Δολοφονία Κρατούμενης – Ξυλοδαρμός του Γ. Δημητράκη

18/03/2009 η Κατερίνα Γκουλιώνη, κατά τη διάρκεια πειθαρχικής της μεταγωγής από τις φυλακές της Θήβας στην Αλικαρνασσό, βρέθηκε νεκρή στις 6 το πρωί στο καράβι. Ήταν δεμένη με χειροπέδες πισθάγκωνα και χτυπημένη στο πρόσωπο. Οι κρατούμενες της Θήβας έχουν ξεκινήσει στάση και αρνούνται να μπουν στα κελιά

18/03/2009 ο Γιάννης Δημητράκης ξυλοκοπήθηκε στα ντους των φυλακών Αλικαρνασσού από τον Περίανδρο και άλλους δυο κρατούμενους (ο ένας πρώην αστυνομικός). Ο Περίανδρος μετά τον τσαμπουκά του δέχτηκε επίθεση από ομάδα κρατουμένων όπου και φιλοδωρήθηκε με χαστούκια και κλωτσιές ενώ φώναζε συνεχώς το όνομα του αρχιφύλακα να πάει για να τον βοηθήσει μιας και κανείς άλλος δεν πήγαινε…

Ο Γιάννης είναι καλά στην υγεία του μπήκανε στη μέση άλλοι κρατούμενοι και τους τραβήξανε, οι οποίοι προφανώς μετά οργανώθηκαν και αντεπιτέθηκαν στο κελί του Περίανδρου όπου δεν έμεινε τίποτα όρθιο.Στην Αλικαρνασσό ο Δημητράκης μετά το γράμμα αλληλεγγύης του προς τον Πάλλη, δεχόταν απειλές από τους ανθρωποφύλακες και έστειλαν το μαντρόσκυλο τους να …..καθαρίσει…Αλλά υπολόγιζε χωρίς τους ξενοδόχους

(Γ. Δημητράκης: Αναρχικός κρατούμενος)

(Περίανδρος: Χρυσαυγίτης κρατούμενος και πρώην αστυνομικός )

(Β. Πάλλης κρατούμενος που συμμετείχε στις εξεγέρσεις τον φυλακών )

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕ ΦΤΑΝΟΥΝ ΟΙ ΣΦΑΙΡΕΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

ΦΤΑΝΟΥΝ ΤΑ ΜΑΝΤΡΟΣΚΥΛΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ

 

Η ΣΙΩΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ

ΑΝΤΙΒΙΑ ΣΤΗ ΒΙΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

συνέχεια

Σ’ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΖΟΜΠΙ

Σε μια κοινωνία που αργοπεθαίνει με το τηλεκοντρόλ στο χέρι μέσα στην μπόχα των ψευδαισθήσεων, η εκτέλεση του Αλέξη λαμβάνεται από κάποιους σαν μια λεπτομέρεια…

Έτσι και αλλιώς ο θάνατος διαφημίζεται παντού και τα κίνητρα ενός μπάτσου (ψυχασθενή, φασίστα ή άριστα εκπαιδευμένου, δεν έχει σημασία) αναγνωρίζονται από μερίδα της κοινωνίας ως νόμιμα. Πολλοί δουλεύουν για να επιτευχθεί αυτή η αθλιότητα. Τα πρότυπα της υγιούς κοινωνίας αναπαράγονται με σταθερούς ρυθμούς σπίτι-σχολείο-δουλειά-γάμος-διασκέδαση.

Σ’ αυτήν την πόλη όπου η ταξική σύνθεση συμπίπτει ως επί των πλείστων με την εθνική σύσταση, μοιάζει περιττό να πούμε ότι ακριβώς όπως το κεφάλαιο έτσι και η εθνική ενότητα έρχεται σε αυτό τον κόσμο βουτηγμένη στο αίμα. Δίπλα στους μαζικούς τάφους της κατανάλωσης και της επιτυχίας με κάθε μέσο πολλοί είναι αυτοί που ακόμα χειροκροτούν την φαρσοκωμωδία που λέγεται πατρίς-θρησκεία-οικογένεια.

Επίσης αρκετοί είναι αυτοί που αφήνουν τα προσχήματα και προσπαθούν να επιβάλλουν τον εφιάλτη που κουβαλάνε στο νομοταγές μυαλό τους. Όπως έγινε και στις 10/12/2008 όταν ¨αγανακτισμένοι¨ καταστηματάρχες, πατριώτες, εκδότες, νοικοκυραίοι, φασίστες και ευυπόληπτοι πολίτες επιτέθηκαν με τις πλάτες των μπάτσων έξω από το κτήριο της Παλιάς Νομικής για να προστατεύσουν όπως έλεγαν τις περιουσίες τους από τους αναρχικούς που ήρθαν με πούλμαν να καταστρέψουν την πόλη.

Σε όλους αυτούς που ξέρασαν, χωρίς ντροπή και τσίπα την «ανησυχία» τους για τις ζημιές των μαγαζιών που δήθεν θα γινόντουσαν.

Σε όλους αυτούς που τράφηκαν με τέτοιους εμετούς και χόρτασαν.

Σε όλους αυτούς τους αδίστακτους που δεν στάθηκαν ούτε ένα λεπτό να λογαριάσουν που είναι το δίκαιο και που το άδικο.

Σε όλους αυτούς, θα αποδώσουμε αυτό που τους αξίζει, την φρίκη της ίδιας τους της ύπαρξης.

Θα τους θυμίσουμε ότι οι μόνες καταστροφές το μόνο πλιάτσικο που έγινε σε αυτήν την πόλη ήταν εκείνο στις 29/01/1990 όταν οι ίδιοι και οι όμοιοι τους ξέσπασαν πάνω στα μειονοτικά μαγαζιά της πόλης.

 

ΑΙΣΧΡΗ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ

UTOPIA A.D.

συνέχεια

Για τη στάση της αριστεράς στις κινητοποιήσεις το 2008

Η προσπάθεια καταστολής μιας εξέγερσης από την αστυνομία και τα ΜΑΤ είναι πάντα αναμενόμενη. Η προσπάθεια καταστολής μιας εξέγερσης από αγανακτισμένους, βολεμένους, (ηθελημένα) παραπληροφορημένους και πάνω απ’ όλα νομοταγείς πολίτες είναι και αυτή αναμενόμενη. Αυτό που μάλλον θα έπρεπε να περιμένουμε αλλά δεν περιμέναμε είναι η στάση των αριστερών (και κάποιων αντιεξουσιαστών) φοιτητομπαμπάδων οι οποίοι την Πέμπτη 11/12/08 βοήθησαν την καταστολή και πυρόσβεση μιας πρωτοφανούς για τα δεδομένα της πόλης σειράς κινητοποιήσεων πιο αποτελεσματικά από τους ένστολους.

Όταν εκείνη τη μέρα κλειστήκαμε στη Παλιά Νομική από τον υποκινούμενο όχλο, το λογικό (για να μην πούμε αυτονόητο) για κάποιον που θεωρεί τον εαυτό του επαναστάτη, είναι να κρατήσει την ψυχραιμία του και να απαντήσει μαχητικά σε μια τέτοια πρόκληση. Αντ’ αυτού είδαμε αριστερούς συνδικαλιστές να τρέχουν σαν αποκεφαλισμένα κοτόπουλα πανικοβάλλοντας και αποπροσανατολίζοντας τους συγκεντρωμένους με τις τόσο αγαπημένες τους ντουντούκες, καλώντας δήθεν σε συνέλευση,  το αποτέλεσμα της οποίας ήταν φυσικά παρασκηνιακά προαποφασισμένο από τους ίδιους. Απόδειξη το ότι πριν καν ξεκινήσει η ¨συνέλευση¨ είχαν ήδη γίνει τηλεφωνήματα σε νομάρχες-βουλευτές-δημοσιοκάφρους και λοιπούς πολιτικάντηδες, φέρνοντας έτσι προ τετελεσμένου ότι το θέμα της ¨συνέλευσης¨ θα είναι η ¨ασφαλής φυγάδευση¨ των συγκεντρωμένων και όχι οτιδήποτε άλλο, όπως μια δυναμική απάντηση στην καταστολή και μια ενδεχόμενη συνέχεια των κινητοποιήσεων.

Πέραν, όμως, της μέγιστης ξεφτίλας του να καλείς για προστασία αυτούς που μέχρι πριν λίγη ώρα έβριζες και ονόμαζες πολιτικούς σου εχθρούς, έγινε ολοφάνερο πόσο πολύ γραμμένη (και που!) έχουν την αμεσοδημοκρατία που τόσο συχνά επικαλούνται οι διάφοροι φοιτητομπαμπάδες που την ώρα της  δήθεν συνέλευσης έκαναν μόνοι τους πηγαδάκια με τους πιο πάνω πολιτικάντηδες. Τελικά οι αληθινοί προβοκάτορες, πράκτορες και υπάλληλοι του κράτους κάθονται αριστερά και δεν φοράνε κουκούλες…

συνέχεια

Πέμπτη 11/12/08

Πέμπτη 11/12/08: ¨αγανακτισμένοι¨ πολίτες, καταστηματάρχες και χρυσαυγίτες υποκινούμενοι από το τοπικό (παρα-) κράτος και δεξιές φυλλάδες, εκφοβιστικά μηνύματα από τους τοπικούς ¨πολιτικούς άρχοντες¨, επιτίθενται και πολιορκούν (με την συμπαράσταση της αστυνομίας) φοιτητική πορεία στο κτίριο της παλιάς Νομικής.

Νομίζοντας προφανώς ότι η πόλη τους ανήκει, από τότε τα φασιστοειδή με τη στήριξη πάντα των άνωθεν φυλλάδων, καθιέρωσαν τις βόλτες έξω απ’ τις φωλιές τους με συνθήματα, φυλλάδια και υλικές ζημιές σε αριστερά και αναρχικά στέκια (πάντα ξημερώματα, βέβαια, όταν οι χώροι ήταν άδειοι διότι μέχρι εκεί φτάνει η υπέρμετρη πατριδόκαβλη ανδρεία τους…).

ΩΣ ΕΔΩ! Πίσω στα λαγούμια σας εσείς και όσοι σας στηρίζουν – συγκαλύπτουν. Από εδώ και πέρα τίποτα δεν θα μείνει αναπάντητο… Και για ότι συμβεί στο εξής δεν θα σας σώσει κανένα ¨αρχαίο ελληνικό πνεύμα¨!

ΥΓ 1: …Και με τα ελάχιστα περσικά που ξέρουμε, θα βάλουμε τέλος στο δίλημμα σας: ΕΠΙ ΤΑΣ!

ΥΓ 2: Τέλος, όσο αναφορά την εφημερίδα ¨ο Χρόνος¨, οφείλουμε να ξεκαθαρίζουμε ότι είτε ελληνικές είτε τουρκικές οι τράπεζες θα καούν μαζί με τα τυπογραφεία της…

 

 

 

συνέχεια

Οι φυλακές δεν ήταν ποτέ χώροι αναμόρφωσης και σωφρονισμού

«Ακόμα και αν οι φυλακές μετατραπούνε από αποθήκες ανθρώπων σε υπερπολυτελή ξενοδοχεία, ακόμα και αν οι καθημερινοί ξυλοδαρμοί κρατουμένων αντικατασταθούν με ύπουλες συμβάσεις και αφομοιωθούν από σωφρονιστικές πολιτικές ενταγμένες στα πρότυπα των ¨ανθρωπίνων δικαιωμάτων¨, ακόμα και αν τα ¨λευκά¨ κελιά γίνουν ¨ροζ¨, ακόμα και αν η ηρωίνη παραχωρήσει τη θέση της στη μεθαδόνη, θα παραμείνουμε παντοτινοί εχθροί κάθε οικοδομήματος που μας στερεί την ελευθερία…»

Γ. ΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ, Γ.ΒΟΥΤΣΗΣ-ΒΟΓΙΑΤΖΗΣ, Π.ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

 

Οι φυλακές δεν ήταν ποτέ χώροι αναμόρφωσης και σωφρονισμού. Ήταν, από το μεσαίωνα όταν και συνελήφθη η ιδέα αυτού που σήμερα ξέρουμε ως ¨φυλακή¨, και είναι χώροι εγκλεισμού και τρομοκρατίας. Δημιουργήθηκαν για να λαδώνουν τα γρανάζια της εξουσίας μέσω του εκφοβισμού της ¨μάζας¨ και της βίαιης καταστολής όσων παρεκκλίνουν απ’ αυτήν, των ¨εγκληματιών¨. Γι’ αυτό ακριβώς και σήμερα που το καθήκον του εκφοβισμού το έχουν πλέον αναλάβει τα ΜΜΕ, οι μπάτσοι, οι ρουφιανοκάμερες, τα κόμματα και οι ¨καλοθελητές¨ χαφιέδες, οι φυλακές απομακρύνονται από τις πόλεις, όπου πλέον δεν χρειάζεται η φυσική τους παρουσία σαν φόβητρο, ώστε να διευκολυνθεί η 2η λειτουργία τους. Δηλαδή η καταστολή (και όπου χρειάζεται, η εξόντωση) των εγκλείστων και η δημιουργία συγχρώνος μιας ψεύτικης αίσθησης ελευθερίας στους ¨έξω¨, μιας αίσθησης ότι ο εγκλεισμός δεν είναι μέρος της δικιάς τους πραγματικότητας, κάτι το οποίο δεν ισχύει. Γιατί οι φυλακισμένοι με τους ¨ελεύθερους¨ πολίτες, τελικά, δεν διαφέρουν και πολύ, αφού σ’ αυτή την κοινωνία ο οποιοσδήποτε είναι εν δυνάμει ¨εγκληματίας¨.

Η ουσία της φυλακής παραμένει ίδια, το ίδιο απάνθρωπη με πριν. Μια υποθετική φυλακή με πραγματικό σκοπό την αναμόρφωση και επανένταξη των κρατουμένων σε ένα υποθετικό κράτος πρόνοιας είναι αδύνατο να υπάρξει σε μια κοινωνία σαν αυτή που ζούμε. Γιατί μια κοινωνία ιεραρχικά δομημένη, γεμάτη ανισότητες και με κυρίαρχο τρόπο κάθε μέρους της το κέρδος (όχι κατ’ ανάγκη οικονομικό, αλλά και συναισθηματικό, ¨ηθικό¨ κτλ) έχει ως φυσικό επακόλουθο την παραγωγή ανταγωνιστικότητας, φθόνου και βίας, που όταν αυτά δεν εξυπηρετούν τους έχοντες, την εξουσία, όποιοι και να ‘ναι αυτοί (κράτος, εταιρείες, εκκλησία κτλ) ονομάζονται ¨εγκληματικότητα¨. Συνεπώς η καταπολέμηση της ¨εγκληματικότητας¨ δεν χρειάζεται φυλακές και εγκλεισμό, αλλά τον αγώνα για μια δίκαιη και ελεύθερη κοινωνία. Έναν αγώνα στον οποίο οι φυλακές στέκονται εμπόδιο, έναν αγώνα που δεν μπορεί παρά να περάσει πάνω από τα συντρίμμια όλων των φυλακών…

ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ Η ΕΜΦΑΤΙΚΗ

ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΗ ΤΗΝ ΣΥΝΟΛΙΚΗΣ

ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

 

 

 

 

 

 

 

 

UTOPIA A.D. –   ΛΕΓΕΩΝΑ ΤΩΝ ΥΠΕΡΗΡΩΩΝ – ΑΝΕΝΤΑΧΤΟΙ

συνέχεια

Καταγγελία σε όλους μας αναφορικά με τις πλημμύρες της 17ης Νοεμβρίου

Λόγω του τριήμερου των βροχοπτώσεων με αποκορύφωμα τις πλημμύρες της 17ης Νοεμβρίου πολλά χωριά και αγροτικές περιοχές στο Νομό Ροδόπης αντιμετώπισαν προβλήματα από καταστροφές, ενώ ως αποκορύφωμα είχαμε τις εκκενώσεις σε Μελέτη, Ήφαιστο και το Αλάν Γκουγιού (η Μελέτη κατοικείται από τουρκογενείς μουσουλμάνους και το Αλάν Γκουγιού από τσιγγάνους…) Αν και σε ορισμένες περιοχές υπήρχαν αντιπλημμυρικά έργα-μηχανήματα, αυτά δεν λειτούργησαν καθόλου.

Βέβαια η πυροσβεστική και τα οποιοδήποτε σωστικά συνεργεία λειτούργησαν ¨εγκαίρως¨. Πράγμα για το οποίο σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αισθανόμαστε ευγνωμοσύνη ή να αποδώσουμε εύσημα σε όλους αυτούς, ανάγοντάς τους σε ήρωες. Γιατί πολύ απλά τι σημαίνει ΕΓΚΑΙΡΩΣ; Το να βρίσκονται, προτετελεσμένου γεγονότος, παρόντες στην καταστροφή ή το να υπήρχε πρόνοια για την αποφυγή της; Άλλωστε ας μην ξεχνάμε τους νεκρούς από τις πυρκαγιές του καλοκαιριού που αποδεικνύουν την εγκληματική ανικανότητα του κράτους και της εξουσίας. (περισσότερα…)

συνέχεια