Κατηγορία: Πορείες

Κοντοζυγώνει Απρίλης κι όμως το ημερολόγιο επιμένει να δείχνει το ‘67

Αναρχική Συλλογικότητα Μασόβκα – Κοντοζυγώνει Απρίλης κι όμως το ημερολόγιο επιμένει να δείχνει το ‘67

Ξεκινάμε κάπως ανορθόδοξα την παρούσα ανακοίνωση μπαίνοντας κατευθείαν στο ψητό. Συγκρατούμε την οργή μας και παραθέτουμε τα γεγονότα όπως εκείνα χρονικά εξελίχθηκαν.

Την επομένη της μεγάλης συγκέντρωσης ενάντια στην αστυνομοκρατία που έλαβε χώρα στη Νέα Σμύρνη, απάγεται ο σύντροφός μας Α.Π. εκτός του χώρου όπου πραγματοποιήσαμε την τελευταία συνέλευσή μας στα νότια προάστια. Επί 7 ώρες δεν μπορούσαμε να εξακριβώσουμε τι του συνέβη και κάθε αναζήτηση ήταν άκαρπη. Η ΓΑΔΑ διέψευδε κατηγορηματικά στη δικηγόρο μας ότι βρίσκεται στα χέρια της άνθρωπος με τα εν λόγω στοιχεία. Η παρουσία πλειάδας ασφαλιτών και άλλων παράξενων φιγούρων περιμετρικά του χώρου της συνέλευσης, μας οδηγούσε σε ένα συμπέρασμα. Ο σύντροφός μας ήταν στα χέρια της αντιτρομοκρατικής, κάτι που είχε συμβεί ξανά πριν ένα μήνα, μετά τη δράση στο πολιτικό γραφείο του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, όταν συνελήφθη μαζί με ένα ακόμα σύντροφό μας. Τότε με τη συνδρομή της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας βρέθηκε στα χέρια της κρατικής ασφάλειας.

Εν συνεχεία και καθώς η πλήρη απομόνωσή του συνεχιζόταν (ούτε καν η δικηγόρος δεν μπορούσε να επικοινωνήσει μαζί του) πληροφορούμαστε από δημοσιογραφικά φερέφωνα της αντιτρομοκρατικής ότι κατηγορείται με 4 κακουργήματα (και όλα τα συνήθη συναφή πλημμελήματα που φορτώνονται σε ανάλογες περιπτώσεις) για την επίθεση και τον ξυλοδαρμό του άνδρα της ομάδας ΔΡΑΣΗ. Μαθαίνουμε επίσης ότι το κατηγορητήριο βασίζεται σε υποκλαπείσα συνομιλία από το κινητό τηλέφωνο του συντρόφου το οποίο τελεί επισήμως -όπως αναφέρεται στη δικογραφία- υπό παρακολούθηση από τον Ιανουάριο του 2021 για λόγους «εθνικής ασφάλειας». Εκ των υστέρων στα πλαίσια των βασανισμών και της ανάκρισης μάθαμε ότι διακινήθηκαν φωτογραφίες του συντρόφου που είχαν τραβηχτεί από μυστικές υπηρεσίες από το καλοκαίρι του 2020.

Περισσότερες πληροφορίες για τη στοχοποίηση του συγκεκριμένου συντρόφου μπορούν να βρεθούν στην προηγούμενη ανακοίνωσή μας: https://athens.indymedia.org/post/1611274/)

Από την πρώτη στιγμή δηλώνουμε δημόσια και κατηγορηματικά ότι δεν έλαβε μέρος στη συγκεκριμένη επίθεση. Ότι δεν υπάρχει κανένα πλάνο, ούτε πρόκειται να βρεθεί, το οποίο να πιστοποιεί ότι ο σύντροφός μας βρέθηκε έστω κοντά στο συμβάν. Ήμασταν σίγουροι για τα λεγόμενά μας γιατί ήμασταν μαζί του. Γνωρίζαμε ότι αφού δεν έχουν πλάνα, θα έψαχναν το στίγμα από το κινητό του τηλέφωνο, οπότε αυτό θα πιστοποιούσε τα λεγόμενά μας. Στον ανακριτή η κατηγορία περί της συμμετοχής σε απόπειρα ανθρωποκτονίας τελικά εκπίπτει από το κατηγορητήριο. Παρέμειναν τα υπόλοιπα 3 κακουργήματα (έκρηξη με κίνδυνο της ζωής, κατοχή εκρηκτικών και κατασκευή εκρηκτικών υλών) και αποφασίζεται η μη προφυλάκισή του ελλείψει στοιχείων. Ορίζεται χρηματική εγγύηση, η παρουσία του τρεις φορές το μήνα σε αστυνομικό τμήμα και η απαγόρευση εξόδου από τη χώρα.

Η πιο δυσάρεστη έκπληξη για εμάς δεν ήταν η καινούρια σκευωρία που άρχισε να κατεδαφίζεται εν τη γενέσει της, αλλά όταν αντικρίσαμε το τι του είχαν προξενήσει οι βασανιστές του Χρυσοχοΐδη. Χτυπημένος κυριολεκτικά σε όλο του το σώμα, βασανισμένος επί 8άωρου δια χειρός πολλών και διαφορετικών δημίων, τσακισμένος από τους ανθρωποβασανιστές, μας περιέγραψε τις σκηνές φρίκης που κλήθηκε να αντιμετωπίσει.

Παραθέτουμε στο σημείο το link από τη ραδιοφωνική συνέντευξη που παραχώρησε στο The Press Project ώστε να ακουστεί μέρος των φρικαλεοτήτων:

https://www.mixcloud.com/widget/iframe/?feed=%2F%2Fwww.mixcloud.com%2FTPPRadio%2Ffaram-aris%2F&hide_cover=1&hide_tracklist=1

Αμέσως μετά την δημοσιοποίηση των εφιαλτικών στιγμών που βίωσε στο τετραήμερο εντός του κολαστηρίου της ΓΑΔΑ, το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη δια μέσου της ΕΛ.ΑΣ εκδίδει ανακοίνωση με την οποία κατηγορεί τον Α.Π. ως συκοφάντη και παράλληλα καλεί την εφημερίδα των Συντακτών να ανακαλέσει το πρωτοσέλιδο που αφιέρωσε στην συγκεκριμένη υπόθεση, παραθέτοντας την ανακοίνωση διάψευσης σε αντίστοιχο εξώφυλλο και με τον αντίστοιχο χώρο. Βέβαια η ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ αναφέρεται σε κάποιον Δημήτρη Π., αυτό όμως είναι ένα ασήμαντο λάθος μπροστά στα ψεύδη που υπερασπίζεται. Την αμέσως επόμενη μέρα ο σύντροφός μας δέχεται κλήση από το τμήμα εσωτερικών υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ για να δώσει κατάθεση. Άρα μία μέρα μετά την διάψευση τον όσων περιέγραψε δημόσια από την ΕΛ.ΑΣ, η ΕΛ.ΑΣ. ξεκινά επίσημα η διερεύνηση των καταγγελιών του. Ακολούθως 22 αστυνομικοί (άγνωστη η ιδιότητά τους) που υπηρετούν στη ΓΑΔΑ στέλνουν εξώδικο στο Documento και στην Εφημερίδα Συντακτών. Τραγελαφική κατάσταση!

Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης και οι συν αυτώ βιάστηκαν να διαψεύσουν πριν ερευνήσουν. Βιάστηκαν γιατί γνώριζαν από πρώτο χέρι για τα βασανιστήρια. Είναι μαζί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη οι ηθικοί αυτουργοί των όσων αποτρόπαιων έλαβαν χώρα στην γενική αστυνομική διεύθυνση. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης έχουν δώσει το πράσινο φως. Και σε αυτούς τους δύο θα στοχεύσουμε. Δεν θα τους επιτρέψουμε να δημιουργήσουν το ελληνικό Γκουαντάναμο. Αν ο μακροπρόθεσμος αγώνας μας διεξάγεται για μια διαφορετική κοινωνία ελευθερίας & αλληλεγγύης, χωρίς κράτος και εξουσία, το άμεσο καθήκον μας δεν είναι άλλο από την αποπομπή του Χρυσοχοΐδη από το υπουργείο του και τη πάλη με όλη μας τη δύναμη ενάντια στην άθλια εγκληματική συμμορία της Νέας Δημοκρατίας, ώστε να τους ξεφορτωθούμε το γρηγορότερο. Όσο τους αφήνουμε να συνεχίζουν ανενόχλητοι την επίθεση στην κοινωνία, τόσο θα αναζητούμε εκείνες τις μικρές λεπτομέρειες που διαφέρει η επταετία από το σημερινό καθεστώς. Και οι λεπτομέρειες θα γίνουν τόσο δυσδιάκριτες που θα’χουν δίκιο όσοι επικαλούνται ότι «Τόση δημοκρατία είχαμε να δούμε από τη χούντα». Δεν είναι όμως χούντα, οφείλουμε γρήγορα να κατανοήσουμε ότι είναι μία εκδοχή της αστικής δημοκρατίας δια χειρός της ακροδεξιάς διαχείρισης της ΝΔ στο σύγχρονο ευρωπαϊκό πλαίσιο.

Ο σύντροφός μας αμέσως μετά την κράτησή του επισκέφτηκε ένα δημόσιο νοσοκομείο ώστε να εξεταστεί και να λάβει επίσημο πόρισμα των τραυματισμών που έφερε. Παράλληλα, έχουμε στην κατοχή μας πληθώρα φωτογραφιών που μαρτυρά την αστυνομική βαρβαρότητα, παρότι πέρασαν 4 μέρες πριν τον πάρουμε στα χέρια μας. Οι βασανιστές γνωρίζουν με ακρίβεια και ανατριχιαστική λεπτομέρεια τον τρόπο με τον οποίο ασκούν τις μεθόδους τους. Πάντοτε την πρώτη μέρα της σύλληψης, ώστε να επουλωθούν κατά τρόπο τινά τα τραύματα. Μονάχα που τη συγκεκριμένη φορά ο χρόνος δεν εξαφάνισε εξ’ολοκλήρου τα σημάδια. Είναι στο δικό του χέρι το που και πότε θα αποκαλύψει τις πληγές του.

Ο τρόπος που θα κινηθεί ο σύντροφός μας από εδώ και πέρα θα εκτιμηθεί από τον ίδιο. Ως συλλογικότητα θα του σταθούμε δίπλα ό,τι κι αν επιλέξει. Ανάμεσα σε όλες τις άλλες επιλογές, υπάρχει και εκείνη της δικαστικής οδού. Γνωρίζουμε εκ των προτέρων ότι το μονοπάτι αυτό είναι καταδικασμένο να έχει ένα προορισμό: Την αθώωση των βασανιστών. Τι αξία θα έχει για ένα αστικό δικαστήριο η καταγγελία ενός αναρχικού ενάντια στην «αντι»τρομοκρατική υπηρεσία; Τι πειστήριο αναρωτιόμαστε να αποτελούν αρκετές φωτογραφίες ενός πληγωμένου κορμιού και ένα επίσημο ιατρικό πόρισμα απέναντι στην ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ; Επίσης, τίθεται το ηθικό του πράγματος, δηλαδή κατά πόσο ένας αναρχικός θα νομιμοποιήσει ως διαδικαστικό θεσμό την δικαστική εξουσία, ξεκινώντας ένα νομικό μαραθώνιο το τέλος του οποίου είναι γνωστό πριν την έναρξή του.

Πριν ξεκινήσουμε όμως τα ατέρμονα ιδεολογικά λογύδρια, ας αναλογιστούμε ότι η συγκεκριμένη υπόθεση έχει πολλές προεκτάσεις. Αν η τυπική έστω μήνυση κατά των αγνώστων κουκουλοφόρων βασανιστών που είχαν υπηρεσία το συγκεκριμένο χρονικό διάστημα (απόγευμα 10/3 – ξημερώματα 11/3), αποτελέσει ασπίδα για τον σύντροφο, καλώς να προχωρήσει. Τίποτα δεν προεξοφλεί ότι δεν θα ακολουθήσει μία τρίτη απαγωγή του από τους ίδιους βασανιστές. Τίποτα δεν προεξοφλεί ότι αυτή τη φορά δεν θα είναι ακόμα πιο αφιονισμένοι, ειδικά μετά την γνωστοποίηση των όσων έπραξαν. Τίποτα δεν προεξοφλεί ότι ο σύντροφός μας δεν θα «πάθει» ένα ατύχημα, διόλου τυχαίως σκηνοθετημένο από τις μυστικές υπηρεσίες.

Δεν είναι η πρώτη φορά που καταγγέλλονται βασανισμοί. Ας παλέψουμε όμως για να είναι η τελευταία. Ας διαδοθεί παντού ότι οι συλληφθέντες/είσες της Νέας Σμύρνης ξυλοκοπήθηκαν άγρια. Και δύο από αυτούς, ο σύντροφός μας και ο προφυλακισμένος Ο.Μ., βασανίστηκαν ανηλεώς για ένα ολόκληρο 8ωρο. Ας διαδοθεί ότι το κράτος «δικαίου» διαθέτει χώρο βασανιστηρίων που ονομάζεται ΓΑΔΑ. Κανένας σύντροφος και καμία συντρόφισσα να μην ταξιδέψει ξανά στη Μεταξική περίοδο. Το πρώτο και καίριο μέλημά μας αυτή τη στιγμή είναι να προστατέψουμε το σύντροφό μας, να αποφυλακιστεί ο Ο.Μ. και να διαδοθούν όλα τα αίσχη που διαδραματίστηκαν στα κρατικά μπουντρούμια.

Έχουμε να κάνουμε με το απόλυτο παρακράτος. Βρισκόμαστε ως συλλογικότητα στο στόχαστρο μιας υπηρεσίας που δεν λογοδοτεί πουθενά παρά μόνο στα πιο υψηλά κυβερνητικά κλιμάκια. Μιας υπηρεσίας που για λόγους «εθνικής ασφάλειας», καμία πληροφορία δεν βγαίνει προς τα έξω. Που δρα, εμφανίζεται και εξαφανίζεται στο απόλυτο σκοτάδι. Έχουμε απέναντί μας κουκουλοφόρους με εθνόσημο, αδίστακτους, θρασύδειλους, διψασμένους για αίμα. Απήγαγαν δύο πολίτες εξαιτίας μίας συνομιλίας, χωρίς να έχουν κατηγορηθεί για κάτι, τους έβαλαν κουκούλα, τους τσάκισαν στο ξύλο, τους βασάνισαν μεθοδικά, ψυχολογικά και σωματικά, ενώ στον Α.Π. άνοιξαν το παράθυρο και τον προέτρεψαν να πέσει στο κενό αν επιθυμούσε. Συνεχίστε έτσι κανίβαλοι της «αντι»τρομοκρατικής και αν τυχόν συμβεί το μοιραίο, δηλαδή αν κάποιος ή κάποια στο μέλλον προτιμήσει το θάνατο από τα βασανιστήρια, τότε να δείτε τι θα συμβεί πρωτίστως στους πολιτικούς σας καθοδηγητές και μετέπειτα σε εσάς τους ίδιους. Κάπως, κάπου, κάποτε, θα λογοδοτήσετε στην κοινωνία.

Για τον σύντροφο και φίλο μας Ο.Μ.

Θα θέλαμε να απευθυνθούμε στα καθεστωτικά μέσα που δίχως ντροπή αναπαραγάγουν ό,τι τους πασάρουν οι κρατικές υπηρεσίες. Ξεπερνούμε το ερώτημα «πως είναι δυνατόν να αναπαράγονται στα Μ.Μ.Ε. συνομιλίες που δεν εμπεριέχονται στη δικογραφία;» και εστιάζουμε στο σημαντικό. Ο Α.Π. μετά τη διάρκεια των συγκρούσεων τηλεφωνεί στον αδερφικό του φίλο Ο.Μ. Σχεδόν πανικοβλημένος ο Ο.Μ. από την περιρρέουσα φημολογία ότι ένας άνδρας της ομάδας ΔΡΑΣΗ έχει χάσει τη ζωή του, αναφέρει στον Ά.Π. : «Τους σκοτώσαμε. Μάλλον ένας από τους δύο πέθανε». Χρησιμοποιώντας ένας άνθρωπος τον πληθυντικό («Τους σκοτώσαμε») απευθύνθηκε σαφώς στο σύνολο των διαδηλωτών, μέρος του οποίο υπήρξε ο ίδιος, ο Α.Π. και όλοι/ες όσοι/ες συμμετείχαν στην πορεία. Είναι σα να αναφέρει κάποιος τηλεφωνικά για ένα ποδοσφαιρικό αγώνα «Σας κερδίσαμε σήμερα». Δεν σημαίνει ότι έβαλε αυτός το γκολ. Φοβισμένος και τρομοκρατημένος από όλα όσα συνέβαιναν, δίχως να έχει οπτική επαφή με την επίθεση στην ομάδα ΔΡΑΣΗ, αναφέρει λανθασμένα ότι είναι 2 οι αστυνομικοί που εγκαταλείφτηκαν από τους συναδέλφους τους και μεταφέρει στον Α.Π. ό,τι άκουγε δεξιά και αριστερά.

Αυτή η φράση που απεύθυνε στο φίλο του Α.Π. -ο οποίος είχε παγιδευμένο κινητό- χωρίς να στοιχειοθετεί τη συμμετοχή του, χωρίς να αναζητηθούν αποδείξεις, στάθηκε ικανή να τον προφυλακίσει.

Αφού λοιπόν ο διάλογος μεταφέρεται δημόσια από τους δημοσιογράφους της κρατικής ασφάλειας, τους ρωτάμε: Είστε που είστε ρουφιάνοι, γιατί αλλοιώνετε τον υποκλαπέν διάλογο; Γιατί φροντίσατε να παρέμβετε ακόμα και σε κλεμμένους διαλόγους; Γιατί ηθελημένα και με δόλο αποκρύπτετε την άμεση απάντηση του συντρόφους μας προς τον Ο.Μ.;

Τους διακινητές του ψευδούς διαλόγου και όσους έφτιαξαν την σκευωρία, τους προκαλούμε ξανά δημόσια, όπως πράξαμε και όταν φωνάζαμε ότι για τον Α.Π. δεν υπήρχαν πλάνα ή αποδείξεις πως συμμετείχε στην επίθεση εναντίον του αστυνομικού της ομάδας ΔΡΑΣΗ, να μας πουν αν υπάρχει ή όχι η ακόλουθη απάντηση.

Απάντησε, λοιπόν, ο Α.Π. αμέσως μετά «Εσύ μην ανησυχείς, αφού σε είδα, δεν έκανες κάτι….»

Είναι έτσι ή όχι δημοσιογραφικοί ρουφιάνοι;. Μήπως η φράση κόπηκε πριν λάβετε το διάλογο από τις κρατικές υπηρεσίες ή η συγκεκριμένη απάντηση χαλούσε το νόημα και την εξαιρέσατε; Ένας άνθρωπος βρίσκεται στη φυλακή από όλα τα ψέματα και τις βρώμικες μεθόδους που μεταχειρίζεστε.

Ως Μασόβκα θα υπερασπιστούμε τον αναρχικό φίλο μας Ο.Μ. σα να ήταν μέλος μας. Θα καλύψουμε τα δικαστικά του έξοδα και θα αγωνιστούμε για την αποφυλάκισή του. Θα δώσουμε αγώνα να ακουστεί σε όλη την κοινωνία η σκευωρία που στήθηκε.

Στους βασανιστές δεν έχουμε να απευθύνουμε ούτε λέξη. Ανήκουμε σε τελείως διαφορετικούς κόσμους. Αναρωτιόμαστε σιωπηλά: Δεν βρέθηκε ούτε ένας ανάμεσά σας σε διάρκεια 8 ωρών βασανισμού που να πει «Φτάνει, έως εδώ.»; Τι είδους άνθρωποι είστε; Πως είναι δυνατόν να απευθύνεστε σε μία 18χρονη κοπέλα λέγοντάς της «Πουτάνα εδώ θα φτύσεις όλο το αίμα σου». Πως μπορέσατε να την χτυπήσετε αλύπητα; Στο βίντεο που τραβήχτηκε για τον τραυματισμένο συνάδελφό σας φαίνονται καθαρά διαδηλωτές με ανοιχτά χέρια να έχουν κάνει κύκλο γύρω του και να τον προστατεύουν από εκείνους που ενδεχομένως ήθελαν να συνεχίσουν την επίθεση. Γι’αυτό άλλωστε τα τραύματά του ήταν ελαφρά. Και αυτό έγινε εν μέσω σκληρών συγκρούσεων που τα πνεύματα είναι οξυμένα, όχι σε γραφεία ανάκρισης με ηρεμία και μεθοδικότητα. Πόσο διαφέρουν οι κόσμοι μας… Και πάλι όμως, δεν γίνεται να δεχτούμε ότι δεν βρέθηκε ΕΝΑΣ αστυνομικός να σταματήσει τη θηριωδία. Ακόμα και αν μας χωρίζει ιδεολογική άβυσσος, αρνούμαστε να συνηθίσουμε στην ιδέα ότι όλοι όσοι είχαν βάρδια εκείνο το βράδυ στη ΓΑΔΑ είναι βασανιστές. Δεν είσαι βασανιστής μόνο όταν χτυπάς εσύ ο ίδιος, αλλά και όταν βλέπεις και δεν αντιδράς. Όταν ακούς τα ουρλιαχτά και κλείνεις τα αυτιά σου.

Αν νομίζετε ότι με βασανιστήρια και τρομοκρατία θα κάμψετε το φρόνημα του αγωνιζόμενου λαού, είστε οικτρά γελασμένοι. Η κυβέρνηση καταφεύγει εκεί ως το τελευταίο μέσο επιβίωσης. Ως την ύστατη σανίδα σωτηρίας σε μια προσπάθεια κατευνασμού των πνευμάτων μέσω της τρομοκράτησης. Ακόμα όμως και μερίδα συντηρητικών ανθρώπων ή φιλελεύθερων, δικών σας υποστηρικτών και ψηφοφόρων, μάλλον θα σας γυρίσει τη πλάτη όταν μάθει ότι είμαστε στο 2021 και όμως στις κρατικές γιάφκες γίνονται βασανιστήρια. Και θα κάνουμε ότι περνά από τα χέρι μας, με τις πενιχρές δυνάμεις μας απέναντι στο δικό σας στρατό παραπληροφόρησης, να το μάθουν.

Ο,τιδήποτε συμβεί εις το εξής στη σωματική ακεραιότητα των συντρόφων μας Α.Π. και του Ο.Μ. θα έχει ως ηθικούς αυτουργούς τους Κυριάκο Μητσοτάκη και Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και εκεί θα απευθυνθούμε. Ασπίδα τους πια δεν είναι ούτε η Μασόβκα, ούτε το αναρχικό κίνημα, είναι όλοι οι προοδευτικοί άνθρωποι, μια ολόκληρη κοινωνία που σαστισμένη αναρωτιέται πως είναι δυνατόν να συμβαίνουν τέτοια πράγματα.

Κανείς μόνος, καμία μόνη στα χέρια του κράτους.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας και θα νικήσουμε!

Άμεση αποφυλάκιση του αναρχικού Ο.Μ. και των 2 ακόμα προφυλακισθέντων.

Αλληλεγγύη σε όλους/ες τους/τις συλληφθέντες, βασανισθέντες και προφυλακισμένους για το φιάσκο της Ελληνικής Αστυνομίας στη Νέα Σμύρνη.

Οργάνωση και αγώνας ενάντια στο κράτος.

Αναρχική Συλλογικότητα Μασόβκα

Αρχική δημοσίευση 21/03/2021 στο Μασόβκα

συνέχεια

Πορεία ενάντια στο νέο εκπαιδευτικό νομοσχέδιο Κεραμέως – Χρυσοχοΐδη

Πορεία περίπου 150 ατόμων πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 25 Φλεβάρη στο κέντρο της Κομοτηνής ενάντια στο νέο εκπαιδευτικό νομοσχέδιο Κεραμέως-Χρυσοχοΐδη. Η πορεία ξεκίνησε από την πλατεία Ειρήνης και πέρασε έξω από τα δικαστήρια όπου και φωνάχτηκαν συνθήματα αλληλεγγύης για τον πολιτικό κρατούμενο και απεργό πείνας Δημήτρη Κουφοντίνα. Η πορεία πέρασε από το τούρκικο προξενείο όπου φωνάχτηκαν συνθήματα υπέρ της κουρδικής αντίστασης, συνέχισε προς τα γραφεία της Ν.Δ. κάτω από τα οποία σταμάτησε για να φωναχτούν συνθήματα. Η πορεία κατέληξε στην πλατεία Ειρήνης ενώ το μπλόκ της Ανοιχτή Συνέλευση Ενάντια Στον Κρατικό Αυταρχισμό συνέχισε προς την παλιά νομική όπου πραγματοποιήθηκε η προγραμματισμένη ανοιχτή συνέλευση.

συνέχεια

Πορεία αλληλεγγύης στον Δημήτρη Κουφοντίνα

Το απόγευμα της Πέμπτης 18/02 πραγματοποιήθηκε πορεία αλληλεγγύης στον Δημήτρη Κουφοντίνα από την Ανοιχτή Συνέλευση Ενάντια Στον Κρατικό Αυταρχισμό.

Από 8/1/21 ο πολιτικός κρατούμενος Δ. Κουφοντίνας επέλεξε να προβεί σε μία από τις ύστατες μορφές αγώνα προκειμένου να διεκδικήσει τα αυτονόητα. Αφορμή στάθηκε το νόμιμο δικαίωμα του για μεταγωγή από τις αγροτικές φυλακές Βόλου στις φυλακές Κορυδαλλού, το οποίο και δεν εκπληρώθηκε.

Στην ουσία η ίδια η κυβέρνηση αθετεί τους νόμους που ψήφισε στη Βουλή. Μετά από πολλές απεργίες πείνας η κατάσταση του είναι αρκετά κρίσιμη σε σημείο που μπορεί να επιφέρει μόνιμες βλάβες και να φτάσει έως το θάνατο του. Διανύει την 42η ημέρα της απεργίας και αντιμετωπίζει καρδιολογικά και νεφρικά προβλήματα, τα οποία μπορεί να αποβούν μοιραία.

Επίσης δεν λαμβάνει πρόσθετα συμπληρώματα και αυτή τη στιγμή είναι αδύνατη η ενυδάτωση του παρά μόνο με ορό. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο και με ιατρική απόφαση έχει μεταφερθεί σε ΜΕΘ και με βάση την τελευταία ενημέρωση η ζωή του απειλείται άμεσα.

Η κυβέρνηση αρνείται την ύπαρξη πολιτικών κρατουμένων και αντιφρονούντων με απώτερο σκοπό να χαθεί το πρόσημο της πολιτικής δράσης. Επιχειρείται μια ταύτιση όλων των μορφών βίας δίνοντας μια ποινική διάσταση σε όλα. Συνοδοιπόρος στην πολιτική και ζωτική εξόντωση του Δ. Κουφοντίνα είναι η δικαστική εξουσία η οποία δημιουργεί καθεστώς εξαίρεσης για κάθε αγωνιζόμενο ο οποίος αποτελεί κίνδυνο για το κράτος.

Εάν η κυβέρνηση δεν παραχωρήσει τα θεμελιώδη, αυτονόητα δικαιώματα του πολιτικού κρατούμενου θα μιλάμε για την πρώτη πολιτική δολοφονία στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης ή για την πρώτη αναγκαστική σίτιση δια της βίας.

Η εκδικητική απόπειρα δολοφονίας του Κουφοντίνα από μεριάς της ΝΔ έχει να κάνει με την εξόντωση του ίδιου αλλά και γενικότερα ολόκληρου του κινήματος, κάτι το οποίο υποσχόταν και προεκλογικά. Μπορούμε να απαριθμήσουμε άπειρα γεγονότα που επιβεβαιώνουν τα παραπάνω, όπως εκκενώσεις καταλήψεων, καταστολή πορειών κλπ, φτάνοντας στο σημείο ακόμα και τα τρικάκια να θεωρούνται τρομοκρατική ενέργεια.

Κανείς δεν μπορεί να πιστεύει πως ο θάνατος ενός απεργού πείνας θα είναι ένα τυχαίο γεγονός. Νομίζαμε ότι το φιλελεύθερο κράτος δικαίου βασίζεται στην ύπαρξη γραπτών νόμων ώστε να απαγορεύεται η κρατική αυθαιρεσία.

Τσαλαπατώντας τους ίδιους της τους νόμους, στην περίπτωση του Κουφοντίνα, η δημοκρατία δικαιώνει αναδρομικά τη βίαιη δράση του. Η ζωή του Δ. Κουφοντίνα βρίσκεται σε οριακό σημείο, δεν ζητά ούτε χάρη, ούτε αμνηστία, να εφαρμοστεί μόνο ο νόμος, να μπορεί να ασκήσει τα δικαιώματα του ως κρατούμενος.

Γι’ αυτό και επιλέγει να βάλει το σώμα του ακόμα μια φορά ως το ύστατο μέσο διεκδίκησης των αυτονόητων. Προς ώρας η κυβέρνηση αντιμετωπίζει το ζήτημα με όρους κρητικής βεντέτας. Ευελπιστούμε μετά από αρκετές δεκαετίες η καχεκτική μας δημοκρατία να μην είναι καθοδηγητής της πρώτης δολοφονίας πολιτικού κρατούμενου.

Εάν η μεθοδευμένη εκδικητική δολοφονία του κράτους πραγματοποιηθεί, όλο το υγιές κίνημα οφείλει να δείξει τα αντανακλαστικά του. Η απόφαση για την έναρξη της απεργίας πείνας έχει ένα μόνο προσδοκώμενο, τον αγώνα για τη ζωή και την εναντίωση στη θανατοπολιτική του κράτους και του κεφαλαίου.

Είμαστε όλοι υποχρεωμένοι να σταθούμε αλληλέγγυοι στον αγώνα για τη ζωή και την ελευθερία και να σηκώσουμε το ηθικό και πολιτικό βάρος που αρμόζει στην περίπτωση. Δεν θα επιτρέψουμε το κράτος να επιβάλλει τον μισανθρωπισμό και την εκδικητική του μανία σε βάρος των αγωνιστών.

Με τον Κουφοντίνα είμαστε μαζί, ενάντια σε κράτος και καταστολή.

Στον δρόμο, να σπάσουμε τον τρόμο.

Άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων του απεργού πείνας Δ. Κουφοντίνα.

Ανοιχτή Συνέλευση Ενάντια Στον Κρατικό Αυταρχισμό

συνέχεια

ΚΟΜΟΤΗΝΗ: ΠΟΡΕΙΑ 13 02 2021 ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

ΚΟΜΟΤΗΝΗ: ΠΟΡΕΙΑ 13/ 02/ 2021 ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ

Από το ξέσπασμα της πανδημίας γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες της έξαρσης του κρατικού παραλογισμού. Με αφορμή τον covid η διεφθαρμένη κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει επιβάλει μια σειρά μέτρων που αποσκοπούν στον εγκλεισμό και στον εκφοβισμό της κοινωνίας. Η νέα κανονικότητα ταυτίζεται με το δόγμα ‘νόμος και τάξη’ , πάνω στο οποίο η κυβέρνηση έχει στήσει τόσο ιδεολογικά όσο και πρακτικά τον προσωπικό της στρατό . Η κατάργηση άσυλου και η αστυνόμευση του πανεπιστημίου είναι κάτι που προσπαθούν να επιτύχουν εδώ και χρόνια ( νόμοι Διαμαντοπόυλου , Γαβρόγλου κλπ ) και με τη σειρά της έρχεται η Νέα Τρομοκρατία για να τα θέσει σε εφαρμογή.

Το νέο σκηνικό που προσπαθεί να στήσει η κυβέρνηση στους χώρους των πανεπιστημίων, μας φανέρωσε από την πρώτη στιγμή τις σκοπιμότητες και τις επιδιώξεις που αποβλέπει από αυτό. Με τα όργανα της “τάξης” να αποτελούν τα μάτια και τα αυτιά της –η κυβέρνηση- σχεδιάζει να διαταράξει τις ισορροπίες της ακαδημαϊκής κοινότητας , θέτοντας την υποχείριο των ορέξεων της. Έτσι ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια πραγματικότητα όπου για τα θέματα του πανεπιστημίου τον πρώτο λόγο θα τον έχει η κυβέρνηση και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της και όχι οι άμεσα εμπλεκόμενοι (φοιτητές – ακαδημαϊκοί). Αυτό έγινε φανερό από την πρώτη κιόλας στιγμή καθώς το μέτρο, αφενός κοντεύει να εγκριθεί σε μια περίοδο που όλοι οι παραπάνω απουσιάζουν από τα πανεπιστήμια κι αφετέρου, παρά τις ενστάσεις των πρυτανικών αρχών η κυβέρνηση εμονικά επιμένει στο αρχικό της πλάνο.

Έτσι βλέπουμε να επιδιώκεται η δημιουργία ενός κατευθυνόμενου- αποστειρωμένου σκηνικού που σε τίποτα πια δεν θα θυμίζει τα ελεύθερα και ανοιχτά προς όλους πανεπιστήμια που έχουμε στο μυαλό μας. Με τα νέα μέτρα η ζωντάνια και η ελευθερία που απέπνεαν αναμένεται να αντικατασταθούν με τις απαγορεύσεις και την επιβολή του ελέγχου. Οι σερίφηδες των πανεπιστημίων δεν θα επιτρέπουν την είσοδο σε όποιον δεν καταγράφεται ως μέλος της εκάστοτε πανεπιστημιακής κοινότητας. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα τον τερματισμό της -άμεσης– αλληλεπίδρασης των σχέσεων των πανεπιστημίων με την κοινωνία. Ως συνέπεια όλων των παραπάνω οι ακαδημαϊκές αίθουσες θα κλείσουν τις πόρτες τους για όσους/ες από προσωπικό ενδιαφέρον επιθυμούν να παρακολουθήσουν μαθήματα και διαλέξεις. Επιπρόσθετα οι πόρτες θα κλείσουν για όσες/ους  επιδιώκουν να αξιοποιήσουν τις εγκαταστάσεις για να αθληθούν, να εκφραστούν καλλιτεχνικά η να διοργανώσουν πολιτιστικές και κοινωνικές εκδηλώσεις. Η είσοδος στα πανεπιστήμια θα γίνεται πλέον με τη χρήση bar code και  έπειτα από face control στις εισόδους, δημιουργώντας έτσι ένα σκηνικό το οποίο θα αποσκοπεί στον πλήρη έλεγχο του πανεπιστημιακού βίου Από τα παραπάνω αδιαμφισβήτητα γίνεται αντιληπτό πως -εκτός των άλλων-  στο στόχαστρο της κυβέρνησης τίθεται η άμβλυνση των κοινωνικών και πολιτισμικών ζυμώσεων

Σαν προέκταση των όσων προαναφέρθηκαν η παρουσία της αστυνομίας στα πανεπιστήμια δεν αποτελεί τροχοπέδη μονάχα για τις παραπάνω ζυμώσεις αλλά έρχεται και για να ευνουχίσει πολιτικά τους νέους ανθρώπους, να εξαφανίσει τις ριζοσπαστικές ανησυχίες και αναζητήσεις τους. Ανέκαθεν τα πανεπιστήμια αποτελούσαν εστίες διεκδίκησης κοινωνικών -πολιτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων . Από τη σφαγή του Τλατελόλκο  στον Χιλιανό χειμώνα και από το Μάη του 68’ στην κατάληψη του Μετσόβιου Πολυτεχνείου Αθηνών το 73’, βλέπουμε στα πανεπιστήμια να γεννιούνται αντιδράσεις- κινήματα και εξεγέρσεις που αφού πλαισιωθήκαν από την κοινωνική συνείδηση έμειναν χαραγμένα στην ιστορία, διαμορφώνοντας την κοινωνική και πολιτική πρόοδο. Αυτός ακριβώς είναι και ο συμβολισμός που προσπαθούν να υπονομεύσουν. Το βλέπουμε και το ζούμε καθημερινά στους δρόμους, τις γειτονίες και τις ζωές μας. Το είδαμε και στις επετείους όπου ο “δημοκρατικός” στρατός κατοχής περικύκλωσε τα πανεπιστήμια σε όλη τη χώρα και δεν δίστασε στιγμή να εισβάλει σε αυτά και να εξαπολύσει το μένος του. Σαν να γύρισε ο χρόνος πίσω, σαν να ζωντάνεψαν ξανά οι εικόνες της επταετίας.

Πλέον είναι στο χέρι μας…

-Η ΜΕ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΊΑ…Η ΜΕ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΤΑ ΝΈΑ ΠΡΟΣΩΠΕΊΑ

-Η ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ… Η ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΠΑΤΣΟΥΣ ΣΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΘΡΑΝΙΑ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ

συνέχεια

Συγκέντρωση-πορεία ενάντια στο εκπαιδευτικό νομοσχέδιο

Συγκέντρωση ενάντια στις σχεδιαζόμενες αλλαγές στην παιδεία και τη δημιουργία πανεπιστημιακής αστυνομίας, πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 28 Ιανουαρίου στην πλατεία Ειρήνης στην Κομοτηνή. Η συγκέντρωση εξελίχθηκε σε πορεία στο κέντρο της πόλης με μια στάση στα γραφεία τις νδ. Σαν ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ συμμετείχαμε με δικό μας μλοκ.

Ανοιχτή συνέλευση, κάθε Τρίτη στις 15:00 προαύλιο παλιάς νομικής.

συνέχεια

Παρέμβαση στο Νοσοκομείο

Την Πέμπτη 17/12 πραγματοποιήθηκε άλλη μια παρέμβαση της Ανοιχτής Συνέλευσης Ενάντια στην Κρατική Διαχείριση της Πανδημίας, αυτή τη φορά στο Νοσοκομείο όπου μοιράστηκαν κείμενα και κρεμάστηκε πανό στα κάγκελα της εισόδου. Κατά τη διάρκεια της αποχώρησης μας συνεχίσαμε να μοιράζουμε κείμενα σε γειτονιές.

συνέχεια