Συναυλία αλληλεγγύης και οικονομικής ενίσχυσης σε ανεσταλμένους και απολυμένους υγειονομικούς και μη

Μας εστάλη

Παρασκευή 11 Μαρτίου 2022 στις 19.30

Γεωπονική Σχολή

Ιερά Οδός 86

Ενάντια σε κρατικές υποχρεωτικότητες, πιστοποιήσεις φρονημάτων, διαχωρισμούς,επιτήρηση, πρόστιμα, αναστολές και απολύσεις

συνέχεια

ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟΠΙΟ ΜΕΤΑ ΤΗ ΜΑΧΗ (Σχετικά με την εισβολή του ρωσικού στρατού στην Ουκρανία)

ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟΠΙΟ ΜΕΤΑ ΤΗ ΜΑΧΗ
ΖΑΠΑΤΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΚΤΗ
Μεξικό

ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΟΠΙΟ ΜΕΤΑ ΤΗ ΜΑΧΗ
(Σχετικά με την εισβολή του ρωσικού στρατού στην Ουκρανία).

2 Μαρτίου 2022.

Σε όσους υπέγραψαν τη Διακήρυξη για τη Ζωή:
Στην εθνική και διεθνή Έκτη:
Σύντροφοι και συντρόφισσες, αδελφές και αδελφοί:

  Μοιραζόμαστε μαζί σας το λόγο και τις σκέψεις μας γι’ αυτό που συμβαίνει σήμερα στη γεωγραφία που ονομάζεται Ευρώπη:

ΠΡΩΤΟΝ: Υπάρχει μια επιθετική δύναμη, ο ρωσικός στρατός.  Στο παιχνίδι υπάρχουν συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, και από τις δύο πλευρές.  Αυτοί που υποφέρουν τώρα, από τις χίμαιρες των μεν και από τους ύπουλους οικονομικούς υπολογισμούς των δε, είναι οι λαοί της Ρωσίας και της Ουκρανίας (και ίσως σύντομα και οι λαοί και άλλων γεωγραφιών, κοντινών ή μακρινών).  Ως ζαπατίστας δεν υποστηρίζουμε το ένα ή το άλλο Κράτος, αλλά εκείνους που αγωνίζονται για τη ζωή ενάντια στο σύστημα.

  Όταν έγινε η πολυεθνική εισβολή στο Ιράκ (εδώ και 19 σχεδόν χρόνια), με επικεφαλής τον αμερικανικό στρατό, υπήρξαν κινητοποιήσεις σε όλο τον κόσμο ενάντια σε εκείνον τον πόλεμο.  Κανείς λογικός άνθρωπος δεν πίστευε ότι το να αντιταχθεί κανείς στην εισβολή σήμαινε ότι τάσσεται στο πλευρό του Σαντάμ Χουσεΐν.  Τώρα η κατάσταση είναι παρόμοια, αν και όχι η ίδια.  Ούτε  Ζελένσκι ούτε  Πούτιν.  Σταματήστε τον πόλεμο.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Διάφορες κυβερνήσεις έχουν ταχθεί υπέρ της μιας ή της άλλης πλευράς, με βάση οικονομικούς υπολογισμούς.  Το ανθρωπιστικό δεν παίζει κανένα ρόλο στις εκτιμήσεις τους.   Για αυτές τις κυβερνήσεις και τους «ιδεολόγους» τους υπάρχουν επεμβάσεις-εισβολές-καταστροφές καλές και κακές.  Οι καλές είναι αυτές που πραγματοποιούνται από όσους υποστηρίζουν και οι κακές είναι αυτές που διαπράττονται από τους αντιπάλους τους.  Το χειροκρότημα  στο εγκληματικό επιχείρημα του Πούτιν που δικαιολογεί τη στρατιωτική εισβολή στην Ουκρανία θα μετατραπεί σε ανάθεμα όταν, με τα ίδια λόγια, δικαιολογηθεί η εισβολή σε άλλους λαούς των οποίων οι επιλογές δεν είναι της αρεσκείας του μεγάλου κεφαλαίου.

  Κάποιοι  θα εισβάλουν σε γεωγραφίες για να τις σώσουν από τη «νεοναζιστική τυραννία» και  κάποιοι άλλοι για να τελειώνουν με τα γειτονικά «ναρκο-κράτη».  Και όλοι θα επαναλάβουν τα ίδια λόγια του Πούτιν: «θα αποναζικοποιήσουμε» (ή το ανάλογο) και θα αφθονούν οι «αιτιολογίες»  περί «κινδύνου για τους λαούς τους».  Και έτσι, όπως μας λένε οι συντρόφισσές  μας στη Ρωσία: «οι ρωσικές βόμβες, οι ρουκέτες, οι σφαίρες πετούν προς τους Ουκρανούς και δεν τους ρωτούν για τις πολιτικές τους απόψεις και τη γλώσσα που μιλούν», αλλά το μόνο που αλλάζει είναι η εθνικότητα των μεν και των δε.

ΤΡΙΤΟ: Τα μεγάλα κεφάλαια και οι κυβερνήσεις τους στη «Δύση» έκατσαν με σταυρωμένα τα χέρια και παρακολούθησαν – και μάλιστα ενθάρρυναν – την επιδείνωση της κατάστασης.  Στη συνέχεια, όταν η εισβολή ήταν σε εξέλιξη, περίμεναν να δουν αν η Ουκρανία θα αντισταθεί, κάνοντας τους υπολογισμούς τους για το τι θα μπορούσαν να κερδίσουν από το ένα ή το άλλο αποτέλεσμα.  Καθώς λοιπόν η Ουκρανία αντιστέκεται,  αρχίζουν να τείνουν χείρα  «βοηθείας», εν είδει λογαριασμού που θα εισπραχθεί αργότερα.  Ο Πούτιν δεν είναι ο μόνος που αιφνιδιάστηκε από την αντίσταση της Ουκρανίας.

  Οι νικητές σε αυτόν τον πόλεμο είναι τα μεγάλα κονσιόρτουμ όπλων και οι μεγάλοι καπιταλιστές που βλέπουν την ευκαιρία να κατακτήσουν, να καταστρέψουν/ανοικοδομήσουν εδάφη, δηλαδή να δημιουργήσουν νέες αγορές για αγαθά και καταναλωτές, για ανθρώπους.

ΤΕΤΑΡΤΟ: Αντί να στραφούμε σε αυτά που διαδίδουν τα μέσα ενημέρωσης και τα κοινωνικά δίκτυα των δύο πλευρών  -και που αμφότεροι τα παρουσιάζουν ως «ειδήσεις»- ή στις «αναλύσεις»  των, ξαφνικά αναρίθμητων,  ειδικών της γεωπολιτικής και υπερασπιστών του Συμφώνου της Βαρσοβίας και του ΝΑΤΟ, αποφασίσαμε να αναζητήσουμε και να ρωτήσουμε εκείνους που, όπως και εμείς, επιμένουν στον αγώνα για τη ζωή στην Ουκρανία και τη Ρωσία.

Μετά από αρκετές προσπάθειες, η Ζαπατιστική Επιτροπή Έκτη κατάφερε να έρθει σε επαφή με τους συγγενείς μας στην αντίσταση και την εξέγερση στις γεωγραφίες που ονομάζονται Ρωσία και Ουκρανία.

ΠΕΜΠΤΟΝ: Συνοψίζοντας: αυτοί οι σύντροφοί μας, που επίσης υψώνουν τη σημαία του ελευθεριακού @, παραμένουν σταθεροί: σε αντίσταση όσοι βρίσκονται στο Donbass, στην Ουκρανία, και σε εξέγερση όσοι περπατούν και εργάζονται στους δρόμους και τη γη της Ρωσίας.  Υπάρχουν άνθρωποι που συνελήφθησαν και ξυλοκοπήθηκαν στη Ρωσία επειδή διαμαρτυρήθηκαν κατά του πολέμου.  Υπάρχουν νεκροί στην Ουκρανία που σκοτώθηκαν από τον ρωσικό στρατό.

  Τους ενώνει (και μας ενώνει  μαζί τους), όχι μόνο το ΟΧΙ στον πόλεμο, αλλά και η άρνηση να «ευθυγραμμιστούν» με κυβερνήσεις που καταπιέζουν τους λαούς τους.

  Μέσα στη σύγχυση και το χάος και στις δύο πλευρές, τους κρατάνε σταθερούς οι πεποιθήσεις τους: ο αγώνας τους για ελευθερία, η απόρριψη των συνόρων και των Εθνικών Κρατών τους και των αντίστοιχων καταπιέσεων που μόνο σημαία αλλάζουν.

  Καθήκον μας είναι να τους υποστηρίξουμε στο μέτρο των δυνάμεών μας.  Μια λέξη, μια εικόνα, μια μελωδία, ένας χορός, μια υψωμένη γροθιά, μια αγκαλιά – ακόμη και από μακρινές γεωγραφίες – είναι μια στήριξη που θα ενθαρρύνει τις καρδιές τους.

  Το να αντιστέκεσαι σημαίνει να επιμένεις και να αντέχεις καιρό.  Ας στηρίξουμε αυτούς τους συντρόφους στην αντίστασή τους, δηλαδή στον αγώνα τους για τη ζωή.  Τους το οφείλουμε και το οφείλουμε και σε μας τους ίδιους.

ΕΚΤΟ: Για όλα τα παραπάνω, καλούμε την εθνική και διεθνή Έκτη -σύμφωνα με τους χρόνους του, τις γεωγραφίες και τους τρόπους του ο καθένας- να διαδηλώσει ενάντια στον πόλεμο και να υποστηρίξει τους Ουκρανούς και τους Ρώσους που αγωνίζονται στις γεωγραφίες τους για έναν κόσμο με ελευθερία.

  Καλούμε επίσης σε οικονομική στήριξη της αντίστασης στην Ουκρανία σε λογαριασμούς που θα μας υποδειχθούν εν ευθέτω χρόνω.

  Από την πλευρά της, η Επιτροπή Έκτη του EZLN κάνει το ίδιο, στέλνοντας λίγη βοήθεια σε όσους στη Ρωσία και την Ουκρανία αγωνίζονται ενάντια στον πόλεμο.  Έχουμε επίσης ξεκινήσει επαφές με τους συντρόφους μας μας στη SLUMIL K’AJXEMK’OP (Ευρώπη) για τη δημιουργία ενός κοινού οικονομικού ταμείου για την υποστήριξη όσων αντιστέκονται στην Ουκρανία.

  Ξεκάθαρα, φωνάζουμε και σας καλούμε να φωνάξουμε και να απαιτήσουμε: Έξω ο ρώσικος στρατός από την Ουκρανία!

-*-

  Ο πόλεμος πρέπει να σταματήσει τώρα.  Αν συνεχιστεί και αν, όπως προβλέπεται, κλιμακωθεί, τότε ίσως δεν θα υπάρχει κανείς να λογοδοτήσει για το τοπίο μετά τη μάχη.

Από τα βουνά του νοτιοανατολικού Μεξικού.

Subcomandante Insurgente Moisés. SupGaleano.
Επιτροπή Έκτη του EZLN.
Μάρτιος 2022.

ΠΗΓΗ: ΕΔΩ

συνέχεια

DIY BAR

DIY BAR, Funk and Electro Swing. Σάββατο 06/02 και ώρα 22:00 στο Αναρχικό Στέκι Utopia A.D (κατάληψη δίπλα στο αμφιθέατρο παλιάς νομικής).

συνέχεια

Σήμερα γιορτάζουμε τον σύντροφο Σαχίν Χοσεϊνί

Στις 24 Φλεβάρη 2018 ο σύντροφος Χέικουρ Χίλμαρσον- Σαχίν Χουσεϊνί έμεινε στην ιστορία υπερασπιζόμενος το ελεύθερο καντόνι Αφρίν της Ροζάβα Κουρδιστάν, απέναντι στην αντεπαναστατική εισβολή μίας ΝΑΤΟϊκής πολεμικής μηχανής και των μισθοφόρων της. Όσα έχουν γραφτεί από συντρόφους για την προσωπική αγωνιστική πορεία του έχει σημασία να τα ξαναδιαβάζουμε, να αναζητούμε με θέρμη τις μαρτυρίες και να ξαναζούμε τους μύθους της ανθρώπινης εξέλιξης, στιγμή στιγμή κάθε μέρα. Στην ελεύθερη συντροφική ζωή της επαναστατικής πάλης, Hevjiyana Azad, κάθε μέρα είναι πολλές επέτειοι της ιστορικής συνέχειας που ενώνει τον κατακερματισμένο υπόδουλο κόσμο. Η Hevjiyana Azad είναι κυτταρικός ιστός επανενσαρκωμένης μνήμης. Κάθε μέρα ειναι γιορτή της επανάστασης.

Όταν γνωριστίκαμε με τον σύντροφο Χέικουρ στην Αθήνα, όπου μπήκε στο κίνημα των καταλήψεων αμέσως μόλις έφτασε από το συνοριακό σφαγείο του Βόρειου Αιγαίου, μου απήυθυνε τη βούλησή του να ενταχθεί στον ένοπλο αγώνα. Ήδη προσηλωμένος στην συνεπή πρακτική εκδήλωση της αγωνιστικότητάς του, αναζητούσε το άλμα που θέτει όλες τις αντιθέσεις στην αποφενακισμένη υλική κρίση τους. Εγώ, θεωρώντας ότι η συνευθύνη της αντάρτικης στράτευσης προϋποθέτει αγωνιστικούς δεσμούς που σπανίως μπορούν και καλλιεργούνται γρήγορα έξω από μία ριζωμένη επαναστατική κοινότητα, τον προέτρεψα να επεξεργαστεί τη δυνατότητα συμμετοχής του στην αντίσταση της επανάστασης στη Bόρεια Συρία. Ο σύντροφος προχώρησε σε αυτή την κατεύθυνση με απαράμιλλη αποφασιστικότητα και αφοσίωση. Αφότου μπήκε στη μαχόμενη κοινότητα, συντομότατα έγινε δάσκαλος του κοινωνικού ήθους και φρονήματος και της επαναστατικής οργανωτικής πρακτικής, όπως μας διηγήθηκαν οι συμπολεμιστές συντροφοί του. Η λανθασμένη, γενικευτική εκτίμησή μου ως προς την απόσταση που χώριζε τον σύντροφο Χέικουρ από την ετοιμότητά του να αναλάβει ιδιαίτερες ευθύνες που σε συνθήκες εμβρυακού μητροπολιτικού αντάρτικου, απαιτούν υπερβάλουσα προσωπική σταθερότητα και πρωτοβουλία, αποτέλεσε ένα παράγοντα στροφέα, ώστε ο επαναστάτης Σαχίν Χουσεϊνί να βρει τον τόπο ολοκλήρωσής του, να προσφέρει και να βιώσει το ομορφότερο και βέλτιστο των ικανοτήτων του. Παρεπόμενα, η απόδειξη της αδυναμίας της συντηρήτικης επιφύλαξης μπροστά σε μία ανεξερεύνητη συντροφική παρουσία, μου έκανε σαφέστερη την κρισιμότητα της ανάπτυξης και διαθεσιμότητας οργανωτικού χώρου, πολιτισμικά, δηλάδη ολικά, καλλιεργημένου, για την ανοιχτή συμπερίληψη του Άλλου που επιχειρεί να διασχίσει ένα ταξικό σύνορο.

Στον κεφαλειοκρατικό πολιτισμό είμαστε όλοι εγκλοβισμένοι, βολεμένοι, ή αποκλεισμένοι, σε άνισες τοπολογίες και στιγμές. Γινόμαστε κοινότητα όταν διασχίζουμε τα σύνορα προς τα κάτω. Οπως έχει πει ο σύντροφος Ντουράν Καλκάν, ιδρυτικό μέλος του PKK αναφερόμενος στην ιστορικά ανιντακατάστατη συμμετοχή των Κούρδων επαναστατών στη Λιβανο-Παλαιστινιακή αντίσταση: «Δεν ειναι ίδιο πράγμα να αγωνίζεσαι στη χώρα σου ή έξω, στη χώρα άλλων ανθρώπων. Αναμφίβολα, είναι πολύ ευκολότερο για κάποιον να ζει και να αγωνίζεται στη χώρα του και στην κοινωνία του. Λέγεται ότι τα επαναστατικά κινήματα, μετά τη γέννησή τους έχουν δύο βασικά πεδία άντλησης εμπειρίας: πρώτα, την πρακτική στη φυλακή και δεύτερο, την πρακτική στο εξωτερικό. Κινήματα που αγωνίζονται και στα δύο πεδία και περνάνε τη δοκιμασία επιτυχώς, αν δεν χαλαρώσουν αργότερα, σίγουρα θα τα καταφέρουν».

Η τοπολογία του ριζοσπαστικού στοχασμού είναι η παγκοσμιότητα, η τοπικότητα της επαναστατικής δράσης είναι οι κρίσιμοι τόποι της τρέχουσας παγκοσμιότητας της ταξικής διαπάλης. Εστιάζοντας στη Μέση Ανατολή, το ιστορικό νήμα που συνέχει τον Μερτζάνοφ, με τις διεθνείς ταξιαρχίες της Ισπανίας, τη φράξια Κόκκινος Στρατός (RAF) και τους σύγχρονους διεθνιστές που πολεμούν στο Κουρδιστάν και τη Βόρεια Συρία, είναι η κοινωνική επανάσταση ενάντια σε όλο το βάθος της κεφαλαιο-κρατικής κυριαρχίας. Ο Μερτζάνοφ, αναρχικός επαναστάσης από την Ελβετία, σχεδίαζε επιθέσεις σε ευρωπαικές τράπεζες στην Ιστανμπούλ κατά την τελευταία φάση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, αιχμαλωτίστηκε και απαγχονίστηκε από τον σουλτάνο. Η RAF συμμετείχε ενεργά και άφησε μάρτυρες στον Παλαιστινιακό αγώνα. Το Κουρδικό Κίνημα ελευθερίας, έχει αναλύσει ότι η πρώτη βορειο-ατλαντική εισβολή στο Ιράκ, ευθύς μετά την πλήρη ενσωμάτωση του κρατικο-μονοπωλιακού μπλοκ στο σύστημα της ιδωτικής αγοράς, αποτέλεσε την έναρξη του τρίτου παγκόσμιου πολέμου, με επίκεντρο τη Μέση Ανατολή. Ο πόλεμος μαίνεται χωρίς ανάπαυλα (μετά το περασμά του από τα Βαλκάνια) και την τελευταία δεκαετία έχει γίνει κομβικό πεδίο διαπραγμάτευσης των ιμπεριαλιστικών συσχετισμών.

Ο σύντροφος Σαχίν Χουσεϊνί όπως κι άλλοι αρκετοί μαζί του, δεν μετέβει στο καμίνι του πολέμου για να αποκτήσει ένα βίωμα, να ενισχύσει τις ικανότητες του, κλπ ατομικιστικά και χρησιμοθηρικά παράγωγα της καπιταλιστικής νοοτροπίας· έγινε ένα με τη μοναδική πραγματική αντίσταση απέναντι στην κυριαρχία των κρατιστικών, αποικιοκρατικών, ιμπεριαλιστικών και φασιστικών δυνάμεων: το κίνημα της συνομοσπονδιακής αυτονομίας. Ο Χέικουρ πολεμάει ακόμα στο Αφρίν, στη Ροζάβα και τις Ζώνες Άμυνας Μεντίγια, ετοιμάζεται να επιστρέψει στο Αιγαίο και στου πάγους του ιμπεριαλιστικού βορά. Ο σημερινός πόλεμος στην Ουκρανία, η σύγχυση των εθνικά περιχαρακωμένων ελευθεριακών, το χώνεμα της κρατιστικής αριστερά μέσα στη δίνη του ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμού, κι η απλανής αριστοκρατική ουδετερότητα του μητροπολιτικού πασιφισμού, σημαίνουν συναγερμό. Η διέξοδος, σίγουρα όχι άκοπη και αναίμακτη, βρίσκεται στους καρπούς που έχουν βλαστήσει στη Βόρεια Συρία, την Τουρκία, το Βόρειο Ιράκ και το βόρειοδυτικό Ιραν. Δεν υπάρχει πιο επίκαιρη πρόταση, από το Παγκόσμιο Δημοκρατικό Συνέδριο* των αυτόνομων και συνομόσπονδων και αυτοπεριφρουρούμενων λαών. Μία συνάντηση που χτίζεται σε καθε χαράκωμα επαναστατικής αντίστασής, σαν αυτό στο οποίο έδωσε τη ζωή του ο σύντροφος Σαχίν Χουσεϊνί.

Ο σύντροφος Χέικουρ κατέδειξε ότι η επαναστατική πάλη, αναμφίβολα σημαίνει ΟΡΓΑΝΩΣΗ. Επιπλέον όμως μας έδειξε τι σημαίνει επαναστατική οργάνωση. Τόσο απλό, αλλά ακόμα μακρινό για το σύγχρονο αναρχικό κίνημα διεθνώς: αλληλέγγυα δέσμευση στην ανάγκη απέναντι στην τυραννία.

Όταν το alter ego των αφεντικών του πλανήτη, έσερνε χιλιάδες γυναίκες και παιδιά σε σκλαβοπάζαρα, εσύ βρήκες τις οργανωμένες και τους οργανωμένους και διέλυσες το άντρο των δημίων, ενώ οι μέντορες πίσω σου παραμιλούσαν, «ναι μεν αλλά το PKK είναι τέτοιο κι αλλιώτικο». Όταν οι δολοφόνοι ξαναμπήκαν, χαλυβδόφραχτοι και με τις ευχές του χριστιανού πατριάρχη, ήσουν ήδη εκεί μπροστά από ένα χωριό στην άλλη μεριά της Γης κι έμεινες εκεί μέχρι τέλους, ενώ οι «σύντροφοι» σου έλεγαν «δεν είναι ο δικός σου αγώνας». Εσύ που όταν σου είπε ο διπλανός «πάμε να τους χτυπήσουμε», είπες αμέσως «πάμε», ενώ η φωνή που’χες αφήσει στον παλιό κόσμο ψυθίριζε «δεν είναι αυτός ο σωστός τρόπος». Έτσι λοιπόν, διασχίζοντας το παγωμένο σύνορο του χρόνου, κατεβαίνει απ’τους ουρανού στη Γη η ελεύθερη ζωή, καίγοντας τα πέπλα της ταξικής κόλασης.

Ο Σαχίν Χουσεϊνί ήξερε ότι δεν αρκεί να βρεθείς στο επίμαχο σημείο την κρίσιμη στιγμή: έχεις καθήκον να ξεθεμελιώσεις τις εισβολές γύρω σου, να σηκώσεις αστραπές, να κατεβάσεις ποτάμια. «Δεν γίνεται να μην είμαστε εκεί», είπε και κίνησε όλο το ταμπούρι για εκεί. Ήξερε ότι για να νικήσουμε στην Γη, οι πρώτοι που περνάν στον μεθοριακό τόπο γίνονται ρίζα. Να τι σημαίνει «επαναστατικό κίνημα», να με τι υλικό φτιάχνεται η Οργάνωση.

Στον παράδεισο που κατοίκησε ο Χέικουρ, σεργιανάει ακόμη ο βιασμός κι ο φόνος. Οι λογαριασμοί ανήκουν στους περιπλανώμενους της ζωής.

Ας μην χαρίσουμε έναν ήσυχο θάνατό μας στους αφέντες.

Sehid Namirin

Δημήτρης Χατζηβασιλειάδης

24 φλεβάρη 2022

* https://athens.indymedia.org/post/1613793/

ΠΗΓΗ: ΕΔΩ

συνέχεια

Προβολή και Συζήτηση 19/02/2022

Σάββατο 19/02 στις 19:00 Προβολή ντοκιμαντέρ “Learning To Resist” θα ακολουθήσει συζήτηση για τους αγώνες το “χθες” τους αγώνες του “σήμερα” και τη παρακαταθήκη τους στο “αύριο”. Στο Αναρχικό Στέκι Utopia A.D (κατάληψη δίπλα στο αμφιθέατρο παλιάς νομικής).

συνέχεια