3η Παρέμβαση σε γειτονιές της Κομοτηνής, και στο ΕΚΑΒ

Σήμερα 4/6/2020 έγινε εκ νέου παρέμβαση σε γειτονιές της πόλης και ποιο συγκεκριμένα στην περιοχή της Νέας Μοσυνούπολης, επίσης κρεμάστηκε πανό στο ΕΚΑΒ ενώ καθ όλη την δράση μοιράστηκαν κείμενα σε περαστικούς, αυτοκίνητα και σπίτια και πετάχτηκαν εκατοντάδες τρικάκια.

Ανοιχτή Συνέλευση Ενάντια στην Κρατική Διαχείριση της Πανδημίας

συνέχεια

Παρέμβαση σε γειτονιές της Κομοτηνής

Στις 28 και 29 Νοέμβρη έγινε παρέμβαση σε γειτονιές της πόλης ενάντια στην κρατική διαχείριση της πανδημίας με τρικάκια πανό και μοίρασμα κειμένων σε κατοίκους και περαστικούς. Υπήρχε πολύ καλό κλίμα ενώ η παρεμβάσεις εξελίχθηκαν σε μικρές πορείες με δυνατό παλμό.

Η παρεμβάσεις έγιναν από την Ανοιχτή Συνέλευση Ενάντια στην Κρατική Διαχείριση της Πανδημίας η οποία συνέλευση συγκροτήθηκε μετά από κάλεσμα σε συγκέντρωση για την επέτειο της 17 Νοέμβρη.

Η ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΣΕ ΕΞΑΡΣΗ

Από την αρχή της πανδημίας βρεθήκαμε όλοι/όλες σε μία πρωτόγνωρη κατάσταση, με την κυβέρνηση να παίρνει σαν πρώτο μέτρο τον εγκλεισμό ενώ μέσω της καταστολής και της προπαγάνδας των ΜΜΕ επιτεύχθηκε ο συμβιβασμός της κοινωνίας στις νέες συνθήκες. Την ώρα που η κοινωνία βρισκόταν κλεισμένη και τρομοκρατημένη στα σπίτια της, τα οικονομικά νταλαβέρια της κυβέρνησης με κάθε λογής καιροσκόπο βρισκόταν σε εξέλιξη, βάζοντας την υγεία σε δεύτερη μοίρα.

(περισσότερα…)
συνέχεια

Κείμενο του Νίκου Μαζιώτη για τις συνεχείς μεταγωγές της συντρόφισσας Πόλας Ρούπα εν όψει των 2 δικών του Επαναστατικού Αγώνα.

27/11/2020

Είναι γνωστό ότι από τα τέλη Σεπτεμβρίου έχει ξεκινήσει ο τελευταίος κύκλος των δικών του Επαναστατικού Αγώνα, το εφετείο της 5ης δίκης με κυριότερη υπόθεση την απόπειρα απόδρασης με ελικόπτερο που πραγματοποίησε η συντρόφισσα Πόλα Ρούπα το 2016 για την απελευθέρωση τη δική μου κι άλλων κρατουμένων από τις φυλακές Κορυδαλλού, 2 απαλλοτριώσεις τραπεζών (τράπεζα Πειραιώς στο νοσοκομείο Σωτηρία και της Εθνικής τράπεζας στη Μαλεσίνα), κατοχή εκρηκτικών και όπλων, ενώ από τις 2 Νοεμβρίου έχει ξεκινήσει το εφετείο της 3ης δίκης για την επίθεση το 2014 του Επαναστατικού Αγώνα στο παράρτημα της ΕΚΤ, την ΤτΕ και το γραφείο του ΔΝΤ, επίθεση επίσης για την οποία η συντρόφισσα έχει καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη.              

Είναι επίσης γνωστό ότι από τον περασμένο Μάρτιο, μετά τη στάση των κρατουμένων γυναικών στις φυλακές Κορυδαλλού στην οποία πρωτοστάτησε η συντρόφισσα Ρούπα και αφορούσε αιτήματα για την αποσυμφόρηση των φυλακών και μέτρα προστασίας των κρατουμένων από την πανδημία του κορωνοϊού, η συντρόφισσα απήχθη τη νύχτα της 21ης Μαρτίου και μεταφέρθηκε από ειδικές αστυνομικές δυνάμεις στις φυλακές του Ελαιώνα Θηβών. Είναι κατανοητό ότι και οι δύο δίκες θα κρατήσουν αρκετούς μήνες λόγω του πολιτικού χαρακτήρα και της βαρύτητάς τους, λόγω των σοβαρών κατηγοριών και των βαριών καταδικών -σε 120 χρόνια κάθειρξη, κατά συγχώνευση 65 και ισόβια και 25 χρόνια έχει καταδικαστεί η συντρόφισσα αντίστοιχα για τις δύο υποθέσεις- και άρα η ομαλή διεξαγωγή τους θα επέβαλε την παραμονή της συντρόφισσας στις φυλακές Κορυδαλλού όλο το διάστημα διεξαγωγής τους για να προετοιμάσει και να οργανώσει την πολιτική και νομική υπεράσπισή της, την επικοινωνία με δικηγόρους, όπως έχει γίνει άλλωστε σε όλες τις δίκες του Επαναστατικού Αγώνα που έχουν κρατήσει αρκετό καιρό. Όμως το κράτος, προφανώς για εκδίκηση και για να υπονομεύσει τη διαδικασία των δύο αυτών πολιτικών δικών του Επαναστατικού Αγώνα επέλεξε από τις 30 Σεπτεμβρίου την τακτική της αυθημερόν μεταγωγής της συντρόφισσας από τον Ελαιώνα στο δικαστήριο των φυλακών Κορυδαλλού σε κάθε συνεδρίαση και την επαναμεταγωγή της αμέσως μετά το τέλος της διαδικασίας ή την επόμενη ημέρα πίσω στις φυλακές Ελαιώνα.                                                                                     

Οι δίκες του Επαναστατικού Αγώνα όλα αυτά τα χρόνια έχουν αφήσει εποχή και μια μεγάλη παρακαταθήκη στη σύγχρονη κοινωνική και πολιτική ιστορία. Είναι προφανές ότι το κράτος με τις συνεχείς μεταγωγές της συντρόφισσας Ρούπα επιδιώκει να υποβαθμίσει τις δίκες του Επαναστατικού Αγώνα που έχουν ήδη αρχίσει και έχουν ως κύρια κατηγορούμενη τη συντρόφισσα. Επιπλέον, παρά την υποκριτική στάση του υπουργείου ‘‘Προστασίας του Πολίτη’’ το οποίο για την προστασία τάχα των κρατουμένων από τον κορονοϊό έχει πάρει ακραία μέτρα περιορισμού των δικαιωμάτων τους όπως απαγόρευση επισκεπτηρίων, απαγόρευση αδειών, περιορισμό των πραγμάτων που μπορούν να λαμβάνουν, οι συνεχείς μεταγωγές της συντρόφισσας την εκθέτουν στον κίνδυνο μόλυνσης καθώς οι αστυνομικοί -πολλοί έχουν μολυνθεί- και οι κλούβες των μεταγωγών είναι επίσης εστίες μόλυνσης για τους κρατούμενους. Να επισημανθεί ότι ήδη ο κορωνοϊός παρά τα ‘‘επιτυχημένα’’ μέτρα που προβάλλει η Γ. Γραμματεία ‘‘Αντεγκληματικής’’ πολιτικής έχει εισχωρήσει σε αρκετές φυλακές, στις 16 από τις 34, και ήδη 2 κρατούμενοι έχουν πεθάνει στις φυλακές Διαβατών. Επίσης με τις συνεχείς μεταγωγές η συντρόφισσα στερείται των ημερομισθίων εργασίας που μετρούν ευεργετικά στο τελικό υπολογισμό επιμέτρησης ποινής μέχρι το όριο αίτησης χορήγησης αναστολής στα 3/5 της ποινής και ουσιαστικά αυξάνει την παραμονή της στη φυλακή.                                                  

Ο Επαναστατικός Αγώνας ως οργάνωση τόσο με τη δράση του όσο και τα φυλακισμένα μέλη του που υπεράσπισαν τις πολιτικές τους επιλογές και παρέμειναν αμετανόητα είναι διαχρονικά στόχος και πρώτη προτεραιότητα της κρατικής κατασταλτικής πολιτικής. Η επιλεκτική αυτή στάση του κράτους απέναντι στη συντρόφισσα Ρούπα που δεν παραδόθηκε ούτε το 2013 ούτε το 2014 μετά τη σύλληψή μου στο Μοναστηράκι, παραμένοντας στην ‘‘παρανομία’’ για χρόνια, που συνέχισε τη δράση του Επαναστατικού Αγώνα και επιχείρησε με την απόπειρα απόδρασης με το ελικόπτερο να ακυρώσει τις κατασταλτικές επιτυχίες του κράτους, είναι κομμάτι της ειδικής αντιμετώπισης που υφίστανται τα αμετανόητα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα: φυλακές τύπου Γ΄ το 2015, βαριές καταδίκες σε ισόβια και εκατοντάδες χρόνια, εγκλεισμός του γιου μας στο Ψυχιατρείο του Παίδων μετά τη σύλληψη τη συντρόφισσας το 2017 και αφαίρεση της γονικής μέριμνας του γιου μας από μας, απομονώσεις, συνεχείς μεταγωγές τώρα της συντρόφισσας, αποτελούν μέρος της ειδικής αντιμετώπισης της κρατικής κατασταλτικής πολιτικής εναντίον μας. Επιπλέον η συντρόφισσα Ρούπα εκτός της αγωνιστικής της δράσης και στάσης όλα αυτά τα χρόνια βρίσκεται στο στόχαστρο και λόγω της στάσης των κρατουμένων γυναικών τον περασμένο Μάρτιο στον Κορυδαλλό με αίτημα την αποσυμφόρηση των φυλακών και μέτρων προστασίας των κρατουμένων από τον COVID-19, αλλά και για την εξέγερση των κρατουμένων γυναικών στις φυλακές του Ελαιώνα στις 9 Απριλίου όταν πέθανε μια κρατούμενη από τη μη μεταφορά της στο νοσοκομείο λόγω της εγκληματικής αδιαφορίας των αρχών των φυλακών Ελαιώνα. Θα πρέπει επίσης να επισημανθεί ότι ακόμα και οι μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης στα πλαίσια της κύριας πολιτικής της ατζέντας που συνοψίζεται στο δόγμα ‘‘νόμος και τάξη’’ καθώς και οι διακηρυγμένες μεταρρυθμίσεις στο άμεσο μέλλον που αφορούν τον σωφρονιστικό κώδικα, όπως τροποποιήσεις για τις άδειες και την επαναφορά των φυλακών τύπου Γ΄- Πειθαρχικών στοχεύουν μεταξύ άλλων και εμάς ως πολιτικούς εχθρούς του καθεστώτος. Είναι βέβαιο ότι το κράτος θα επιδιώξει να μας κρατήσει όσο γίνεται περισσότερο στη φυλακή ακόμα και πέρα από τα υφιστάμενα όρια χορήγησης της αναστολής με τους ισχύοντες νόμους.  

Νίκος Μαζιώτης – μέλος του Επαναστατικού Αγώνα                                                         

Δ΄ πτέρυγα φυλακών Δομοκού

συνέχεια

ΚΟΜΟΤΗΝΗ: Ενημέρωση απο 17 Νοέμβρη 2020

Μετά το διάγγελμα της κυβέρνησης για αποκλεισμό των πανεπιστημίων αποφασίσαμε να καλέσουμε σε συγκέντρωση στο προαύλιο των σχολών της παλιάς νομικής . Αν και περικυκλωμένη από κάθε λογής αστυνομικούς και συνεχείς ελέγχους σε όποιων περνούσε από τον πεζόδρομο και γενικότερα πέριξ της παλιάς νομικής, πολύς κόσμος με βάσει τα δεδομένα της Κομοτηνής αλλά και της ημέρας, πλαισίωσε το κάλεσμα.
Για πάνω από 3 ώρες ακουγόταν από τη μικροφωνική του στεκιού μουσική αλλά και το ηχογραφημένο κείμενο. Η συγκέντρωση έληξε με συνθήματα και ανοιχτή συνέλευση πάνω στο θέμα της κρατικής διαχείρισης της πανδημίας.
Καθ όλη τη διάρκεια της συγκέντρωσης υπήρχε περιφρούρηση του χώρου ενώ μετά την λήξη, σύντροφοι παρέμειναν στο Αναρχικό Στέκι Utopia A.D. διώχνοντας όποιων ασφαλίτη η ένστολο πλησίαζε τα κάγκελα της παλιάς νομικής από τον πεζόδρομο.
Με βάση τα δεδομένα της κατάστασης που επικρατεί στη χώρα αλλά και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της πόλης όσο αναφορά την πληθυσμιακή σύνθεση, θεωρούμε πως η συγκέντρωση πήγε καλά. Σε καμιά περίπτωση κανείς από τους συγκεντρωμένους ανθρώπους δεν ένιωσε απειλή, γίνανε κουβέντες, ανταλλάξαμε απόψεις, μοιράστηκαν κείμενα, πετάχτηκαν τρικάκια και η συνέλευση είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρων. Τέλος δεν έγινε καμία προσαγωγή ούτε επιβλήθηκε κανένα πρόστιμο.

Η ΧΟΥΝΤΙΚΗ ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

(περισσότερα…)
συνέχεια

Η Γυναικεία Επανάσταση στη Πολωνία (video & φωτογραφίες)

Λάβαμε

Η Γυναικεία Επανάσταση στη Πολωνία

Για πάνω από μια δεκαετία, η πολωνική πολιτική μετατοπίζεται σταθερά προς την άκρα δεξιά. Από το 2005, η εξουσία ασκήθηκε εναλλάξ από δύο δεξιά κόμματα – PO (Citizen Platform) και PiS (Law and Justice). Ως φιλελεύθερο κόμμα, η PO κατευθύνονταν προς τον νεοφιλέλευθερο καπιταλισμό, σταδιακά διέλυσε μέτρα κοινωνικής ασφάλισης και έκανε το εργατικό δίκαιο πιο ευέλικτο. Το PiS παρουσιάστηκε ως το κόμμα των “απλών ανθρώπων”, ένα κόμμα που καταπολεμά τις οικονομικές καταχρήσεις των πολιτικών αντιπάλων του. Σε ηθικά ζητήματα, η PO επέτρεψε στον εαυτό της έναν ορισμένο φιλελευθερισμό, αν και παρέμεινε σίγουρα ένα συντηρητικό κόμμα, ενώ το PiS επέλεξε μια συμμαχία με την Καθολική Εκκλησία και μια εξαιρετικά συντηρητική κατεύθυνση. Ο αγώνας μεταξύ αυτών των δύο κομμάτων κυριάρχησε εντελώς στην πολιτική ζωή της Πολωνίας, οδηγώντας σε μόνιμους διαχωρισμούς τη κοινωνία. Ταυτόχρονα όλα τα αριστερά κόμματα, συμπεριλαμβανομένης της και το SLD, είχαν δυσφημιστεί από την προηγούμενη νεοφιλελεύθερη πολιτική τους και οδηγήθηκαν  στη στιγμή της κατάρρευσης τους. Τελικά, το PiS κέρδισε αυτόν τον πόλεμο κερδίζοντας τις κοινοβουλευτικές εκλογές το 2015 και το 2019 και τις προεδρικές εκλογές το 2015. Έκτοτε, το PiS εξακολούθησε να αναλαμβάνει κι άλλους τομείς του κράτους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εξ ορισμού πρέπει να παραμείνουν ανεξάρτητοι, όπως τα δικαστήρια . Επιπλέον, έγιναν σημαντικές αλλαγές στα δημόσια μέσα ενημέρωσης, τα οποία έγιναν επίσημα τα μέσα ενημέρωσης του κυβερνώντος κόμματος, χρησιμοποιώντας την πιο πρωτόγονη προπαγάνδα. Σε μεγάλο βαθμό, τα κρατικά μέσα ενημέρωσης είναι υπεύθυνα για το κύμα μίσους, πρώτα εναντίον των προσφύγων και στη συνέχεια κατά της κοινότητας των ΛΟΑΤΚ.
Μαζί με την απόκτηση πολιτικής δύναμης, η ακροδεξιά, μέσω χειραγώγησης των μέσων ενημέρωσης και αλλαγών στο εκπαιδευτικό σύστημα, συμμετείχε στη δημιουργία του μεγάλου φασιστικού μαχητικού κινήματος, του οποίου η ταυτότητα καθορίστηκε κυρίως από τον Μάρτιο της Ανεξαρτησίας, που πραγματοποιήθηκε στη Βαρσοβία στις 11 Νοεμβρίου (Πολωνική Ημέρα  Ανεξαρτησίας). Διοργανώνεται από φασιστικές οργανώσεις, όπως το ONR,  αρχικά συμμετείχαν αρκετές εκατοντάδες φασίστες. Από το 2010, ωστόσο, άρχισε να γίνεται μαζική πορεία, με το χρόνο να γίνεται επίσημο γεγονός με επικεφαλής τον πρόεδρο και τους πολιτικούς. Κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων, πραγματοποιήθηκαν πολλές επιθέσεις εναντίον έγχρωμων ανθρώπων, LGBTQ ατόμων και εμπρηστικές απόπειρες σε καταλήψεις.
Το αποτέλεσμα της πολιτικής εξουσίας, της εκστρατείας κατά των προσφύγων και των μη ετεροκανονιστικών ατόμων, καθώς και της τρομοκρατίας του δρόμου από την άκρα δεξιά, ήταν η συνεχής μετατόπιση του κοινωνικού συναισθήματος όλο και περισσότερο προς τα δεξιά. Οι υπερ-καθολικοί κύκλοι, που εκπροσωπούνται από τον οργανισμό Ordo Iuris, το χρησιμοποίησαν για να σφίξουν τους νόμους κατά της άμβλωσης. Μέχρι τώρα στην Πολωνία ίσχυε, ο λεγόμενος «συμβιβασμός για τις αμβλώσεις», που ήταν το αποτέλεσμα της πλήρους υποταγής των κρατικών αρχών στις εκκλησιαστικές αρχές. Επιτρεπόταν η άμβλωση μόνο σε τρεις περιπτώσεις – εάν η εγκυμοσύνη έθετε σε κίνδυνο τη ζωή της γυναίκας, εάν το έμβρυο ήταν σοβαρά ανάπηρο και εάν η εγκυμοσύνη ήταν αποτέλεσμα εγκλήματος (π.χ. βιασμός). Καθολικοί κύκλοι, έχοντας επίγνωση του γεγονότος ότι η κυβέρνηση εξαρτάται από αυτούς (ειδικά την εποχή της κρίσης COVID-19), οδήγησε το Συνταγματικό Δικαστήριο να αποφανθεί στις 22 Οκτωβρίου φέτος ότι η άμβλωση λόγω εμβρυϊκής ανωμαλίας είναι αντισυνταγματική. Ωστόσο, η κυβέρνηση, ελπίζοντας ότι μια τέτοια αλλαγή θα ήταν απαρατήρητη κατά τη διάρκεια μιας πανδημίας, υπολόγισε εσφαλμένα. Την εβδομάδα που το Δικαστήριο έλαβε αυτήν την απόφαση, άρχισαν διαμαρτυρίες σε όλη τη χώρα.
Για πρώτη φορά μετά το 1989, πραγματοποιούνται στην Πολωνία, τέτοιες μαζικές διαδηλώσεις, τόσο όσον αφορά τον αριθμό των συμμετεχόντων όσο και τον αριθμό των πόλεων και των χωριών στα οποία πραγματοποιούνται. Οι διαμαρτυρίες λαμβάνουν διάφορες μορφές – από παραδοσιακές διαδηλώσεις ή ποδηλατοπορείες μεταξύ πόλεων έως, αποκλεισμούς δρόμων, συμβολικές καταλήψεις, αστικές αμβλώσεις, “επισκέψεις” σε τοπικούς συντηρητικούς πολιτικούς, στα γραφεία ή τα διαμερίσματα τους. Επίσης, η Kaja Godek εμπνευστής αυτής της αλλαγής και μέλος της οργάνωσης Ordo Iuris (η οποία χρηματοδοτείται από την υπηρεσία πληροφοριών του Κρεμλίνου), αναγκάστηκε να μετακομίσει μετά από συστηματικές επισκέψεις στη βίλα της, στέλνονταν δέματα στη διεύθυνση της (για παράδειγμα, κρεμάστρες – ένα σύμβολο της έκτρωσης υπόγεια) και αδιάκοπα τηλεφωνήματα και μηνύματα.
Από την κοινωνική οργή δεν ξέφυγε ούτε η πρόεδρος του Δικαστηρίου, Τζούλια Πρίζιμπσκα. Οι διαδηλωτές επισκέπτονται τακτικά το σπίτι της στο Βερολίνο (ο σύζυγός της είναι ο πολωνός πρέσβης στη Γερμανία) – οι γείτονές τους, οι συνάδελφοί τους και οι τοπικοί επιχειρηματίες των οποίων οι υπηρεσίες χρησιμοποιήθηκαν από την Przyłębska ενημερώθηκαν για τις δραστηριότητές της για την κόλαση των γυναικών και η απάντησή τους ήταν απλά – δε θέλουμε καμία σχέση με εσάς! Επίσης στις Βρυξέλλες, καταργήθηκε η σύμβαση για τη χρήση των εγκαταστάσεων από τον Ordo Iuris.
Όλες αυτές οι ενέργειες δεν απαντώνται από την κυβέρνηση, τις υπηρεσίες και τους συμμάχους της. Ο ιδρυτής και ηγέτης του PiS, Jarosław Kaczyński, ο οποίος για χρόνια υπήρξε το άτομο με τη μεγαλύτερη επιρροή στη χώρα, παρά το γεγονός ότι δεν ήταν πρόεδρος ή πρωθυπουργός, ανακοίνωσε με μήνυμα που εκδόθηκε από την κρατική τηλεόραση, έκκληση για υπεράσπιση της καθολικής πίστης (πολλές διαμαρτυρίες κατευθύνθηκαν προς την εκκλησία) και για να πολεμήσουνε τον πόλεμο που οι αριστεροί κύκλοι κήρυξαν εναντίον της παραδοσιακής πολωνικής κουλτούρας. Ήταν μια σαφής συγκατάθεση για τη βία ακροδεξιών πολιτοφυλακών εναντίον των διαδηλωτών, καθώς ο Kaczyński παραχώρησε ατιμωρησία στους δράστες λέγοντας ότι «ο νόμος είναι στο πλευρό μας». Αυτό οδήγησε πολλές επιθέσεις σε γυναίκες από φασίστες. Ταυτόχρονα, η αστυνομία, λόγω της κλίμακας των διαδηλώσεων (περίπου 100.000 άτομα συμμετείχαν σε αυτές μόνο το περασμένο Σαββατοκύριακο στη Βαρσοβία), συμπεριφέρθηκε αρκετά παθητικά, τόσο προς τους διαδηλωτές όσο και προς τις πολιτοφυλακές που επιτέθηκαν στις διαδηλώσεις (φυσικά, επιθέσεις με δακρυγόνα σε ειρηνικές πορείες έπρεπε να πραγματοποιηθούν, άλλωστε είναι μια αγαπημένη δουλειά της αστυνομίας.) Αυτό οδήγησε σε μια κατάσταση όπου η συνολική υπεράσπιση της πορείας πραγματοποιήθηκε από αντιφασιστικές ομάδες και στους δρόμους πολλών πόλεων έγιναν ανοιχτές μάχες με φασίστες. Τις τελευταίες ημέρες, ωστόσο, η αστυνομία άρχισε να εισβάλλει παράνομα σε άτομα που σχετίζονται με τις διαμαρτυρίες, οπότε μπορούμε να περιμένουμε ένα μεγάλο κύμα καταστολής σε σύντομο χρονικό διάστημα, ειδικά επειδή οι διαδηλώσεις δεν είναι τόσο πολλές τις τελευταίες ημέρες.

Είναι πολύ σημαντικό ότι το κίνημα ενάντια στην κυβερνητική πολιτική γεννήθηκε εξ ολοκλήρου από τα κάτω. Φυσικά, οι αναρχικοί φεμινιστικοί και ελευθεριακοί κύκλοι έπαιξαν μεγάλο ρόλο, αλλά ο θυμός που ξέσπασε στους δρόμους είναι κυρίως έργο εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων σε ολόκληρη τη χώρα. Μέχρι στιγμής, ήταν δυνατόν να αποτρέψουμε να ηγηθούν στις διαμαρτυρίες πολιτικοί της αντιπολίτευσης, οι περισσότεροι από τους οποίους προέρχονται από την κατεστραμμένη PO. Οι φιλελεύθεροι θυμούνται ότι όταν πρόκειται για άμβλωση, ήταν τόσο συντηρητικοί όσο το PiS, και θα ήθελαν να χρησιμοποιήσουν την τρέχουσα επανάσταση μόνο για να ανακτήσουν την χαμένη δύναμη. Το ζήτημα του δικαιώματος στη νόμιμη, ασφαλή και ελεύθερη άμβλωση, με το οποίο εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν με πανό, ήταν η αιτία που οδήγησε τις μάζες στις τώρα αντικυβερνητικές διαδηλώσεις. Είναι δύσκολο να αγνοήσουμε το γεγονός ότι όλα αυτά συμβαίνουν στη μέση μιας παγκόσμιας πανδημίας, με την οποία η πολωνική (και όχι μόνο) κυβέρνηση είναι εντελώς ανίκανη να αντιμετωπίσει. Άτομα που εκνευρίζονται από την έλλειψη κοινωνικών παροχών, την αναποτελεσματική υγειονομική περίθαλψη και την αναποτελεσματική απάντηση στην πανδημία Covid-19, βγαίνουν στους δρόμους με αιτήματα την διάλυση της κυβέρνησης και  το διορισμό συμβουλευτικών συμβουλίων για τα δικαιώματα των γυναικών, μη ετερογενή άτομα, άτομα με αναπηρία, υγειονομική περίθαλψη, εκπαίδευση και δικαιώματα εργασίας. Δίνεται επίσης προσοχή στο πρόβλημα της κλιματικής κρίσης και στη παθητικότητα της κυβέρνησης σε αυτό το θέμα. Οι ακτιβιστές οργανώνουν πολλές ομάδες και δίκτυο για γυναίκες που θέλουν να κάνουν άμβλωση, όπως η Άμβλωση Χωρίς Σύνορα, οι οποίες παρέχουν πληροφορίες και βοήθεια για μια άμβλωση σε χώρες όπου είναι νόμιμη.

Είναι δύσκολο να πούμε με ποιο τρόπο θα εξελιχθεί η κατάσταση. Αφενός, μετά από δύο εβδομάδες συνεχούς πάλης, πολλοί άνθρωποι κουράζονται, το κράτος, μετά την αρχική παράλυση του, προετοιμάζει ήδη κατασταλτικές ενέργειες εναντίον μας, και οι πολιτικοί προσπαθούν όλο και περισσότερο να κερδίσουν παραπάνω ποσοστά υποστήριξης στις δημοσκοπήσεις. Από την άλλη πλευρά, αυτές οι δύο εβδομάδες έχουν δείξει σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους ότι δεν χρειάζεται να αποδεχτούν αυτό που επιβάλλει το κράτος σε αυτούς και ότι συνεργαζόμενοι μπορούν να το αντιμετωπίσουν. Πεθαίνουμε λόγω της νόμιμης απαγόρευσης των αμβλώσεων, πεθαίνουμε σε μια πανδημία λόγω μιας ανεπαρκούς υγειονομικής υπηρεσίας, όπου οι γιατροί πρέπει να επιλέξουν ποιον να βοηθήσουν, επειδή δεν υπάρχουν αρκετοί πόροι για όλους. Βαρεθήκαμε την εξουσία που θυσιάζει πάντα τη ζωή μας. Όποια και να είναι η κατάληξη του νόμου περί αμβλώσεων στη Πολωνία είτε αποδυναμωθεί είτε όχι η ακροδεξιά (καθώς ο αγώνας πιθανότατα θα συνεχιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα), δεν θα αλλάξει το γεγονός ότι ένα τόσο μεγάλο μέρος της κοινωνίας ένιωσε πως η πολιτική δραστηριότητα δεν αφορά μόνο πολιτικούς και «επαγγελματίες ακτιβιστές», αλλά είναι κάτι που μπορεί να είναι σημαντικό μέρος της ζωής όλων.

Anarcho-feminists broadcasting from Poland

contact to Abortion Without Borders: https://aborcjabezgranic.pl/

short movie from protests in Poznan:

κείμενο στα αγγλικά:

Women revolution in Poland

(περισσότερα…)
συνέχεια