Tagged: ΠΟΛΑ ΡΟΥΠΑ

Εκδήλωση στις 21/9 με τον Ε.Σ.Δ.Α. την Πόλα Ρούπα και Νίκο Μαζιώτη για την επανάσταση της Ροζάβα

Εκδήλωση στις 21/9 πρώτη μέρα του τριημέρου για τα 15 χρόνια UTOPIA A.D. Πραγματοποιήθηκε εκδήλωση με τον Ε.Σ.Δ.Α. ( Επαναστατικός Σύνδεσμος Διεθνιστικής Αλληλεγγύης ), ενώ πέρα από τα θέματα της εκδήλωσης που συζητήθηκαν και αναλύθηκαν, υπήρξε τηλεφωνική παρέμβαση από τα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα Πόλα Ρούπα και Νίκο Μαζιώτη αλλά και από σύντροφο του Ε.Σ.Δ.Α. που βρίσκεται στην Βόρια Συρία ( δυστυχώς ήταν ολιγόλεπτη λόγω τεχνικών προβλημάτων ).

συνέχεια

Απομαγνητοφωνημένη η εκδήλωση με την Π. Ρούπα και τον Ν. Μαζιώτη “Ε. Ο. ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ κρίση και επαναστατική προοπτική” (για τα 15 χρόνια του Α. Σ . UTOPIA A.D.)

1ος Εισηγητής

Ευχαριστούμε όσους ήρθατε να στηρίξετε την εκδήλωση. Είναι για τα γενέθλια, για τα 15 χρόνια του στεκιού όπως ξέρετε. Σήμερα η μέρα είναι αφιερωμένη στον Επαναστατικό Αγώνα, την οργάνωση Επαναστατικός Αγώνας, την κρίση στην Ελλάδα και την επαναστατική προοπτική.

Αυτά θα μας τα αναλύσουν οι δύο σύντροφοι που θα κάνουν την τηλεφωνική παρέμβαση σε λίγο. Εγώ να πω ότι την εκδήλωση την στηρίζουν οι φυλακισμένοι της Α΄ πτέρυγας των φυλακών Λάρισας και τους ευχαριστούμε, ιδιαίτερα τον Σπύρο Χριστοδούλου που μας έστειλαν και το πανό πίσω που έχει ανέβει στις φυλακές Λάρισας ως αλληλεγγύη στους φυλακισμένους αγωνιστές των αμερικανικών φυλακών που κάνανε απεργία σε πάρα πολλές πολιτείες, σχεδόν σε όλη την Αμερική (Η.Π.Α). Θα συνεχίσουν οι σύντροφοι της εισήγησης.

2ος Εισηγητής

Καλησπέρα και από μένα. Θα σας διαβάσω ένα μικρό ιστορικό της οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας και στην συνέχεια θα αναλύσουμε τους άξονες της συζήτησης.

Ο Επαναστατικός Αγώνας είναι μια ένοπλη αναρχική οργάνωση με επιθέσεις σε κυβερνητικά κτίρια και στην αμερικάνικη πρεσβεία στην Αθήνα.

Η πρώτη του ενέργεια ήταν η βομβιστική επίθεση με 2 βόμβες στα δικαστήρια της οδού Ευελπίδων στις 5 Σεπτεμβρίου το 2003.

Πραγματοποίησε συνολικά 17 χτυπήματα, το τελευταίο το 2014.

Μετά την επίθεσημε RPG εναντίον της αμερικάνικης πρεσβείας στις 12 Ιανουαρίου του 2007 και σε αστυνομικό σταθμό στην Ν. Ιωνία μερικούς μήνες αργότερα, ο Επαναστατικός Αγώνας θεωρήθηκε η μεγαλύτερη εγχώρια απειλή.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρόσθεσε τον Επαναστατικό Αγώνα στις χαρακτηρισμένες ως ‘‘τρομοκρατικές’’ οργανώσεις στις 29 Ιουνίου του 2007. Στις 18 Μαΐου ανακοινώθηκε από τις ΗΠΑ επίσημα ο Επαναστατικός Αγώνας ως ξένη ‘‘τρομοκρατική ‘’ οργάνωση.

Στις 10 Μαρτίου του 2010 ο Λάμπρος Φούντας μετά από ανταλλαγή πυροβολισμών με μπάτσους σκοτώθηκε. Τον Απρίλιο του 2010 ύστερα από μακροχρόνια έρευνα προσήχθησαν έξι ύποπτοι.

Στα τέλη Απριλίου του 2010, οι τρεις κύριοι ύποπτοι επιβεβαίωσαν την συμμετοχή τους στον Επαναστατικό Αγώνα με γράμμα προς τον τύπο. Υποσχέθηκαν να συνεχίσουν την επαναστατική τους δράση όσο ζουν. Οι τρεις αναρχικοί ήταν ο Νίκος Μαζιώτης, η Πόλα Ρούπα και ο Κώστας Γουρνάς.

Τον Ιούνιο του 2012 οι Μαζιώτης και Ρούπα παραβίασαν τους περιοριστικούς όρους και χάθηκαν τα ίχνη τους ενώ ο Κώστας Γουρνάς δήλωσε ότι γι’ αυτόν ο Επαναστατικός Αγώνας τέλειωσε και δεν ακολούθησε τους Μαζιώτη και Ρούπα στην παρανομία για συνέχιση της ένοπλης πάλης.

Τις πρωινές ώρες της Πέμπτης 10 Απριλίου του 2014 ύστερα από 2 προειδοποιητικά τηλεφωνήματα, ένα παγιδευμένο όχημα με 75 κιλά εκρηκτικά εξερράγη έξω από τα γραφεία της Τράπεζας της Ελλάδας στην Αθήνα προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές αλλά χωρίς σοβαρούς τραυματισμούς.

Την Τετάρτη 16 Ιουλίου 2014 ο Μαζιώτης συνελήφθηκε στο Μοναστηράκι ύστερα από συμπλοκή και ανταλλαγή πυροβολισμών με αστυνομικούς από την οποία τραυματίστηκε ο Μαζιώτης και ένας μπάτσος.

Η Πόλα Ρούπα στις 21 Φεβρουαρίου του 2016 προσπάθησε να απελευθερώσει τον σύντροφό της Νίκο Μαζιώτη και άλλους ‘‘πολιτικούς’’ κρατούμενους από τις φυλακές Κορυδαλλού με ελικόπτερο ανεπιτυχώς.  Στις 5 Ιανουαρίου του 2017 ύστερα από επιχείρηση της αντιτρομοκρατικής συλλαμβάνονται οι Πόλα Ρούπα και η Κωνσταντίνα Αθανασοπούλου. Από την πρώτη στιγμή της σύλληψης, ο 6χρόνος Λάμπρος, γιος της Πόλας Ρούπα και του Νίκου Μαζιώτη απαγάγεται από τα ένοπλα καθάρματα και με εντολή της εισαγγελέα Νικολού οδηγείται σε παιδοψυχιατρική κλινική. Ένα ξεκάθαρο σχέδιο της εξουσίας με στόχο την ψυχολογική εξόντωσή του και εκδίκηση των αμετανόητων ανταρτών γονιών του.

Οι Πόλα Ρούπα και Νίκος Μαζιώτης ξεκινούν άμεσα απεργία πείνας και δίψας με αίτημα να δοθεί το παιδί τους στην μητέρα και αδελφή της Πόλας Ρούπα, κάτι που πετυχαίνουν εντέλει.

Τέλος στις 11/11/2017 ξεκινούν απεργία πείνας με αιτήματα να αποσυρθούν οι φωτογραφικές διατάξεις του άρθρου 11 παρ. 6 σημείωση ε και η παράγραφος 4 στο ίδιο άρθρο αναφορικά με την κράτηση σε συνθήκες απομόνωσης όσων έχουν κάνει απόδραση ή απόπειρες αποδράσεων, να μην επανέλθει το καθεστώς τύπου Γ΄, να βγει άμεσα ο Νίκος Μαζιώτης από την απομόνωση που κρατείται από τον περασμένο Ιούλιο με εντολή του υπουργείου Δικαιοσύνης, να εισαχθεί στο σωφρονιστικό κώδικα η ελαστικοποίηση του ωραρίου των επισκεπτηρίων που έχει ένας κρατούμενος. Για παράδειγμα, ένας κρατούμενος που έχει ένα επισκεπτήριο τον μήνα ή δεν έχει καθόλου να επεκτείνεται ο χρόνος της συνάντησης, να υπάρχει ειδικός χώρος για συνάντηση κρατουμένων γονέων με τα παιδιά τους – στις αντρικές φυλακές Κορυδαλλού δεν υπάρχει τέτοιος χώρος – και όταν η συχνότητα των συναντήσεων είναι σπάνια να αυξάνεται ο χρόνος των επισκεπτηρίων.

Πέντε μέρες μετά την λήξη της απεργίας πείνας την οποία κέρδισαν, ο Μαζιώτης δέχθηκε επίθεση από ποινικούς στην Ε΄ πτέρυγα ενώ λίγο καιρό μετά έγινε απόπειρα επίθεσης στις γυναικείες φυλακές στην Πόλα Ρούπα όπου η συντρόφισσα μαζί με συγκρατούμενές της απέκρουσαν και τσάκισαν τις επιτιθέμενες.

Αυτή την στιγμή ο Νίκος Μαζιώτης βρίσκεται στην ΣΤ΄ πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού ενώ η Πόλα Ρούπα στο ισόγειο των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού.

Οι σύντροφοι χρειάζονται την αλληλεγγύη  με όποιον τρόπο μπορεί ο καθένας.

(περισσότερα…)
συνέχεια

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΡΟΖΑΒΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ

4 Ιανουαρίου 2019

Μετά από μια μακρά περίοδο όπου το σύγχρονο κράτος, η αντιπροσωπευτική δημοκρατία και ο καπιταλισμός δυναστεύουν τους λαούς επιβάλλοντας την εξουσία τους ως μονόδρομο για τη συνύπαρξη των ανθρώπων και των κοινωνιών, η Επανάσταση στη Ροζάβα της Συρίας, η Επανάσταση της εποχής μας, φέρνει ξανά στο προσκήνιο της ιστορίας τον άλλο δρόμο για την κοινωνική οργάνωση, για τη συνύπαρξη των λαών και των ανθρώπων. Όχι αυτόν των διακρίσεων, των εξαιρέσεων, της ιεραρχίας, της ηγεμονίας των λίγων έναντι των πολλών. Όχι αυτόν της αδικίας, της φτώχειας και της περιθωριοποίησης που συνδέεται με το σύγχρονο σύστημα οικονομικής και πολιτικής εξουσίας, Όχι αυτόν των εθνικών, φυλετικών, θρησκευτικών διχασμών και των πολέμων που βασίζεται το κράτος από ενάρξεως της ύπαρξής του έως σήμερα. Τον άλλον δρόμο της κοινωνικής Επανάστασης, όπου το κράτος απορρίπτεται μαζί με όλα τα δεινά που κουβαλά, όπου ο καπιταλισμός που συνυπάρχει με την εκμετάλλευση, το ανελέητο και χωρίς ίχνος ηθικών φραγμών κυνήγι του κέρδους απορρίπτεται επίσης, ως σύστημα – φορέας της αδικίας και της ανισότητας. Τον άλλον δρόμο όπου αποδεικνύει ότι η οργάνωση της κοινωνίας με την ειρηνική συνύπαρξη πολλών διαφορετικών εθνοτήτων επιτυγχάνεται με την ελευθερία και όχι την καταπίεση που είναι η αιτία όλων των δεινών της ανθρωπότητας. Και η ελευθερία αυτή διασφαλίζεται με την οργάνωση της κοινωνίας στη βάση του δημοκρατικού Συνομοσπονδισμού. Σε αυτού του τύπου την κοινωνική οργάνωση, κράτος δεν υπάρχει. Οι αποφάσεις για την οργάνωση της κοινωνίας λαμβάνονται από τα κάτω, στις οριζόντιες δομές των λαϊκών Συνελεύσεων, των Συμβουλίων, στην οριζόντια δομή της Κομμούνας. Και ο συντονισμός όλων αυτών των κοινωνικών οργανώσεων γίνεται με την οργάνωσή τους σε συνομοσπονδία σε όλη την έκταση της απελευθερωμένης Ροζάβα.

Στα χέρια της κοινωνικής βάσης βρίσκεται κάθε μορφής εξουσία: εκτελεστική, δικαστική, οικονομική, νομοθετική. Η στρατιωτική άμυνα της Ροζάβα αλλά και η εσωτερική ασφάλεια βρίσκεται στα χέρια των οργανώσεων της Επανάστασης. Ο περίφημος στρατός των Κούρδων YPG και, κυρίως, των Κουρδισσών της Ροζάβα στην Συρία, YPJ, που αντιμετώπισε αποτελεσματικά και εκκαθάρισε την περιοχή της βορειανατολικής Συρίας από το I.S, ο στρατός αυτός με τις γυναίκες μαχήτριες που πρόβαλαν και επαίνεσαν κατ’ επανάληψη τα ‘‘δυτικά’’ ΜΜΕ, είναι στρατός επαναστατικός που δεν συγκροτήθηκε μόνο για να πολεμήσει τζιχαντιστές, αλλά για να υπερασπιστεί πολεμώντας ένα επαναστατικό κοινωνικό εγχείρημα από κάθε απειλή. Να υπερασπιστεί και να προωθήσει μια κοινωνική Επανάσταση.

Φυσικά και κανένα από τα ΜΜΕ τόσο στην Ελλάδα όσο και αλλού, δεν θα έδινε αυτή την εικόνα προς τα έξω, ακόμα και αν την γνώριζαν, αφού το κοινωνικό εγχείρημα στη Ροζάβα της Συρίας συνιστά την έμπρακτη αμφισβήτηση του κυρίαρχου μοντέλου κοινωνικής- πολιτικής και οικονομικής οργάνωσης. Ύστερα από εφτά σχεδόν χρόνια οπότε και ξεκίνησε η επανάσταση ενάντια στο καθεστώς Άσαντ απελευθερώνοντας τα εδάφη της βορειανατολικής Συρίας από το συριακό καθεστώς, ανακηρύσσοντας τον Δημοκρατικό Συνομοσπονδισμό και ύστερα από μακρές μάχες με τους ένοπλους τζιχαντιστές και το I.S, η επαναστατημένη Ροζάβα ήταν για χρόνια η πιο σταθερή, και ειρηνική περιοχή της εμπόλεμης Συρίας με τους διαφορετικούς λαούς, και τις διαφορετικές εθνότητες να συνυπάρχουν αρμονικά με βάση το μοντέλο αυτό της κοινωνικής οργάνωσης που αναγνωρίζει στην διαφορετικότητα και τον πολιτισμικό πλουραλισμό, τον πλούτο μιας κοινωνίας και όχι την αιτία των διχασμών, των διενέξεων και των πολέμων.

Οι ίδιοι οι επαναστατημένοι λαοί γράφουν στο Κοινωνικό Συμβόλαιο της Ροζάβα

‘‘ Για την ελευθερία και τον σεβασμό των πεποιθήσεων, εμείς, ως Κούρδοι /ισσες, Σύριοι/ιες (Ασσύριοι /ιες, Χαλδαίοι/ισσες και Αραμαίοι/ισσες), Τουρκομάνοι/ισσες και Τσετσένοι/ες, κάνουμε γνωστή αυτή την συνθήκη…. Οι περιοχές της δημοκρατικής – αυτόνομης Διοίκησης είναι ανοιχτές στη συμμετοχή όλων των εθνοτικών, κοινωνικών, πολιτισμικών και εθνικών ομάδων μέσω της ενώσεώς τους και στη βάση της κατανόησης, της δημοκρατίας και του πλουραλισμού ’’.

Το κοινωνικό αυτό εγχείρημα στηρίχτηκε στην αναγνώριση του ‘‘άλλου’’, στην αποδοχή της διαφορετικότητας, στην πραγματική αλληλεγγύη και ανέδειξε πως μόνο το κράτος που είναι η αιτία και η πηγή της καταπίεσης και των ανισοτήτων ευθύνεται για τις όποιες κοινωνικές, εθνοτικές, θρησκευτικές συγκρούσεις.

Ανέδειξε πως οι αξίες της αλληλεγγύης, της ισότητας, της ελευθερίας, της αν

(περισσότερα…)

συνέχεια

ΠΟΛΑ ΡΟΥΠΑ: ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΕΣ & ΣΤΟΧΟΙ ΤΗΣ ΣΥΣΧΕΤΙΣΗΣ ΜΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΒΟΜΒΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ

Για πολλοστή φορά με αφορμή την βομβιστική επίθεση στον Σκάι γίνομαι από τα ΜΜΕ που αναπαράγουν τις ‘‘πληροφορίες’’ των κατασταλτικών μηχανισμών και φυσικά, της ‘‘αντιτρομοκρατικής’’ το πρόσωπο που ‘‘βρίσκεται πίσω από κάθε ένοπλη δραστηριότητα’’. Αυτή η τακτική των μηχανισμών καταστολής της αντικαθεστωτικής δράσης, υποκινούμενη πάντα από τα πολιτικά συμφέροντα των καθεστωτικών κομμάτων, έχει πάρει τέτοια έκταση ιδίως από την σύλληψή μου και μετά, ώστε κάθε φορά που πραγματοποιείται μια ένοπλη επίθεση, παρουσιάζομαι ότι σχετίζομαι με κάποιον τρόπο με αυτή, ενώ άλλες οργανώσεις παρουσιάζονται ως ‘‘θυγατρικές’’ του Επαναστατικού Αγώνα, της οργάνωσης στην οποία έχω αναλάβει την πολιτική ευθύνη για συμμετοχή και γι’ αυτό βρίσκομαι στην φυλακή.

Είναι εμφανές πως το καθεστώς δείχνει μια ‘‘ιδιαίτερη προτίμηση’’ στο πρόσωπό μου και με θέτει παγίως στο επίκεντρο της εγχώριας ένοπλης δράσης προβάλλοντάς με ως αυτήν που βρίσκεται πίσω από κάθε είδους ενέργεια. Αυτή η εμμονική θα έλεγα, ‘‘προτίμηση’’ έχει πολιτική βάση και στόχευση. Καθώς η πολεμική του καθεστώτος ενάντια στην δυναμική πολιτική ανυπακοή έχει ανάγει την πολεμική εναντίον μου ως το υπέρτατο μέσο, αλλά και αυτοτελή στόχο της κατασταλτικής στρατηγικής, έχει φτάσει στο σημείο αυτή η στρατηγική να δηλώνεται ως ταυτισμένη με έναν πόλεμο που στρέφεται εναντίον μου. Αυτή η ‘‘εμμονή’’ σαφώς και δεν αφορά μόνο τα προσωπικά μου χαρακτηριστικά (πολύ δε περισσότερο δεν αφορά στοιχεία ή ενδείξεις), αλλά το τι πιστεύει το κράτος ότι πολιτικά αντιπροσωπεύω. Και όλη αυτή η μεθοδολογία που το κράτος πιστεύει πως κινείται στα πλαίσια της δραστικής αντιμετώπισής μου ακόμα και δυο χρόνια μετά την σύλληψή μου, υποδηλώνει μια μόνιμη πολιτική ανασφάλεια από μεριάς του η οποία διόλου δεν μετριάζεται ύστερα από 2 χρόνια αιχμαλωσίας μου.

Αυτή η κατασταλτική πολιτική εναντίον μου και εναντίον του Επαναστατικού Αγώνα δεν εκπονήθηκε πρόσφατα. Η αφετηρία της βρίσκεται στο 2012. Ήταν η χρονιά που ο σύντροφος Νίκος Μαζιώτης και εγώ περάσαμε στην ‘‘παρανομία’’ γιατί δεν θέλαμε να πάμε οικειοθελώς στην φυλακή και γιατί θέλαμε να συνεχίσουμε τον αγώνα. Ήταν εξ’ άλλου, μια περίοδος που βρισκόταν στο κορύφωμά της η ‘‘μνημονική’’ επέλαση και οι πολιτικές κοινωνικής γενοκτονίας που εφάρμοζε η μια κυβέρνηση μετά την άλλη δημιουργούσε συνθήκες πολέμου στην οικονομική και κοινωνική κατάσταση στην χώρα, ενώ είχε ήδη επιβληθεί ένα πολιτικό και οικονομικό πραξικόπημα από την εγχώρια και διεθνή πολιτική ελίτ εις βάρος της κοινωνίας με την επιβολή των παράνομων, ακόμα και για το κυρίαρχο καθεστωτικό πλαίσιο, δανειακών συμβάσεων. Συνεπώς υπό εκείνες τις συνθήκες ο Επαναστατικός Αγώνας όφειλε να συνεχίσει την αντίσταση στον πολιτικό και οικονομικό ολοκληρωτισμό, στην κατοχή της χώρας από την τρόικα, στην εγχώρια πολιτική εξουσία και τις κυβερνήσεις που αποδέχτηκαν & επέβαλαν τα ”μνημόνια’’ με τις εντολές της υπερεθνικής οικονομικής ελίτ.Ο Επαναστατικός Αγώνας προχώρησε το 2014 στη μόνη μεγάλη ένοπλη επίθεση εναντίον των δυνάμεων κατοχής στην χώρα, την Τράπεζα της Ελλάδας που συνιστά παράρτημα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και στο γραφείο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου που στεγαζόταν στο ίδιο κτήριο, δηλαδή, σε δύο εκ των τριών θεσμών που απάρτιζαν την τρόικα. Η τότε συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ μας είχε επικηρύξει τον καθένα με το ποσό του 1 εκ. ευρώ ενώ είχε ήδη ξεκινήσει από το 2012 η μεθόδευση αναγωγής μας στα δύο πρόσωπα που ‘‘κινούν τα νήματα’’ στο εγχώριο αντάρτικο. Ο Επαναστατικός Αγώνας στον οποίο προβαλλόμαστε ως αρχηγοί, παρουσιαζόταν ως η ‘‘μητρική’’ οργάνωση ενώ οργανώσεις που δρούσαν τότε προβάλλονται ως ‘‘θυγατρικές’’ του. Από την στιγμή που συνελήφθη ο σύντροφος Μαζιώτης και ενώ εγώ παρέμενα ελεύθερη, η στόχευση του καθεστώτος αφορούσε εμένα και δεν σταμάτησε όταν με συνέλαβαν. Αντιθέτως… Όλη αυτή η κατασταλτική μεθόδευση δεν μπορεί παρά να έχει πολιτικό υπόβαθρο, το οποίο αφορά στην ιεράρχηση της πολιτική απειλής που ο Επαναστατικός Αγώνας συνιστούσε για τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό. Θέτοντας στο επίκεντρο αυτής της πρακτικής πολέμου εμάς προσωπικά και στην συνέχεια εμένα, το καθεστώς και οι κατασταλτικοί του μηχανισμοί ευελπιστούν ότι θα αντιμετωπίσουν στον πυρήνα της την αντίσταση στη στρατηγική των ολοκληρωτικών πολιτικών που εφαρμόζονται όλα αυτά τα χρόνια ενάντια στην κοινωνική πλειοψηφία. Έναν αγώνα που όπως έχει ήδη αποδείξει η ίδια η ιστορία των ‘‘μνημονιακών’’ χρόνων, δεν μπορεί να φρενάρει την αμείωτης έντασης επίθεση του κεφαλαίου και του κράτους πάνω στην κοινωνία, παρά μόνο αν στοχεύει και μπορεί να επιφέρει την ανατροπή του καθεστώτος. Γνωρίζοντας το κράτος όλα τα παραπάνω, αναγνωρίζοντας την προσφορότητα της ένοπλης επαναστατικής δράσης και ειδικά αυτή που εφάρμοσε ο Επαναστατικός Αγώνας, αλλά και εξακολουθώντας να μας αντιμετωπίζει ως αποτελεσματικούς πολιτικούς αντιπάλους ακόμα και ενώ κρατούμαστε ως αιχμάλωτοι πολέμου – του πολέμου που το ίδιο έχει εξαπολύσει εναντίον των κοινωνικά και οικονομικά αδύναμων –, διαμορφώνει και εφαρμόζει αυτή την κατασταλτική πολιτική της αναγωγής μας – και τα τελευταία χρόνια, της αναγωγής μου – σε κεντρικής πολιτικής σημασίας στόχους. Το μέγεθος αυτής της πολιτικής ανασφάλειας αναδείχθηκε με την πρόταση του εισαγγελέα στην δίκη μου για την επίθεση εναντίον της Ττε και του ΔΝΤ, η οποία δομήθηκε γύρω από την πολιτική και επιχειρησιακή προσφορότητα τόσο της δράσης του Επαναστατικού Αγώνα συνολικά όσο και ειδικά της συγκεκριμένης επίθεσης να επιφέρει καθεστωτική κατάρρευση, αλλά και του ‘‘κεντρικού – διευθυντικού ρόλου’’ που εγώ κατά την άποψή του κατείχα. Με βάση αυτή την πρόταση επιβλήθηκε τελικά και η ποινή των ισοβίων. Όλα τα παραπάνω, πέρα από την εμμέσως πλην σαφώς ομολογουμένη πολιτική ανασφάλεια που υποδηλώνει το σύστημα εξουσίας απέναντί μας, απέναντι στον Επαναστατικό Αγώνα, απέναντι σε εμένα προσωπικά, πέρα από την εμμέσως πλην σαφώς ομολογουμένη πολιτική ανασφάλεια που επιδεικνύει, της οποίας το μέγεθος αντιστοιχεί στην ανασφάλεια ενός συστήματος με σαθρά θεμέλια και χωρίς κοινωνική νομιμοποίηση, ενός ολοκληρωτικού συστήματος εξουσίας που δεν μπορεί να αντέξει τους κραδασμούς που προκαλεί η έμπρακτη πολιτική αμφισβήτηση της παντοδυναμίας του, στοχεύει σε ένα πρακτικό αποτέλεσμα που άπτεται της ευρύτερης πολεμικής αντιμετώπισής μας ως αιχμάλωτοι πλέον του κράτους.

(περισσότερα…)

συνέχεια

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ Γ΄ ΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ Δ.Ν.Τ. ΣΤΙΣ 10/04/2014, ΟΠΟΥ ΔΙΚΑΖΕΤΑΙ Η ΣΥΝΤΡΟΦΙΣΣΑ ΠΟΛΑ ΡΟΥΠΑ

ΗΧΗΤΙΚΟ: H απόφαση του τρομοδικείου για τις ποινές που επέβαλε στην Πόλα Ρούπα – μέλος του Επαναστατικού Αγώνα για την επίθεση στην ΤτΕ, Συνεδρίαση 11 Ιούλη 2018
https://www.youtube.com/watch?v=ZXrwUgDjqYw&t=50s

Το Δικαστήριο επέβαλε ποινή ισόβιας κάθειρξης και 25 ετών στην συντρόφισσα Πόλα Ρούπα, υιοθετώντας τις θέσεις του εισαγγελέα Δράκου στην αγόρευσή του. Η ποινή της ισόβιας στην οποία έχει καταδικαστεί και ο σύντροφος Μαζιώτης το 2016 για την ίδια επίθεση, δεν αφορά μόνο στην εκδίκηση και στην λύσσα του κράτους απέναντι σε δύο αμετανόητους και συνεπείς επαναστάτες, που δεν παραδόθηκαν στην φυλακή το 2013, στο τέλος της πρώτης δίκης του Επαναστατικού Αγώνα, και πέρασαν στην παρανομία, για να συνεχίσουν τη δράση της οργάνωσης, αλλά αποδεικνύει σύμφωνα με την αγόρευση του εισαγγελέα Δράκου, την επικινδυνότητα της δράσης του Επαναστατικού Αγώνα, ως πρόσφορης για την υπονόμευση και την κατάρρευση της οικονομίας και του καθεστώτος.

Να θυμίσουμε ότι ο εισαγγελέας Δράκος, στην αγόρευσή του, είχε δηλώσει ότι η επίθεση στην Τράπεζα της Ελλάδος, θα μπορούσε να προκαλέσει την κατάρρευση του κτιρίου, και ότι εάν κατέρρεε το κτίριο, θα κατέρρεε το χρηματοπιστωτικό σύστημα και η οικονομία της χώρας.

Η ισόβια στην Ρούπα, όπως και στον Μαζιώτη επιβεβαιώνει από την πλευρά του εχθρού, δηλαδή του κράτους, την ορθότητα της στρατηγικής του Επαναστατικού Αγώνα, που θεωρούσε ότι τα μεγάλα χτυπήματα, σε νευραλγικές δομές ενός ήδη αδύναμου λόγω κρίσης συστήματος, μπορούν να επιφέρουν την κατάρρευσή του.

Aλληλέγγυοι/Αλληλέγγυες στον Επαναστατικό Αγώνα

ΤΑ ΗΧΗΤΙΚΑ ΤΩΝ ΣΧΕΤΙΚΩΝ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕΩΝ :

18 /5/18 – ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΑΣ ΡΟΥΠΑ ΜΕΛΟΥΣ ΤΟΥ Ε.Α ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΗΝ  ΤτΕ

https://www.youtube.com/watch?v=KwS1h86D0VY&t=1173s

8 ΙΟΥΝΗ 2018 ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΑΣ ΡΟΥΠΑ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΕΥΣΗ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ – ΔΙΚΗ ΤτΕ

https://www.youtube.com/watch?v=fcgxUPc_NQQ

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΑΣ ΡΟΥΠΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ  ΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ – ΔΙΚΗ ΤτΕ  27 – 06 – 2018

https://www.youtube.com/watch?v=lJM3pa1Gx1s&t=4s

ΠΗΓΗ: athens indymedia

συνέχεια

ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΜΟΝΟΣ

Προφανώς η παρουσία του Νίκου Μαζιώτη στην πτέρυγα Ε και γενικότερα η συνύπαρξη του με άλλους κρατούμενους ενοχλεί πολλούς για διαφορετικούς λόγους. Αυτό σημαίνει πως μια εκ νέου επίθεση στον σύντροφο είναι πολύ πιθανή, αν όχι σίγουρη, ειδικά όταν ο υπόγειος πόλεμος κάποιων κρυμμένων στην ανωνυμία συνεχίζεται.

Οι αναφορές για δύο περιόδους του Επαναστατικού Αγώνα, χωρίς ουσιαστικά να υπήρξε κάποιο στάδιο αδράνειας της οργάνωσης, οι κατηγορίες για λεκτική βία- ενώ βρίσκονται στο νοσοκομείο μετά την απεργία πείνας και την επίθεση (όχι λεκτική) στον Μαζιώτη αλλά και οι συκοφαντίες πως οι σύντροφοί του Επαναστατικού Αγώνα Πόλα Ρούπα και Νίκος Μαζιώτης είναι τρελοί- εκτός του ότι δεν συνιστούν πολιτικά επιχειρήματα, είναι στην ουσία μαχαιριά στην καρδιά της Αναρχίας. Το μόνο που επιτυγχάνεται, εν τέλει, είναι να γίνεται η δουλειά του κράτους. Είναι απαράδεκτο οι σύντροφοι του Επαναστατικού Αγώνα κατά την διάρκεια της απεργίας πείνας, αλλά και μετά από αυτή, και παρ όλη την δυσκολία της κατάστασης, να βγάζουν κείμενα-απαντήσεις για κάθε “λασπολογία” και άλλοι να μιλάνε για ιστορία του “κινήματος”, ενώ παράλληλα το τελευταίο είναι ανύπαρκτο. Αν το “κίνημα” θέλει να λέγεται κίνημα, πρέπει να λύνει τα όποια προβλήματα που προκύπτουν με βάση τις αναρχικές ιδέες και ηθική, και όχι να υιοθετεί πρακτικές του εχθρού, όπως επιθέσεις και κατασταλτικές επιχειρήσεις με αφορμή επιχειρήματα της κυρίαρχης λογικής αφήνοντας εκτεθειμένους στο κράτος συντρόφους.

Στο σημείο αυτό θεωρούμε πως είναι θεμιτό να γίνει μια μικρή αναδρομή στο πρόσφατο παρελθόν. Όταν σύντροφος από Θεσσαλονίκη, ο οποίος έμεινε για 18 μήνες προφυλακιστέος με κατηγορίες για φυσική αυτουργία σε 3 βομβιστικές επιθέσεις ξαναβρέθηκε για άλλη υπόθεση φυλακισμένος, πολιτικοί κρατούμενοι (φίλοι μέχρι τότε) του υπογείου απαίτησαν την ακύρωση της μεταφοράς του συντρόφου στο υπόγειο. ( http://directnews.gr/greece/40777-epistolh-tou-g-tsakalou-ton-purhnon-gia-ton-k-sakka.html ) Όταν ο ίδιος σύντροφος έκανε απεργία πείνας για ενδοκινηματικές κόντρες του χώρου της Θεσσαλονίκης οι ίδιοι πολιτικοί κρατούμενοι σαμποτάρισαν την απεργία πείνας του με κάθε τρόπο, μιλώντας για ευτελισμό του μέσου, ενώ άτομο εκτός φυλακής πίεζε αλληλέγγυους με την πρόφαση πως θα εκτεθούν στηρίζοντας τον σύντροφο. Απ ότι φάνηκε το “πούλημα” του συντρόφου εξυπηρετούσε μια ενδεχόμενη στήριξη του υπόλοιπου χώρου της Θεσσαλονίκης.( Να σημειωθεί πως το μέσο της απεργίας πείνας ευτελίζεται όταν δεν διεξάγεται σωστά (χυμοί, βιταμίνες κ.α.) και όχι εξαιτίας της ύπαρξης συγκυρίων κατά την διάρκεια των οποίων επιλέγει το υποκείμενο να την τελέσει.) Εν τέλει, μετά την αποφυλάκιση του, μόλις 11 ημέρες μετά την λήξη της απεργίας πείνας του και κατά την διάρκεια περιόδου απομόνωσης του, δέχθηκε επίθεση ξυλοδαρμού από 6 Θεσσαλονικείς (πρώην συντρόφους). Αργότερα, επεχειρήθει ξανά το ίδιο, από 2 εκ των παραπάνω, μη επιτυχώς αυτή τη φορά, λόγω παρουσίας συντρόφων μας. ( https://athens.indymedia.org/post/1545463/ ) (Παρόμοια τακτική χρησιμοποιήθηκε και στην απεργία πείνας του Κ. Σακκά στον οποίο τελικά ζήτησαν συγγνώμη αυτοί που αρχικά των συκοφαντούσαν πιστεύοντας μάλλον σε μια μεγαλύτερη ενδεχομένως στήριξη του αναρχικού χώρου.)

Όταν ο Χριστόδουλος Ξηρός, που συνελήφθη λίγο πριν το σχέδιοΓοργοπόταμος”, κατηγορήθηκε ως ρουφιάνος και απομονώθηκε. Αποτέλεσμα, ο ξυλοδαρμός αλλά και τα βασανιστήρια τα οποία υπέστη από τον αρχιφύλακα Κ. Βαρσάμη στις φυλακές Διαβατών, όπου τώρα ο πρώτος διεξάγει απεργία πείνας.

Όταν η Πόλα Ρούπα σχεδίαζε την απόδραση με ελικόπτερο του Νίκου Μαζιώτη και άλλων πολιτικών κρατουμένων, τότε συντρόφων, η απόδραση απέτυχε και άρχισαν οι λασπολογίες. Την κατάσταση όξυνε το περιστατικό της επίθεσης του Κώστα Γουρνά στον Ν. Μαζιώτη, κατά την διάρκεια της δίκης τους στις 30/6, ενώ τοfun clubή αλλιώς ¨κίνημα¨ και ¨κόσμος του αγώνα¨ εξαπέλυαν υβριστικούς χαρακτηρισμούς και σεξιστικά σχόλια κατά της Π. Ρούπα (πουτάνα κ.α.) και απειλές κατά των συντρόφων του Ε.Α. πως θα τους σβήσουν από την ιστορία. Παράλληλα ο Κ. Γουρνάς φώναζε πως ο Μαζιώτης είναι ανεπιθύμητος σε κάθε πτέρυγα (μάλλον θα έκανε κάποιου είδους γκάλοπ, γιατί δεν θα θέλαμε να πιστέψουμε κάτι άλλο) και σε συνδυασμό με όσα ακολούθησαν στο υπόγειο, δόθηκε βήμα στην υπηρεσία να βάλει τον Μαζιώτη στην απομόνωση.

Να θυμίσουμε πως ο Νίκος Μαζιώτης ήταν αυτός που στήριξε την απεργία της ΣΠΦ για τους συγγενείς τους, όταν το “κίνημα” την θεωρούσε διασπαστική. Διασπαστική, παρόλα αυτά, χαρακτηρίστηκε και η απεργία πείνας των Ρούπα-Μαζιώτη, ενώ έγινε προσπάθεια για σαμποτάζ της και επικείμενη απομόνωση των συντρόφων από τους υπολοίπους πολίτικους κρατούμενους . Η απεργία πείνας επέδρασε επιτυχώς και έληξε, 5 μέρες αργότερα, όμως, ένα συνονθύλευμα ποινικών κρατούμενων αποτελούμενο από βιαστές, εμπόρους ναρκωτικών, εκτελεστές συμβολαίων θανάτου και στυγνούς δολοφόνους χτύπησε τον σύντροφο Ν. Μαζιώτη. (http://www.tovima.gr/society/article/?aid=927775 )

Τα παραπάνω αναφέρονται για να τονιστούν τα αποτελέσματα και οι επιπτώσεις που ακολουθούν πολιτικούς κρατούμενους που απομονώνονται εσκεμμένα, είτε λόγω κάποιου πρόσκαιρου συμφέροντος, είτε εξαιτίας της αδράνειας της Αναρχίας. Κάθε φορά που κάποιος σύντροφος δέχεται επιθέσεις από άσχετα με τον χώρο και εχθρικά με τον τελευταίο άτομα (παρακινουμενα από κράτος, μαφίες, φασίστες, μπάτσους κτλ) και εφόσον οι επιθέσεις αυτές μένουν αναπάντητες, συνιστάται άλλο ένα χτύπημα στην καρδιά της Αναρχίας και του ευρύτερου ριζοσπαστικού χώρου.

Καλούμε λοιπόν τους πολιτικούς κρατούμενους και τον αλληλέγγυο κόσμο εκτός των τειχών να προστατεύσουν τον Ν. Μαζιώτη και να απαντηθεί αυτή η επίθεση με κάθε μέσο. Να μην αφήσουμε να μείνει καμία τέτοιου είδους παρακαταθήκη ανοιχτός δρόμος για παρόμοια περιστατικά, τα οποία ρίχνουν το σύνολο της αναρχίας πιο βαθιά στον βούρκο.

Τώρα είναι η ευκαιρία να αποδείξει η Αναρχία ότι δεν αποτελείται από άτομα που ακολουθούν τον κυρίαρχο τρόπο σκέψης και πράξης, αλλά από ελεύθερα και αυτόβουλα άτομα με αξιοπρέπεια και δικό τους τρόπο οργάνωσης, επίλυσης προβλημάτων και στήριξης συντρόφων.

ΝΑ ΞΑΝΑΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΑΠΕΙΛΗ.

ΠΙΣΩ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΕΜΠΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ!

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:Η ύπαρξη σχέσεων από πλευράς πολιτικών κρατούμενων με ποινικούς διαφέρει σε κάθε περίπτωση, ανάλογα με τις πράξεις και τον αξιακό κώδικα των δεύτερων.

Υ.Γ. 1: Αν κάποια παραπομπή περιέχει ψευδή ή συκοφαντικά γεγονότα κατά την κρίση κάποιου μπορεί να καταθέσει δημοσιά την άποψη του ή να επικοινωνήσει μαζί μας και θα αναλάβουμε τις όποιες ευθύνες κατόπιν συζήτησης.

Υ.Γ.2: Σε περίπτωση που οι σύντροφοι του Επαναστατικού Αγώνα Π. Ρούπα και Ν. Μαζιώτης δεχθούν εκ νέου επίθεση, ευθύνη φέρουν, -πέρα από το κράτος το υπουργείο και η υπηρεσία των φυλακών- το σύνολο των πολίτικων κρατουμένων.

utopia_ad@riseup.net

Αναρχικό Στέκι UTOPIA A.D

συνέχεια