Tagged: κορυδαλλός

Κείμενο- Κάλεσμα: ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΑΔΕΙΩΝ Κύκλος αγώνα φυλακισμένων ενάντια στην κατάργηση των αδειών

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΑΔΕΙΩΝ

Όλοι εμείς, κρατούμενοι και κρατούμενες στις ελληνικές φυλακές που εκτίουμε ποινές κάθειρξης, υψώνουμε τις φωνές μας για να ακουστούν έξω από τα τείχη ενάντια στο καινούριο νομοσχέδιο του υπουργείου προστασίας του πολίτη που βρίσκετε σε διαβούλευση μέχρι τις 13 Οκτωβρίου και ύστερα θα πάει προς ψήφιση στην βουλή. Συγκεκριμένα αυτό το νομοσχέδιο έρχεται να καταργήσει ουσιαστικά το θεσμό των αδειών για όσους εκτίουν ποινές κάθειρξης άνω των 10 ετών ή ισοβίων καθείρξεων, αφού η ισχύουσα προϋπόθεση συμπλήρωσης του 1/5 μετατρέπετε σε 2/5 της ποινής και τα 8 χρόνια σε 12 έτη για ποινές ισοβίων. Αυτό σημαίνει ότι η πλειοψηφία των κρατουμένων θα εκτίουν τις ποινές τους μέρα- μέρα χωρίς να πάρουν άδεια αλλά και δεν θα έχουν την δυνατότητα να μεταχθούν σε αγροτικές φυλακές όπως ίσχυε μέχρι σήμερα.

Στο λεγόμενο κράτος δικαίου η ένοια του σωφρονισμού βασίζετε στη θεμελιώδη αρχή ότι ο άνθρωπος στερείτε μόνο την φυσική του ελευθερία. Εμείς δεν στερούμαστε μόνο την ελευθερία μας, στερούμαστε και την αξιοπρέπεια μας. Είναι γνωστές οι εικόνες ανθρώπων που κοιμούνται στο πάτωμα και στοιβάζονται σε κελιά 5 και 6 άτομα μέσα σε 6 τ.μ., η χρίση βίας από τους δεσμοφύλακες και ο εξευτελισμός της ανθρώπινης ύπαρξης στα πειθαρχεία, οι αναίτιες και εκδικητικές μεταγωγές.

Δεν ξεχνάμε ότι από τον περασμένο Μάρτιο με το πρόσχημα της πανδημίας έχουμε στερηθεί τα ελεύθερα επισκεπτήρια, τις τακτικές και εκπαιδευτικές άδειες, ενώ παράλληλα ανεχτήκαμε τον εμπαιγμό του υπουργείου για δήθεν αποσυμφόρηση των φυλακών και υποτιθέμενα μέτρα πρόληψης και υγιεινής. Τώρα βγάζουν ένα νομοσχέδιο που οδηγεί στην εξόντωση μας.

Το μήνυμα που έχει περάσει στην κοινωνία από τα ΜΜΕ είναι ότι πρόκειται για ένα νομοσχέδιο με φωτογραφικές διατάξεις που αφορούν πολιτικούς κρατούμενους και ότι δίνονται περισσότερα κίνητρα σε κρατούμενους με μικρές ποινές. Δεν αναφέρουν βέβαια πόσο απλόχερα μοιράζονται οι μεγάλες ποινές από ένα ανεξέλεγκτο και σάπιο δικαστικό σύστημα. Στην πραγματικότητα, όμως, η πλειονότητα από εμάς έχει εξοντωτικές ποινές άνω των 10 ετών κάθειρξης, χρόνιες καθυστερήσεις εκκρεμών δικαστικών υποθέσεων και ξεχασμένων ενταλμάτων που παρατείνουν την κράτηση μας. Επίσης η προπαγάνδα και η παραπληροφόρηση που προετοίμασε το έδαφος για αυτό το νομοσχέδιο έκανε λόγο για κατάχρηση του θεσμού των αδειών απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Για αυτό πρέπει να επισημάνουμε ότι το ποσοστό που παραβιάζει τις άδειες είναι πολύ μικρό σε σύγκριση με το σύνολο των φυλακισμένων.  Γιατί μεμονωμένα περιστατικά παραβίασης ενός κανόνα θα πρέπει να οδηγούν στην κατάργηση του σχετικού δικαιώματος για όλους; Δεν είδαμε να ενδιαφέρονται το ίδιο για τα μεμονωμένα περιστατικά θανάτων και ξυλοδαρμών για τους οποίους ευθύνεται αποκλειστικά και μόνο το κράτος, ούτε να σχεδιάζουν νόμους για την βελτίωση των συνθηκών κράτησης και την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Είναι ξεκάθαρη η προσπάθεια του υπουργείου να μετατρέψει τις φυλακές της χώρας σε φυλακές τύπου Γ , καταργώντας ευεργετικές διατάξεις που αποκτήθηκαν με αγώνες, στάσεις και εξεγέρσεις τις τελευταίες δεκαετίες. Παραμένουμε άνθρωποι γιατί είμαστε άνθρωποι και κάθε νόμος που θεσπίζετε οφείλει να έχει ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα και όχι την εκδικητικότητα και την περιστολή δικαιωμάτων.

Δεν είναι μόνο τα δικαιώματα μας που δέχονται επίθεση, δέχεται επίθεση η ίδια μας η δυνατότητα να κάνουμε όνειρα για το μέλλον. Γι’ αυτό πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και αυτόν τον αγώνα να τον δώσουμε όλοι μαζί όπως έκαναν πάντα οι κρατούμενοι και οι κρατούμενες στις ελληνικές φυλακές. Για όλους αυτούς τους λόγους οργανωνόμαστε και περνάμε στην αντεπίθεση.

Καλούμε τους συγκρατούμενους και τις συγκρατούμενες μας σε όλες τις κλειστές φυλακές να πάρουν ατομικές και ομαδικές πρωτοβουλίες, να αντισταθούμε ατομικά και συλλογικά με κάθε τρόπο ενάντια στο νέο νομοσχέδιο-έκτρωμα που ουσιαστικά καταργεί το δικαίωμα των αδειών.

Καλούμε όλους και όλες να αναπτύξουν μια πολύμορφη αγωνιστική δραστηριότητα εντός των τειχών, κάνοντας αποχή από το συσσίτιο και από τις εργασίες της φυλακής διαδηλώσεις θορύβου χτυπώντας τα κάγκελα και τις πόρτες των κελιών, τοιχογραφίες στους κοινόχρηστους χώρους(και όποια άλλη δράση φανταστεί ο καθένας και η καθεμία) για να γνωρίζουν όλοι οι κρατούμενοι και οι κρατούμενες γιατί αγωνιζόμαστε. Να ενημερώσουμε τους συγκρατούμενους μας στις άλλες πτέρυγες κάθε φυλακής αλλά και τους φίλους μας που περιμένουν να μας δουν έξω από αυτήν. Επίσης καλούμε τους συγκρατούμενους μας στις αγροτικές φυλακές να συμπαρασταθούν στον αγώνα μας και να γνωρίζουν πως αν περάσει αυτό το νομοσχέδιο ανά πάσα στιγμή μπορούν να μεταχθούν πίσω στις κλειστές φυλακές.

Τέλος καλούμε όλους τους φίλους και συγγενείς μας, πρώην κρατούμενους και κάθε ελεύθερα σκεπτόμενο άνθρωπο να μην επιτρέψει την κατάργηση των δικαιωμάτων μας και την κλοπή των ονείρων μας.

ΑΠΑΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ-ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ

Αλίμονο σε αυτούς που θα αποδεχτούν σαν όρο ζωής την φυλακή και από το πιο λαμπερό φως του ηλιου την πιο μικρή ακτίνα (εξέγερση Αλικαρνασσού 1990)

Κύκλος αγώνα φυλακισμένων ενάντια στην κατάργηση των αδειών

Εμείς οι κρατούμενοι της Α’ θέσης υπογείου Κορυδαλλού (εκτός από τους αδελφούς Ξυρούς) μαζί με τους συγκρατούμενους μας από τα Χανιά (σύνολο 5 ακτίνες), από εχτές 15/10/2020 ξεκινήσαμε αποχή από το συσσίτιο καθώς επίσης και αποχή από τα ημερομίσθια, ενάντια στην κατάργηση των αδειών.

συνέχεια

Κινητοποίηση των Κρατουμένων γυναικών στις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού για την άμεση αποσυμφόρηση των φυλακών λόγω πανδημίας

20/3/2020

Οι φυλακές έχουν μπει σε καθεστώς για την πρόληψη προσβολής τους από τον κορονοϊό, όπου όλα τα μέτρα που έχουν ληφθεί αφορούν σε περιορισμούς σε βάρος των κρατουμένων. Έχουν ήδη κοπεί  όλα τα επισκεπτήρια (ακόμα και των συνηγόρων). Όλα αυτά τα μέτρα λαμβάνονται χωρίς όμως να εφαρμόζονται αποτελεσματικά μέτρα προστασίας των κρατουμένων, πλην του γεγονότος ότι ορισμένοι υπάλληλοι φορούν μάσκες και γάντια, τα οποία προμηθεύονται οι ίδιοι, καθώς δεν έχουν χορηγηθεί υλικά προστασίας στις φυλακές. Όπως επίσης, εξακολουθούν οι φυλακές να είναι οι μόνοι χώροι που δεν γίνονται απολυμάνσεις, την στιγμή που εκτός των ‘’τειχών’’ γίνονται σε πολλούς δημόσιους χώρους. Έπρεπε να υπάρξει πίεση από εμάς για να γίνουν 2 φορές απολυμάνσεις, μία στους χώρους εισόδου και στα γραφεία και μία στο εσωτερικό της φυλακής. Όταν ρωτάμε  γιατί δεν γίνονται απολυμάνσεις στις φυλακές και στις κλούβες που μας μεταφέρουν, η απάντηση είναι ότι δεν υπάρχουν κονδύλια. Έκοψαν τα επισκεπτήρια για τις/τους συζύγους, επισκεπτήρια μεταξύ κρατουμένων, για να αποφευχθεί η προσβολή μας από τις κλούβες που μας μεταφέρουν, και γιατί δεν υπάρχει εμπιστοσύνη για την λήψη μέτρων από άλλους υπαλλήλους και από την εξωτερική φρουρά, γιατί οι κλούβες και χώροι των φυλακών δεν απολυμαίνονται. Το κριτήριό τους στο υπουργείο είναι ότι πιο οικονομικό είναι να βάζεις συνεχώς περιορισμούς στους κρατούμενους παρά να ξοδέψεις χρήματα. Αυτή η στάση αντανακλά την αντίληψη της κυβέρνησης για εμάς. Αντιλαμβανόμαστε ότι το ΕΣΥ που έχει τα τελευταία χρόνια αποδυναμωθεί, καθώς υπάρχουν πολύ πριν την πανδημία τρομερές ελλείψεις σε ιατρούς και νοσηλευτές αλλά και σε υγειονομικό υλικό, δοκιμάζεται πολύ μέσα σε αυτές τις πολύ δύσκολες συνθήκες. Ακούμε τις εκκλήσεις των γιατρών  για προσλήψεις και για τα μέτρα προστασίας τους που δεν υπάρχουν. Μαθαίνουμε για τους γιατρούς ότι ο ένας μετά τον άλλον προσβάλλονται από τον κορονοϊό επειδή  δεν έχουν τα μέτρα να προστατευτούν. Μαθαίνουμε για τα τεστ διάγνωσης του κορονοϊού που είναι ελάχιστα. Για τους αρρώστους στα σπίτια που δεν μπορούν να πάνε στα νοσοκομεία και να εξεταστούν, αν δεν έχουν βαριά συμπτώματα. Υπό τις υπάρχουσες συνθήκες, αν προσβληθούν κρατούμενοι/ες από τον συγκεκριμένο ιό η μοίρα τους είναι προδιαγεγραμμένη. Φοβόμαστε ότι θα ζήσουμε την πλήρη εγκατάλειψη και όποιος επιβιώσει. Στην περίπτωση εξάλλου, προσβολής των φυλακών από τον ιό, θα προχωρήσουν σε κλείσιμο των κελιών και των θαλάμων απαγορεύοντάς μας την έξοδο από αυτούς. Δεδομένου ότι στις φυλακές κρατούνται 10.0000 άνθρωποι ενώ η χωρητικότητα είναι πολύ μικρότερη, αντιλαμβανόμαστε ότι το να κλειστούν οι κρατούμενοι/ες σε θαλάμους και κελιά ασφυκτικά γεμάτους, θα είναι ένα πολύ βάρβαρο μέτρο. Πρόκειται, σύμφωνα με τον σωφρονιστικό Κώδικα για επιβολή επιπλέον ποινής στην ποινή. Ο περιορισμός σε κελιά και θαλάμους είναι πειθαρχικό μέτρο και δεν μπορεί να επιβάλλεται χωρίς να έχει διαπραχθεί αδίκημα. Η μαζική δε σφράγισή μας σε κελιά και θαλάμους, συνιστά ομαδική τιμωρία που απαγορεύεται.

Το άρθρο 68 Σ.Κ λέει: 1) ‘‘Πειθαρχική ποινή δεν επιβάλλεται χωρίς διάταξη νόμου που να ισχύει πριν από την τέλεση του παραπτώματος και να ορίζει τα στοιχεία του, καθώς και τη διαδικασία επιβολής της ποινής’’. 2) ‘‘Απαγορεύεται η θέσπιση και η επιβολή πειθαρχικών ποινών που αποτελούν βασανιστήρια ή συνεπάγονται σωματική κάκωση, βλάβη υγείας ή άσκηση ψυχολογικής βίας. Επίσης, απαγορεύονται πειθαρχικές ποινές που συνιστούν στέρηση οποιουδήποτε θεμελιώδους δικαιώματος των κρατούμενων στα προβλεπόμενα άρθρα 4-6  του παρόντος ή προσβάλλουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια ή μπορούν να οδηγήσουν σε διατάραξη των ψυχικών ή πνευματικών λειτουργιών. 3) ‘‘Απαγορεύονται οι ομαδικές πειθαρχικές ποινές και η κράτηση σε σκοτεινά κελιά’’. 4) ‘‘Απαγορεύεται η επιβολή πειθαρχικής ποινής 2 φορές για το ίδιο παράπτωμα’’. Συνεπώς, αν φτάσουμε στο σημείο να εφαρμόσουν αυτό το μέτρο, θα τιμωρηθούμε στην ουσία χωρίς να έχουμε διαπράξει κάποιο αδίκημα. Εμείς δεν είμαστε όπως ο υπόλοιπος πληθυσμός που μένει οικειοθελώς στο σπίτι για να προφυλαχτεί και εξαρτιόμαστε από παράγοντες που δεν ελέγχουμε. Είμαστε κρατούμενες/οι και μια τέτοια εξέλιξη περιορισμού μας σε κελιά και θαλάμους, θα σημαίνει μια επιπλέον βαρύτατη τιμωρία. Αν δεν ενδιαφέρεται το κράτος για την παραβίαση των δικαιωμάτων μας και ενώ το ίδιο θα είναι υπεύθυνο αν προσβληθούμε από τον κορονοϊό –θα μιλήσουμε στην γλώσσα που καταλαβαίνουν–  πως το σύστημα των φυλακών κινδυνεύει, δεδομένου του υπερπληθυσμού αλλά και της υπερβολικής πίεσης που θα δημιουργηθεί στην ήδη επιβαρυμένη ψυχολογία των κρατουμένων, πολλοί/ές από τους/τις οποίους/ες ήδη αντιμετωπίζουν ψυχολογικά προβλήματα και λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή. Να υπενθυμίσουμε πως στις γυναικείες φυλακές κρατούνται και βαριά ψυχιατρικά περιστατικά αφού –όπως έχουμε δηλώσει επανειλημμένως– δεν υπάρχει ψυχιατρείο για γυναίκες κρατούμενες. Όπως επίσης, δεν υπάρχει ούτε νοσοκομείο για παθολογικές αρρώστιες και σοβαρά περιστατικά κρατούνται στις φυλακές. Και όλα αυτά θα συμβούν αν αυξηθούν τα κρούσματα στις φυλακές γεγονός για το οποίο καμία ευθύνη δεν φέρουν οι κρατούμενοι/ες αλλά το πρόβλημα θα έχει εισέλθει από έξω. Αν σε όλα αυτά προσθέσουμε και την απουσία μέτρων προστασίας και δεδομένου ότι οι εργαζόμενοι στις φυλακές ζουν και έξω από αυτές και μπορούν να μολυνθούν, αντιλαμβανόμαστε  πως και ασφαλισμένοι δεν είμαστε –αντιθέτως η μετάδοση από ένα κρούσμα στους υπόλοιπους θα είναι ραγδαία– και θα τιμωρηθούμε με αποκλεισμούς σε θαλάμους και κελιά. Πληροφορούμαστε πως υπάρχουν ήδη κρούσματα σε άλλες φυλακές. Η μέθοδος που έχει επιβάλλει το υπουργείο είναι η τοποθέτηση των ύποπτων ασθενών σε έναν θάλαμο. Ρωτάμε: Αν ένα από τα ύποπτα κρούσματα έχει κορονοϊό και τα υπόλοιπα όχι, δεν θα προσβληθούν όλοι όσοι θα μένουν στον ίδιο θάλαμο; Η μέθοδος αυτή δείχνει την αντίληψη της κυβέρνησης και του εγκληματικού τρόπου αντιμετώπισης των κρατουμένων. Οι δηλώσεις ότι οι κρατούμενοι είναι ασφαλείς, είναι μύθος ενώ ο τρόπος αντιμετώπισή μας αν νοσήσουμε θα είναι απαράδεκτος.

Επιμένουμε ότι έπρεπε ήδη να έχουν εφαρμόσει έκτακτα μέτρα αποσυμφόρησης των φυλακών. Στο Ιράν –ένα κράτος που μόνο δημοκρατικό δεν θα χαρακτήριζε κανείς– έχουν αποφυλακιστεί πάνω από 50.000 κρατούμενοι. Τι περιμένουν για να κάνουν και εδώ το ίδιο; Θα προκύψει σοβαρό πρόβλημα στις φυλακές, θα πεθάνει κόσμος. Γνωρίζουμε ότι είναι μη διαχειρίσιμο το πρόβλημα στις φυλακές και θα πρέπει να κινηθούν πριν προκύψει σοβαρό πρόβλημα. Η ζωή μας δεν είναι μικρότερης αξίας από τους άλλους ανθρώπους. Όμως αντί να αποφυλακίζουν μαζικά κόσμο προφυλακίζουν περισσότερους. Κρατούμενοι/ες που θέλουν να αποφυλακιστούν, δεν αποφυλακίζονται, συγχωνεύσεις για αποφυλακίσεις δεν γίνονται καν. Επίσης οι αποφυλακίσεις δεν εξετάζονται, άνθρωποι που είναι προς απέλαση παραμένουν στη φυλακή.

Εμείς από την άλλη είμαστε μακριά από τους δικούς μας ανθρώπους, μακριά από τα παιδιά μας, τα οποία σε πολλές περιπτώσεις βρίσκονται υπό την επίβλεψη ηλικιωμένων ή και ανθρώπων με προβλήματα υγείας. Δηλαδή, με ανθρώπους που αν προσβληθούν από τον ιό, τα παιδιά μας κινδυνεύουν να μείνουν μόνα τους. Αυτό συνιστά έκθεση ανηλίκων σε κίνδυνο, επειδή οι γονείς ή οι μητέρες τους βρίσκονται στη φυλακή. Αυτή η αγωνία συνιστά μια επιπλέον επιβάρυνση στην ήδη επιβαρυμένη ψυχολογία των κρατουμένων, ιδίως των γυναικών. Το να μας επιτραπεί να βρεθούμε δίπλα στα παιδιά μας έως ότου λήξει το πρόβλημα της πανδημίας, γίνεται υποχρεωτικό για την ασφάλεια των παιδιών μας.

Θέτουν το ζήτημα της δημόσιας ασφάλειας ως πρώτη ανάγκη, πάνω από την ανθρώπινη ζωή. Όμως θα πρέπει να αντιληφθούν ότι υπό τις υπάρχουσες συνθήκες το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι το να επιβιώσουμε εμείς και οι άνθρωποί μας, τα παιδιά μας από την πανδημία, να προστατέψουμε τους ανθρώπους μας και να προστατευτούμε οι ίδιες.

Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν κρούσματα CORVIT-19 στις φυλακές και πως αποσιωπάται για λόγους ασφαλείας. Είναι εγκληματικό να ισχύει κάτι τέτοιο και να μην ενημερώνουν επίσημα, να αποκρύπτουν τα κρούσματα στις φυλακές. Μας εκθέτουν έτσι και αλλιώς σε μεγάλο κίνδυνο κρατώντας μας στη φυλακή. Συγχρόνως θα μας αντιμετωπίζουν σαν απειλή και δεν θα μας ενημερώνουν για την κατάσταση; Δεν υπάρχει καμία επίσημη ενημέρωση για τίποτα. Για το μόνο που μας ενημερώνουν είναι για τους νέους περιορισμούς που επιβάλλονται ενώ μας καθησυχάζουν για να πεθάνουμε ‘‘ησύχως’’. Δεν έχει γίνει κανένας υγειονομικός έλεγχος στην πτέρυγα που ετοιμάζουν για όσους/ες νοσήσουν, η οποία πτέρυγα βρίσκεται στο συγκρότημα των Γ. Φ. Κορυδαλλού, που θα κρατηθούν νοσούντες από τον Δομοκό και νοτιότερα. Δεδομένου των μεγάλων προβλημάτων και των ελλείψεων στα νοσοκομεία, δεν περιμένουμε καμία ιατρική και νοσηλευτική μέριμνα αν νοσήσουμε. Σε μια μικρή πτέρυγα ετοιμάζονται να στοιβάζουν πολλές δεκάδες κρατούμενες/ους. Ετοιμάζουν χώρο νοσηλείας ή μια ‘‘Σπιναλόγκα’’;

Το πρώτο κείμενο που δημοσιεύσαμε, έχει ευαισθητοποιήσει πολλούς. Όμως μας λένε δικηγόροι ότι αφού τα δικαστήρια είναι κλειστά είτε υπολειτουργούν είναι δύσκολο να εφαρμοστούν όσα ζητάμε για την αποσυμφόρηση των φυλακών. Γνωρίζουμε όμως πως σε μια τέτοιου μεγέθους κατάσταση ανάγκης, μπορεί να εφαρμοστεί το άρθρο 47 παράγραφος 1 του Συντάγματος που αφορά σε αρμοδιότητες του Προέδρου της Δημοκρατίας. Το άρθρο 47 Σ λέει: ‘‘ο πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει το δικαίωμα ύστερα από πρόταση του υπουργού Δικαιοσύνης και γνώμη Συμβουλίου που συγκροτείται κατά πλειοψηφία από δικαστές να χαρίζει, να μετατρέπει ή μετριάζει τις ποινές που επιβάλλουν τα δικαστήρια, καθώς και να αίρει τις κάθε είδους νόμιμες συνέπειες ποινών που έχουν επιβληθεί και εκτιθεί’’. Με βάση αυτό το άρθρο η Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να απονείμει χάρη, να μετατρέψει ποινές κατά το δοκούν, αλλά και να επιβάλλει έκτακτα μέτρα για παραμονή στην κατοικία (έτσι κι αλλιώς όλος ο πληθυσμός σε κατ’ οίκον περιορισμό βρίσκεται), έως ότου τουλάχιστον λήξει η πανδημία. Η πρόεδρος της Δημοκρατίας – και ως γυναίκα – μπορεί να διαχειριστεί το πρόβλημα των φυλακών με συνοπτικές διαδικασίες. Να σωθούν ανθρώπινες ζωές, να μην τσαλαπατηθεί η αξιοπρέπειά μας, να μην μείνουν υπό τον κίνδυνο εγκατάλειψης τα παιδιά μας.

Επαναλαμβάνουμε τα αιτήματά  μας για την άμεση και δραστική αποσυμφόρηση των φυλακών:

  • Χάρη σε όσους εκτίουν χαμηλές ποινές και σε όσους έχουν μικρό υπόλοιπο ποινής
  • Διακοπή προσωρινής κράτησης ως το δικαστήριο ή έως το τέλος της πανδημίας (αναλόγως το κατηγορητήριο)
  • Εφαρμογή των άρθρων 105 ΠΚ για έκτιση ποινής κατ’ οίκον και 110ΠΚ για έκτιση ποινής κατ’ οίκον με ηλεκτρονική ε[επιτήρηση.

Αποφυλάκιση αρρώστων, εγκύων, μητέρων με ανήλικα ακόμα και με τροποποίηση ποινών από την πρόεδρο της Δημοκρατίας, Δεδομένου ότι το πρόβλημα της πανδημίας μεγαλώνει και δεδομένου ότι ανήλικα παιδιά εκτίθενται στον κίνδυνο να βρεθούν μόνα τους αν νοσήσουν αυτοί που τα επιμελούνται, θα πρέπει να τεθεί ένας γονέας σε κατ’ οίκον έκτιση ποινής κατ’ οίκον έως την λήξη της πανδημίας

  • Άρρωστοι κρατούμενοι και μεγάλης ηλικίας ν’ αποφυλακιστούν άμεσα.

Να μην τεθούν σε κίνδυνο ζωές, να μην τεθούν σε κίνδυνο τα παιδιά μας. Προς το παρόν αδιαφορούν αν νοσήσουμε, αν ζήσουμε ή αν πεθάνουμε. Μας εκθέτουν σε μεγάλο κίνδυνο με δική τους ευθύνη. Καλούμε όλους/ες τους κρατούμενους/ες σε κινητοποιήσεις για την δραστική αποσυμφόρηση των φυλακών. Καλούμε όλους/όλες (γιατρούς, δικηγόρους και κάθε ευαισθητοποιημένο πολίτη) να μάς υποστηρίξουν. Οι φυλακές είναι μια υγειονομική βόμβα που ανά πάσα στιγμή μπορεί να εκραγεί απειλώντας χιλιάδες ανθρώπινες ζωές.

Ξεκινάμε κινητοποίηση κρατώντας τους θαλάμους ανοικτούς κατά τις μεσημεριανές ώρες από σήμερα Παρασκευή 20/3/2020

Υπογράφουν οι κρατούμενες  των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού(Κ2)

Το παρόν κείμενο έχει αποσταλεί ως υπόμνημα στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και στην Εισαγγελία Πειραιώς, την Εισαγγελία Αθηνών, Άρειο Πάγο, Ιατρικό Σύλλογο, Δικηγορικό Σύλλογο, την ΕΙΝΑΠ.

συνέχεια

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΟ ”ΑΓΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ”

Σήμερα 25 Νοέμβρη πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στο Σισμανόγλειο Νοσοκομείο Κομοτηνής για το κολαστήριο ”Άγιος Παύλος”, ”νοσοκομείο” των φυλακών Κορυδαλλού. Μοιράστηκαν κείμενα σε γιατρούς, τοποθετήθηκαν σε χώρους αναμονής, πίνακες ανακοινώσεων, στη γραμματεία  και σε δωμάτια του εφημερεύοντος προσωπικού. Οι γιατροί ήταν δεκτικοί σε αντίθεση με τους αγχωμένους σεκιουρητάδες που μας είχαν στο κατόπι. Επίσης κρεμάστηκε σχετικό πανό στην κεντρική πλατεία.

korydalos-e-s-y

Ικανοποίηση αιτημάτων των κρατουμένων για το Κολαστήριο των φυλακών Κορυδαλλού .

Το Νοσοκομείο των φυλακών Κορυδαλλού «Άγιος Παύλος» έχει γίνει γνωστό για τις απάνθρωπες συνθήκες νοσηλείας στις οποίες βρίσκονται οι κρατούμενοι. Οι εκάστοτε κυβερνήσεις έμειναν σε υποσχέσεις που ποτέ δεν υλοποιήθηκαν . Οι κρατούμενοι συνεχίζουν να ζουν σε άθλιες συνθήκες νοσηλείας που φτάνουν στα όρια του βασανισμού με αποκορύφωμα τον θάνατο των ασθενούντων. Δεν είναι καθόλου τυχαία η απάθεια που επιδεικνύει το κράτος εδώ και χρόνια αφού οι κρατούμενοι και μάλιστα ασθενείς θεωρούνται παράσιτα για το σύστημα .

Τα βασικά αιτήματα που θέτουν οι τρόφιμοι του κολαστηρίου είναι η ένταξη του Αγίου Παύλου στο ΕΣΥ (δηλαδή να γίνει νοσοκομείο) και η αποδοχή του αιτήματος αποφυλάκισης λόγω υγείας που τώρα βρίσκεται εξ ολοκλήρου στην αυθαίρετη διάθεση της δικαιοσύνης ( που καμία σχέση με ιατρική δεν έχει ) με αποτέλεσμα να πεθαίνουν ολοένα και περισσότεροι .

Τα παραπάνω προβλήματα δεν αφορούν μόνο το κολαστήριο του κορυδαλλού αλλά όλες τις φυλακές της επικράτειας . Τα προβλήματα που υπάρχουν όσον αφορά την ιατρική περίθαλψη των εγκλείστων δεν είναι και δεν πρέπει να είναι αποκομμένα από το υπόλοιπο σύστημα υγείας. Αντιθέτως οι ιατρικοί φορείς οφείλουν να είναι παρόντες και να προσπαθούν για τη βελτίωση των ιατρικών συνθηκών.

Κλείνοντας μόνο η προπαγάνδα μέσω του διαδικτύου δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια απλή ενημέρωση και ουδεμία σχέση έχει με την επίλυση του προβλήματος .

Για μας η λύση δεν βρίσκεται στην εργαλειακή χρήση του διαδικτύου αλλά στην αντιμετώπιση της πραγματικής ρίζας του προβλήματος και στους δρόμους.

Μέχρι το γκρέμισμα των φυλακών κανένας δεν είναι ελεύθερος .

Αναρχικό Στέκι UTOPIA A.D.

utopia-ad.org

 

συνέχεια

Το κείμενο των κρατούμενων που ξεκίνησαν κινητοποιήσεις

Αυτές τις μέρες τίθεται σε δημόσια διαβούλευση το νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης για τις Φυλακές Υψίστης Ασφαλείας και το κόψιμο των αδειών.
Ήδη έχουν δοθεί στην δημοσιότητα τα πρώτα νέα μέτρα του νομοσχεδίου.

1) Ειδική κατηγοριοποίηση των κρατουμένων σε 3 τύπους (Α, Β, Γ). Στην ειδική κατηγορία τύπου Γ θα ανήκουν όλοι οι φυλακισμένοι που κατηγορούνται για ληστεία ή εκβίαση, στα πλαίσια της εγκληματικής οργάνωσης, οι πολιτικοί κρατούμενοι, όσοι χαρακτηρίζονται επικίνδυνοι και έχουν καταδικαστεί από 10 χρόνια κάθειρξη μέχρι και ισόβια και όσοι στασιάζουν στις φυλακές.
2) Οι κρατούμενοι τύπου Γ στερούνται το δικαίωμα για άδεια και περιορίζονται τα επισκεπτήρια και η τηλεφωνική επικοινωνία τους με τα συγγενικά τους πρόσωπα.
3) Θα διαμορφωθούν ειδικά κελιά τύπου Γ (όχι μόνο στο Δομοκό αλλά και σε άλλες φυλακές) με σκοπό την απομόνωση των κρατουμένων.
4) Η αστυνομία αποκτά μόνιμη θέση μέσα στις φυλακές (έλεγχος κελιών, μεταφορά κρατουμένων στο εσωτερικό της φυλακής κ.ά.) με απόρρητες αρμοδιότητες και εξουσίες που δεν αναγράφονται ούτε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. (περισσότερα…)

συνέχεια