Tagged: Αριστερά

Πόντος και Αριστερά

Γράφει ο Βλάσης Αγτζίδης

Έχουν περάσει ήδη δώδεκα χρόνια από τότε που θεσπίστηκε μια επίσημη νέα επέτειος, η 19η Μαϊου, ως Ημέρα Μνήμης της γενοκτονίας των Ποντίων. Ήταν η κατάληξη ενός ριζοσπαστικού ποντιακού κινήματος που είχε εμφανιστεί στα μέσα της δεκαετίας του ’80 και είχε ως πρωτεργάτες ανθρώπους που προέρχονταν από δύο πολιτικές τάσεις διαφορετικές και αντιμαχόμενες μέχρι σήμερα: την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά και τους «Ιταλούς» του Πασόκ. Το κίνημα αυτό είχε μεγάλη επιτυχία εφόσον υιοθετήθηκε από το σύνολο του οργανωμένου ποντιακού χώρου, δηλαδή πάνω από 400 οργανώσεις στην Ελλάδα -που εκπροσωπούν περισσότερους από ένα εκατομμύριο συμπολίτες μας- και άλλες 200 στην Ευρώπη, την πρώην Σοβιετική Ένωση, ΗΠΑ-Καναδά, Αυστραλία, Αφρική. Βασικό χαρακτηριστικό του κινήματος αυτού είναι η απόλυτη αυτονομία, η δημοκρατική έκφραση της βάσης και η αυθύπαρκτη επιλογή μιας κοινωνικής ομάδας να ορίσει μόνη της τις αξίες της και τις προτεραιότητές της χωρίς τη διαμεσολάβηση ιδεολογικών και πολιτικών «προστατών». (περισσότερα…)

συνέχεια

Για τη στάση της αριστεράς στις κινητοποιήσεις το 2008

Η προσπάθεια καταστολής μιας εξέγερσης από την αστυνομία και τα ΜΑΤ είναι πάντα αναμενόμενη. Η προσπάθεια καταστολής μιας εξέγερσης από αγανακτισμένους, βολεμένους, (ηθελημένα) παραπληροφορημένους και πάνω απ’ όλα νομοταγείς πολίτες είναι και αυτή αναμενόμενη. Αυτό που μάλλον θα έπρεπε να περιμένουμε αλλά δεν περιμέναμε είναι η στάση των αριστερών (και κάποιων αντιεξουσιαστών) φοιτητομπαμπάδων οι οποίοι την Πέμπτη 11/12/08 βοήθησαν την καταστολή και πυρόσβεση μιας πρωτοφανούς για τα δεδομένα της πόλης σειράς κινητοποιήσεων πιο αποτελεσματικά από τους ένστολους.

Όταν εκείνη τη μέρα κλειστήκαμε στη Παλιά Νομική από τον υποκινούμενο όχλο, το λογικό (για να μην πούμε αυτονόητο) για κάποιον που θεωρεί τον εαυτό του επαναστάτη, είναι να κρατήσει την ψυχραιμία του και να απαντήσει μαχητικά σε μια τέτοια πρόκληση. Αντ’ αυτού είδαμε αριστερούς συνδικαλιστές να τρέχουν σαν αποκεφαλισμένα κοτόπουλα πανικοβάλλοντας και αποπροσανατολίζοντας τους συγκεντρωμένους με τις τόσο αγαπημένες τους ντουντούκες, καλώντας δήθεν σε συνέλευση,  το αποτέλεσμα της οποίας ήταν φυσικά παρασκηνιακά προαποφασισμένο από τους ίδιους. Απόδειξη το ότι πριν καν ξεκινήσει η ¨συνέλευση¨ είχαν ήδη γίνει τηλεφωνήματα σε νομάρχες-βουλευτές-δημοσιοκάφρους και λοιπούς πολιτικάντηδες, φέρνοντας έτσι προ τετελεσμένου ότι το θέμα της ¨συνέλευσης¨ θα είναι η ¨ασφαλής φυγάδευση¨ των συγκεντρωμένων και όχι οτιδήποτε άλλο, όπως μια δυναμική απάντηση στην καταστολή και μια ενδεχόμενη συνέχεια των κινητοποιήσεων.

Πέραν, όμως, της μέγιστης ξεφτίλας του να καλείς για προστασία αυτούς που μέχρι πριν λίγη ώρα έβριζες και ονόμαζες πολιτικούς σου εχθρούς, έγινε ολοφάνερο πόσο πολύ γραμμένη (και που!) έχουν την αμεσοδημοκρατία που τόσο συχνά επικαλούνται οι διάφοροι φοιτητομπαμπάδες που την ώρα της  δήθεν συνέλευσης έκαναν μόνοι τους πηγαδάκια με τους πιο πάνω πολιτικάντηδες. Τελικά οι αληθινοί προβοκάτορες, πράκτορες και υπάλληλοι του κράτους κάθονται αριστερά και δεν φοράνε κουκούλες…

συνέχεια

ΕΛΛΑΣ 2006- ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ (ΤΟΝ) ΠΑΙΖΕΙ

ΕΛΛΑΣ 2006- ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ (ΤΟΝ) ΠΑΙΖΕΙ

Η σχολική χρονιά δεν έκανε έναρξη λόγω της απεργίας των δασκάλων. Έπειτα σκυτάλη πήραν οι μαθητές και έκλεισαν πάνω από 1000 μουρδελοσχολεία. Την ίδια ώρα η άγρυπνη φοιτητική κοινότητα δίνει μαζικότατο παρών στις εξεταστικές. Τώρα το φοιτητικό ¨κίνημα¨ δίνει υπεράνθρωπες μάχες στις σχολές για πιεστικές διήμερες και τριήμερες καταλήψεις-γροθιά στο στομάχι της μαριέττας. Ο καπιταλισμός αρχίζει να ιδρώνει. Ένα μπράβο στα παιδιά από εμάς! Αντάξιοι αγωνιστές των εξεγερμένων σε Μεξικό, Χιλή, Γαλλία. Αφού λοιπόν αναλώνονται όλοι στο ψάξιμο για την εύρεση ασθματικών που θα δώσουν το φιλί της ζωής στο φοιτητικό ¨κίνημα¨, ως μεγάλοι αγωνιστές (πραγματικά βάζουν τις πιο αγωνιστικές υπογραφές που έχουμε δει!), εμείς θα ανασκουμπωθούμε, θα σας κοιτάξουμε στα μάτια και θα αναρωτηθούμε: ΠΟΣΟ ΜΑΛΑΚΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ; ΠΟΤΕ ΘΑ ΟΞΥΝΟΥΜΕ ΤΟ ΚΛΙΜΑ; ΠΟΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ; Προς το παρόν είμαστε τόσο επικίνδυνοι όσο μια πρωτοετής ΚΝήτισσα που ανάβει το πρώτο της camel και τραγουδάει με στόμφο το βαπόρι απ’ την Περσία, ενώ η ¨ανατρεπτική¨ ιδεολογία μας είναι πιο συμβιβαστική και ουδέτερη και από την Ελβετία.

Και δεν θα γίνουμε ποτέ επικίνδυνοι όσο ανεχόμαστε αρχηγόπουλα και φοιτητομπαμπάδες-φοιτητομαμάδες. Όσο ανεχόμαστε ¨αγωνιστές¨ κομματάρχες να χαιρετίζουν από μακριά τις εξεγέρσεις σε Μεξικό, Χιλή, Γαλλία την ώρα που τις εδώ εξεγερτικές πρακτικές ονομάζουν προβοκάτσια, μπάχαλα, αλητεία (όχι ότι μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα) κανέναν δρόμο δεν τους δείχνει καμία εξέγερση, αλλά τα ψηφαλάκια και το κοινοβούλιο. Την ίδια ώρα που πιάνουν στο στόμα τους τον δολοφονημένο από το ιταλικό κράτος Κάρλος Τζουλιάνι που αν δραστηριοποιούνταν στην Ελλάδα θα ήταν για αυτούς προβοκάτορας, μπάχαλος, αλήτης.

  • ΝΑ ΔΙΑΛΟΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ
  • ΦΤΥΣΤΕ ΚΟΜΜΑΤΑ, ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ, ΝΤΑΒΑΤΖΗΔΕΣ, ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ
  • 10,100 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ (ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΕΣ)
  • ΒΙΑ ΣΤΗ ΒΙΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ (ΤΕΤΡΙΜΜΕΝΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΙ ΚΟΤΣΙΑ ΘΑ ΜΑΣ ΜΙΛΗΣΕΤΕ ΓΙΑ ΤΕΤΡΙΜΜΕΝΑ ΚΑΙ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΛΑΓΝΙΑ;!)

ΥΓ. ΣΥΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΤΟ ΜΑΘΑΙΝΕΤΕ ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΑΛΛΑ ΒΥΘΙΣΤΗΚΕ Ο ΤΙΤΑΝΙΚΟΣ…

συνέχεια