solidarity-political-prisonersΟι άδειες είναι μια κατάκτηση των κρατουμένων, ως αποτέλεσμα πολύχρονων αγώνων. Υπό αυτό το πρίσμα, δεν είναι ούτε προνόμιο ούτε κάποια ανθρωπιστική παραχώρηση από την πλευρά του κράτους.

Για κάθε κρατούμενο η άδεια αντιπροσωπεύει ανάσες «ελευθερίας».

Το κράτος όμως, αποβλέπει στο να εκμεταλλευτεί αυτή τη συνθήκη. Αφενός, χρησιμοποιώντας την σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης της οργής που συσσωρεύεται στις φυλακές και αφετέρου να μετατρέψει αυτήν την κατάκτηση σε εκβιασμό για πειθαρχημένες συμπεριφορές, κρατώντας συγχρόνως σε μια διαρκή ομηρία το σύνολο των κρατουμένων.

Σχετικά με τους πολιτικούς κρατούμενους το ζήτημα των αδειών για μια σειρά συντρόφων έχει ήδη ανοίξει, ενώ αρκετοί άλλοι σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πληρούν τις προϋποθέσεις για διεκδίκηση άδειας.

Ειδική περίπτωση αποτελεί ο επαναστάτης Δημήτρης Κουφοντίνας, ο οποίος εδώ και χρόνια πληροί τις απαραίτητες προϋποθέσεις. Στο πρόσωπό του όμως, έχουν φανεί ξεκάθαρα μια σειρά επιδιώξεων του κράτους, τόσο για πολιτικούς λόγους, που έχουν να κάνουν με την δράση του στην οργάνωση 17Ν, καθώς όμως και για τη στάση που κράτησε κατά την σύλληψη του αλλά και σε όλη την διάρκεια της φυλάκισής του έως σήμερα, ενώ το κράτος τη χρησιμοποιεί για να παραδειγματίσει το σύνολο των πολιτικών κρατουμένων. Οι προθέσεις αυτές φάνηκαν στο σκεπτικό, που συνόδευε την απόρριψη της τελευταίας αίτησης του για άδεια, όπου ανάμεσα στα άλλα αναφέρεται, ότι παραμένει αμετανόητος ως προς τις επιλογές αγώνα, που είχε και συνεχίζει να τις υπερασπίζεται με κείμενά του. Επίσης, γίνεται αναφορά στη συναναστροφή του με μέλη οργανώσεων αντάρτικου (ΣΠΦ – ΕΑ).

(περισσότερα…)

συνέχεια