Tagged: φυλακές

Κείμενο του Νίκου Μαζιώτη μέλος του Επαναστατικού Αγώνα για την απόρριψη χορήγησης άδειας από τις φυλακές

8/6/2021

Συμπληρώνω ήδη 8,5 χρόνια στη φυλακή για τη δράση της οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας. Έχω καταδικαστεί για όλες τις επιθέσεις της οργάνωσης σε 137 χρόνια συνολικά, από τα οποία ο νέος Π. Κ ορίζει ότι εκτιτέα είναι τα 20. Σύμφωνα με το ‘‘σωφρονιστικό’’ κώδικα, ακόμα και με τις τελευταίες τροποποιήσεις που έκανε η κυβέρνηση τον περασμένο Νοέμβριο όταν αύξησε τα όρια χορήγησης αδειών για τους καταδικασθέντες από 10 έτη ποινής και άνω –από το 1/5 της ποινής όπως ίσχυε μέχρι τότε, στα 3/10– δικαιούμαι της χορήγησης ολιγοήμερης άδειας αφού αντί για 6 χρόνια που χρειάζεται κάποιος που έχει 20 έτη κάθειρξη, έχω συμπληρώσει 8,5 χρόνια. Θα πρέπει να επισημάνω επίσης ότι έχω εκτίσει το μεγαλύτερο μέρος της ποινής μου μέχρι το όριο του να δικαιούμαι να αποφυλακιστώ με αναστολή υπό περιοριστικούς όρους στα 3/5 της ποινής όπως ορίζει ο νόμος εδώ και δεκαετίες. Όπως μάλιστα με έχει πληροφορήσει η ίδια η γραμματεία του Κ. Κ. Δομοκού όπου κρατούμαι, τους πρώτους μήνες του 2022 συμπληρώνω τα 3/5 της ποινής μου. Δηλαδή τα 12 χρόνια μικτά των 20 ετών κάθειρξης τα οποία θα περιλαμβάνουν τότε πάνω από 9 χρόνια παραμονής μου στις φυλακές συν 3 χρόνια ημέρες εργασίας ευεργετικού υπολογισμού στην έκτιση της ποινής μου.

Η χορήγηση ολιγοήμερης άδειας στους κρατούμενους, η οποία έχει νομοθετηθεί μετά από αγώνες των κρατουμένων, είναι ουσιαστικά ένα μεταβατικό στάδιο προετοιμασίας των κρατουμένων από το καθεστώς του εγκλεισμού προς το καθεστώς ελευθερίας με περιοριστικούς όρους λόγω της αναστολής έκτισης των υπολοίπων 2/5 της ποινής.

Παρά το γεγονός ότι έχω όλες τις τυπικές προϋποθέσεις για τη χορήγηση της τακτικής άδειας όπως το ότι έχω εκτίσει πολύ παραπάνω από το όριο που ορίζει ο νόμος (έχω εκτίσει καθαρά πάνω από τα 2/5 της ποινής), δεν εκκρεμεί καμία ποινική διαδικασία εναντίον μου και δεν έχω σε ισχύ πειθαρχικά παραπτώματα, το συμβούλιο της φυλακής έχει ήδη απορρίψει 2 φορές το αίτημά μου για χορήγηση ολιγοήμερης άδειας. Η αιτιολογία την πρώτη φορά έχει το χαρακτήρα ‘‘προφητείας’’, καθώς εκτιμάται ‘‘ότι υπάρχει κίνδυνος τελέσεως, κατά τη διάρκεια της αιτούμενης άδειας, νέων εγκλημάτων, ενώ συντρέχουν λόγοι που δικαιολογούν τη προσδοκία ότι υπάρχει κίνδυνος φυγής και κακής χρήσης της αιτούμενης άδειάς του’’. Πίσω από αυτές τις αόριστες και αυθαίρετες υποθέσεις και εκτιμήσεις, ο πραγματικός λόγος της απόρριψης της χορήγησης τακτικής άδειας είναι η ίδια η ουσία της υπόθεσης για την οποία βρίσκομαι στη φυλακή. Δηλαδή το γεγονός ότι είμαι καταδικασμένος για ένοπλη επαναστατική δράση, για δράση αντάρτικου πόλης. Η επίκληση πειθαρχικών παραπτωμάτων τη δεύτερη φορά που έχω κάνει στο παρελθόν στη φυλακή, συγκεκριμένα το 2017 και τα οποία έχουν λήξει, αλλά και η παραβίαση των περιοριστικών όρων του 2012, πριν από 9 χρόνια όπως είπε η εισαγγελέας του 2ου συμβουλίου που πέρασα πρόσφατα, δηλαδή η παραβίαση των περιοριστικών μέτρων όταν είχαμε αποφυλακιστεί μετά τη παρέλευση του 18μήνου, είναι εντελώς προσχηματική. Επιπλέον η επίκληση των πειθαρχικών έρχεται σε αντίθεση και με το άρθρο 69 παρ. 4 του σωφρονιστικού κώδικα που αναφέρει ότι οι πειθαρχικές ποινές διαγράφονται από το ατομικό δελτίο πειθαρχικού ελέγχου του κρατούμενου και δεν λαμβάνονται υπ’ όψιν για τη χορήγηση τακτικής άδειας για απόλυση υπ’ όρους εφόσον έχουν παρέλθει 2 έτη ή 1 έτος ή 6μηνο από την επιβολή τους ανάλογα με το είδος της πειθαρχικής ποινής. Ο πραγματικός λόγος είναι ότι είμαι εχθρός του καθεστώτος, του κράτους και του κεφαλαίου και ότι έχω καταδικαστεί για ένοπλη επαναστατική δράση.

Το γεγονός ότι έχω υπερασπιστεί στα κρατικά δικαστήρια τη δράση του Επαναστατικού Αγώνα από το 2011 μέχρι σήμερα, ότι έχω αναλάβει τη πολιτική ευθύνη της συμμετοχής μου στον Επαναστατικό Αγώνα σε όλες τις δίκες –και τις 5– εναντίον της οργάνωσης, το ότι εξακολουθώ να είμαι πεπεισμένος για το δίκιο του αγώνα μας, για το δίκιο να επαναστατούμε και να εξεγειρόμαστε εναντίον ενός άδικου και εγκληματικού καθεστώτος όπως το κράτος και το κεφάλαιο, αυτό καταλαβαίνω ότι είναι ακόμα πιο επιβαρυντικό για τα συμβούλιο της φυλακής. Φαντάζομαι ότι είναι ακόμα πιο επιβαρυντικό το γεγονός ότι σπάσαμε τους περιοριστικούς όρους πριν από 9 (!) χρόνια όπως είπε η εισαγγελέας του 2oυ συμβουλίου και δεν παραδοθήκαμε στο τέλος της πρώτης δίκης του Επαναστατικού Αγώνα για να μπούμε ‘‘εθελοντικά’’ στη φυλακή αλλά συνεχίσαμε τη δράση εναντίον των εγκληματικών και αντικοινωνικών πολιτικών των μνημονίων με την επίθεση εναντίον των μισητών για τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας θεσμών, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, δύο εκ των τριών θεσμών που επέβαλαν τα μνημόνια. Όμως για όλα αυτά, για όλη τη δράση μας, έχουμε δικαστεί και καταδικαστεί τελεσίδικα σε βαριές καταδίκες. Όμως αυτό δεν τους έφτανε. Ο εγκληματικός κρατικός μηχανισμός για να μας αντιμετωπίσει κατέφυγε σε παράνομα και ειδεχθή μέσα όταν μετά τη σύλληψη της συντρόφισσας Ρούπα στις 5 Γενάρη 2017 απήγαγε τον 6, 5 ετών τότε γιό μας ενώ θα μπορούσαν να τον παραλάβουν οι συγγενείς μας και τον έκλεισε στο ψυχιατρικό τμήμα του νοσοκομείου Παίδων όπου φρουρούνταν από αστυνομικούς με προφανή σκοπό να το στείλει σε ίδρυμα και να διαρρήξει τη γονεϊκή σχέση μας μαζί του. Γι’ αυτό το έγκλημα στο οποίο υπεύθυνοι ήταν κυρίως στελέχη της κρατικής ‘‘δικαιοσύνης’’ αλλά και η τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με τον υπουργό ‘‘δικαιοσύνης’’ Κοντονή να βγαίνει δημόσια και να υπερασπίζεται την απεχθή και εγκληματική μεταχείριση του γιου μας, επικαλούμενοι μάλιστα ένα άρθρο που χρησιμοποιείται για κακοποιητές γονείς για να μας αφαιρέσουν την επιμέλεια του γιου μας. Όμως αυτό που επικαλέστηκαν αργότερα για να μας αφαιρέσουν οριστικά τη γονική μέριμνα ήταν ότι έχουμε καταδικαστεί για τη δράση του Επαναστατικού Αγώνα, δηλαδή ότι είμαστε πολιτικοί αντίπαλοί τους.

(περισσότερα…)
συνέχεια

Δήλωση της Πόλας Ρούπα στο ‘’Ειδικό’’ δικαστήριο των φυλακών Κορυδαλλού

* Β΄ 5μελές Κακουργιοδικείο Αθηνών

3/3/2021

Από τα τέλη Σεπτέμβρη οπότε και ξεκίνησε το ένα από τα δύο εφετεία για τον Επαναστατικό Αγώνα στα οποία είμαι στο ένα η μοναδική (επίθεση του Επαναστατικού Αγώνα στην ΤτΕ, στο παράρτημα της ΕΚΤ στην Ελλάδα, και το ΔΝΤ) στο άλλο η πρώτη κατηγορούμενη (απόπειρα απόδρασης με ελικόπτερο του Νίκου Μαζιώτη και άλλων κρατουμένων από τις φυλακές Κορυδαλλού, καθώς και δύο απαλλοτριώσεις τραπεζών), υποβάλλομαι σε συνεχείς μεταγωγές από τις φυλακές Ελαιώνα στις φυλακές Κορυδαλλού όπου διεξάγονται οι δίκες και τούμπαλιν, για να παρίσταμαι στις δίκες, οι οποίες περιλαμβάνουν μεγάλο αριθμό δικασίμων. Η ΚΕΜ, χωρίς ποτέ να απαντήσει στα αιτήματά μου για τη μεταγωγή μου στις φυλακές Κορυδαλλού που συνιστούσε προϋπόθεση για την ομαλή διεξαγωγή των δικών μου, όπως εφαρμόζεται σε άλλους κατηγορούμενους με δίκες που διαρκούν μεγάλο χρονικό διάστημα (αυτό εφαρμόζεται σε έναν εκ των κατηγορουμένων στη δίκη για την απόπειρα απόδρασης, και ορθώς) εφαρμόζει πάνω μια μοναδική τακτική άσκησης πίεσης. Αποφάσισε και επέβαλε πολυάριθμες μεταγωγές ακόμα και αυθημερόν στις φυλακές Κορυδαλλού.

Αυτή η εξαιρετικά ειδική-δυσμενής μεταχείριση που μου επιβάλλει η κυβέρνηση και το αρμόδιο υπουργείο μέσω της ΚΕΜ, είναι η συνέχεια της αιφνιδιαστικής μεταγωγής μου νύχτα, από τις φυλακές Κορυδαλλού στις φυλακές Ελαιώνα στις 22/3/2020, με ισχυρή αστυνομική δύναμη ως εκδικητική απάντηση στην κινητοποίηση των κρατουμένων που βρισκόταν σε εξέλιξη με αίτημα την αποσυμφόρηση των φυλακών.

Από τότε που ξεκίνησαν τα δικαστήριά μου, έχω υποβληθεί σε αναρίθμητες μεταγωγές και σε συνεχείς κρατήσεις σε καθεστώς καραντίνας και στις δύο φυλακές καθώς μεταφέρομαι συνεχώς από τη μία φυλακή στην άλλη, με ό, τι μπορεί να συνεπάγεται η κράτηση σε καραντίνα: εγκλεισμό 24 ώρες το 24ωρο, απομόνωση, με περιορισμένη στο ελάχιστο την τηλεφωνική επικοινωνία, χωρίς δυνατότητα προαυλισμού κλπ.

Χωρίς καμία προειδοποίηση, η ΚΕΜ, ένα όργανο που δεν ελέγχεται από κανένα και δεν μπορεί κανένα θεσμικό όργανο να στραφεί εναντίο της, ένα όργανο που βρίσκεται πάνω και πέρα από κάθε έλεγχο και νόμο, που λειτουργεί κατ’ εντολή των πολιτικών της προϊσταμένων και που συνιστά αντιπροσωπευτικό δείγμα ενός συγκεντρωτικού κράτους, μου επιβάλλει μεταγωγές απροειδοποίητα, όποτε και όταν θέλει. Η αντιμετώπιση αυτή ήταν από την αρχή δεδομένο πως θα υπονόμευε την δικαστική διαδικασία, αφού θα ήταν αδύνατο να διεξαχθούν ομαλά οι δίκες μου, από τη στιγμή που οι συνεχείς μεταγωγές εξαϋλώνουν κάθε δυνατότητα να έχω την πρακτική ετοιμότητα αλλά και να είμαι σε θέση να συμμετέχω όπως πρέπει στις δίκες. Και αφού οι δίκες μου είναι πρωτευόντως πολιτικές, η όλη συνθήκη κατατείνει κυρίως στην πολιτική υποβάθμισή τους. Όμως, ούτε καν μια σοβαρή εξέταση των μαρτύρων δεν έχω δυνατότητα να κάνω, αφού αδυνατώ να έχω μαζί μου κατά τις μεταγωγές τα αναγκαία έγγραφα και τις δικογραφίες που είναι ογκώδεις αλλά και το λοιπό υλικό (βιβλία, έγγραφα) που χρειάζομαι. Όσο και αν προσπάθησα, πραγματοποιώντας όλες τις μεταγωγές που μου επιβλήθηκαν ως τώρα προκειμένου να παρίσταμαι σε όλες τις διαδικασίες, στάθηκε αδύνατο να υπερβώ τα πρακτικά προβλήματα που προέκυψαν και να αντισταθώ στην υποβάθμιση των δικών μου δεδομένου ότι κανένα προγραμματισμό δεν μπορώ να κάνω και υποχρεώνομαι σε συνεχείς και αιφνιδιαστικές μεταγωγές ανάλογα με τις ορέξεις κάθε φορά της ΚΕΜ. Οι επιπτώσεις αυτής της εκδικητικής αντιμετώπισης αφορούν, ως αναμενόμενο, άμεσα και στο χρόνο της φυλάκισής μου η οποία επεκτείνεται πολύ πέραν του προκαθορισμένου από το νόμο ορίου, αφού οι συνεχείς μεταγωγές και οι καραντίνες με κρατούν μακριά από την άσκηση του δικαιώματός μου για εργασία στη φυλακή η οποία προσμετράται στο χρόνο έκτισης της ποινής. Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι ότι με υποχρεώνει η κυβέρνηση και το υπουργείο μέσω της ΚΕΜ σε επέκταση του χρόνου παραμονής μου στη φυλακή. Συνεπώς, πρόκειται για μια έμμεση μεν, ουσιαστική δε, επιβολή ποινής στην ποινή.

Η αντιμετώπιση αυτή προσβάλλει βάναυσα κάθε αξιοπρέπεια, καταπατά πλήθος δικαιωμάτων μου ως κρατούμενη και ως δικαζόμενη. Όμως δεν σταματούν εδώ οι στοχεύσεις αυτής της εξευτελιστικής και εξοντωτικής μεθόδευσης. Γνωρίζουν τόσο στη ΚΕΜ όσο και στο υπουργείο ότι οι συνεχείς μεταγωγές αυξάνουν τον κίνδυνο έκθεσής μου σε μόλυνση από covid-19, όπως επίσης αυξάνονται τραγικά οι πιθανότητες ενός τροχαίου με τις κλούβες που γνωρίζουν ότι είναι σαράβαλα (και με δική τους ευθύνη) και που οι ίδιοι επιβάλλουν να τρέχουν με ιλιγγιώδεις ταχύτητες ‘‘για λόγους ασφαλείας’’. Δηλαδή, συνειδητά εκθέτουν σε κίνδυνο την ίδια μου τη ζωή και αυτό φάνηκε στην πράξη με το τροχαίο 11/2/2021 στην Κηφισού όταν η κλούβα που με μετέφερε, αδυνατώντας να σταματήσει γιατί είχε χαλασμένα φρένα, προσέκρουσε σε προπορευόμενο περιπολικό της μεταγωγής προκαλώντας καραμπόλα. Ευτυχώς για εμένα (δυστυχώς γι’ αυτούς) ο τραυματισμός μου δεν ήταν σοβαρός για τον οποίο αυτοί έχουν αποκλειστικά την ευθύνη. Για μια πιο ομαλή έκβαση της δίκης και για να αποφευχθούν κάποιες έστω, μεταγωγές μου, είχα ζητήσει και από τα δυο δικαστήρια να πραγματοποιούν συχνότερα τις συνεδριάσεις, πράγμα που θα με βοηθούσε να αμβλύνω τις επιπτώσεις των ακραίων συνθηκών που μου επιβάλλονται. Είχα μάλιστα, προειδοποιήσει το δικαστήριο που εκδικάζει την επίθεση του Επαναστατικού Αγώνα στην ΤτΕ και το ΔΝΤ, ότι κάποια στιγμή θα αδυνατώ να παρίσταμαι. Στην ουσία μου έχουν επιβάλλει ένα δίλημμα που διαρρηγνύει κάθε έννοια δικαιοδοσίας και εξουσίας τους: Ή να αποδεχθώ κάθε επικίνδυνη και εξευτελιστική αντιμετώπιση, να αποδεχθώ επιπλέον μήνες φυλακή και να θέτω σε κίνδυνο τη ζωή μου προκειμένου να κάνω τα δικαστήριά μου, ή να τα εγκαταλείψω εντελώς. Απάντησα στο εξωφρενικό δίλημμα που εκ των πραγμάτων τίθεται –ίσως για πρώτη φορά σε κρατούμενη/ο– με την συνεχή παρουσία μου στις δίκες. Πλην όμως αυτή μου η απόφαση όχι μόνο δεν επέλυσε προβλήματα, αλλά πρόσθεσε και τον κίνδυνο ακόμα και του τραυματισμού μου σε τροχαίο. Δεδομένου ότι αυτή η άκρως εκδικητική αντιμετώπιση, η οποία γίνεται, επαναλαμβάνω για πολιτικούς λόγους, προσβάλλει παράφορα την τιμή και την αξιοπρέπειά μου, δεδομένου ότι υπό αυτές τις συνθήκες αδυνατώ να παρίσταμαι στις δίκες όπως αρμόζει στη σοβαρότητα που αυτές οι υποθέσεις έχουν, δεδομένου ότι η εξέλιξη έδειξε πως δεν μπορώ πλέον να αποδέχομαι αυτούς τους εκδικητικούς όρους αντιμετώπισής μου που θέτουν επανειλημμένως σε κίνδυνο την υγεία, τη σωματική μου ακεραιότητα, ακόμα και τη ζωή μου, και που τελικά, συνιστά μια άκρως κακοποιητική μέθοδο αντιμετώπισής μου σε κάθε επίπεδο, ότι πρόκειται για κακοποίηση ηθική, ψυχολογική, σωματική, δηλώνω πως αρνούμαι να παρίσταμαι πλέον στις δίκες, πλην των δύο ημερών όπου θα κάνω τις πολιτικές τοποθετήσεις μου- ‘‘απολογίες’’. Πόλα Ρούπα μέλος του Επαναστατικού Αγώνα

Το παραπάνω κείμενο-δήλωση κατατέθηκε χθες 3/3/2021 Μαρτίου στο Β΄ 5μελές Εφετείο κακουργημάτων Αθηνών που εκδικάζει την επίθεση του Επαναστατικού Αγώνα στη ΤτΕ-παράρτημα της ΕΚΤ και το γραφείο του ΔΝΤ. Ομοίως θα κατατεθεί και στις 12/3/2021 στο δεύτερο εφετείο του Επαναστατικού Αγώνα (απόπειρα απόδρασης με ελικόπτερο του Νίκου Μαζιώτη και άλλων κρατουμένων από τις φυλακές Κορυδαλλού, καθώς και δύο απαλλοτριώσεις τραπεζών).

ΠΗΓΗ: athens indymedia

συνέχεια

Riseup4Rojava_Greece: Πανελλαδική μέρα δράσης – Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2021

Να δώσουμε ένα τέλος στην απομόνωση, τον φασισμό και την κατοχή!Να διασφαλίσουμε την ελευθερία!

Στις 27 Νοεμβρίου του 2020 εκατοντάδες πολιτικοί κρατούμενοι στην Τουρκία ξεκίνησαν με αποφασιστικότητα μια απεργία πείνας με αιτήματα που στόχο έχουν να διασφαλίσουν τόσο την αξιοπρεπή διαβίωση τους, εντός των γεμάτων με πολιτικούς αντιπάλους του Φασιστικού καθεστώτος φυλακών, αλλά που αφορά και το σπάσιμο της απομόνωσης του Α.Οτσαλάν.

Υπάρχουν λοιπόν από τη μία οι διαχρονικά άθλιες συνθήκες διαβίωσης, αλλά και οι συστηματικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις Τουρκικές φυλακές οι οποίες είναι γνωστές και έχουν φτάσει πλέον σε άλλα επίπεδα υπό το καθεστώς Ερντογάν αλλά και λόγο της πανδημίας.

Ο συνωστισμός στα κελιά και η απαγόρευση επισκεπτηρίων είναι πλέον κανόνας και από την άλλη η απόλυτη απομόνωση στην οποία έχει καταδικαστεί ο Α.Οτσαλάν που 21 χρόνια είναι έγκλειστος στο νησί Ιμραλί και ο οποίος έχει στερηθεί κάθε δικαίωμα επαφής με τους δικηγόρους του αλλά και με τους συγγενείς του.

Όλα αυτά δεν είναι τίποτα άλλο παρά άλλο ένα κομμάτι της ίδιας απόπειρας πολιτικής εξόντωσης του κουρδικού κινήματος που διεξάγει το Τουρκικό κράτος τέσσερις δεκαετίες τώρα με όλα τα μέσα και με την πλήρη ανοχή και στήριξη των κρατών της δύσης.

Στον αγώνα έχουν μπει δυναμικά από τις 18 Δεκεμβρίου 2020 τόσο οι κάτοικοι του προσφυγικού καταυλισμού Μαχμούρ στο Ιράκ αλλά και εδώ στην Ελλάδα στον καταυλισμό του Λαυρίου όπου γίνονται κυλιόμενες απεργίες πείνας. Δεδομένο είναι πως ο γενικότερος αγώνας για την δημοκρατική αυτονομία στην Μέση Ανατολή όχι μόνο δεν έχει καμφθεί, αλλά λαμβάνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις και μεταλαμπαδεύετε σε όλο και σε περισσότερες χώρες του κόσμου.

Μέρος αυτού το αγώνα για ελευθερία είμαστε και εμείς και σας καλούμε σε πανελλαδική δράση το Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2021 αλλά και στο να συνυπογράψετε το παρών κείμενο και να το δημοσιοποιήσετε στα κανάλια που διαθέτετε.

Το Κείμενο θα μείνει ανοιχτό για να υπογραφές. Όσες ομάδες/συλλογικότητες επιθυμούν να συνυπογράψουν μπορούν να το κάνουν στέλνοντάς μας email στο: Riseup4Rojava_Greece@espiv.net

Έτσι συμμετέχουμε και στηρίζουμε με τον τρόπο του ο καθένας/μιασαν ομάδες οργανώσεις, κινήματα ή άτομα τον αγώνα για :

* Νίκη στην απεργία πείνας στις Τουρκικές φυλακές!

* Λευτεριά στον Α.Οτσαλάν!

* Να δώσουμε ένα τέλος στην απομόνωση, τον φασισμό και την κατοχή!

* Να διασφαλίσουμε την ελευθερία!

Διεθνής καμπάνια για την υπεράσπιση της Επανάστασης στη Ροζάβα και των επιτευγμάτων της.RiseUp4Rojava Greece [1]RiseUp4Rojava International

Συνυπογράφουν:

* τα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα Πόλα Ρούπα και Νίκος Mαζιώτης

* Women Defend Rojava Athens

συνέχεια

Δράσεις κατά την “εορταστική” περίοδο Χριστουγέννων πρωτοχρονιάς

Κατά την “εορταστική” περίοδο Χριστουγέννων πρωτοχρονιάς πραγματοποιήσαμε δράσεις αντικρατικού χαρακτήρα και αλληλεγγύης στον αναρχικό σύντροφο Ερόλ τον οποίον το κράτος χαρακτήρισε δημόσιο κίνδυνο λόγο της πολιτικής του ταυτότητας και αφού τον απήγαγε στην συνέχεια το απέλασε στην Γαλλία. Επίσης γίνανε κινήσεις αλληλεγγύης και στους έγκλειστους συντρόφους του Επαναστατικού Αγώνα που το κράτος εκδικείται με μεταγωγές και απομονώσεις ειδικά την συντρόφισσα Πόλα Ρούπα, λόγο της ανυποχώρητης στάσης τους, αλλά και κατά των συνθηκών που επικρατούν στις φυλακές.  

Ποιο συγκεκριμένα τα βράδια αυτά των “εορτών” γράφτηκαν συνθήματα σε πολλά σημεία της Κομοτηνής και πετάχτηκαν τρικάκια στις φυλακές τα δικαστήρια και στο κτίριο της περιφέρειας ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

Αδιάκοπος Αγώνας Ως Την Αναρχία

συνέχεια

Κείμενο- Κάλεσμα: ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΑΔΕΙΩΝ Κύκλος αγώνα φυλακισμένων ενάντια στην κατάργηση των αδειών

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΑΔΕΙΩΝ

Όλοι εμείς, κρατούμενοι και κρατούμενες στις ελληνικές φυλακές που εκτίουμε ποινές κάθειρξης, υψώνουμε τις φωνές μας για να ακουστούν έξω από τα τείχη ενάντια στο καινούριο νομοσχέδιο του υπουργείου προστασίας του πολίτη που βρίσκετε σε διαβούλευση μέχρι τις 13 Οκτωβρίου και ύστερα θα πάει προς ψήφιση στην βουλή. Συγκεκριμένα αυτό το νομοσχέδιο έρχεται να καταργήσει ουσιαστικά το θεσμό των αδειών για όσους εκτίουν ποινές κάθειρξης άνω των 10 ετών ή ισοβίων καθείρξεων, αφού η ισχύουσα προϋπόθεση συμπλήρωσης του 1/5 μετατρέπετε σε 2/5 της ποινής και τα 8 χρόνια σε 12 έτη για ποινές ισοβίων. Αυτό σημαίνει ότι η πλειοψηφία των κρατουμένων θα εκτίουν τις ποινές τους μέρα- μέρα χωρίς να πάρουν άδεια αλλά και δεν θα έχουν την δυνατότητα να μεταχθούν σε αγροτικές φυλακές όπως ίσχυε μέχρι σήμερα.

Στο λεγόμενο κράτος δικαίου η ένοια του σωφρονισμού βασίζετε στη θεμελιώδη αρχή ότι ο άνθρωπος στερείτε μόνο την φυσική του ελευθερία. Εμείς δεν στερούμαστε μόνο την ελευθερία μας, στερούμαστε και την αξιοπρέπεια μας. Είναι γνωστές οι εικόνες ανθρώπων που κοιμούνται στο πάτωμα και στοιβάζονται σε κελιά 5 και 6 άτομα μέσα σε 6 τ.μ., η χρίση βίας από τους δεσμοφύλακες και ο εξευτελισμός της ανθρώπινης ύπαρξης στα πειθαρχεία, οι αναίτιες και εκδικητικές μεταγωγές.

Δεν ξεχνάμε ότι από τον περασμένο Μάρτιο με το πρόσχημα της πανδημίας έχουμε στερηθεί τα ελεύθερα επισκεπτήρια, τις τακτικές και εκπαιδευτικές άδειες, ενώ παράλληλα ανεχτήκαμε τον εμπαιγμό του υπουργείου για δήθεν αποσυμφόρηση των φυλακών και υποτιθέμενα μέτρα πρόληψης και υγιεινής. Τώρα βγάζουν ένα νομοσχέδιο που οδηγεί στην εξόντωση μας.

Το μήνυμα που έχει περάσει στην κοινωνία από τα ΜΜΕ είναι ότι πρόκειται για ένα νομοσχέδιο με φωτογραφικές διατάξεις που αφορούν πολιτικούς κρατούμενους και ότι δίνονται περισσότερα κίνητρα σε κρατούμενους με μικρές ποινές. Δεν αναφέρουν βέβαια πόσο απλόχερα μοιράζονται οι μεγάλες ποινές από ένα ανεξέλεγκτο και σάπιο δικαστικό σύστημα. Στην πραγματικότητα, όμως, η πλειονότητα από εμάς έχει εξοντωτικές ποινές άνω των 10 ετών κάθειρξης, χρόνιες καθυστερήσεις εκκρεμών δικαστικών υποθέσεων και ξεχασμένων ενταλμάτων που παρατείνουν την κράτηση μας. Επίσης η προπαγάνδα και η παραπληροφόρηση που προετοίμασε το έδαφος για αυτό το νομοσχέδιο έκανε λόγο για κατάχρηση του θεσμού των αδειών απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Για αυτό πρέπει να επισημάνουμε ότι το ποσοστό που παραβιάζει τις άδειες είναι πολύ μικρό σε σύγκριση με το σύνολο των φυλακισμένων.  Γιατί μεμονωμένα περιστατικά παραβίασης ενός κανόνα θα πρέπει να οδηγούν στην κατάργηση του σχετικού δικαιώματος για όλους; Δεν είδαμε να ενδιαφέρονται το ίδιο για τα μεμονωμένα περιστατικά θανάτων και ξυλοδαρμών για τους οποίους ευθύνεται αποκλειστικά και μόνο το κράτος, ούτε να σχεδιάζουν νόμους για την βελτίωση των συνθηκών κράτησης και την προστασία της ανθρώπινης ζωής. Είναι ξεκάθαρη η προσπάθεια του υπουργείου να μετατρέψει τις φυλακές της χώρας σε φυλακές τύπου Γ , καταργώντας ευεργετικές διατάξεις που αποκτήθηκαν με αγώνες, στάσεις και εξεγέρσεις τις τελευταίες δεκαετίες. Παραμένουμε άνθρωποι γιατί είμαστε άνθρωποι και κάθε νόμος που θεσπίζετε οφείλει να έχει ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα και όχι την εκδικητικότητα και την περιστολή δικαιωμάτων.

Δεν είναι μόνο τα δικαιώματα μας που δέχονται επίθεση, δέχεται επίθεση η ίδια μας η δυνατότητα να κάνουμε όνειρα για το μέλλον. Γι’ αυτό πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και αυτόν τον αγώνα να τον δώσουμε όλοι μαζί όπως έκαναν πάντα οι κρατούμενοι και οι κρατούμενες στις ελληνικές φυλακές. Για όλους αυτούς τους λόγους οργανωνόμαστε και περνάμε στην αντεπίθεση.

Καλούμε τους συγκρατούμενους και τις συγκρατούμενες μας σε όλες τις κλειστές φυλακές να πάρουν ατομικές και ομαδικές πρωτοβουλίες, να αντισταθούμε ατομικά και συλλογικά με κάθε τρόπο ενάντια στο νέο νομοσχέδιο-έκτρωμα που ουσιαστικά καταργεί το δικαίωμα των αδειών.

Καλούμε όλους και όλες να αναπτύξουν μια πολύμορφη αγωνιστική δραστηριότητα εντός των τειχών, κάνοντας αποχή από το συσσίτιο και από τις εργασίες της φυλακής διαδηλώσεις θορύβου χτυπώντας τα κάγκελα και τις πόρτες των κελιών, τοιχογραφίες στους κοινόχρηστους χώρους(και όποια άλλη δράση φανταστεί ο καθένας και η καθεμία) για να γνωρίζουν όλοι οι κρατούμενοι και οι κρατούμενες γιατί αγωνιζόμαστε. Να ενημερώσουμε τους συγκρατούμενους μας στις άλλες πτέρυγες κάθε φυλακής αλλά και τους φίλους μας που περιμένουν να μας δουν έξω από αυτήν. Επίσης καλούμε τους συγκρατούμενους μας στις αγροτικές φυλακές να συμπαρασταθούν στον αγώνα μας και να γνωρίζουν πως αν περάσει αυτό το νομοσχέδιο ανά πάσα στιγμή μπορούν να μεταχθούν πίσω στις κλειστές φυλακές.

Τέλος καλούμε όλους τους φίλους και συγγενείς μας, πρώην κρατούμενους και κάθε ελεύθερα σκεπτόμενο άνθρωπο να μην επιτρέψει την κατάργηση των δικαιωμάτων μας και την κλοπή των ονείρων μας.

ΑΠΑΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ-ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ

Αλίμονο σε αυτούς που θα αποδεχτούν σαν όρο ζωής την φυλακή και από το πιο λαμπερό φως του ηλιου την πιο μικρή ακτίνα (εξέγερση Αλικαρνασσού 1990)

Κύκλος αγώνα φυλακισμένων ενάντια στην κατάργηση των αδειών

Εμείς οι κρατούμενοι της Α’ θέσης υπογείου Κορυδαλλού (εκτός από τους αδελφούς Ξυρούς) μαζί με τους συγκρατούμενους μας από τα Χανιά (σύνολο 5 ακτίνες), από εχτές 15/10/2020 ξεκινήσαμε αποχή από το συσσίτιο καθώς επίσης και αποχή από τα ημερομίσθια, ενάντια στην κατάργηση των αδειών.

συνέχεια

Κείμενο/ Κάλεσμα του Σπύρου Χριστοδούλου ενάντια στο νέο σωφρονιστικό κώδικα.

Κλεισμένος στα υπόγεια κελιά της δημοκρατίας τους παρακολουθώ από τα πληρωμένα φερέφωνα τους τις άναρθρες κραυγές τους για “το τέλος της ασυδοσίας των αδειών, δεσμεύσεις για αναβάθμιση και νοικοκύρεμα των φυλακών και φυλακές στολίδια”.

Το κράτος με εκτελεστικό όργανο την ακροδεξιά κυβέρνηση ετοιμάζετε να σφραγίσει τους τάφους των ζωντανών νεκρών. Το 1993 και ενώ βρισκόμουν στις φυλακές της Λάρισας στην ακτίνα Β’ καταργήθηκε η θανατική ποινή και θεσπίστηκε το 1/5 τώρα το 1/5 μετά τα 10 έτη πάει στα 2/5 που σημαίνει ότι όσοι εκτίουν ποινή 20 έτη δεν θα πάρουν ποτέ άδεια γιατί θα την έχουνε βγάλει μέρα- μέρα.

Αυτός ο προς διαβούλευση εξοντωτικός νόμος για τη χορήγηση αδειών, την ανύπαρκτη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και τις μεταγωγές σε αγροτικές φυλακές στηρίζετε σε στατιστικά νούμερα και την επίθεση της εξουσίας στους πολιτικούς κρατούμενους όπως και κρατούμενους και κρατούμενες όλης της χώρας. Δεν βλέπουν πουθενά ανθρώπους και δικαιώματα όπως υποστηρίζουν. Λειτουργούν με βάση την εκδικητικότητα και την καθολική τιμωρία.

Οι πόρτες των κελιών πνίγουν τα όνειρά μας και αυτοί σφραγίζουν τις κλειδαρότρυπες.

Δεν θα μπω στη διαδικασία να αναλύσω τους νόμους τους και να αναπτύξω τις παθογένειες ενός άθλιου σωφρονιστικού συστήματος και ενός επίσης βρομερού δικαστικού μηχανισμού, μιας υποτιθέμενης δικαιοσύνης που επικυρώνει την “ηθικότητα και τη νομιμότητα των αρχόντων της”, που αντί να παρεμβαίνει στις κοινωνικές και οικονομικές αιτίες που γεννούν την εγκληματικότητα νομιμοποιεί την βαρβαρότητα.

Δεν αναγνώρισα ποτέ μου τους νόμους και τα δικαστήρια τους, έχω νιώσει στο κορμί μου τις σφαίρες της δικαιοσύνης τους και χρόνια προσπαθούν να με εγκλωβίσουν στις κατασκευασμένες κατηγορίες τους που πάντα καταρρέουν όπως αποδείχτηκε στη δίκη της 29/06/2020 για την κατηγορία της τρομοκρατίας, ενώ μου φάγανε και τα χρόνια που είδη έχω εκτίσει στα βρόμικα κολαστήρια τους και αρχίζω απ την αρχή.

Αναγνωρίζω και στέκομαι αλληλέγγυος στα κομμάτια της κοινωνίας που πλήττονται και αγωνίζονται. Είμαι άνθρωπος που ονειρεύομαι και χαμογελώ, ορκισμένος εχθρός της εξουσίας και πρόταγμα μου είναι η ελευθερία.

Τάσσομαι ενάντια στην απόπειρα της εξουσίας να με εξοντώσει τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά.

Ο αγώνας ενάντια στην εξουσία που θεσπίζει την εκμηδένιση των ελάχιστων δικαιωμάτων μας είναι υπόθεση όλων μας μέσα και έξω από τις φυλακές. Είναι αγώνας που θα απλωθεί σαν φωτιά σε όλες τις φυλακές με πολύμορφες δράσεις ενημέρωσης και αντίστασης, να ακουστούμε έξω από τα τείχη, να διεκδικήσουμε ζωή και αξιοπρέπεια, αγώνας ενάντια στη λήθη και τη βαρβαρότητα.

Καλώ όλους τους συντρόφους και τις συντρόφισσες εντός και εκτός των τειχών να πολεμήσουμε ενάντια στο απάνθρωπο και αισχρό νομοσχέδιο που πάνε να περάσουν.

Πολύμορφος και αυτόοργανωμένος από τα κάτω αγώνας μέχρι το γκρέμισμα και το κάψιμο κάθε φυλακής.

Εξέγερση ενάντια στους γδάρτες των ονείρων μας.

Ζήτω η αναρχία.

Υπόγεια κορυδαλλού Σπύρος Χριστοδούλου

συνέχεια