Tagged: εφετείο

Σχετικά με το εφετείο της 5ης δίκης του Επαναστατικού Αγώνα

Την Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου έχει οριστεί η έναρξη του εφετείου της 5ης δίκης του Επαναστατικού Αγώνα. Εκδικάζονται εκ νέου η υπόθεση της απόπειρας απόδρασης με ελικόπτερο από τις φυλακές Κορυδαλλού που είχε οργανωθεί από την Πόλα Ρούπα τον Φλεβάρη του 2016 και δύο απαλλοτριώσεις τραπεζών, στο νοσοκομείο Σωτηρία και την Εθνική Τράπεζα στην Μαλεσίνα. Πρωτόδικα η συντρόφισσα καταδικάστηκε σε 120 χρόνια κάθειρξη, κατά συγχώνευση 65 και ο Νίκος Μαζιώτης σε 37, κατά συγχώνευση 24, για ηθική αυτουργία.

Η απόπειρα απόδρασης του Νίκου Μαζιώτη και άλλων κρατουμένων που οργανώθηκε τον Φλεβάρη του 2016 από την Πόλα Ρούπα συνιστά μια κορυφαία δράση αντίστασης και αλληλεγγύης, με πλούσιο ηθικοδιδακτικό περιεχόμενο και υψηλά αξιακά νοήματα. Δεν είναι μόνο το ανιδιοτελές προχώρημα μιας δράσης που θα μπορούσε να κοστίσει την ίδια την ζωή της συντρόφισσας που εκπέμπει ισχυρούς συμβολισμούς και μηνύματα, αλλά και ο ίδιος ο τρόπος που την οργάνωσε. Η λήψη των αναγκαίων μέτρων για την διαφύλαξη των ζωών, τα μέσα διαχείρισης όταν εκτροχιάστηκε ο σχεδιασμός, ο προσανατολισμός καθαυτός είναι που προσδιορίζουν το αξιακό υπόβαθρο του Επαναστατικού Αγώνα και ταυτόχρονα φωταγωγούν τα αγεφύρωτα επιχειρησιακά χάσματα μεταξύ των επαναστατών και των καθεστωτικών διωκτών τους. Φανερώνει τα απροσπέλαστα σύνορα που χωρίζουν την ένοπλη δράση των εθελοντών αγωνιστών με τους έμμισθους εντολοδόχους της κρατικής εξουσίας.

Η πολιτική επιλογή της συντρόφισσας ακολουθεί με συνέπεια το δύσβατο μονοπάτι της επαναστατικής προοπτικής, το ενίοτε μοναχικό και άλλοτε θριαμβευτικό, μα πάντα αναγκαίο μέχρι την τελική νίκη που αργά ή γρήγορα θα γευτεί η καταδυναστευμένη ανθρωπότητα. Χαρακτηρίζει με ευκρίνεια και επαναστατικό ήθος την ίδια την διαδρομή της συντρόφισσας και της οργάνωσης της, του Επαναστατικού Αγώνα. Η δράση αυτή υπήρξε το σπουδαίο συντροφικό απαύγασμα μιας ιστορικής διαδρομής που δεν έβαλε τίτλους τέλους στα στενά της Δάφνης, δεν έσβησε στην άνιση μάχη του Μοναστηρακίου και δεν κηδεύτηκε τον Γενάρη του 2017. Ο Επαναστατικός Αγώνας δεν θάφτηκε ως πολιτική οντότητα, ως πρόσωπα και ως ζωντανή προοπτική σε τόσα και τόσα επεισόδια απενεργοποίησης του από την κρατική καταστολή και τα μακριά της χέρια, τόσο πριν, όσο και μετά την απόπειρα απόδρασης.

Η απελευθέρωση του Νίκου Μαζιώτη ήταν ένα στοίχημα όχι μόνο συντροφικό, όχι μόνο αξιακό. Ήταν και ένας αμιγώς πολιτικός στρατηγικός στόχος για την ακύρωση της κρατικής καταστολής και την ανανέωση της επαναστατικής δράσης και του ίδιου του Ε.Α. Δεν θα γινόταν άλλωστε μια ένοπλη οργάνωση να είναι πραγματικά επαναστατική αν δεν μεριμνούσαν τα ασύλληπτα μέλη της για τα αιχμάλωτα. Και ιδιαίτερα ο Επαναστατικός Αγώνας έτσι όπως τον γνωρίζουμε, όπως τον έχει καταγράψει η ιστορία, δεν θα μπορούσε να αδιαφορήσει για τους ομήρους του. Συγχρόνως, ήταν και ένα μήνυμα προς το καθεστώς: ο πόλεμος δεν τέλειωσε. Μια δράση σαν κι αυτή δεν μπορεί να ερμηνευτεί αποσυνδεδεμένα από το ιστορικό της πλαίσιο. Τον Φλεβάρη του 2016 οι πολλαπλές ήττες στα πεδία των κοινωνικών και ταξικών μαχών είχαν σπείρει την ηττοπάθεια και είχαν παραδώσει στην απόγνωση μεγάλα τμήματα της κοινωνίας και των αγωνιζόμενων τμημάτων της. Ήταν η εποχή της αφομοίωσης, της παραίτησης, της εγκληματικής σύμπλευσης ορισμένων με το τότε κυβερνητικό μόρφωμα. Η εποχή αυτή αφήνει ισχυρά αποτυπώματα στο σήμερα.

Η ενέργεια της συντρόφισσας στόχευε εκτός των άλλων στην αμφισβήτηση της καθεστωτικής παντοδυναμίας, όπου μετά την επικράτηση των μνημονιακών πολιτικών, την πολυετή δέσμευση στους μηχανισμούς “στήριξης” και την καθίζηση των λαϊκών αντιστάσεων, είχε αρχίσει να χαράζει μια τροχιά επανασταθεροποίησης πάνω στην οπισθοχώρηση των αγώνων της διετίας 2010-12. Η δράση αυτή ήταν μια πολεμική πράξη απέναντι στην αστική τάξη και το κράτος, μια απάντηση στην αφομοίωση και τις αυταπάτες του καθεστώτος που με την συμβολή της κυβέρνησης σύριζα πίστευε ότι θα “δρα χωρίς αντίπαλο”. Αν είχε ολοκληρωθεί η δράση, τα πράγματα θα εξελίσσονταν πολύ διαφορετικά για όλες τις πλευρές του ταξικού ανταγωνισμού. Όμως η ιστορία δεν γράφεται με το “αν”.

Επιπροσθέτως, η ψυχραιμία και η δεσμευτική τήρηση των ηθικών κανόνων της συντρόφισσας κατά την στιγμή της αποτυχίας ενός τόσο μεγαλόπνοου σχεδίου που δεν έμεινε στα λόγια, αποτελούν μνημείο επαναστατικής, αλλά και ανθρώπινης ακεραιότητας. Οι λεπτομέρειες της ακύρωσης του σχεδίου και ο ρόλος του ρουφιάνου πιλότου που έβαλε σε κίνδυνο την ίδια του την ζωή πουλώντας ουσιαστικά υπηρεσίες σε ένα κτηνώδες σύστημα που η μόνη θέση που τον τοποθετεί είναι αυτή του αναλώσιμου, έχουν γραφτεί αναλυτικά από την ίδια την συντρόφισσα. Είχε κάθε δυνατότητα να ξαποστείλει τον ρουφιάνο. Δεν το έκανε. Η δε πρόθεση της να απελευθερώσει ανθρώπους που ουδεμίαν σύμπνοια ιδεολογική, πολιτική και αξιακή όπως αποδείχθηκε είχαν με τον Ε.Α. συναποτελεί μιαν ακόμη πτυχή της ανιδιοτελούς της βούλησης. Όσον αφορά τους συγκεκριμένους, δεν έχουμε τίποτα να πούμε. Ότι γράφτηκε γράφτηκε. Μίλησε η ιστορία, που είναι πολύ πιο σκληρή, πολύ πιο αμείλικτη.

Αναφορικά με τις απαλλοτριώσεις των τραπεζών, ενέργειες που έγιναν στο πλαίσιο αυτοχρηματοδότησης της ζωής στην παρανομία και συνακόλουθα αποτέλεσαν προπαρασκευαστικές δράσεις για την ναύλωση του ελικοπτέρου και την οργάνωση της απόπειρας απόδρασης, ο Επαναστατικός Αγώνας έχει προ πολλού επισημάνει ότι ποτέ δεν υπήρξε μια οργάνωση “ληστών”. Οι απαλλοτριώσεις καταστημάτων του ληστρικού μηχανισμού ήταν αναγκαίες για την συγκέντρωση πόρων και την τροφοδότηση του αγώνα, μια πρακτική που ακολουθεί μια μακραίωνη ιστορική παράδοση των επαναστατικών κινημάτων. Στις δράσεις κατά των τραπεζών, ουδέποτε κινδύνεψαν άνθρωποι, ουδέποτε εργαλειοποιήθηκαν άνθρωποι για την επιτυχία του σκοπού, ποτέ ο Επαναστατικός Αγώνας δεν ανήγαγε τον σκοπό ως καθαρκτικό του όποιου μέσου. Σκοποί και μέσα ήταν πάντα ταυτόσημα.

Ενόψει του εφετείου της 5ης δίκης και έχοντας μπροστά ένα ακόμη εφετείο για την υπόθεση της ΤτΕ στο οποίο η Πόλα Ρούπα πρωτόδικα έχει καταδικαστεί σε ισόβια, προτάσσουμε την ενεργή αλληλεγγύη. Οικονομική, πολιτική, ηθική. Το κράτος ούτε ξέγραψε τον Επαναστατικό Αγώνα, ούτε έπαψε να έχει στο στόχαστρο τα πρόσωπα των συντρόφων μας. Αυτό αποδείχτηκε εν μέσω καραντίνας με την αιφνίδια απαγωγή/μεταγωγή τους και την μεταφορά σε φυλακές εκτός Αθηνών, κατά την στιγμή που είχαν αναπτυχθεί διεκδικητικοί αγώνες εντός των φυλακών για την λήψη μέτρων ενάντια στην εξάπλωση του covid19, με τους συντρόφους να έχουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο που τους αρμόζει. Ενόψει των δικών, πρέπει να μιλήσει η αλληλεγγύη.

Θεωρούμε ότι πλέον, ένα μεγάλο έδαφος έχει κερδηθεί. Οι καιροσκοπικές βλέψεις και οι απόπειρες απομόνωσης των συντρόφων με “έπαθλο” την “κινηματική ηγεμονία” απέτυχαν. Ένα ρεύμα συμπαράστασης έχει ήδη αναπτυχθεί σε όλη την Ελλάδα με την συμμετοχή πολλών εκατοντάδων σε εκδηλώσεις, βιβλιοπαρουσιάσεις της μπροσούρας των συντρόφων “για το ξεπέρασμα του κράτους και κεφαλαίου για μια συνομοσπονδιακή ακρατική-αταξική κοινωνική οργάνωση”, συμβολή στην διακίνηση των εκδόσεων του Ε.Α. πανελλαδικά, οικονομικές ενισχύσεις κ.α. Αυτό το ρεύμα αλληλεγγύης που τους τελευταίους μήνες βρίσκεται στα σπάργανα, δεν θα αργήσει ο καιρός που θα κληθεί να διαχυθεί κοινωνικά, να δράσει, να διεκδικήσει. Πλησιάζει ο καιρός που θα κληθούμε να πιέσουμε, να κινητοποιηθούμε, να οργανωθούμε για την διεκδίκηση αδειών, αργότερα και αποφυλακίσεων. Σε αυτό τον δίκαιο αγώνα, δεν θα παλέψουμε μόνο για την απελευθέρωση των συντρόφων μας. Θα παλέψουμε και για τον αξιακό επαναπροσδιορισμό του αναρχικού κινήματος που δεν ξεχνά τους αιχμαλώτους του, δεν ξεχνά ποιοι στάθηκαν όρθιοι πληρώνοντας βαρύ το τίμημα των πολιτικών επιλογών του, δεν ξεχνά ποιοι βάλανε υποθήκη την ίδια τους την ζωή για την Κοινωνική Επανάσταση.

Δύναμη στα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα Πόλα Ρούπα και Νίκο Μαζιώτη

Τιμή για πάντα στον Λάμπρο Φούντα

Καλούμε την Τετάρτη 30-9-2020 ώρα 9.00 στα δικαστήρια των φυλακών Κορυδαλλού

Συνέλευση Αλληλεγγύης στον Επαναστατικό Αγώνα
Επικοινωνία: syneleusiea@riseup.net

συνέχεια

Εφετείο δίκης H. Haddi – M. Haddar

Εφετείο της υπόθεσης Hamza Haddi και Mohamed Haddar – Δείξτε Αλληλεγγύη! / 1η Σεπτεμβρίου 2020, Κομοτηνή / Appeal hearing against Hamza Haddi & Mohamed Haddar on 1st of September, 2020 in Komotini, Greece – Show solidarity! (english bellow)

Να σταματήσσουμε τη συστηματική φυλάκιση ατόμων που μετακινούνται στα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης!

Deutsch | عربي | Français | Italiano

O Hamza και ο Mohamed καταδικάστηκαν, στις 4 Φεβρουαρίου 2020, σε φυλάκιση 4 ετών και 1 μήνα, για «λαθρεμπόριο» και «ενίσχυση της παράνομης μετανάστευσης». Είχαν φύγει από το Μαρόκο αναζητώντας μια καλύτερη ζωή και, μαζί με άλλους/ες, έφτασαν στην Ελλάδα με ένα αυτοσχέδιο σκάφος.

Μόλις έφτασαν στην Ελλάδα, η αστυνομία άνοιξε πυρ εναντίον τους. Συνελήφθησαν και ξυλοκοπήθηκαν. Επιπλέον, ο Hamza Haddi και ο Mohamed Haddar κατηγορήθηκαν και καταδικάστηκαν για το “λαθρεμπόριο” των υπολοίπων επιβαινόντων στη βάρκα – μεταξύ των οποίων ήταν και ο αδερφός του Hamza, ο Yassine!

Διαβάστε περισσότερα για την ιστορία των Hamza και Mohamed: https://www.borderline-europe.de/…/Solidarity%20statement%2… [1]

και για την πρώτη τους δίκη:

https://www.borderline-europe.de/…/bericht-prozess-gegen-ha… [2]

Η υπόθεση Hamza & Mohamed συμβολίζει τη συστηματική ποινικοποίηση και φυλάκιση ατόμων που μεταναστεύουν. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ποινικοποιεί μόνο εκείνους που υποστηρίζουν τους μετανάστες και τους πρόσφυγες: μετά από πίεση της ΕΕ, η Ελλάδα έχει θεσπίσει το απαραίτητο νομικό πλαίσιο για την ποινικοποίηση των ατόμων που διεκπεραιώνουν από μόνοι τους τη μετακίνησή τους.

Έτσι, το ελληνικό λιμενικό συλλαμβάνει 1 – 2 άτομα ανά σκάφος που φτάνει και τους κατηγορεί αυθαίρετα για λαθρεμπόριο και βοήθεια παράνομης εισόδου (περισσότερες πληροφορίες εδώ: <https://dm-aegean.bordermonitoring.eu/…/the-war-against-sm…/ [3]>). Καθως συλλαμβάνονται αμέσως κατά την άφιξη τους, η πλειονότητά τους εξαφανίζονται, κανείς δεν μαθαίνει για την περίπτωσή τους και δεν έχουν καμία πρόσβαση σε υποστήριξη από άτομα έξω από τον τόπο κράτησής τους. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του ελληνικού υπουργείου δικαιοσύνης, αποτελούν την μεγαλύτερη σε αριθμό ομάδα φυλακισμένων στην Ελλάδα.

Ο Hamza και ο Mohamed συμβολίζουν μια ακόμα απάνθρωπη και βάναυση πτυχή της ευρωπαϊκής πολιτικής για τα σύνορα.

Οι κατηγορίες εναντίον τους είναι σαφώς αβάσιμες. Είναι πρόσφυγες, όχι διακινητές.

Τον περασμένο Φεβρουάριο, ομαδες και άτομα από όλη την Ευρώπη —μεταξύ των οποίων η Carola Rackete και οι European Democratic Lawyers (AED)— δήλωσαν την αλληλεγγύη τους στους Hamza και Mohamed και, μέσα από αυτούς, σε όλους/ες όσους/ες βρίσκονται στην ίδια θέση (δείτε την κοινή μας δήλωση αλληλεγγύης: <https://www.borderline-europe.de/…/Solidarity%20statement%2… [4]>). Την ημέρα της πρώτης δίκης, το η αίθουσα του δικαστηρίου γέμισε με ντόπιους και διεθνείς αλληλέγγυους, π.χ. από τη iuventa10 <https://iuventa10.org/ [5]> και από τo AED.

Ευτυχώς —μετά την πίεση του κόσμου και τη δημοσιότητα της δίκης— καταδικάστηκαν σε σχετικά «χαμηλή» ποινή 4 ετών και 1 μήνα (η μέση ποινή σε τέτοιου είδους υποθέσεις είναι 44 χρόνια).

Η μόνη σωστή απόφαση όμως είναι η απαλλαγή τους από τις κατηγορίες!

Είναι αθώοι και δεν έχουν κάνει κάτι λάθος.

Επιπλέον, εάν δεν αθωωθούν δεν μπορούν να υποβάλουν αίτηση ασύλου στην Ελλάδα, καθώς θεωρούνται “καταδικασμένοι εγκληματίες”.

— Γνωστοποιήστε την υπόθεση των Hamza & Mohamed και μέσω αυτής την απάνθρωπη πολιτική σύμβολο της οποίας είναι αυτή η υπόθεση και ζητήστε την αθώωσή τους!

— Παρευρεθείτε στο εφετείο, στην 1η Σεπτεμβρίου 2020 στην Κομοτηνή!

— Ενημερώστε τους φίλους σας στην Ελλάδα!

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΤΟΝ HAMZA ΚΑΙ MOHAMED, για όλους εκείνους που υποφέρουν την ίδια μοίρα, που φυλακίζονται σε ελληνικές και ιταλικές φυλακές επειδή αναζητούσαν μια καλύτερη ζωή.

Για επικοινωνία:

borderline-europe human rights without borders e.V.

https://www.borderline-europe.de [6]

mail(at)borderline-europe.de

συνέχεια

Στο εφετείο του Ε.Α. αποκαλύφθηκε ο ρουφιάνος

Σήμερα 09/07/2018 συνεχίστηκε το Εφετείο του Επαναστατικού Αγώνα, με κατηγορούμενους τους Γιώργο Πετρακάκο, Νίκο Μαζιώτη, Πόλα Ρούπα και Αντώνη Σταμπούλο, με την εξέταση μαρτύρων κατηγορίας. Εξετάστηκαν αστυνομικοί που συνεπλάκησαν με τον αγωνιστή Νίκο Μαζιώτη στο Μοναστηράκι καθώς και ο υπεύθυνος ασφαλείας της Τ.Τ.Ε.
Στη συνέχεια κατέθεσε ένας μάρτυρας ονόματι Βασίλιος Πρασόπουλος, καθηγητής πυρηνικής ιατρικής στο ιδιωτικό νοσοκομείο Υγεία. Ο συγκεκριμένος ήταν ο ιδιοκτήτης του χώρου στάθμευσης στην οδό Δενζλίου στο Βύρωνα όπου και συνελήφθη ο αγωνιστής Αντώνης Σταμπούλος. Από την κατάθεσή του αποκαλύφθηκαν τα ψεύδη της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας που δήθεν είχε θέσει το γκαράζ σε παρακολούθηση και που έφτασε σε αυτό μετά από δηθεν ανώνυμο τηλεφώνημα όπως συνηθίζεται να λέγεται απο τις αρχές σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Η πραγματικότητα είναι ότι μόνο ανώνυμο δεν ήταν το τηλεφώνημα που οδήγησε την αστυνομία στον χώρο στάθμευσης, καθως ηταν ο ιδιοκτήτης που ειδοποίησε τις αρχές λίγες ημέρες πριν τη σύλληψη του Αντώνη Σταμπούλου. Σαν να μην έφτανε αυτό ο εν λόγω καταδώτης, ύστερα από τηλεφώνημα που δέχτηκε έκλεισε ραντεβού προκειμένου να του παραδοθούν τα κλειδιά του χώρου στάθμευσης. Αυτός ειδοποίησε και πάλι τις αρχές προκειμένου να στηθεί η επιχείρηση που οδήγησε στη σύλληψη του συντρόφου.
Ύστερα από ερωτήσεις του συντρόφου αποκάλυψε δε ότι είναι επιστήθιος φίλος με τον γνωστό Φώτη Νασιάκο επικεφαλή της αστυνομίας στις συλλήψεις και τον βασανισμό μελών της 17Ν, όπως επίσης ότι είδε τον σύντροφο με δεμένα τα μάτια στα κρατητήρια της αντιτρομοκρατικής. Παραδέχτηκε δηλαδή ότι εφαρμόστηκε και σε αυτή την περίπτωση βασανισμός και παραβίαση των δικαιωμάτων του ανθρώπου από τις αρχές, όπως συνηθίζεται στην ΕΛ.ΑΣ, πράγμα που το θεώρησε φυσιολογικό!

Στο σημερινό δικαστήριο αποδείχθηκε η εμπλοκή του καταδότη πολίτη ονόματι Βασίλιου Πρασόπουλου στην αντεπαναστατική δράση του κράτους. Όπως παλιότερα οι ομάδες των χιτών και Μάϋδων οδήγησαν τους αγωνιστές στο απόσπασμα έτσι και σήμερα κάποιοι λίγοι ρουφιάνοι νοιώθουν άνετα να σχηματίσουν τον αριθμό της αστυνομίας για να καταδώσουν τους αγωνιστές, πολλές φορές με χρηματικά οφέλη. Όμως η αντικοινωνική δράση τους φέρει το στίγμα του καταδώτη και πρέπει να γίνεται γνωστή στον κοινωνικό περίγυρο, ειδικά σε τέτοιες περιπτώσεις ανθρώπων που θα μπορούσαν να ξαναπαίξουν τον ρόλο του Μένγκελε, λόγω της ανηθικότητας και του επιστημονικού υποβάθρου τους.

ΠΙΣΩ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΕΜΠΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ

ΠΗΓΗ: athens indymedia

συνέχεια

ΚΟΜΟΤΗΝΗ: Ενημέρωση από δίκες και πανό για Ρούπα-Μαζιώτη

Το εφετείο των συντρόφων στις 04/12 στη Κομοτηνή πήρε αναβολή για τις 20/03, με την ευκαιρία της παρουσίας μας στο δικαστικό μέγαρο κρεμάστηκε πανό στα κάγκελα ως αναφορά την απεργία πείνας των συντρόφων Ν. Μαζιώτη και Π.Ρούπας. Το οποίο έγραφε “Ικανοποίηση των αιτημάτων των απεργών πείνας 11/11 Π.Ρούπα Ν.Μαζιώτη μέλη του Ε.Α.”

Επίσης, το δικαστήριο του συντρόφου μας και του αγωνιστή κατοίκου Μ. Παναγιάς για υπόθεση κατά των χρυσωρυχείων στης 27/11 πήρε εκ νέου αναβολή για 20/04 αφού αν και θα πρεπε να παραγραφεί η εισαγγελέας πρότεινε να γίνει για να καταλάβουν οι κατηγορούμενοι τον λόγο για των οποίο κατηγορούνται!

 

συνέχεια

Σάββατο 23 Απρίλη Πανελλαδική – Πανευρωπαϊκή μέρα δράσης αλληλεγγύης στους 22 Αναρχικούς

PICT0006 PICT0012

 

 

 

 

 

 

Εχθές στην Κομοτηνή στα πλαίσια της Πανελλαδικής – Πανευρωπαϊκής μέρας δράσης αλληλεγγύης στους 22 Αναρχικούς κρεμάσαμε δύο πανό σε κεντρικά σημεία της πόλης, πετάξαμε τρικάκια στο κέντρο και σε γειτονιές και μοιράσαμε κείμενα για την υπόθεση.

efetio1 trikaki

 

 

 

 

 

 

ΓΙΑ ΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΣΤΙΣ 20 ΑΠΡΙΛΗ ΠΟΥ ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΙ 22 ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ

Καλούμε σε Πανελλαδική – Πανευρωπαϊκή

μέρα δράσης αλληλεγγύης το Σάββατο 23 Απρίλη

Η υπόθεση Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς, οι δικαστικές, νομικές και κατασταλτικές κινήσεις του κράτους γύρω από την ομώνυμη αναρχική οργάνωση, εκτείνεται σε μια περίοδο 7 χρόνων και επί της ουσίας είναι εν εξελίξει ακόμα.

Εφτά χρόνια μετά λοιπόν, στις 20 Απρίλη, 22 αναρχικοί σύντροφοι θα βρεθούν στα έδρανα του δικαστηρίου, στο εφετείο της ΣΠΦ στο οποίο δικάζονται και άλλες υποθέσεις που το αστυνομικό – δικαστικό σύμπλεγμα τις βάπτισε «υποθέσεις για ΣΠΦ» με σκοπό τη γιγάντωση του δικαστικού πραξικοπήματος του εναντίον αναρχικών. (περισσότερα…)

συνέχεια

ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΠΥΡΗΝΩΝ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ – ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ

images4

«Η απόσταση που χωρίζει την ελευθερία απ’ την σκλαβιά… είναι η τόλμη…»

 Στις 20 Απρίλη, ξεκινάει στις φυλακές Κορυδαλλού, το εφετείο της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς.

Δικαζόμαστε για τον εκρηκτικό μηχανισμό που βρέθηκε στο σπίτι στο Χαλάνδρι (υπόθεση Χαλανδρίου), για τις βομβιστικές επιθέσεις στα σπίτια του πρώην υπουργού εσωτερικών Π. Χηνοφώτη (στρατιωτικός στα χρόνια της χούντας), της πρώην βουλευτού και νυν προέδρου της τράπεζας της Ελλάδας Λ. Κατσέλη καθώς και για τη βομβιστική επίθεση στο υπουργείο Μακεδονίας – Θράκης την παραμονή της Δ.Ε.Θ.

Επίσης, κατηγορούμαστε για την αποστολή παγιδευμένων δεμάτων σε πρεσβείες, διεθνείς αστυνομικούς-δικαστικούς οργανισμούς (eurojust-europol), καθώς και στην καγκελάριο Μέρκελ, τον τότε πρωθυπουργό της Ιταλίας και μεγιστάνα των media Μπερλουσκόνι και τον ρατσιστή, τότε, πρόεδρο της Γαλλίας Σαρκοζί. (περισσότερα…)

συνέχεια