YPG International: Τρία χρόνια κατοχής – τρία χρόνια αντίστασης

Τρία χρόνια κατοχής – τρία χρόνια αντίστασης.

Σήμερα, 20 Ιανουαρίου, είναι η επέτειος τριών ετών κατάληψης του Αφρίν. Τον Ιανουάριο του 2018, το φασιστικό τουρκικό κράτος υπό το καθεστώς του Ερντογάν ξεκίνησε την φημισμένη “επιχείρηση Olive Branch” (Κλαδί Ελαίας) με την υποστήριξη χιλιάδων τζιχαντιστών μισθοφόρων. Στην ιδεολογική συμμαχία της τουρκικής κυβέρνησης (των κομμάτων MHP-AKP) και των ισλαμιστών έχουν αντισταθεί οι Μονάδες Προστασίας του Λαού και οι Μονάδες Προστασίας των Γυναικών -YPG και YPJ- με μια ηρωϊκή αντίσταση, για πάνω από δύο μήνες.

Το Αφρίν ήταν ίσως η πιο ειρηνική περιοχή όλης της Συρίας, ανέγγιχτη από τον πόλεμο και τις συγκρούσεις μέχρι την έναρξη της εισβολής. Το Αφρίν ήταν επίσης μία από τις περιοχές όπου αναπτύχθηκε σε σημαντικό βαθμό η κοινωνική οργάνωση που βασιζόταν στα διδάγματα και τις ιδέες του Αμπντουλά Οτσαλάν, ενός Κούρδου που μάχεται για την ελευθερία.

Η δημοκρατία του λαού, κοινόβια ζωή, οικολογικά προγράμματα και η απελευθέρωση των γυναικών, όλα επιτεύχθηκαν εκεί. Το Αφρίν έγινε ένας τόπος προσφυγιάς για εκατοντάδες Γιεζιντίτες που απέδρασαν από τον γενοκτονικό τρόμο του πολυαποκαλόμενου Islamic State, βρίσκοντας ένα νέο και πρωτίστως ασφαλές σπίτι στο Εφρίν. Σήμερα το Αφρίν είναι ερειπωμένο. Οι τζιχαντιστές κλέβουν και διαλύουν ό,τι ανήκε στους κατατρεγμένους κατοίκους της αλλά και ακόμα σε όσους έμειναν πίσω. Το περιβάλλον της περιοχής, η ιστορία της, οι τόποι πολιτισμού, όλα συστηματικά βεβηλώνονται. Οι γυναίκες απαγάγονται και βιάζονται και με βία ανήλικα κορίτσια γίνονται νύφες-τρόπαια. Με την αποδοχή του ΝΑΤΟ, η Τουρκία διαπράττει εγκλήματα πολέμου, στοχοποιώντας τον τοπικό πληθυσμό μέσω τρίτων, ειδικότερα την τζιχαντιστική ένωση γνωστή ως “Εθνικός Συριακός Στρατός”. Από την αρχή της πολεμικής τους επιχείρησης “Κλαδί Ελαίας”, η Τουρκία όχι μόνο επεδίωξε το σχέδιο βραχυπρόθεσμης πολεμικής κατοχής, αλλά και την πλήρη ένταξη της περιοχής στην Τουρκία. Σήμερα, τα παιδιά στο Αφρίν διδάσκονται με τουρκικά βιβλία, ιδέες και ιδεολογίες. Όλα στην παιδεία γράφονται στα τουρκικά ενώ η τουρκική λίρα και η τουρκική ταχυδρομική υπηρεσία έχει αναλάβει όλες τις οικονομικές και εφοδιαστικές πτυχές της περιοχής. Σε συνδυασμό με το χτίσιμο τείχους γύρω από τα κατεχόμενα εδάφη, μιλάμε για στυγνή επιχείρηση προσάρτισης. Αλλά το Αφρίν δεν είναι μόνο ένας τόπος γεμάτος ιστορίες από απαίσια εγκλήματα και καταπίεση. Είναι ένας τόπος γεμάτος ελπίδα, μόχθο και αντίσταση. Πολυάριθμοι διεθνιστές πήραν μέρος στην αντίσταση του Αφρίν. Από όλα τα μέρη του κόσμου, από τις πιο ποικιλόμορφες αντιστάσεις και ιδεολογικές καταβολές, οι σύντροφοί μας συμμετείχαν στην στρατιωτική και πολιτική εργασία. Κατά τη διάρκεια της αντίστασης, φίλοι μας όπως ο Kendal Breizh (Olivier François Jean Le Clainche), Şahin Hüseyni (Haukur Hilmarrson), Hêlîn Qereçox (Anna Campbell) και δεκάδες ακόμη φίλοι μας έπεσαν.

Στο Κουρδιστάν λέμε “Şehid Namirin” – οι μάρτυρές μας δεν πεθαίνουν. Οι μάρτυρές μας δεν πεθαίνουν γιατί θα τους θυμόμαστε και θα συνεχίσουμε τις προσπάθειές τους και τις επιθυμίες τους. Γιατί το να τους θυμόμαστε είναι να πολεμάμε και να πολεμάμε σημαίνει να τους θυμόμαστε. Για εμάς, η 20η μέρα του Ιανουαρίου είναι ημέρα μνήμης όσων φίλων έπεσαν και όσων λόγων τους ώθησαν και μας ωθούν να ενταχθούμε και να συμμετέχουμε σε αυτή την επανάσταση, να της δίνουμε μορφή και να την υπερασπιστούμε. Είναι ημέρα μνήμης για να θυμόμαστε πως είναι σημαντικό να διαχωρίζουμε εμάς από τον εχθρό, να μην ξεχνάμε τι έχει συμβεί και να αντλούμε δύναμη από αυτό για τους επόμενους μήνες, τα επόμενα χρόνια, τις επόμενες επιθέσεις. Για να θυμόμαστε πως μπορούμε όλοι να ενταχθούμε σε αυτή την επανάσταση και να προσφέρουμε στη Ροζάβα και την Αυτόνομη Διοίκηση Βόρειας και Ανατολικής Συρίας. Δεν έχει σημασία αν συμμετέχουμε στρατιωτικά ή κοινωνικά γιατί πρέπει να κατανοήσουμε το εξής: Η κοινωνία μπορεί να πετύχει μόνο με άμυνα και η άμυνα μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την κοινωνία.

Θέλουμε να τονίσουμε για άλλη μια φορά πως η Ροζάβα είναι μια επανάσταση όλων των ανθρώπων που συμμετέχουν εντός αυτής και προσφέρουν με σθένος και προσπάθεια. Η Ροζάβα είναι η γη όλων μας και μπορούμε να πραγματοποιήσουμε και να ζήσουμε εδώ ό,τι πάντα ονειρευόμασταν: Να χτίσουμε μια ελεύθερη ζωή. Όπως και πριν από εμάς, οι σύντροφοί μας, μέρα με τη μέρα, στο Ain Isa ή στο Til Temir, μάχονται ενάντια των εχθρών της επανάστασης, έτσι και εμείς ως διεθνιστές έχουμε κοινό καθήκον.

Εξαρτάται από εμάς να αποβάλλουμε τις κατοχικές δυνάμεις από το Αφρίν, τη Ροζάβα, το Κουρδιστάν και τη Μέση Ανατολή, μαζί με όλους τους ανθρώπους. Αυτό εξαρτάται από τον καθένα μας. Σήμερα θέλουμε ακόμα να θυμόμαστε τις πολλές στιγμές γέλιου, ευτυχίας, τις δυσκολίες που ζήσαμε και το πως όλοι μαζί, εμείς οι σύντροφοι, κοινά τις ξεπερνάμε και φωνάζουμε γεμάτοι σιγουριά για τη νίκη μας:

Ζήτω η αντίσταση του Αφρίν και του Κουρδιστάν! Μέχρι την απελευθέρωση όλων των κατεχόμενων εδαφών!

Κάτω ο φασισμός στην Τουρκία και δε όλο το κόσμο! Ζήτω η διεθνής αλληλεγγύη!

YPG International | Ιανουάριος 20, 2020

συνέχεια

Παρέμβαση στο κάλεσμα τον εκπαιδευτικών.

Παρέμβαση της ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ (πρώην Ανοιχτή
Συνέλευση Ενάντια στη Κρατική Διαχείριση της Πανδημίας)στο κάλεσμα τον
εκπαιδευτικών στα γραφεία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Από το ξέσπασμα της πανδημίας γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες της έξαρσης του κρατικού παραλογισμού. Με αφορμή τον covid η διεφθαρμένη κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει επιβάλει μια σειρά μέτρων που αποσκοπούν στον εγκλεισμό και στον εκφοβισμό της κοινωνίας. Η νέα κανονικότητα ταυτίζεται με το δόγμα ‘νόμος και τάξη’ , πάνω στο οποίο η κυβέρνηση έχει στήσει τόσο ιδεολογικά όσο και πρακτικά τον προσωπικό της στρατό . Η κατάργηση άσυλου και η αστυνόμευση του πανεπιστημίου είναι κάτι που προσπαθούν να επιτύχουν εδώ και χρόνια ( νόμοι Διαμαντοπόυλου , Γαβρόγλου κλπ ) και με τη σειρά της έρχεται η Νέα Τρομοκρατία για να τα θέσει σε εφαρμογή.

Το νέο σκηνικό που προσπαθεί να στήσει η κυβέρνηση στους χώρους των πανεπιστημίων, μας φανέρωσε από την πρώτη στιγμή τις σκοπιμότητες και τις επιδιώξεις που αποβλέπει από αυτό. Με τα όργανα της “τάξης” να αποτελούν τα μάτια και τα αυτιά της –η κυβέρνηση- σχεδιάζει να διαταράξει τις ισορροπίες της ακαδημαϊκής κοινότητας , θέτοντας την υποχείριο των ορέξεων της. Έτσι ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια πραγματικότητα όπου για τα θέματα του πανεπιστημίου τον πρώτο λόγο θα τον έχει η κυβέρνηση και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της και όχι οι άμεσα εμπλεκόμενοι (φοιτητές – ακαδημαϊκοί). Αυτό έγινε φανερό από την πρώτη κιόλας στιγμή καθώς το μέτρο, αφενός κοντεύει να εγκριθεί σε μια περίοδο που όλοι οι παραπάνω απουσιάζουν από τα πανεπιστήμια κι αφετέρου, παρά τις ενστάσεις των πρυτανικών αρχών η κυβέρνηση εμονικά επιμένει στο αρχικό της πλάνο.

Έτσι βλέπουμε να επιδιώκεται η δημιουργία ενός κατευθυνόμενου- αποστειρωμένου σκηνικού που σε τίποτα πια δεν θα θυμίζει τα ελεύθερα και ανοιχτά προς όλους πανεπιστήμια που έχουμε στο μυαλό μας. Με τα νέα μέτρα η ζωντάνια και η ελευθερία που απέπνεαν αναμένεται να αντικατασταθούν με τις απαγορεύσεις και την επιβολή του ελέγχου. Οι σερίφηδες των πανεπιστημίων δεν θα επιτρέπουν την είσοδο σε όποιον δεν καταγράφεται ως μέλος της εκάστοτε πανεπιστημιακής κοινότητας. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα τον τερματισμό της -άμεσης– αλληλεπίδρασης των σχέσεων των πανεπιστημίων με την κοινωνία. Ως συνέπεια όλων των παραπάνω οι ακαδημαϊκές αίθουσες θα κλείσουν τις πόρτες τους για όσους/ες από προσωπικό ενδιαφέρον επιθυμούν να παρακολουθήσουν μαθήματα και διαλέξεις. Επιπρόσθετα οι πόρτες θα κλείσουν για όσες/ους  επιδιώκουν να αξιοποιήσουν τις εγκαταστάσεις για να αθληθούν, να εκφραστούν καλλιτεχνικά η να διοργανώσουν πολιτιστικές και κοινωνικές εκδηλώσεις. Η είσοδος στα πανεπιστήμια θα γίνεται πλέον με τη χρήση bar code και  έπειτα από face control στις εισόδους, δημιουργώντας έτσι ένα σκηνικό το οποίο θα αποσκοπεί στον πλήρη έλεγχο του πανεπιστημιακού βίου Από τα παραπάνω αδιαμφισβήτητα γίνεται αντιληπτό πως -εκτός των άλλων-  στο στόχαστρο της κυβέρνησης τίθεται η άμβλυνση των κοινωνικών και πολιτισμικών ζυμώσεων

Σαν προέκταση των όσων προαναφέρθηκαν η παρουσία της αστυνομίας στα πανεπιστήμια δεν αποτελεί τροχοπέδη μονάχα για τις παραπάνω ζυμώσεις αλλά έρχεται και για να ευνουχίσει πολιτικά τους νέους ανθρώπους, να εξαφανίσει τις ριζοσπαστικές ανησυχίες και αναζητήσεις τους. Ανέκαθεν τα πανεπιστήμια αποτελούσαν εστίες διεκδίκησης κοινωνικών -πολιτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων . Από τη σφαγή του Τλατελόλκο  στον Χιλιανό χειμώνα και από το Μάη του 68’ στην κατάληψη του Μετσόβιου Πολυτεχνείου Αθηνών το 73’, βλέπουμε στα πανεπιστήμια να γεννιούνται αντιδράσεις- κινήματα και εξεγέρσεις που αφού πλαισιωθήκαν από την κοινωνική συνείδηση έμειναν χαραγμένα στην ιστορία, διαμορφώνοντας την κοινωνική και πολιτική πρόοδο. Αυτός ακριβώς είναι και ο συμβολισμός που προσπαθούν να υπονομεύσουν. Το βλέπουμε και το ζούμε καθημερινά στους δρόμους, τις γειτονίες και τις ζωές μας. Το είδαμε και στις επετείους όπου ο “δημοκρατικός” στρατός κατοχής περικύκλωσε τα πανεπιστήμια σε όλη τη χώρα και δεν δίστασε στιγμή να εισβάλει σε αυτά και να εξαπολύσει το μένος του. Σαν να γύρισε ο χρόνος πίσω, σαν να ζωντάνεψαν ξανά οι εικόνες της επταετίας.

Πλέον είναι στο χέρι μας…

-Η ΜΕ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΊΑ…Η ΜΕ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΤΑ ΝΈΑ ΠΡΟΣΩΠΕΊΑ

-Η ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ… Η ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΠΑΤΣΟΥΣ ΣΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΘΡΑΝΙΑ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ/ΚΟΜΟΤΗΝΗ 2021

συνέχεια

Πανό Αλληλεγγύης στον Δημήτρη Κουφοντίνα

Σήμερα Τρίτη 19/01/21 αναρτήσαμε πανό αλληλεγγύης στον αγωνιστή απεργό πείνας Δημήτρη Κουφοντίνα καθώς και στους υπόλοιπους πολιτικούς κρατούμενους απεργούς πείνας, αλληλέγγυους στον Δημήτρη Κουφοντίνα, τους Ν. Μαζιώτη (μέλος του Επαναστατικού Αγώνα), Γ. Δημητράκη, Β. Σταθόπουλο και Π. Γεωργιάδη.

Νίκη στον Αγώνα του Δημήτρη Κουφοντίνα

συνέχεια

Πανό & Συνθήματα για Τρέχοντα ζητήματα

Την περασμένη εβδομάδα πραγματοποιήσαμε παρεμβάσεις με πανό και συνθήματα σε κεντρικά σημεία της πόλης καθώς και στην παλιά νομική.

Οι κινήσεις έγιναν σε αλληλεγγύη με τα 8 διωκόμενα συντρόφια για την υπόθεση της ΑΣΣΟΕ και την στοχοποίηση του στεκιού, σε αλληλεγγύη με τον αναρχικό σύντροφο Ερόλ καθώς και για την επιθυμία της ακροδεξιάς κυβέρνησης να τοποθετήσει μπάτσους στα πανεπιστήμια.

συνέχεια

Δήλωση έναρξης Απεργίας Πείνας

Από σήμερα Σάββατο,16 Ιανουαρίου 2021, ξεκινάμε Απεργία Πείνας εις ένδειξη Αλληλεγγύης στο σύντροφο Δημήτρη Κουφοντίνα μέχρι να ικανοποιηθεί το αίτημά του να μεταφερθεί στις φυλακές Κορυδαλλού

Καταγγέλλουμε τη βίαιη μεταγωγή του με εισαγγελική εντολή στο Νοσοκομέιο παρά το ότι δήλωσε ότι δεν θέλει καμία ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Από τις φυλακές Δομοκού

Νίκος Μαζιώτης μέλος του Επαναστατικού Αγώνα

Γιάννης Δημητράκης

ΠΗΓΗ: athens indymedia

συνέχεια

Ιταλία: Εις Μνήμην της Αναρχικής Maria Ludovica Maschietto (14 Φεβρουαρίου 1932 – 29 Δεκεμβρίου 2020)

Μας Εστάλη.

Ακολουθούν τα λόγια με τα οποία δύο σύντροφοι θέλησαν να μνημονεύσουν τη Maria Ludovica Maschietto, γνωστή ως Marilù (14 Φεβρουαρίου 1932 – 29 Δεκεμβρίου 2020).

Αντίο Marilù, μαζί σου ένα άλλο κομμάτι της αναρχίας μου πεθαίνει. Σ’ ευχαριστώ που ήσουν πάντα ένα ασφαλές καταφύγιο για εμένα και τους ανθρώπους που αγαπούσα.

Σ’ ευχαριστώ που με τράβηξες μακριά από την απάθεια και την απογοήτευση όταν ήμουν 18 ετών και οι αναρχικοί μου φαίνονταν ένας σωρός μόνο λόγια και ηλίθιοι.

Επίσης σ’ ευχαριστώ παν απ’ όλα που μου δίδαξες το κριτικό πνεύμα και πως οι αναρχικοί δεν χρειάζονται ηγέτες, ότι η περιφρόνηση και η υπεροχή απέναντι στους αφελείς και αδαείς δεν πρέπει να βρουν χώρο στις καρδιές μας.

Ήθελα να σου πω κοιτάζοντας σε στα μάτια αλλά δεν είχα χρόνο…  συγχώρεσε με.

Σου χρωστάω πολλά, σε αγαπώ, δεν θα σε ξεχάσω.

Άλφρέντο

Φυλακή της Φεράρα

Συγχώρεσε με που παίρνω το λόγο διαβάζοντας ένα κείμενο και όχι αυτοσχεδιάζοντας μια ομιλία όπως θα άξιζε μία συντρόφισσα που έζησε μια ολόκληρη ζωή δίνοντας ό, τι μπορούσε – από πλευράς δυνάμεων, μέσων, ιδεών – στο αναρχικό κίνημα με την ίδια φυσικότητα με την οποία μιλούσε στο σαλόνι του σπιτιού της.

Η Marilù ήξερε πως θα μας άφηνε. Τα τελευταία λόγια που μου είπε πριν από λίγες μέρες ήταν: «Να με θυμάσαι πάντα». Ωστόσο, παρά την επίγνωση αυτή συνέχισε να κάνει σχέδια, προσπαθώντας να δώσει μέχρι την τελευταία στιγμή τη συμβολή της στον αγώνα για την αναρχία.

Η ανάμνηση της Marilù είναι δύσκολη, μάλιστα πολύ δύσκολη, γιατί δεν είναι μόνο μια προσωπική ιστορία, αλλά είναι μέρος της ιστορικής κληρονομιάς των επαναστατών. Αποτελείται από συνδέσμους, αλληλένδετες ιστορίες, ιδιαίτερα συλλογικές, αλλά και συγκρούσεις. Μας άφησε μαρτυρίες για την εμπειρία της Azione Rivoluzionaria, μεταξύ άλλων μέσω βιβλίων, τη συμβολή στη γέννηση της Επιτροπής «Gianfranco Faina» Ενάντια στις Φυλακές και την Καταστολή, υπερασπίστηκε τους κρατουμένους καθ ‘όλη τη διάρκεια της ζωής της.

Ήξερα την ιστορία του αναρχικού κινήματος από τα χείλη της, ακόμη και πριν από τα βιβλία. Κάποιοι μπορεί να πουν ότι είναι μεροληπτική ιστορία. Ναι είναι. Αυτό συμβαίνει επειδή είναι η ιστορία που λέγεται από εκείνους που υποστήριζαν πάντα την αναρχική δράση χωρίς να είναι απλός θεατές, μεταξύ της ευχαρίστησης ενός επιτυχημένου χτυπήματος και του πόνου να βλέπουμε τους συντρόφους να πεθαίνουν με τα όπλα στο χέρι ή στη φυλακή ή ακόμη χειρότερα, αποστασιοποιημένους από τις επαναστατικές πρακτικές.

Έτσι, χάρη στις ιστορίες της, προσπάθησα να ζήσω με το ίδιο πάθος, έμαθα να υπερασπίζομαι τις ίδιες αρχές, καθώς και να διατηρώ την ίδια οργή.

Η ανάμνηση της Marilù, όπως μας ζήτησε να κάνουμε, είναι συνεπώς να υπερασπιστούμε την επαναστατική υπόθεση, να την εφαρμόσουμε γνωρίζοντας ότι είναι γεμάτη από επιλογές που πρέπει να γίνουν. Μια συγκεκριμένη συμμετοχή δεν είναι μόνο αναπόφευκτη, αλλά αναγκαία. Γιατί αν πρέπει να περάσει το μπαστούνι – όπως συνηθίζουμε να λέμε σε τέτοιες περιπτώσεις -, τότε πρέπει να κάνουμε την ιστορία των επαναστατών δική μας, με ότι αυτό συνεπάγεται. Πρέπει να έχουμε το θάρρος να επιλέξουμε, να ξέρουμε πώς να είμαστε στην πλευρά. Στην πλευρά των εκμεταλλευόμενων, αλλά ακόμη περισσότερο από την πλευρά εκείνων που μεταξύ των εκμεταλλευόμενων, έχουν εγκαταλείψει κάθε δισταγμό, αγκαλιάζουν τον αγώνα για ελευθερία, χωρίς συμβιβασμούς και ειδικά χωρίς να αρνούνται τίποτα.

Σε εσάς Marilù, στους συντρόφους που πέθαναν αλλά έζησαν πλήρως, σε εκείνους που εξακολουθούν να πληρώνουν το τίμημα για τις επιλογές τους. Δεν αξίζετε τα δάκρυά μας, αλλά οτιδήποτε τρομάζει τους καταπιεστές.

Μάρκο

συνέχεια