Είναι γνωστό πως ο κόσμος που ζούμε είναι ένας…. αντρικός κόσμος. Είναι ένας κόσμος φτιαγμένος με τις αρχές και τις ‘‘αξίες’’ του ισχυρού αρσενικού. Με βάση αυτές δομήθηκε το κράτος και ο καπιταλισμός, ένα σύστημα πολιτικής και οικονομικής εξουσίας που στις φλέβες του ρέει και θα ρέει για πάντα, ο σεξισμός και η πατριαρχία ακόμα και αν αυτή μετεξελίσσεται και καμουφλάρεται. Υπάρχουν όμως χώρες που η πατριαρχία υπάρχει με τα πιο ωμά και ακραία χαρακτηριστικά της, προστατευμένη από κράτη και καθεστώτα απόλυτα ολοκληρωτικά. Η Sharareh Khademi ‘‘απέδρασε’’ από μια τέτοια χώρα, το Ιράν, για να προστατέψει την 6χρόνη κόρη της Diana, τον εαυτό της και τα αδέλφια της, πήρε το δρόμο της προσφυγιάς έφτασε μέσω Τουρκίας στην Ελλάδα και αυτή τη στιγμή βρίσκεται στις φυλακές Κορυδαλλού περιμένοντας να δικαστεί την Τρίτη 8/10 το αίτημά της σε δεύτερο βαθμό από τον Άρειο Πάγο να μην εκδοθεί στον Ιράν (το αίτημά της απορρίφθηκε στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο).

Η ιστορία της Sharareh Khademi είναι αρκετά ‘‘μακρινή’’, όμως η γυναίκα αυτή είναι δίπλα μας. Νοσοκόμα στο επάγγελμα, παντρεύτηκε έναν άντρα σατράπη και γέννησε το κοριτσάκι της. Ο άντρας της την κακοποιούσε συστηματικά και είχε νοσηλευτεί σε νοσοκομείο. Χτυπούσε και την κόρη τους που σήμερα είναι 6 χρονών. Κατηγόρησε την Sharareh για μοιχεία και το ιρανικό δικαστήριο στην πόλη της την καταδίκασε σε 60 χτυπήματα (βουρδουλιές), προσφιλή ‘‘ποινή’’ για τέτοιες κατηγορίες στον Ιράν. Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο που προσέφυγε στη συνέχεια την απάλλαξε από την κατηγορία.

Για την ‘‘ιστορία’’, στο Ιράν η ποινή των 60 χτυπημάτων σε γυναίκες επιβάλλεται όταν αυτή έχει απλώς σχέση με έναν άντρα, χωρίς σεξουαλική επαφή. Όταν υπάρχει σεξουαλική επαφή, η ποινή που επιβάλλεται είναι λιθοβολισμός στο κεφάλι έως θανάτου.

Χωρίσανε με τον άντρα της και αυτός την εκβιάζει να της πάρει το παιδί, να μην έχει η ίδια κανένα δικαίωμα να το δει ξανά ενώ θέλει να παντρέψει το κοριτσάκι όταν γίνει εννέα χρονών!!! Ο εκβιασμός για να απαρνηθεί η Sharareh το όποιο ‘‘δικαίωμα’’ μπορεί να έχει πάνω στην κόρη της, δηλαδή να τη βλέπει για 1 φορά την εβδομάδα αφορούσε στην αντικαθεστωτική πολιτική δράση που είχαν τα αδέλφια της και περιστασιακά και η ίδια. Η δράση τους ήταν συμμετοχή σε αντικυβερνητικές διαδηλώσεις κατά της διαφθοράς στην κυβέρνηση του Ιράν. Η οικογένειά της είχε παραδοσιακά αντικαθεστωτική δράση από την εποχή της Ιρανικής επανάστασης.

Ο πρώην άνδρας της ο οποίος συμμετέχει στις μυστικές υπηρεσίες ασφαλείας του καθεστώτος, την προειδοποίησε πως αν δεν του παραδώσει την κόρη της και δεν απαρνηθεί κάθε δικαίωμα πάνω της, θα καταγγείλει στο καθεστώς αυτήν και τα αδέλφια της για αντικαθεστωτική δράση. Σε αυτήν την περίπτωση τους περιμένει εκτέλεση.

Η Sharareh με την κόρη της Diana και τα αδέλφια της  έφυγαν άμεσα από το Ιράν, όμως η μήνυση του άντρα της για αρπαγή ανηλίκου και το διεθνές ένταλμα σύλληψης από την Interpol που είχε εκδοθεί γι’ αυτή, την οδήγησε στη φυλακή. Τάσο η ίδια όσο και τα αδέλφια της ζητούν να τους δοθεί άσυλο στην Ελλάδα. Είναι σαφές πως δεν πρέπει η κόρη της να πέσει στα χέρια ενός βάναυσου πατριάρχη που θα την κακομεταχειρίζεται και θα την παντρέψει, όντας παιδί ακόμα, στα εννιά της.

Η Sharareh και η κόρη της Diana πρέπει να παραμείνουν στην Ελλάδα, το κοριτσάκι πρέπει να προστατευτεί από αυτό το βάσανο και εγκληματικό μέλλον που την περιμένει στο Ιράν. Πρέπει να προστατευτεί η αξιοπρέπειά τους ως γυναίκες, να προστατευτεί η ίδια τους η ζωή

Υπάρχουν εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια που ζουν ανάλογες απάνθρωπες συνθήκες. Που η έννοια του δικαιώματος –η έστω αρνητική και ετεροκαθορισμένη έννοια μιας ανάπηρης ελευθερίας– δεν υπάρχει ούτε κατ’ ελάχιστο και όπου η ζωή και ο θάνατος, η ίδια τους η ανάσα δεν τους ανήκει. Ανήκει στον όποιον πατριάρχη άρχεται της ζωής τους ενώ σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους μια ασφυκτική πατριαρχική αυταρχική κοινωνία, με ανελέητους νόμους και θεσμούς που τις δυναστεύουν κάθε στιγμή, θέλει να τους εμπεδώσει την αντίληψη ότι είναι όντα κατώτερα από τον άντρα.

Υπάρχουν πολλά εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια σε όλο τον κόσμο που ζουν υπό ανάλογες συνθήκες. Όμως η μικρή Diana και η Sharareh είναι δίπλα μας και χρειάζονται τη στήριξή μας. Η έκδοσή τους στο Ιράν σημαίνει καταδίκη σε θάνατο της μητέρας και μια ζωή μαρτύριο για το κοριτσάκι της.

Να μην τις αφήσουμε μόνες τους. Να μην μείνει ο αγώνας της Sharareh ένας μοναχικός αγώνας. Ως γυναίκα, ως καταπιεσμένη στο μέγιστο βαθμό, ως φυγάς της πατριαρχίας και του ολοκληρωτισμού αξίζει την αλληλεγγύη μας. Ως μητέρα και για να προστατευτεί το 6χρόνο παιδί της, είναι επιτακτική ανάγκη να μην εκδοθεί στο Ιράν. Στη μικρή Diana αξίζει μια καλύτερη ζωή.

Πόλα Ρούπα μέλος του Επαναστατικού Αγώνα
Κρατούμενη στις Γ.Φ. Κορυδαλλού