Tagged: Πόλα Ρούπα

Άμεση Χορήγηση Άδειας Στην Πόλα Ρούπα Μέλος Του Επαναστατικού Αγώνα

Στις 18/07 πραγματοποιήσαμε παρέμβαση στο δικηγορικό σύλλογο, με κείμενα αλληλεγγύης ως αναφορά τη μη χορήγηση άδειας στη συντρόφισσα, ενώ το απόγευμα της ίδιας ημέρας αναρτήσαμε πανό αλληλεγγύης στη κεντρική πλατεία της Κομοτηνής δίπλα στη τραπεζα της Ελλάδος και τα ΚΕΠ.

ΚΑΠΟΤΕ ΚΑΙΓΑΝΕ ΒΙΒΛΙΑ ΤΩΡΑ “ΚΑΙΝΕ” ΑΥΤΕΣ ΠΟΥ ΤΑ ΓΡΑΦΟΥΝ

Για τη δικαιοσύνη της ελληνικής δημοκρατίας πραγματικά δεν ξέρουμε τι να πρωτογράψουμε. Αναρίθμητες αυθαιρεσίες, εκδικητικότητα, επιλεκτική εφαρμογή νόμων και κατηγοριών συνθέτουν ένα θεσμό διαφθοράς και ανηθικότητας, από τους πλέον αντιπροσωπευτικούς του ελληνικού κράτους. Κάθε άνθρωπος που αρνείται να αρκεστεί στα αφηγήματα περί ‘’κοινής ασφάλειας’’ και ‘’επικινδυνότητας’’ των αιχμαλώτων της αστικής δικαιοσύνης, ασφαλώς αντιλαμβάνεται τόσο τον επιλεκτικό, όσο και τον εκδικητικό και αυθαίρετο χαρακτήρα της.

Εκεί που νομίζεις ωστόσο πως δεν υπάρχει κάτι ακόμη για να γραφτεί πάντα οι εκπρόσωποι της θα ξεπερνούν όχι μόνο τους εαυτούς τους, αλλά και τη θεωρητική ‘’πρόοδο’’ που ευαγγελίζονται όσοι/ες στήνουν πολιτικές ατζέντες επάνω στο δικαστικό σύστημα. Η τάση τους λοιπόν για πρωτοτυπία στην αυθαιρεσία, ανοίγει νομικά ‘’παραθυράκια’’, σκαρφίζεται προφάσεις και κατηγορίες ανυπόστατες που μοναδικό στόχο έχουν να ‘’παραδειγματίσουν’’ όσους/ες βρίσκονται εκτός των τειχών και να γονατίσουν όσες/όσους βρίσκονται εντός. Για κακή τους τύχη όμως τα σχέδια τους θα βρίσκουν τείχος σε ανθρώπους, που ταυτίζονται με τις ιδέες που ακολουθούν, όχι απλά συγκυριακά… αλλά ως στάση ζωής.

Αντιμέτωπη με το καθεστώς νομικής αυθαιρεσίας βρίσκεται και η συντρόφισσα, μέλος του Επαναστατικού Αγώνα, Πόλα Ρούπα. Από το Φθινόπωρο του 2021, έχοντας εκτίσει ήδη 7 χρόνια στις φυλακές, επιζητά άδεια την οποία δικαιούται, προκειμένου να βρεθεί κοντά στο παιδί της. Το αίτημα της έχει διαδοχικά απορριφθεί με τις αιτιάσεις να επιβεβαιώνουν όσα έχουν προλεχθεί. Η πρώτη αρνητική απόφαση στηρίχτηκε στην ακρόαση επιστολών και συνεντεύξεων όπου η συντρόφισσα έχει παραχωρήσει το διάστημα που βρίσκεται κρατούμενη. Με πρόσχημα τις τοποθετήσεις της , κατά τις οποίες ακυρώνει τον όποιο επαναπροσδιορισμό της πολιτικής της στάσης, είδε το αίτημα της να απορρίπτεται. Η αστική δικαιοσύνη λοιπόν αφού δικάσει παρακολουθεί και με την πρώτη ευκαιρία ‘’καταδικάζει’’ εκ νέου, ακόμη και αν για ‘’στοιχεία’’ διαθέτει απόψεις και τη δημόσια έκφραση τους.

Στην πρώτη απόφαση σύμφωνα με την εισαγγελέα πρωτοδικών Αλεξάνδρα Μουσουρή και τον διευθυντή φυλακών Γιώργο Μακρή ΄΄καταδεικνύεται΄΄ πως η συντρόφισσα ‘’Επιδιώκει να νομιμοποιήσει και να ενδυναμώσει την έκνομη δράση στην κοινωνία, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει σε τρίτους την απόφαση διάπραξης αξιόποινων πράξεων’’. Κάπου εδώ αναπόφευκτα το μυαλό μας πλημμυρίζει με τις εικόνες που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια να εκτυλίσσονται σε αυτήν την ‘’κοινωνία’’: Πάνοπλοι μπάτσοι εισβάλουν στην καθημερινότητα μας, βρίζουν και χτυπούν έχοντας πάντοτε υπόψιν πως όποιος/α υψώσει ανάστημα μπορεί να βρεθεί με τον μισό ποινικό κώδικα στην πλάτη. Τα όργανα της τάξης βρίσκονται στο απυρόβλητο από την πλευρά της δικαιοσύνης κάτι που επιβεβαιώνεται σε αναρίθμητες περιπτώσεις, από τον θάνατο του Βασίλειου Μάγγου μέχρι τους θανάτους των Νίκο Σαμπάνη και Ιάσονα Λαλαούνη. Τα παραπάνω καθιστούν οφθαλμοφανές πως για το δικαστικό σύστημα ο όρος ‘’αξιόποινες πράξεις’’ αποτελεί μια εύπλαστη μεταβλητή που δεν σε αφορά αν μάχεσαι για την διατήρηση του κρατικού μηχανισμού.

Δεδομένο επίσης θεωρείται πως με την στάση της, η αστική δικαιοσύνη δεν παίζει απλώς με το περιεχόμενο των όρων ‘’έκνομη δράση’’ και ‘’αξιόποινες πράξεις’’. Με την πολιτική της οδηγεί σε αυτές όχι μόνο τα ένστολα και ανακυκλώσιμα καθίκια της αλλά και πάσης φύσεως εθελόδουλους πολίτες. Από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα αποτελεί η κατάσταση στον Έβρο. ‘’Αγανακτισμένοι’’ μικροαστοί επιδίδονται σε ‘’safari’’ μεταναστών, χτυπούν και κλέβουν έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού τους, πως τα θύματα τους, εάν τους καταγγείλουν, θα βρεθούν με ένα σωρό κατηγορίες ίσως και σε διαδικασία επαναπροώθησης.

(περισσότερα…)
συνέχεια

Για την Πόλα Ρούπα

«…. Στο μυαλό είναι ο στόχος, το νου σου, ε;»

Μετά τη 2η κατασταλτική επιχείρηση εναντίον του Επαναστατικού Αγώνα και τη σύλληψη της Πόλας Ρούπα το 2017, όσα συντρόφια παρακολουθήσαμε από κοντά τη σθεναρή πολιτική της παρουσία μέσα στα δικαστήρια και το σπάσιμο των ισοβίων στο εφετείο (όπου δικαζόταν μόνη της) για την επίθεση στην ΤτΕ, είχαμε υποψιαστεί ότι το κράτος και οι μηχανισμοί του πιθανόν να επιχειρούσαν να πάρουν την πολιτική ‘‘ρεβάνς’’.

Η πολιτική της υπεράσπιση –όπως και του συν. Μαζιώτη– στις δικαστικές αίθουσες, εφόσον ανέλαβαν την πολιτική ευθύνη της συμμετοχής τους στον Επαναστατικό Αγώνα, ήταν να επιλέξουν, όπως ήταν φυσικό, ως πολιτική υπεράσπιση διαφορετικά πολιτικά επιχειρήματα από τα συνήθη όχι μόνο του α/α χώρου αλλά και γενικότερα. Και η στάση αυτή σηματοδοτεί/νοηματοδοτεί την –σε πραγματικό χρόνο– πολιτική υπεράσπιση των επιλογών και της δράσης των ίδιων των αγωνιστών και της ιστορίας τους.

Έτσι στα πλαίσια αυτά, με μια πρωτόγνωρη πολιτική κίνηση, η Πόλα Ρούπα κατέθεσε πολιτικό κείμενο για τον διαχρονικό ρόλο του κράτους, μίλησε για το πολιτικό ‘‘έγκλημα’’, τις κομμούνες, τις εξεγέρσεις και τις κοινωνικές επαναστάσεις μέσα στους αιώνες. Και είναι πρωτόγνωρο γιατί η πολιτική αυτή υπεράσπιση ήταν η πρώτη φορά που έγινε, τουλάχιστον, στον ελλαδικό χώρο σε δίκες ένοπλων αγωνιστών και οργανώσεων: να καταθέτουν, δηλαδή, πολιτικά ντοκουμέντα όπως αυτά που στη συνέχεια, αναλυτικά έγραψε στο βιβλίο της «Κράτος εναντίον Κομμούνας»-Δίκαιο, επαναστάσεις και πολιτικά ‘‘εγκλήματα’’ μέσα στους αιώνες.

Ταυτόχρονα, υποστήριζε τις επιλογές αγώνα, τη δράση της και τον Επαναστατικό Αγώνα. Τόσο ο Ν. Μαζιώτης πολέμησε με τα δικά τους ποινικά ‘‘όπλα’’ και έσπασε τα ισόβια όσο και Π. Ρούπα στη συνέχεια, –και που εν τω μεταξύ είχαν επέλθει και αλλαγές στον ποινικό κώδικα– έσπασε επίσης, τα ισόβια που της είχαν επιβληθεί πρωτόδικα. Αυτό ακριβώς είναι που ξένισε αλλά και ‘‘ενόχλησε’’ την εξουσία. Ότι υπερασπίστηκε δημόσια το δικαίωμα της αντίστασης, το δικαίωμα της εξέγερσης και της επανάστασης όπως αποτυπώνεται ιστορικά μέσα από τα επαναστατικά γεγονότα περασμένων αλλά αξεπέραστων ιστορικών στιγμών. Όπως για παράδειγμα, αυτό της Παρισινής Κομμούνας και της παρακαταθήκης που άφησε στους αγωνιζόμενους/ες των μετέπειτα χρόνων και ιδίως, του αναρχικού χώρου και που αναλυτικά έγραψε στο βιβλίο της που πρόσφατα εκδόθηκε (και θα επανεκδοθεί σε λίγες εβδομάδες). Έκανε αναφορά στις κοινότητες των ανθρώπων του ελλαδικού χώρου, στις επανειλημμένες εξεγέρσεις και στις επαναστατικές απόπειρες των αγωνιστών και των κοινοτήτων τους μετά το 1821, όπως αυτά καταγράφηκαν ιστορικά στον ελλαδικό χώρο.

Ήταν και είναι μια παρακαταθήκη που δεν πρέπει να την προσπεράσουμε, που αξίζει να την εξελίξουμε. Να πιάσουμε το ιστορικό νήμα με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, να αγωνιστούμε για να σπάσουμε τα δεσμά του κράτους και του καπιταλισμού σε ένα αγωνιστικό συνεχές, να ανασυνταχτούμε, να επαναπροσδιορίσουμε τους στόχους μας και τον αγώνα μας ενάντια στο υπάρχον.

Όσον αφορά στο περιεχόμενο των πρόσφατων απορριπτικών αποφάσεων του συμβουλίου της φυλακής Ελαιώνα Θήβας σχετικά με την άδεια της συντρόφισσας Ρούπα, αυτό είναι κάτι παραπάνω από εμφανές ότι ξεπερνάει το ήδη υπάρχον καθεστώς εξαίρεσης των πολιτικών κρατουμένων, καθώς και όλες τις προσχηματικές αιτιάσεις που συχνά αποτυπώνονται σε ανάλογες περιπτώσεις. Έχουν περάσει οι κρατικοί μηχανισμοί πλέον σε άλλο επίπεδο ως προς την αντιμετώπιση της Πόλα Ρούπα. Στοχεύουν στον πυρήνα της προσωπικότητάς της, στις πολιτικοϊδεολογικές της απόψεις, στον πυρήνα της σκέψης, των πολιτικών της θέσεων και απόψεων. Ακόμα και των προτάσεών της για την κοινωνική οργάνωση που πρεσβεύει. Ποινικοποιούν εντέλει, στο σύνολό της την πολιτική της οντότητα και οτιδήποτε σηματοδοτεί η ίδια σαν αγωνίστρια και σαν άνθρωπος.

Το ζήτημα του ‘‘καθεστώτος εξαίρεσης’’ που μέχρι πρόσφατα ίσχυε για τους πολιτικούς αντιπάλους της καθεστηκυίας τάξης –τους καταδικασμένους με τον 187Α και που έχουν αναλάβει πολιτική ευθύνη–με τις συγκεκριμένες αποφάσεις και το περιεχόμενο τους, όπως αυτό αποτυπώθηκε και από τα 2 συμβούλια της φυλακής Ελαιώνα Θήβας, ήδη αναβαθμίστηκε. Ποινικοποιούν το δικαίωμά της να μιλάει, να ερευνά ιστορικά γεγονότα, πόσο μάλλον, να τα διατυπώνει και να τα δημοσιοποιεί. Αν οι αποφάσεις των συμβουλίων της φυλακής δεν είναι ιδιώνυμο, τι είναι ιδιώνυμο, τελικά;

Όσον αφορά στο ζήτημα που η ίδια έθετε για το παιδί της, σκόπιμα αγνοούνταν από τα συμβούλια. Παρόλα αυτά βίωσε το περιστατικό να λοιδωρείται με προσβλητικό τρόπο η ιδιότητά της όχι μόνον ως αγωνίστρια, αλλά και ως μητέρα και αυτό αποτυπώνεται στις ερωτήσεις που της έκανε η εισαγγελέας ενός συμβουλίου.

Στο μυαλό είναι ο στόχος…

Επανερχόμαστε στην 1η απορριπτική απόφαση του συμβουλίου της φυλακής (17/02/2022) για έναν πρόσθετο, αλλά πολύ σημαντικό λόγο: γιατί με σαφέστατο τρόπο ποινικοποιούνται οι πολιτικές σχέσεις της συντρόφισσας Πόλα με τον α/α χώρο. Εξαρχής όμως, ποινικοποιείται ως παράνομη η ίδια η ιδεολογία και η πρακτική αγώνα του α/α. Η απόφαση αναφέρει επί λέξει: ‘‘Έχει υιοθετήσει πρακτικές και συμπεριφορές (η Π. Ρούπα) και έχει ταυτιστεί με τον αναρχικό χώρο που αναπτύσσει δράση εκτός νομιμότητας’’. Δεν είναι μόνο η συν. Πόλα Ρούπα αλλά συνολικά a priori ο α/α χώρος, παράνομος! Είναι δηλαδή, οι ίδιες οι πολιτικές μας απόψεις, η ιδεολογία μας σαν αναρχικές/αναρχικοί εντέλει, παράνομες. Αυτό το σκεπτικό δεν έχει καταγραφεί ή αποτυπωθεί ποτέ άλλοτε σε δημόσιο έγγραφο και σε καμία άλλη περίπτωση, τουλάχιστον στην Ελλάδα, τα τελευταία πολλά χρόνια. Παρά μόνο στις σκοτεινές εποχές της μετεμφυλιακής περιόδου με τις διώξεις των κομμουνιστών και τα ιδιώνυμα αλλά και κατά τη διάρκεια της χούντας του 1967, σε εκείνα τα άγρια χρόνια που γέμιζαν οι φυλακές και τα ξερονήσια.

Στο μυαλό είναι ο στόχος…

Όσον αφορά στη 2η απορριπτική απόφαση (19/5/2022) ο μοναδικός λόγος της απόρριψης της άδειας της συντρόφισσας είναι το βιβλίο της «Κράτος εναντίον Κομμούνας»-Δίκαιο, επαναστάσεις και πολιτικά ‘‘εγκλήματα’’ μέσα στους αιώνες, που με πολλές δυσκολίες λόγω των συνθηκών κράτησης έγινε κατορθωτό να εκδοθεί (και αναμένεται, όπως προείπατε, να επανεκδοθεί). Είναι η αποκλειστική αιτία που απορρίφθηκε η άδεια της Πόλας Ρούπα. Είναι το ίδιο περιεχόμενό του που ποινικοποιείται αφού ποινικοποιούνται όλα όσα πρεσβεύει, όλα όσα κατέθεσε στα δικαστήριά της, όλα όσα ούτε οι δικαστές δεν τόλμησαν –δημόσια τουλάχιστον– να επικρίνουν. Και όταν αυτό επιχειρήθηκε από εισαγγελέα να γίνει στο εφετείο της για την απόπειρα απόδρασης του Ν. Μαζιώτη και άλλων κρατουμένων με ελικόπτερο, υπήρξε άμεσα η αναγκαία πολιτική αντιπαράθεση/απάντηση με επιχειρήματα μέσα στο δικαστήριο από τη Πόλα Ρούπα. Η οποία πολιτική της απάντηση είναι καταγεγραμμένη και δημοσιοποιημένη ως ηχητικό ντοκουμέντο.

Στο μυαλό είναι ο στόχος…

Η πολιτική σκέψη, η αταλάντευτη πολιτική στάση είναι η κορυφαία στιγμή ενός αγωνιζόμενου ανθρώπου μέσα και έξω από τα κελιά της δημοκρατίας τους. Είναι αυτή η κορυφαία στιγμή/παρακαταθήκη για τον αγώνα και το κίνημα γενικότερα που σπάει στην πράξη κάθε συμβιβασμό, αναθεωρητισμό, παρέκκλιση και παραίτηση. Είναι αυτή η στιβαρή και αταλάντευτη πολιτική στάση της συντρόφισσας Πόλας μέσα ή έξω από τη φυλακή, στα τρομοδικεία της δημοκρατίας τους που με τον πολιτικό της λόγο ενώπιον του εχθρού σπάει έμπρακτα τις κοινωνικές/πολιτικές συμβάσεις, χωρίς παρεκκλίσεις ή ‘‘political correct’’ συμβιβασμούς. Είναι αυτές οι στιγμές που η πολιτική στάση και πίστη στο δίκαιο του αγώνα αντιμάχεται τις κυρίαρχες θέσεις και απόψεις ότι ‘‘ο αγώνας σήμερα είναι μια χίμαιρα και ένας ιστορικός αναχρονισμός…’’. Ότι μπορούμε να σπάσουμε μια για πάντα τις αλυσίδες μας, ότι εμείς μέσα από τον αγώνα μας θα πάψουμε να ζούμε για πάντα δούλοι ενός οικονομικοπολιτικού συστήματος εξουσίας που μας πνίγει, μας ποδηγετεί και μας εξουσιάζει.

Αλληλεγγύη στην συντρόφισσα Πόλα Ρούπα

και στον σύντροφο Νίκο Μαζιώτη

ΔΥΝΑΜΗ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ

Αλληλέγγυες/οι στον Επαναστατικό Αγώνα

Υ.Γ. Νίκη στον απεργό πείνας Γ. Μιχαηλίδη και στον αγώνα του μέχρι τη λευτεριά

«…. Στο μυαλό είναι ο στόχος, το νου σου, ε;»

συνέχεια

Πόλα Ρούπα: Το βιβλίο μου «Kράτος εναντίον Κομμούνας» είναι ο λόγος που δεν μου δίδουν άδεια

6 Ιουνίου 2022

 Από το Φθινόπωρο του 2021 και αφού έγινε η συγχώνευση των ποινών μετά το τέλος των δικαστηρίων μου, προσπαθώ να πάρω άδεια για να βρεθώ για λίγες μέρες μαζί με το παιδί μου ύστερα από πολλά χρόνια. Μέσα σε αυτό το διάστημα και ενώ έχω ήδη εκτίσει 7 χρόνια στις φυλακές, έχω περάσει από 2 Συμβούλια (οι κρατούμενες/οι δικαιούται να περνούν από συμβούλια για χορήγηση άδειας κάθε 2 μήνες) που και τα δύο μου απέρριψαν το αίτημά μου.

Τη 2η φορά το Συμβούλιο των φυλακών Ελαιώνα που έγινε στις 19/5/2022 μου αρνήθηκε κατά πλειοψηφία (Εισαγγελέας και Διευθυντής) τη χορήγηση άδειας λόγω του βιβλίου που έγραψα, εκδόθηκε και διακινείται –και σε κεντρικά βιβλιοπωλεία της Αθήνας– με τίτλο: Κράτος εναντίον Κομμούνας-Δίκαιο, επαναστάσεις και πολιτικά ‘‘εγκλήματα’’ μέσα στους αιώνες. Πρόκειται για μια ιστορική έρευνα που αφορά στο πολιτικό ‘‘έγκλημα’’ και που έγραψα για να το καταθέσω –όπως και έκανα– στα δικαστήρια όπου δικαζόμουν για τον Επαναστατικό Αγώνα στα πλαίσια της πολιτικής υπεράσπισής μου και της οργάνωσης για την οποία έχω αναλάβει την πολιτική ευθύνη. Δηλαδή με την απόρριψη της άδειας μου απαγορεύουν να βρεθώ κοντά στο παιδί μου, για λόγους ιδεολογικοπολιτικούς και μόνο. Για πολιτικούς λόγους μου αρνήθηκαν και την πρώτη άδεια (κατά πλειοψηφία Εισαγγελέας και Διευθυντής). Η τότε εισαγγελέας βασίστηκε σε αποσπάσματα κειμένων που έχω δημοσιοποιήσει όσο είμαι κρατούμενη, σε ραδιοφωνικές συνεντεύξεις, σε ηχητικά δικών αλλά και στην υπερασπιστική ‘‘γραμμή’’ που εξέφρασα στα δικαστήρια, η οποία επίσης είναι δημοσιοποιημένη. Και οι δύο συνεδριάσεις αφορούσαν σε ερωτήσεις για τις ιδεολογικές και πολιτικές μου απόψεις τις οποίες έχω εκφράσει στα δικαστήρια και δημόσια. Συγκεκριμένα οι αποφάσεις αυτές αναφέρουν:

1η απόφαση Αριθμός Απόφασης Συμβουλίου από 20/17/02/2022

Κατόπιν ακρόασης της κρατούμενης, από επιστολές και συνεντεύξεις που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα αλλά και παλαιότερα, σε χρόνο πάντως μετά την κράτησή της, στο διαδίκτυο και ΜΜΕ καταδεικνύεται ότι:

1) Έχει υιοθετήσει πρακτικές και συμπεριφορές και έχει ταυτιστεί με τον αναρχικό χώρο που αναπτύσσει δράση εκτός νομιμότητας, με έντονα στοιχεία βίας, όχι απλά συγκυριακά και στενά συνυφασμένα με τα αδικήματα με τα οποία καταδικάστηκε, αλλά ως στάση ζωής στοιχεία της προσωπικότητάς της, ταυτίζοντας την ύπαρξη της με την οργάνωση και πρεσβεύοντας στην κατάργηση του κράτους και την υπονόμευση θεσμών και δομών βάσει του ‘‘ένοπλου αγώνα’’ και  

2) Επιδιώκει να νομιμοποιήσει και να ενδυναμώσει την έκνομη δράση στην κοινωνία, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει σε τρίτους την απόφαση διάπραξης αξιόποινων πράξεων και ως εκ τούτου εκτιμάται ότι: α) Υπάρχει κίνδυνος τέλεσης, κατά τη διάρκεια της άδειας, νέων εγκλημάτων β) Δεν συντρέχουν λόγοι που να δικαιολογούν την προσδοκία ότι η κρατούμενη δεν θα κάνει κακή χρήση της άδειας ενώ γ) Δεν αναμένεται ωφέλεια εκ της χορήγησης αυτής για την προσωπική και μελλοντική εξέλιξή της και ως εκ τούτου το αίτημα τακτικής άδειας απορρίπτεται κατά πλειοψηφία.

Κατά την Κοιν. Λειτουργό έπρεπε να χορηγηθεί η άδεια γιατί κατά την εκτίμησή της συντρέχουν λόγοι που δικαιολογούν την προσδοκία ότι δεν υπάρχει κίνδυνος φυγής διότι η κρατούμενη δεν θα κάνει κακή χρήση ενώ, δεν υπάρχει κίνδυνος τέλεσης κατά τη διάρκεια της άδειας, νέων εγκλημάτων.

Αλεξάνδρα Μουσούρη ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΩΝ                                       

Γιώργος Μακρής ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΦΥΛΑΚΗΣ

Π. Καρακατσάνη ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΣ

Ελαιώνας Θήβας 17/2/2022

2η απόφαση: Αριθμός Απόφασης Συμβουλίου από 54α/19/05/2022                     

Μετά από διεξοδική συζήτηση κατά την οποία προέκυψε ότι η κρατούμενη αρνείται τον κρατικό έλεγχο, τον οποίο θεωρεί έκφανση κρατικής βίας, όπως επίσης κάθε εξουσία και λειτουργία του κράτους τη θεωρεί κρατική βία, η οποία δύσκολα ανατρέπεται (κατά τους ισχυρισμούς της) με ειρηνικό τρόπο, και αφορίζει τη σύγχρονη δομή του κρατικού μηχανισμού, ενώ μόλις στις 15/4/22 κυκλοφόρησε το βιβλίο της «ΚΡΑΤΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΚΟΜΜΟΥΝΑΣ» στο οποίο grosso modo πρεσβεύει ότι «το κράτος επιτέθηκε με βία στους ελευθεριακούς κοινωνικούς χώρους και πέταξε (εννοεί πάταξε) με βία τις κοινωνικές οντότητες», κρίνεται ότι υφίσταται κίνδυνος τέλεσης νέων εγκλημάτων κατά τη διάρκεια της άδειάς της και κατά την στάθμιση των συμφερόντων ή και αγαθών που διακινδυνεύονται δεν κρίνεται ότι η κατάδικη θα τύχει ωφέλειας σπουδαιότερης από τον κίνδυνο που υφίσταται να τελεστούν νέα εγκλήματα από την κατάδικη.

Κατά την μειοψηφούσα άποψη της κοινωνικής λειτουργού έπρεπε να χορηγηθεί η άδεια καθώς κατά την κρίση της …(παραλείπεται η άποψή της

(περισσότερα…)
συνέχεια

Σινιάλα αλληλεγγύης στα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα Πόλα Ρούπα και Νίκο Μαζιώτη

Το κράτος πάντα θα εκδικείται  όσους αμφισβητούν τη παντοδυναμία του, ειδικά όσους στέκονται αμετανόητοι και δε λυγίζουν στα κρατικά μπουντρούμια, δε φοβούνται πως μπορεί να μείνουν αιχμάλωτοι για όσο περισσότερο μπορεί να τους κρατήσει, να παραβλέψει τους ίδιους του τους νόμους και να τους αφήσει να αργοπεθάνουν ακόμα και όταν διεκδικούν τα αυτονόητα, βάζοντας μπροστά το σώμα τους, την υγεία μέχρι και την ίδια τους τη ζωή με εξαντλητικές απεργίες πείνας και δίψας. Δε διστάζει να βασανίσει ανήλικα παιδιά για να πιέσει τους αμετανόητους γονείς, να στοχοποιήσει συγγενείς και φίλους προφυλακίζοντας τους.

Λίγοι πολιτικοί κρατούμενοι αντέχουν τη πίεση, δύο από αυτούς είναι και οι σύντροφοι της Αναρχικής Οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας, Πόλα Ρούπα και Νίκος Μαζιώτης. Αυτή τη στιγμή το κράτος αρνήθηκε για τρίτη φορά τη χορήγηση άδειας στον σύντροφο Νίκο Μαζιώτη χρησιμοποιώντας ανυπόστατες δικαιολογίες, καθοδηγώντας και τα “ανεξάρτητα” μέλη της εξεταστικής επιτροπής των αιτημάτων των κρατουμένων.

Τους πρώτους μήνες του 2022 ο Νίκος Μαζιώτης δικαιούται υπ’ όρων αποφυλάκιση, οι συνεχείς αρνήσεις χορήγησης αδειών στον σύντροφο πολύ πιθανών να χρησιμοποιηθούν ως δικαιολογία για την όσο μεγαλύτερη αιχμαλωσία του συντρόφου κάτι το οποίο θα έχει αντίκτυπο και στην αιχμάλωτη συντρόφισσα Πόλα Ρούπα.

Συνθήματα και προτάγματα όπως ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΜΟΝΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ πρέπει να περάσουν από τη θεωρία στη πράξη ειδικά όταν μιλάμε για αμετανόητους πολιτικούς κρατούμενους αντάρτες, με ότι μέσω μπορεί ο καθένας και η κάθε μία.

Από τη πλευρά μας επιλέξαμε να στείλουμε κάποια σινιάλα αλληλεγγύης στους συντρόφους του Επαναστατικού Αγώνα. Έτσι στη Κομοτηνή αναρτήθηκαν πανό στη Δυτική είσοδο και έξοδο της πόλης (σιδηροδρομική γέφυρα), ενώ πυρήνες μας, σήκωσαν πανό σε Ισπανία (Γρανάδα) και Σουηδία (αρκτικός κύκλος).

Από Τον Αρκτικό Κύκλο Και Την Ισπανία Ως Τις Ελληνικές Φυλακές Η Αλληλεγγύη Δεν Γνωρίζει Σύνορα

Άμεση Χορήγηση Αδειών Στο Μέλος Του Επαναστατικού Αγώνα Νίκο Μαζιώτη

Λευτεριά Στα Μέλη Του Επαναστατικού Αγώνα Πόλα Ρούπα Και Νίκο Μαζιώτη

Νοέμβρης 2021 Αναρχικό Στέκι UTOPIA A.D.

(περισσότερα…)
συνέχεια

9-7-2021 Πολιτική τοποθέτηση της Π. Ρούπα στην εισαγγελική πρόταση – Εφ. 5ης δίκης Ε.Α

9 Ιούλη 2021

Ηχητικό – Πολιτική τοποθέτηση/αποδόμηση της εισαγγελικής πρότασης από την Πόλα Ρούπα στο εφετείο της 5ης δίκης του Επαναστατικού Αγώνα (απόπειρα απελευθέρωσης του Νίκου Μαζιώτη και άλλων κρατουμένων από τη φυλακή που επιχείρησε η Πόλα Ρούπα με ελικόπτερο).

13/7-Η απόφαση στο εφετείο της 5ης δίκης του Επαναστατικού Αγώνα

Πέφτει η ”αυλαία” στην τελευταία δίκη του Επαναστατικού Αγώνα την Τρίτη 13 Ιουλίου στις 9:00 π.μ με την απόφαση που θα εκδώσει το Β΄5μελές Εφετείο Κακουργημάτων της Αθήνας. Μια υπόθεση που ως γνωστόν έγινε στα πλαίσια της οργάνωσης όταν η Πόλα Ρούπα επιχείρησε με ελικόπτερο να απελευθερώσει τον σύντροφο Μαζιώτη καθώς και άλλους κρατούμενους από τις φυλακές Κορυδαλλού στον Φλεβάρη του 2016. Μια δύσκολη ενέργεια που χρειαζόταν ακριβή σχεδιασμό και οργάνωση. Κυρίως όμως, ήταν μια συνειδητή πολιτική απόφαση που πήρε η συντρόφισσα Πόλα Ρούπα, μια πολιτική επιλογή που ακολουθεί με συνέπεια τη στάση και την ιστορία της ως και σήμερα, αλλά ταυτόχρονα και κυρίως, είναι μια συνεπής πολιτική κίνηση από τον Επαναστατικό Αγώνα.

Στην ίδια υπόθεση εξετάζονται και 2 απαλλοτριώσεις τραπεζών (Εθνική τράπεζα Μαλεσίνας και τράπεζα Πειραιώς στον προαύλιο χώρο του νοσοκομείου Σωτηρία). Απαλλοτριώσεις τραπεζών που έγιναν στα πλαίσια των προπαρασκευαστικών ενεργειών για το εγχείρημα αυτό. Την ίδια στιγμή, η δράση αυτή νοηματοδοτεί πολλά σημαντικά διακυβεύματα: Αρχικά, σαν πρώτη αιχμή της δράσης ήταν η απάντηση στην καταστολή και είχε ως στόχο να ακυρώσει στην πράξη την 2η κατασταλτική επιχείρηση ενάντια στον Επαναστατικό Αγώνα που ακολούθησε με τη σύλληψη του συντρόφου Νίκου Μαζιώτη, το 2014. Γιατί η καταστολή των ένοπλων επαναστατών διαχρονικά ήταν και είναι η αιχμή της κρατικής καταστολής αφού πρωτίστως, πρέπει να εκφοβιστούν όλοι εκείνοι που ασχολούνται ή σκοπεύουν να ασχοληθούν με το αντάρτικο πόλης και να δοθεί έτσι το ”μήνυμα” ότι δεν υπάρχει καμία θετική προοπτική στον πόλεμο ενάντια στο καθεστώς. ”Μήνυμα” που αντάρτες και αντάρτισσες όπως η Πόλα Ρούπα δεν θα μπορούσαν ποτέ να αποδεχτούν, παρά μόνο να το αποτρέψουν, συνεχίζοντας τον αγώνα. Ταυτόχρονα, έδινε ένα χτύπημα στο αίσθημα ηττοπάθειας της κοινωνίας αλλά και των αγωνιζόμενων τμημάτων που είχε καλλιεργηθεί τα τελευταία χρόνια της κρίσης.

Το πιο σημαντικό διακύβευμα της υπόθεσης όμως είναι η Αλληλεγγύη. Η Αλληλεγγύη, η έμπρακτη Αλληλεγγύη που μαζί με την Αντίσταση και την Αυτοοργάνωση, είναι ένα από τα πιο βασικά προτάγματα του Αναρχισμού. Άλλωστε η Κοινωνική Επανάσταση στην οποία πιστεύουμε είναι ουσιαστικά το απαύγασμα της Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Μία ενέργεια που ευθαρσώς διαμήνυε στους καταπιεστές μας ότι η ήττα και η παραίτηση δεν αγγίζουν τους επαναστάτες και ότι ο αγώνας είναι διαρκής μέχρι την τελική απελευθέρωση από τα δεσμά του κράτους και του καπιταλισμού. Ένας Αγώνας για την επαναστατική προοπτική και την οικοδόμηση μιας ακρατικής /αταξικής κοινωνίας ισότητας,ελευθερίας και αλληλεγγύης.

Αλληλέγγυοι/ες στον Επαναστατικό Αγώνα

επικοινωνία:allilegioi-ea@riseup.net

συνέχεια

Ενημέρωση για την εισαγγελική πρόταση στο εφετείο της 5ης δίκης του Ε.Α.

Χθες 30 Ιουνίου ’21 στο τρομοδικείο των φυλακών Κορυδαλλού (Β΄ 5μελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθήνας) ο εισαγγελέας έκανε την πρότασή του για τους δικαζόμενους στο εφετείο της 5ης δίκης του Επαναστατικού Αγώνα για την απόπειρα απόδρασης με ελικόπτερο που επιχείρησε το μέλος της οργάνωσης Πόλα Ρούπα για την απελευθέρωση του Νίκου Μαζιώτη και άλλων κρατουμένων από τη φυλακή. Στην ίδια υπόθεση εντάσσονται και 2 απαλλοτριώσεις τραπεζών (Πειραιώς και Εθνική).

Ο εισαγγελέας με ύφος απαξιωτικό και προσβλητικό κατά τη διάρκεια της 4ωρης αγόρευσής του έκανε την πρότασή του για τις κατηγορίες. Πριν όμως από αυτό, έκανε αξιολογικές κρίσεις με σαφές αντιδραστικό πολιτικό περιεχόμενο σχετικά με τους ποινικούς κώδικες τόσο αυτόν που σήμερα ισχύει όσο και με τον προηγούμενο. Ειδικότερα εκθείαζε τους κώδικες για τα άρθρα εκείνα που έχουν αυστηροποιηθεί οι ποινές, αλλά κατακεραύνωσε το νομοθέτη για τα ελάχιστα σημεία που τροποποιήθηκαν προς το ευμενέστερο το 2019, καθώς σύμφωνα με την άποψή του είναι απαράδεκτα ενώ τροποποιήθηκαν σαφώς σε λάθος κατεύθυνση. Συνεχίζοντας την προσβλητική και απαράδεκτη αγόρευσή του, αποκαλούσε τον Επαναστατικό Αγώνα και τη δράση του (παρ’ όλο που δεν χρησιμοποίησε τον όρο τρομοκρατία όπως έκανε άλλη κατηγορούμενη στην υπόθεση αυτή σε προγενέστερο στάδιο κατά τη διάρκεια της απολογίας της), ότι ο ‘‘λεγόμενος και καλά, Επαναστατικός Αγώνας’’ και η Πόλα Ρούπα συγκεκριμένα, πίσω από τις βαθυστόχαστες αναλύσεις σκοπό και στόχο είχε και έχει την δικαιολόγηση και μόνο, των έκνομων πράξεών της σε μια οργανωμένη δημοκρατικά πολιτεία με κανόνες δικαίου που οφείλουν όλοι να σέβονται. Και ότι η ίδια και ο Επαναστατικός Αγώνας προέβαιναν διαρκώς σε παράνομες πράξεις και σε κάθε περίπτωση υπερέβαιναν τα όριά τους ενώ στρέφονταν ενάντια στη δημόσια τάξη και ασφάλεια. Και μάλιστα, όλα αυτά τα χρόνια με μυθεύματα προσπαθούσε τόσο η ίδια όσο και ο ”λεγόμενος δήθεν Επαναστατικός Αγώνας” να δημιουργήσουν άλλοθι για τις πράξεις τους. Μια στάση ακριβώς ίδια σαν αυτή που τηρούν οι βιαστές και οι κάθε λογής δολοφόνοι! Δηλαδή ποιά; Να δημιουργούν προσχηματικά άλλοθι, παρουσιάζοντας τις πράξεις τους ως αναγκαίες δικαιολογώντας τα αδικαιολόγητα, με το να αποπροσανατολίζουν την κοινή γνώμη και τα δικαστήρια από τις πραγματικά απεχθείς και απαξιωτικές τους πράξεις! Η μόνη διαφορά εδώ για τη Πόλα Ρούπα είναι ότι τις δικές της έκνομες και εγκληματικές πράξεις, τις βαπτίζει ‘‘επαναστατικές’’ και πράξεις για τη συνέχιση τον αγώνα! Ενώ δεν παρέλυψε να αναλύσει λέξη προς λέξη το κείμενο με το οποίο ανέλαβε η Πόλα Ρούπα την πολιτική ευθύνη της απαλλοτρίωσης της τράπεζας Πειραιώς (στο νοσοκομείο Σωτηρία) και να παρουσιάσει την άποψή του, υποστηρίζοντας ότι μέσα από αυτό εξάγεται σαφέστατα, το συμπέρασμα ότι η ίδια απειλεί ευθέως τη κοινωνία με ένα όπλο στο χέρι και ότι την επόμενη φορά που κάποιος θα βρεθεί αντιμέτωπος με ληστεία και σταθεί εχθρικά απέναντι ”στον αγώνα τον δήθεν επαναστατικό”, είναι αυτή που θα σηκώσει το όπλο για να τον σκοτώσει!

Η ελεεινή του επιχειρηματολογία να συγκρίνει βιαστές και στυγνούς δολοφόνους με πολιτικούς κρατούμενους όπως η Πόλα Ρούπα ξεπέρασε κάθε όριο ακόμα και αυτό της δικαιοδοσίας του ενώ είναι πρωτοφανές στα δικαστικά χρονικά. Και παράλληλα, όλα αυτά συμβαίνουν για μια ακόμα φορά, σε μια άδεια από αλληλέγγυους δικαστική αίθουσα. Όπως είναι φυσικό, αναμενόμενη ήταν και η έντονη αντίδραση της Πόλας Ρούπα. Στην επόμενη συνεδρίαση στις 6/7 στις 9:00, θα τοποθετηθεί η συντρόφισσα όχι μόνο για την εισαγγελική πρόταση αλλά και για όσα απαξιωτικά και προσβλητικά είπε ο εισαγγελέας.

Στη συνέχεια, ο ίδιος επιτέθηκε με προσβλητικές αναφορές σε συνήγορο ότι δήθεν παίρνει και αυτή εντολές καθ’ όλη τη διάρκεια της δίκης, από το μέλος του Επαναστατικού Αγώνα! Μετά από 4 ώρες αγόρευσης για όλα όσα αναφέραμε πιο πάνω, κατέληξε λίγο πριν τελειώσει η δίκη, στις προτάσεις του.

Ένοχη η Πόλα Ρούπα για την κύρια υπόθεση. Αυτή, της απόπειρας κατάληψης αεροσκάφους με χρήση βίας και για τη διατάραξη ασφάλειας αεροπλοΐας σύμφωνα με το άρθρο 291 του Π. Κ του 2019 (η απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά του πιλότου, έχει ήδη καταπέσει στο πρωτόδικο) και με τις επιβαρυντικές περιστάσεις του 187Α. Στη πρότασή του υπήρξε διαφοροποίηση ως προς το σκέλος ότι η κατάληψη αεροσκάφους αφορούσε ιδιωτικό μισθωμένο μέσο μεταφοράς και όχι αεροπορικό μέσο με άλλους επιβάτες. Ένοχη για απόπειρα ελευθέρωσης κρατουμένων κατά συρροή. Ένοχη κατά συναυτουργία και κατά συρροή για κατασκευή, χρήση και κατοχή εκρηκτικών, όπλων και λοιπού πολεμικού υλικού για τον εξοπλισμό ”τρομοκρατικής” οργάνωσης με σκοπό την τέλεση ”τρομοκρατικών” ενεργειών, σύμφωνα με τον ισχύοντα 187Α. Ένοχη για κλοπή 3 αυτοκινήτων. Ένοχη για εμπρησμό 1 οχήματος διαφυγής. Ένοχη -κατά συναυτουργία και κατά συρροή για κοινή ληστεία στην εθνική τράπεζα στη Μαλεσίνα και ένοχη για την ληστεία της τράπεζας Πειραιώς στο νοσοκομείο Σωτηρία. Η πρότασή του αφορά σε κοινές ληστείες και όχι με τον 187 Α. Γιατί κατά τον εισαγγελέα δεν ισχύει ο ισχυρισμός της Πόλας Ρούπα ότι οι «απαλλοτριώσεις ήταν στα πλαίσια προπαρασκευαστικών ενεργειών για την απόπειρα απόδρασης. Ένοχη για παράνομη και κατά συρροή πλαστογραφία δημοσίων εγγράφων (ταυτότητες και πινακίδες αυτοκινήτων). Ένοχη για την άρνηση υποβολής σήμανσης. Τέλος οι αξιολογικές του κρίσεις για την Πόλα Ρούπα και παρά το γεγονός ότι υπάρχει δεδικασμένο και απαλλαγή από τη διεύθυνση ‘‘τρομοκρατικής’’ οργάνωσης, συνεχίστηκαν. Χωρίς ωστόσο να έχει καν το δικαίωμα να αναφερθεί επ’ αυτού. Παρ’ όλα αυτά ο εισαγγελέας ξεδίπλωσε την πολιτική του κρίση στην αίθουσα ισχυριζόμενος ότι από το 2014 που συνελήφθη ο Ν. Μαζιώτης η Π. Ρούπα ήταν αυτή που ‘‘ανέλαβε’’ τα ηνία. Για το επιχείρημά του αυτό, προχώρησε μάλιστα, κάνοντας ευρεία αναφορά και ανάλυση των κειεμένω που υπέγραψε η ίδια.

Για το Νίκο Μαζιώτη η πρόταση δεν ήταν ξεκάθαρη ως προς το αν υπήρχε ηθική αυτουργία ή όχι. Έκανε 2 προτάσεις προς το δικαστήριο ώστε η έδρα να αποφασίσει ποιά από τις 2 θα επιλέξει. Δυνητικά όπως είπε, θα μπορούσε ο Ν. Μαζιώτης να ήταν ο ηθικός αυτουργός, μπορεί όμως και να μην ήταν! Μπορεί να μην ήταν αυτός που την παρότρυνε να λάβει την απόφαση αλλά μπορεί η απόφαση να ήταν ολοκληρωτικά, δική της. Αν το δικαστήριο κρίνει ότι η ισχύει η δεύτερη περίπτωση, τότε είναι απλός συνεργός. Όπως και να έχει όμως, υπήρξε προσυνεννόηση για τον χρόνο που θα επιχειρούσε με το ελικόπτερο την απελευθέρωσή του (διαλέξτε και πάρετε!)

Για Αθανασοπούλου και Χαραλαμπίδη: Ένοχοι για ένταξη σε τρομοκρατική οργάνωση (187Α) με τα στοιχεία και με τις αναλύσεις να αποδεικνύουν κατ’ αυτόν τη συμμετοχή τους. Ένοχοι κατά συναυτουργία σε κοινή ληστεία στη εθνική τράπεζα της Μαλεσίνας. Ένοχοι για χρήση όπλων και κατοχή εκρηκτικών. Απαλλαγή από την κλοπή και τον εμπρησμό αυτοκινήτου διαφυγής μετά την απαλλοτρίωση στη τράπεζα Πειραιώς στου Παπάγου. Ένοχοι για κλοπή 2 αυτοκινήτων. Απαλλαγή από την κατηγορία της πλαστογραφίας δημοσίων εγγράφων. Για την Αθανασοπούλου επίσης ένοχη για την άρνηση σήμανσης.

AΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΏΝΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΚΑΙ ΛΗΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ

Αλληλέγγυες/οι στον Επαναστατικό Αγώνα

allilegioi-ea@riseup.net

συνέχεια