Κείμενο του Σπύρου Χριστοδούλου από τις φυλακές Λάρισας

Αγαπημένοι μου Σύντροφοι και Συντρόφισσες, σήμερα στις 14/1/19 και ώρα 10:00π.μ. ξεκίνησα την απεργία πείνας που είχα προαναγγείλει ότι θα προβώ και σας υπόσχομαι ότι θα το φτάσω μέχρι τέλους, και όποιο και αν είναι το κόστος για την υγεία μου δεν μου καίγεται καρφί. Άλλωστε όλοι οι πραγματικοί αγώνες κερδίζονται με θυσίες. Θέλω να ξέρετε όλες και όλοι ότι σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου και θα μάχομαι πάντα για ένα ονειρεμένο αύριο, με γνώμονα το δίκαιο αψηφώντας το οποιαδήποτε κόστος. Άλλωστε η ζωή με τον θάνατο έχουν ένα κοινό σημείο με όλους μας, το πραγματικό, αληθινό και τίμιο αγώνα.

Οι τραμπουκισμοί και τα παράνομα χαρτιά που έστειλε ο εισαγγελέας εφετών Αθηνών Δράκος Περικλής εδώ στην φυλακή της Λάρισας, όπως επίσης και στην εισαγγελία της Χαλκίδος δεν θα περάσουν. Να ξέρετε, Συντρόφισσες και Σύντροφοι επειδή θα δώσω σκληρή μάχη με τους διώκτες μου, που δεν είναι άλλοι από την κρατική εξουσία, οτιδήποτε συμβεί άσχημο με την υγεία μου είναι απολύτως υπεύθυνοι ο εισαγγελέας εφετών Δράκος Περικλής και όσοι τον διορίσανε να επιλυθεί τις ποινές μου, όπως επίσης και όσοι δεν φέραν αντίρρηση στον βρώμικο  χειρισμό του, να μου κλέψει τα χρόνια που έχω εκτίσει κουτσαίνοντας στα βρώμικα κολαστήρια τους.

Οποιοδήποτε και να είναι το κόστος για μένα, θέλω να γελάτε και να ξέρετε ότι σας αγαπώ όλους και όλες σας. Σας στέλνω μια ζεστή αγκαλιά στον καθένα σας και στη καθεμία σας ξεχωριστά και όπως επίσης όσους έχω στενοχωρήσει ανεξαρτήτως του ποιος έχει δίκιο ή όχι. Ένα είναι το στοιχείο που θα μας ενώνει πάντα, ότι βαδίζουμε στο ίδιο μονοπάτι έχοντας απέναντι μας τους εχθρούς και θα τους πολεμάμε με κάθε μέσω που θα διαθέτουμε.

Ζήτω η Αναρχία

Σπύρος Χριστοδούλου, Φυλακές Λάρισας  

συνέχεια

Απομαγνητοφωνημένη η εκδήλωση με την Π. Ρούπα και τον Ν. Μαζιώτη “Ε. Ο. ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ κρίση και επαναστατική προοπτική” (για τα 15 χρόνια του Α. Σ . UTOPIA A.D.)

1ος Εισηγητής

Ευχαριστούμε όσους ήρθατε να στηρίξετε την εκδήλωση. Είναι για τα γενέθλια, για τα 15 χρόνια του στεκιού όπως ξέρετε. Σήμερα η μέρα είναι αφιερωμένη στον Επαναστατικό Αγώνα, την οργάνωση Επαναστατικός Αγώνας, την κρίση στην Ελλάδα και την επαναστατική προοπτική.

Αυτά θα μας τα αναλύσουν οι δύο σύντροφοι που θα κάνουν την τηλεφωνική παρέμβαση σε λίγο. Εγώ να πω ότι την εκδήλωση την στηρίζουν οι φυλακισμένοι της Α΄ πτέρυγας των φυλακών Λάρισας και τους ευχαριστούμε, ιδιαίτερα τον Σπύρο Χριστοδούλου που μας έστειλαν και το πανό πίσω που έχει ανέβει στις φυλακές Λάρισας ως αλληλεγγύη στους φυλακισμένους αγωνιστές των αμερικανικών φυλακών που κάνανε απεργία σε πάρα πολλές πολιτείες, σχεδόν σε όλη την Αμερική (Η.Π.Α). Θα συνεχίσουν οι σύντροφοι της εισήγησης.

2ος Εισηγητής

Καλησπέρα και από μένα. Θα σας διαβάσω ένα μικρό ιστορικό της οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας και στην συνέχεια θα αναλύσουμε τους άξονες της συζήτησης.

Ο Επαναστατικός Αγώνας είναι μια ένοπλη αναρχική οργάνωση με επιθέσεις σε κυβερνητικά κτίρια και στην αμερικάνικη πρεσβεία στην Αθήνα.

Η πρώτη του ενέργεια ήταν η βομβιστική επίθεση με 2 βόμβες στα δικαστήρια της οδού Ευελπίδων στις 5 Σεπτεμβρίου το 2003.

Πραγματοποίησε συνολικά 17 χτυπήματα, το τελευταίο το 2014.

Μετά την επίθεσημε RPG εναντίον της αμερικάνικης πρεσβείας στις 12 Ιανουαρίου του 2007 και σε αστυνομικό σταθμό στην Ν. Ιωνία μερικούς μήνες αργότερα, ο Επαναστατικός Αγώνας θεωρήθηκε η μεγαλύτερη εγχώρια απειλή.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρόσθεσε τον Επαναστατικό Αγώνα στις χαρακτηρισμένες ως ‘‘τρομοκρατικές’’ οργανώσεις στις 29 Ιουνίου του 2007. Στις 18 Μαΐου ανακοινώθηκε από τις ΗΠΑ επίσημα ο Επαναστατικός Αγώνας ως ξένη ‘‘τρομοκρατική ‘’ οργάνωση.

Στις 10 Μαρτίου του 2010 ο Λάμπρος Φούντας μετά από ανταλλαγή πυροβολισμών με μπάτσους σκοτώθηκε. Τον Απρίλιο του 2010 ύστερα από μακροχρόνια έρευνα προσήχθησαν έξι ύποπτοι.

Στα τέλη Απριλίου του 2010, οι τρεις κύριοι ύποπτοι επιβεβαίωσαν την συμμετοχή τους στον Επαναστατικό Αγώνα με γράμμα προς τον τύπο. Υποσχέθηκαν να συνεχίσουν την επαναστατική τους δράση όσο ζουν. Οι τρεις αναρχικοί ήταν ο Νίκος Μαζιώτης, η Πόλα Ρούπα και ο Κώστας Γουρνάς.

Τον Ιούνιο του 2012 οι Μαζιώτης και Ρούπα παραβίασαν τους περιοριστικούς όρους και χάθηκαν τα ίχνη τους ενώ ο Κώστας Γουρνάς δήλωσε ότι γι’ αυτόν ο Επαναστατικός Αγώνας τέλειωσε και δεν ακολούθησε τους Μαζιώτη και Ρούπα στην παρανομία για συνέχιση της ένοπλης πάλης.

Τις πρωινές ώρες της Πέμπτης 10 Απριλίου του 2014 ύστερα από 2 προειδοποιητικά τηλεφωνήματα, ένα παγιδευμένο όχημα με 75 κιλά εκρηκτικά εξερράγη έξω από τα γραφεία της Τράπεζας της Ελλάδας στην Αθήνα προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές αλλά χωρίς σοβαρούς τραυματισμούς.

Την Τετάρτη 16 Ιουλίου 2014 ο Μαζιώτης συνελήφθηκε στο Μοναστηράκι ύστερα από συμπλοκή και ανταλλαγή πυροβολισμών με αστυνομικούς από την οποία τραυματίστηκε ο Μαζιώτης και ένας μπάτσος.

Η Πόλα Ρούπα στις 21 Φεβρουαρίου του 2016 προσπάθησε να απελευθερώσει τον σύντροφό της Νίκο Μαζιώτη και άλλους ‘‘πολιτικούς’’ κρατούμενους από τις φυλακές Κορυδαλλού με ελικόπτερο ανεπιτυχώς.  Στις 5 Ιανουαρίου του 2017 ύστερα από επιχείρηση της αντιτρομοκρατικής συλλαμβάνονται οι Πόλα Ρούπα και η Κωνσταντίνα Αθανασοπούλου. Από την πρώτη στιγμή της σύλληψης, ο 6χρόνος Λάμπρος, γιος της Πόλας Ρούπα και του Νίκου Μαζιώτη απαγάγεται από τα ένοπλα καθάρματα και με εντολή της εισαγγελέα Νικολού οδηγείται σε παιδοψυχιατρική κλινική. Ένα ξεκάθαρο σχέδιο της εξουσίας με στόχο την ψυχολογική εξόντωσή του και εκδίκηση των αμετανόητων ανταρτών γονιών του.

Οι Πόλα Ρούπα και Νίκος Μαζιώτης ξεκινούν άμεσα απεργία πείνας και δίψας με αίτημα να δοθεί το παιδί τους στην μητέρα και αδελφή της Πόλας Ρούπα, κάτι που πετυχαίνουν εντέλει.

Τέλος στις 11/11/2017 ξεκινούν απεργία πείνας με αιτήματα να αποσυρθούν οι φωτογραφικές διατάξεις του άρθρου 11 παρ. 6 σημείωση ε και η παράγραφος 4 στο ίδιο άρθρο αναφορικά με την κράτηση σε συνθήκες απομόνωσης όσων έχουν κάνει απόδραση ή απόπειρες αποδράσεων, να μην επανέλθει το καθεστώς τύπου Γ΄, να βγει άμεσα ο Νίκος Μαζιώτης από την απομόνωση που κρατείται από τον περασμένο Ιούλιο με εντολή του υπουργείου Δικαιοσύνης, να εισαχθεί στο σωφρονιστικό κώδικα η ελαστικοποίηση του ωραρίου των επισκεπτηρίων που έχει ένας κρατούμενος. Για παράδειγμα, ένας κρατούμενος που έχει ένα επισκεπτήριο τον μήνα ή δεν έχει καθόλου να επεκτείνεται ο χρόνος της συνάντησης, να υπάρχει ειδικός χώρος για συνάντηση κρατουμένων γονέων με τα παιδιά τους – στις αντρικές φυλακές Κορυδαλλού δεν υπάρχει τέτοιος χώρος – και όταν η συχνότητα των συναντήσεων είναι σπάνια να αυξάνεται ο χρόνος των επισκεπτηρίων.

Πέντε μέρες μετά την λήξη της απεργίας πείνας την οποία κέρδισαν, ο Μαζιώτης δέχθηκε επίθεση από ποινικούς στην Ε΄ πτέρυγα ενώ λίγο καιρό μετά έγινε απόπειρα επίθεσης στις γυναικείες φυλακές στην Πόλα Ρούπα όπου η συντρόφισσα μαζί με συγκρατούμενές της απέκρουσαν και τσάκισαν τις επιτιθέμενες.

Αυτή την στιγμή ο Νίκος Μαζιώτης βρίσκεται στην ΣΤ΄ πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού ενώ η Πόλα Ρούπα στο ισόγειο των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού.

Οι σύντροφοι χρειάζονται την αλληλεγγύη  με όποιον τρόπο μπορεί ο καθένας.

(περισσότερα…)
συνέχεια

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΡΟΖΑΒΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ

4 Ιανουαρίου 2019

Μετά από μια μακρά περίοδο όπου το σύγχρονο κράτος, η αντιπροσωπευτική δημοκρατία και ο καπιταλισμός δυναστεύουν τους λαούς επιβάλλοντας την εξουσία τους ως μονόδρομο για τη συνύπαρξη των ανθρώπων και των κοινωνιών, η Επανάσταση στη Ροζάβα της Συρίας, η Επανάσταση της εποχής μας, φέρνει ξανά στο προσκήνιο της ιστορίας τον άλλο δρόμο για την κοινωνική οργάνωση, για τη συνύπαρξη των λαών και των ανθρώπων. Όχι αυτόν των διακρίσεων, των εξαιρέσεων, της ιεραρχίας, της ηγεμονίας των λίγων έναντι των πολλών. Όχι αυτόν της αδικίας, της φτώχειας και της περιθωριοποίησης που συνδέεται με το σύγχρονο σύστημα οικονομικής και πολιτικής εξουσίας, Όχι αυτόν των εθνικών, φυλετικών, θρησκευτικών διχασμών και των πολέμων που βασίζεται το κράτος από ενάρξεως της ύπαρξής του έως σήμερα. Τον άλλον δρόμο της κοινωνικής Επανάστασης, όπου το κράτος απορρίπτεται μαζί με όλα τα δεινά που κουβαλά, όπου ο καπιταλισμός που συνυπάρχει με την εκμετάλλευση, το ανελέητο και χωρίς ίχνος ηθικών φραγμών κυνήγι του κέρδους απορρίπτεται επίσης, ως σύστημα – φορέας της αδικίας και της ανισότητας. Τον άλλον δρόμο όπου αποδεικνύει ότι η οργάνωση της κοινωνίας με την ειρηνική συνύπαρξη πολλών διαφορετικών εθνοτήτων επιτυγχάνεται με την ελευθερία και όχι την καταπίεση που είναι η αιτία όλων των δεινών της ανθρωπότητας. Και η ελευθερία αυτή διασφαλίζεται με την οργάνωση της κοινωνίας στη βάση του δημοκρατικού Συνομοσπονδισμού. Σε αυτού του τύπου την κοινωνική οργάνωση, κράτος δεν υπάρχει. Οι αποφάσεις για την οργάνωση της κοινωνίας λαμβάνονται από τα κάτω, στις οριζόντιες δομές των λαϊκών Συνελεύσεων, των Συμβουλίων, στην οριζόντια δομή της Κομμούνας. Και ο συντονισμός όλων αυτών των κοινωνικών οργανώσεων γίνεται με την οργάνωσή τους σε συνομοσπονδία σε όλη την έκταση της απελευθερωμένης Ροζάβα.

Στα χέρια της κοινωνικής βάσης βρίσκεται κάθε μορφής εξουσία: εκτελεστική, δικαστική, οικονομική, νομοθετική. Η στρατιωτική άμυνα της Ροζάβα αλλά και η εσωτερική ασφάλεια βρίσκεται στα χέρια των οργανώσεων της Επανάστασης. Ο περίφημος στρατός των Κούρδων YPG και, κυρίως, των Κουρδισσών της Ροζάβα στην Συρία, YPJ, που αντιμετώπισε αποτελεσματικά και εκκαθάρισε την περιοχή της βορειανατολικής Συρίας από το I.S, ο στρατός αυτός με τις γυναίκες μαχήτριες που πρόβαλαν και επαίνεσαν κατ’ επανάληψη τα ‘‘δυτικά’’ ΜΜΕ, είναι στρατός επαναστατικός που δεν συγκροτήθηκε μόνο για να πολεμήσει τζιχαντιστές, αλλά για να υπερασπιστεί πολεμώντας ένα επαναστατικό κοινωνικό εγχείρημα από κάθε απειλή. Να υπερασπιστεί και να προωθήσει μια κοινωνική Επανάσταση.

Φυσικά και κανένα από τα ΜΜΕ τόσο στην Ελλάδα όσο και αλλού, δεν θα έδινε αυτή την εικόνα προς τα έξω, ακόμα και αν την γνώριζαν, αφού το κοινωνικό εγχείρημα στη Ροζάβα της Συρίας συνιστά την έμπρακτη αμφισβήτηση του κυρίαρχου μοντέλου κοινωνικής- πολιτικής και οικονομικής οργάνωσης. Ύστερα από εφτά σχεδόν χρόνια οπότε και ξεκίνησε η επανάσταση ενάντια στο καθεστώς Άσαντ απελευθερώνοντας τα εδάφη της βορειανατολικής Συρίας από το συριακό καθεστώς, ανακηρύσσοντας τον Δημοκρατικό Συνομοσπονδισμό και ύστερα από μακρές μάχες με τους ένοπλους τζιχαντιστές και το I.S, η επαναστατημένη Ροζάβα ήταν για χρόνια η πιο σταθερή, και ειρηνική περιοχή της εμπόλεμης Συρίας με τους διαφορετικούς λαούς, και τις διαφορετικές εθνότητες να συνυπάρχουν αρμονικά με βάση το μοντέλο αυτό της κοινωνικής οργάνωσης που αναγνωρίζει στην διαφορετικότητα και τον πολιτισμικό πλουραλισμό, τον πλούτο μιας κοινωνίας και όχι την αιτία των διχασμών, των διενέξεων και των πολέμων.

Οι ίδιοι οι επαναστατημένοι λαοί γράφουν στο Κοινωνικό Συμβόλαιο της Ροζάβα

‘‘ Για την ελευθερία και τον σεβασμό των πεποιθήσεων, εμείς, ως Κούρδοι /ισσες, Σύριοι/ιες (Ασσύριοι /ιες, Χαλδαίοι/ισσες και Αραμαίοι/ισσες), Τουρκομάνοι/ισσες και Τσετσένοι/ες, κάνουμε γνωστή αυτή την συνθήκη…. Οι περιοχές της δημοκρατικής – αυτόνομης Διοίκησης είναι ανοιχτές στη συμμετοχή όλων των εθνοτικών, κοινωνικών, πολιτισμικών και εθνικών ομάδων μέσω της ενώσεώς τους και στη βάση της κατανόησης, της δημοκρατίας και του πλουραλισμού ’’.

Το κοινωνικό αυτό εγχείρημα στηρίχτηκε στην αναγνώριση του ‘‘άλλου’’, στην αποδοχή της διαφορετικότητας, στην πραγματική αλληλεγγύη και ανέδειξε πως μόνο το κράτος που είναι η αιτία και η πηγή της καταπίεσης και των ανισοτήτων ευθύνεται για τις όποιες κοινωνικές, εθνοτικές, θρησκευτικές συγκρούσεις.

Ανέδειξε πως οι αξίες της αλληλεγγύης, της ισότητας, της ελευθερίας, της αν

(περισσότερα…)

συνέχεια

Αφισοκόλληση στις 28/12/18 για ΕΣΔΑ ΒΟΡΕΙΑ ΣΥΡΙΑ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ

Εν όψη των εξελίξεων στην ομοσπονδία της Βόρειας Συρίας πραγματοποιήσαμε αφισοκόλληση στις 28/12/18. Επίσης κολλήθηκαν και αφίσες για την Αναρχική Επαναστατική Οργάνωση ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ.

ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ
ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΤΟΥ ΕΣΔΑ
ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΣΥΡΙΑΣ

συνέχεια

25/12/2018, Κείμενο Σπύρου Χριστοδούλου από τις φυλακές Λάρισας

Αγαπημένοι μου σύντροφοι και συντρόφισσες σας χαιρετώ και θέλω να μοιραστώ μαζί σας το βρώμικο χειρισμό και την μεγάλη αδικία που δέχομαι από την κρατική καταστολή. Ο εισαγγελέας Εφετών Αθηνών Περικλής Δράκος ο γνωστός ‘’Δράκος’’ που έχει εισηγηθεί και καταδικάσει συντρόφισσες και συντρόφους, διαβίβασε παράνομα και έκανε παράβαση των καθηκόντων του ασκώντας την μέθοδο που τον αντιπροσωπεύει σαν άνθρωπο και βέβαια ως κρίκος της κρατικής καταστολής παραβιάζει κάθε νόμιμο μέσο που άσκησα για την συγχώνευση των ποινών μου.

Αναλυτικότερα κατέθεσα αίτηση συγχώνευσης για να συγχωνευτούν τα χρόνια που έχω εκτίσει πριν γίνω κυνηγημένος και με διάταξη του Συμβουλίου υπάγομαι στο άρθρο 107 της ανάκλησης, που σημαίνει ότι συγχωνεύονται τα χρόνια που έχω ήδη εκτίσει από πριν. Βέβαια η αίτηση που έκανα πριν περίπου ένα μήνα μέσω του συνηγόρου μου και μετά από 2 εβδομάδες ταλαιπωρίας που μας πηγαίνανε από τον ένα στον άλλο εισαγγελέα για το ποιός τελικά εισαγγελέας θα αναλάβει την υπόθεσή μου, γιατί όταν ακούγανε το όνομά μου δυσανασχετούσανε και βρίσκανε πάντα κάποια άσχετα προσχήματα στο ότι δεν γίνεται, δεν δικαιούμαι στο να γίνει η συγχώνευση των ποινών μου. Δηλαδή, παραβιάζανε άρθρο του Συμβουλίου που λέει ρητά ότι η ποινή μου ανακλήθηκε. Δηλαδή, παραβιάσανε τα καθήκοντά τους. Τότε ο δικηγόρος μου έκανε γραπτώς την αίτηση να μας αιτιολογήσουν για ποιό λόγο δεν δέχονται την αίτησή μου και τελικά, ανέλαβε να κάνει την βρώμικη δουλειά ο εισαγγελέας Εφετών Δράκος. Έτσι έστειλε παράνομα την αίτησή μου στην Εύβοια όπως βέβαια και στην φυλακή της γραμματείας της Λάρισας όπου κρατούμαι χωρίς να ειδοποιηθεί ούτε καν ο συνήγορός μου. Ειδικότερα λέει ότι η ποινή βάσης μου είναι η ποινή της Εύβοιας για μια ληστεία που έχω καταδικαστεί πρωτοδίκως. Σε αυτή την ληστεία που αναφέρει εκκρεμεί το εφετείο όπως επίσης και ο Άρειος Πάγος που αυτό σημαίνει ότι η ποινή μου δεν είναι αμετάκλητη. Αμετάκλητη είναι μια ποινή που έχει τελεσιδικήσει δηλαδή έχει πάει πρωτόδικο, έχει πάει εφετείο, έχει πάει Άρειο Πάγο και τότε μόνο λέγεται αμετάκλητη.

Ο Δράκος παραβιάζει τα άρθρα που υπάγομαι και όλο το νομοθετικό πλαίσιο, παραβιάζει αποφάσεις Αρείου Πάγου, και δεδικασμένα. Η βασικότερη όμως βρωμιά που κάνει είναι που προαναγγέλλει την καταδίκη μου για αυτή την ληστεία λέγοντας ρητά στο χαρτί που έστειλε στην Εισαγγελία της Εύβοιας και στην γραμματεία της Λάρισας ότι όταν η απόφαση του μονομελούς κακουργημάτων Ευβοίας για την ληστεία τράπεζας καταστεί αμετάκλητη θα υπάγομαι στο άρθρο 108, το ότι δεν συγχωνεύονται δηλαδή οι ποινές με τα χρόνια που έχω ήδη εκτίσει. Δηλαδή προαναγγέλλει την καταδίκη μου στο εφετείο και στον Άρειο Πάγο και μάλιστα δεν αναφέρει στο διαβιβαστικό που έστειλε καθόλου για Άρειο Πάγο αλλά αναφέρει μόνο για εφετείο. Που σημαίνει ότι κάνει εκπτώσεις στα δικαιώματά μου, δηλαδή με ‘’προαναγγέλλει’’ ένοχο εκ των προτέρων στους συναδέλφους του για να με δικάσουν. Βέβαια ξεχνάει κάτι ο Δράκος ότι τις αποφάσεις των ποινών τις παίρνουν τα αρμόδια δικαστήρια και το άρθρο 101 του Π.Κ. λέει ότι αν έχεις κάνει αδίκημα πριν τον χρόνο δοκιμασίας και συγκεκριμένα πριν σου δοθεί η υφ’ όρο απόλυση και που εγώ έκανα αδίκημα σε άδεια που είχα πάρει από την φυλακή και συγκεκριμένα το 2007 σε τράπεζα του Ναυπλίου και καταδικάστηκα γι’ αυτό το 2016 σε κάθειρξη 10 ετών σημαίνει ότι τέλεσα αδίκημα σε άδεια πριν μου δοθεί η υφ’ όρο απόλυση. Και ο νόμος λέει ρητά ότι αν τελέσεις αδίκημα πριν σου δοθεί υφόρο απόλυση είναι σαν να μην σου δόθηκε, που σημαίνει ότι συγχωνεύονται οι ποινές μου. Δηλαδή έχω δύο νόμιμα μέσα ένα αυτό που σας προ-ανέφερα και ένα το άρθρο 107 της ανάκλησης που με αυτά συγχωνεύονται οι ποινές μου. Και εδώ έκανε παράβαση των καθηκόντων του και λέει στο έγγραφο που έστειλε στην εισαγγελία της Εύβοιας όπως επίσης και στην γραμματεία της φυλακής της Λάρισας ότι πρέπει να εκτίσω τα 4 χρόνια, 8 μήνες και 26 ημέρες που μου δόθηκε η υφόρο απόλυση και αφού… τα εκτίσω όλα αυτά να ξεκινήσω από την αρχή και να εκτίσω και την ποινή κάθειρξης 10 ετών του Ναυπλίου, και την ποινή κάθειρξης 12 ετών της Εύβοιας, συν 4 χρόνια παράνομης οπλοφορίας, συν αυτά που θα καταδικαστώ από το δικαστήριο που συνεχίζεται αυτή την περίοδο στο δικαστήριο των φυλακών Κορυδαλλού με την ονομασία ’’ληστές του Διστόμου’’.

Δηλαδή λέει ρητά ο Δράκος να εξοντωθώ στην φυλακή επειδή ο ίδιος σκόπιμα παραβίασε όλα τα άρθρα και όλα τα νόμιμα ένδικα μέσα που άσκησα και τα παρέπεμψε όπου ήθελε για να κάνει την βρώμικη δουλειά της κρατικής καταστολής. Έβγαλε δικούς του νόμους και παραβίασε όλα τα δικαιώματά μου κανονικά. Βέβαια αυτό δεν αρέσει στην κρατική εξουσία γιατί όταν συγχωνεύσω τις ποινές μου αυτομάτως δικαιούμαι αποφυλάκιση γιατί έχουν λήξει τα 18μηνα και μέχρι να γίνουν οι ποινές μου αμετάκλητες θα είμαι έξω και για αυτό βάλανε στο παιχνίδι τον Δράκο και καταπάτησε τα πάντα. Πριν από περίπου ένα μήνα έκανα 3 ημέρες απεργία πείνας και ρωτούσα τι γίνεται με την υπόθεσή μου και έπαιρνα απαντήσεις: ότι αρμόδιο είναι το δικαστήριο που θα εκδικάσει την συγχώνευση των ποινών μου. Όταν έστειλε ο εισαγγελέας εφετών Δράκος Περικλής την αλλαγή του άρθρου από το άρθρο 107 που υπάγομαι στο 108, η γραμματεία των φυλακών Λάρισας το δέχτηκε. Άρα καταπατάνε όλοι με την σειρά τους τα άρθρα που υπάγομαι και αυτό που δικαιούμαι, άρα γίνονται το ίδιο συνένοχοι στον άδικο και βρώμικο χειρισμό του Δράκου γιατί δεν υπήρξε η παραμικρή αντίδραση από την γραμματεία της φυλακής Λάρισας που γνωρίζουν ότι υπάγομαι στον όρο ανάκλησης δηλαδή στο άρθρο 107, και όπως προανέφερα σύμφωνα με αυτό το άρθρο συγχωνεύονται οι ποινές μου.

Κανένας Δράκος Περικλής και κανένας απεσταλμένος της κρατικής καταστολής δεν μπορεί να παραβιάζει τον Π.Κ όπως επίσης και τα καθήκοντά του, και που στην δική μου περίπτωση αυτό κάνανε. Και θα είναι υπεύθυνοι όλοι τους για ό, τι πάθω με την υγεία μου στην απεργία πείνας που θα προβώ σε λίγες ημέρες: από τον Δράκο που σχημάτισε αυτό το παράνομο χαρτί μέχρι και όσοι το παραλάβανε και δεν αντιδράσανε στην παράνομη εισήγησή του στο να διεκπεραιωθεί η υπόθεσή μου σε λάθος συμβούλιο και ειδικότερα σε αυτό της Εύβοιας. Όπως επίσης να γνωρίζουν και οι υφιστάμενοι του Περικλή Δράκου ότι τα μαύρα χαρτιά που έστειλε τελικά δεν θα περάσουν. Αναγκάστηκα και παραιτήθηκα με δήλωσή μου του νόμου 105 στην εισαγγελία της Εύβοιας και στην γραμματεία των φυλακών Λάρισας αναφέροντας ότι παράνομα διαβιβάστηκε η συγχώνευσή μου στην Εισαγγελία της Εύβοιας. Τώρα που πήρα και τα χαρτιά υπογεγραμμένα, θα το φτάσω μέχρι τέλους, μέχρι να δικαιωθώ δηλαδή μέχρι να γίνει η συγχώνευση των ποινών μου στην Αθήνα. Και σας λέω ότι όταν σε λίγες ημέρες θα ξεκινήσω την απεργία πείνας δεν με νοιάζει και να πεθάνω γιατί απλά θα είμαι ελεύθερος και πάντα θα σας αγαπώ για όλες τις δυνατές στιγμές που μου έχετε χαρίσει όλα αυτά τα χρόνια που είμαι στις φυλακές.

Μια ζεστή αγκαλιά σε όλους/όλες, σας ευχαριστώ από καρδιάς. Ζήτω η αναρχία.

Από τις φυλακές Λάρισας Σπύρος Χριστοδούλου.

συνέχεια

ΠΟΛΑ ΡΟΥΠΑ: ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΕΣ & ΣΤΟΧΟΙ ΤΗΣ ΣΥΣΧΕΤΙΣΗΣ ΜΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΒΟΜΒΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ

Για πολλοστή φορά με αφορμή την βομβιστική επίθεση στον Σκάι γίνομαι από τα ΜΜΕ που αναπαράγουν τις ‘‘πληροφορίες’’ των κατασταλτικών μηχανισμών και φυσικά, της ‘‘αντιτρομοκρατικής’’ το πρόσωπο που ‘‘βρίσκεται πίσω από κάθε ένοπλη δραστηριότητα’’. Αυτή η τακτική των μηχανισμών καταστολής της αντικαθεστωτικής δράσης, υποκινούμενη πάντα από τα πολιτικά συμφέροντα των καθεστωτικών κομμάτων, έχει πάρει τέτοια έκταση ιδίως από την σύλληψή μου και μετά, ώστε κάθε φορά που πραγματοποιείται μια ένοπλη επίθεση, παρουσιάζομαι ότι σχετίζομαι με κάποιον τρόπο με αυτή, ενώ άλλες οργανώσεις παρουσιάζονται ως ‘‘θυγατρικές’’ του Επαναστατικού Αγώνα, της οργάνωσης στην οποία έχω αναλάβει την πολιτική ευθύνη για συμμετοχή και γι’ αυτό βρίσκομαι στην φυλακή.

Είναι εμφανές πως το καθεστώς δείχνει μια ‘‘ιδιαίτερη προτίμηση’’ στο πρόσωπό μου και με θέτει παγίως στο επίκεντρο της εγχώριας ένοπλης δράσης προβάλλοντάς με ως αυτήν που βρίσκεται πίσω από κάθε είδους ενέργεια. Αυτή η εμμονική θα έλεγα, ‘‘προτίμηση’’ έχει πολιτική βάση και στόχευση. Καθώς η πολεμική του καθεστώτος ενάντια στην δυναμική πολιτική ανυπακοή έχει ανάγει την πολεμική εναντίον μου ως το υπέρτατο μέσο, αλλά και αυτοτελή στόχο της κατασταλτικής στρατηγικής, έχει φτάσει στο σημείο αυτή η στρατηγική να δηλώνεται ως ταυτισμένη με έναν πόλεμο που στρέφεται εναντίον μου. Αυτή η ‘‘εμμονή’’ σαφώς και δεν αφορά μόνο τα προσωπικά μου χαρακτηριστικά (πολύ δε περισσότερο δεν αφορά στοιχεία ή ενδείξεις), αλλά το τι πιστεύει το κράτος ότι πολιτικά αντιπροσωπεύω. Και όλη αυτή η μεθοδολογία που το κράτος πιστεύει πως κινείται στα πλαίσια της δραστικής αντιμετώπισής μου ακόμα και δυο χρόνια μετά την σύλληψή μου, υποδηλώνει μια μόνιμη πολιτική ανασφάλεια από μεριάς του η οποία διόλου δεν μετριάζεται ύστερα από 2 χρόνια αιχμαλωσίας μου.

Αυτή η κατασταλτική πολιτική εναντίον μου και εναντίον του Επαναστατικού Αγώνα δεν εκπονήθηκε πρόσφατα. Η αφετηρία της βρίσκεται στο 2012. Ήταν η χρονιά που ο σύντροφος Νίκος Μαζιώτης και εγώ περάσαμε στην ‘‘παρανομία’’ γιατί δεν θέλαμε να πάμε οικειοθελώς στην φυλακή και γιατί θέλαμε να συνεχίσουμε τον αγώνα. Ήταν εξ’ άλλου, μια περίοδος που βρισκόταν στο κορύφωμά της η ‘‘μνημονική’’ επέλαση και οι πολιτικές κοινωνικής γενοκτονίας που εφάρμοζε η μια κυβέρνηση μετά την άλλη δημιουργούσε συνθήκες πολέμου στην οικονομική και κοινωνική κατάσταση στην χώρα, ενώ είχε ήδη επιβληθεί ένα πολιτικό και οικονομικό πραξικόπημα από την εγχώρια και διεθνή πολιτική ελίτ εις βάρος της κοινωνίας με την επιβολή των παράνομων, ακόμα και για το κυρίαρχο καθεστωτικό πλαίσιο, δανειακών συμβάσεων. Συνεπώς υπό εκείνες τις συνθήκες ο Επαναστατικός Αγώνας όφειλε να συνεχίσει την αντίσταση στον πολιτικό και οικονομικό ολοκληρωτισμό, στην κατοχή της χώρας από την τρόικα, στην εγχώρια πολιτική εξουσία και τις κυβερνήσεις που αποδέχτηκαν & επέβαλαν τα ”μνημόνια’’ με τις εντολές της υπερεθνικής οικονομικής ελίτ.Ο Επαναστατικός Αγώνας προχώρησε το 2014 στη μόνη μεγάλη ένοπλη επίθεση εναντίον των δυνάμεων κατοχής στην χώρα, την Τράπεζα της Ελλάδας που συνιστά παράρτημα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και στο γραφείο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου που στεγαζόταν στο ίδιο κτήριο, δηλαδή, σε δύο εκ των τριών θεσμών που απάρτιζαν την τρόικα. Η τότε συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ μας είχε επικηρύξει τον καθένα με το ποσό του 1 εκ. ευρώ ενώ είχε ήδη ξεκινήσει από το 2012 η μεθόδευση αναγωγής μας στα δύο πρόσωπα που ‘‘κινούν τα νήματα’’ στο εγχώριο αντάρτικο. Ο Επαναστατικός Αγώνας στον οποίο προβαλλόμαστε ως αρχηγοί, παρουσιαζόταν ως η ‘‘μητρική’’ οργάνωση ενώ οργανώσεις που δρούσαν τότε προβάλλονται ως ‘‘θυγατρικές’’ του. Από την στιγμή που συνελήφθη ο σύντροφος Μαζιώτης και ενώ εγώ παρέμενα ελεύθερη, η στόχευση του καθεστώτος αφορούσε εμένα και δεν σταμάτησε όταν με συνέλαβαν. Αντιθέτως… Όλη αυτή η κατασταλτική μεθόδευση δεν μπορεί παρά να έχει πολιτικό υπόβαθρο, το οποίο αφορά στην ιεράρχηση της πολιτική απειλής που ο Επαναστατικός Αγώνας συνιστούσε για τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό. Θέτοντας στο επίκεντρο αυτής της πρακτικής πολέμου εμάς προσωπικά και στην συνέχεια εμένα, το καθεστώς και οι κατασταλτικοί του μηχανισμοί ευελπιστούν ότι θα αντιμετωπίσουν στον πυρήνα της την αντίσταση στη στρατηγική των ολοκληρωτικών πολιτικών που εφαρμόζονται όλα αυτά τα χρόνια ενάντια στην κοινωνική πλειοψηφία. Έναν αγώνα που όπως έχει ήδη αποδείξει η ίδια η ιστορία των ‘‘μνημονιακών’’ χρόνων, δεν μπορεί να φρενάρει την αμείωτης έντασης επίθεση του κεφαλαίου και του κράτους πάνω στην κοινωνία, παρά μόνο αν στοχεύει και μπορεί να επιφέρει την ανατροπή του καθεστώτος. Γνωρίζοντας το κράτος όλα τα παραπάνω, αναγνωρίζοντας την προσφορότητα της ένοπλης επαναστατικής δράσης και ειδικά αυτή που εφάρμοσε ο Επαναστατικός Αγώνας, αλλά και εξακολουθώντας να μας αντιμετωπίζει ως αποτελεσματικούς πολιτικούς αντιπάλους ακόμα και ενώ κρατούμαστε ως αιχμάλωτοι πολέμου – του πολέμου που το ίδιο έχει εξαπολύσει εναντίον των κοινωνικά και οικονομικά αδύναμων –, διαμορφώνει και εφαρμόζει αυτή την κατασταλτική πολιτική της αναγωγής μας – και τα τελευταία χρόνια, της αναγωγής μου – σε κεντρικής πολιτικής σημασίας στόχους. Το μέγεθος αυτής της πολιτικής ανασφάλειας αναδείχθηκε με την πρόταση του εισαγγελέα στην δίκη μου για την επίθεση εναντίον της Ττε και του ΔΝΤ, η οποία δομήθηκε γύρω από την πολιτική και επιχειρησιακή προσφορότητα τόσο της δράσης του Επαναστατικού Αγώνα συνολικά όσο και ειδικά της συγκεκριμένης επίθεσης να επιφέρει καθεστωτική κατάρρευση, αλλά και του ‘‘κεντρικού – διευθυντικού ρόλου’’ που εγώ κατά την άποψή του κατείχα. Με βάση αυτή την πρόταση επιβλήθηκε τελικά και η ποινή των ισοβίων. Όλα τα παραπάνω, πέρα από την εμμέσως πλην σαφώς ομολογουμένη πολιτική ανασφάλεια που υποδηλώνει το σύστημα εξουσίας απέναντί μας, απέναντι στον Επαναστατικό Αγώνα, απέναντι σε εμένα προσωπικά, πέρα από την εμμέσως πλην σαφώς ομολογουμένη πολιτική ανασφάλεια που επιδεικνύει, της οποίας το μέγεθος αντιστοιχεί στην ανασφάλεια ενός συστήματος με σαθρά θεμέλια και χωρίς κοινωνική νομιμοποίηση, ενός ολοκληρωτικού συστήματος εξουσίας που δεν μπορεί να αντέξει τους κραδασμούς που προκαλεί η έμπρακτη πολιτική αμφισβήτηση της παντοδυναμίας του, στοχεύει σε ένα πρακτικό αποτέλεσμα που άπτεται της ευρύτερης πολεμικής αντιμετώπισής μας ως αιχμάλωτοι πλέον του κράτους.

(περισσότερα…)

συνέχεια