[Αθήνα] Κείμενο ενόψει της κινητοποίησης κατά της σκλαβιάς στις φυλακές των ΗΠΑ

Columbus-Ohio «Αν δεν μπορούμε να ζήσουμε σαν ανθρώπινα πλάσματα,
τουλάχιστον να πεθάνουμε σαν άνθρωποι»
(σύνθημα των εξεγερμένων στις φυλακές Άττικα, 1971)

Στις 9 Σεπτέμβρη 1971 οι 1.200 περίπου κρατούμενοι των φυλακών Άττικα της Πολιτείας της Νέας Υόρκης καταλαμβάνουν τρία συγκροτήματα και συλλαμβάνουν ως ομήρους 38 φύλακες και υπαλλήλους. Στα αιτήματά τους περιλαμβάνονται η χορήγηση αμνηστίας και η απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων στις ΗΠΑ. Αμέσως, δυνάμεις της Εθνοφρουράς κυκλώνουν τις φυλακές, στις 13 Σεπτέμβρη γίνεται επέμβαση της Αστυνομίας. Πάνω από 1.000 αστυνομικοί και εθνοφρουροί παίρνουν μέρος στη μάχη που διαρκεί 90 λεπτά. Ελικόπτερα, υπεριπτάμενα των φυλακών, ρίχνουν δακρυγόνα και τα πληρώματά τους καλούν με μεγάφωνα τους κρατούμενους να παραδοθούν. Οι αστυνομικοί και οι στρατιώτες εν μέσω δακρυγόνων εξαπολύουν καταιγιστικά πυρά. Ο τελικός απολογισμός είναι 43 νεκροί, ενώ οι τραυματίες ξεπερνούν τους 250. Η εικόνα της φυλακής μετά τη σφαγή θυμίζει πεδίο μάχης. Συγχρόνως, ξεσπά κύμα αντιδράσεων σε όλες τις ΗΠΑ και κυρίως από την πλευρά της μαύρης κοινότητας. Εξάλλου, το 85% των κρατουμένων στις φυλακές Άττικα ήταν μαύροι. Παρά την αιματηρή της κατάληξη η εξέγερση ενίσχυσε το αίσθημα της ενότητας και της μαχητικότητας της μαύρης κοινότητας των ΗΠΑ.

Τη δεκαετία του 1970 το σύστημα φυλακών στις ΗΠΑ κλυδωνιζόταν, σε πολλές φυλακές άνθρωποι ξεσηκώνονταν, έδιναν μάχες και ανακτούσαν τη ζωή και το σώμα τους απ’ τις φυτείες-φυλακές.

Σήμερα στις ΗΠΑ βρίσκονται 2,5 εκατομμύρια φυλακισμένοι/ες, αρκετές από τις φυλακές έχουν ιδιωτικοποιηθεί αλλά ακόμα και αυτές που δεν έχουν ιδιωτικοποιηθεί στηρίζουν τη λειτουργία τους εξαναγκάζοντας τους/ις φυλακισμένους/ες να δουλεύουν με ισχνές ή και καθόλου απολαβές σε πολυεθνικούς κολοσσούς, σε φυτείες, στην στρατιωτική βιομηχανία κλπ. Αυτό δεν είναι τίποτε άλλο παρά δουλεία. Συγχρόνως, ανθρωποφύλακες επιτηρούν την κάθε κίνηση και επιβάλλουν πειθαρχικά και όχι μόνο μέτρα. Οι φυλακές εξαρτώνται ολοένα περισσότερο απ’ τη σκλαβιά και τον βασανισμό για να διατηρούν τη σταθερότητά τους. Μπορεί ν’ αντικατέστησαν το μαστίγιο με σπρέι πιπεριού, αλλά πολλά από τ’ άλλα βασανιστήρια παραμένουν: απομόνωση, καθίσματα καθήλωσης, ξεγύμνωμα και σωματικοί έλεγχοι. (περισσότερα…)

συνέχεια

Παρέμβαση στα πλαίσια της εβδομάδας αλληλεγγύης στους αναρχικούς κρατούμενους

ΕικόναΕικόνα1Στα πλαίσια της εβδομάδας αλληλεγγύης στους αναρχικούς κρατούμενους πραγματοποιήθηκε στις 30/08 παρέμβαση στη κεντρική πλατεία Κομοτηνής με πανό μοίρασμα κειμένου και τρικάκια (τρικάκια πετάχτηκαν το ίδιο βράδυ και σε άλλα κεντρικά σημεία και γειτονιές)

ANARXIKOI KRATOYMENOI 1

ANARXIKOI KRATOYMENOI 2

συνέχεια

Για την εβδομάδα αλληλεγγύης αναρχικών κρατουμένων 23-30/08/2016

posterΧρόνια τώρα λαμβάνονται κλήσεις από τις διάφορες κρατικές υπηρεσίες καταστολής για τη διεξαγωγή έρευνας με μόνο κριτήριο την πολιτική ιδιότητά των υπόπτων . Η ιδιότητα αυτή είναι του αναρχικού κυρίως αυτού που μετατρέπει τις ιδέες του σε πράξεις , αυτού που οπλίζει τις επιθυμίες του και κάνει με όποιον τρόπο μπορεί την επίθεση του στην εξουσία. Η κάθε λοιπόν έρευνα αναφέρεται στις πιθανές διώξεις συντροφισσών /ων σύμφωνα με τους νόμους της «δημοκρατίας» τους. Η αστυνομική δίωξη που ξεκινά από κείμενα μέχρι και οποία άλλη δράση δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο στους κύκλους της αναρχίας . Αντίθετα υπάρχει παρελθόν αντίστοιχων διώξεων σε χώρες όπως η Ιταλία, η Χιλή κ.α. που είναι έντονη η παρουσία συντροφισσών /ων που προωθούν την άμεση δράση και τις παρεμβατικές ενέργειες. Η κοινή επιδίωξη της σύγχρονης διεθνής αστυνομίας είναι η αποτροπή της αναρχικής προπαγάνδας της πράξης και της διάχυσης των ιδεών μας. Για αυτό δεν διστάζουν σε αυτές τις περιπτώσεις να καταργούν την εξευγενισμένη βιτρίνα της «δημοκρατίας» που δήθεν επιτρέπει την «ελεύθερη διακίνηση λόγου και ιδεών» Έτσι αποσύρονται και οι οποιεσδήποτε ψευδαισθήσεις που μπορεί να διατηρούν κάποιοι. Τα πράγματα είναι πλέον ξεκάθαρα «η αναρχική δράση ή ο λόγος ή θα είναι παράνομα ή δεν θα είναι τίποτα!» Αυτή τη στιγμή η νέα μορφή καταστολής εφαρμόζεται σε αρκετούς αιχμαλώτους μας που βρίσκονται σε καθεστώς ομηρίας με κατηγορίες βασισμένες αφ’ενός στην πολιτική θεση τους αφ’ετέρου έχοντας αναλάβει την πολιτική ευθύνη των πράξεων τους και των οργανώσεων τους. Στο μέλλον είναι βέβαιο ότι αυτή η στρατηγική της προληπτικής καταστολής, των διώξεων με το μέγιστο των ποινών, των fast track δικαστηρίων αλλά και της προσπάθειας απομόνωσης και φίμωσης, θα εφαρμοστεί παντού ,θα προσπαθήσουν τουλάχιστον ,εκτός των αιχμαλώτων μας, και σε αναρχικά στέκια και σε αυτοργανωμένα εγχειρήματα που υπερασπίζονται και διαδίδουν τις αναρχικές αξίες. Παράλληλα αυτά τα τελευταία δικαστήρια αποτελούν μια πρόβα τζενεράλε του νέου δόγματος που θέλει να εφαρμόσει το κράτος. Ο νέος τρόπος καταστολής είναι ουσιαστικά μια αναβάθμιση των προηγουμένων δογμάτων που εγκαθιδρύει την προληπτική καταστολή του ανατρεπτικού λόγου από την μεριά των αιχμαλώτων μας. Η συγγραφή και διανομή πρακτικών εγχειριδίων δράσης ή κειμένων που προωθούν το αναρχικό αντάρτικο πόλης , θα αντιμετωπίζονται ως ¨ τρομοκρατικές πράξεις¨ επισύροντας χρόνια κάθειρξης. Η εξουσία με αυτόν τον τρόπο επιδιώκει να μετρήσει αντιδράσεις και σιωπές, και όσο σιωπούμε τόσο αυτές οι πρακτικές θα αναβαθμίζονται . Όλα αυτά σχηματίζουν μια αλυσίδα καταστολής και φίμωσης του αναρχικού λόγου. (περισσότερα…)

συνέχεια

Μπάτσοι Φασίστες Δολοφόνοι

Ανοικτή επιστολή κρατουμένων προς συναρμόδιους υπουργούς δημόσιας τάξης και δικαιοσύνης:
Στις 3 Αυγούστου 2016, ο προσφάτως αποφυλακισθείς και  πρώην συγκρατούμενός μας, Pëllumb Marnikollaj, πηγαίνει στο  ΑΤ Πατησίων, ως όφειλε, προκειμένου να δώσει το παρόν στο πλαίσιο των περιοριστικών όρων που του είχαν επιβληθεί μετά την υφ’όρων απόλυσή του. Κάτω από ανεξήγητες- μέχρι στιγμής- συνθήκες καταλήγει στον Ερυθρό Σταυρό και από εκεί στο νεκροτομείο. Λίγο πριν θαφτεί ως ανώνυμος – παρ’ ότι τα στοιχεία του ήταν γνωστά στις αρχές- παραλαμβάνουν τη σωρό του οι συγγενείς του, οι οποίοι επικαλούνται βασανιστήρια και εκπαραθύρωση.

Δεν είμαστε εμείς αρμόδιοι να κρίνουμε τι πραγματικά συνέβη. Έχουμε όμως τόσες χιλιάδες λόγους, όσοι και οι κρατούμενοι στις ελληνικές φυλακές, για να μη πιστέψουμε την εκδοχή της ΕΛ.ΑΣ. Όχι μόνο επειδή τόσο άτσαλα προσπάθησε να κουκουλώσει το γεγονός, ούτε επειδή οι εξηγήσεις της έρχονται σε αντίθεση με την κοινή λογική (ελάτε τώρα, κύριοι της ΕΛ.ΑΣ. Ποιός θα μπορούσε να πιστέψει ότι όχι ένας κρατούμενος, αλλά ακόμα και κάποιος πολίτης που πηγαίνει να βγάλει ταυτότητα κυκλοφορεί ανενόχλητος στα γραφεία των αστυνομικών τμημάτων ανοιγοκλείνοντας παράθυρα;).

Έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε την εκδοχή που δίνει η οικογένεια του αδικοχαμένου συγκρατούμενού μας γιατί καθένας από εμάς έχει γνωρίσει στο πετσί του τις κτηνωδίες που λαμβάνουν χώρα στα ανακριτικά γραφεία των αστυνομικών τμημάτων. Και εάν δεν έχουμε άμεση εμπειρία εκπαραθύρωσης, αρκετοί από εμάς έχουμε, ωστόσο, την εμπειρία της απειλής της ως μια καθόλου πρωτότυπη ανακριτική μέθοδο. Καθένας από εμάς, επίσης, έχει εντυπωσιαστεί από το γεγονός ότι τα παράθυρα των αστυνομικών τμημάτων είναι στολισμένα με «ζαρντινιέρες».

(περισσότερα…)

συνέχεια