Βίντεο-ντοκουμέντο: Η δολοφονία του αναρχικού Μιχάλη Πρέκα στη Μάχη της Καλογρέζας (1η Οκτώβρη 1987)

Ήταν 1η Οκτώβρη 1987 όταν ο αναρχικός Μιχάλης Πρέκας μαζί με τους συντρόφους του Χριστόφορο Μαρίνο και Κλέαρχο Σμυρναίο, αποπειρώνται να απαλλοτριώσουν ασύρματο από περιπολικό της Αθήνας προκειμένου ο καταζητούμενος τότε Μιχάλης Πρέκας να γνωρίζει τις κινήσεις των διωκτών του.

Γίνονται αντιληπτοί από κάποιον ρουφιάνο ο οποίος ειδοποιεί τους μπάτσους και σημαίνει συναγερμός, καθώς εκατοντάδες κυριολεκτικά αστυνομικοί συρρέουν στην περιοχή, καταδιώκουν και εγκλωβίζουν τους τρεις αναρχικούς. Ο Σμυρναίος και Μαρίνος συλλαμβάνονται.

Ο Μιχάλης Πρέκας καταφεύγει πολυκατοικία της περιοχής της Καλογρέζας και κυκλώνεται από τους μπάτσους. Δέχεται καταιγισμό πυρών. «Οι μηνυόμενοι πυροβόλησαν, όχι για να τραυματίσουν ή να εκφοβίσουν τον Μιχάλη Πρέκα, αλλά με ανθρωποκτόνο πρόθεση, όπως προκύπτει από τον αριθμό και τα σημεία των τραυμάτων, παρά το γεγονός ότι είχαν εντολή από τον επικεφαλής Νίκωνα Αρκουδέα να μην τον σκοτώσουν», ανέφερε τότε στη μήνυσή της σε βάρος τριών μπάτσων η σύντροφός του, Μιχάλη Πρέκα, Βαγγελιώ Βογιατζή. (Σημειωτέον ότι η Β. Βογιατζή συνελήφθη αμέσως μετά τη δολοφονία του Μιχάλη Πρέκα, μαζί με το επτά μηνών τότε βρέφος τους. Κρατήθηκε προφυλακισμένη για ενάμιση χρόνο, αντιμετωπίζοντας σωρεία κατασκευασμένων από τους μπάτσους κατηγοριών σχετικά με την υποτιθέμενη συμμετοχή της σε “τρομοκρατικές” ενέργειες.

Στην δίκη που ακολούθησε κατέπεσε πανηγυρικά η κακοστημένη σε βάρος της αστυνομική σκευωρία). Σημειωτέοον ότι ένας από τους δολοφόνους ΕΚΑΜίτες του Μιχάλη Πρέκα και αδελφός του διοικητή των ΕΚΑΜ, αλλά και πρώην φρουρός του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, συνελήφθη αργότερα σαν «εγκέφαλος» συμμορίας η οποία πουλούσε «προστασία» σε μαγαζιά, ενώ παλιότερα είχε συλληφθεί ως έμπορος όπλων.

Η απροκάλυπτη δολοφονία του Μιχάλη Πρέκα περιγράφεται και σε κείμενο του αναρχικού χώρου τότε:«Ενώ ήταν ανεβασμένος σε πολυκατοικία χτυπήθηκε από τα πυρά της αστυνομίας αλλά δεν πέθανε. Αιμόφυρτος μεταφέρεται στο περιπολικό. Η θανατηφόρα βολή είχε όμως φορά από πάνω προς τα κάτω κάτι που δεν μπορούσε να συμβεί ενώ ήταν ανεβασμένος στην ταράτσα. Ο Μιχάλης Πρέκας πυροβολήθηκε κατά τη μεταφορά του στο Νοσοκομείο». (περισσότερα…)

συνέχεια

Παρέμβαση με τρικάκια σε Κομοτηνή και Ίασμο

WE DONT FORGET OUR COMARATES WE DONT FORGIVE OUR ENEMIES

Την Πέμπτη 25/10/18 έγινε παρέμβαση με εκατοντάδες τρικάκια στις μειονοτικές (κυρίως) γειτονιές της Κομοτηνής. Το ίδιο βράδυ, επισκεφτήκαμε το χωριό του Ιάσμου του ομώνυμου δήμου, στο οποίο υπάρχει μειονοτικός πληθυσμός αλλά και ψεγάδια φιλοχρυσαυγών και πετάχτηκαν και εκεί τρικάκια σχεδόν σε όλο το χωριό. Στον Ίασμο επίσης υπάρχει ΑΤ στο οποίο εκτός από γυναικεία κρατητήρια λειτουργεί και ως κρατητήρια μεταναστριών.

Τα τρικάκια ήταν ενάντια στους γκρίζους λύκους και την χρυσή αυγή και μνήμης των Τούρκων αναρχικών συντρόφων οι οποίοι σκοτώθηκαν τον Ιούλη του 2015 μετά από έκρηξη βόμβας στην πόλη Σουρούτς και από έκρηξη βόμβας στην Άγκυρα τον Οκτώβρη του 2015.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΣΥΧΩΡΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΜΑΣ  

συνέχεια

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΟΜΕΝΟ BAR 24/10

Αυτοοργανομένο BAR στο Αναρχικό Στέκι UTOPIA A.D. (κατάληψη στην παλιά νομική). Τετάρτη 24/10 ώρα 22:00 Αφιέρωμα στο Ελληνικό Ροκ.

15 Χρόνια σας χαλάμε την “φάση”, να ζήσουμε να μας φοβόσαστε…

συνέχεια

ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΕΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΚΑΙ Η ΑΠΑΘΕΙΑ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ

Τα “πολιτισμένα” κράτη του δυτικού κόσμου, μαζί με τις “φιλάνθρωπες” πολυεθνικές αφού πρώτα επεκτείνουν την κυριαρχία τους στους “απολίτιστους” είτε με οικονομικούς πολέμους είτε με στρατιωτικές επεμβάσεις, εξαναγκάζουν σε φυγή εκατομμύρια ανθρώπους μακριά από τα σπίτια τους. Όταν οι κολασμένοι της Γης μεταναστεύουν προς αναζήτηση ασφάλειας, βρίσκονται μπροστά σε κλειστά σύνορα (φράχτης του Έβρου, στρατός, αστυνομία, FRONTEX) και στρατόπεδα συγκέντρωσης όπου στοιβάζονται σαν προϊόντα προς διαλογή. Τα παραπάνω, αναγκάζουν τους ανθρώπους αυτούς να πληρώνουν διακινητές ώστε να περάσουν τα σύνορα, τις περισσότερες φορές με κίνδυνο της σωματικής τους ακεραιότητας έως και της ζωής τους.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες μέσα σε λίγες μέρες στην περιφέρεια ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης έλαβαν χώρα μια σειρά από τραγικά συμβάντα. Την Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 3 μετανάστριες πιθανόν η μητέρα με τις δυο κόρες, βρέθηκαν δολοφονημένες με βαθιά τραύματα στο λαιμό και το θώρακα από μαχαίρι. Στις 12 Οκτώβρη όχημα εξετράπει της πορείας του και προσέκρουσε σε δέντρο κατά την προσπάθεια να ξεφύγει από μπλόκο της αστυνομίας. Από το τροχαίο ατύχημα τραυματίστηκαν ελαφρά 3 μετανάστες ενώ συνολικά στο όχημα υπήρχαν στοιβαγμένοι 21 άνθρωποι. Ξημερώματα του Σαββάτου 13 Οκτώβρη όχημα που επέβαιναν 11 μετανάστες συγκρούστηκε με φορτηγό ενώ πριν δεν σταμάτησε σε μπλόκο της αστυνομίας. Μετά τη σύγκρουση τα δύο οχήματα πήραν φωτιά, ο οδηγός του φορτηγού τραυματίστηκε ελαφρά ενώ οι έντεκα μετανάστες κάηκαν ζωντανοί.

Για τα παραπάνω συμβάντα την ευθύνη δεν έχουν μόνο, τα κράτη και το σύστημά που δημιουργεί τους πολέμους την καταπίεση και την εξαθλίωση. Ούτε τα ΜΜΕ τα οποία καλλιεργούν την συνήθεια στον θάνατο και κατ επέκταση την απάθεια, αλλά και τα κομμάτια εκείνα της κοινωνίας που ασπάζονται τις εθνικιστικές και φασιστικές λογικές. Ανθρωπάκια δειλά τα οποία επιλέγουν να ξεσπάσουν στους αδύναμους και τους διαφορετικούς μιας και δεν έχουν το θάρρος να αντικρίσουν την πραγματικότητα. Επίσης ηθικοί αυτουργοί είναι και όλοι εκείνοι που παρακολουθούν σιωπηλά και συνένοχα.

Να σταματήσει η λογική της απάθειας, κανείς δεν πρέπει να μένει ουδέτερος στην καταπίεση και συνένοχος στον κοινωνικό κανιβαλισμό που προωθεί η εξουσία. Αντ‘ αυτού να προάγουμε την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση μακριά από φανταστικούς διαχωρισμούς και φοβικές λογικές εναντίων του διαφορετικού. Να τσακίσουμε το διαίρει και βασίλευε της κάθε εξουσίας και τους υποτακτικούς της. Μέχρι την Αναρχία.

Η ΣΙΩΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΩΧΗ

ΥΓ: Το τελευταίο διάστημα στην περιφέρεια ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης εξελίσσετε ανθρωποκυνηγητό μεταξύ αστυνομίας και διακινητών με πραγματικά θύματα πρόσφυγες και μετανάστες.

Αναρχικό Στέκι UTOPIA A.D.

συνέχεια

Η υποταγή δεν έχει φύλο

Σε έναν κόσμο κυριαρχίας, εκμετάλευσης και καταπίεσης είναι αναμενόμενο πως θα υπάρχουν κοινωνικές ομάδες που θα είναι σε δυσμενέστερη θέση και ομάδες που θα βρίσκονται σε πλεονεκτικότερη. Τα ζητήματα πάνω στα οποία μπορεί να δημιουργούνται τέτοιου τύπου μειονεκτικές και πλεονεκτικές καταστάσεις μπορεί να αντανακλούν μια ταξική, φυλετική, έμφυλη, εθνοτική, πολιτισμική, θρησκευτική, σεξουαλική διάσταση. Έτσι λοιπόν ανάλογα τις συνθήκες κάθε περιβάλλοντος και τις ιδιαιτερότητες τις οποίες παρουσιάζει ως προς το σε ποιο από τα προαναφερόμενα πεδία κυριαρχίας, εκμετάλευσης και καταπίεσης δίδεται παραπάνω προτεραιότητα κάθε φορά, εμφανίζονται και οι ανάλογες κοινωνικές ομάδες πίεσης , οι οποίες εγείρουν κοινωνικές διεκδικήσεις ενάντια στην δομική κοινωνική βία , εκμετάλευση και καταπίεση που υπόκεινται. Πολλές φορές αυτές οι ομάδες δεν βρίσκονται ούτε σε σύγκλιση, ούτε σε σύμπνοια . Αυτό είτε γιατι μπορεί να προέρχονται από διαφορετικές κοινωνικές πραγματικότητες ( κάποιες απο τις οποίες ίσως πιο προνομιούχες από κάποιες άλλες) , είτε γιατί αντιλαμβάνονται η κάθε μια για τον εαυτό της το δικό της ζήτημα ως κεντρικό και ως προτεραιότητα, είτε γιατί έχουν ανταγωνιστικά συμφέροντα ως προς την κοινωνική θέση που διεκδικούν είτε τέλος γιατί πολύ απλά δεν μπορούν να προκύψουν κοινοί κώδικες επικοινωνίας για κάτι τετοιο.
Υπάρχουν όμως στιγμές που η κυρίαρχη συστημική και κοινωνική βία μπορεί να εκφραστεί μέσα από ένα γεγονός με τέτοιο τρόπο ώστε να μην αφορά πλέον αποκλειστικά μια κοινωνική ομάδα (απλά και μόνο επειδή μπορεί το όποιο θύμα- ή θύματα- να ήταν κομμάτι της) αλλά να αφορά πολλές παραπάνω κοινωνικές ομάδες επειδή ακριβώς ο τρόπος που εκδηλώθηκε το γεγονός είναι δυνατόν να αντανακλά ευρύτερες κυριαρχικές, εκμεταλευτικές και καταπιεστικές συνθήκες .
Σε τέτοιες περιπτώσεις σχεδόν πάντοτε προκύπτουν και οι ανάλογες κοινωνικές δυναμικές εντός κάθε ομάδας οι οποίες κοπιάζουν έτσι ώστε να μονοπωλούν το θέμα ως “δικό τους” και το όποιο θύμα-ή θύματα- ως δικά τους. Αυτό όχι μόνο προκειμένου να εξυπηρετήσουν την προσωπική τους ατζέντα και να αναδείξουν σε πρώτο πλάνο τα δικά τους προβλήματα, αλλά κι επειδή προσβλέπουν σε μια προσπάθεια αποσύνδεσης του χ γεγονότος από ένα ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορεί να υπάγεται, και που θα μπορούσε να αναδεικνύει μεγαλύτερες, ευρύτερες και συνολικότερες προβληματικές του κοινωνικού συστήματος.
Αυτή η προσπάθεια αποσύνδεσης ποτέ δε γίνεται απροκάλυπτα αλλά για λόγους επικοινωνιακούς καμουφλάρεται με τέτοιο τρόπο ώστε να αποκτήσει ιδεολογικό πρόσημο και να οχυρωθεί πίσω από τη δήθεν υπεράσπιση της πολύ ξεχωριστής ιδιαιτερότητας της εκάστοτε κοινωνικής ομάδας , και έτσι καταφεύγει και στην καταγγελία, όσων έχουν αντίθετη άποψη με αυτήν την περιχαράκωση, για “καπέλωμα” , για ασέβεια στα συλλογικά χαρακτηριστικά που προκύπτει από ιδεοληψίες και κοινωνικά προνόμια τα οποία κατέχουν και διάφορα άλλα . Ανά περίσταση διαφορετικά, αλλά με κοινούς άξονες, ύφος και στυλ επιχειρηματολογίας. Το ζητούμενο ωστόσο παραμένει πάντοτε ίδιο: ο διακαής πόθος να μην συναντηθούν διαφορετικά ζητήματα μεταξύ τους ούτως ώστε να προκύπτει η λιγότερη δυνατή ριζοσπαστικόποιηση, η πάση θυσία αποφυγή της εκτροπής σε βίαιες ατραπούς και η εκδήλωση οργής και η εμμονή σε μια δικαιωματικού τύπου εκτόνωση της κρίσης , πάντα στα δημοκρατικά πλαίσια της νομιμότητας και πάντα στα πλαίσια της λεγόμενης ενδιάμεσης καταστολής κι αν τύχει και χρειαστεί επιστρατεύεται και η άμεση καταστολή παρεκλίσεων.
Όλα τα παραπάνω προφανώς δεν προκύπτουν φυσικά έτσι απλά, αλλά στηρίζονται στην ύπαρξη διαχωρισμένων ρόλων μέσα στις εκάστοτε εξουσιαζόμενες, εκμεταλευόμενες και καταπιεσμένες κοινωνικές ομάδες , ρόλων που δημιουργούν μεσολαβητικές πρωτοπορείες που παραγοντίζουν και που συνήθως έχουν και αυξημένα προνόμια και βάσεις ακολουθητών των γραμμών που εκπορεύονται. (περισσότερα…)

συνέχεια