Tagged: εφετείο

9-7-2021 Πολιτική τοποθέτηση της Π. Ρούπα στην εισαγγελική πρόταση – Εφ. 5ης δίκης Ε.Α

9 Ιούλη 2021

Ηχητικό – Πολιτική τοποθέτηση/αποδόμηση της εισαγγελικής πρότασης από την Πόλα Ρούπα στο εφετείο της 5ης δίκης του Επαναστατικού Αγώνα (απόπειρα απελευθέρωσης του Νίκου Μαζιώτη και άλλων κρατουμένων από τη φυλακή που επιχείρησε η Πόλα Ρούπα με ελικόπτερο).

13/7-Η απόφαση στο εφετείο της 5ης δίκης του Επαναστατικού Αγώνα

Πέφτει η ”αυλαία” στην τελευταία δίκη του Επαναστατικού Αγώνα την Τρίτη 13 Ιουλίου στις 9:00 π.μ με την απόφαση που θα εκδώσει το Β΄5μελές Εφετείο Κακουργημάτων της Αθήνας. Μια υπόθεση που ως γνωστόν έγινε στα πλαίσια της οργάνωσης όταν η Πόλα Ρούπα επιχείρησε με ελικόπτερο να απελευθερώσει τον σύντροφο Μαζιώτη καθώς και άλλους κρατούμενους από τις φυλακές Κορυδαλλού στον Φλεβάρη του 2016. Μια δύσκολη ενέργεια που χρειαζόταν ακριβή σχεδιασμό και οργάνωση. Κυρίως όμως, ήταν μια συνειδητή πολιτική απόφαση που πήρε η συντρόφισσα Πόλα Ρούπα, μια πολιτική επιλογή που ακολουθεί με συνέπεια τη στάση και την ιστορία της ως και σήμερα, αλλά ταυτόχρονα και κυρίως, είναι μια συνεπής πολιτική κίνηση από τον Επαναστατικό Αγώνα.

Στην ίδια υπόθεση εξετάζονται και 2 απαλλοτριώσεις τραπεζών (Εθνική τράπεζα Μαλεσίνας και τράπεζα Πειραιώς στον προαύλιο χώρο του νοσοκομείου Σωτηρία). Απαλλοτριώσεις τραπεζών που έγιναν στα πλαίσια των προπαρασκευαστικών ενεργειών για το εγχείρημα αυτό. Την ίδια στιγμή, η δράση αυτή νοηματοδοτεί πολλά σημαντικά διακυβεύματα: Αρχικά, σαν πρώτη αιχμή της δράσης ήταν η απάντηση στην καταστολή και είχε ως στόχο να ακυρώσει στην πράξη την 2η κατασταλτική επιχείρηση ενάντια στον Επαναστατικό Αγώνα που ακολούθησε με τη σύλληψη του συντρόφου Νίκου Μαζιώτη, το 2014. Γιατί η καταστολή των ένοπλων επαναστατών διαχρονικά ήταν και είναι η αιχμή της κρατικής καταστολής αφού πρωτίστως, πρέπει να εκφοβιστούν όλοι εκείνοι που ασχολούνται ή σκοπεύουν να ασχοληθούν με το αντάρτικο πόλης και να δοθεί έτσι το ”μήνυμα” ότι δεν υπάρχει καμία θετική προοπτική στον πόλεμο ενάντια στο καθεστώς. ”Μήνυμα” που αντάρτες και αντάρτισσες όπως η Πόλα Ρούπα δεν θα μπορούσαν ποτέ να αποδεχτούν, παρά μόνο να το αποτρέψουν, συνεχίζοντας τον αγώνα. Ταυτόχρονα, έδινε ένα χτύπημα στο αίσθημα ηττοπάθειας της κοινωνίας αλλά και των αγωνιζόμενων τμημάτων που είχε καλλιεργηθεί τα τελευταία χρόνια της κρίσης.

Το πιο σημαντικό διακύβευμα της υπόθεσης όμως είναι η Αλληλεγγύη. Η Αλληλεγγύη, η έμπρακτη Αλληλεγγύη που μαζί με την Αντίσταση και την Αυτοοργάνωση, είναι ένα από τα πιο βασικά προτάγματα του Αναρχισμού. Άλλωστε η Κοινωνική Επανάσταση στην οποία πιστεύουμε είναι ουσιαστικά το απαύγασμα της Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Μία ενέργεια που ευθαρσώς διαμήνυε στους καταπιεστές μας ότι η ήττα και η παραίτηση δεν αγγίζουν τους επαναστάτες και ότι ο αγώνας είναι διαρκής μέχρι την τελική απελευθέρωση από τα δεσμά του κράτους και του καπιταλισμού. Ένας Αγώνας για την επαναστατική προοπτική και την οικοδόμηση μιας ακρατικής /αταξικής κοινωνίας ισότητας,ελευθερίας και αλληλεγγύης.

Αλληλέγγυοι/ες στον Επαναστατικό Αγώνα

επικοινωνία:allilegioi-ea@riseup.net

συνέχεια

Ενημέρωση για την εισαγγελική πρόταση στο εφετείο της 5ης δίκης του Ε.Α.

Χθες 30 Ιουνίου ’21 στο τρομοδικείο των φυλακών Κορυδαλλού (Β΄ 5μελές Εφετείο Κακουργημάτων Αθήνας) ο εισαγγελέας έκανε την πρότασή του για τους δικαζόμενους στο εφετείο της 5ης δίκης του Επαναστατικού Αγώνα για την απόπειρα απόδρασης με ελικόπτερο που επιχείρησε το μέλος της οργάνωσης Πόλα Ρούπα για την απελευθέρωση του Νίκου Μαζιώτη και άλλων κρατουμένων από τη φυλακή. Στην ίδια υπόθεση εντάσσονται και 2 απαλλοτριώσεις τραπεζών (Πειραιώς και Εθνική).

Ο εισαγγελέας με ύφος απαξιωτικό και προσβλητικό κατά τη διάρκεια της 4ωρης αγόρευσής του έκανε την πρότασή του για τις κατηγορίες. Πριν όμως από αυτό, έκανε αξιολογικές κρίσεις με σαφές αντιδραστικό πολιτικό περιεχόμενο σχετικά με τους ποινικούς κώδικες τόσο αυτόν που σήμερα ισχύει όσο και με τον προηγούμενο. Ειδικότερα εκθείαζε τους κώδικες για τα άρθρα εκείνα που έχουν αυστηροποιηθεί οι ποινές, αλλά κατακεραύνωσε το νομοθέτη για τα ελάχιστα σημεία που τροποποιήθηκαν προς το ευμενέστερο το 2019, καθώς σύμφωνα με την άποψή του είναι απαράδεκτα ενώ τροποποιήθηκαν σαφώς σε λάθος κατεύθυνση. Συνεχίζοντας την προσβλητική και απαράδεκτη αγόρευσή του, αποκαλούσε τον Επαναστατικό Αγώνα και τη δράση του (παρ’ όλο που δεν χρησιμοποίησε τον όρο τρομοκρατία όπως έκανε άλλη κατηγορούμενη στην υπόθεση αυτή σε προγενέστερο στάδιο κατά τη διάρκεια της απολογίας της), ότι ο ‘‘λεγόμενος και καλά, Επαναστατικός Αγώνας’’ και η Πόλα Ρούπα συγκεκριμένα, πίσω από τις βαθυστόχαστες αναλύσεις σκοπό και στόχο είχε και έχει την δικαιολόγηση και μόνο, των έκνομων πράξεών της σε μια οργανωμένη δημοκρατικά πολιτεία με κανόνες δικαίου που οφείλουν όλοι να σέβονται. Και ότι η ίδια και ο Επαναστατικός Αγώνας προέβαιναν διαρκώς σε παράνομες πράξεις και σε κάθε περίπτωση υπερέβαιναν τα όριά τους ενώ στρέφονταν ενάντια στη δημόσια τάξη και ασφάλεια. Και μάλιστα, όλα αυτά τα χρόνια με μυθεύματα προσπαθούσε τόσο η ίδια όσο και ο ”λεγόμενος δήθεν Επαναστατικός Αγώνας” να δημιουργήσουν άλλοθι για τις πράξεις τους. Μια στάση ακριβώς ίδια σαν αυτή που τηρούν οι βιαστές και οι κάθε λογής δολοφόνοι! Δηλαδή ποιά; Να δημιουργούν προσχηματικά άλλοθι, παρουσιάζοντας τις πράξεις τους ως αναγκαίες δικαιολογώντας τα αδικαιολόγητα, με το να αποπροσανατολίζουν την κοινή γνώμη και τα δικαστήρια από τις πραγματικά απεχθείς και απαξιωτικές τους πράξεις! Η μόνη διαφορά εδώ για τη Πόλα Ρούπα είναι ότι τις δικές της έκνομες και εγκληματικές πράξεις, τις βαπτίζει ‘‘επαναστατικές’’ και πράξεις για τη συνέχιση τον αγώνα! Ενώ δεν παρέλυψε να αναλύσει λέξη προς λέξη το κείμενο με το οποίο ανέλαβε η Πόλα Ρούπα την πολιτική ευθύνη της απαλλοτρίωσης της τράπεζας Πειραιώς (στο νοσοκομείο Σωτηρία) και να παρουσιάσει την άποψή του, υποστηρίζοντας ότι μέσα από αυτό εξάγεται σαφέστατα, το συμπέρασμα ότι η ίδια απειλεί ευθέως τη κοινωνία με ένα όπλο στο χέρι και ότι την επόμενη φορά που κάποιος θα βρεθεί αντιμέτωπος με ληστεία και σταθεί εχθρικά απέναντι ”στον αγώνα τον δήθεν επαναστατικό”, είναι αυτή που θα σηκώσει το όπλο για να τον σκοτώσει!

Η ελεεινή του επιχειρηματολογία να συγκρίνει βιαστές και στυγνούς δολοφόνους με πολιτικούς κρατούμενους όπως η Πόλα Ρούπα ξεπέρασε κάθε όριο ακόμα και αυτό της δικαιοδοσίας του ενώ είναι πρωτοφανές στα δικαστικά χρονικά. Και παράλληλα, όλα αυτά συμβαίνουν για μια ακόμα φορά, σε μια άδεια από αλληλέγγυους δικαστική αίθουσα. Όπως είναι φυσικό, αναμενόμενη ήταν και η έντονη αντίδραση της Πόλας Ρούπα. Στην επόμενη συνεδρίαση στις 6/7 στις 9:00, θα τοποθετηθεί η συντρόφισσα όχι μόνο για την εισαγγελική πρόταση αλλά και για όσα απαξιωτικά και προσβλητικά είπε ο εισαγγελέας.

Στη συνέχεια, ο ίδιος επιτέθηκε με προσβλητικές αναφορές σε συνήγορο ότι δήθεν παίρνει και αυτή εντολές καθ’ όλη τη διάρκεια της δίκης, από το μέλος του Επαναστατικού Αγώνα! Μετά από 4 ώρες αγόρευσης για όλα όσα αναφέραμε πιο πάνω, κατέληξε λίγο πριν τελειώσει η δίκη, στις προτάσεις του.

Ένοχη η Πόλα Ρούπα για την κύρια υπόθεση. Αυτή, της απόπειρας κατάληψης αεροσκάφους με χρήση βίας και για τη διατάραξη ασφάλειας αεροπλοΐας σύμφωνα με το άρθρο 291 του Π. Κ του 2019 (η απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά του πιλότου, έχει ήδη καταπέσει στο πρωτόδικο) και με τις επιβαρυντικές περιστάσεις του 187Α. Στη πρότασή του υπήρξε διαφοροποίηση ως προς το σκέλος ότι η κατάληψη αεροσκάφους αφορούσε ιδιωτικό μισθωμένο μέσο μεταφοράς και όχι αεροπορικό μέσο με άλλους επιβάτες. Ένοχη για απόπειρα ελευθέρωσης κρατουμένων κατά συρροή. Ένοχη κατά συναυτουργία και κατά συρροή για κατασκευή, χρήση και κατοχή εκρηκτικών, όπλων και λοιπού πολεμικού υλικού για τον εξοπλισμό ”τρομοκρατικής” οργάνωσης με σκοπό την τέλεση ”τρομοκρατικών” ενεργειών, σύμφωνα με τον ισχύοντα 187Α. Ένοχη για κλοπή 3 αυτοκινήτων. Ένοχη για εμπρησμό 1 οχήματος διαφυγής. Ένοχη -κατά συναυτουργία και κατά συρροή για κοινή ληστεία στην εθνική τράπεζα στη Μαλεσίνα και ένοχη για την ληστεία της τράπεζας Πειραιώς στο νοσοκομείο Σωτηρία. Η πρότασή του αφορά σε κοινές ληστείες και όχι με τον 187 Α. Γιατί κατά τον εισαγγελέα δεν ισχύει ο ισχυρισμός της Πόλας Ρούπα ότι οι «απαλλοτριώσεις ήταν στα πλαίσια προπαρασκευαστικών ενεργειών για την απόπειρα απόδρασης. Ένοχη για παράνομη και κατά συρροή πλαστογραφία δημοσίων εγγράφων (ταυτότητες και πινακίδες αυτοκινήτων). Ένοχη για την άρνηση υποβολής σήμανσης. Τέλος οι αξιολογικές του κρίσεις για την Πόλα Ρούπα και παρά το γεγονός ότι υπάρχει δεδικασμένο και απαλλαγή από τη διεύθυνση ‘‘τρομοκρατικής’’ οργάνωσης, συνεχίστηκαν. Χωρίς ωστόσο να έχει καν το δικαίωμα να αναφερθεί επ’ αυτού. Παρ’ όλα αυτά ο εισαγγελέας ξεδίπλωσε την πολιτική του κρίση στην αίθουσα ισχυριζόμενος ότι από το 2014 που συνελήφθη ο Ν. Μαζιώτης η Π. Ρούπα ήταν αυτή που ‘‘ανέλαβε’’ τα ηνία. Για το επιχείρημά του αυτό, προχώρησε μάλιστα, κάνοντας ευρεία αναφορά και ανάλυση των κειεμένω που υπέγραψε η ίδια.

Για το Νίκο Μαζιώτη η πρόταση δεν ήταν ξεκάθαρη ως προς το αν υπήρχε ηθική αυτουργία ή όχι. Έκανε 2 προτάσεις προς το δικαστήριο ώστε η έδρα να αποφασίσει ποιά από τις 2 θα επιλέξει. Δυνητικά όπως είπε, θα μπορούσε ο Ν. Μαζιώτης να ήταν ο ηθικός αυτουργός, μπορεί όμως και να μην ήταν! Μπορεί να μην ήταν αυτός που την παρότρυνε να λάβει την απόφαση αλλά μπορεί η απόφαση να ήταν ολοκληρωτικά, δική της. Αν το δικαστήριο κρίνει ότι η ισχύει η δεύτερη περίπτωση, τότε είναι απλός συνεργός. Όπως και να έχει όμως, υπήρξε προσυνεννόηση για τον χρόνο που θα επιχειρούσε με το ελικόπτερο την απελευθέρωσή του (διαλέξτε και πάρετε!)

Για Αθανασοπούλου και Χαραλαμπίδη: Ένοχοι για ένταξη σε τρομοκρατική οργάνωση (187Α) με τα στοιχεία και με τις αναλύσεις να αποδεικνύουν κατ’ αυτόν τη συμμετοχή τους. Ένοχοι κατά συναυτουργία σε κοινή ληστεία στη εθνική τράπεζα της Μαλεσίνας. Ένοχοι για χρήση όπλων και κατοχή εκρηκτικών. Απαλλαγή από την κλοπή και τον εμπρησμό αυτοκινήτου διαφυγής μετά την απαλλοτρίωση στη τράπεζα Πειραιώς στου Παπάγου. Ένοχοι για κλοπή 2 αυτοκινήτων. Απαλλαγή από την κατηγορία της πλαστογραφίας δημοσίων εγγράφων. Για την Αθανασοπούλου επίσης ένοχη για την άρνηση σήμανσης.

AΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΏΝΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΚΑΙ ΛΗΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ

Αλληλέγγυες/οι στον Επαναστατικό Αγώνα

allilegioi-ea@riseup.net

συνέχεια

24-5-2021 – Πολιτική Κατάθεση της Πόλας Ρούπα – Εφετείο 5ης δίκης του Ε.Α

24 – 5 – 2021 Η Πολιτική Κατάθεση της Πόλας Ρούπα μέλος του Επαναστατικού Αγώνα – Εφετείο 5ης δίκης του Επαναστατικού Αγώνα για την υπόθεση της απόπειρας απόδρασης με ελικόπτερο που επιχείρησε η Πόλα Ρούπα για την απελευθέρωση του Ν.Μαζιώτη και άλλων κρατουμένων από τις φυλακές Κορυδαλλού (Φλεβάρης 2016)

συνέχεια

Σχετικά με το εφετείο της 5ης δίκης του Επαναστατικού Αγώνα

Την Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου έχει οριστεί η έναρξη του εφετείου της 5ης δίκης του Επαναστατικού Αγώνα. Εκδικάζονται εκ νέου η υπόθεση της απόπειρας απόδρασης με ελικόπτερο από τις φυλακές Κορυδαλλού που είχε οργανωθεί από την Πόλα Ρούπα τον Φλεβάρη του 2016 και δύο απαλλοτριώσεις τραπεζών, στο νοσοκομείο Σωτηρία και την Εθνική Τράπεζα στην Μαλεσίνα. Πρωτόδικα η συντρόφισσα καταδικάστηκε σε 120 χρόνια κάθειρξη, κατά συγχώνευση 65 και ο Νίκος Μαζιώτης σε 37, κατά συγχώνευση 24, για ηθική αυτουργία.

Η απόπειρα απόδρασης του Νίκου Μαζιώτη και άλλων κρατουμένων που οργανώθηκε τον Φλεβάρη του 2016 από την Πόλα Ρούπα συνιστά μια κορυφαία δράση αντίστασης και αλληλεγγύης, με πλούσιο ηθικοδιδακτικό περιεχόμενο και υψηλά αξιακά νοήματα. Δεν είναι μόνο το ανιδιοτελές προχώρημα μιας δράσης που θα μπορούσε να κοστίσει την ίδια την ζωή της συντρόφισσας που εκπέμπει ισχυρούς συμβολισμούς και μηνύματα, αλλά και ο ίδιος ο τρόπος που την οργάνωσε. Η λήψη των αναγκαίων μέτρων για την διαφύλαξη των ζωών, τα μέσα διαχείρισης όταν εκτροχιάστηκε ο σχεδιασμός, ο προσανατολισμός καθαυτός είναι που προσδιορίζουν το αξιακό υπόβαθρο του Επαναστατικού Αγώνα και ταυτόχρονα φωταγωγούν τα αγεφύρωτα επιχειρησιακά χάσματα μεταξύ των επαναστατών και των καθεστωτικών διωκτών τους. Φανερώνει τα απροσπέλαστα σύνορα που χωρίζουν την ένοπλη δράση των εθελοντών αγωνιστών με τους έμμισθους εντολοδόχους της κρατικής εξουσίας.

Η πολιτική επιλογή της συντρόφισσας ακολουθεί με συνέπεια το δύσβατο μονοπάτι της επαναστατικής προοπτικής, το ενίοτε μοναχικό και άλλοτε θριαμβευτικό, μα πάντα αναγκαίο μέχρι την τελική νίκη που αργά ή γρήγορα θα γευτεί η καταδυναστευμένη ανθρωπότητα. Χαρακτηρίζει με ευκρίνεια και επαναστατικό ήθος την ίδια την διαδρομή της συντρόφισσας και της οργάνωσης της, του Επαναστατικού Αγώνα. Η δράση αυτή υπήρξε το σπουδαίο συντροφικό απαύγασμα μιας ιστορικής διαδρομής που δεν έβαλε τίτλους τέλους στα στενά της Δάφνης, δεν έσβησε στην άνιση μάχη του Μοναστηρακίου και δεν κηδεύτηκε τον Γενάρη του 2017. Ο Επαναστατικός Αγώνας δεν θάφτηκε ως πολιτική οντότητα, ως πρόσωπα και ως ζωντανή προοπτική σε τόσα και τόσα επεισόδια απενεργοποίησης του από την κρατική καταστολή και τα μακριά της χέρια, τόσο πριν, όσο και μετά την απόπειρα απόδρασης.

Η απελευθέρωση του Νίκου Μαζιώτη ήταν ένα στοίχημα όχι μόνο συντροφικό, όχι μόνο αξιακό. Ήταν και ένας αμιγώς πολιτικός στρατηγικός στόχος για την ακύρωση της κρατικής καταστολής και την ανανέωση της επαναστατικής δράσης και του ίδιου του Ε.Α. Δεν θα γινόταν άλλωστε μια ένοπλη οργάνωση να είναι πραγματικά επαναστατική αν δεν μεριμνούσαν τα ασύλληπτα μέλη της για τα αιχμάλωτα. Και ιδιαίτερα ο Επαναστατικός Αγώνας έτσι όπως τον γνωρίζουμε, όπως τον έχει καταγράψει η ιστορία, δεν θα μπορούσε να αδιαφορήσει για τους ομήρους του. Συγχρόνως, ήταν και ένα μήνυμα προς το καθεστώς: ο πόλεμος δεν τέλειωσε. Μια δράση σαν κι αυτή δεν μπορεί να ερμηνευτεί αποσυνδεδεμένα από το ιστορικό της πλαίσιο. Τον Φλεβάρη του 2016 οι πολλαπλές ήττες στα πεδία των κοινωνικών και ταξικών μαχών είχαν σπείρει την ηττοπάθεια και είχαν παραδώσει στην απόγνωση μεγάλα τμήματα της κοινωνίας και των αγωνιζόμενων τμημάτων της. Ήταν η εποχή της αφομοίωσης, της παραίτησης, της εγκληματικής σύμπλευσης ορισμένων με το τότε κυβερνητικό μόρφωμα. Η εποχή αυτή αφήνει ισχυρά αποτυπώματα στο σήμερα.

Η ενέργεια της συντρόφισσας στόχευε εκτός των άλλων στην αμφισβήτηση της καθεστωτικής παντοδυναμίας, όπου μετά την επικράτηση των μνημονιακών πολιτικών, την πολυετή δέσμευση στους μηχανισμούς “στήριξης” και την καθίζηση των λαϊκών αντιστάσεων, είχε αρχίσει να χαράζει μια τροχιά επανασταθεροποίησης πάνω στην οπισθοχώρηση των αγώνων της διετίας 2010-12. Η δράση αυτή ήταν μια πολεμική πράξη απέναντι στην αστική τάξη και το κράτος, μια απάντηση στην αφομοίωση και τις αυταπάτες του καθεστώτος που με την συμβολή της κυβέρνησης σύριζα πίστευε ότι θα “δρα χωρίς αντίπαλο”. Αν είχε ολοκληρωθεί η δράση, τα πράγματα θα εξελίσσονταν πολύ διαφορετικά για όλες τις πλευρές του ταξικού ανταγωνισμού. Όμως η ιστορία δεν γράφεται με το “αν”.

Επιπροσθέτως, η ψυχραιμία και η δεσμευτική τήρηση των ηθικών κανόνων της συντρόφισσας κατά την στιγμή της αποτυχίας ενός τόσο μεγαλόπνοου σχεδίου που δεν έμεινε στα λόγια, αποτελούν μνημείο επαναστατικής, αλλά και ανθρώπινης ακεραιότητας. Οι λεπτομέρειες της ακύρωσης του σχεδίου και ο ρόλος του ρουφιάνου πιλότου που έβαλε σε κίνδυνο την ίδια του την ζωή πουλώντας ουσιαστικά υπηρεσίες σε ένα κτηνώδες σύστημα που η μόνη θέση που τον τοποθετεί είναι αυτή του αναλώσιμου, έχουν γραφτεί αναλυτικά από την ίδια την συντρόφισσα. Είχε κάθε δυνατότητα να ξαποστείλει τον ρουφιάνο. Δεν το έκανε. Η δε πρόθεση της να απελευθερώσει ανθρώπους που ουδεμίαν σύμπνοια ιδεολογική, πολιτική και αξιακή όπως αποδείχθηκε είχαν με τον Ε.Α. συναποτελεί μιαν ακόμη πτυχή της ανιδιοτελούς της βούλησης. Όσον αφορά τους συγκεκριμένους, δεν έχουμε τίποτα να πούμε. Ότι γράφτηκε γράφτηκε. Μίλησε η ιστορία, που είναι πολύ πιο σκληρή, πολύ πιο αμείλικτη.

Αναφορικά με τις απαλλοτριώσεις των τραπεζών, ενέργειες που έγιναν στο πλαίσιο αυτοχρηματοδότησης της ζωής στην παρανομία και συνακόλουθα αποτέλεσαν προπαρασκευαστικές δράσεις για την ναύλωση του ελικοπτέρου και την οργάνωση της απόπειρας απόδρασης, ο Επαναστατικός Αγώνας έχει προ πολλού επισημάνει ότι ποτέ δεν υπήρξε μια οργάνωση “ληστών”. Οι απαλλοτριώσεις καταστημάτων του ληστρικού μηχανισμού ήταν αναγκαίες για την συγκέντρωση πόρων και την τροφοδότηση του αγώνα, μια πρακτική που ακολουθεί μια μακραίωνη ιστορική παράδοση των επαναστατικών κινημάτων. Στις δράσεις κατά των τραπεζών, ουδέποτε κινδύνεψαν άνθρωποι, ουδέποτε εργαλειοποιήθηκαν άνθρωποι για την επιτυχία του σκοπού, ποτέ ο Επαναστατικός Αγώνας δεν ανήγαγε τον σκοπό ως καθαρκτικό του όποιου μέσου. Σκοποί και μέσα ήταν πάντα ταυτόσημα.

Ενόψει του εφετείου της 5ης δίκης και έχοντας μπροστά ένα ακόμη εφετείο για την υπόθεση της ΤτΕ στο οποίο η Πόλα Ρούπα πρωτόδικα έχει καταδικαστεί σε ισόβια, προτάσσουμε την ενεργή αλληλεγγύη. Οικονομική, πολιτική, ηθική. Το κράτος ούτε ξέγραψε τον Επαναστατικό Αγώνα, ούτε έπαψε να έχει στο στόχαστρο τα πρόσωπα των συντρόφων μας. Αυτό αποδείχτηκε εν μέσω καραντίνας με την αιφνίδια απαγωγή/μεταγωγή τους και την μεταφορά σε φυλακές εκτός Αθηνών, κατά την στιγμή που είχαν αναπτυχθεί διεκδικητικοί αγώνες εντός των φυλακών για την λήψη μέτρων ενάντια στην εξάπλωση του covid19, με τους συντρόφους να έχουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο που τους αρμόζει. Ενόψει των δικών, πρέπει να μιλήσει η αλληλεγγύη.

Θεωρούμε ότι πλέον, ένα μεγάλο έδαφος έχει κερδηθεί. Οι καιροσκοπικές βλέψεις και οι απόπειρες απομόνωσης των συντρόφων με “έπαθλο” την “κινηματική ηγεμονία” απέτυχαν. Ένα ρεύμα συμπαράστασης έχει ήδη αναπτυχθεί σε όλη την Ελλάδα με την συμμετοχή πολλών εκατοντάδων σε εκδηλώσεις, βιβλιοπαρουσιάσεις της μπροσούρας των συντρόφων “για το ξεπέρασμα του κράτους και κεφαλαίου για μια συνομοσπονδιακή ακρατική-αταξική κοινωνική οργάνωση”, συμβολή στην διακίνηση των εκδόσεων του Ε.Α. πανελλαδικά, οικονομικές ενισχύσεις κ.α. Αυτό το ρεύμα αλληλεγγύης που τους τελευταίους μήνες βρίσκεται στα σπάργανα, δεν θα αργήσει ο καιρός που θα κληθεί να διαχυθεί κοινωνικά, να δράσει, να διεκδικήσει. Πλησιάζει ο καιρός που θα κληθούμε να πιέσουμε, να κινητοποιηθούμε, να οργανωθούμε για την διεκδίκηση αδειών, αργότερα και αποφυλακίσεων. Σε αυτό τον δίκαιο αγώνα, δεν θα παλέψουμε μόνο για την απελευθέρωση των συντρόφων μας. Θα παλέψουμε και για τον αξιακό επαναπροσδιορισμό του αναρχικού κινήματος που δεν ξεχνά τους αιχμαλώτους του, δεν ξεχνά ποιοι στάθηκαν όρθιοι πληρώνοντας βαρύ το τίμημα των πολιτικών επιλογών του, δεν ξεχνά ποιοι βάλανε υποθήκη την ίδια τους την ζωή για την Κοινωνική Επανάσταση.

Δύναμη στα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα Πόλα Ρούπα και Νίκο Μαζιώτη

Τιμή για πάντα στον Λάμπρο Φούντα

Καλούμε την Τετάρτη 30-9-2020 ώρα 9.00 στα δικαστήρια των φυλακών Κορυδαλλού

Συνέλευση Αλληλεγγύης στον Επαναστατικό Αγώνα
Επικοινωνία: syneleusiea@riseup.net

συνέχεια

Εφετείο δίκης H. Haddi – M. Haddar

Εφετείο της υπόθεσης Hamza Haddi και Mohamed Haddar – Δείξτε Αλληλεγγύη! / 1η Σεπτεμβρίου 2020, Κομοτηνή / Appeal hearing against Hamza Haddi & Mohamed Haddar on 1st of September, 2020 in Komotini, Greece – Show solidarity! (english bellow)

Να σταματήσσουμε τη συστηματική φυλάκιση ατόμων που μετακινούνται στα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης!

Deutsch | عربي | Français | Italiano

O Hamza και ο Mohamed καταδικάστηκαν, στις 4 Φεβρουαρίου 2020, σε φυλάκιση 4 ετών και 1 μήνα, για «λαθρεμπόριο» και «ενίσχυση της παράνομης μετανάστευσης». Είχαν φύγει από το Μαρόκο αναζητώντας μια καλύτερη ζωή και, μαζί με άλλους/ες, έφτασαν στην Ελλάδα με ένα αυτοσχέδιο σκάφος.

Μόλις έφτασαν στην Ελλάδα, η αστυνομία άνοιξε πυρ εναντίον τους. Συνελήφθησαν και ξυλοκοπήθηκαν. Επιπλέον, ο Hamza Haddi και ο Mohamed Haddar κατηγορήθηκαν και καταδικάστηκαν για το “λαθρεμπόριο” των υπολοίπων επιβαινόντων στη βάρκα – μεταξύ των οποίων ήταν και ο αδερφός του Hamza, ο Yassine!

Διαβάστε περισσότερα για την ιστορία των Hamza και Mohamed: https://www.borderline-europe.de/…/Solidarity%20statement%2… [1]

και για την πρώτη τους δίκη:

https://www.borderline-europe.de/…/bericht-prozess-gegen-ha… [2]

Η υπόθεση Hamza & Mohamed συμβολίζει τη συστηματική ποινικοποίηση και φυλάκιση ατόμων που μεταναστεύουν. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ποινικοποιεί μόνο εκείνους που υποστηρίζουν τους μετανάστες και τους πρόσφυγες: μετά από πίεση της ΕΕ, η Ελλάδα έχει θεσπίσει το απαραίτητο νομικό πλαίσιο για την ποινικοποίηση των ατόμων που διεκπεραιώνουν από μόνοι τους τη μετακίνησή τους.

Έτσι, το ελληνικό λιμενικό συλλαμβάνει 1 – 2 άτομα ανά σκάφος που φτάνει και τους κατηγορεί αυθαίρετα για λαθρεμπόριο και βοήθεια παράνομης εισόδου (περισσότερες πληροφορίες εδώ: <https://dm-aegean.bordermonitoring.eu/…/the-war-against-sm…/ [3]>). Καθως συλλαμβάνονται αμέσως κατά την άφιξη τους, η πλειονότητά τους εξαφανίζονται, κανείς δεν μαθαίνει για την περίπτωσή τους και δεν έχουν καμία πρόσβαση σε υποστήριξη από άτομα έξω από τον τόπο κράτησής τους. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του ελληνικού υπουργείου δικαιοσύνης, αποτελούν την μεγαλύτερη σε αριθμό ομάδα φυλακισμένων στην Ελλάδα.

Ο Hamza και ο Mohamed συμβολίζουν μια ακόμα απάνθρωπη και βάναυση πτυχή της ευρωπαϊκής πολιτικής για τα σύνορα.

Οι κατηγορίες εναντίον τους είναι σαφώς αβάσιμες. Είναι πρόσφυγες, όχι διακινητές.

Τον περασμένο Φεβρουάριο, ομαδες και άτομα από όλη την Ευρώπη —μεταξύ των οποίων η Carola Rackete και οι European Democratic Lawyers (AED)— δήλωσαν την αλληλεγγύη τους στους Hamza και Mohamed και, μέσα από αυτούς, σε όλους/ες όσους/ες βρίσκονται στην ίδια θέση (δείτε την κοινή μας δήλωση αλληλεγγύης: <https://www.borderline-europe.de/…/Solidarity%20statement%2… [4]>). Την ημέρα της πρώτης δίκης, το η αίθουσα του δικαστηρίου γέμισε με ντόπιους και διεθνείς αλληλέγγυους, π.χ. από τη iuventa10 <https://iuventa10.org/ [5]> και από τo AED.

Ευτυχώς —μετά την πίεση του κόσμου και τη δημοσιότητα της δίκης— καταδικάστηκαν σε σχετικά «χαμηλή» ποινή 4 ετών και 1 μήνα (η μέση ποινή σε τέτοιου είδους υποθέσεις είναι 44 χρόνια).

Η μόνη σωστή απόφαση όμως είναι η απαλλαγή τους από τις κατηγορίες!

Είναι αθώοι και δεν έχουν κάνει κάτι λάθος.

Επιπλέον, εάν δεν αθωωθούν δεν μπορούν να υποβάλουν αίτηση ασύλου στην Ελλάδα, καθώς θεωρούνται “καταδικασμένοι εγκληματίες”.

— Γνωστοποιήστε την υπόθεση των Hamza & Mohamed και μέσω αυτής την απάνθρωπη πολιτική σύμβολο της οποίας είναι αυτή η υπόθεση και ζητήστε την αθώωσή τους!

— Παρευρεθείτε στο εφετείο, στην 1η Σεπτεμβρίου 2020 στην Κομοτηνή!

— Ενημερώστε τους φίλους σας στην Ελλάδα!

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΤΟΝ HAMZA ΚΑΙ MOHAMED, για όλους εκείνους που υποφέρουν την ίδια μοίρα, που φυλακίζονται σε ελληνικές και ιταλικές φυλακές επειδή αναζητούσαν μια καλύτερη ζωή.

Για επικοινωνία:

borderline-europe human rights without borders e.V.

https://www.borderline-europe.de [6]

mail(at)borderline-europe.de

συνέχεια

Στο εφετείο του Ε.Α. αποκαλύφθηκε ο ρουφιάνος

Σήμερα 09/07/2018 συνεχίστηκε το Εφετείο του Επαναστατικού Αγώνα, με κατηγορούμενους τους Γιώργο Πετρακάκο, Νίκο Μαζιώτη, Πόλα Ρούπα και Αντώνη Σταμπούλο, με την εξέταση μαρτύρων κατηγορίας. Εξετάστηκαν αστυνομικοί που συνεπλάκησαν με τον αγωνιστή Νίκο Μαζιώτη στο Μοναστηράκι καθώς και ο υπεύθυνος ασφαλείας της Τ.Τ.Ε.
Στη συνέχεια κατέθεσε ένας μάρτυρας ονόματι Βασίλιος Πρασόπουλος, καθηγητής πυρηνικής ιατρικής στο ιδιωτικό νοσοκομείο Υγεία. Ο συγκεκριμένος ήταν ο ιδιοκτήτης του χώρου στάθμευσης στην οδό Δενζλίου στο Βύρωνα όπου και συνελήφθη ο αγωνιστής Αντώνης Σταμπούλος. Από την κατάθεσή του αποκαλύφθηκαν τα ψεύδη της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας που δήθεν είχε θέσει το γκαράζ σε παρακολούθηση και που έφτασε σε αυτό μετά από δηθεν ανώνυμο τηλεφώνημα όπως συνηθίζεται να λέγεται απο τις αρχές σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Η πραγματικότητα είναι ότι μόνο ανώνυμο δεν ήταν το τηλεφώνημα που οδήγησε την αστυνομία στον χώρο στάθμευσης, καθως ηταν ο ιδιοκτήτης που ειδοποίησε τις αρχές λίγες ημέρες πριν τη σύλληψη του Αντώνη Σταμπούλου. Σαν να μην έφτανε αυτό ο εν λόγω καταδώτης, ύστερα από τηλεφώνημα που δέχτηκε έκλεισε ραντεβού προκειμένου να του παραδοθούν τα κλειδιά του χώρου στάθμευσης. Αυτός ειδοποίησε και πάλι τις αρχές προκειμένου να στηθεί η επιχείρηση που οδήγησε στη σύλληψη του συντρόφου.
Ύστερα από ερωτήσεις του συντρόφου αποκάλυψε δε ότι είναι επιστήθιος φίλος με τον γνωστό Φώτη Νασιάκο επικεφαλή της αστυνομίας στις συλλήψεις και τον βασανισμό μελών της 17Ν, όπως επίσης ότι είδε τον σύντροφο με δεμένα τα μάτια στα κρατητήρια της αντιτρομοκρατικής. Παραδέχτηκε δηλαδή ότι εφαρμόστηκε και σε αυτή την περίπτωση βασανισμός και παραβίαση των δικαιωμάτων του ανθρώπου από τις αρχές, όπως συνηθίζεται στην ΕΛ.ΑΣ, πράγμα που το θεώρησε φυσιολογικό!

Στο σημερινό δικαστήριο αποδείχθηκε η εμπλοκή του καταδότη πολίτη ονόματι Βασίλιου Πρασόπουλου στην αντεπαναστατική δράση του κράτους. Όπως παλιότερα οι ομάδες των χιτών και Μάϋδων οδήγησαν τους αγωνιστές στο απόσπασμα έτσι και σήμερα κάποιοι λίγοι ρουφιάνοι νοιώθουν άνετα να σχηματίσουν τον αριθμό της αστυνομίας για να καταδώσουν τους αγωνιστές, πολλές φορές με χρηματικά οφέλη. Όμως η αντικοινωνική δράση τους φέρει το στίγμα του καταδώτη και πρέπει να γίνεται γνωστή στον κοινωνικό περίγυρο, ειδικά σε τέτοιες περιπτώσεις ανθρώπων που θα μπορούσαν να ξαναπαίξουν τον ρόλο του Μένγκελε, λόγω της ανηθικότητας και του επιστημονικού υποβάθρου τους.

ΠΙΣΩ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΕΜΠΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ

ΠΗΓΗ: athens indymedia

συνέχεια