Tagged: άδεια

Πόλα Ρούπα: Να σταματήσει άμεσα η εκδικητική απόρριψη χορήγησης άδειας στο Νίκο Μαζιώτη

Να σταματήσει άμεσα η εκδικητική απόρριψη χορήγησης άδειας στο Νίκο Μαζιώτη

   Η άρνηση χορήγησης άδειας στον σύντροφο Νίκο Μαζιώτη για δεύτερη φορά είναι μια πράξη πολιτικής εκδίκησης και μόνο, αφού κανένας νομικός ή σωφρονιστικός κανόνας δεν τη δικαιολογεί. Η επίκληση πειθαρχικών από την εισαγγελέα της φυλακής που έχουν λήξει πριν από ένα και πλέον χρόνο, και που είχαν γίνει πριν από 4 χρόνια παραβιάζει και τον ίδιο τον σωφρονιστικό κώδικα που προβλέπει την παραγραφή των πειθαρχικών από τη στιγμή που παύει η ισχύς τους και συνεπώς, δεν προβλέπεται η χρησιμοποίησή τους ως αιτιολόγηση μιας τέτοιας απόφασης. Ακόμα και για τη χορήγηση της υφ’ όρον αποφυλάκισης κρατουμένων, σύμφωνα με το νέο ποινικό κώδικα, η επίκληση και μόνο πειθαρχικού παραπτώματος κατά την έκτιση της ποινής δεν αρκεί για τη μη χορήγησή της (άρθρο 106 παρ.1 Π.Κ).                                                                                            

   Όπως και να έχει όμως, όποια αιτιολόγηση και αν επικαλείται το συμβούλιο της φυλακής για τον σύντροφο Ν. Μαζιώτη, είναι δεδομένο πως πρόκειται για μια απόφαση με πολιτικό υπόβαθρο που εκκινείται από την εικόνα που παρουσιάζει η εκτελεστική εξουσία και τις κατά καιρούς δημόσιες παρεμβάσεις εκπροσώπων της για εμάς και ειδικά για τον σύντροφο. Χαρακτηριστική είναι η δημόσια δήλωση του τέως υπουργού ‘‘Προστασίας του Πολίτη’’ Β. Κικίλια ο οποίος προχώρησε την άνοιξη του 2019 σε ωμή δημόσια παρέμβαση για την δικαστική απόφαση του εφετείου που εκδίκαζε την επίθεση του Επαναστατικού Αγώνα στο κτίριο της ΤτΕ (ΕΚΤ) και του ΔΝΤ, για το γεγονός ότι δε καταδικάστηκε ο σύντροφος σε ισόβια κάθειρξη όπως έγινε πρωτοδίκως και για την προοπτική ότι θα αποφυλακιζόταν.. ‘‘μετά από… δύο χρόνια’’. Δεν μπορούμε παρά να δούμε ως κίνηση συμμόρφωσης του συμβουλίου, και ειδικά της εισαγγελέως προς την κυβερνητική επιθυμία, την άρνηση για δεύτερη φορά χορήγησης άδειας στον Ν. Μαζιώτη. Και μάλιστα, όταν ο ίδιος έχει παραμείνει στη φυλακή 8, 5 χρόνια έχοντας υπερβεί εδώ και καιρό το όριο της καθαρής κράτησης για τις ποινές που του έχουν επιβληθεί με βάση το νέο ποινικό κώδικα (6 χρόνια και 8 μήνες) ενώ τον Ιανουάριο του 2022 και αφού έχει εκτίσει 9 χρόνια στη φυλακή, θα έχει συμπληρώσει τα προβλεπόμενα 3/5 της συνολικής ποινής κράτησης με οποιονδήποτε τρόπο (πρόκειται για τον συνυπολογισμό που σήμερα προβλέπεται στην περίπτωσή μας, στα 12 χρόνια). Στον σωφρονιστικό κώδικα πριν τις πρόσφατες αλλαγές προβλεπόταν χορήγηση άδειας σε κρατούμενους εφόσον είχαν εκτίσει το 1/5 της ποινής τους. Δηλαδή στα 20 χρόνια κατά συγχώνευση που είναι η ποινή του συντρόφου (και η δική μου), το δικαίωμα άδειας ίσχυε για τα 4 έτη φυλάκισης. Δηλαδή, για τον Μαζιώτη, τεσσεράμισι χρόνια πριν (!).

   Με βάση τον παλιό ποινικό κώδικα που ανώτερη ποινή ήταν τα 25 έτη, το δικαίωμά του αυτό θα ίσχυε στα 5 έτη παραμονής στη φυλακή, δηλαδή πριν 3,5 χρόνια. Η αλλαγή του ορίου στο οποίο επιτρέπεται να χορηγηθεί άδεια από το 1/5 στα 3/10 που έκανε αυτή η κυβέρνηση με τις τροποποιήσεις (προς το αυστηρότερο, πάντα) του σωφρονιστικού κώδικα, προβλέπει για την περίπτωση του συντρόφου, δικαίωμα άδειας στα 6 έτη, δηλαδή πριν 2,5 χρόνια. Δεδομένου όμως ότι εκκρεμούσαν αποφάσεις δικαστηρίων (σε ένα απ’ αυτά αθωώθηκε), δεν είχε την δυνατότητα να αιτηθεί άδεια νωρίτερα. Τι ακριβώς ζητάνε από τον σύντροφο; Γιατί παραβιάζουν σε τέτοιο βαθμό ένα τέτοιο δικαίωμά του και μάλιστα, ενώ έχει υπερβεί κατά πολύ ακόμα και το αυστηρότερο πλαίσιο χορήγησης άδειας που είναι το ισχύον και ενώ τελειώνει συνολικά την ποινή του σε λίγους μήνες;             

(περισσότερα…)
συνέχεια

Άδεια τώρα στο Ν. Μαζιώτη – Αλληλεγγύη και δύναμη μέχρι τη λευτεριά

Το συμβούλιο των φυλακών Δομοκού πριν από λίγες ημέρες για δεύτερη συνεχή φορά, απέρριψε το αίτημα του συντρόφου Ν. Μαζιώτη για χορήγηση άδειας που σύμφωνα με τους δικούς τους νόμους δικαιούται και ήδη θα έπρεπε να έχει μπει σε καθεστώς χορήγησης τακτικής άδειας. Η κυριαρχία εξάλλου έχει επιβάλλει καθεστώς εξαίρεσης, απομόνωσης και συνεχούς ομηρίας στους αιχμαλώτους επαναστάτες που αμφισβητούν το μονοπώλιο της κρατικής βίας και με τον αγώνα τους επιτέθηκαν ευθέως σε δομές του ίδιου του συστήματος εξουσίας για την ανατροπή/καταστροφή του κράτους και του κεφαλαίου.

Ο Ν. Μαζιώτης μέλος του Επαναστατικού Αγώνα όπως και η Πόλα Ρούπα παρά τη μακροχρόνια φυλάκισή τους για τη πολιτική τους δράση ουδέποτε έπαψαν να υποστηρίζουν τις πολιτικές επιλογές τους μέσα στη φυλακή, μέσα από τα κείμενά τους και κυρίως, στις πολύχρονες δίκες τους μέσα στα δικαστήρια του εχθρού με πολιτική αξιοπρέπεια και περηφάνια. Παρά το γεγονός ότι στα εφετεία τους για την ΤτΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ, έσπασαν τα ισόβια και οι δύο σύντροφοι (τον Aπρίλη του 2021 η Πόλα Ρούπα και το Μάη του 2019 ο Νίκος Μαζιώτης) εξακολουθούν και αγωνίζονται καταδεικνύοντας μέσα στα τρομοδικεία του Κορυδαλλού, ότι η επαναστατική δράση της οργάνωσής τους δεν είναι «τρομοκρατία», ότι η δράση τους είναι δίκαιος πολιτικός αγώνας, ότι είναι πολιτικοί αντίπαλοι του ίδιου του καθεστώτος.

Λίγες ώρες μετά το σπάσιμο των ισοβίων και για τους δύο αγωνιστές, έβλεπαν το φως της δημοσιότητας σε MME σχόλια τύπου: «Σύντομα άδεια, αργότερα αποφυλάκιση; Περίπου 2 χρόνια πριν αποκτήσει δικαίωμα να αποφυλακιστεί φαίνεται πως βρίσκεται ο Νίκος Μαζιώτης». Ή «το μέλος του Επαναστατικού Αγώνα, πιο σύντομα, με βάση τις ισχύουσες διατάξεις θα αποκτήσει δικαίωμα να αιτηθεί άδεια από τις φυλακές…..» (στο dikastiko. gr στις 7/7/2019). Το ίδιο συνέβη όταν έσπασε και η Πόλα Ρούπα στο εφετείο της για την επίθεση στη TτE (EKT)-ΔNT, τα ισόβια: «Έσπασαν τα ισόβια της Ρούπα λόγω του νέου Ποινικού Κώδικα» (χωρίς ωστόσο εδώ να γίνεται αναφορά σε ενδεχόμενη άδειά της).

Τέτοιου είδους άρθρα και ειδήσεις έβλεπαν το φως της δημοσιότητας, τη στιγμή που γνωρίζουν ότι οι κώδικες που ισχύουν προβλέπουν ότι σε κάθε περίπτωση, οι ποινές πολλαπλής κάθειρξης, εφόσον σε αυτές δεν περιλαμβάνεται ποινή ισοβίων, θα συγχωνεύονται στα είκοσι χρόνια και με βάση τις διατάξεις για την έκτιση της ποινής, ο κρατούμενος μπορεί να αποφυλακιστεί εφόσον έχει εκτίσει τα δύο πέμπτα της κράτησης. Γνωρίζουν επίσης, ότι σε κάθε περίπτωση ο σύντροφος Μαζιώτης δικαιούται άδεια, την μοναδική αυτή ανάσα ελευθερίας που όλοι/ες οι κρατούμενοι/ες δικαιούνται. Ακριβώς γι’ αυτό, και καθόλου τυχαία, κυβερνητικά στελέχη πρώτης γραμμής όπως π.χ. ο Κικίλιας, τωρινός υπουργός υγείας και πρώην υπουργός δημόσιας τάξης όταν συνελήφθη τραυματισμένος στο Μοναστηράκι το 2014 ο σύντροφος, δήλωνε έκπληκτος: «ότι το σπάσιμο των ισοβίων του Μαζιώτη σηματοδοτεί ότι σε λίγο καιρό από σήμερα μπορεί να βγει με άδεια!». Η δήλωσή του ήταν ευθεία ‘‘οδηγία και εντολή προς ναυτιλλομένους’’ έτσι ώστε όταν αιτηθεί άδεια ο Μαζιώτης, το αρμόδιο συμβούλιο, εκ των προτέρων, εντέλλεται να πράξει τα ‘‘δέοντα’’. Και αυτό έγινε!

(περισσότερα…)
συνέχεια

Κείμενο του Νίκου Μαζιώτη μέλος του Επαναστατικού Αγώνα για την απόρριψη χορήγησης άδειας από τις φυλακές

8/6/2021

Συμπληρώνω ήδη 8,5 χρόνια στη φυλακή για τη δράση της οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας. Έχω καταδικαστεί για όλες τις επιθέσεις της οργάνωσης σε 137 χρόνια συνολικά, από τα οποία ο νέος Π. Κ ορίζει ότι εκτιτέα είναι τα 20. Σύμφωνα με το ‘‘σωφρονιστικό’’ κώδικα, ακόμα και με τις τελευταίες τροποποιήσεις που έκανε η κυβέρνηση τον περασμένο Νοέμβριο όταν αύξησε τα όρια χορήγησης αδειών για τους καταδικασθέντες από 10 έτη ποινής και άνω –από το 1/5 της ποινής όπως ίσχυε μέχρι τότε, στα 3/10– δικαιούμαι της χορήγησης ολιγοήμερης άδειας αφού αντί για 6 χρόνια που χρειάζεται κάποιος που έχει 20 έτη κάθειρξη, έχω συμπληρώσει 8,5 χρόνια. Θα πρέπει να επισημάνω επίσης ότι έχω εκτίσει το μεγαλύτερο μέρος της ποινής μου μέχρι το όριο του να δικαιούμαι να αποφυλακιστώ με αναστολή υπό περιοριστικούς όρους στα 3/5 της ποινής όπως ορίζει ο νόμος εδώ και δεκαετίες. Όπως μάλιστα με έχει πληροφορήσει η ίδια η γραμματεία του Κ. Κ. Δομοκού όπου κρατούμαι, τους πρώτους μήνες του 2022 συμπληρώνω τα 3/5 της ποινής μου. Δηλαδή τα 12 χρόνια μικτά των 20 ετών κάθειρξης τα οποία θα περιλαμβάνουν τότε πάνω από 9 χρόνια παραμονής μου στις φυλακές συν 3 χρόνια ημέρες εργασίας ευεργετικού υπολογισμού στην έκτιση της ποινής μου.

Η χορήγηση ολιγοήμερης άδειας στους κρατούμενους, η οποία έχει νομοθετηθεί μετά από αγώνες των κρατουμένων, είναι ουσιαστικά ένα μεταβατικό στάδιο προετοιμασίας των κρατουμένων από το καθεστώς του εγκλεισμού προς το καθεστώς ελευθερίας με περιοριστικούς όρους λόγω της αναστολής έκτισης των υπολοίπων 2/5 της ποινής.

Παρά το γεγονός ότι έχω όλες τις τυπικές προϋποθέσεις για τη χορήγηση της τακτικής άδειας όπως το ότι έχω εκτίσει πολύ παραπάνω από το όριο που ορίζει ο νόμος (έχω εκτίσει καθαρά πάνω από τα 2/5 της ποινής), δεν εκκρεμεί καμία ποινική διαδικασία εναντίον μου και δεν έχω σε ισχύ πειθαρχικά παραπτώματα, το συμβούλιο της φυλακής έχει ήδη απορρίψει 2 φορές το αίτημά μου για χορήγηση ολιγοήμερης άδειας. Η αιτιολογία την πρώτη φορά έχει το χαρακτήρα ‘‘προφητείας’’, καθώς εκτιμάται ‘‘ότι υπάρχει κίνδυνος τελέσεως, κατά τη διάρκεια της αιτούμενης άδειας, νέων εγκλημάτων, ενώ συντρέχουν λόγοι που δικαιολογούν τη προσδοκία ότι υπάρχει κίνδυνος φυγής και κακής χρήσης της αιτούμενης άδειάς του’’. Πίσω από αυτές τις αόριστες και αυθαίρετες υποθέσεις και εκτιμήσεις, ο πραγματικός λόγος της απόρριψης της χορήγησης τακτικής άδειας είναι η ίδια η ουσία της υπόθεσης για την οποία βρίσκομαι στη φυλακή. Δηλαδή το γεγονός ότι είμαι καταδικασμένος για ένοπλη επαναστατική δράση, για δράση αντάρτικου πόλης. Η επίκληση πειθαρχικών παραπτωμάτων τη δεύτερη φορά που έχω κάνει στο παρελθόν στη φυλακή, συγκεκριμένα το 2017 και τα οποία έχουν λήξει, αλλά και η παραβίαση των περιοριστικών όρων του 2012, πριν από 9 χρόνια όπως είπε η εισαγγελέας του 2ου συμβουλίου που πέρασα πρόσφατα, δηλαδή η παραβίαση των περιοριστικών μέτρων όταν είχαμε αποφυλακιστεί μετά τη παρέλευση του 18μήνου, είναι εντελώς προσχηματική. Επιπλέον η επίκληση των πειθαρχικών έρχεται σε αντίθεση και με το άρθρο 69 παρ. 4 του σωφρονιστικού κώδικα που αναφέρει ότι οι πειθαρχικές ποινές διαγράφονται από το ατομικό δελτίο πειθαρχικού ελέγχου του κρατούμενου και δεν λαμβάνονται υπ’ όψιν για τη χορήγηση τακτικής άδειας για απόλυση υπ’ όρους εφόσον έχουν παρέλθει 2 έτη ή 1 έτος ή 6μηνο από την επιβολή τους ανάλογα με το είδος της πειθαρχικής ποινής. Ο πραγματικός λόγος είναι ότι είμαι εχθρός του καθεστώτος, του κράτους και του κεφαλαίου και ότι έχω καταδικαστεί για ένοπλη επαναστατική δράση.

Το γεγονός ότι έχω υπερασπιστεί στα κρατικά δικαστήρια τη δράση του Επαναστατικού Αγώνα από το 2011 μέχρι σήμερα, ότι έχω αναλάβει τη πολιτική ευθύνη της συμμετοχής μου στον Επαναστατικό Αγώνα σε όλες τις δίκες –και τις 5– εναντίον της οργάνωσης, το ότι εξακολουθώ να είμαι πεπεισμένος για το δίκιο του αγώνα μας, για το δίκιο να επαναστατούμε και να εξεγειρόμαστε εναντίον ενός άδικου και εγκληματικού καθεστώτος όπως το κράτος και το κεφάλαιο, αυτό καταλαβαίνω ότι είναι ακόμα πιο επιβαρυντικό για τα συμβούλιο της φυλακής. Φαντάζομαι ότι είναι ακόμα πιο επιβαρυντικό το γεγονός ότι σπάσαμε τους περιοριστικούς όρους πριν από 9 (!) χρόνια όπως είπε η εισαγγελέας του 2oυ συμβουλίου και δεν παραδοθήκαμε στο τέλος της πρώτης δίκης του Επαναστατικού Αγώνα για να μπούμε ‘‘εθελοντικά’’ στη φυλακή αλλά συνεχίσαμε τη δράση εναντίον των εγκληματικών και αντικοινωνικών πολιτικών των μνημονίων με την επίθεση εναντίον των μισητών για τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας θεσμών, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, δύο εκ των τριών θεσμών που επέβαλαν τα μνημόνια. Όμως για όλα αυτά, για όλη τη δράση μας, έχουμε δικαστεί και καταδικαστεί τελεσίδικα σε βαριές καταδίκες. Όμως αυτό δεν τους έφτανε. Ο εγκληματικός κρατικός μηχανισμός για να μας αντιμετωπίσει κατέφυγε σε παράνομα και ειδεχθή μέσα όταν μετά τη σύλληψη της συντρόφισσας Ρούπα στις 5 Γενάρη 2017 απήγαγε τον 6, 5 ετών τότε γιό μας ενώ θα μπορούσαν να τον παραλάβουν οι συγγενείς μας και τον έκλεισε στο ψυχιατρικό τμήμα του νοσοκομείου Παίδων όπου φρουρούνταν από αστυνομικούς με προφανή σκοπό να το στείλει σε ίδρυμα και να διαρρήξει τη γονεϊκή σχέση μας μαζί του. Γι’ αυτό το έγκλημα στο οποίο υπεύθυνοι ήταν κυρίως στελέχη της κρατικής ‘‘δικαιοσύνης’’ αλλά και η τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με τον υπουργό ‘‘δικαιοσύνης’’ Κοντονή να βγαίνει δημόσια και να υπερασπίζεται την απεχθή και εγκληματική μεταχείριση του γιου μας, επικαλούμενοι μάλιστα ένα άρθρο που χρησιμοποιείται για κακοποιητές γονείς για να μας αφαιρέσουν την επιμέλεια του γιου μας. Όμως αυτό που επικαλέστηκαν αργότερα για να μας αφαιρέσουν οριστικά τη γονική μέριμνα ήταν ότι έχουμε καταδικαστεί για τη δράση του Επαναστατικού Αγώνα, δηλαδή ότι είμαστε πολιτικοί αντίπαλοί τους.

(περισσότερα…)
συνέχεια