Tagged: φυλακές

Άμεση απελευθέρωση των Hamza Haddi και Mohamed Haddar

Ο  Hamza  Haddi  και  ο  Mohamed  Haddar  είναι  δύο  νέοι  Μαροκινοί,  που  ήρθ στις  22/07/2019,  αναζητώντας  περισσότερη  ελευθερία  και  καλύτερες  συνθήκες  ζωής.  Αμέσως μόλις  έφτασαν  στην Ελλάδα  συνελήφθησαν,  ενώ  κατηγορούνται  ανυπόστατα  και  αυθαίρετα, για παράνομη διακίνηση μεταναστών. Αυτή τη στιγμή κρατούνται στις φυλακές Κομοτηνής και αντιμετωπίζουν  βαριές  ποινές  φυλάκισης.

Ο Hamza και ο αδελφός του Yassine γνωρίστηκαν με τον Mohamed και τον Reda στην Τουρκία. Ο διακινητής τούς μετέφερε διακινητής τούς μετέφερε μέχρι ένα μικρό νησί στη μέση του ποταμού Έβρου  και τους εγκατέλειψε εκεί. Συνέχισαν μόνοι τους με ένα σκάφος που βρήκαν παρατημένο σε άθλια κατάσταση. Μόλις κατάφεραν να πλησιάσουν την ελληνική όχθη, η αστυνομία τους περίμενε εκεί, ανοίγοντας πυρ με πραγματικές σφαίρες προς το μέρος τους, προσπαθώντας με αυτό τον τρόπο να αναποδογυρίσει το  σκάφος. Ευτυχώς  οι  σφαίρες  δεν  βρήκαν  κανέναν  τους.  Στη  συνέχεια  συνελήφθησαν  με εξευτελιστικό τρόπο.  Τους έγδυσαν, ενώ σε όλη τη διάρκεια της διαδρομής προς το αστυνομικό τμήμα,  τους  ταπείνωναν  και  τους  χτυπούσαν  συνέχεια.  Επιπλέον,  οι  Hamza  και  Mohamed κατηγορήθηκαν για παράνομη διακίνηση μεταναστών, παρά την έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων.

Η αστυνομία προσπάθησε να εξαναγκάσει με εκφοβισμούς τον Reda, το μόνο που μιλούσε αγγλικά, να καταθέσει εναντίον των Hamza και Mohamed. Ο Reda επέμενε, λέγοντας την αλήθεια  : όλοι έκαναν κουπί, ο καθένας με τη σειρά του, και κανένας τους δεν ήταν διακινητής. Η αστυνομία όμως, εκμεταλλευόμενη το γεγονός, ότι ο Reda ούτε μιλά ούτε διαβάζει ελληνικά, διαστρέβλωσε την κατάθεση του, καταγράφοντας ότι οι μόνοι που έκαναν  κουπί ήταν ο Hamza και ο Mohamed. Ο Reda υπέγραψε, αλλά στη συνέχεια έμαθε έκπληκτος από τον δικηγόρο του Hamza και του Mohamed, ότι η γραπτή κατάθεση δεν ταιριάζει με την μαρτυρία του. Αμέσως μετά, διέψευσε σε βίντεο την διαστρεβλωμένη γραπτή κατάθεση.

O Hamza και ο Mohamed μετανάστευσαν για να αναζητήσουν καλύτερες συνθήκες ζωής. O Hamza συγκεκριμένα διέφυγε από τις συνεχείς διώξεις που ασκεί εις βάρος του το μαροκινό κράτος. Πολιτικά ενεργός στο κίνημα της 20ής Φλεβάρη στο Μαρόκο, εγγενώς συνδεδεμένο με  την  εξέγερση  του  2011  στη  Μέση Ανατολή  και  στη  Βόρεια Αφρική  (ευρέως  γνωστό  ως   «Αραβική Άνοιξη»),  και αργότερα  συμμετέχοντας  στη Μαροκινή  Ένωση  για  τα Ανθρώπινα Δικαιώματα,  έγινε  ανελλιπής  στόχος  των  στόχος  των  μαροκινών  αρχών, τόσο ο ίδιος όσο και η οικογένεια του. Έχει ήδη φυλακιστεί τρεις φορές στη χώρα του : το 2012, το 2013 και το 2014. Μολονότι το διεφθαρμένο δικαστικό σύστημα του Μαρόκου δεν απέδιδε πάντα τους πραγματικούς λόγους των συλλήψεων του Hamza, τα κίνητρα ήταν σαφώς πολιτικά και οι κατηγορίες αβάσιμες. Ένα από τα τρία δικαστήρια εναντίον του παραμένει σε εκκρεμότητα και χρησιμοποιείται από το μαροκινό κράτος ως αιτία, για να τον εκφοβίζει και να τον κρατά υπό έλεγχο.κίνητρα ήταν σαφώς πολιτικά και οι κατηγορίες αβάσιμες. Ένα από τα τρία δικαστήρια εναντίον του παραμένει σε εκκρεμότητα χρησιμοποιείται από το μαροκινό κράτος ως αιτία, για να τον εκφοβίζει και να τον κρατά υπό έλεγχο.

Ο  Hamza  Haddi,  όπως  πολλοί  πολιτικοί  αγωνιστές  που  στοχοποιούνται  από  αυταρχικά  καθεστώτα,  στην  προσπάθεια  τους  να γλυτώσουν από μια σημαντική απειλή, καταφεύγουν στην Ευρώπη αναζητώντας πολιτικό άσυλο. Ωστόσο, η Ελλάδα και όλες οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης – μια παγκόσμια δύναμη που ανέκαθεν καυχιέται ότι είναι κοινότητα αξιών – επικεντρώνουν τις προσπάθειές τους στη δημιουργία εξελιγμένων συστημάτων συνοριακού ελέγχου. Όταν δεν εμποδίζουν την είσοδο μεταναστών, οι ίδιες χώρες και τα ίδια συστήματα, τους στερούν κάθε βοήθεια, συχνά αφήνοντάς τους να πεθαίνουν σιωπηλά. Οι λίγοι και τυχεροί που φθάνουν σώοι και αβλαβείς, συναντούν βία, ταπείνωση, απόρριψη και παραβίαση των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Αυτό προφανώς δεν αποτελεί μία μεμονωμένη περίπτωση. Είναι η φυσική συνέπεια του διεθνούς καπιταλιστικού και νεοφιλελεύθερου συστήματος που διαιωνίζει τις νέο-αποικιακές σχέσεις εξουσίας :  η οικονομία του Βορρά αναπτύσσεται εις βάρος των φυσικών πόρων και του εργατικού δυναμικού του Νότου. Παράλληλα οι χώρες του Βορρά εποπτεύουν τις εσωτερικές πολιτικές υποθέσεις του Νότου, συχνά προστατεύοντας τα τοπικά αυταρχικά καθεστώτα. Με αυτό τον τρόπο εξασφαλίζουν τη συνέχεια της κυριαρχίας τους, στις πρώην αποικίες. Η αντιμετώπιση όσων μεταναστεύουν προς το Βορρά ως εγκληματίες, επειδή προσπαθούν να διαφύγουν από αυτήν την πραγματικότητα, είναι μια συνθήκη υποκριτική και ηθικά κατακριτέα.

Ο  ελληνικός  νόμος  κρίνει  ως  παράνομο  διακινητή,  οποιονδήποτε  μπαίνει  στον  ελλαδικό  χώρο,  χωρίς  χαρτιά  με  οποιοδήποτε μεταφορικό  μέσο.  Ο  νόμος  αυτός  έχει  σχεδιαστεί  με  τέτοιο  τρόπο,  ώστε  να  παρέχει  στον  κάθε  αστυνομικό τη  δυνατότητα  να αποφασίζει, ποιος είναι παράνομος διακινητής. Παράλληλα, ο νόμος αυτός παραβλέπει κάθε δυνατότητα συλλογικής διέλευσης των συνόρων χωρίς την παρουσία διακινητή, όπως συνέβη στην περίπτωση των Hamza, Mohamed, Yassine και Reda.

Ο Hamza και ο Mohamed κρατήθηκαν από τις 22 Ιουλίου στο ΑΤ Ορεστιάδας, ενώ από τις 30 Ιουλίου έχουν μεταφερθεί στις φυλακές Κομοτηνής. Η αίτηση για αποφυλάκιση µε εγγύηση, που υπέβαλε ο αυτεπάγγελτα διορισμένος συνήγορός τους απορρίφθηκε και η προφυλάκισή τους συνεχίζεται μέχρι σήμερα, στην Κομοτηνή, αναμένοντας να οριστεί δικάσιμος. Αντιμετωπίζουν πάνω από 10 χρόνια φυλάκισης ο καθένας.

Απαιτούμε :

• Την άμεση απελευθέρωση των Hamza Haddi και Mohamed Haddar.

• Την απόσυρση όλων των κατηγοριών και την άμεση αθώωσή τους.

• Την παραχώρηση πολιτικού ασύλου στο Hamza

• Την νομιμοποίηση της κατάστασής τους και την ελεύθερη μετακίνηση για όλους και όλες.

Καλούμε σε αλληλεγγύη όσους και όσες βρίσκονται στην Ελλάδα, ώστε να ασκήσουμε πίεση στις τοπικές αρχές. Επιδιώκουμε την οργάνωση κινητοποιήσεων και την παρουσία όλων, στις δίκες των Hamza και Mohamed. Παράλληλα ξεκινάμε ένα ταμείο οικονομικής ενίσχυσης των κρατουμένων και κάλυψης των δικαστικών τους εξόδων.

                                                                                               www.freehamzamohamed.com

                                      #FreeHamzaAndMohamed

Email : freehamzamohamed@gmail.com

συνέχεια

Συγκέντρωση στις φυλακές Κομοτηνής 30/06/2019

Στις 30/06 το πρωί πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση αλληλεγγύης στον αιχμάλωτο σύντροφο Γιάννη Δημητράκη, στις φυλακές Κομοτηνής. Παρά την προσπάθεια των μπάτσων να κρατήσουν σε μεγάλη απόσταση τους συγκεντρωμένους συντρόφισσες και σύντροφοι από Θεσσαλονίκη, Καβάλα, Κομοτηνή και Ξάνθη ένωσαν τις φωνές τους, με αυτή του έγκλειστου συντρόφου.

συνέχεια

Κομοτηνή: Δράσεις αλληλεγγύης στον αγώνα των κρατουμένων

Εχθές 11/07 αναρτήθηκαν δύο πανό στην δυτική είσοδο και έξοδο της πόλης στην σιδηροδρομική γέφυρα. Η κίνηση αυτή έγινε ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στον αγώνα που διεξάγουν από τις 18/05 οι κρατούμενοι πολλών φυλακών. Λίγες ώρες αργότερα σύντροφοι πέταξαν τρικάκια στην είσοδο των φυλακών Κομοτηνής.

(περισσότερα…)

συνέχεια

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ

Σήμερα 7/7 ενημερωθήκαμε από φίλους κρατούμενους των φυλακών Κομοτηνής για τον φασιστικό τρόπο αντιμετώπισης των κρατουμένων από την διοίκηση των φυλακών. Πιο συγκεκρυμμένα δεσμοφύλακες κατέστρεψαν μετά από εντολή του διευθυντή το γυμναστήριο που έφτιαξαν οι ίδιοι οι κρατούμενοι. Επιπλέον απαγόρευσαν τα επισκεπτήρια και την αποστολή χρημάτων από άτομα που δεν έχουν α’ βαθμού συγγένειας. Όσοι προσπαθούν να αντιδράσουν στοχοποιούνται και μεταφέρονται σε ξεχωριστά κελιά και πτέρυγες πετυχέντοντας με αυτόν τον τρόπο την διάσπαση κάθε πυρήνα αντίστασης εντός των τοιχών. Να υπενθυμίσουμε πως η Κομοτηνή δεν συμμετέχει στην κινητοποίηση μαζί με τις υπόλοιπες φυλακές και ένας από τους βασικούς παράγοντες είναι ο παραπάνω αλλά και η έλλειψη ενημέρωσης.

Θα ακολουθήσει αναλυτικότερο κείμενο

ΥΓ: Προφανώς η διοίκηση των φυλακών δεν θέλει τους κρατούμενους να γυμνάζονται αλλά προτιμα να τους έχει σε καταστολή μέσω των ουσιών.

αλληλεγγυοι

Πηγή: ATHENS INDYMEDIA

συνέχεια

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

Στις 18 Μαΐου ξεκίνησε ο συντονισμός των κρατουμένων για αγωνιστικές και συλλογικές κινητοποιήσεις. Έως τώρα συμμετέχουν οι εξής φυλακές: Κορυδαλλού, Γυναικείες Κορυδαλλού, Αγίου Στεφάνου Πάτρα, Δομοκού, Νιγρίτας, Χανίων, Αυλώνας, Μαλανδρίνου. Ενώ υπήρξαν και οι πρώτες προσπάθειες τρομοκράτησης με στόχο την αποτροπή συμμετοχής στην κινητοποίηση και άλλων φυλακών, όπως π.χ. στη Λάρισα, όπου η διεύθυνση των φυλακών απείλησε τους κρατούμενους ότι η συμμετοχή τους στην κινητοποίηση θα ισοδυναμεί με κόψιμο αδειών, μεροκάματων και πειθαρχικών διώξεων.

Τα αιτήματα των κρατουμένων:

1. Μονιμοποίηση των διατάξεων του νόμου 4322/2015, που αφορούν στις υπο όρους αποφυλακίσεις, χωρίς περιορισμούς και εξαιρέσεις.
2. Κατάργηση του εισαγγελικού βέτο στο θεσμό των αδειών.
3. Κατάργηση του νόμου-έκτρωμα, που αφορά στην αθροιστική έκτιση της ποινής για συγκεκριμένα αδικήματα εντός των “σωφρονιστικών” καταστημάτων, κατά τη διάρκεια της άδειας ή μετά την παραβίασή της.

συνέχεια

[Αθήνα] Κείμενο ενόψει της κινητοποίησης κατά της σκλαβιάς στις φυλακές των ΗΠΑ

Columbus-Ohio «Αν δεν μπορούμε να ζήσουμε σαν ανθρώπινα πλάσματα,
τουλάχιστον να πεθάνουμε σαν άνθρωποι»
(σύνθημα των εξεγερμένων στις φυλακές Άττικα, 1971)

Στις 9 Σεπτέμβρη 1971 οι 1.200 περίπου κρατούμενοι των φυλακών Άττικα της Πολιτείας της Νέας Υόρκης καταλαμβάνουν τρία συγκροτήματα και συλλαμβάνουν ως ομήρους 38 φύλακες και υπαλλήλους. Στα αιτήματά τους περιλαμβάνονται η χορήγηση αμνηστίας και η απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατουμένων στις ΗΠΑ. Αμέσως, δυνάμεις της Εθνοφρουράς κυκλώνουν τις φυλακές, στις 13 Σεπτέμβρη γίνεται επέμβαση της Αστυνομίας. Πάνω από 1.000 αστυνομικοί και εθνοφρουροί παίρνουν μέρος στη μάχη που διαρκεί 90 λεπτά. Ελικόπτερα, υπεριπτάμενα των φυλακών, ρίχνουν δακρυγόνα και τα πληρώματά τους καλούν με μεγάφωνα τους κρατούμενους να παραδοθούν. Οι αστυνομικοί και οι στρατιώτες εν μέσω δακρυγόνων εξαπολύουν καταιγιστικά πυρά. Ο τελικός απολογισμός είναι 43 νεκροί, ενώ οι τραυματίες ξεπερνούν τους 250. Η εικόνα της φυλακής μετά τη σφαγή θυμίζει πεδίο μάχης. Συγχρόνως, ξεσπά κύμα αντιδράσεων σε όλες τις ΗΠΑ και κυρίως από την πλευρά της μαύρης κοινότητας. Εξάλλου, το 85% των κρατουμένων στις φυλακές Άττικα ήταν μαύροι. Παρά την αιματηρή της κατάληξη η εξέγερση ενίσχυσε το αίσθημα της ενότητας και της μαχητικότητας της μαύρης κοινότητας των ΗΠΑ.

Τη δεκαετία του 1970 το σύστημα φυλακών στις ΗΠΑ κλυδωνιζόταν, σε πολλές φυλακές άνθρωποι ξεσηκώνονταν, έδιναν μάχες και ανακτούσαν τη ζωή και το σώμα τους απ’ τις φυτείες-φυλακές.

Σήμερα στις ΗΠΑ βρίσκονται 2,5 εκατομμύρια φυλακισμένοι/ες, αρκετές από τις φυλακές έχουν ιδιωτικοποιηθεί αλλά ακόμα και αυτές που δεν έχουν ιδιωτικοποιηθεί στηρίζουν τη λειτουργία τους εξαναγκάζοντας τους/ις φυλακισμένους/ες να δουλεύουν με ισχνές ή και καθόλου απολαβές σε πολυεθνικούς κολοσσούς, σε φυτείες, στην στρατιωτική βιομηχανία κλπ. Αυτό δεν είναι τίποτε άλλο παρά δουλεία. Συγχρόνως, ανθρωποφύλακες επιτηρούν την κάθε κίνηση και επιβάλλουν πειθαρχικά και όχι μόνο μέτρα. Οι φυλακές εξαρτώνται ολοένα περισσότερο απ’ τη σκλαβιά και τον βασανισμό για να διατηρούν τη σταθερότητά τους. Μπορεί ν’ αντικατέστησαν το μαστίγιο με σπρέι πιπεριού, αλλά πολλά από τ’ άλλα βασανιστήρια παραμένουν: απομόνωση, καθίσματα καθήλωσης, ξεγύμνωμα και σωματικοί έλεγχοι. (περισσότερα…)

συνέχεια