Κάποια από τα γεγονότα που σημειώθηκαν το Σάββατο 9/11/2019 έχουν ήδη γίνει γνωστά, αφού οι καλοθελητές των ΜΜΕ φρόντισαν να βομβαρδίσουν τους πάντες με την “είδηση της ημέρας”, για τη σύλληψη της, κατά δήλωση της ΕΛ.ΑΣ., οργάνωσης Επαναστατική Αυτοάμυνα. Κάποια άλλα όμως, για τον χαρακτήρα της όλης επιχείρησης, δηλαδή για το κυνήγι συντροφισσών και συντρόφων και τις εφόδους σε δεκάδες σπίτια με τρομοκρατικό τρόπο, προφανώς έμειναν “στα ψιλά”, ως “παράπλευρες απώλειες”…

Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, την ίδια μέρα, γύρω στις 12:00 μ.μ. και καθώς έβγαινα από την κατοικία μου στα Προσφυγικά της Λ. Αλεξάνδρας, κατευθυνόμενος στο κοινωνικό κέντρο της γειτονιάς, δηλαδή 50 μέτρα παραδίπλα, ένα μπουλούκι μασκοφόροι και μη, τρομοκράτες της ΔΑΕΕΒ, με απήγαγαν και με οδήγησαν στη ΓΑΔΑ. Μαζί μου, απείχθησαν μια συντρόφισσα και ένας σύντροφος καθώς και τρεις γείτονες. Οι δύο βρισκόταν τριγύρω και ο τρίτος έβγαινε εκείνη την ώρα από το σπίτι του και απλά κοντοστάθηκε για να δει τι είναι όλο αυτό το “θέαμα”, που εκτυλισσόταν στη γειτονιά. Το ίδιο συνέβη, την ίδια ώρα και με έναν ακόμη γείτονα, ο οποίος απήχθη βγαίνοντας από το σπίτι του. Το σκηνικό τρομοκρατίας είχε βέβαια στηθεί από την προηγούμενη μέρα και συγκεκριμένα από το προηγούμενο βράδυ στις 1:00 π.μ., όταν με αντίστοιχο τρόπο είχε απαχθεί ένας επιπλέον σύντροφος, την ώρα που έβγαινε από την κατοικία μου. Χωρίς εκείνη την ώρα να αντιληφθεί οποιοσδήποτε τι έχει συμβεί, βρέθηκε στην Αντιτρομοκρατική ανακρινόμενος για 12 ώρες (!) και τελικά απελευθερώθηκε μόλις 30 λεπτά αφότου απήγαγαν εμένα και τους υπόλοιπους συντρόφους.

Πιο συγκεκριμένα, φτάνοντας μπροστά στο κοινωνικό κέντρο της γειτονιάς άκουσα φωνές πίσω μου. Γυρνώντας είδα τους τρομοκράτες να τρέχουν αλαφιασμένοι κατά πάνω μου, καλώντας με να σταματήσω. Κινήθηκα αργά προς αυτούς λέγοντάς τους να ησυχάσουν και να μην ανησυχούν. Απλά κυκλοφορούσα και σίγουρα δεν οπλοφορούσα, όπως διαπίστωσαν και οι ίδιοι στον επιτόπιο έλεγχο που διενήργησαν και αργότερα στη ΓΑΔΑ. Ήμουν μάλλον τυχερός που με βρήκαν μπροστά σε γνωστούς μου, γιατί θεωρώ ότι αν το γεγονός λάμβανε χώρα κάπου αλλού ή κάποια άλλη ώρα και όχι μέρα μεσημέρι, οι σύντροφοί μου θα με ψάχναν για ώρες στους λαβύρινθους των κρατικών και παρακρατικών μονάδων παραγωγής αυθερεσίας.

(περισσότερα…)
συνέχεια