Tagged: πολυτεχνείο

ΚΟΜΟΤΗΝΗ: Ενημέρωση απο 17 Νοέμβρη 2020

Μετά το διάγγελμα της κυβέρνησης για αποκλεισμό των πανεπιστημίων αποφασίσαμε να καλέσουμε σε συγκέντρωση στο προαύλιο των σχολών της παλιάς νομικής . Αν και περικυκλωμένη από κάθε λογής αστυνομικούς και συνεχείς ελέγχους σε όποιων περνούσε από τον πεζόδρομο και γενικότερα πέριξ της παλιάς νομικής, πολύς κόσμος με βάσει τα δεδομένα της Κομοτηνής αλλά και της ημέρας, πλαισίωσε το κάλεσμα.
Για πάνω από 3 ώρες ακουγόταν από τη μικροφωνική του στεκιού μουσική αλλά και το ηχογραφημένο κείμενο. Η συγκέντρωση έληξε με συνθήματα και ανοιχτή συνέλευση πάνω στο θέμα της κρατικής διαχείρισης της πανδημίας.
Καθ όλη τη διάρκεια της συγκέντρωσης υπήρχε περιφρούρηση του χώρου ενώ μετά την λήξη, σύντροφοι παρέμειναν στο Αναρχικό Στέκι Utopia A.D. διώχνοντας όποιων ασφαλίτη η ένστολο πλησίαζε τα κάγκελα της παλιάς νομικής από τον πεζόδρομο.
Με βάση τα δεδομένα της κατάστασης που επικρατεί στη χώρα αλλά και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της πόλης όσο αναφορά την πληθυσμιακή σύνθεση, θεωρούμε πως η συγκέντρωση πήγε καλά. Σε καμιά περίπτωση κανείς από τους συγκεντρωμένους ανθρώπους δεν ένιωσε απειλή, γίνανε κουβέντες, ανταλλάξαμε απόψεις, μοιράστηκαν κείμενα, πετάχτηκαν τρικάκια και η συνέλευση είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρων. Τέλος δεν έγινε καμία προσαγωγή ούτε επιβλήθηκε κανένα πρόστιμο.

Η ΧΟΥΝΤΙΚΗ ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ

(περισσότερα…)
συνέχεια

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΗΣ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ ΚΑΤΩ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΟΙ ΧΟΥΝΤΕΣ

Το Νοέμβριο του 1973 με αφορμή τις χουντικές παρεμβάσεις – τρομοκρατία στην ακαδημαϊκή κοινότητα, ξέσπασαν οι πρώτες αντιδράσεις με κέντρο την νομική σχολή Αθηνών. Το κέντρο αγώνα μεταφέρθηκε από τη νομική στο ήδη κατειλημμένο πολυτεχνείο, το οποίο πλαισιώθηκε από το σύνολο των φοιτητών αλλά και από κομμάτια της υπόλοιπης κοινωνίας. Στη συνέχεια από φοιτητική διαμαρτυρία, εξελίχθηκε σε κοινωνική εξέγερση με κεντρικά συνθήματα << ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ>> και <<ΨΩΜΙ ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ>>.

Από τη μεταπολίτευση έως και σήμερα, το πολυτεχνείο είναι το σύμβολο της αστικής δημοκρατίας. Την εξέγερση του πολυτεχνείου και τους νεκρούς αγωνιστές καπηλεύτηκαν όλα τα ”δημοκρατικά κόμματα” μαζί με τα αριστερά – ο καθένας για τους δικούς του λόγους και με τη δική τους αφήγηση- άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι κάποιοι απ’ τους συμμετέχοντες της τότε εξέγερσης, σήμερα ανήκουν σε κόμματα εξουσίας, τα οποία με τις πολιτικές τους, φέραν μνημόνια μη διστάζοντας ακόμα και να καταπατήσουν το ίδιο τους το σύνταγμα, αφού προπολού ξεπούλησαν τις ιδέες τους.

Η πραγματικότητα είναι πως ελάχιστοι ήταν τότε αυτοί που πρόταγμα τους είχαν το <<ΚΑΤΩ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ>> αλλά και όσοι φώναζαν για λαοκρατία, μάλλον την εννοούσαν στα σοβιετικά πρότυπα. Για τους αναρχικούς το πολυτεχνείο, συμβολίζει το ορμητήριο των δικών μας αγώνων, τις καταλήψεις, τις συνελεύσεις έως και τους δολοφονημένους συντρόφους και τις 504 συλλήψεις του 1995. Όλα αυτά δεν έχουν καμία σχέση με τον “επιτάφιο” και τις κομματικές φιέστες της 17ης του Νοέμβρη τα χαρακτηριστικά της οποίας δεν διαφέρουν από μία εθνική επέτειο. Γιορτάζεται στα σχολεία, είναι ημιαργία, καταθέτονται στεφάνια, υψώνονται ελληνικές σημαίες στα δημόσια κτίρια και γίνεται πορεία αντί για παρέλαση.

Το να συμμετέχουμε οι αναρχικοί στην πορεία μαζί με άλλα μπλοκ, διαφορετικών πολιτικών δυνάμεων δεν έχει κάποιο ιδιαίτερο νόημα πέραν της μνήμης, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν πρέπει να συμμετέχουμε. Η αναρχία υπάρχει με τα δικά της χαρακτηριστικά, χωρίς να περιμένει επετείους αναζητώντας κοινωνική απεύθυνση, ειδικά τη μέρα που για τον ίδιο λόγο, αριστερές παρατάξεις μαλώνουν για τα τραπεζάκια. Η κοινωνική απεύθυνση για όσους την επιθυμούν επιτυγχάνεται στη καθημερινότητά μας, λέγοντας αλήθειες χωρίς να γίνονται εκπτώσεις και με πράξεις που ενσαρκώνουν τις ιδέες μας.

Αυτό που πιστεύουμε εμείς, είναι πως απ την στιγμή που συμμετέχει η αναρχία στις εκδηλώσεις μνήμης της εξέγερσης του πολυτεχνείου, θα πρέπει να εξελιχθούν και τα προτάγματα και ο τρόπος με τον οποίο διεκδικούνται αυτά. Το πολυτεχνείο ήταν μια εξέγερση, οι εξεγέρσεις ακολουθούνται από επαναστάσεις, όχι πάντα αλλά για να γίνει μια επανάσταση προϋποθέτει να υπάρξουν εξεγέρσεις.

Αν θέλουμε πραγματικά να αλλάξουμε κάτι πρέπει να αρχίσουμε να μιλάμε για το αν υπάρχει επαναστατική προοπτική και πως αυτό μπορεί να επιτευχθεί. Η Αναρχία είναι ένας δρόμος διαρκούς εξέγερσης ο οποίος περνά τις επαναστάσεις και συνεχίζει. Αν όμως δεν πιστέψουμε στην επανάσταση θα συνεχίσουμε να κάνουμε κύκλους γύρω από τον εαυτό μας χωρίς καμία προοπτική γενικότερα.

ΥΓ: Τιμή για πάντα στον Μιχάλη Καλτεζά. Δεν ξεχνάμε Δεν συγχωρούμε.

Αναρχικό Στέκι UTOPIA. A.D

συνέχεια

Καμία συναίνεση σε καμία εξουσία, αγώνας για ζωή και ελευθερία

Φέτος συμπληρώνονται 38 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου ενώ έχουμε μπει στο 37ο έτος από την κατάρρευση της στρατιωτικής δικτατορίας. Η φετινή χρονιά μας βρίσκει αντιμέτωπους με τις πιο σφοδρές επιθέσεις που εξαπολύει το οικονομικό-πολιτικό σύστημα σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η κρίση του καπιταλισμού απαιτεί από τα κατώτερα και μεσαία κοινωνικά στρώματα να ματώσουν για να μετριαστούν οι ζημιές των κεφαλαιοκρατικών ολιγαρχιών.
Παρατηρούμε τεράστια αύξηση φορολογίας, μειώσεις μισθών , αύξηση ανεργίας και περικοπές σε βασικά κοινωνικά αγαθά. (περισσότερα…)

συνέχεια