Αλληλεγγύη Στον Παλαιστινιακό Λαό
«Οι καταπιεσμένοι βρίσκονται πάντα σε θέση νόμιμης αυτοάμυνας, τα χρησιμοποιούμενα μέσα αποτελούν μονάχα ένα ζήτημα συγκυρίας.»
(Ερρίκο Μαλατέστα)

Φέτος συμπληρώνονται 75 χρόνια ενός συνεχιζόμενου εγκλήματος κατά του λαού της Παλαιστίνης,
ενός εγκλήματος εποικισμού, διωγμών και γενοκτονίας από το ισραηλινό κράτος και ενός δεύτερου απαρτχάιντ. Η 7η του Οκτώβρη 2023 ήρθε σαν θερισμός σε ότι έσπειραν οι σιωνιστές του ισραηλινού κράτους. Η αντάρτικη οργάνωση της Χαμάς επιτέθηκε στα ελεγχόμενα από το Ισραήλ εδάφη σκορπίζοντας τον πανικό, επιστρέφοντας έτσι ένα μικρό μερίδιο φρίκης από αυτή που το σιωνιστικό κράτος προσφέρει απλόχερα εδώ και 75 χρόνια στον λαό της Παλαιστίνης.
Σύσσωμο το δυτικό και δυτικοκρατούμενο παγκόσμιο σύστημα, έσπευσε να καταδικάσει την επίθεση της Χαμάς, ξεκινώντας παράλληλα μια ασταμάτητη προπαγάνδα η οποία νομιμοποιεί την κορύφωση της ισραηλινής γενοκτονίας και των νέων διωγμών κατά του παλαιστινιακού λαού. Τα Μ.Μ.Ε παρουσιάζουν τους μαχητές της Χαμάς ως αιμοδιψείς τρομοκράτες, ενώ μεμονωμένες επιθέσεις με μαχαίρια κατά ισραηλινών στρατιωτικών υπερτονίζονται την ίδια στιγμή που παρακρατικές σιωνιστικές οργανώσεις ξεκινούν πογκρόμ κατά παλαιστινίων που ζούνε και εργάζονται στο Ισραήλ.
Το Ισραήλ στην πραγματικότητα αποτελεί ένα προπύργιο της δύσης και του πολιτισμού της στην μέση ανατολή και στον αραβικό κόσμο, ενώ χρησιμεύει και ως αφετηρία της δυτικής επεκτατικής πολιτικής προς την Ασία.
Παράλληλα με την ενσωμάτωση της Παλαιστίνη στην Οθωμανική αυτοκρατορία οι Iσπανοί Εβραίοι δέχονταν έναν ακόμη διωγμό, βρίσκοντας καταφύγιο εκεί, χωρίς όμως να επιδιώξουν να εποικίσουν στην Παλαιστίνη, όπως θα μπορούσαν.
Ο εποικισμός των Εβραίων στην Παλαιστίνη έγινε μετά την άνθηση του σιωνισμού ο οποίος επικαλούμενος “τη φωνή των προγόνων τους” ξεκίνησε το αφήγημα της επιστροφής στη γη την οποία επέλεξε ο ίδιος ο Θεός. Στην πραγματικότητα αυτό που επεδίωκαν οι σιωνιστές ήταν η συναίνεση των κυρίαρχων δυτικών δυνάμεων ώστε να εποικίσουν στην Παλαιστίνη δημιουργώντας ένα κράτος το οποίο θα παρουσιάζετε ως η πατρίδα όλων των Εβραίων.
Από το 1895 γίνονται προσπάθειες προσέγγισης και απόσπασης συναίνεσης των αποικιοκρατών από τον Τεόντορ Χερτσλ (ένας από τους πατριάρχες του σιωνισμού) για τη δημιουργία εβραϊκού κράτους στην Παλαιστίνη, ο οποίος μάλιστα έγραψε τη χρονιά εκείνη, ότι «για την Ευρώπη θα είμαστε εκεί κάτω ένα προχωρημένο φυλάκιο… μια αφετηρία ενάντια στην Ασία» ενώ ο έτερος του, Χάιμ Βάιζμαν το 1914 διαβεβαίωνε την Μ. Βρετανία ότι οι Εβραίοι που θα εγκατασταθούν στην Παλαιστίνη «θα είναι οι φύλακες της διώρυγας του Σουέζ». Αν και οξύμωρο την ίδια θέση είχαν και αντισημιτικοί κύκλοι της Ευρώπης οι οποίοι ήθελαν να ξεφορτωθούν τους Εβραίους θεωρώντας καταλληλότερο μέρος τους Αγίους Τόπους βάζοντας και αυτοί στο στόχαστρο την Παλαιστίνη.
Το κράτος του Ισραήλ χρησιμοποιεί την ιστορία του εβραϊκού λαού για να επιβάλει την παρουσία του στα παλαιστινιακά εδάφη επεκτείνοντας με τα χρόνια τον επικουρισμό του. Παράλληλα διαπράττει διωγμούς και μία συνεχιζόμενη γενοκτονία ενώ δομικά αντιγράφει και προσαρμόζει στα μέτρα του το καθεστώς απαρτχάιντ.
Ο παλαιστινιακός λαός δέχεται πρόσφυγες στα εδάφη του (και έλληνες) σε όλη την ιστορία του, χωρίς ρατσιστική αντιμετώπιση. Αντιμετώπισε την αποικιοκρατία της Μεγάλης Βρετανίας και τον εποικισμό των σιωνιστών, αντιστάθηκε (1η & 2η Ιντιφάντα) και συνεχίζει να αντιστέκεται.
Σήμερα, η θυματοποίηση του Ισραήλ είναι η κυρίαρχη δυτική προπαγάνδα η οποία παρουσιάζει την Χαμάς σαν μια ιμπεριαλιστική δύναμη και τους μαχητές της άσπλαχνους δολοφόνους ακόμη και μικρών παιδιών – όπως κάποτε παρουσίαζαν οι ευρωπαίοι αντισημίτες τους Εβραίους -. Μάλιστα η δύση -μαζί και η Ελλάδα-εξισώνουν τον πόλεμο στην Παλαιστίνη με αυτών μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας βάζοντας την Χαμάς στην πλευρά του “κακού” μαζί με την Ρωσία. Βέβαια η Χαμάς ούτε την ίδια στρατιωτική δύναμη έχει με την Ρωσία αλλά ούτε και ιμπεριαλιστική δύναμη είναι μιας και ούτε κράτος είναι, ούτε βιομηχανία έχει (τα ίδια ισχύουν και για την Παλαιστίνη) ή έστω ελέγχει, έτσι ώστε να μπορεί κάποιος να δικαιολογήσει ακόμη και άστοχα
αυτή την επιτηδευμένη προπαγάνδα.
Την ίδια στιγμή που παίζεται όλο αυτό το παιχνίδι προπαγάνδας, οι νεκροί άμαχοι παλαιστίνιοι γυναίκες και παιδιά αυξάνονται κατά χιλιάδες ενώ όσοι προσπαθούν να επιβιώσουν το κάνουν κάτω από άθλιες συνθήκες χωρίς νερό και ρεύμα για πολλές ώρες χωρίς ανθρωπιστική βοήθεια και χωρίς πλέων να θεωρείται κανένα κτίριο ασφαλές, συμπεριλαμβανομένων και των νοσοκομείων.
Οι διπλωματικές με το πρόσημο του ανθρωπισμού ανακοινώσεις του ΟΗΕ ούτε πείθουν, ούτε και έχουν απ’ ότι φαίνεται καμία αξία πέραν της γραπτής παρακαταθήκης. Βέβαια δεν θα μπορούσαμε να περιμένουμε και κάτι διαφορετικό από τον οργανισμό που συντέλεσε στην ίδρυση του ισραηλινού κράτους και που εδώ και 75 χρόνια το μόνο που κάνει είναι να παρακολουθεί και να βγάζει ανακοινώσεις, αυτός άλλωστε είναι και ο δομικός του ρόλος.
Το ελληνικό κράτος είναι η πιο πιστή δύναμη της Νατοϊκής συμμαχίας και σύμμαχος με το ισραηλινό κράτος με το οποίο διεξάγουν σε συχνή βάση στρατιωτικές ασκήσεις.
Με την έναρξη του νέου πολέμου στην Παλαιστίνη, η Ελλάδα παραχώρησε εκτός από τη βάση της Σούδας και το στρατιωτικό αεροδρόμιο της Ελευσίνας στις αμερικανικές δυνάμεις που στηρίζουν και ενισχύουν το Ισραήλ. Η πολιτική της κυβέρνησης καθώς και ο λόγος της σε ό,τι αφορά τον πόλεμο είναι παρόμοιος με αυτόν του Ισραήλ και των Η.Π.Α, καθιστώντας την Ελλάδα σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη τη χώρα με την πιο σκληρή πολιτική κατά του παλαιστινιακού λαού. Πολιτική πανομοιότυπη με αυτή που έχει κατά της Ρωσίας στον πόλεμο. Η αντιπαλαιστινιακή πολιτική φτάνει μέχρι και στην ποινικοποίηση της παλαιστινιακής σημαίας ακόμη και σε ιδιωτικά οχήματα.
Πριν κλείσουμε θέλουμε να τονίσουμε το αυτονόητο, η κριτική στο κράτος του Ισραήλ και τον Σιωνισμό, δεν αποτελεί επίθεση στον εβραϊκό λαό. Αντίθετα θεωρούμε πως το σιωνιστικό κίνημα εκμεταλλεύτηκε την εβραϊκή ιστορία και τον λαό ώστε να μαζικοποιηθεί και να πετύχει τον στόχο του. Ο σιωνισμός όπως και ο εθνικοσοσιαλισμός μιλάν για φυλετική καθαρότητα και δεσμούς αίματος ενώ κατά τη διάρκεια της ναζιστικής εξουσίας στην Γερμανία τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο υπήρξε προσπάθεια προσέγγισης των ναζί από ένοπλες σιωνιστικές οργανώσεις ώστε να επιτευχθεί ο εποικισμός τους στην Παλαιστίνη (Το 1941, η σιωνιστική παραστρατιωτική οργάνωση Lehi, πλησίασε τον Otto Von Hentig, έναν Γερμανό διπλωμάτη, για να προτείνει συνεργασία ανάμεσα στους σιωνιστές της Παλαιστίνης και το Γερμανικό κράτος). Οι ναζί όπως αποδείχθηκε
είχαν άλλα σχέδια για τους Εβραίους, σχέδια που έχουν πολλές ομοιότητες με την πολιτική του Ισραήλ κατά του παλαιστινιακού λάου εδώ και 75 χρόνια.
Η στήριξη μας προς τον λαό της Παλαιστίνης βασίζεται στην δίκαιη, αξιοπρεπή και συνεπής αντίστασή του. Ό,τι και να αποφασίσει ο παλαιστινιακός λαός είναι απολύτως σεβαστό. Παρ’όλα αυτά θεωρούμε πως η ενδεχόμενη δημιουργία ενός ακόμη κράτους δεν πρόκειται να λύση κάποιο πρόβλημα, αντίθετα θα γεννήσει νέα. Ο ισραηλινός και ο παλαιστινιακός λαός μπορούν να συνυπάρξουν ειρηνικά μέσο ενός μοντέλου δημοκρατικού συνομοσπονδισμού στα πρότυπα της Συνομοσπονδίας της Β.Α Συρίας (Ροζάβα), προσαρμοσμένο στις κουλτούρες των 2 λαών.
Τέλος, επειδή γίνεται πολύς λόγος για την αλληλεγγύη στον παλαιστινιακό λαό σε συνάρτηση με την Χαμάς, πρέπει να γίνει κατανοητό πως η ίδια αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της παλαιστινιακής αντίστασης. Φυσικά και έχουμε τεράστιες διαφωνίες ακόμη και με τις τελευταίες πολιτικές και όχι θρησκευτικές ανακοινώσεις της οργάνωσης και πάντα τις κοιτάμε με κριτική ματιά και διάθεση, αυτή τη στιγμή είναι ώρα για αλληλεγγύη, η κριτική είναι εύκολη και μπορεί να περιμένει. Η αλληλεγγύη όμως δε ζητά πολιτικά φρονήματα.
Αναρχικό Στέκι Utopia A.D utopia_ad@riseup.net utopia-ad.org