Tagged: επαναστατικός αγώνας

Ανακοίνωση αλληλεγγύης στη Πόλα Ρούπα για τα δύο εφετεία του Επαναστατικό Αγώνα

Στα τέλη Σεπτέμβρη του 2020 ξεκίνησε το ένα από τα δύο εφετεία για τον Επαναστατικό Αγώνα, αυτό της επίθεσης της οργάνωσης στη Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ), στο παράρτημα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) όπου η Πόλα Ρούπα είναι η μοναδική κατηγορούμενη. Το άλλο εφετείο ξεκίνησε στις 12/3/2021 που αφορά την απόπειρα απόδρασης του Νίκου Μαζιώτη και άλλων κρατουμένων με ελικόπτερο από τις φυλακές Κορυδαλλού, καθώς και δύο απαλλοτριώσεις τραπεζών.

Οι πράξεις για τις οποίες κατηγορείται  η συντρόφισσα Πόλα Ρούπα και κατ επέκταση ο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ, πέρα της επιχειρησιακής σημασίας είναι και υψίστης συμβολικής σημασίας για τον αναρχικό κίνημα.

Η επίθεση στην Τράπεζα της Ελλάδος και στα παραρτήματα της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, την ημέρα μάλιστα που το Ελληνικό κράτος πανηγύριζε την “έξοδο ” από τα μνημόνια και την επιστροφή στις αγορές, αλλά και το ότι ο στόχος ήταν ένα από τα καλύτερα φρουρούμενα κτίρια, απέδειξε πως το κράτος δεν είναι ανίκητο. Επίσης η άποψη της έδρας στο πρωτόδικο δικαστήριο, πως το συγκεκριμένο χτύπημα θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει το κράτος αποδεικνύει ακόμη περισσότερο την σημαντικότητα της επίθεσης.

Η παραπάνω επίθεση αφιερώθηκε στο μέλος της οργάνωσης Λάμπρο Φούντα, δείχνοντας έτσι την έμπρακτη μνημόνευση του συντρόφου με τον τρόπο που αξίζει να τιμούμε τους συντρόφους που φεύγουν πολεμώντας, με την συνέχιση του αγώνα. 

Η απόπειρα απόδρασης με ελικόπτερο του Νίκου Μαζιώτη και άλλων κρατουμένων από τις φυλακές Κορυδαλλού είναι μια πράξη έμπρακτης αλληλεγγύης, αποφασιστικότητας και επαναστατικής συνέπειας, αλλά και αλληλεγγύης στους κρατουμένους. Όσο για τις δύο απαλλοτριώσεις τραπεζών, έχουν να κάνουν προφανώς με το επιχειρησιακό κομμάτι, τον εξοπλισμό και τα βιοποριστικά των μελών της οργάνωσης δεδομένου ότι βρίσκονταν στην παρανομία. Η προσπάθεια του κράτους να παρουσιάσει τον ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ως μια οργάνωση η οποία είχε σχέσεις με άτομα του κοινού ποινικού δικαίου και πως λήστευε τράπεζες, προσπαθώντας έτσι να την αποπολιτικοποιήσει  δεν θα μπορούσε παρά να πέσει στο κενό.

Η εκδικητικότητα του κράτους προς την Πόλα Ρούπα και τον Νίκο Μαζιώτη, εκφράστηκε με τις μεταγωγές των συντρόφων από τις φυλακές Κορυδαλλού σε Δομοκό και Θήβα αντίστοιχα, ενώ η ταλαιπωρία συνεχίζεται για την συντρόφισσα με συνεχείς μεταφορές από φυλακή σε φυλακή για τις δίκες,  συνεχείς απομονώσεις ως μέτρα λόγο κορωνοϊού και με αποκορύφωμα το τροχαίο ατύχημα με την κλούβα των μεταγωγών. Λόγο αυτής της τακτικής από τον κατασταλτικό μηχανισμό η ίδια δήλωσε πως αρνείται να παραβρεθεί στο δικαστήριο, παρά μόνο όταν έρθει η στιγμή των ¨απολογιών¨ όπου και θα παραβρεθεί με τις πολιτικές της τοποθετήσεις.

Κλείνοντας να θυμίσουμε πως ο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ από το 2003 όταν και ξεκίνησε την δράση του έχει επιτεθεί σε υπουργεία, σπίτια υπουργών, τράπεζες, αστυνομικά τμήματα, ΜΑΤ, στο χρηματιστήριο, την Αμερικάνικη πρεσβεία και φυσικά την Τράπεζα της Ελλάδος, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ. Οι σύντροφοι συνέχισαν και συνεχίζουν τον αγώνα ακόμη και μέσα από τη φυλακή με κείμενα-τοποθετήσεις  για τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις όπως κάνανε στο παρελθόν με τις επαναστατικές ενέργειες και τις προκηρύξεις που τις ακολουθούσαν ενώ πρόσφατα εκδόθηκε  η μπροσούρα με την πρόταση τους για μία άλλη κοινωνία: ‘‘ΓΙΑ ΤΟ ΞΕΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ – ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΑΚΡΑΤΙΚΗ-ΑΤΑΞΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ’’.

ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΗ ΠΟΛΑ ΡΟΥΠΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

Ο ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Αναρχικό στέκι UTOPIA A.D.

συνέχεια

Απομαγνητοφώνηση της εκδήλωσης στo αναρχικό στέκι Utopia A.D. στις 4/7/2020 για τη μπροσούρα του Επαναστατικού Αγώνα

Εκδήλωση* στo αναρχικό στέκι Utopia A.D. στη Κομοτηνή στις 4/7/2020 για τη μπροσούρα
του Επαναστατικού Αγώνα ‘‘ΓΙΑ ΤΟ ΞΕΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ – ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΑΚΡΑΤΙΚΗ-ΑΤΑΞΙΚΗ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ’’. Συνδιοργάνωση με τη Συνέλευση Αλληλεγγύης στα μέλη του Ε. Α.
*Aπομαγνητοφώνηση: PDF

συνέχεια

Σχετικά με το εφετείο της 5ης δίκης του Επαναστατικού Αγώνα

Την Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου έχει οριστεί η έναρξη του εφετείου της 5ης δίκης του Επαναστατικού Αγώνα. Εκδικάζονται εκ νέου η υπόθεση της απόπειρας απόδρασης με ελικόπτερο από τις φυλακές Κορυδαλλού που είχε οργανωθεί από την Πόλα Ρούπα τον Φλεβάρη του 2016 και δύο απαλλοτριώσεις τραπεζών, στο νοσοκομείο Σωτηρία και την Εθνική Τράπεζα στην Μαλεσίνα. Πρωτόδικα η συντρόφισσα καταδικάστηκε σε 120 χρόνια κάθειρξη, κατά συγχώνευση 65 και ο Νίκος Μαζιώτης σε 37, κατά συγχώνευση 24, για ηθική αυτουργία.

Η απόπειρα απόδρασης του Νίκου Μαζιώτη και άλλων κρατουμένων που οργανώθηκε τον Φλεβάρη του 2016 από την Πόλα Ρούπα συνιστά μια κορυφαία δράση αντίστασης και αλληλεγγύης, με πλούσιο ηθικοδιδακτικό περιεχόμενο και υψηλά αξιακά νοήματα. Δεν είναι μόνο το ανιδιοτελές προχώρημα μιας δράσης που θα μπορούσε να κοστίσει την ίδια την ζωή της συντρόφισσας που εκπέμπει ισχυρούς συμβολισμούς και μηνύματα, αλλά και ο ίδιος ο τρόπος που την οργάνωσε. Η λήψη των αναγκαίων μέτρων για την διαφύλαξη των ζωών, τα μέσα διαχείρισης όταν εκτροχιάστηκε ο σχεδιασμός, ο προσανατολισμός καθαυτός είναι που προσδιορίζουν το αξιακό υπόβαθρο του Επαναστατικού Αγώνα και ταυτόχρονα φωταγωγούν τα αγεφύρωτα επιχειρησιακά χάσματα μεταξύ των επαναστατών και των καθεστωτικών διωκτών τους. Φανερώνει τα απροσπέλαστα σύνορα που χωρίζουν την ένοπλη δράση των εθελοντών αγωνιστών με τους έμμισθους εντολοδόχους της κρατικής εξουσίας.

Η πολιτική επιλογή της συντρόφισσας ακολουθεί με συνέπεια το δύσβατο μονοπάτι της επαναστατικής προοπτικής, το ενίοτε μοναχικό και άλλοτε θριαμβευτικό, μα πάντα αναγκαίο μέχρι την τελική νίκη που αργά ή γρήγορα θα γευτεί η καταδυναστευμένη ανθρωπότητα. Χαρακτηρίζει με ευκρίνεια και επαναστατικό ήθος την ίδια την διαδρομή της συντρόφισσας και της οργάνωσης της, του Επαναστατικού Αγώνα. Η δράση αυτή υπήρξε το σπουδαίο συντροφικό απαύγασμα μιας ιστορικής διαδρομής που δεν έβαλε τίτλους τέλους στα στενά της Δάφνης, δεν έσβησε στην άνιση μάχη του Μοναστηρακίου και δεν κηδεύτηκε τον Γενάρη του 2017. Ο Επαναστατικός Αγώνας δεν θάφτηκε ως πολιτική οντότητα, ως πρόσωπα και ως ζωντανή προοπτική σε τόσα και τόσα επεισόδια απενεργοποίησης του από την κρατική καταστολή και τα μακριά της χέρια, τόσο πριν, όσο και μετά την απόπειρα απόδρασης.

Η απελευθέρωση του Νίκου Μαζιώτη ήταν ένα στοίχημα όχι μόνο συντροφικό, όχι μόνο αξιακό. Ήταν και ένας αμιγώς πολιτικός στρατηγικός στόχος για την ακύρωση της κρατικής καταστολής και την ανανέωση της επαναστατικής δράσης και του ίδιου του Ε.Α. Δεν θα γινόταν άλλωστε μια ένοπλη οργάνωση να είναι πραγματικά επαναστατική αν δεν μεριμνούσαν τα ασύλληπτα μέλη της για τα αιχμάλωτα. Και ιδιαίτερα ο Επαναστατικός Αγώνας έτσι όπως τον γνωρίζουμε, όπως τον έχει καταγράψει η ιστορία, δεν θα μπορούσε να αδιαφορήσει για τους ομήρους του. Συγχρόνως, ήταν και ένα μήνυμα προς το καθεστώς: ο πόλεμος δεν τέλειωσε. Μια δράση σαν κι αυτή δεν μπορεί να ερμηνευτεί αποσυνδεδεμένα από το ιστορικό της πλαίσιο. Τον Φλεβάρη του 2016 οι πολλαπλές ήττες στα πεδία των κοινωνικών και ταξικών μαχών είχαν σπείρει την ηττοπάθεια και είχαν παραδώσει στην απόγνωση μεγάλα τμήματα της κοινωνίας και των αγωνιζόμενων τμημάτων της. Ήταν η εποχή της αφομοίωσης, της παραίτησης, της εγκληματικής σύμπλευσης ορισμένων με το τότε κυβερνητικό μόρφωμα. Η εποχή αυτή αφήνει ισχυρά αποτυπώματα στο σήμερα.

Η ενέργεια της συντρόφισσας στόχευε εκτός των άλλων στην αμφισβήτηση της καθεστωτικής παντοδυναμίας, όπου μετά την επικράτηση των μνημονιακών πολιτικών, την πολυετή δέσμευση στους μηχανισμούς “στήριξης” και την καθίζηση των λαϊκών αντιστάσεων, είχε αρχίσει να χαράζει μια τροχιά επανασταθεροποίησης πάνω στην οπισθοχώρηση των αγώνων της διετίας 2010-12. Η δράση αυτή ήταν μια πολεμική πράξη απέναντι στην αστική τάξη και το κράτος, μια απάντηση στην αφομοίωση και τις αυταπάτες του καθεστώτος που με την συμβολή της κυβέρνησης σύριζα πίστευε ότι θα “δρα χωρίς αντίπαλο”. Αν είχε ολοκληρωθεί η δράση, τα πράγματα θα εξελίσσονταν πολύ διαφορετικά για όλες τις πλευρές του ταξικού ανταγωνισμού. Όμως η ιστορία δεν γράφεται με το “αν”.

Επιπροσθέτως, η ψυχραιμία και η δεσμευτική τήρηση των ηθικών κανόνων της συντρόφισσας κατά την στιγμή της αποτυχίας ενός τόσο μεγαλόπνοου σχεδίου που δεν έμεινε στα λόγια, αποτελούν μνημείο επαναστατικής, αλλά και ανθρώπινης ακεραιότητας. Οι λεπτομέρειες της ακύρωσης του σχεδίου και ο ρόλος του ρουφιάνου πιλότου που έβαλε σε κίνδυνο την ίδια του την ζωή πουλώντας ουσιαστικά υπηρεσίες σε ένα κτηνώδες σύστημα που η μόνη θέση που τον τοποθετεί είναι αυτή του αναλώσιμου, έχουν γραφτεί αναλυτικά από την ίδια την συντρόφισσα. Είχε κάθε δυνατότητα να ξαποστείλει τον ρουφιάνο. Δεν το έκανε. Η δε πρόθεση της να απελευθερώσει ανθρώπους που ουδεμίαν σύμπνοια ιδεολογική, πολιτική και αξιακή όπως αποδείχθηκε είχαν με τον Ε.Α. συναποτελεί μιαν ακόμη πτυχή της ανιδιοτελούς της βούλησης. Όσον αφορά τους συγκεκριμένους, δεν έχουμε τίποτα να πούμε. Ότι γράφτηκε γράφτηκε. Μίλησε η ιστορία, που είναι πολύ πιο σκληρή, πολύ πιο αμείλικτη.

Αναφορικά με τις απαλλοτριώσεις των τραπεζών, ενέργειες που έγιναν στο πλαίσιο αυτοχρηματοδότησης της ζωής στην παρανομία και συνακόλουθα αποτέλεσαν προπαρασκευαστικές δράσεις για την ναύλωση του ελικοπτέρου και την οργάνωση της απόπειρας απόδρασης, ο Επαναστατικός Αγώνας έχει προ πολλού επισημάνει ότι ποτέ δεν υπήρξε μια οργάνωση “ληστών”. Οι απαλλοτριώσεις καταστημάτων του ληστρικού μηχανισμού ήταν αναγκαίες για την συγκέντρωση πόρων και την τροφοδότηση του αγώνα, μια πρακτική που ακολουθεί μια μακραίωνη ιστορική παράδοση των επαναστατικών κινημάτων. Στις δράσεις κατά των τραπεζών, ουδέποτε κινδύνεψαν άνθρωποι, ουδέποτε εργαλειοποιήθηκαν άνθρωποι για την επιτυχία του σκοπού, ποτέ ο Επαναστατικός Αγώνας δεν ανήγαγε τον σκοπό ως καθαρκτικό του όποιου μέσου. Σκοποί και μέσα ήταν πάντα ταυτόσημα.

Ενόψει του εφετείου της 5ης δίκης και έχοντας μπροστά ένα ακόμη εφετείο για την υπόθεση της ΤτΕ στο οποίο η Πόλα Ρούπα πρωτόδικα έχει καταδικαστεί σε ισόβια, προτάσσουμε την ενεργή αλληλεγγύη. Οικονομική, πολιτική, ηθική. Το κράτος ούτε ξέγραψε τον Επαναστατικό Αγώνα, ούτε έπαψε να έχει στο στόχαστρο τα πρόσωπα των συντρόφων μας. Αυτό αποδείχτηκε εν μέσω καραντίνας με την αιφνίδια απαγωγή/μεταγωγή τους και την μεταφορά σε φυλακές εκτός Αθηνών, κατά την στιγμή που είχαν αναπτυχθεί διεκδικητικοί αγώνες εντός των φυλακών για την λήψη μέτρων ενάντια στην εξάπλωση του covid19, με τους συντρόφους να έχουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο που τους αρμόζει. Ενόψει των δικών, πρέπει να μιλήσει η αλληλεγγύη.

Θεωρούμε ότι πλέον, ένα μεγάλο έδαφος έχει κερδηθεί. Οι καιροσκοπικές βλέψεις και οι απόπειρες απομόνωσης των συντρόφων με “έπαθλο” την “κινηματική ηγεμονία” απέτυχαν. Ένα ρεύμα συμπαράστασης έχει ήδη αναπτυχθεί σε όλη την Ελλάδα με την συμμετοχή πολλών εκατοντάδων σε εκδηλώσεις, βιβλιοπαρουσιάσεις της μπροσούρας των συντρόφων “για το ξεπέρασμα του κράτους και κεφαλαίου για μια συνομοσπονδιακή ακρατική-αταξική κοινωνική οργάνωση”, συμβολή στην διακίνηση των εκδόσεων του Ε.Α. πανελλαδικά, οικονομικές ενισχύσεις κ.α. Αυτό το ρεύμα αλληλεγγύης που τους τελευταίους μήνες βρίσκεται στα σπάργανα, δεν θα αργήσει ο καιρός που θα κληθεί να διαχυθεί κοινωνικά, να δράσει, να διεκδικήσει. Πλησιάζει ο καιρός που θα κληθούμε να πιέσουμε, να κινητοποιηθούμε, να οργανωθούμε για την διεκδίκηση αδειών, αργότερα και αποφυλακίσεων. Σε αυτό τον δίκαιο αγώνα, δεν θα παλέψουμε μόνο για την απελευθέρωση των συντρόφων μας. Θα παλέψουμε και για τον αξιακό επαναπροσδιορισμό του αναρχικού κινήματος που δεν ξεχνά τους αιχμαλώτους του, δεν ξεχνά ποιοι στάθηκαν όρθιοι πληρώνοντας βαρύ το τίμημα των πολιτικών επιλογών του, δεν ξεχνά ποιοι βάλανε υποθήκη την ίδια τους την ζωή για την Κοινωνική Επανάσταση.

Δύναμη στα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα Πόλα Ρούπα και Νίκο Μαζιώτη

Τιμή για πάντα στον Λάμπρο Φούντα

Καλούμε την Τετάρτη 30-9-2020 ώρα 9.00 στα δικαστήρια των φυλακών Κορυδαλλού

Συνέλευση Αλληλεγγύης στον Επαναστατικό Αγώνα
Επικοινωνία: syneleusiea@riseup.net

συνέχεια

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ 04/07/2020

Παρουσίαση- Συζήτηση Σάββατο 04/07/2020 ώρα 18:00 στο Αναρχικό Στέκι UTOPIA A.D. (προαύλιο παλιάς νομικής) με την τηλεφωνική παρέμβαση των συντρόφων του ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ Πόλας Ρούπα και Νίκου Μαζιώτη και εισηγήσεις από το Αναρχικό Στέκι UTOPIA A.D και την Συνέλευση Αλληλεγγύης στον Επαναστατικό Αγώνα .

Θέμα: Η μπροσούρα των συντρόφων Πόλας Ρούπα και Νίκου Μαζιώτη μέλη του Επαναστατικού Αγώνα με τίτλο «Για το ξεπέρασμα του κράτους και του κεφαλαίου- για μια Συνομοσπονδιακή Ακρατική-Αταξική οργάνωση» .

Θα υπάρχει bazaar βιβλίου ενω μετά την εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί Bar οικονομικής ενίσχυσης.

Η ΜΠΡΟΣΟΥΡΑ ΕΔΩ

συνέχεια

Μικροφωνική για τα 10 χρόνια απο τη δολοφονία του Λάμπρου Φούντα μέλους του Ε.Α.

10 Μάρτη 2010 – 10 Μάρτη 2020 10 Χρόνια από τη δολοφονία του Λάμπρου Φούντα μέλους του Επαναστατικού Αγώνα από μπάτσους στη Δάφνη κατά την διάρκεια προπαρασκευαστικής ενέργειας της οργάνωσης. ΔΕΝ ξεχνάμε ΔΕΝ συγχωρούμε. Ο Επαναστατικός Αγώνας συνεχίζετε.

συνέχεια

Απομαγνητοφωνημένη η εκδήλωση με την Π. Ρούπα και τον Ν. Μαζιώτη “Ε. Ο. ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ κρίση και επαναστατική προοπτική” (για τα 15 χρόνια του Α. Σ . UTOPIA A.D.)

1ος Εισηγητής

Ευχαριστούμε όσους ήρθατε να στηρίξετε την εκδήλωση. Είναι για τα γενέθλια, για τα 15 χρόνια του στεκιού όπως ξέρετε. Σήμερα η μέρα είναι αφιερωμένη στον Επαναστατικό Αγώνα, την οργάνωση Επαναστατικός Αγώνας, την κρίση στην Ελλάδα και την επαναστατική προοπτική.

Αυτά θα μας τα αναλύσουν οι δύο σύντροφοι που θα κάνουν την τηλεφωνική παρέμβαση σε λίγο. Εγώ να πω ότι την εκδήλωση την στηρίζουν οι φυλακισμένοι της Α΄ πτέρυγας των φυλακών Λάρισας και τους ευχαριστούμε, ιδιαίτερα τον Σπύρο Χριστοδούλου που μας έστειλαν και το πανό πίσω που έχει ανέβει στις φυλακές Λάρισας ως αλληλεγγύη στους φυλακισμένους αγωνιστές των αμερικανικών φυλακών που κάνανε απεργία σε πάρα πολλές πολιτείες, σχεδόν σε όλη την Αμερική (Η.Π.Α). Θα συνεχίσουν οι σύντροφοι της εισήγησης.

2ος Εισηγητής

Καλησπέρα και από μένα. Θα σας διαβάσω ένα μικρό ιστορικό της οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας και στην συνέχεια θα αναλύσουμε τους άξονες της συζήτησης.

Ο Επαναστατικός Αγώνας είναι μια ένοπλη αναρχική οργάνωση με επιθέσεις σε κυβερνητικά κτίρια και στην αμερικάνικη πρεσβεία στην Αθήνα.

Η πρώτη του ενέργεια ήταν η βομβιστική επίθεση με 2 βόμβες στα δικαστήρια της οδού Ευελπίδων στις 5 Σεπτεμβρίου το 2003.

Πραγματοποίησε συνολικά 17 χτυπήματα, το τελευταίο το 2014.

Μετά την επίθεσημε RPG εναντίον της αμερικάνικης πρεσβείας στις 12 Ιανουαρίου του 2007 και σε αστυνομικό σταθμό στην Ν. Ιωνία μερικούς μήνες αργότερα, ο Επαναστατικός Αγώνας θεωρήθηκε η μεγαλύτερη εγχώρια απειλή.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρόσθεσε τον Επαναστατικό Αγώνα στις χαρακτηρισμένες ως ‘‘τρομοκρατικές’’ οργανώσεις στις 29 Ιουνίου του 2007. Στις 18 Μαΐου ανακοινώθηκε από τις ΗΠΑ επίσημα ο Επαναστατικός Αγώνας ως ξένη ‘‘τρομοκρατική ‘’ οργάνωση.

Στις 10 Μαρτίου του 2010 ο Λάμπρος Φούντας μετά από ανταλλαγή πυροβολισμών με μπάτσους σκοτώθηκε. Τον Απρίλιο του 2010 ύστερα από μακροχρόνια έρευνα προσήχθησαν έξι ύποπτοι.

Στα τέλη Απριλίου του 2010, οι τρεις κύριοι ύποπτοι επιβεβαίωσαν την συμμετοχή τους στον Επαναστατικό Αγώνα με γράμμα προς τον τύπο. Υποσχέθηκαν να συνεχίσουν την επαναστατική τους δράση όσο ζουν. Οι τρεις αναρχικοί ήταν ο Νίκος Μαζιώτης, η Πόλα Ρούπα και ο Κώστας Γουρνάς.

Τον Ιούνιο του 2012 οι Μαζιώτης και Ρούπα παραβίασαν τους περιοριστικούς όρους και χάθηκαν τα ίχνη τους ενώ ο Κώστας Γουρνάς δήλωσε ότι γι’ αυτόν ο Επαναστατικός Αγώνας τέλειωσε και δεν ακολούθησε τους Μαζιώτη και Ρούπα στην παρανομία για συνέχιση της ένοπλης πάλης.

Τις πρωινές ώρες της Πέμπτης 10 Απριλίου του 2014 ύστερα από 2 προειδοποιητικά τηλεφωνήματα, ένα παγιδευμένο όχημα με 75 κιλά εκρηκτικά εξερράγη έξω από τα γραφεία της Τράπεζας της Ελλάδας στην Αθήνα προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές αλλά χωρίς σοβαρούς τραυματισμούς.

Την Τετάρτη 16 Ιουλίου 2014 ο Μαζιώτης συνελήφθηκε στο Μοναστηράκι ύστερα από συμπλοκή και ανταλλαγή πυροβολισμών με αστυνομικούς από την οποία τραυματίστηκε ο Μαζιώτης και ένας μπάτσος.

Η Πόλα Ρούπα στις 21 Φεβρουαρίου του 2016 προσπάθησε να απελευθερώσει τον σύντροφό της Νίκο Μαζιώτη και άλλους ‘‘πολιτικούς’’ κρατούμενους από τις φυλακές Κορυδαλλού με ελικόπτερο ανεπιτυχώς.  Στις 5 Ιανουαρίου του 2017 ύστερα από επιχείρηση της αντιτρομοκρατικής συλλαμβάνονται οι Πόλα Ρούπα και η Κωνσταντίνα Αθανασοπούλου. Από την πρώτη στιγμή της σύλληψης, ο 6χρόνος Λάμπρος, γιος της Πόλας Ρούπα και του Νίκου Μαζιώτη απαγάγεται από τα ένοπλα καθάρματα και με εντολή της εισαγγελέα Νικολού οδηγείται σε παιδοψυχιατρική κλινική. Ένα ξεκάθαρο σχέδιο της εξουσίας με στόχο την ψυχολογική εξόντωσή του και εκδίκηση των αμετανόητων ανταρτών γονιών του.

Οι Πόλα Ρούπα και Νίκος Μαζιώτης ξεκινούν άμεσα απεργία πείνας και δίψας με αίτημα να δοθεί το παιδί τους στην μητέρα και αδελφή της Πόλας Ρούπα, κάτι που πετυχαίνουν εντέλει.

Τέλος στις 11/11/2017 ξεκινούν απεργία πείνας με αιτήματα να αποσυρθούν οι φωτογραφικές διατάξεις του άρθρου 11 παρ. 6 σημείωση ε και η παράγραφος 4 στο ίδιο άρθρο αναφορικά με την κράτηση σε συνθήκες απομόνωσης όσων έχουν κάνει απόδραση ή απόπειρες αποδράσεων, να μην επανέλθει το καθεστώς τύπου Γ΄, να βγει άμεσα ο Νίκος Μαζιώτης από την απομόνωση που κρατείται από τον περασμένο Ιούλιο με εντολή του υπουργείου Δικαιοσύνης, να εισαχθεί στο σωφρονιστικό κώδικα η ελαστικοποίηση του ωραρίου των επισκεπτηρίων που έχει ένας κρατούμενος. Για παράδειγμα, ένας κρατούμενος που έχει ένα επισκεπτήριο τον μήνα ή δεν έχει καθόλου να επεκτείνεται ο χρόνος της συνάντησης, να υπάρχει ειδικός χώρος για συνάντηση κρατουμένων γονέων με τα παιδιά τους – στις αντρικές φυλακές Κορυδαλλού δεν υπάρχει τέτοιος χώρος – και όταν η συχνότητα των συναντήσεων είναι σπάνια να αυξάνεται ο χρόνος των επισκεπτηρίων.

Πέντε μέρες μετά την λήξη της απεργίας πείνας την οποία κέρδισαν, ο Μαζιώτης δέχθηκε επίθεση από ποινικούς στην Ε΄ πτέρυγα ενώ λίγο καιρό μετά έγινε απόπειρα επίθεσης στις γυναικείες φυλακές στην Πόλα Ρούπα όπου η συντρόφισσα μαζί με συγκρατούμενές της απέκρουσαν και τσάκισαν τις επιτιθέμενες.

Αυτή την στιγμή ο Νίκος Μαζιώτης βρίσκεται στην ΣΤ΄ πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού ενώ η Πόλα Ρούπα στο ισόγειο των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού.

Οι σύντροφοι χρειάζονται την αλληλεγγύη  με όποιον τρόπο μπορεί ο καθένας.

(περισσότερα…)
συνέχεια