Κατηγορία: Φυλακές

Λευτεριά Στους/Στις Φυλακισμένους/ες Αναρχικούς/ες Ανά Τον Κόσμο

Στα πλαίσια της εβδομάδας δράσεων αλληλεγγύης με τους φυλακισμένους/ες Αναρχικούς και τις Αναρχικές συντρόφισσες και συντρόφους, αναρτήσαμε πανό στη δημοτική βιβλιοθήκη της Κομοτηνής (παλιά πρυτανεία) και πετάξαμε τρικάκια στη κεντρική πλατεία, σε κεντρικά σημεία και σε γειτονιές της πόλης.

Οι Αμετανόητοι Σύντροφοι Δεν Είναι Μόνοι

Η Αλληλεγγύη Δεν Γνωρίζει Σύνορα

συνέχεια

ΔΙΕΘΝΗΣ EΒΔΟΜΑΔΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΜΕ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ 23-30 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2022

Το γεγονός ότι ο καπιταλισμός δεν εστιάζει στις ανάγκες μας αλλά στο κέρδος, αποδεικνύεται με όλη του τη βαρβαρότητα σε περιόδους κλιματικής κρίσης, πανδημίας Covid-19 και κατάρρευσης των κοινωνικοοικονομικών συστημάτων σε όλο τον κόσμο. Αυτοί που επωφελούνται από τον καπιταλισμό πλουτίζουν σε περιόδους καταστροφής. Αλλά με τις συνεχιζόμενες κρίσεις βιώνουμε επίσης μια νέα εποχή εξεγέρσεων από τα κάτω. Η αντίσταση στον πόλεμο στην Ουκρανία, οι διαμαρτυρίες του Σουδάν κατά της στρατιωτικής κυριαρχίας ή η κοινωνική εξέγερση στη Χιλή είναι μερικά παραδείγματα που δεν μας δείχνουν μόνο τις δυνατότητες οργάνωσης και συλλογικής πάλης. Υπογραμμίζουν επίσης πόσο σημαντικό είναι για τα κοινωνικά κινήματα να μαθαίνουν το ένα από το άλλο και να υποστηρίζουν το ένα το άλλο σε αυτούς τους καιρούς. Όχι μόνο έξω από τους τοίχους αλλά και πίσω από αυτούς. Από το ξέσπασμα της πανδημίας του Covid-19, έχουμε δει σκληρούς αγώνες κατά της φυλάκισης, υπενθυμίζοντας μας ότι οι έγκλειστοι είναι αυτοί που επηρεάζονται περισσότερο όταν όλα πέφτουν. Ξεσπάσματα από βραζιλιάνικες και ιταλικές φυλακές, άνθρωποι στη φυλακή που πυρπολούν μια φυλακή στην Ταϊλάνδη και συνεχείς απεργίες πείνας όπως αυτές που βλέπουμε στην Ελλάδα ή σε στρατόπεδα κράτησης Πολωνών προσφύγων είναι παραδείγματα του θάρρους που δείχνουν οι άνθρωποι στις φυλακές για να γκρεμίσουν τους τοίχους. Σε όλους αυτούς τους αγώνες, οι αναρχικές ιδέες και αξίες είναι το καύσιμο για συλλογική αντίσταση. Δεν αποτελεί έκπληξη η καταστολή εναντίον των αναρχικών αυξάνεται και η αλληλεγγύη χρειάζεται περισσότερο από ποτέ. Το καπιταλιστικό σύστημα κυριαρχίας μπορεί να λειτουργήσει λόγω της συνεχιζόμενης απομόνωσης μεταξύ των ανθρώπων, του ατελείωτου ανταγωνισμού και παραβλέποντας τις πραγματικές μας ανάγκες και επιθυμίες. Χρειαζόμαστε αλληλεγγύη στις φιλίες μας, στη δουλειά, στη γειτονιά, στις κοινότητές μας. Αυτοί έξω και εκείνοι μέσα στους τοίχους τους. Ας ξεσπάσουμε μαζί! Γι’ αυτό καλούμε ξανά για Διεθνή Εβδομάδα Αλληλεγγύης με Αναρχικούς Κρατουμένους. Κάντε μια δράση αλληλεγγύης! Γράψτε γράμματα, οργανώστε ομιλίες ή προβολή ταινιών, κάντε τους συντρόφους μας ορατούς στους δρόμους με ένα πανό ή ένα γκράφιτι και αφήστε τους να δείξουν ότι είναι στην καρδιά μας και ότι παλεύουμε μαζί. Ας θυμηθούμε αυτούς που πολέμησαν ενάντια σε αυτή την αδικία και πλήρωσαν με τη ζωή τους. Κανείς δεν είναι ελεύθερος, μέχρι να είναι όλοι ελεύθεροι! Εάν έχετε ερωτήσεις ή σχόλια, εάν θέλετε να μας στείλετε μια φωτογραφία, ένα σύντομο κείμενο, μια καταγραφή της εκδήλωσης ή της δράσης σας, παρακαλούμε γράψτε μας  write to us

Call for International Week of Solidarity with Anarchist Prisoners 2022 // 23 – 30 August

https://solidarity.international/embed/#?secret=VNoMCPfRDv#?secret=2mrfBPgsCu

μετάφραση: Τροχιά στο Άπειρο

συνέχεια

ΣΑΚΚΟ ΚΑΙ ΒΑΝΖΕΤΤΙ, ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ 23/8/77

«… Και δεν θέλω αυτούς τους ανθρώπους της καπιταλιστικής τάξης που είναι καλοί στο να κρατούν χρήματα στην τράπεζα, καλοί και καλοί, όταν έρχεται στο κεφάλι τους, παίρνουν αυτούς τους φτωχούς και τους χτυπούν για να πεθάνουν στο πόλεμος! Δεν το θέλουμε αυτό. Δεν μας ταιριάζει. Ο πόλεμος δεν μας ταιριάζει. Και με ποιο δικαίωμα να σκοτωθούμε ο ένας τον άλλον; Δούλεψα με Γερμανούς συντρόφους, με αντιμετώπισαν σαν αδερφό. Και γιατί έπρεπε να τους σκοτώσω; (Nicola Sacco)

«… Σε όλη μου τη ζωή δεν έχω κλέψει ποτέ, δεν έχω σκοτώσει. Δεν έχω χύσει ποτέ ανθρώπινο αίμα, εγώ. Αγωνίστηκα για να εξαλείψω το έγκλημα, πρώτα απ’ όλα, την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Και αν υπάρχει ένας λόγος που είμαι εδώ, είναι αυτός και κανένας άλλος. Μια πρόταση, μια πρόταση, κύριε Κάτσμαν, μου έρχεται πάντα στο μυαλό: «Εσείς, κύριε Βανζέτι, ήρθατε εδώ στην πόλη Μπενγκόντι για να πλουτίσετε». Μια φράση που μου δίνει χαρά. Δεν έχω σκεφτεί ποτέ να εμπλουτίσω. Δεν είναι αυτός ο λόγος που υποφέρω και πληρώνω. Υποφέρω και πληρώνω για ένα σφάλμα που πραγματικά έχω διαπράξει. Υποφέρω και πληρώνω γιατί είμαι αναρχικός …. και εγώ ήλιος αναρχικός! Επειδή είμαι Ιταλός … και είμαι Ιταλός. Αλλά είμαι τόσο πεπεισμένος ότι έχω δίκιο ότι αν είχατε τη δύναμη να με σκοτώσετε δύο φορές και μπορούσα να ξαναγεννηθώ δύο φορές, θα ζούσα ξανά για να κάνω ακριβώς τα ίδια πράγματα που έκανα. [μετά από ένα μικρό διάλειμμα] Nicola Sacco … ο σύντροφός μου Nicola! Ναι, ίσως είναι καλύτερα να μιλήσω από εκείνον. Αλλά πόσες φορές, πόσες φορές, κοιτάζοντάς τον, σκεπτόμενος αυτόν, αυτόν τον άνθρωπο που τον θεωρείς κλέφτη και δολοφόνο και τον οποίο θα σκοτώσεις… Όταν τα κόκκαλά του, κύριε Thayer, δεν θα είναι παρά σκόνη , και τα ονόματά σας, τα ιδρύματά σας θα είναι μόνο η ανάμνηση ενός παρελθόντος -καταραμένου-, το όνομά του, το όνομα του Nicola Sacco, θα είναι ακόμα ζωντανό στις καρδιές των ανθρώπων. [στον Σάκο] Πρέπει να τους ευχαριστήσουμε. Χωρίς αυτούς θα είχαμε πεθάνει σαν δύο φτωχοί εκμεταλλευόμενοι, ένας καλός τσαγκάρης, ένας καλός ιχθυοπώλης, και ποτέ σε όλη μας τη ζωή δεν θα μπορούσαμε να ελπίζουμε να κάνουμε τόσα πολλά υπέρ της ανεκτικότητας, της δικαιοσύνης, της κατανόησης μεταξύ των ανθρώπων. Δώσατε νόημα στη ζωή δύο εκμεταλλευόμενων φτωχών! (Bartolomeo Vanzetti)

ΠΗΓΗ
συνέχεια

Ιταλία: Αναίρεση Scripta Manent: μερικές σκέψεις και διευκρινήσεις

Αυτό το γραπτό πηγάζει από την ανάγκη να εξηγήσουμε στους συντρόφους τι θα συμβεί μετά την απόφαση του ακυρωτικού δικαστηρίου για την δίκη της επιχείρισης Scripta Manent που εκδόθηκε στις 6 Ιουλίου.

Ξεκινώντας με τις πιο σοβαρές καταδικαστικές αποφάσεις, το δικαστήριο επανεκτίμησε την επίθεση με εκρηκτικά κατά της σχολής των καραμπινιέρων στο Fossano (Cuneo) στις 2 Ιουνίου 2006 την ευθύνη της οποίας ανέλαβε η Rivolta Anonima e Tremenda / Federazione Anarchica Informale, ως «πολιτική σφαγή» (άρθρο 285 του ποινικού κώδικα), παραπέμποντας την υπόθεση πίσω στο Εφετείο του Τορίνο για υποτιμητικό επανυπολογισμό της ποινής με κίνδυνο ισόβιας κάθειρξης για τους συντρόφους Alfredo Cospito και Anna Beniamino.

Επιπλέον, όλες οι άλλες καταδικαστικές αποφάσεις που εκδόθηκαν στο Εφετείο επικυρώθηκαν με ποινές που κυμαίνονταν από 2 χρόνια και 6 μήνες έως 1 χρόνο και 6 μήνες για 11 συντρόφους και αθωωτικές αποφάσεις για τους υπόλοιπους κατηγορούμενους.

Οι καταδικαστικές και αθωωτικές αποφάσεις είναι πλέον τελεσίδικες.

Η ανάγκη να γράψω αυτές τις δύο γραμμές οφείλεται στο ότι έχω συνειδητοποιήσει πως πολλοί σύντροφοι δεν έχουν σαφή κατανόηση της κατάστασης στην οποία βρίσκονται κάποιοι από εμάς που έχουμε καταδικαστεί στην Scripta Manent.

Αυτό έχει συμβεί επίσης και κυρίως λόγω δικού μας σφάλματος, ως «ελεύθεροι» κατηγορούμενοι, επειδή δεν εξηγήσαμε αμέσως τις καταδικαστικές αποφάσεις και το τι θα αντιμετωπίσουν κάποιοι από εμάς το επόμενο διάστημα. Επιπλέον, υπήρχε η φήμη ότι κανείς μας δεν θα χρειαστεί να εκτίσει την ποινή του λόγω αναστολής ή υφ’ όρων αποφυλάκισης.

Δυστυχώς κάτι τέτοιο δεν ισχύει: Εγώ και άλλοι δύο σύντροφοι θα πρέπει προς το παρόν να εκτίσουμε τις ποινές μας στην φυλακή.

Όσο για εμένα, στις 19 Ιουλίου κοινοποιήθηκε στο γραφείο του δικηγόρου μου ποινή 2 ετών και 6 μηνών με έναν μήνα αναστολή. Αυτό σημαίνει ότι λαμβάνοντας υπόψη ότι τον Αύγουστο τα δικαστήρια είναι κλειστά λόγω διακοπών και ότι είναι ο μήνας της αναστολής της ποινής, περίπου στα μέσα Σεπτεμβρίου θα πρέπει να αρχίσω να εκτίω την ποινή μου στην φυλακή.

(περισσότερα…)
συνέχεια

Ιταλία: ΕΞΩ Ο ΑΛΦΡΕΝΤΟ ΑΠΟ ΤΟ 41 BIS ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΟ 41 BIS ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια προσπάθεια του κράτους να εξοντώσει τον σύντροφό μας Alfredo Cospito, θάβοντας τον στο διαβόητο καθεστώς φυλάκισης 41 bis για να εκδικηθεί για τις πράξεις του και να τον εμποδίσει να διαδίδει τις ιδέες του έξω.

Ως εκ τούτου, εμείς, οι αναρχικοί, θεωρούμε ότι είναι μια επιτακτική ανάγκη να ξεκινήσουμε, αρχίζοντας από τώρα, μια ευρεία κινητοποίηση για την μετεγκατάστασή του.Πιστεύουμε ότι είναι απαραίτητο να αναπτύξουμε μια σειρά από πρακτικές, η καθεμία σύμφωνα με τις δικές της εντάσεις, προκειμένου να αναγκάσουμε το κράτος να απομακρύνει τον επαναστάτη σύντροφο Alfredo Cospito από το 41 bis.

Έχουμε επίγνωση της μερικής φύσης αυτού του αγώνα, αλλά ο κατασταλτικός στραγγαλισμός είναι τέτοιος που πιστεύουμε ότι είναι απαραίτητο να του αντιταχθούμε με όλες μας τις δυνάμεις, επειδή το βλέπουμε ως μια προσπάθεια του κράτους να υπονομεύοσει, για όλους, τις δυνατότητες να αγωνιστούν ενάντια σε αυτό το σύστημα.

Είμαστε πεπεισμένοι ότι πρέπει να υπερασπιστούμε τις επιλογές του συντρόφου και τις πρακτικές για τις οποίες καταδικάστηκε, πρακτικές που ανέκαθεν ανήκαν στον αναρχισμό.

Το 41 bis είναι ένα βασανιστικό καθεστώς, που έχει δημιουργηθεί για να φιμώσει, να απομονώσει και να εξαναγκάσει σε συνεργασία με τους θεσμούς: πρέπει να γκρεμιστεί μαζί με όλες τις φυλακές.

Ενώ το κράτος προσπαθεί να μας εξοντώσει, εμείς γνωρίζουμε ότι η καλύτερη άμυνα είναι πάντα η επίθεση.

ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ

Μετάφραση : Δ.Ο. ΕΗΦ

Πηγή: DarkNights

συνέχεια

Έξι μήνες προφυλακισμένος χωρίς στοιχεία, ως πότε;

Μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα πρόκειται να συνεδριάσει το δικαστικό συμβούλιο, το οποίο θα αποφασίσει τη συνέχιση ή μη της προφυλάκισης του Παναγιώτη Καλαϊτζή. Εδώ και σχεδόν 6 μήνες (από τις 8 Φλεβάρη) ο Παναγιώτης (Πανούλης για τους δικούς του ανθρώπους) μαζί με τους δυο συγκατηγορούμενους του, Γεωργία B. και Θάνο X., βρίσκεται κρατούμενος στις φυλακές Κορυδαλλού με την κατηγορία συγκρότησης και ένταξης σε τρομοκρατική οργάνωση.

Με τη δικογραφία πλέον «κλειστή» και την ανακριτική διαδικασία ολοκληρωμένη δεν έχει προκύψει κανένα επιβαρυντικό στοιχείο σε βάρος του Πάνου. Με την προσωπική του ζωή να έχει γίνει «φύλλο και φτερό» σε βάθος επτά και πλέον ετών μέσα από έρευνες σε υπολογιστή, σκληρό δίσκο κ.α., με την άρση του τηλεφωνικού απορρήτου και την ανάγνωση χιλιάδων γραπτών κειμένων και συνομιλιών, με τα αποτελέσματα γενετικού υλικού (DNA) να έχουν βγει από τα αστυνομικά εργαστήρια, κανένα νέο στοιχείο δεν έρχεται να προστεθεί στα μηδενικά υφιστάμενα, που να εμπλέκει τον Πάνο στην υπόθεση για την οποία κατηγορείται. Το όνομα του Πάνου συνεχίζει να απουσιάζει από τις καταθέσεις και τις παρακολουθήσεις της αντιτρομοκρατικής και ο μόνος συνδετικός κρίκος παραμένει το σπίτι που είχε παραχωρήσει στο φίλο και συνάδελφό του, για να περάσεις τις μέρες της καραντίνας του. O ίδιος ο Θάνος Χ. αναλαμβάνοντας την ευθύνη για συμμετοχή στην οργάνωση «αναρχική δράση» δηλώνει ρητά πώς ο Πάνος ουδεμία σχέση έχει με αυτή.

Το δικαστικό συμβούλιο θα συνεδριάσει, και μεταξύ άλλων θα εξετάσει αν ο Πάνος είναι ύποπτος για τέλεση νέων αδικημάτων ή αν είναι ύποπτος φυγής πριν την διενέργεια του δικαστηρίου. Λαμβάνοντας λοιπόν υπόψιν όλα τα προηγούμενα, θα εξεταστεί ουσιαστικά το ενδεχόμενο για το αν θα παραχωρήσει ξανά το σπίτι του σε κάποιον/κάποια από το στενό του περιβάλλον ή αν θα γίνει φυγάς, αντί να μείνει για να δει όλες τις κατηγορίες που του αποδίδονται να καταρρέουν. Τα ερωτήματα αυτά από μόνα τους μόνο κωμικά θα μπορούσαν να είναι, αν δεν είχαν τόσο άμεση επίδραση στη ζωή και την ελευθερία του.

Για εμάς, του φίλους, συγγενείς, συντρόφους και συντρόφισσες του Πανούλη, η κάθε ώρα που παραμένει μέσα στη φυλακή, εκτός από πρόκληση, είναι και η απόδειξη της ποιότητας του δικαστικού συστήματος της ελληνικής «δημοκρατίας». Ενός συστήματος, που αντιστρέφει το όποιο τεκμήριο αθωότητας στο ανάγνωσμα «ένοχος και προφυλακισμένος μέχρι αποδείξεως του εναντίου». Ενός συστήματος, που κάθε μέρα που περνάει αποδεικνύει πως, όχι μόνο έχει απωλέσει την όποια ανεξαρτησία του (αν ποτέ υπήρξε τέτοια), αλλά πλέον λειτουργεί ως επιλεκτικός κατασταλτικός μηχανισμός ενάντια σε «παραδοσιακούς» και νέους εχθρούς. Τα παραδείγματα διαχρονικά είναι πολλά και ειδικά τον τελευταίο καιρό είναι ιδιαίτερα ξεκάθαρα, με τις δικαστικές αποφάσεις να κλείνουν το μάτι σε ότι πιο νοσηρό και βρώμικο λυμαίνεται το κοινωνικό σύνολο.

Γίναμε θεατές σε αποφυλακίσεις καταδικασθέντων για δολοφονίες, βιασμούς και παίδο-βιασμούς. Η εξαγορά, από τους διάσημους ή μη, κατηγορούμενους των υπηρεσιών ενός «μέσα στα πράγματα» δικηγόρου και οι κατάλληλες φιλικές σχέσεις με τα υψηλά κλιμάκια φαίνονται ικανοί παράγοντες, ώστε να αμβλύνουν την κατά τα άλλα «άτεγκτη» στάση της δικαιοσύνης. Και είναι αυτές οι πολύπαθες φιλικές σχέσεις λοιπόν, που αναλόγως την περίπτωση και το είδος των φίλων, μπορούν άλλους να τους αποφυλακίζουν και άλλους να τους κρατάνε έγκλειστους, χωρίς ούτε ένα στοιχείο. Είναι αυτή η «αντικειμενική δικαιοσύνη» που εξωθεί τον απεργό πείνας Γιάννη Μιχαηλίδη στον θάνατο, αρνούμενη να του αναγνωρίσει μετά από εννιά χρόνια το κατά το νόμο δικαίωμα του στην υπό όρους αποφυλάκιση.

Διερχόμαστε από μια περίοδο βαθιάς κρίσης η οποία κρατάει πολλά χρόνια και εκτείνεται σε πολλά επίπεδα. Ως άνθρωποι που ζούμε και κινούμαστε σε αυτό τον τόπο γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες μια σταθερής και συνεχούς υποβάθμισης των ζωών μας, τόσο σε βιοτικό επίπεδο, όσο και σε αυτό των προσωπικών ή συλλογικών ελευθεριών. Μέρα με τη μέρα, ο ολοκληρωτισμός προσπαθεί να γίνει καθεστώς με εργαλεία τον συνεχή έλεγχο των ζωών μας και την καταστολή οποιασδήποτε αντίδρασης. Μέρα με τη μέρα, το άδικο μπαίνει όλο και περισσότερο στο λεξιλόγιο μας και η βία, ως απάντηση του κράτους, όλο και περισσότερο στο οπτικό μας πεδίο. Μέρα με τη μέρα αισθανόμαστε πως είναι τώρα, πιο αναγκαίο από ποτέ, αυτός ο κατήφορος να σταματήσει.

Ως φίλοι, συγγενείς, σύντροφοι και συντρόφισσες του Παναγιώτη Καλαϊτζή βιώνουμε αυτούς τους τελευταίους έξι μήνες, από πρώτο χέρι, την βία και την αδικία στερούμενοι/ες την παρουσία του από κοντά μας. Έχουμε, όμως, βιώσει και την αλληλεγγύη όλων αυτών των ανθρώπων που ατομικά ή συλλογικά στάθηκαν έμπρακτα δίπλα στον Πάνο και την πρωτοβουλία. Παίρνουμε δύναμη από τον καθένα/καθεμία που παίρνει θέση γιατί αντιλαμβάνεται πως θα μπορούσε να είναι και ο ίδιος/ίδια στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα ο Πάνος.

Παίρνουμε δύναμη από το ίδιο τον Πάνο, που μέσα από τους τέσσερις τοίχους στέκεται με αξιοπρέπεια, καθαρό μυαλό και ξεκάθαρη στάση απέναντι σε αυτή τη σκευωρία που έχει στηθεί πάνω στις πλάτες του.

Και όσο δύσκολος και να είναι ο δρόμος που έχουμε να διανύσουμε, του υποσχόμαστε πως θα είμαστε πάντα δίπλα του και πάντα από τη σωστή πλευρά.

Άμεση αποφυλάκιση του Πάνου Καλαϊτζή.

Πρωτοβουλία φίλων συγγενών, συντρόφων/ισσών

#Freepanoulis

ΠΗΓΗ: ΕΔΩ

συνέχεια