Tagged: ΠΟΛΑ ΡΟΥΠΑ

Το αμερικάνικο κράτος έδωσε το πράσινο φως για τουρκική στρατιωτική εισβολή στη Βόρεια Συρία

7 Οκτώβρη 2019

Ύστερα από μια περίοδο υποκριτικής στάσης του αμερικανικού κράτους απέναντι στους Κούρδους της Β. Συρίας και τους υπόλοιπους επαναστατημένους λαούς της περιοχής τους οποίους υποστήριζε στρατιωτικά ενώ αυτοί έδιναν τη ζωή τους σε μάχες με τον Isis (Ισλαμικό κράτος) και ενώ οι ένοπλες δυνάμεις των επαναστατών γυναικών και αντρών απελευθέρωναν την μια πόλη μετά την άλλη επεκτείνοντας το επαναστατικό εγχείρημα του δημοκρατικού Συνομοσπονδισμού σε όλη τη Βόρεια Συρία, τα αμερικάνικο καθεστώς δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο δίνοντας το πράσινο φως στο τουρκικό κράτος για στρατιωτική εισβολή στη περιοχή. Είναι η αναμενόμενη εξέλιξη των κρατών και των δολοφονικών στρατιωτικών μηχανισμών τους (έχουμε αναφερθεί σε κείμενά μας στο παρελθόν για την υποκρισία του αμερικανικού κράτους απέναντι στους κούρδους αγωνιστές), είναι η αναμενόμενη εξέλιξη της διπροσωπίας της ‘‘δημοκρατικής’’ Αμερικής και της ‘‘δημοκρατικής’’ Δύσης εν γένει. Είναι αναμενόμενη από την ίδια την ιστορία και από την ευκολία που διαχρονικά οι ‘‘μεγάλες δυνάμεις’’ χρησιμοποιούν τους αγωνιζόμενους λαούς στην σκακιέρα των γεωπολιτικών και οικονομικών συμφερόντων τους για την επέκταση της ισχύος τους. Και θα πρέπει να αποτελεί παράδειγμα και για τους ανθρώπους αυτού του τόπου τη στιγμή μάλιστα, που το ελληνικό κράτος για μια ακόμα φορά προσφέρει ‘‘γη και ύδωρ’’ στους αμερικανούς ‘‘συμμάχους’’ του για τις στρατιωτικές τους επεμβάσεις στην περιοχή, γεγονός που διαφημίζεται ως επιτυχία της κυβέρνησης ύστερα από τη συνάντησή της με τον Μ. Πομπέο και την ‘‘αναβαθμισμένη’’ αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην Ελλάδα με τη συμφωνία ‘‘αμυντικής συνεργασίας’’.

Η στρατιωτική εισβολή τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στη Β. Συρία θα πνίξει στο αίμα για μια ακόμα φορά την περιοχή, θα πνίξει στο αίμα την Επανάσταση. Απειλείται η ύπαρξη ενός επαναστατικού κοινωνικού εγχειρήματος που θα έπρεπε να αποτελεί φάρο ελπίδας για όλους τους καταπιεσμένους λαούς, παράδειγμα απελευθέρωσης όλων των ανθρώπων, υπόδειγμα ελευθερίας για τη ‘‘δημοκρατική’’ Δύση. Απειλείται η Επανάσταση στη Ροζάβα, η Επανάσταση της εποχής μας.

ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΤΡΟΚΟΚΡΑΤΕΣ

ΖΗΤΩ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΡΟΖΑΒΑ – Β.ΣΥΡΙΑ

ΖΉΤΩ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Πόλα Ρούπα & Νίκος Μαζιώτης
μέλη του Επαναστατικού Αγώνα

συνέχεια

OXI ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΤΗΣ SHARAREH KHADEMI ΣΤΟ ΙΡΑΝ

Είναι γνωστό πως ο κόσμος που ζούμε είναι ένας…. αντρικός κόσμος. Είναι ένας κόσμος φτιαγμένος με τις αρχές και τις ‘‘αξίες’’ του ισχυρού αρσενικού. Με βάση αυτές δομήθηκε το κράτος και ο καπιταλισμός, ένα σύστημα πολιτικής και οικονομικής εξουσίας που στις φλέβες του ρέει και θα ρέει για πάντα, ο σεξισμός και η πατριαρχία ακόμα και αν αυτή μετεξελίσσεται και καμουφλάρεται. Υπάρχουν όμως χώρες που η πατριαρχία υπάρχει με τα πιο ωμά και ακραία χαρακτηριστικά της, προστατευμένη από κράτη και καθεστώτα απόλυτα ολοκληρωτικά. Η Sharareh Khademi ‘‘απέδρασε’’ από μια τέτοια χώρα, το Ιράν, για να προστατέψει την 6χρόνη κόρη της Diana, τον εαυτό της και τα αδέλφια της, πήρε το δρόμο της προσφυγιάς έφτασε μέσω Τουρκίας στην Ελλάδα και αυτή τη στιγμή βρίσκεται στις φυλακές Κορυδαλλού περιμένοντας να δικαστεί την Τρίτη 8/10 το αίτημά της σε δεύτερο βαθμό από τον Άρειο Πάγο να μην εκδοθεί στον Ιράν (το αίτημά της απορρίφθηκε στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο).

Η ιστορία της Sharareh Khademi είναι αρκετά ‘‘μακρινή’’, όμως η γυναίκα αυτή είναι δίπλα μας. Νοσοκόμα στο επάγγελμα, παντρεύτηκε έναν άντρα σατράπη και γέννησε το κοριτσάκι της. Ο άντρας της την κακοποιούσε συστηματικά και είχε νοσηλευτεί σε νοσοκομείο. Χτυπούσε και την κόρη τους που σήμερα είναι 6 χρονών. Κατηγόρησε την Sharareh για μοιχεία και το ιρανικό δικαστήριο στην πόλη της την καταδίκασε σε 60 χτυπήματα (βουρδουλιές), προσφιλή ‘‘ποινή’’ για τέτοιες κατηγορίες στον Ιράν. Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο που προσέφυγε στη συνέχεια την απάλλαξε από την κατηγορία.

Για την ‘‘ιστορία’’, στο Ιράν η ποινή των 60 χτυπημάτων σε γυναίκες επιβάλλεται όταν αυτή έχει απλώς σχέση με έναν άντρα, χωρίς σεξουαλική επαφή. Όταν υπάρχει σεξουαλική επαφή, η ποινή που επιβάλλεται είναι λιθοβολισμός στο κεφάλι έως θανάτου.

Χωρίσανε με τον άντρα της και αυτός την εκβιάζει να της πάρει το παιδί, να μην έχει η ίδια κανένα δικαίωμα να το δει ξανά ενώ θέλει να παντρέψει το κοριτσάκι όταν γίνει εννέα χρονών!!! Ο εκβιασμός για να απαρνηθεί η Sharareh το όποιο ‘‘δικαίωμα’’ μπορεί να έχει πάνω στην κόρη της, δηλαδή να τη βλέπει για 1 φορά την εβδομάδα αφορούσε στην αντικαθεστωτική πολιτική δράση που είχαν τα αδέλφια της και περιστασιακά και η ίδια. Η δράση τους ήταν συμμετοχή σε αντικυβερνητικές διαδηλώσεις κατά της διαφθοράς στην κυβέρνηση του Ιράν. Η οικογένειά της είχε παραδοσιακά αντικαθεστωτική δράση από την εποχή της Ιρανικής επανάστασης.

Ο πρώην άνδρας της ο οποίος συμμετέχει στις μυστικές υπηρεσίες ασφαλείας του καθεστώτος, την προειδοποίησε πως αν δεν του παραδώσει την κόρη της και δεν απαρνηθεί κάθε δικαίωμα πάνω της, θα καταγγείλει στο καθεστώς αυτήν και τα αδέλφια της για αντικαθεστωτική δράση. Σε αυτήν την περίπτωση τους περιμένει εκτέλεση.

Η Sharareh με την κόρη της Diana και τα αδέλφια της  έφυγαν άμεσα από το Ιράν, όμως η μήνυση του άντρα της για αρπαγή ανηλίκου και το διεθνές ένταλμα σύλληψης από την Interpol που είχε εκδοθεί γι’ αυτή, την οδήγησε στη φυλακή. Τάσο η ίδια όσο και τα αδέλφια της ζητούν να τους δοθεί άσυλο στην Ελλάδα. Είναι σαφές πως δεν πρέπει η κόρη της να πέσει στα χέρια ενός βάναυσου πατριάρχη που θα την κακομεταχειρίζεται και θα την παντρέψει, όντας παιδί ακόμα, στα εννιά της.

Η Sharareh και η κόρη της Diana πρέπει να παραμείνουν στην Ελλάδα, το κοριτσάκι πρέπει να προστατευτεί από αυτό το βάσανο και εγκληματικό μέλλον που την περιμένει στο Ιράν. Πρέπει να προστατευτεί η αξιοπρέπειά τους ως γυναίκες, να προστατευτεί η ίδια τους η ζωή

Υπάρχουν εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια που ζουν ανάλογες απάνθρωπες συνθήκες. Που η έννοια του δικαιώματος –η έστω αρνητική και ετεροκαθορισμένη έννοια μιας ανάπηρης ελευθερίας– δεν υπάρχει ούτε κατ’ ελάχιστο και όπου η ζωή και ο θάνατος, η ίδια τους η ανάσα δεν τους ανήκει. Ανήκει στον όποιον πατριάρχη άρχεται της ζωής τους ενώ σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους μια ασφυκτική πατριαρχική αυταρχική κοινωνία, με ανελέητους νόμους και θεσμούς που τις δυναστεύουν κάθε στιγμή, θέλει να τους εμπεδώσει την αντίληψη ότι είναι όντα κατώτερα από τον άντρα.

Υπάρχουν πολλά εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια σε όλο τον κόσμο που ζουν υπό ανάλογες συνθήκες. Όμως η μικρή Diana και η Sharareh είναι δίπλα μας και χρειάζονται τη στήριξή μας. Η έκδοσή τους στο Ιράν σημαίνει καταδίκη σε θάνατο της μητέρας και μια ζωή μαρτύριο για το κοριτσάκι της.

Να μην τις αφήσουμε μόνες τους. Να μην μείνει ο αγώνας της Sharareh ένας μοναχικός αγώνας. Ως γυναίκα, ως καταπιεσμένη στο μέγιστο βαθμό, ως φυγάς της πατριαρχίας και του ολοκληρωτισμού αξίζει την αλληλεγγύη μας. Ως μητέρα και για να προστατευτεί το 6χρόνο παιδί της, είναι επιτακτική ανάγκη να μην εκδοθεί στο Ιράν. Στη μικρή Diana αξίζει μια καλύτερη ζωή.

Πόλα Ρούπα μέλος του Επαναστατικού Αγώνα
Κρατούμενη στις Γ.Φ. Κορυδαλλού

συνέχεια

Εκδήλωση στις 21/9 με τον Ε.Σ.Δ.Α. την Πόλα Ρούπα και Νίκο Μαζιώτη για την επανάσταση της Ροζάβα

Εκδήλωση στις 21/9 πρώτη μέρα του τριημέρου για τα 15 χρόνια UTOPIA A.D. Πραγματοποιήθηκε εκδήλωση με τον Ε.Σ.Δ.Α. ( Επαναστατικός Σύνδεσμος Διεθνιστικής Αλληλεγγύης ), ενώ πέρα από τα θέματα της εκδήλωσης που συζητήθηκαν και αναλύθηκαν, υπήρξε τηλεφωνική παρέμβαση από τα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα Πόλα Ρούπα και Νίκο Μαζιώτη αλλά και από σύντροφο του Ε.Σ.Δ.Α. που βρίσκεται στην Βόρια Συρία ( δυστυχώς ήταν ολιγόλεπτη λόγω τεχνικών προβλημάτων ).

συνέχεια

Απομαγνητοφωνημένη η εκδήλωση με την Π. Ρούπα και τον Ν. Μαζιώτη “Ε. Ο. ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ κρίση και επαναστατική προοπτική” (για τα 15 χρόνια του Α. Σ . UTOPIA A.D.)

1ος Εισηγητής

Ευχαριστούμε όσους ήρθατε να στηρίξετε την εκδήλωση. Είναι για τα γενέθλια, για τα 15 χρόνια του στεκιού όπως ξέρετε. Σήμερα η μέρα είναι αφιερωμένη στον Επαναστατικό Αγώνα, την οργάνωση Επαναστατικός Αγώνας, την κρίση στην Ελλάδα και την επαναστατική προοπτική.

Αυτά θα μας τα αναλύσουν οι δύο σύντροφοι που θα κάνουν την τηλεφωνική παρέμβαση σε λίγο. Εγώ να πω ότι την εκδήλωση την στηρίζουν οι φυλακισμένοι της Α΄ πτέρυγας των φυλακών Λάρισας και τους ευχαριστούμε, ιδιαίτερα τον Σπύρο Χριστοδούλου που μας έστειλαν και το πανό πίσω που έχει ανέβει στις φυλακές Λάρισας ως αλληλεγγύη στους φυλακισμένους αγωνιστές των αμερικανικών φυλακών που κάνανε απεργία σε πάρα πολλές πολιτείες, σχεδόν σε όλη την Αμερική (Η.Π.Α). Θα συνεχίσουν οι σύντροφοι της εισήγησης.

2ος Εισηγητής

Καλησπέρα και από μένα. Θα σας διαβάσω ένα μικρό ιστορικό της οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας και στην συνέχεια θα αναλύσουμε τους άξονες της συζήτησης.

Ο Επαναστατικός Αγώνας είναι μια ένοπλη αναρχική οργάνωση με επιθέσεις σε κυβερνητικά κτίρια και στην αμερικάνικη πρεσβεία στην Αθήνα.

Η πρώτη του ενέργεια ήταν η βομβιστική επίθεση με 2 βόμβες στα δικαστήρια της οδού Ευελπίδων στις 5 Σεπτεμβρίου το 2003.

Πραγματοποίησε συνολικά 17 χτυπήματα, το τελευταίο το 2014.

Μετά την επίθεσημε RPG εναντίον της αμερικάνικης πρεσβείας στις 12 Ιανουαρίου του 2007 και σε αστυνομικό σταθμό στην Ν. Ιωνία μερικούς μήνες αργότερα, ο Επαναστατικός Αγώνας θεωρήθηκε η μεγαλύτερη εγχώρια απειλή.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρόσθεσε τον Επαναστατικό Αγώνα στις χαρακτηρισμένες ως ‘‘τρομοκρατικές’’ οργανώσεις στις 29 Ιουνίου του 2007. Στις 18 Μαΐου ανακοινώθηκε από τις ΗΠΑ επίσημα ο Επαναστατικός Αγώνας ως ξένη ‘‘τρομοκρατική ‘’ οργάνωση.

Στις 10 Μαρτίου του 2010 ο Λάμπρος Φούντας μετά από ανταλλαγή πυροβολισμών με μπάτσους σκοτώθηκε. Τον Απρίλιο του 2010 ύστερα από μακροχρόνια έρευνα προσήχθησαν έξι ύποπτοι.

Στα τέλη Απριλίου του 2010, οι τρεις κύριοι ύποπτοι επιβεβαίωσαν την συμμετοχή τους στον Επαναστατικό Αγώνα με γράμμα προς τον τύπο. Υποσχέθηκαν να συνεχίσουν την επαναστατική τους δράση όσο ζουν. Οι τρεις αναρχικοί ήταν ο Νίκος Μαζιώτης, η Πόλα Ρούπα και ο Κώστας Γουρνάς.

Τον Ιούνιο του 2012 οι Μαζιώτης και Ρούπα παραβίασαν τους περιοριστικούς όρους και χάθηκαν τα ίχνη τους ενώ ο Κώστας Γουρνάς δήλωσε ότι γι’ αυτόν ο Επαναστατικός Αγώνας τέλειωσε και δεν ακολούθησε τους Μαζιώτη και Ρούπα στην παρανομία για συνέχιση της ένοπλης πάλης.

Τις πρωινές ώρες της Πέμπτης 10 Απριλίου του 2014 ύστερα από 2 προειδοποιητικά τηλεφωνήματα, ένα παγιδευμένο όχημα με 75 κιλά εκρηκτικά εξερράγη έξω από τα γραφεία της Τράπεζας της Ελλάδας στην Αθήνα προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές αλλά χωρίς σοβαρούς τραυματισμούς.

Την Τετάρτη 16 Ιουλίου 2014 ο Μαζιώτης συνελήφθηκε στο Μοναστηράκι ύστερα από συμπλοκή και ανταλλαγή πυροβολισμών με αστυνομικούς από την οποία τραυματίστηκε ο Μαζιώτης και ένας μπάτσος.

Η Πόλα Ρούπα στις 21 Φεβρουαρίου του 2016 προσπάθησε να απελευθερώσει τον σύντροφό της Νίκο Μαζιώτη και άλλους ‘‘πολιτικούς’’ κρατούμενους από τις φυλακές Κορυδαλλού με ελικόπτερο ανεπιτυχώς.  Στις 5 Ιανουαρίου του 2017 ύστερα από επιχείρηση της αντιτρομοκρατικής συλλαμβάνονται οι Πόλα Ρούπα και η Κωνσταντίνα Αθανασοπούλου. Από την πρώτη στιγμή της σύλληψης, ο 6χρόνος Λάμπρος, γιος της Πόλας Ρούπα και του Νίκου Μαζιώτη απαγάγεται από τα ένοπλα καθάρματα και με εντολή της εισαγγελέα Νικολού οδηγείται σε παιδοψυχιατρική κλινική. Ένα ξεκάθαρο σχέδιο της εξουσίας με στόχο την ψυχολογική εξόντωσή του και εκδίκηση των αμετανόητων ανταρτών γονιών του.

Οι Πόλα Ρούπα και Νίκος Μαζιώτης ξεκινούν άμεσα απεργία πείνας και δίψας με αίτημα να δοθεί το παιδί τους στην μητέρα και αδελφή της Πόλας Ρούπα, κάτι που πετυχαίνουν εντέλει.

Τέλος στις 11/11/2017 ξεκινούν απεργία πείνας με αιτήματα να αποσυρθούν οι φωτογραφικές διατάξεις του άρθρου 11 παρ. 6 σημείωση ε και η παράγραφος 4 στο ίδιο άρθρο αναφορικά με την κράτηση σε συνθήκες απομόνωσης όσων έχουν κάνει απόδραση ή απόπειρες αποδράσεων, να μην επανέλθει το καθεστώς τύπου Γ΄, να βγει άμεσα ο Νίκος Μαζιώτης από την απομόνωση που κρατείται από τον περασμένο Ιούλιο με εντολή του υπουργείου Δικαιοσύνης, να εισαχθεί στο σωφρονιστικό κώδικα η ελαστικοποίηση του ωραρίου των επισκεπτηρίων που έχει ένας κρατούμενος. Για παράδειγμα, ένας κρατούμενος που έχει ένα επισκεπτήριο τον μήνα ή δεν έχει καθόλου να επεκτείνεται ο χρόνος της συνάντησης, να υπάρχει ειδικός χώρος για συνάντηση κρατουμένων γονέων με τα παιδιά τους – στις αντρικές φυλακές Κορυδαλλού δεν υπάρχει τέτοιος χώρος – και όταν η συχνότητα των συναντήσεων είναι σπάνια να αυξάνεται ο χρόνος των επισκεπτηρίων.

Πέντε μέρες μετά την λήξη της απεργίας πείνας την οποία κέρδισαν, ο Μαζιώτης δέχθηκε επίθεση από ποινικούς στην Ε΄ πτέρυγα ενώ λίγο καιρό μετά έγινε απόπειρα επίθεσης στις γυναικείες φυλακές στην Πόλα Ρούπα όπου η συντρόφισσα μαζί με συγκρατούμενές της απέκρουσαν και τσάκισαν τις επιτιθέμενες.

Αυτή την στιγμή ο Νίκος Μαζιώτης βρίσκεται στην ΣΤ΄ πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού ενώ η Πόλα Ρούπα στο ισόγειο των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού.

Οι σύντροφοι χρειάζονται την αλληλεγγύη  με όποιον τρόπο μπορεί ο καθένας.

(περισσότερα…)
συνέχεια

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΡΟΖΑΒΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ

4 Ιανουαρίου 2019

Μετά από μια μακρά περίοδο όπου το σύγχρονο κράτος, η αντιπροσωπευτική δημοκρατία και ο καπιταλισμός δυναστεύουν τους λαούς επιβάλλοντας την εξουσία τους ως μονόδρομο για τη συνύπαρξη των ανθρώπων και των κοινωνιών, η Επανάσταση στη Ροζάβα της Συρίας, η Επανάσταση της εποχής μας, φέρνει ξανά στο προσκήνιο της ιστορίας τον άλλο δρόμο για την κοινωνική οργάνωση, για τη συνύπαρξη των λαών και των ανθρώπων. Όχι αυτόν των διακρίσεων, των εξαιρέσεων, της ιεραρχίας, της ηγεμονίας των λίγων έναντι των πολλών. Όχι αυτόν της αδικίας, της φτώχειας και της περιθωριοποίησης που συνδέεται με το σύγχρονο σύστημα οικονομικής και πολιτικής εξουσίας, Όχι αυτόν των εθνικών, φυλετικών, θρησκευτικών διχασμών και των πολέμων που βασίζεται το κράτος από ενάρξεως της ύπαρξής του έως σήμερα. Τον άλλον δρόμο της κοινωνικής Επανάστασης, όπου το κράτος απορρίπτεται μαζί με όλα τα δεινά που κουβαλά, όπου ο καπιταλισμός που συνυπάρχει με την εκμετάλλευση, το ανελέητο και χωρίς ίχνος ηθικών φραγμών κυνήγι του κέρδους απορρίπτεται επίσης, ως σύστημα – φορέας της αδικίας και της ανισότητας. Τον άλλον δρόμο όπου αποδεικνύει ότι η οργάνωση της κοινωνίας με την ειρηνική συνύπαρξη πολλών διαφορετικών εθνοτήτων επιτυγχάνεται με την ελευθερία και όχι την καταπίεση που είναι η αιτία όλων των δεινών της ανθρωπότητας. Και η ελευθερία αυτή διασφαλίζεται με την οργάνωση της κοινωνίας στη βάση του δημοκρατικού Συνομοσπονδισμού. Σε αυτού του τύπου την κοινωνική οργάνωση, κράτος δεν υπάρχει. Οι αποφάσεις για την οργάνωση της κοινωνίας λαμβάνονται από τα κάτω, στις οριζόντιες δομές των λαϊκών Συνελεύσεων, των Συμβουλίων, στην οριζόντια δομή της Κομμούνας. Και ο συντονισμός όλων αυτών των κοινωνικών οργανώσεων γίνεται με την οργάνωσή τους σε συνομοσπονδία σε όλη την έκταση της απελευθερωμένης Ροζάβα.

Στα χέρια της κοινωνικής βάσης βρίσκεται κάθε μορφής εξουσία: εκτελεστική, δικαστική, οικονομική, νομοθετική. Η στρατιωτική άμυνα της Ροζάβα αλλά και η εσωτερική ασφάλεια βρίσκεται στα χέρια των οργανώσεων της Επανάστασης. Ο περίφημος στρατός των Κούρδων YPG και, κυρίως, των Κουρδισσών της Ροζάβα στην Συρία, YPJ, που αντιμετώπισε αποτελεσματικά και εκκαθάρισε την περιοχή της βορειανατολικής Συρίας από το I.S, ο στρατός αυτός με τις γυναίκες μαχήτριες που πρόβαλαν και επαίνεσαν κατ’ επανάληψη τα ‘‘δυτικά’’ ΜΜΕ, είναι στρατός επαναστατικός που δεν συγκροτήθηκε μόνο για να πολεμήσει τζιχαντιστές, αλλά για να υπερασπιστεί πολεμώντας ένα επαναστατικό κοινωνικό εγχείρημα από κάθε απειλή. Να υπερασπιστεί και να προωθήσει μια κοινωνική Επανάσταση.

Φυσικά και κανένα από τα ΜΜΕ τόσο στην Ελλάδα όσο και αλλού, δεν θα έδινε αυτή την εικόνα προς τα έξω, ακόμα και αν την γνώριζαν, αφού το κοινωνικό εγχείρημα στη Ροζάβα της Συρίας συνιστά την έμπρακτη αμφισβήτηση του κυρίαρχου μοντέλου κοινωνικής- πολιτικής και οικονομικής οργάνωσης. Ύστερα από εφτά σχεδόν χρόνια οπότε και ξεκίνησε η επανάσταση ενάντια στο καθεστώς Άσαντ απελευθερώνοντας τα εδάφη της βορειανατολικής Συρίας από το συριακό καθεστώς, ανακηρύσσοντας τον Δημοκρατικό Συνομοσπονδισμό και ύστερα από μακρές μάχες με τους ένοπλους τζιχαντιστές και το I.S, η επαναστατημένη Ροζάβα ήταν για χρόνια η πιο σταθερή, και ειρηνική περιοχή της εμπόλεμης Συρίας με τους διαφορετικούς λαούς, και τις διαφορετικές εθνότητες να συνυπάρχουν αρμονικά με βάση το μοντέλο αυτό της κοινωνικής οργάνωσης που αναγνωρίζει στην διαφορετικότητα και τον πολιτισμικό πλουραλισμό, τον πλούτο μιας κοινωνίας και όχι την αιτία των διχασμών, των διενέξεων και των πολέμων.

Οι ίδιοι οι επαναστατημένοι λαοί γράφουν στο Κοινωνικό Συμβόλαιο της Ροζάβα

‘‘ Για την ελευθερία και τον σεβασμό των πεποιθήσεων, εμείς, ως Κούρδοι /ισσες, Σύριοι/ιες (Ασσύριοι /ιες, Χαλδαίοι/ισσες και Αραμαίοι/ισσες), Τουρκομάνοι/ισσες και Τσετσένοι/ες, κάνουμε γνωστή αυτή την συνθήκη…. Οι περιοχές της δημοκρατικής – αυτόνομης Διοίκησης είναι ανοιχτές στη συμμετοχή όλων των εθνοτικών, κοινωνικών, πολιτισμικών και εθνικών ομάδων μέσω της ενώσεώς τους και στη βάση της κατανόησης, της δημοκρατίας και του πλουραλισμού ’’.

Το κοινωνικό αυτό εγχείρημα στηρίχτηκε στην αναγνώριση του ‘‘άλλου’’, στην αποδοχή της διαφορετικότητας, στην πραγματική αλληλεγγύη και ανέδειξε πως μόνο το κράτος που είναι η αιτία και η πηγή της καταπίεσης και των ανισοτήτων ευθύνεται για τις όποιες κοινωνικές, εθνοτικές, θρησκευτικές συγκρούσεις.

Ανέδειξε πως οι αξίες της αλληλεγγύης, της ισότητας, της ελευθερίας, της αν

(περισσότερα…)

συνέχεια

ΠΟΛΑ ΡΟΥΠΑ: ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΕΣ & ΣΤΟΧΟΙ ΤΗΣ ΣΥΣΧΕΤΙΣΗΣ ΜΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΒΟΜΒΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ

Για πολλοστή φορά με αφορμή την βομβιστική επίθεση στον Σκάι γίνομαι από τα ΜΜΕ που αναπαράγουν τις ‘‘πληροφορίες’’ των κατασταλτικών μηχανισμών και φυσικά, της ‘‘αντιτρομοκρατικής’’ το πρόσωπο που ‘‘βρίσκεται πίσω από κάθε ένοπλη δραστηριότητα’’. Αυτή η τακτική των μηχανισμών καταστολής της αντικαθεστωτικής δράσης, υποκινούμενη πάντα από τα πολιτικά συμφέροντα των καθεστωτικών κομμάτων, έχει πάρει τέτοια έκταση ιδίως από την σύλληψή μου και μετά, ώστε κάθε φορά που πραγματοποιείται μια ένοπλη επίθεση, παρουσιάζομαι ότι σχετίζομαι με κάποιον τρόπο με αυτή, ενώ άλλες οργανώσεις παρουσιάζονται ως ‘‘θυγατρικές’’ του Επαναστατικού Αγώνα, της οργάνωσης στην οποία έχω αναλάβει την πολιτική ευθύνη για συμμετοχή και γι’ αυτό βρίσκομαι στην φυλακή.

Είναι εμφανές πως το καθεστώς δείχνει μια ‘‘ιδιαίτερη προτίμηση’’ στο πρόσωπό μου και με θέτει παγίως στο επίκεντρο της εγχώριας ένοπλης δράσης προβάλλοντάς με ως αυτήν που βρίσκεται πίσω από κάθε είδους ενέργεια. Αυτή η εμμονική θα έλεγα, ‘‘προτίμηση’’ έχει πολιτική βάση και στόχευση. Καθώς η πολεμική του καθεστώτος ενάντια στην δυναμική πολιτική ανυπακοή έχει ανάγει την πολεμική εναντίον μου ως το υπέρτατο μέσο, αλλά και αυτοτελή στόχο της κατασταλτικής στρατηγικής, έχει φτάσει στο σημείο αυτή η στρατηγική να δηλώνεται ως ταυτισμένη με έναν πόλεμο που στρέφεται εναντίον μου. Αυτή η ‘‘εμμονή’’ σαφώς και δεν αφορά μόνο τα προσωπικά μου χαρακτηριστικά (πολύ δε περισσότερο δεν αφορά στοιχεία ή ενδείξεις), αλλά το τι πιστεύει το κράτος ότι πολιτικά αντιπροσωπεύω. Και όλη αυτή η μεθοδολογία που το κράτος πιστεύει πως κινείται στα πλαίσια της δραστικής αντιμετώπισής μου ακόμα και δυο χρόνια μετά την σύλληψή μου, υποδηλώνει μια μόνιμη πολιτική ανασφάλεια από μεριάς του η οποία διόλου δεν μετριάζεται ύστερα από 2 χρόνια αιχμαλωσίας μου.

Αυτή η κατασταλτική πολιτική εναντίον μου και εναντίον του Επαναστατικού Αγώνα δεν εκπονήθηκε πρόσφατα. Η αφετηρία της βρίσκεται στο 2012. Ήταν η χρονιά που ο σύντροφος Νίκος Μαζιώτης και εγώ περάσαμε στην ‘‘παρανομία’’ γιατί δεν θέλαμε να πάμε οικειοθελώς στην φυλακή και γιατί θέλαμε να συνεχίσουμε τον αγώνα. Ήταν εξ’ άλλου, μια περίοδος που βρισκόταν στο κορύφωμά της η ‘‘μνημονική’’ επέλαση και οι πολιτικές κοινωνικής γενοκτονίας που εφάρμοζε η μια κυβέρνηση μετά την άλλη δημιουργούσε συνθήκες πολέμου στην οικονομική και κοινωνική κατάσταση στην χώρα, ενώ είχε ήδη επιβληθεί ένα πολιτικό και οικονομικό πραξικόπημα από την εγχώρια και διεθνή πολιτική ελίτ εις βάρος της κοινωνίας με την επιβολή των παράνομων, ακόμα και για το κυρίαρχο καθεστωτικό πλαίσιο, δανειακών συμβάσεων. Συνεπώς υπό εκείνες τις συνθήκες ο Επαναστατικός Αγώνας όφειλε να συνεχίσει την αντίσταση στον πολιτικό και οικονομικό ολοκληρωτισμό, στην κατοχή της χώρας από την τρόικα, στην εγχώρια πολιτική εξουσία και τις κυβερνήσεις που αποδέχτηκαν & επέβαλαν τα ”μνημόνια’’ με τις εντολές της υπερεθνικής οικονομικής ελίτ.Ο Επαναστατικός Αγώνας προχώρησε το 2014 στη μόνη μεγάλη ένοπλη επίθεση εναντίον των δυνάμεων κατοχής στην χώρα, την Τράπεζα της Ελλάδας που συνιστά παράρτημα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και στο γραφείο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου που στεγαζόταν στο ίδιο κτήριο, δηλαδή, σε δύο εκ των τριών θεσμών που απάρτιζαν την τρόικα. Η τότε συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ μας είχε επικηρύξει τον καθένα με το ποσό του 1 εκ. ευρώ ενώ είχε ήδη ξεκινήσει από το 2012 η μεθόδευση αναγωγής μας στα δύο πρόσωπα που ‘‘κινούν τα νήματα’’ στο εγχώριο αντάρτικο. Ο Επαναστατικός Αγώνας στον οποίο προβαλλόμαστε ως αρχηγοί, παρουσιαζόταν ως η ‘‘μητρική’’ οργάνωση ενώ οργανώσεις που δρούσαν τότε προβάλλονται ως ‘‘θυγατρικές’’ του. Από την στιγμή που συνελήφθη ο σύντροφος Μαζιώτης και ενώ εγώ παρέμενα ελεύθερη, η στόχευση του καθεστώτος αφορούσε εμένα και δεν σταμάτησε όταν με συνέλαβαν. Αντιθέτως… Όλη αυτή η κατασταλτική μεθόδευση δεν μπορεί παρά να έχει πολιτικό υπόβαθρο, το οποίο αφορά στην ιεράρχηση της πολιτική απειλής που ο Επαναστατικός Αγώνας συνιστούσε για τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό. Θέτοντας στο επίκεντρο αυτής της πρακτικής πολέμου εμάς προσωπικά και στην συνέχεια εμένα, το καθεστώς και οι κατασταλτικοί του μηχανισμοί ευελπιστούν ότι θα αντιμετωπίσουν στον πυρήνα της την αντίσταση στη στρατηγική των ολοκληρωτικών πολιτικών που εφαρμόζονται όλα αυτά τα χρόνια ενάντια στην κοινωνική πλειοψηφία. Έναν αγώνα που όπως έχει ήδη αποδείξει η ίδια η ιστορία των ‘‘μνημονιακών’’ χρόνων, δεν μπορεί να φρενάρει την αμείωτης έντασης επίθεση του κεφαλαίου και του κράτους πάνω στην κοινωνία, παρά μόνο αν στοχεύει και μπορεί να επιφέρει την ανατροπή του καθεστώτος. Γνωρίζοντας το κράτος όλα τα παραπάνω, αναγνωρίζοντας την προσφορότητα της ένοπλης επαναστατικής δράσης και ειδικά αυτή που εφάρμοσε ο Επαναστατικός Αγώνας, αλλά και εξακολουθώντας να μας αντιμετωπίζει ως αποτελεσματικούς πολιτικούς αντιπάλους ακόμα και ενώ κρατούμαστε ως αιχμάλωτοι πολέμου – του πολέμου που το ίδιο έχει εξαπολύσει εναντίον των κοινωνικά και οικονομικά αδύναμων –, διαμορφώνει και εφαρμόζει αυτή την κατασταλτική πολιτική της αναγωγής μας – και τα τελευταία χρόνια, της αναγωγής μου – σε κεντρικής πολιτικής σημασίας στόχους. Το μέγεθος αυτής της πολιτικής ανασφάλειας αναδείχθηκε με την πρόταση του εισαγγελέα στην δίκη μου για την επίθεση εναντίον της Ττε και του ΔΝΤ, η οποία δομήθηκε γύρω από την πολιτική και επιχειρησιακή προσφορότητα τόσο της δράσης του Επαναστατικού Αγώνα συνολικά όσο και ειδικά της συγκεκριμένης επίθεσης να επιφέρει καθεστωτική κατάρρευση, αλλά και του ‘‘κεντρικού – διευθυντικού ρόλου’’ που εγώ κατά την άποψή του κατείχα. Με βάση αυτή την πρόταση επιβλήθηκε τελικά και η ποινή των ισοβίων. Όλα τα παραπάνω, πέρα από την εμμέσως πλην σαφώς ομολογουμένη πολιτική ανασφάλεια που υποδηλώνει το σύστημα εξουσίας απέναντί μας, απέναντι στον Επαναστατικό Αγώνα, απέναντι σε εμένα προσωπικά, πέρα από την εμμέσως πλην σαφώς ομολογουμένη πολιτική ανασφάλεια που επιδεικνύει, της οποίας το μέγεθος αντιστοιχεί στην ανασφάλεια ενός συστήματος με σαθρά θεμέλια και χωρίς κοινωνική νομιμοποίηση, ενός ολοκληρωτικού συστήματος εξουσίας που δεν μπορεί να αντέξει τους κραδασμούς που προκαλεί η έμπρακτη πολιτική αμφισβήτηση της παντοδυναμίας του, στοχεύει σε ένα πρακτικό αποτέλεσμα που άπτεται της ευρύτερης πολεμικής αντιμετώπισής μας ως αιχμάλωτοι πλέον του κράτους.

(περισσότερα…)

συνέχεια