Tagged: απεργία πείνας

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΙΧΑΙΛΙΔΗ ΑΠΕΡΓΟΣ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ 23/05

Την Δευτέρα 18/05 παρεμβήκαμε στο δικηγορικό σύλλογο Κομοτηνής με κείμενα αλληλεγγύης στον αναρχικό απεργό πείνας από 23/05 Γιάννη Μιχαηλίδη, πετάξαμε τρικάκια στα δικαστήρια, καθώς και στον πεζόδρομο όπου βρίσκονται πολλά δικηγορικά γραφεία. Το απόγευμα της ίδια ημέρα αναρτήσαμε πανό στην πλατεία Ειρήνης και πετάξαμε τρικάκια στην πλατεία και πέριξ αυτής.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ

               Από τις 23/05 ο Αναρχικός Γιάννης Μιχαηλίδης βρίσκετε σε απεργία πείνας με αίτημα την αποφυλάκιση του την οποία δικαιούται. Μια απεργία πείνας την οποία η κυβέρνηση κάνει τα πάντα για να τη “θάψει”, ενώ τα καθεστωτικά ΜΜΕ κρατούν σιγή ιχθύος. Το κόμπλεξ της κυβέρνησης απέναντι σε όσους και όσες αμφισβητούν τη παντοδυναμία της και στέκονται με αξιοπρέπεια εναντίων της είναι προκλητικά δολοφονικό, την ίδια ώρα που ένας απεργός πείνας παλεύει για το αυτονόητο με κίνδυνο της ζωής του, ο κρατικός μηχανισμός μετά την αποφυλάκιση των ναζί της χρυσής αυγής, αποφυλακίζει τον φασίστα δολοφόνο του Ζακ, Αθανάσιο Χορταριά, τον μπάτσο δολοφόνο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, Κορκονέα, βιαστές και παιδεραστές (Δημήτρης Λιγνάδης και Πέτρος Φιλιππίδης), ενώ προστατεύει και καλύπτει τα γρανάζια του, εμπλεκόμενα σε σκάνδαλα (novartis), βιασμούς ανηλίκων (Νίκος Γεωργιάδης) και δολοφονίες όπως για παράδειγμα αυτή του Ιάσονα Λαλαούνη από τον μπάτσου της Ν. Μπακογιάννη μπροστά στη βουλή και των μπάτσων δολοφόνων του Βασίλη Μάγγου και Νίκου Σαμπάνη.

Έτσι, εάν αποσυνθέσεις το ελληνικό κράτος στο τέλος θα δεις να απομένει βία, καταστολή, ρουσφέτια, διαφθορά και αυθαιρεσία. Τα χαρακτηριστικά αυτά συναποτελούν κάθε μηχανισμό του και αποτελούν γνώρισμα κάθε υπαλλήλου που ‘’μοχθεί’’, για την διατήρηση της κρατικής κυριαρχίας. Έρεισμα της ,αποτελεί η πολιτική της ‘’μηδενικής ανοχής’’ απέναντι σε κάθε μορφή αμφισβήτησης που ευθυγραμμίζεται με τον αγώνα για πάταξη του εσωτερικού εχθρού. Στο τερέν της καταστολής  επιστρατεύονται πάσης φύσεως τακτικές : παρακολουθήσεις, φακελώματα, στοχοποιήσεις, ωμή βία σε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας μέχρι δεδαλώδεις ποινικές διώξεις, ,φυλακίσεις και δολοφονίες. Στο πως το κράτος τιμωρεί εμφανίζονται όλα τα αυταρχικά του χαρακτηριστικά. Όμως για όσους/ες επιλέγουν να συνεχίσουν να αγωνίζονται μέσα από τις φυλακές με συνέπεια και αξιοπρέπεια, ενάντια στο σάπιο κρατικό οικοδόμημα, εκείνο θα φορέσει το πιο τυραννικό του προσωπείο εφαρμόζοντας ένα ειδικό καθεστώς εξαίρεσης.

(περισσότερα…)
συνέχεια

Γιάννης Μιχαηλίδης: Ανακοίνωση έναρξης απεργίας πείνας με στόχο την αποφυλάκιση μου

“Αλίμονο σε αυτούς που θα αποδεχτούν σαν όρο ζωής τη φυλακή,

και από το πιο λαμπερό του ήλιου φως, την πιο μικρή ακτίνα”

Σύνθημα της εξέγερσης των φυλακών Αλικαρνασσού

Εδώ και 11 χρόνια βιώνω την κρατική εκδικητικότητα απέναντι σε επιλογές σύμφωνες με τις αξίες και τις ιδέες μου. Η δύσβατη διαδρομή, από την οποία επιλέγω να μοιραστώ κάποιες εξόφθαλμες εκδικητικές αυθαιρεσίες σε βάρος μου, ξεκίνησε το μακρινό 2011, οπότε και εκδόθηκε ένα ένταλμα σύλληψης εναντίον μου, για την υπόθεση της Συνωμοσίας των Πυρήνων της Φωτιάς, για την οποία τελικά αθωώθηκα καθώς δεν υπήρχε η παραμικρή συσχέτιση μου με την κατηγορία που μου αποδόθηκε. Πρόκειται για την ενοχοποίηση μιας σχέσης αλληλεγγύης με καταζητούμενους αναρχικούς που με έφερε στη θέση τους όταν αυτοί συνελήφθησαν.

Μετά από 2 χρόνια κυνηγημένος, διαβαίνω κι εγώ με τη σειρά μου τις βαριές πόρτες των φυλακών, καθώς η ύπαρξη ενός εντάλματος που επισύρει μια δεκαετία εγκλεισμού οδήγησε σε συγκεκριμένες επιλογές και σε συνακόλουθα λάθη. Οι σύντροφοι που συλληφθήκαμε τότε στη ληστεία τράπεζας του Βελβεντού Κοζάνης, βασανιστήκαμε από την αστυνομία, πράγμα σύνηθες, και στη συνέχεια το υπουργείο δημόσιας τάξης δημοσίευσε τις φωτογραφίες των πρησμένων προσώπων μας προκαλώντας την αντίδραση την κοινής γνώμης. Φυσικά κανένας αστυνομικός δεν κατηγορήθηκε γι’ αυτό από την τυφλή ελληνική δικαιοσύνη.

Έπειτα από 1,5 χρόνο, καθώς πλησίαζε η παρέλευση του 18μήνου, βρίσκομαι φορτωμένος με μια ακόμα προφυλάκιση που αφορά και πάλι τη δράση της Συνωμοσίας των Πυρήνων της Φωτιάς, με μια δικογραφία που περιείχε το όνομα μου ως συμμετέχοντα σε πράξεις με τις οποίες όμως δεν με συνέδεε ούτε ένα στοιχείο, ούτε μια μαρτυρία. Όπως είναι φυσικό, αφού η βρώμικη δουλειά είχε γίνει και είχα ήδη καταδικαστεί για την υπόθεση της ληστείας της τράπεζας, εν τέλει αθωώνομαι. Η συγκεκριμένη στρατηγική των πολλαπλών προφυλακίσεων χωρίς στοιχεία και ο τεμαχισμός ενιαίωνυποθέσεων, αποτέλεσε το εργαλείο με το οποίο το κράτος εξασφάλιζε την παραμονή των αναρχικών κρατουμένων στις φυλακές χωρίς δίκη ακόμα και μετά την λήξη του ανώτατου ορίου προφυλάκισης των 18 μηνών, την ίδια στιγμή που οι φασίστες δολοφόνοι απολάμβαναν την ελευθερία τους μετά την παρέλευση του 18μηνου της προφυλάκισης τους.

Καταδικάστηκα επίσης από την τυφλή δικαιοσύνη για απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά αστυνομικού, παρά το ότι κατά το συμβάν ήμουν άοπλος, διότι κατά τη δικογραφία, επιχείρησα να τον δολοφονήσω χρησιμοποιώντας το περιπολικό που άρπαξα για να διαφύγω της σύλληψης.

Σε ένα αποκορύφωμα δικαστικής αυθαιρεσίας καταδικάζομαι σε επιπλέον 11 χρόνια κάθειρξης για κατοχή φυσιγγίων, τα οποία βρέθηκαν στο σπίτι του συντρόφου Δημήτρη Πολίτη που ο ίδιος δήλωσε ότι είναι δικά του, με την ασύλληπτη αιτιολογία ότι τα κατείχαμε όλοι μαζί προκειμένου να τελέσουμε ο καθένας ξεχωριστά και από μόνος του “ατομική τρομοκρατία”. Για την ιστορία, έως και σήμερα, η υπόθεση αυτή και οι βαριές καταδίκες που επέφερε παραμένει η μοναδική εφαρμογή του νόμου περί ατομικής τρομοκρατίας στα ελληνικά δικαστικά χρονικά. Το γεγονός ότι αυτή η πρωτοφανής γελοιότητα επικυρώθηκε και από τον Άρειο Πάγο, καταδεικνύει το βαθμό διαπλοκής της “ανεξάρτητης” δικαιοσύνης με τις κομματικές και κυβερνητικές οδηγίες και το πόσο συνηθισμένο έχει γίνει να δικάζουν με νομικά παραθυράκια.

Ας πούμε και δυο λόγια για την “ιερή” εκπαιδευτική διαδικασία στα πλαίσια του σωφρονισμού. Μετά την απεργία πείνας του συντρόφου Νίκου Ρωμανού, στην οποία είχα την τιμή να συμμετέχω ως αλληλέγγυος, κερδίζεται το δικαίωμα της εκπαιδευτικής άδειας για όλους ανεξαρτήτως τους κρατουμένους. Έτσι μετά από καθυστερήσεις και χρονοτριβές έπειτα από 5 χρόνια εγκλεισμού κατάφερα να παρακολουθώ μαθήματα στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών για 1,5 χρόνο. Στα 6,5 χρόνια, και αφού είμαι ήδη σε αγροτική φυλακή και έχω ήδη λάβει πολλές εκπαιδευτικές άδειες από εκεί, η εισαγγελέας της Τίρυνθας αποφασίζει ότι είναι μακριά η σχολή μου και γι’ αυτό μου κόβει τις άδειες. Με εξαπατούν ότι θα μου δώσουν άδεια για την εξεταστική που ούτε αυτό συμβαίνει. Στη συνέχεια πληροφορούμαι ότι θα μου κόψουν και την τακτική άδεια, πάλι με νομικό παραθυράκι, κάτι που σήμαινε ότι θα γυρίσω στην κλειστή φυλακή χάνοντας τα πολύτιμα μεροκάματα, και οδηγούμαι στη φυγή ξανά. Αφού ξανασυλλαμβάνομαι και αιτούμαι τη μεταγωγή μου στον Κορυδαλλό για εκπαιδευτικούς λόγους όπως προβλέπεται από τους νόμους τους, επειδή η ΚΕΜ δεν μπορεί να απορρίψει τις αιτήσεις μου επιλέγει να μην απαντάει. Και ας είναι “υποχρεωμένη” από τον νόμο να απαντήσει σε 40 μέρες… Ακόμα περιμένω… Και ας έχω περάσει μέσα από τη φυλακή όλα τα θεωρητικά μαθήματα της σχολής μου υπό αντίξοες συνθήκες (Για τα εργαστήρια απαιτείται η φυσική παρουσία μου που προφανώς δεν μου επιτρέπεται αν δεν μεταχθώ).

Στις 29 Δεκεμβρίου 2021, έχοντας εκτίσει τα 3/5 της 20ετούς ποινής μου και τα 2/5 της ποινής για την απόδραση, σύνολο 8 χρόνια και 3 μήνες πραγματικός χρόνος έκτισης ποινής, η γραμματεία της φυλακής με καλεί να υπογράψω την αίτηση για υφ’ όρον απόλυση όπως προβλέπεται.

Φτάνοντας στο τελευταίο επεισόδιο, αντιμετώπισα κι εγώ με τη σειρά μου την πάγια τακτική του σωφρονιστικού μηχανισμού να εκδικείται τους απείθαρχους κρατούμενους με άρνηση χορήγησης αναστολών, παρά την ουσιαστική προϋπόθεση της επιτυχούς παρακολούθησης των μαθημάτων της σχολής μου (εμποδίζοντας με από την ολοκλήρωση της) και του ότι έχω ήδη βρει εργασία. Και πάλι με νομικό παραθυράκι… Αυτή τη φορά με το επιχείρημα της δυνάμει επικινδυνότητας… προληπτικά δηλαδή. Αφού δεν έχει περάσει ικανό χρονικό διάστημα ώστε να “μεταστραφώ” και να σωφρονιστώ… Προφανείς ανοησίες που ούτε οι ίδιοι δεν πιστεύουν, απλά αναπαράγουν διεκπεραιωτικά ακρωτηριάζοντας τις ζωές τόσων φυλακισμένων. Φυσικά σε ανθρώπους που είναι πραγματικά επικίνδυνοι υποτροπής, όπως είναι οι βιαστές, δεν χρησιμοποιείται αυτό το επιχείρημα, διότι ως χαμερπή υποκείμενα που είναι συνεργάζονται άψογα με τη σωφρονιστική καταστολή και ευεργετούνται με έγκαιρες άδειες και αναστολές. Δυνάμει επικίνδυνοι χαρακτηρίζονται συνήθως οι άνθρωποι που έκαναν την αξιοπρεπή επιλογή της απόδρασης, που υποτίθεται ότι ο νόμος δεν τιμωρεί αυστηρά διότι ο νομοθέτης αναγνωρίζει ότι είναι φυσιολογικό ο κάθε άνθρωπος να διεκδικεί την ελευθερία του. Γι’ αυτό και οι λειτουργοί του συστήματος δεν αρκούνται στην εφαρμογή του νόμου και επεκτείνουν την ερμηνεία του.

(περισσότερα…)
συνέχεια

Χιλή: Οι αναρχικοί και ανατρεπτικοί κρατούμενοι τερματίζουν την απεργία πείνας

Οι αναρχικοί και ανατρεπτικοί κρατούμενοι τερματίζουν την απεργία πείνας μετά από σημαντικές προόδους,Δευτέρα 10/5 στην 50η μέρα της απεργίας πείνας η οποία ξεκίνησε στις 22/3 από τους Monica Caballero,Marcelo Villarroel,Francisco Solar,Juan Flores,Joaquin Garcia,Pablo Bahamontes,Juan Aliste Vega(οι οποίοι λόγω της κατάστασης της υγείας τους δεν μπορούσαν να συνεχίσουν)κι έτσι αποφάσησαν να αποσύρουν το μέτρο,έχοντας προχωρήσει στην επίτευξη των στόχων που ορίζονται συλλογικά.

Σύμφωνα με δηλώσεις που έγιναν σε ένα σημείο Τύπου,στο Ολυμπιακό Χωριό,η απεργία έλειξε με τις ακόλουθες επιπτώσεις στο βάρος κάθε απεργού:Monica Caballero έχασε 10 κιλά σωματικού βάρους,Joaquin Garcia έχασε 12 κιλά,Pablo Bahamontes 15 κιλά,Juan Flores 13 κιλά,Francisco Solar 10 κιλά,Marcelo Villarroel 12 κιλά.Συγκεκριμένα η κινητοποίηση πέτυχε μια σειρά προόδων που οδηγούν στην κατάργηση των νέων απαιτήσεων για τον πληθυσμό των φυλακών.Ενα από αυτά είναι η είσοδος της εγγύησης για τον Marcelo Villarroel λόγω της παραβίασης των δικαιωμάτων του.Αυτό επιτρέπει τον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων του μέσω της επανεξέτασης της υπόθεσης του από έναν δικαστή εγγυήσεων.Η δικηγόρος Claudia Rodrigo της νομικής ομάδας του Marcelo Villarroel εξέφρασε τα εξής:

Η κατάργηση ενός νόμου είναι κάτι πολύ δύσκολο,ένα από τα αιτήματα της απεργίας πείνας ήταν “κάτω ο νόμος DL 321 αλλά καθώς είναι διάταγμα του νόμου τροποποιείται με κοινοβουλευτική μεταρρύθμιση.Δεδομένου οτι αυτό δεν είναι δυνατό προς το παρόν,πάμε στην συγκεκριμένη υπόθεση του Marcelo παρουσιάζοντας μια εγγύηση ώστε τα προβλήματα που προκύπτουν από την αναδρομική εφαρμογή του DL 321 να μπορέσουν να αναθεωρηθούν από έναν δικαστή εγγυήσεων.Από την πλευρά της νομικής ομάδας του Marcelo εξετάζεται η ύπαρξη πολλαπλών επιπτώσεων στα θεμελιώδη δικαιώματα του,τονίζοντας το δικαίωμα μη αναδρομικότητας του ποινικού δικαίου,την αρχή του dubio pro reo(αμφιβολία υπέρ του εναγόμενου,αρχή που διέπει το Δίκαιο από την Γαλλική επανάσταση και μετά)καθώς και το δικαίωμα στην δέουσα διαδικασία,καθώς όπως εξηγεί η δικηγόρος”η αστυνομία δεν μπορεί να αναλάβει αυτές τις εξουσίες.”Ας θυμηθούμε οτι ο Marcelo είναι από τους πολιτικούς κρατούμενους που πλήττονται περισσότερο με την τροποποίηση που αύξησε τον απαιτούμενο χρόνο της αναστολής της ποινής στα 2/3 και σύμφωνα με αυτήν η αποφυλάκιση θα μεταφερθεί ως το 2036 ή το 2040.Ενας αξιόπιστος παράγοντας σ΄αυτό το θέμα είναι οτι οι πεποιθήσεις αυτές είναι κατάλοιπα της στρατιωτικής δικαιοσύνης της δικτατορίας του Πινοσέτ που πρέπει να ξεπεραστούν.Ο Marcelo και ο Juan είναι οι μόνοι που καταδικάζονται βάση της στρατιωτικής δικαιοσύνης,η οποία από το 2010 έχει απαγορευτεί,λόγω καταδίκης της Χιλής για την εφαρμογή στρατιωτικής δικαιοσύνης στους πολίτες,από το Διαμερικανικό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.Είναι μια δικαιοσύνη όπου δεν υπάρχει δέουσα διαδικασία,όπου τα αποδεικτικά στοιχεία λαμβάνονται υπό βασανιστήρια,όπου υπάρχει ένας εισαγγελλέας που διεξάγει ολόκληρη την έρευνα,δεν υπάρχει διμερής ακρόαση,δεν υπάρχουν εγγυήσεις.

“Ενα άλλο επίτευγμα που επέφερε αυτή η κινητοποίηση είναι η επιστροφή 665 ημερών που αναγνωρίστηκε ως πληρωμή στον τρέχοντα υπολογισμό των ποινών για τον Juan Flores φέρνοντας τον πιο κοντά στην ελευθερία του.Με τον ίδιο τρόπο οι απεργοί πέτυχαν την “ενεργοποίηση μιας νομικής πολιτικής συσκευής στο επίπεδο της βαθειάς ανάκρισης του DL 321 και των καταστροφικών συνεπειών του στις κρατικές φυλακές,η οποία απαιτεί μια δεσμευμένη δήλωση από το NHRI.”Είναι μια πρόοδος για το σύνολο των φυλακισμένων για να τερματιστούν οι καταστροφικές και αποσυμφωνημένες απαιτήσεις για την πλήρωση των προυποθέσεων της αναστολής των ποινών.Από το σημείο Τύπου ανακοινώθηκε επίσης η δέσμευση του NHRI να υποβάλει έκθεση σχετικά με τις συνέπειες του διατάγματος 321 του νόμου,το οποίο θα ενισχύσει τα επιχειρήματα για την επίτευξη οριστικής αλλαγής. Μέσω μιας δημόσιας δήλωσης, οι απεργοί εξέφρασαν ότι έχουν επιτύχει “Η προσοχή και η ειδική παρέμβαση άλλων επιπέδων στο καθεστώς απομόνωσης που υπάρχει στο τμήμα Μέγιστης και Υψηλής Ασφάλειας”να προσθέτει στην πρόοδο που επιτρέπει μεγαλύτερη ορατότητα και έλεγχο στις ενέργειες της Χωροφυλακής και τελικά να είναι δυνατόν να διασφαλιστεί η “μη εφαρμογή της τιμωρίας για τη συμμετοχή σε απεργία πείνας”.Ο Pablo Morales, εκπρόσωπος της απεργίας, υπογράμμισε τον ανατρεπτικό και αντικατασταλτικό λόγο που «μας λέει για την ύπαρξη της πολιτικής φυλακής που εκδηλώνεται στην πράξη,ένας πολιτικός λόγος από πολιτικούς κρατούμενους για την φυλακή που είναι πρόθυμος να πολεμήσει ενάντια σε αυτό το μοντέλο φυλακής».Αυτή η απεργία πείνας χαρακτηρίστηκε από την οργανωτική ικανότητα του συντρόφου και των συντρόφων, σε συνδυασμό με τα δίκτυα υποστήριξής τους, οι οποίοι έκαναν εξαιρετική δουλειά τόσο εντός όσο και εκτός της φυλακής, καθώς και οι χειρονομίες αλληλεγγύης που αντανακλούσαν στη δράση, από συντρόφους/ες από διαφορετικές περιοχές, δείχνουν τη μεγάλη αναρχική αλληλεγγύη και την αποτελεσματικότητα του οριζόντιου συντονισμού σε ένα πλαίσιο ακατέργαστης παράστασης ιεραρχικών δομών κομμάτων.Ο αναρχισμός καταλήγει σε μια από τις ακτιβιστικές κινητοποιήσεις με την υψηλότερη επίπτωση τις τελευταίες δεκαετίες στην Χιλή.

Πηγή:Buscando la kalle

συνέχεια

Αλληλεγγύη Στα Έγκλειστα Συντρόφια Στη Χιλή

Από τη Δευτέρα 22 Μαρτίου στο Σαντιάγο της Χιλής, αναρχικοί και άλλοι πολιτικοί κρατούμενοι, καθώς και κρατούμενοι για την απελευθέρωση των Mapuche, ξεκίνησαν μια κινητοποίηση με χαρακτηριστικά απεργίας πείνας επ ‘αόριστον.

Τα αιτήματα της κινητοποίησης είναι η απελευθέρωση του αναρχικού Marcelo Villarroel, η απελευθέρωση όλων των ανατρεπτικών κρατουμένων, των αναρχικών, των κρατουμένων αγωνιστών για την απελευθέρωση των Mapuche και των κρατουμένων της εξέγερσης.

Επίσης διεκδικούν να μην ισχύει αναδρομικά η τροποποίηση του νόμου που ρυθμίζει την “υπό όρους αποφυλάκιση κρατουμένου” ώστε αυτό να παραμείνει κεκτημένο δικαίωμα τον φυλακισμένων και όχι προνόμιο όπως ορίζεται από τον τωρινό νόμο. Ο συγκεκριμένος νόμος μετασχηματίστηκε φωτογραφικά κατά των πολιτικών κρατουμένων αλλά και όσων αντιστέκονται ενάντια στα συμφέροντα του κράτους και του κεφαλαίου. Ένας νόμος που κρατάει ομήρους του κράτους  όσους αγωνίζονται εναντίων του.

Δημόσια δήλωση για την έναρξη απεργίας πείνας ΕΔΩ

Αναδημοσιεύουμε το κείμενο των αιχμάλωτων συντρόφων Juan Aliste και Marcelo Villarroel:

Με συντροφική ανατρεπτική στοργή, χαιρετίζουμε εκείνες και εκείνους με τους οποίους βαδίζουμε στο ίδιο μονοπάτι του αγώνα για την ολική απελευθέρωση και την καταστροφή της κοινωνίας του εγκλεισμού.

Απ’ τη ζωηρή αγάπη του πολέμου, στεκόμαστε στο πλευρό όσων τόσα χρόνια μας συντρόφευσαν κάθε μέρα που πέρασε, ενάντια στον εγκλεισμό και σε κάθε μορφή επιτήρησης και τιμωρίας. Αναλαμβάνουμε απόλυτα το τίμημα κάθε πρόκλησης που επιφέρει καθημερινά η σύγκρουση, ήδη από τη μέρα που αποφασίσαμε να εμπλακούμε στη μάχη ενάντια στον κόσμο της κυριαρχίας και της εξουσίας.

Έχουν περάσει δεκαετίες αγώνα δίχως σταματημό και δίχως καμιά βόλεψη, δίχως να εγκαταλείπουμε την πανταχού παρούσα ανατρεπτική μνήμη της αντίστασης. Τιμούμε την κληρονομιά των νεκρών μας, των αιχμαλώτων μας και όσων βρίσκονται στην παρανομία, που δεν έπαψαν να συνεισφέρουν στη σύγκρουση. Από τις διαφορετικές προσωρινές τους τοποθεσίες, η επιμονή στον αγώνα είναι ανυποχώρητη.

Αρνούμαστε να βυθιστούμε στη σιωπή ή στη συνενοχή με την υπάρχουσα κανονικότητα. Οικειοποιούμαστε όλες μαζί και κάθε μία ξεχωριστά τις ανταγωνιστικές πρακτικές που στοχεύουν να σπάσουν τις αλυσίδες που μας καταπιέζουν. Όπως επίσης αρνούμαστε να γυρεύουμε συμβολικές θέσεις εντός του ευρέος φάσματος των ανατρεπτικών θέσεων μάχης. Όπως και νά ‘χει, είμαστε ζωντανοί και δυνατοί, υπάρχοντας ως απτή απόδειξη της αξίας του πρωτοπρόσωπου αγώνα, δίχως ποτέ να αφηνόμαστε έρμαια στις ιστορικές ταλαντεύσεις.

Καλούμε σε πολλαπλασιασμό των πάσης μορφής δυνάμεων, προκειμένου να γκρεμίσουμε τα τείχη των φυλακών. Ολάκερη η ενέργεια κι η θέληση να μαχόμαστε καθημερινά είναι ζωτικής σημασίας την παρούσα στιγμή. Η εξουσία έχει τροποποιήσει το νομικό της οπλοστάσιο ξανά και ξανά, ώστε να κρατά πίσω απ’ τα κάγκελα, αιχμάλωτους του κράτους, τους κρατουμένους του κοινωνικού πολέμου, της Εξέγερσης, αλλά και του αγώνα για την απελευθέρωση των Μαπούτσε.

Ενάντια στην τροποποίηση του αναδρομικού νομικού διατάγματος 321.

Για την κατάργηση των ποινών που επιβλήθηκαν από τα δικτατορικά δικαστήρια τη δεκαετία του ’90, οι οποίες επιστρατεύονται ακόμα και σήμερα για να μας κρατήσουν έγκλειστους.

Για την απελευθέρωση των αιχμαλώτων του κοινωνικού πολέμου, της Εξέγερσης, και όσων αγωνίζονται για τη λευτεριά των Μαπούτσε.

Να ισχυροποιήσουμε τους δεσμούς μας, να ενδυναμώσουμε τη συνενοχή μας, να αφυπνίσουμε συνειδήσεις, να οξύνουμε τις δράσεις μας, για να ισοπεδώσουμε και το τελευταίο ανάχωμα της κοινωνίας του εγκλεισμού!

Διεθνιστική αλληλεγγύη και συντροφικότητα για το γκρέμισμα κάθε φυλακής!

Ενάντια στο κράτος, τις φυλακές και το κεφάλαιο: Κοινωνικός πόλεμος!

Όσο υπάρχει δυστυχία, θα υπάρχει εξέγερση.

Juan Aliste Vega
Marcelo Villarroel Sepúlveda
Αναρχικοί, αυτόνομοι και ανατρεπτικοί κρατούμενοι
Φυλακή Υψίστης Ασφαλείας του Σαντιάγο, στη Χιλή
Τέλη Δεκέμβρη 2020

Πηγή: Act For Freedom Now

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

συνέχεια

Πανό στα πλαίσια της πανελλαδικής μέρας δράσης για Απεργία πείνας στις Τουρκικές φυλακές και για Α. Οτσαλάν

Στις 27/02 αναρτήσαμε πανό στα πλαίσια της πανελλαδικής μέρας δράσης για τη μεγάλη απεργία πείνας των πολιτικών κρατουμένων στις Τουρκικές φυλακές και ενάντια στην απομόνωση του Αμπντουλάχ Οτσαλάν.

συνέχεια

Πορεία αλληλεγγύης στον Δημήτρη Κουφοντίνα

Το απόγευμα της Πέμπτης 18/02 πραγματοποιήθηκε πορεία αλληλεγγύης στον Δημήτρη Κουφοντίνα από την Ανοιχτή Συνέλευση Ενάντια Στον Κρατικό Αυταρχισμό.

Από 8/1/21 ο πολιτικός κρατούμενος Δ. Κουφοντίνας επέλεξε να προβεί σε μία από τις ύστατες μορφές αγώνα προκειμένου να διεκδικήσει τα αυτονόητα. Αφορμή στάθηκε το νόμιμο δικαίωμα του για μεταγωγή από τις αγροτικές φυλακές Βόλου στις φυλακές Κορυδαλλού, το οποίο και δεν εκπληρώθηκε.

Στην ουσία η ίδια η κυβέρνηση αθετεί τους νόμους που ψήφισε στη Βουλή. Μετά από πολλές απεργίες πείνας η κατάσταση του είναι αρκετά κρίσιμη σε σημείο που μπορεί να επιφέρει μόνιμες βλάβες και να φτάσει έως το θάνατο του. Διανύει την 42η ημέρα της απεργίας και αντιμετωπίζει καρδιολογικά και νεφρικά προβλήματα, τα οποία μπορεί να αποβούν μοιραία.

Επίσης δεν λαμβάνει πρόσθετα συμπληρώματα και αυτή τη στιγμή είναι αδύνατη η ενυδάτωση του παρά μόνο με ορό. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο και με ιατρική απόφαση έχει μεταφερθεί σε ΜΕΘ και με βάση την τελευταία ενημέρωση η ζωή του απειλείται άμεσα.

Η κυβέρνηση αρνείται την ύπαρξη πολιτικών κρατουμένων και αντιφρονούντων με απώτερο σκοπό να χαθεί το πρόσημο της πολιτικής δράσης. Επιχειρείται μια ταύτιση όλων των μορφών βίας δίνοντας μια ποινική διάσταση σε όλα. Συνοδοιπόρος στην πολιτική και ζωτική εξόντωση του Δ. Κουφοντίνα είναι η δικαστική εξουσία η οποία δημιουργεί καθεστώς εξαίρεσης για κάθε αγωνιζόμενο ο οποίος αποτελεί κίνδυνο για το κράτος.

Εάν η κυβέρνηση δεν παραχωρήσει τα θεμελιώδη, αυτονόητα δικαιώματα του πολιτικού κρατούμενου θα μιλάμε για την πρώτη πολιτική δολοφονία στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης ή για την πρώτη αναγκαστική σίτιση δια της βίας.

Η εκδικητική απόπειρα δολοφονίας του Κουφοντίνα από μεριάς της ΝΔ έχει να κάνει με την εξόντωση του ίδιου αλλά και γενικότερα ολόκληρου του κινήματος, κάτι το οποίο υποσχόταν και προεκλογικά. Μπορούμε να απαριθμήσουμε άπειρα γεγονότα που επιβεβαιώνουν τα παραπάνω, όπως εκκενώσεις καταλήψεων, καταστολή πορειών κλπ, φτάνοντας στο σημείο ακόμα και τα τρικάκια να θεωρούνται τρομοκρατική ενέργεια.

Κανείς δεν μπορεί να πιστεύει πως ο θάνατος ενός απεργού πείνας θα είναι ένα τυχαίο γεγονός. Νομίζαμε ότι το φιλελεύθερο κράτος δικαίου βασίζεται στην ύπαρξη γραπτών νόμων ώστε να απαγορεύεται η κρατική αυθαιρεσία.

Τσαλαπατώντας τους ίδιους της τους νόμους, στην περίπτωση του Κουφοντίνα, η δημοκρατία δικαιώνει αναδρομικά τη βίαιη δράση του. Η ζωή του Δ. Κουφοντίνα βρίσκεται σε οριακό σημείο, δεν ζητά ούτε χάρη, ούτε αμνηστία, να εφαρμοστεί μόνο ο νόμος, να μπορεί να ασκήσει τα δικαιώματα του ως κρατούμενος.

Γι’ αυτό και επιλέγει να βάλει το σώμα του ακόμα μια φορά ως το ύστατο μέσο διεκδίκησης των αυτονόητων. Προς ώρας η κυβέρνηση αντιμετωπίζει το ζήτημα με όρους κρητικής βεντέτας. Ευελπιστούμε μετά από αρκετές δεκαετίες η καχεκτική μας δημοκρατία να μην είναι καθοδηγητής της πρώτης δολοφονίας πολιτικού κρατούμενου.

Εάν η μεθοδευμένη εκδικητική δολοφονία του κράτους πραγματοποιηθεί, όλο το υγιές κίνημα οφείλει να δείξει τα αντανακλαστικά του. Η απόφαση για την έναρξη της απεργίας πείνας έχει ένα μόνο προσδοκώμενο, τον αγώνα για τη ζωή και την εναντίωση στη θανατοπολιτική του κράτους και του κεφαλαίου.

Είμαστε όλοι υποχρεωμένοι να σταθούμε αλληλέγγυοι στον αγώνα για τη ζωή και την ελευθερία και να σηκώσουμε το ηθικό και πολιτικό βάρος που αρμόζει στην περίπτωση. Δεν θα επιτρέψουμε το κράτος να επιβάλλει τον μισανθρωπισμό και την εκδικητική του μανία σε βάρος των αγωνιστών.

Με τον Κουφοντίνα είμαστε μαζί, ενάντια σε κράτος και καταστολή.

Στον δρόμο, να σπάσουμε τον τρόμο.

Άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων του απεργού πείνας Δ. Κουφοντίνα.

Ανοιχτή Συνέλευση Ενάντια Στον Κρατικό Αυταρχισμό

συνέχεια