hand-fist-chain-fire-flame
“Διωκόμαστε; Λοιπόν, είναι λογικό να διωκόμαστε επειδή είμαστε μια διαρκής απειλή για όποιον αντιπροσωπεύει το σύστημα. Για να μη διωκόμαστε, θα έπρεπε να προσαρμοστούμε στους νόμους τους, να συμμορφωθούμε με αυτούς, να ενταχθούμε στο σύστημα, να αφήσουμε τη γραφειοκρατία να διεισδύσει στη σπονδυλική μας στήλη και να γίνουμε οι τέλειοι προδότες… Αλλά, αυτό είναι που θέλουμε; Όχι. Έτσι, οι καθημερινές μας ενέργειες πρέπει να τρέφονται με τη δημιουργική φαντασία μας. Η δύναμή μας είναι η ικανότητά μας να αντισταθούμε. Μπορούμε να αποτύχουμε, αλλά δεν πρέπει ποτέ να υποταχθούμε σε κανέναν.” Buenaventura Durruti.

Μπορεί να υπάρχουν πολλές και ποικίλες εξηγήσεις για το κατασταλτικό χτύπημα της 16ης Δεκέμβρη, όπως ακριβώς είναι πολλές οι γενικές και ειδικές αιτίες, που διαπλέκονται για να δημιουργήσουν ένα ξέφρενο δίκτυο εξουσίας, που οδηγεί στη σύλληψη των φίλων και των συντρόφων μας.

Ίσως μία από τις γενικές αιτίες μπορεί να είναι η θέσπιση του νόμου για την Ασφάλεια του Πολίτη, γνωστός ως “νόμος φίμωτρο”. Αυτό, σε συνδυασμό με την επιδείνωση του ποινικού κώδικα, στον οποίο έχει εισαχθεί εκ νέου η ισόβια κάθειρξη, δημιουργεί ένα μοτίβο, με το οποίο ο έλεγχος, που ασκείται από την εξουσία, είναι πιο αποτελεσματικός και ενισχύεται από συνεχή παράνοια. Οι ποινές για επιθέσεις στις Αρχές, διατάραξη κοινής ειρήνης και απείθεια έχουν επιδεινωθεί. Ταυτόχρονα, οι κοινωνικές διαμαρτυρίες, όπως αυτές της 15M και της ΡΑΗ (μια ομάδα ενάντια στο φόρο στέγασης), τιμωρούνται. Προοδευτικοί και σοσιαλδημοκράτες λένε ότι το κράτος “αφήνει λιγότερο χώρο για ελευθερία” και ότι “ο αγώνας για δικαιώματα ποινικοποιείται”. Όπως μπορείτε να δείτε, το στρίψιμο της βίδας από το καταπιεστικό-δικαστικό κατασκεύασμα πλήττει τους πολίτες, δηλαδή εκείνους, που αγωνίζονται για περισσότερους και καλύτερους νόμους, περισσότερη και καλύτερη δημοκρατία, για μεγαλύτερη συμμετοχή στη διαχείριση της μιζέριας. Η ελευθερία και οι νόμοι είναι ασυμβίβαστα μεταξύ τους. Ως αναρχικοί, γνωρίζουμε ότι όσο περισσότερα δικαιώματα χορηγούνται, τόσο ισχυρότερο γίνεται το Κράτος και κατά συνέπεια, η υποταγή μας μεγαλώνει. Όχι επειδή θα πάψει να είναι τέτοια με μια λεπτή, πιο δημοκρατική καταπίεση, αλλά ακριβώς το αντίθετο, γίνεται πιο φυσική και σταθερή με το να είναι αόρατη. (περισσότερα…)

συνέχεια