Δευτέρα 13 Οκτώβρη 2014

Στις 5.30 το πρωί ενώ κοιμόμουν στο κελί μου, στο υπόγειο της ΣΤ’ πτέρυγας Κορυδαλλού, μαζί με τον άδικα προφυλακισμένο σύντροφο και φίλο Μ.Β. ακούω κάποιον να φωνάζει το επίθετο μου. Ξυπνάω και βλέπω τον ανθρωποφύλακα της πτέρυγας,να μου λέει: “Μεταγωγή”. Τον ξαναρωτάω εκνευρισμένος: “Τι μεταγωγή ρε συ;” και μου απαντάει: “Έκτακτη μεταγωγή” δείχνοντας μου ένα χαρτί με ονόματα όπου μόνο το δικό μου ήταν γραμμένο με στυλό. Για άλλη μια φορά συνειδητοποιώ ότι ο πόλεμος συνεχίζεται και μέσα στις φυλακές. Έπειτα, με οδήγησαν μόνο μου στο λεγόμενο ψυγείο -“χώρος αναμονής”-, χωρίς να γνωρίζω την φυλακή που θα με μεταγάγουν. Μετά από 4 ώρες με φωνάζει ένας άλλος ανθρωποφύλακας και μου δείχνει το χαρτί της μεταγωγής μου για τις φυλακές Νιγρίτας Σερρών. Μου έδωσαν τα προσωπικά μου πράγματα και στη συνέχεια οι μπάτσοι μου έκαναν σωματικό έλεγχο και με οδήγησαν στην κλούβα μεταγωγών. Ξεκίνησα για το Μεταγωγών Θεσσαλονίκης μαζί με άλλους 30 κρατούμενους. Έπειτα από 11 ώρες περίπου έφτασα Θεσσαλονίκη που με περίμεναν τα ένστολα καθάρματα του Μεταγωγών και μου ξαναέκαναν σωματικό έλεγχο. Τελικά κατέληξα στο κελί 2 για την νύχτα εκείνης της ημέρας. Το πρωί ξεκίνησα μαζί με άλλους κρατούμενους για τις φυλακές Νιγρίτας. Μόλις φτάσαμε μας οδήγησαν στο ψυγείο όπου παρέμεινα για 2 περίπου ώρες. Οι ανθρωποφύλακες με φώναξαν πρώτο για τον έλεγχο των προσωπικών μου πραγμάτων και για σωματική έρευνα. Μου κατάσχεσαν 2 φούτερ με κουκούλα, ένα μπουφάν με κουκούλα και ένα στυλό τύπου parker (το οποίο θεώρησαν ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως όπλο). Κατά την διάρκεια του σωματικού ελέγχου θέλησαν να επιβάλλουν τους εξευτελιστικούς τους όρους και μου ζήτησαν να βγάλω όλα τα ρούχα μου και “να σκύψω και να βήξω”. Προφανώς εισέπραξαν την απόλυτη άρνηση μου και τους ξεκαθάρισα σε έντονο ύφος ότι είμαι αναρχικός και δεν πρόκειται να υποταχθώ στις εντολές τους που προσβάλλουν την αξιοπρέπεια μου. Μετά την πρώτη δυσάρεστη αμηχανία που ένιωσαν οι ανθρωποφύλακες με πήγαν στο ισόγειο της Γ2′ πτέρυγας.

Στο μικρό χρονικό διάστημα που βρίσκομαι στις φυλακές δυστυχώς έχω διαπιστώσει ότι σε πολλές πτέρυγες η πλειοψηφία των κρατουμένων ζει με φάρμακα, ουσίες και ρουφιανιά.

(περισσότερα…)

συνέχεια