά την απελευθέρωση της Ράκα, όπου σχεδιάστηκαν οι επιθέσεις της 13ης Νοεμβρίου”.

Τα ιμπεριαλιστικά και καπιταλιστικά κράτη φοβούνται την επανάσταση στη Ροζάβα – την παγκόσμια εξάπλωσή της και την ελπίδα που φέρνει για τις αντιφασιστικές και επαναστατικές δυνάμεις παντού:

Σε περιόδους παγκόσμιας κρίσης του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού, μόνο ένα παγκόσμιο μέτωπο ενάντια στην εκμετάλλευση και το φασισμό που βασίζεται σε κοινές αξίες και αλληλεγγύη μεταξύ μας θα φέρει το τέλος αυτού του συστήματος.

Φοβούνται ότι αυτή η ελπίδα θα διαδοθεί παγκοσμίως και μαζί της θα εξαπλωθεί ένα νέο κύμα διεθνισμού και παγκόσμιας αλληλεγγύης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα καπιταλιστικά ευρωπαϊκά κράτη κυρίως καταφεύγουν σε κάθε μέθοδο απομόνωσης, αποκλεισμού, ποινικοποίησης προκειμένου να καταπνίξουν αυτή την ελπίδα.

Σε ακτιβιστές έχουν αφαιρεθεί τα διαβατήριά τους, όπως συνέβη πρόσφατα στη Γερμανία, τους έχει απαγορευτεί η είσοδος στη ζώνη Σένγκεν, όπως σε ακτιβιστή των μέσων ενημέρωσης από τη Μεγάλη Βρετανία, ή τους έχουν απελάσει από τη χώρα ως “επικίνδυνους αλλοδαπούς”, όπως έκανε το γερμανικό κράτος πιο πρόσφατα με την ακτιβίστρια Μαρία. Στη Γαλλία πρόσφατα απαγορεύτηκαν δύο οργανώσεις αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη (Palestine Vaincra) και η GAL (groupe antifasciste Lyion et environt). Αυτό δείχνει ξεκάθαρα μια τάση σε όλα τα ευρωπαϊκά κράτη της αντεπανάστασης γενικά.

Αυτές οι προσπάθειες απομόνωσης, εκφοβισμού και ποινικοποίησης υπό την ταμπέλα “τρομοκράτες” ενάντια στους διεθνιστές είναι μια συνέχεια της καταστολής που χρησιμοποιείται εδώ και καιρό από τα καπιταλιστικά κράτη ενάντια στο ίδιο το κουρδικό κίνημα. Ο αγώνας για ένα ελεύθερο Κουρδιστάν, για μια ελεύθερη κοινωνία, ενάντια στον τουρκικό φασισμό και ενάντια στις ισλαμιστικές συμμορίες του λεγόμενου ISIS ποινικοποιείται και εκτίθεται σε άγριες διώξεις.

Εν τω μεταξύ, τα ευρωπαϊκά κράτη υποστηρίζουν την πολιτική του τουρκικού φασισμού, με οπλικά συστήματα και οικονομικής συνεργασίας και με σκληρή καταστολή εναντίον των Κούρδων και των διεθνιστών ακτιβιστών που υποστηρίζουν το κίνημα της ελευθερίας. Το γαλλικό κράτος, το οποίο έχει εντείνει τις ενέργειές του κατά του κουρδικού κινήματος νεολαίας τα τελευταία χρόνια και του οποίου οι εταιρείες εμπλέκονται σε διάφορα εξοπλιστικά προγράμματα με τον τουρκικό φασισμό, γίνεται πρόθυμος συνεργός του φασιστικού καθεστώτος της Άγκυρας.

Ενώ οι εθελοντές που πολεμούν στο πλευρό της Ουκρανίας ενάντια στη ρωσική εισβολή εξακολουθούν, τουλάχιστον προς το παρόν, να γίνονται αποδεκτοί και να επικροτούνται από τα ευρωπαϊκά μέσα κοινωνικής δικτύωσης και την κοινή γνώμη, όσοι ηγούνται του αντιφασιστικού αγώνα ενάντια στο ISIS και τον τουρκικό φασισμό είναι εκτεθειμένοι στην καταστολή. Ενώ οι πρώτοι θεωρούνται χρήσιμοι επειδή δρουν στο πλαίσιο των σημερινών συμφερόντων της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, οι δεύτεροι αγωνίζονται για την επανάσταση και την πραγματική αλλαγή του συστήματος. Πολεμούν επίσης τον τουρκικό φασισμό, ο οποίος παίζει σημαντικό ρόλο στα σχέδια του ΝΑΤΟ για τη συντριβή της επανάστασης στο Κουρδιστάν και την εδραίωση του καπιταλιστικού συστήματος στη Μέση Ανατολή.

Τα σκληρά εγκλήματα του τουρκικού φασισμού δείχνουν ποιοι είναι οι τρομοκράτες, δείχνουν ποιος είναι ο πραγματικός εγκληματίας! Δεν είναι αυτοί που αγωνίζονται ενάντια στην καταπίεση και το φασισμό στο όνομα της ανθρωπότητας, είναι αυτοί που υποστηρίζουν την εκμετάλλευση και την καταπίεση και κρατούν τον τουρκικό φασισμό στα πόδια του!

Ο Florian κάνει αποφασιστική αντίσταση με την απεργία πείνας του, υπερασπίζεται την αξιοπρέπειά του και την αξιοπρέπεια όλων των ανθρώπων, την αξιοπρέπεια της ανθρωπότητας, όλων όσων αγωνίζονται για μια απελευθερωμένη κοινωνία!

Εμείς ως καμπάνια Riseup4Rojava υποστηρίζουμε το αίτημα για την απελευθέρωσή του και του στέλνουμε τους πιο θερμούς και αγωνιστικούς χαιρετισμούς μας, στα μπουντρούμια του συστήματος!

Berxwedan Jiyane! – Η αντίσταση είναι ζωή!

Συντονισμός Riseup4Rojava 25 Μαρτίου 2022

συνέχεια

Ανάρτηση πανό

Την Τετάρτη 9/3 αναρτήσαμε δυο πανό, το ένα στη στάση της παλιάς πρυτανείας ως ένδυξη αλληλεγγύης στα τρία συντρόφια από τη Θεσσαλονίκη και το δεύτερο στη κεντρική πλατεία της Κομοτηνής ως αναφορά τον πόλεμο.

συνέχεια

ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΛΑΜΠΡΟ ΦΟΥΝΤΑ – ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΡΑΤΗ ΘΑ ΞΕΣΠΟΥΝ ΠΟΛΕΜΟΙ, ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΘΑ ΧΥΝΕΤΑΙ ΑΙΜΑ

Στις 10/3/2010 o σύντροφός μας Λάμπρος Φούντας δολοφονήθηκε από σφαίρα κρατικού φρουρού κατά τη διάρκεια προετοιμασίας ενέργειας του Επαναστατικού Αγώνα και στα πλαίσια ενός αγώνα για την αποτροπή επιβολής των αντικοινωνικών μέτρων σωτηρίας του οικονομικού και πολιτικού συστήματος εξουσίας από την κρίση, για την παρεμπόδιση επέλασης των μνημονιακών πολιτικών.

12 χρόνια μετά το θάνατο του συντρόφου μας έχουμε διανύσει ακόμα μεγαλύτερες αποστάσεις προς την ίδια καταστροφική πορεία που έχει χαράξει το σύστημα του καπιταλισμού και του κράτους για την ανθρωπότητα και τον πλανήτη περνώντας από την μια καταστροφική κρίση στην άλλη.

Χωρίς να έχει ξεπεραστεί η οικονομική συστημική κρίση, αλλά να υποβόσκει αναμένοντας σπίθες που θα την αναζωπυρώσουν, ξέσπασε η πανδημία του κορωνοϊού θυμίζοντάς μας πόσο κοντά στον αφανισμό του ανθρώπινου είδους μας έχει φέρει ο καπιταλισμός και η καταστροφή της φύσης που συνοδεύει την ανάπτυξή του. Και χωρίς να έχει τελειώσει η πανδημία (ποιός περιμένει εξάλλου πως θα λήξει η απειλή των ιών;), μια νέα παγκόσμια απειλή παρουσιάζεται, αυτή του πολέμου που συνιστά γνήσιο παιδί του καπιταλισμού και των κρατών. Τον φόβο ενός πυρηνικού πολέμου, ενός ολέθρου για όλη την ανθρωπότητα ξύπνησε ο πόλεμος στην Ουκρανία υπενθυμίζοντάς μας πως όσο υπάρχουν κράτη, όσο υπάρχει ο ανταγωνισμός για την κυριαρχία και την επέκτασή τους ο κίνδυνος ενός παγκόσμιου πολέμου θα είναι πάντα υπαρκτός.

12 χρόνια μετά το θάνατο του συντρόφου μας Λάμπρου Φούντα που έπεσε στον αγώνα για την αποτροπή των καταστροφικών μνημονιακών πολιτικών στην χώρα μας, η κοινωνία μας, η ανθρωπότητα όλη βυθίζεται από τη μία καταστροφική κρίση στην άλλη. Το σύστημα του καπιταλισμού και του κράτους μας φέρνει όλο και πιο κοντά στο χείλος της αβύσσου. Η ύπαρξή μας, η επιβίωση όλων μας κρέμεται από μια κλωστή.

Ο σύντροφος Λάμπρος Φούντας όμως θα παραμείνει ζωντανός μαζί με την ελπίδα για μια άλλη κοινωνία. Θα μας φωτίζει τον δρόμο για να πορευόμαστε προς μια κοινωνία χωρίς δολοφονικές οικονομικές κρίσεις, χωρίς θανατηφόρες πανδημίες, χωρίς φτώχεια, εξαθλίωση, κοινωνικούς και ταξικούς διαχωρισμούς, χωρίς ολέθριους πολέμους και προσφυγιά. Θα μας φωτίζει τον δρόμο για να πορευόμαστε προς μια κοινωνία κοινωνικής αλληλεγγύης, ισότητας, ελευθερίας, ειρήνης.

ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΛΑΜΠΡΟ ΦΟΥΝΤΑ

Πόλα Ρούπα, Γ΄πτέρυγα φυλακών Ελαιώνα Θήβας

Νίκος Μαζιώτης, Δ΄πτέρυγα φυλακών Δομοκού

Μέλη του Επαναστατικού Αγώνα

ΠΗΓΗ: ΕΔΩ

συνέχεια

Σήμερα γιορτάζουμε τον σύντροφο Σαχίν Χοσεϊνί

Στις 24 Φλεβάρη 2018 ο σύντροφος Χέικουρ Χίλμαρσον- Σαχίν Χουσεϊνί έμεινε στην ιστορία υπερασπιζόμενος το ελεύθερο καντόνι Αφρίν της Ροζάβα Κουρδιστάν, απέναντι στην αντεπαναστατική εισβολή μίας ΝΑΤΟϊκής πολεμικής μηχανής και των μισθοφόρων της. Όσα έχουν γραφτεί από συντρόφους για την προσωπική αγωνιστική πορεία του έχει σημασία να τα ξαναδιαβάζουμε, να αναζητούμε με θέρμη τις μαρτυρίες και να ξαναζούμε τους μύθους της ανθρώπινης εξέλιξης, στιγμή στιγμή κάθε μέρα. Στην ελεύθερη συντροφική ζωή της επαναστατικής πάλης, Hevjiyana Azad, κάθε μέρα είναι πολλές επέτειοι της ιστορικής συνέχειας που ενώνει τον κατακερματισμένο υπόδουλο κόσμο. Η Hevjiyana Azad είναι κυτταρικός ιστός επανενσαρκωμένης μνήμης. Κάθε μέρα ειναι γιορτή της επανάστασης.

Όταν γνωριστίκαμε με τον σύντροφο Χέικουρ στην Αθήνα, όπου μπήκε στο κίνημα των καταλήψεων αμέσως μόλις έφτασε από το συνοριακό σφαγείο του Βόρειου Αιγαίου, μου απήυθυνε τη βούλησή του να ενταχθεί στον ένοπλο αγώνα. Ήδη προσηλωμένος στην συνεπή πρακτική εκδήλωση της αγωνιστικότητάς του, αναζητούσε το άλμα που θέτει όλες τις αντιθέσεις στην αποφενακισμένη υλική κρίση τους. Εγώ, θεωρώντας ότι η συνευθύνη της αντάρτικης στράτευσης προϋποθέτει αγωνιστικούς δεσμούς που σπανίως μπορούν και καλλιεργούνται γρήγορα έξω από μία ριζωμένη επαναστατική κοινότητα, τον προέτρεψα να επεξεργαστεί τη δυνατότητα συμμετοχής του στην αντίσταση της επανάστασης στη Bόρεια Συρία. Ο σύντροφος προχώρησε σε αυτή την κατεύθυνση με απαράμιλλη αποφασιστικότητα και αφοσίωση. Αφότου μπήκε στη μαχόμενη κοινότητα, συντομότατα έγινε δάσκαλος του κοινωνικού ήθους και φρονήματος και της επαναστατικής οργανωτικής πρακτικής, όπως μας διηγήθηκαν οι συμπολεμιστές συντροφοί του. Η λανθασμένη, γενικευτική εκτίμησή μου ως προς την απόσταση που χώριζε τον σύντροφο Χέικουρ από την ετοιμότητά του να αναλάβει ιδιαίτερες ευθύνες που σε συνθήκες εμβρυακού μητροπολιτικού αντάρτικου, απαιτούν υπερβάλουσα προσωπική σταθερότητα και πρωτοβουλία, αποτέλεσε ένα παράγοντα στροφέα, ώστε ο επαναστάτης Σαχίν Χουσεϊνί να βρει τον τόπο ολοκλήρωσής του, να προσφέρει και να βιώσει το ομορφότερο και βέλτιστο των ικανοτήτων του. Παρεπόμενα, η απόδειξη της αδυναμίας της συντηρήτικης επιφύλαξης μπροστά σε μία ανεξερεύνητη συντροφική παρουσία, μου έκανε σαφέστερη την κρισιμότητα της ανάπτυξης και διαθεσιμότητας οργανωτικού χώρου, πολιτισμικά, δηλάδη ολικά, καλλιεργημένου, για την ανοιχτή συμπερίληψη του Άλλου που επιχειρεί να διασχίσει ένα ταξικό σύνορο.

Στον κεφαλειοκρατικό πολιτισμό είμαστε όλοι εγκλοβισμένοι, βολεμένοι, ή αποκλεισμένοι, σε άνισες τοπολογίες και στιγμές. Γινόμαστε κοινότητα όταν διασχίζουμε τα σύνορα προς τα κάτω. Οπως έχει πει ο σύντροφος Ντουράν Καλκάν, ιδρυτικό μέλος του PKK αναφερόμενος στην ιστορικά ανιντακατάστατη συμμετοχή των Κούρδων επαναστατών στη Λιβανο-Παλαιστινιακή αντίσταση: «Δεν ειναι ίδιο πράγμα να αγωνίζεσαι στη χώρα σου ή έξω, στη χώρα άλλων ανθρώπων. Αναμφίβολα, είναι πολύ ευκολότερο για κάποιον να ζει και να αγωνίζεται στη χώρα του και στην κοινωνία του. Λέγεται ότι τα επαναστατικά κινήματα, μετά τη γέννησή τους έχουν δύο βασικά πεδία άντλησης εμπειρίας: πρώτα, την πρακτική στη φυλακή και δεύτερο, την πρακτική στο εξωτερικό. Κινήματα που αγωνίζονται και στα δύο πεδία και περνάνε τη δοκιμασία επιτυχώς, αν δεν χαλαρώσουν αργότερα, σίγουρα θα τα καταφέρουν».

Η τοπολογία του ριζοσπαστικού στοχασμού είναι η παγκοσμιότητα, η τοπικότητα της επαναστατικής δράσης είναι οι κρίσιμοι τόποι της τρέχουσας παγκοσμιότητας της ταξικής διαπάλης. Εστιάζοντας στη Μέση Ανατολή, το ιστορικό νήμα που συνέχει τον Μερτζάνοφ, με τις διεθνείς ταξιαρχίες της Ισπανίας, τη φράξια Κόκκινος Στρατός (RAF) και τους σύγχρονους διεθνιστές που πολεμούν στο Κουρδιστάν και τη Βόρεια Συρία, είναι η κοινωνική επανάσταση ενάντια σε όλο το βάθος της κεφαλαιο-κρατικής κυριαρχίας. Ο Μερτζάνοφ, αναρχικός επαναστάσης από την Ελβετία, σχεδίαζε επιθέσεις σε ευρωπαικές τράπεζες στην Ιστανμπούλ κατά την τελευταία φάση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, αιχμαλωτίστηκε και απαγχονίστηκε από τον σουλτάνο. Η RAF συμμετείχε ενεργά και άφησε μάρτυρες στον Παλαιστινιακό αγώνα. Το Κουρδικό Κίνημα ελευθερίας, έχει αναλύσει ότι η πρώτη βορειο-ατλαντική εισβολή στο Ιράκ, ευθύς μετά την πλήρη ενσωμάτωση του κρατικο-μονοπωλιακού μπλοκ στο σύστημα της ιδωτικής αγοράς, αποτέλεσε την έναρξη του τρίτου παγκόσμιου πολέμου, με επίκεντρο τη Μέση Ανατολή. Ο πόλεμος μαίνεται χωρίς ανάπαυλα (μετά το περασμά του από τα Βαλκάνια) και την τελευταία δεκαετία έχει γίνει κομβικό πεδίο διαπραγμάτευσης των ιμπεριαλιστικών συσχετισμών.

Ο σύντροφος Σαχίν Χουσεϊνί όπως κι άλλοι αρκετοί μαζί του, δεν μετέβει στο καμίνι του πολέμου για να αποκτήσει ένα βίωμα, να ενισχύσει τις ικανότητες του, κλπ ατομικιστικά και χρησιμοθηρικά παράγωγα της καπιταλιστικής νοοτροπίας· έγινε ένα με τη μοναδική πραγματική αντίσταση απέναντι στην κυριαρχία των κρατιστικών, αποικιοκρατικών, ιμπεριαλιστικών και φασιστικών δυνάμεων: το κίνημα της συνομοσπονδιακής αυτονομίας. Ο Χέικουρ πολεμάει ακόμα στο Αφρίν, στη Ροζάβα και τις Ζώνες Άμυνας Μεντίγια, ετοιμάζεται να επιστρέψει στο Αιγαίο και στου πάγους του ιμπεριαλιστικού βορά. Ο σημερινός πόλεμος στην Ουκρανία, η σύγχυση των εθνικά περιχαρακωμένων ελευθεριακών, το χώνεμα της κρατιστικής αριστερά μέσα στη δίνη του ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμού, κι η απλανής αριστοκρατική ουδετερότητα του μητροπολιτικού πασιφισμού, σημαίνουν συναγερμό. Η διέξοδος, σίγουρα όχι άκοπη και αναίμακτη, βρίσκεται στους καρπούς που έχουν βλαστήσει στη Βόρεια Συρία, την Τουρκία, το Βόρειο Ιράκ και το βόρειοδυτικό Ιραν. Δεν υπάρχει πιο επίκαιρη πρόταση, από το Παγκόσμιο Δημοκρατικό Συνέδριο* των αυτόνομων και συνομόσπονδων και αυτοπεριφρουρούμενων λαών. Μία συνάντηση που χτίζεται σε καθε χαράκωμα επαναστατικής αντίστασής, σαν αυτό στο οποίο έδωσε τη ζωή του ο σύντροφος Σαχίν Χουσεϊνί.

Ο σύντροφος Χέικουρ κατέδειξε ότι η επαναστατική πάλη, αναμφίβολα σημαίνει ΟΡΓΑΝΩΣΗ. Επιπλέον όμως μας έδειξε τι σημαίνει επαναστατική οργάνωση. Τόσο απλό, αλλά ακόμα μακρινό για το σύγχρονο αναρχικό κίνημα διεθνώς: αλληλέγγυα δέσμευση στην ανάγκη απέναντι στην τυραννία.

Όταν το alter ego των αφεντικών του πλανήτη, έσερνε χιλιάδες γυναίκες και παιδιά σε σκλαβοπάζαρα, εσύ βρήκες τις οργανωμένες και τους οργανωμένους και διέλυσες το άντρο των δημίων, ενώ οι μέντορες πίσω σου παραμιλούσαν, «ναι μεν αλλά το PKK είναι τέτοιο κι αλλιώτικο». Όταν οι δολοφόνοι ξαναμπήκαν, χαλυβδόφραχτοι και με τις ευχές του χριστιανού πατριάρχη, ήσουν ήδη εκεί μπροστά από ένα χωριό στην άλλη μεριά της Γης κι έμεινες εκεί μέχρι τέλους, ενώ οι «σύντροφοι» σου έλεγαν «δεν είναι ο δικός σου αγώνας». Εσύ που όταν σου είπε ο διπλανός «πάμε να τους χτυπήσουμε», είπες αμέσως «πάμε», ενώ η φωνή που’χες αφήσει στον παλιό κόσμο ψυθίριζε «δεν είναι αυτός ο σωστός τρόπος». Έτσι λοιπόν, διασχίζοντας το παγωμένο σύνορο του χρόνου, κατεβαίνει απ’τους ουρανού στη Γη η ελεύθερη ζωή, καίγοντας τα πέπλα της ταξικής κόλασης.

Ο Σαχίν Χουσεϊνί ήξερε ότι δεν αρκεί να βρεθείς στο επίμαχο σημείο την κρίσιμη στιγμή: έχεις καθήκον να ξεθεμελιώσεις τις εισβολές γύρω σου, να σηκώσεις αστραπές, να κατεβάσεις ποτάμια. «Δεν γίνεται να μην είμαστε εκεί», είπε και κίνησε όλο το ταμπούρι για εκεί. Ήξερε ότι για να νικήσουμε στην Γη, οι πρώτοι που περνάν στον μεθοριακό τόπο γίνονται ρίζα. Να τι σημαίνει «επαναστατικό κίνημα», να με τι υλικό φτιάχνεται η Οργάνωση.

Στον παράδεισο που κατοίκησε ο Χέικουρ, σεργιανάει ακόμη ο βιασμός κι ο φόνος. Οι λογαριασμοί ανήκουν στους περιπλανώμενους της ζωής.

Ας μην χαρίσουμε έναν ήσυχο θάνατό μας στους αφέντες.

Sehid Namirin

Δημήτρης Χατζηβασιλειάδης

24 φλεβάρη 2022

* https://athens.indymedia.org/post/1613793/

ΠΗΓΗ: ΕΔΩ

συνέχεια

Τιμή στη μνήμη του Χάρη Τεμπερεκίδη

“. . .Αν είναι αιτία το κελί που μπήγει τόσο σκληρές ρίζες μέσα στον εγκέφαλο, τόσο της οδύνης όσο και της τραγικότητας ρίζες, τότε πρέπει αυτό το καταραμένο κελί να πάψει να υπάρχει. . .”

“Καλύτερα να ζήσεις μια φορά σαν λύκος παρά εκατό σαν πρόβατο”

συνέχεια