ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ

Στις 6 Ιανουαρίου 2010 στην Άγκυρα έγινε συγκέντρωση με σκοπό την συμπαράσταση στον κρατούμενο αρνητή στράτευσης Enver Aydemir. Στο χώρο της παρέμβασης (λεωφόρο Yuksel) τους περίμεναν οι μπάτσοι οι οποίοι τους περικύκλωσαν και ζήτησαν από τα άτομα που συμμετείχαν στην παρέμβαση να δείξουν τις ταυτότητές τους (κάτι το οποίο στην Τουρκία θεωρείται συνηθισμένη κατάσταση με απώτερο σκοπό το φακέλωμα των διαδηλωτών). Οι αστυνομικές δυνάμεις που ήταν γύρω στους 100 επιτέθηκαν στους συγκεντρωμένους (από τους οποίους οι περισσότεροι ήταν αναρχικοί) χωρίς λόγο και συνέλαβαν 23 άτομα.

Κατά τη διάρκεια της μεταφοράς των συλληφθέντων στα κρατητήρια ασκήθηκε βία, σεξουαλική παρενόχληση και προσβολές. Κατηγορήθηκαν για υποκίνηση του λαού προς άρνηση στράτευσης και για αντίσταση κατά της αρχής. Οι διαδηλωτές αναγκάστηκαν δια της βίας να υπογράψουν τις κατασκευασμένες από την αστυνομία καταθέσεις. Κατά την κράτησή τους οι διαδηλωτές χρησιμοποίησαν το μόνο δικαίωμα που τους απέμεινε δηλαδη αυτό της σιωπής και το ίδιο βράδυ γνωστοποιήθηκε σε Κων/πόλη, Άγκυρα και Σμύρνη. (περισσότερα…)

συνέχεια

Ενάντια σε στολές και ομοιομορφία

Ενάντια σε στολές και ομοιομορφία.

Οι εργαζόμενοι δεν είναι μπάτσοι καμιάς εταιρίας.

 

Τα τελευταία χρόνια η κρατική καταστολή γίνεται όλο και πιο έντονη σε όλες τις πτυχές της ζωής μας. Η αντίσταση σε οποιαδήποτε απόφαση της πολιτική και οικονομικής εξουσίας παρεμποδίζεται με κάθε τρόπο είτε αυτός είναι νομικά καλυμμένος είτε όχι (κήρυξη απεργιών ως παράνομες ή καταχρηστικές, εκβιασμοί σε εργασιακούς χώρους, ποινικοποίηση φιλικών και κοινωνικών σχέσεων, εισβολή σε κοινωνικούς χώρους, προληπτικές προσαγωγές και γενικότερα ποινικοποίηση και στοχοποίηση ιδεών και αγωνιζόμενων ανθρώπων). Η παρουσία ένστολων στην καθημερινότητα μας, η οποία στηρίζεται μέσω της προπαγάνδας των Μ.Μ.Ε., έχει στόχο την εδραίωση της, στις συνειδήσεις της κοινωνίας ως φυσιολογική και απαραίτητη. Τέτοιου είδους αντιλήψεις θα γυρίσουν μπούμερανκ σε αυτούς που τις υιοθετούν και ενώ τώρα δεν έχουν διάθεση να αγωνιστούν κάποτε θα τους είναι αναγκαίο.

Το πανεπιστήμιο το οποίο ήταν ανέκαθεν χώρος διακίνησης ελεύθερων ιδεών άρχισε να υιοθετεί την εξουσιαστική δομή τη κοινωνίας, από την απεριόριστη εξουσία των καθηγητών, τον τρόπο που γίνονται οι γενικές συνελεύσεις (βλ. μικρή βουλή), την ύπαρξη κομματικών παρατάξεων, τις εκλογές, τα ρουσφέτια μέχρι και τους μπάτσους επιτηρητές στις εξετάσεις. Οπότε δεν μας φαίνεται παράλογη η πληροφορία ότι μέχρι πρότινος φύλακες/θυρωροί θα μεταλλαχθούν σε φύλακες/ένστολους μπάτσους. (περισσότερα…)

συνέχεια

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΞΕΡΑ ΣΑΣ ΑΠ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

Την Παρασκευή 10/07/2009 και ώρα 07:30 ο πρύτανης και οι παρατρεχάμενοι του έκαναν μια προσπάθεια να κλείσουν το αυτοδιαχειριζόμενο στέκι UTOPIA A.D. που βρίσκεται δίπλα στο αμφιθέατρο της παλιάς νομικής δείχνοντας έτσι ποιοι πραγματικά είναι, τι συμφέροντα εξυπηρετούν και με ποιο τρόπο.

Έτσι λοιπόν χωρίς κάποια αφορμή μια τετραμελή επιτροπή με εργάτες παραβίασαν την πόρτα, έβγαλαν τα πράγματα του στεκιού και ‘βάλαν στη θέση τους κάτι ¨σαβούρες¨ υποτιθέμενο εξοπλισμό γραφείου.

Είναι η δεύτερη φορά που γίνεται κάτι τέτοιο την ίδια εποχή (η πρώτη φορά ήταν το καλοκαίρι του 2005 όπου το έπραξαν με επιτυχία). Το απόγευμα της ίδιας μέρας ανακαταλάβαμε το στέκι και αυτή τη φορά δεν έχουμε σκοπό να κάνουμε τα λάθη του παρελθόντος. Η πρυτανική αρχή λειτούργησε στα μουλωχτά και δια της βίας κάτι που δε θα περάσει έτσι, θα το τραβήξουμε όσο πάει και αν το συνεχίσουν θα πάρουν τις ανάλογες απαντήσεις.

(περισσότερα…)

συνέχεια

Δολοφονία Κρατούμενης – Ξυλοδαρμός του Γ. Δημητράκη

18/03/2009 η Κατερίνα Γκουλιώνη, κατά τη διάρκεια πειθαρχικής της μεταγωγής από τις φυλακές της Θήβας στην Αλικαρνασσό, βρέθηκε νεκρή στις 6 το πρωί στο καράβι. Ήταν δεμένη με χειροπέδες πισθάγκωνα και χτυπημένη στο πρόσωπο. Οι κρατούμενες της Θήβας έχουν ξεκινήσει στάση και αρνούνται να μπουν στα κελιά

18/03/2009 ο Γιάννης Δημητράκης ξυλοκοπήθηκε στα ντους των φυλακών Αλικαρνασσού από τον Περίανδρο και άλλους δυο κρατούμενους (ο ένας πρώην αστυνομικός). Ο Περίανδρος μετά τον τσαμπουκά του δέχτηκε επίθεση από ομάδα κρατουμένων όπου και φιλοδωρήθηκε με χαστούκια και κλωτσιές ενώ φώναζε συνεχώς το όνομα του αρχιφύλακα να πάει για να τον βοηθήσει μιας και κανείς άλλος δεν πήγαινε…

Ο Γιάννης είναι καλά στην υγεία του μπήκανε στη μέση άλλοι κρατούμενοι και τους τραβήξανε, οι οποίοι προφανώς μετά οργανώθηκαν και αντεπιτέθηκαν στο κελί του Περίανδρου όπου δεν έμεινε τίποτα όρθιο.Στην Αλικαρνασσό ο Δημητράκης μετά το γράμμα αλληλεγγύης του προς τον Πάλλη, δεχόταν απειλές από τους ανθρωποφύλακες και έστειλαν το μαντρόσκυλο τους να …..καθαρίσει…Αλλά υπολόγιζε χωρίς τους ξενοδόχους

(Γ. Δημητράκης: Αναρχικός κρατούμενος)

(Περίανδρος: Χρυσαυγίτης κρατούμενος και πρώην αστυνομικός )

(Β. Πάλλης κρατούμενος που συμμετείχε στις εξεγέρσεις τον φυλακών )

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕ ΦΤΑΝΟΥΝ ΟΙ ΣΦΑΙΡΕΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΦΤΑΝΟΥΝ ΤΑ ΜΑΝΤΡΟΣΚΥΛΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ

 

Η ΣΙΩΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ

ΑΝΤΙΒΙΑ ΣΤΗ ΒΙΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

συνέχεια

Σ’ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΖΟΜΠΙ

Σε μια κοινωνία που αργοπεθαίνει με το τηλεκοντρόλ στο χέρι μέσα στην μπόχα των ψευδαισθήσεων, η εκτέλεση του Αλέξη λαμβάνεται από κάποιους σαν μια λεπτομέρεια…

Έτσι και αλλιώς ο θάνατος διαφημίζεται παντού και τα κίνητρα ενός μπάτσου (ψυχασθενή, φασίστα ή άριστα εκπαιδευμένου, δεν έχει σημασία) αναγνωρίζονται από μερίδα της κοινωνίας ως νόμιμα. Πολλοί δουλεύουν για να επιτευχθεί αυτή η αθλιότητα. Τα πρότυπα της υγιούς κοινωνίας αναπαράγονται με σταθερούς ρυθμούς σπίτι-σχολείο-δουλειά-γάμος-διασκέδαση.

Σ’ αυτήν την πόλη όπου η ταξική σύνθεση συμπίπτει ως επί των πλείστων με την εθνική σύσταση, μοιάζει περιττό να πούμε ότι ακριβώς όπως το κεφάλαιο έτσι και η εθνική ενότητα έρχεται σε αυτό τον κόσμο βουτηγμένη στο αίμα. Δίπλα στους μαζικούς τάφους της κατανάλωσης και της επιτυχίας με κάθε μέσο πολλοί είναι αυτοί που ακόμα χειροκροτούν την φαρσοκωμωδία που λέγεται πατρίς-θρησκεία-οικογένεια.

Επίσης αρκετοί είναι αυτοί που αφήνουν τα προσχήματα και προσπαθούν να επιβάλλουν τον εφιάλτη που κουβαλάνε στο νομοταγές μυαλό τους. Όπως έγινε και στις 10/12/2008 όταν ¨αγανακτισμένοι¨ καταστηματάρχες, πατριώτες, εκδότες, νοικοκυραίοι, φασίστες και ευυπόληπτοι πολίτες επιτέθηκαν με τις πλάτες των μπάτσων έξω από το κτήριο της Παλιάς Νομικής για να προστατεύσουν όπως έλεγαν τις περιουσίες τους από τους αναρχικούς που ήρθαν με πούλμαν να καταστρέψουν την πόλη.

Σε όλους αυτούς που ξέρασαν, χωρίς ντροπή και τσίπα την «ανησυχία» τους για τις ζημιές των μαγαζιών που δήθεν θα γινόντουσαν.

Σε όλους αυτούς που τράφηκαν με τέτοιους εμετούς και χόρτασαν.

Σε όλους αυτούς τους αδίστακτους που δεν στάθηκαν ούτε ένα λεπτό να λογαριάσουν που είναι το δίκαιο και που το άδικο.

Σε όλους αυτούς, θα αποδώσουμε αυτό που τους αξίζει, την φρίκη της ίδιας τους της ύπαρξης.

Θα τους θυμίσουμε ότι οι μόνες καταστροφές το μόνο πλιάτσικο που έγινε σε αυτήν την πόλη ήταν εκείνο στις 29/01/1990 όταν οι ίδιοι και οι όμοιοι τους ξέσπασαν πάνω στα μειονοτικά μαγαζιά της πόλης.

 

ΑΙΣΧΡΗ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ

UTOPIA A.D.

συνέχεια

Για τη στάση της αριστεράς στις κινητοποιήσεις το 2008

Η προσπάθεια καταστολής μιας εξέγερσης από την αστυνομία και τα ΜΑΤ είναι πάντα αναμενόμενη. Η προσπάθεια καταστολής μιας εξέγερσης από αγανακτισμένους, βολεμένους, (ηθελημένα) παραπληροφορημένους και πάνω απ’ όλα νομοταγείς πολίτες είναι και αυτή αναμενόμενη. Αυτό που μάλλον θα έπρεπε να περιμένουμε αλλά δεν περιμέναμε είναι η στάση των αριστερών (και κάποιων αντιεξουσιαστών) φοιτητομπαμπάδων οι οποίοι την Πέμπτη 11/12/08 βοήθησαν την καταστολή και πυρόσβεση μιας πρωτοφανούς για τα δεδομένα της πόλης σειράς κινητοποιήσεων πιο αποτελεσματικά από τους ένστολους.

Όταν εκείνη τη μέρα κλειστήκαμε στη Παλιά Νομική από τον υποκινούμενο όχλο, το λογικό (για να μην πούμε αυτονόητο) για κάποιον που θεωρεί τον εαυτό του επαναστάτη, είναι να κρατήσει την ψυχραιμία του και να απαντήσει μαχητικά σε μια τέτοια πρόκληση. Αντ’ αυτού είδαμε αριστερούς συνδικαλιστές να τρέχουν σαν αποκεφαλισμένα κοτόπουλα πανικοβάλλοντας και αποπροσανατολίζοντας τους συγκεντρωμένους με τις τόσο αγαπημένες τους ντουντούκες, καλώντας δήθεν σε συνέλευση,  το αποτέλεσμα της οποίας ήταν φυσικά παρασκηνιακά προαποφασισμένο από τους ίδιους. Απόδειξη το ότι πριν καν ξεκινήσει η ¨συνέλευση¨ είχαν ήδη γίνει τηλεφωνήματα σε νομάρχες-βουλευτές-δημοσιοκάφρους και λοιπούς πολιτικάντηδες, φέρνοντας έτσι προ τετελεσμένου ότι το θέμα της ¨συνέλευσης¨ θα είναι η ¨ασφαλής φυγάδευση¨ των συγκεντρωμένων και όχι οτιδήποτε άλλο, όπως μια δυναμική απάντηση στην καταστολή και μια ενδεχόμενη συνέχεια των κινητοποιήσεων.

Πέραν, όμως, της μέγιστης ξεφτίλας του να καλείς για προστασία αυτούς που μέχρι πριν λίγη ώρα έβριζες και ονόμαζες πολιτικούς σου εχθρούς, έγινε ολοφάνερο πόσο πολύ γραμμένη (και που!) έχουν την αμεσοδημοκρατία που τόσο συχνά επικαλούνται οι διάφοροι φοιτητομπαμπάδες που την ώρα της  δήθεν συνέλευσης έκαναν μόνοι τους πηγαδάκια με τους πιο πάνω πολιτικάντηδες. Τελικά οι αληθινοί προβοκάτορες, πράκτορες και υπάλληλοι του κράτους κάθονται αριστερά και δεν φοράνε κουκούλες…

συνέχεια