Tagged: PKK

ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ Η ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ ΤΟΥ ΑΜΠΝΤΟΥΛΑΧ ΟΤΣΑΛΑΝ

9 Οκτώβρη ξεκίνησε η συνωμοσία για την ομηρία του Οτσαλάν Το ελληνικό κράτος σε συνεργασία με τις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ και της Τουρκίας παρέδωσαν τον Οτσαλάν στο τουρκικό κράτος, 22 χρόνια απομόνωση στο νησί, φυλακή τύπου F, Imrali.

Ως κινήσεις μνήμης και αλληλεγγύης στον Αμπτουλάχ Οτσαλάν και στη Κουρδική αντίσταση, αναρτήσαμε πανό απέναντι από το κτίριο της περιφέρειας ανατολικής Μακεδονίας- Θράκης και πετάχτηκαν 100αδες τρικάκια.

ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ Η ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ ΤΟΥ ΑΜΠΝΤΟΥΛΑΧ ΟΤΣΑΛΑΝ ΤΩΡΑ

ΕΝΩΜΕΝΕΣ/ΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ

συνέχεια

Κουρδιστάν – Το Πνεύμα της 15ης Αυγούστου Ζει!

Η 15η Αυγούστου δεν είναι οποιαδήποτε ημερομηνία. Εδώ και 37 χρόνια, η ιστορική του σημασία τιμάται σε ολόκληρο το Κουρδιστάν, τη Μέση Ανατολή, την Ευρώπη και όχι μόνο. Δεν σηματοδοτεί μόνο μια σημαντική ημέρα, αλλά εισήγαγε μια εποχή ελπίδας, αντίστασης και επαναστατικού αγώνα που συνεχίζεται και αναβιώνει στον καθημερινό αγώνα στο Κουρδιστάν, δίνοντας έμπνευση σε εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο!

Η 15η Αυγούστου 1984 σηματοδοτεί την έναρξη του ένοπλου αγώνα και του ανταρτοπόλεμου του Κουρδικού απελευθερωτικού Κινήματος, όταν οι δυνάμεις του ΡΚΚ – μετά από χρόνια προετοιμασίας – επιτέθηκαν σε αστυνομικούς και στρατιωτικούς σταθμούς στην Eruh και το Şemzinan στο κατεχόμενο Βόρειο Κουρδιστάν (Bakur), δίνοντας μια αποφασιστική απάντηση στην τουρκική αποικιοκρατία, και σηματοδότησε ένα κρίσιμο σημείο καμπής στην τότε διαδεδομένη ατμόσφαιρα απελπισίας και ήττας. Οι αποφασιστικές ενέργειες μιας μικρής ομάδας, με επικεφαλής τον Şehîd Agit (Mahsum Korkmaz), κατά των Τούρκων φασιστών έσπασαν την ατμόσφαιρα της ήττας και συνέχισαν την κληρονομιά της ηρωικής αντίστασης στις φυλακές της 14ης Ιουλίου 1982. Μετά το φασιστικό πραξικόπημα της 12ης Σεπτεμβρίου 1980 στη Τουρκία, τα περισσότερα επαναστατικά κινήματα και οι αντιπολιτευτικές φωνές είτε συντρίφθηκαν είτε επέλεξαν να αναζητήσουν καταφύγιο στην εξορία. Αλλά η αντίσταση στην περιβόητη φυλακή του Amed το 1982 και οι αποφασιστικές ενέργειες της 15ης Αυγούστου 1984 συγκλόνισαν τους φασίστες, και όχι μόνο έθεσαν σε κίνηση, αλλά και εκδήλωσαν μια επαναστατική διαδικασία που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα!

Η δράση μιας μικρής ομάδας σύντομα μετατράπηκε σε αγώνα εκατομμυρίων. Οι μαζικές εξεγέρσεις στη δεκαετία του 1990, τα επιτεύγματα στον τομέα της δημοκρατικής πολιτικής και η επανάσταση της Ροζάβα – όλα αυτά δεν θα ήταν εφικτά εάν δεν είχε συμβεί η επίθεση του 15 Αυγούστου. Η 15η Αυγούστου δεν είναι μια συνηθισμένη επέτειος ή απλά μια μέρα μνήμης. Η 15η Αυγούστου είναι η αφετηρία της πρωτοποριακής πλέον επαναστατικής διαδικασίας στην περιοχή. είναι μια μέρα για να ανανεώσουμε την υπόσχεσή μας να συνεχίσουμε τον επαναστατικό αγώνα με αποφασιστικότητα κάθε μέρα!

Το πνεύμα της αποφασιστικής αντίστασης του 15 Αυγούστου αποτυπώνεται με απόλυτη αφοσίωση και ηρωισμό στην καθημερινή αντίσταση των ανταρτών/ισσων κατά του τουρκικού φασισμού. Για πάνω από 100 ημέρες τώρα, το αντάρτικο γράφει άλλη μια επική ιστορία, αντιστέκεται ηρωικά και υπερασπίζεται την επανάσταση στη Μέση Ανατολή -και πέρα ​​από αυτήν- από την ολοκληρωτική επίθεση του τουρκικού φασιστικού κράτους στις περιοχές που ελέγχονται από τους αντάρτες, Metîna, Zap και Avaşîn από τις 23 Απριλίου του τρέχοντος έτους. Η φασιστική δικτατορία AKP-MHP έκανε τα πάντα τα τελευταία 6 χρόνια για να σπάσει τη βούληση του κουρδικού λαού και όλων των αντιφασιστικών δυνάμεων στην περιοχή για ελευθερία και αντίσταση. Η τρέχουσα ολοκληρωτική επίθεση του τουρκικού φασιστικού κράτους είναι η συνέχιση του πολέμου στις πόλεις του Βόρειου Κουρδιστάν το 2015 και το 2016, της εισβολής στο Αfrîn το 2018, το Girê Spî και η Serêkaniyê το 2019, καθώς και των επιχειρήσεων εναντίον των ανταρτών/ισσών στις περιοχές Xakurkê και Heftanîn. Δεν μπορούμε να το τονίσουμε αρκετά: Το να υποστηρίζεις και να υπερασπίζεσαι τα επιτεύγματα της επανάστασης στη Rojava σημαίνει επίσης να υποστηρίζεις και να υπερασπίζεσαι τον ηρωικό αγώνα του αντάρτικου ακολουθώντας το πνεύμα αντίστασης και επαναστατικής αποφασιστικότητας του 15 Αυγούστου.

Ο τουρκικός φασισμός δεν μπορεί να δράσει μόνος του. Η επανάσταση στο Κουρδιστάν και τη Μέση Ανατολή δέχεται καθημερινά επίθεση από οπορτουνιστικές και ιμπεριαλιστικές κυβερνήσεις του κόσμου, ιδίως των ΗΠΑ, της Δυτικής Ευρώπης καθώς και άλλων κρατών, οι οποίοι μαζί με συνεργάτες και καπιταλιστές επενδυτές υποστηρίζουν με τεχνολογικούς στρατιωτικούς, οικονομικούς, πολιτικούς, και διπλωματικούς τρόπους τις επιθέσεις από το φασιστικό καθεστώς AKP-MHP.

Ως εκ τούτου, ως αντιφασιστικές και επαναστατικές δυνάμεις, είναι σημαντικό να συνεχίσουμε να δείχνουμε την αλληλεγγύη μας και να υπερασπιζόμαστε την επανάσταση αναλαμβάνοντας δράση παντού εναντίον όλων αυτών των χώρων που παρέχουν στρατιωτική, διπλωματική και οικονομική συνεργασία στον τουρκικό φασισμό.

Καλούμε όλους/ες να συνεχίσουν να ενώνονται με την αντίσταση! Πάρτε την πρωτοβουλία με δημιουργικές δράσεις στους δρόμους!

Μπλοκάρουμε, διαταράσσουμε, καταλαμβάνουμε.

Δείτε τον χάρτη -στόχο στον ιστότοπο του RiseUp4Rojava!

Με το πνεύμα αντίστασης του 15 Αυγούστου και ενωμένοι με τον αγώνα των ανταρτών/Ισσών, θα νικήσουμε τον τουρκικό φασισμό, θα υπερασπιστούμε το Κουρδιστάν και θα οικοδομήσουμε την ελεύθερη ζωή.

riseup4rojava_greece

συνέχεια

19 Ιουλίου 1936 – 19 Ιουλίου 2012: Νίκος Μαζιώτης μέλος του Ε.Α

19 Ιουλίου 1936 – 19 Ιουλίου 2012

Η 19η Ιουλίου είναι μια ημερομηνία σταθμός στη παγκόσμια ιστορία των επαναστατικών αγώνων για την κοινωνική απελευθέρωση από την εξουσία του κράτους και του κεφαλαίου. Η 19η Ιουλίου 1936 είναι η ημερομηνία έναρξης της Ισπανικής Επανάστασης (1936-’39) όταν στη Βαρκελώνη της Καταλονίας οι οργανωμένοι στην αναρχοσυνδικαλιστική CNT (Εθνική Συνομοσπονδία Εργασίας) και στη FAI (Αναρχική Ομοσπονδία Ιβηρικής) εργάτες έδωσαν μάχη με τη στρατιωτική φρουρά της πόλης που συμμετείχε στο πραξικόπημα του στρατηγού Φράνκο και τη νίκησαν μετά από 2 μέρες μαχών εγκαινιάζοντας το πιο ριζοσπαστικό επαναστατικό εγχείρημα εργατικής και αγροτικής αυτοδιαχείρισης στην ιστορία του κλασικού εργατικού κινήματος (1848-1939).                

Η 19η Ιουλίου 2012 είναι η ημερομηνία έναρξης της Επανάστασης στη Ροζάβα – Β. Συρία που ξεκίνησε από την πόλη Κομπάνι όταν οι ένοπλες δυνάμεις του κουρδικού επαναστατικού κινήματος ΥPG (Μονάδες Λαϊκής Προστασίας) μαζί με την πλειοψηφία των πολιτών που στηρίζει το MGRK (Λαϊκά Συμβούλια δυτικού Κουρδιστάν) κατέλαβαν αναίμακτα την πόλη και τα κτίρια του καταρρέοντος καθεστώτος Άσαντ αναλαμβάνοντας την εξουσία.

Στην Ισπανία το 1936 εκατομμύρια εργάτες και κυρίως αγρότες-χωρικοί κολεκτιβοποίησαν ένα μεγάλο μέρος της βιομηχανίας, κυρίως στην Καταλονία που ήταν η πιο εκβιομηχανισμένη περιοχή της Ισπανίας, αλλά επίσης και ένα μεγάλο μέρος της αγροτικής γης απαλλοτριώνοντας τη γη των μεγαλογαιοκτημόνων και της καθολικής εκκλησίας στην Ανδαλουσία, Αραγονία, Λεβάντε, Καστίλη και αλλού και δημιούργησαν τις δικές τους κοινότητες αυτοδιαχείρισης και αυτοδιεύθυνσης, τις εργατικές και αγροτικές κολεκτίβες. Για ένα βραχύβιο διάστημα οι εργάτες και οι αγρότες πήραν την εξουσία στα χέρια τους, πήραν τη ζωή στα χέρια τους κάνοντας πράξη την Αναρχία, τον Eλευθεριακό ή Αναρχικό Κομμουνισμό.

Στη Βόρεια Συρία, το κουρδικό επαναστατικό κίνημα οικοδόμησε από το 2012 και μετά ένα ακρατικό κοινωνικό μοντέλο που το ονομάζουν Δημοκρατικό Συνομοσπονδισμό που βασίζεται στον κοινοτισμό, στη Κοινότητα (Κομμούνα) ως κύτταρο της νέας κοινωνίας και στα λαϊκά συμβούλια, στις γειτονιές, στις συνοικίες, στους δήμους και στα χωριά στα 3 καντόνια της Β. Συρίας, το Αφρίν, τη Ροζάβα και το Τζεζιρέ. Το μοντέλο αυτό απορρίπτει το έθνος –κράτος ως συγκεντρωτικό μονοπωλιακό μηχανισμό διαχείρισης των κοινωνικών υποθέσεων και περιλαμβάνει εκτός από τους Κούρδους και άλλες εθνότητες και λαούς της περιοχής, Άραβες, Γιεζίντι, Συροϊακωβίτες, Ασσύριους, Τουρκμένιους.                         

Πάρα τη διαφορετικότητα των εποχών και την απόσταση των 76 χρόνων από τα δύο επαναστατικά εγχειρήματα, παρά τη διαφορετικότητα των συνθηκών, των πολιτικών υποκειμένων και των ιδεολογικών επικλήσεων, υπάρχουν πολλά κοινά ανάμεσα στα δύο επαναστατικά εγχειρήματα. Το βασικότερο είναι η απόρριψη του κράτους, του έθνους-κράτους ως συγκεντρωτικού, μονοπωλιακού μηχανισμού διαχείρισης των κοινωνικών υποθέσεων. Ένα άλλο είναι η απόρριψη της παλιάς μαρξιστικής νομοτελειακής θεωρίας ότι η ανάπτυξη των παραγωγικών κεφαλαιοκρατικών δυνάμεων ως ‘‘προοδευτικής’’ διαδικασίας είναι η βασική προϋπόθεση για τις κοινωνικές επαναστάσεις και την οικοδόμηση μιας απελευθερωτικής κοινωνίας όπου την εξουσία την έχει ο λαός μέσα από τα δικά του όργανα αυτοδιαχείρισης, κοινότητες, κομμούνες, δήμους, συμβούλια. Και τα δύο επαναστατικά εγχειρήματα συντελέστηκαν σε κοινωνικές συνθήκες υπανάπτυξης του καπιταλισμού όπου δεν έχει επικρατήσει η οικονομία της αγοράς και όπου οι κοινωνίες βρίσκονταν σε ένα ημιφεουδαρχικό στάδιο. Και στην Ισπανία το 1936 και στη Β. Συρία σήμερα η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι χωρικοί-αγρότες ή ζουν έξω από μεγάλα αστικά κέντρα αν και στην Ισπανία η εργατική τάξη έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο, κυρίως στην Καταλονία ενώ στη Ροζάβα – Β. Συρία η εργατική τάξη απουσιάζει από το ιστορικό προσκήνιο.                                                                                                                    

Οι Ισπανοί εργάτες ήταν κυρίως πρώτης γενιάς μετανάστες που πριν κάποια χρόνια είχαν έρθει από την ύπαιθρο στην πόλη για να δουλέψουν στα εργοστάσια μεταφέροντας την κοινοτιστική κουλτούρα των χωριών τους, τις ιδέες της αλληλεγγύης και της αλληλοβοήθειας. Το ίδιο ίσχυε και για τους Ρώσους εργάτες το 1905 και 1917. Αυτή η εργατική τάξη με νωπές ακόμα τις αγροτικές ρίζες της υπήρξε πρωταγωνίστρια επαναστάσεων και διέφερε πολύ από το συντηρητικό, στρατιωτικοποιημένο γερμανικό βιομηχανικό προλεταριάτο –όπως και άλλων χωρών της ανεπτυγμένης δύσης– που η πλειοψηφία αυτού του προλεταριάτου το 1918 –’19 ακολούθησε τους αντεπαναστάτες του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος και όχι τους επαναστάτες Σπαρτακιστές.

Αξιοσημείωτο είναι ότι η Επανάσταση στη Ροζάβα – Β. Συρία στρέφεται εναντίον ενός δικτατορικού ‘‘σοσιαλιστικού’’ –και αντιιμπεριαλιστικού– καθεστώτος όμοιο με τα καθεστώτα του ‘‘υπαρκτού’’ σοσιαλισμού και της Σοβιετικής Ένωσης όπου επικρατεί η κρατικοποιημένη οικονομία, δηλαδή ο κρατικός και γραφειοκρατικός καπιταλισμός και η μονοκομματική δικτατορία, στη συγκεκριμένη περίπτωση η δικτατορία του κόμματος Μπάαθ του Άσαντ. Και τα δύο επαναστατικά εγχειρήματα απέδειξαν (όπως άλλωστε και το κίνημα των Ζαπατίστας) ότι ο αγώνας για ελευθερία δεν μπορεί παρά να στηρίζεται στην υποκειμενική βούληση των ανθρώπων για ελευθερία και αξιοπρέπεια χωρίς να παραβλέπονται βέβαια και οι συνθήκες της εποχής (κοινωνικές, πολιτικές, οικονομικές) και όχι σε δήθεν ‘‘αντικειμενικούς’’, οικονομικούς νομοτελειακούς νόμους όπως η ανάπτυξη των παραγωγικών κεφαλαιοκρατικών δυνάμεων, ή σε θεωρίες όπου η οικονομία είναι η βάση και το κράτος το εποικοδόμημα. Καμία κοινωνική επανάσταση δεν συνέβη στην ιστορία λόγω μιας τέτοιας υποτιθέμενης προϋπόθεσης. Η ειρωνεία της ιστορίας είναι ότι ακόμα και ο Λένιν και οι μπολσεβίκοι το 1917 προκειμένου να καταλάβουν την εξουσία πέταξαν στα σκουπίδια της ιστορίας αυτές τις απόψεις του δασκάλου τους Μαρξ, αφού η Ρωσία το 1917 επ’ ουδενί δεν ήταν μια βιομηχανικά ανεπτυγμένη χώρα αλλά αντίθετα ήταν μια χώρα με φεουδαρχικά χαρακτηριστικά και ούτε είχε περάσει από ένα στάδιο ‘‘αστικοδημοκρατικής’’ επανάστασης σύμφωνα με την μαρξιστική θεωρία.                                                                          

Ένα άλλο κοινό των εγχειρημάτων της Ισπανικής Επανάστασης και της Επανάστασης στη Ροζάβα – Β. Συρία είναι η αντιμετώπιση πολλών και διαφορετικών εχθρών.                         

Η Ισπανική Επανάσταση πέρα από τους φασίστες του Φράνκο ο οποίος είχε την αμέριστη συμπαράσταση του Χίτλερ και του Μουσολίνι, αντιμετώπισε την εχθρότητα φυσικά των ‘‘αστικοδημοκρατικών’’ καθεστώτων της Γαλλίας –η οποία είχε κυβέρνηση λαϊκού μετώπου– και της Αγγλίας αλλά κυρίως, αντιμετώπισε το ίδιο το ισπανικό και καταλανικό ‘‘δημοκρατικό’’ κράτος στο οποίο επικρατούσαν οι δυνάμεις του λεγόμενου Λαϊκού Μετώπου. Το Λαϊκό Μέτωπο δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μια συμμαχία των φιλελεύθερων αστών-καπιταλιστών με τους σοσιαλιστές, τους κομμουνιστές-σταλινικούς και τους Καταλανούς αυτονομιστές. Όλοι τους ήταν φανατικοί εχθροί της εργατικής και αγροτικής αυτοδιαχείρισης, της λαϊκής και εργατικής εξουσίας και σε αυτό είχαν συμπαραστάτες τη Σοβιετική Ένωση και τον Στάλιν.                                                                                   

Η επανάσταση στη Ροζάβα – Β. Συρία αντιμετωπίζει μια ποικιλία εχθρών, από το καθεστώς Άσαντ, το ισλαμικό κράτος το οποίο νίκησε, τη Τουρκία αλλά και τους διεθνείς συνασπισμούς που μάχονται είτε με την παρουσία τους ή δια αντιπροσώπων στο γεωστρατηγικό πεδίο του συριακού εμφυλίου πολέμου. Από την μία το δυτικό μπλοκ εξουσίας (ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία, Ισραήλ) και από την άλλη το αντιδυτικό ή κατά άλλους ‘‘αντιιμπεριαλιστικό’’ μπλοκ (Ρωσία, Ιράν) που υπερασπίζονται το ‘‘σοσιαλιστικό’’ καθεστώς Άσαντ. Όλοι τους ανεξαιρέτως παρά τους τακτικισμούς τους απέναντι στους Κούρδους λόγω της κοινής επιδίωξης για καταστροφή του ISIS, είναι εναντίον του επαναστατικού εγχειρήματος του Δημοκρατικού Συνομοσπονδισμού και της Δημοκρατικής Αυτονομίας.

Όμως θα πρέπει να αναγνωριστεί ότι σε κάποια πράγματα οι αγωνίστριες/αγωνιστές στη Ροζάβα-Β. Συρία τα έχουν καταφέρει πολύ καλύτερα από τους Ισπανούς συντρόφους/ισσες του 1936. Κατ’ αρχήν παρά τις τεράστιες δυσκολίες του εμφυλίου που συνεχίζεται στη Συρία αλλά και τις αλλεπάλληλες τουρκικές επεμβάσεις, τη κατάληψη του Αφρίν το 2018 και την επίθεση ένα χρόνο μετά, το 2019 για να δημιουργηθεί μια ζώνη ‘‘ασφαλείας’’ πλάτους 30 χιλιομέτρων στα τουρκοσυριακά σύνορα, πράγμα για το οποίο συμφώνησαν οι ΗΠΑ και η Ρωσία με τον Ερντογάν, η Επανάσταση στη Β. Συρία εξακολουθεί να υφίσταται 9 χρόνια μετά την έναρξή της. Σε αντίθεση με το χάος, τη βία και την αιματοχυσία στην υπόλοιπή Συρία, στις επαναστατημένες περιοχές της Β. Συρίας επικρατεί ειρήνη διαψεύδοντας τη κυρίαρχη προπαγάνδα ότι οι επαναστάσεις συνεπάγονται αυτονόητα βία, χάος, ακυβερνησία ή ότι ο καθένας κάνει ό, τι θέλει.                                           

(περισσότερα…)
συνέχεια

Αμπντουλάχ Οτζαλάν: Σκοπός μας είναι η απελευθέρωση του ανθρώπου

Εισαγωγή αγγλικής μετάφρασης:

Το πιο κάτω κείμενο είναι από το βιβλίο του Αμπντουλάχ Οτζαλάν “Sosyalizmde Israr – Insan Olmakta Isrardir” (Το να επιμένεις στον σοσιαλισμό σημαίνει να επιμένεις να είσαι άνθρωπος) από το έτος 1998. Παραλήφθηκε πριν την απέλαση του Αμπντουλάχ Οτζαλάν στο νησί-φυλακή του Ιμραλί.

Εισαγωγή ελληνικής μετάφρασης:

Το πιο κάτω κείμενο είναι μια πολιτική ανάλυση του Οτζαλάν, τομή στην ιστορία, σε σχέση με τις νέες θέσεις του PKK όπως αυτές διαμορφώνονταν στα τέλη του 20ου αιώνα. Εδώ θα δούμε την σημαντικότητα του διεθνισμού στο Κούρδικο Απελευθερωτικό κίνημα και κατ’ επέκταση μία από τις πρώτες δηλώσεις για την μεταστροφή του από το εθνοκέντρικό κρατικό μοντέλο σοσιαλιστικού αγώνα στο διεθνιστικό κοινοτικό μοντέλο. Όντας μια διακήρυξη προ 20ετίας δεν εμπεριέχει, αναλυτικά, τις σύγχρονες θέσεις του Οτζαλάν και του PKK σχετικά με το έθνος κράτος, την γυναικεία απελευθέρωση και το δημοκρατικό συνομοσπονδισμό. Ούτε και την εμπειρία της κοινωνικής επανάστασης στην Β. Συρία. Παρόλα αυτά, η αξία του βρίσκεται στην διερεύνηση της μεταβίβασης από την εθνοκεντρική στην διεθνιστική επαναστατική προοπτική, από το μαρξιστικό-λενινιστικό μοντέλο στο δημοκρατικό συνομοσπονδιακό.

ΣΚΟΠΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

από τον Αμπντουλάχ Οτζαλάν

Το 90’ η επαναστατική διαδικασία στο Κουρδιστάν μετακίνησε την εστίαση της προς το διεθνές συμφέρον. Η απόφαση για αυτή την εξέλιξη ήταν η αλλαγή της διεθνούς κατάστασης μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, η ενδυνάμωση του Κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος όπως επίσης και η επαναπροσέγγιση της Τουρκίας από τους δυτικούς συνεργάτες της, συγκεκριμένα από τα ηγετικά κράτη του ΝΑΤΟ. Ο διεθνισμός είναι σημαντικός για τον αγώνα μας και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι πολλοί εθνοαπελευθερωτικοί αγώνες σε άλλες περιοχές του κόσμου δεν επιδιώκουν πλέον τους διεθνιστικούς τους στόχους. Επιπλέον, το κίνημά μας είναι διεθνιστικό λόγω της εθνοτικής πολυμορφίας στην Μεσοποταμία και την Μέση Ανατολή. Ακόμα ένας παράγοντας διεθνοποίησης βρίσκεται στον ρόλο της Τουρκίας, όπου παίζει σκόπιμα ένα σημαντικό ρόλο στην Μέση Ανατολή ως μέλος του ΝΑΤΟ. Γι’ αυτό η επανάσταση στο Κουρδιστάν ανέλαβε ένα κεντρικό ρόλο για τον διεθνισμό σε όλο τον κόσμο.

Εμείς στο κόμμα μας έχουμε αναλύσει τους λόγους που κατέρρευσε ο υπαρκτός σοσιαλισμός από πολιτική, ιστορική και γεωγραφική σκοπιά και έχουμε προσπεράσει τα λάθη που έγιναν σε αυτές τις χώρες. Στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού δεν χτίστηκε ούτε σοσιαλιστικός χαρακτήρας, ούτε σοσιαλιστική δημοκρατία. Σε αντίθεση με αυτά τα κράτη, το επαναστατικό κίνημα στο Κουρδιστάν δεν οδηγείται από την κλασσική αντίληψη της επανάστασης που επικρατεί στον υπαρκτό σοσιαλισμό ούτε από την αντίληψη που υπάρχει για το κόμμα εκεί. Από αυτό επίσης αναδύεται ο διεθνισμός του κινήματός μας. Οι επιτυχίες μας είναι πάνω απ’ όλα συνδεδεμένες με την ανάπτυξη ενός νέου κόμματος και ηγεσίας και όχι μόνο από την στρατιωτική, πολιτική και διπλωματική δουλειά. Στην περιοχή μας, στην Μεσοποταμία, έχουν γεννηθεί σημαντικοί πολιτισμοί στους οποίους οι ανθρωπότητα χρωστάει πολλά. Αλλά αν σκεφτεί κάποιος την αυξανόμενη απώλεια των πολιτισμικών αξιών σε όλες τις ηπείρους ή την υπερεκμετάλλευση και καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, θα διερωτηθεί μήπως τελικά η ανθρωπότητα βρίσκεται σήμερα στο σκοτάδι. Είμαι της άποψης ότι αυτά τα προβλήματα χρειάζονται μια νέα φιλοσοφία της απελευθέρωσης. Και αυτή η φιλοσοφία πρέπει να συνδέεται με μια ισχυρή θέληση για αλλαγή. Η Μέση Ανατολή και Μεσοποταμία έχουν γεννήσει πολλούς προφήτες και φιλόσοφους, και αν θέλουμε να πάμε μπροστά σήμερα πρέπει να επιστρέψουμε στις ρίζες της Ιστορίας μας.

Ο Ιμπεριαλισμός έχει δημιουργήσει ένα αποξενωμένο, απάνθρωπο είδους ανθρώπου. Απορρίπτουμε αυτή την εξέλιξη από αρχής, και με το να απορρίπτουμε την αποξένωση και μια ζωή στις πλάτες άλλων, συμπεριλαμβανομένης της νέας γενιάς, αντιμαχόμαστε την παρούσα κατάσταση της ανθρωπότητας. Είναι σκοπός του ανθρώπου να συσσωρεύει πλούτο και πολυτέλειες; Εμείς λέμε απλά ότι ζούμε για να γίνουμε άνθρωποι. Δεν θα μετακινηθούμε ποτέ από αυτό.

Η παρούσα κατάσταση, ειδικά στην Μέση Ανατολή και ειδικά στο Κουρδιστάν, μπορεί να περιγραφεί μόνο ως βαρβαρότητα. Αντιστεκόμαστε στην βαρβαρότητα. Και σίγουρα θα επιτύχουμε. Οι αντίπαλοί μας μας αποκαλούν “τρομοκράτες”. Με αυτό τον τρόπο προσπαθούν να καλύψουν την δική τους βαρβαρότητα και το καθεστώς τρομοκρατίας. Είναι σημαντικό να διερωτόμαστε ποιο σύστημα είναι ξανά και ξανά πίσω από δολοφονίες και σφαγές ή ποιο κράτος έχει ένα πραγματικό τρομοκρατικό χαρακτήρα. Και είναι σημαντικό να αποκαλούμε τους τρομοκράτες με τα ονόματά τους. Ειδικά οι ΗΠΑ που ανακοίνωσαν μια “Νέα Παγκόσμια Τάξη”. Από μέρα σε μέρα αποδεικνύεται να είναι η μεγαλύτερη αταξία στην ιστορία της ανθρωπότητας. Βιώνουμε μια αποσταθεροποίηση που προκαλείται από την απεριόριστη αδικία, από την καταστροφή της φυσικής ισορροπίας και του κοινωνικού ιστού της ανθρωπότητας. Στον 21ο αιώνα η ανθρωπότητα θα αντιμετωπίσει μεγαλύτερα προβλήματα από τον 19ο και 20ο αιώνα. Για αυτό τον λόγο, είναι απαραίτητος ένας σοσιαλιστικός ανασχηματισμός που βάζει τον άνθρωπο, την φύση του και την ελευθερία του ανθρώπου στο κέντρο της κοινωνίας. Η επανάληψη μιας εποχής με την παλιά, κλασική κατανόηση της επανάστασης, με τις παλιές μεθόδους μάχης ή πολέμου των λαών, δεν συναντά πλέον τις απαιτήσεις των καιρών. Η νέα κατάσταση της ανθρωπότητας χρειάζεται μια πιο αναβαθμισμένη, σύγχρονη σοσιαλιστική λύση με νέα ηθική, φιλοσοφική και επιστημονική προσέγγιση. Η αναγκαιότητα του νέου διεθνισμού ενάντια στην ιμπεριαλιστική διάλυση προκύπτει από αυτή την προσέγγιση.

Εμείς, το PKK, θα χρησιμοποιήσουμε την δύναμή μας για να γίνουμε περισσότερο ένα κόμμα της κοινωνίας, του ανθρωπισμού, της ανθρωπότητας και του διεθνισμού απ’ ότι της εθνικής απελευθέρωσης. Επειδή η προοπτική της ανθρωπότητας βυθίζεται στο σκοτάδι. Πρέπει να ανοίξουμε νέους ορίζοντες. Πέρα από όλες τις τρέχουσες δυσκολίες, πρέπει να συνεχίσουμε για να εξελίξουμε την ανθρωπότητα. Αυτό θα μας οδηγήσει σε μία νέα φάση του διεθνισμού.

Ακόμα και μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, οι επιθέσεις ενάντια στον σοσιαλισμό συνεχίστηκαν. Η Ευρώπη καταβάλλει κάθε προσπάθεια για να θάψει τον σοσιαλισμό για πάντα. Η συνθήκη είναι παρόμοια με την εποχή της επαναφοράς των Μοναρχών στην Ευρώπη (βλ. English Restoration). Όπως και στις δεκαετίες που ακολούθησαν την Γαλλική Επανάσταση (στα πρώτα μισά του 19ου αιώνα), υπάρχει μια δυνατή επιθυμία να εμποδιστεί οποιαδήποτε προοδευτική αλλαγή. Δημιουργήθηκε μια μεγάλη εχθρότητα απέναντι στον σοσιαλισμό που απομάκρυνε τους Ευρωπαίους από την επανάσταση. Παρόλα αυτά δεν εξαφάνισε τις αντιφάσεις μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα.

Από την άλλη, ο επιστημονικός σοσιαλισμός πρέπει να αναβαθμιστεί. Δεν έχει αποτύχει η ουσία του σοσιαλισμού, αλλά οι παλιές τακτικές και στρατηγικές που δεν ήταν κατάλληλες για την παρούσα περίοδο. Επιπλέον, υπάρχει ανάγκη για μια εναλλακτική εξέλιξη της κοινωνίας. Πιστεύουμε ότι οι πρακτικές μας έχουν κάνει βήματα προς αυτή την κατεύθυνση.

Ο Σοσιαλισμός είναι πιο αναγκαίος ποτέ για την ανθρωπότητα. Η ανθρωπότητα, είτε θα επιβιώσει με τον σοσιαλισμό ή θα πέσει στην βαρβαρότητα του καπιταλισμού. Αν δεν θέλουμε την καταστροφή της ανθρωπότητας, πρέπει να δουλέψουμε επίμονα στον σοσιαλισμό. Ο στόχος μας είναι η απελευθέρωση του ανθρώπου που έχει καταστραφεί από το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα. Οπότε το ερώτημα είναι αν θα παραδοθούμε ή όχι στον καπιταλισμό.

Με μια πρώτη ματιά η επανάσταση στο Κουρδιστάν φαίνεται εθνική, στον πυρήνα της όμως είναι μια επανάσταση για την ανθρωπότητα. Το αποτέλεσμά της δεν θα είναι μια εθνική δημοκρατία αλλά μια δημοκρατία της ανθρωπότητας. Δεν θέλουμε καινούργια σύνορα. Τα σύνορα δεν είναι σημαντικά για εμάς. Θέλουμε να προσπαθήσουμε να φτιάξουμε δημιουργικούς ανθρώπους και δημιουργικούς λαούς. Αυτή είναι η συνεισφορά μας και ένα βήμα προς τον επιστημονικό σοσιαλισμό.

Οι σχέσεις μεταξύ Κούρδων και Τούρκων είναι σύνθετες και εν μέρει χαοτικές. Ο ιμπεριαλισμός, μέσω των συμμάχων του, έχει εγκαταστήσει ένα σύστημα καταπίεσης και εκμετάλλευσης και των δύο λαών με πολλούς τρόπους. Το τι βιώνουμε εμείς, όμως, δεν είναι ούτε η “κανονική” εκμετάλλευση ούτε απλά πολιτική και εθνική καταπίεση. Είναι το γεγονός ότι ο λαός μας αντιμετωπίζει μια γενοκτονία του είδους που λίγα παραδείγματα υπάρχουν στην ιστορία της ανθρωπότητας. Σήμερα η Τουρκική αποικιοκρατία προσπαθεί να καθαρίσει τον Κουρδικό λαό. Το Κεμαλικό καθεστώς με την υποστήριξη κρατών όπως οι ΗΠΑ και η Γερμανία, όπου λόγω στρατηγικών και εγωιστικών συμφερόντων έδωσαν την έγκριση στις εγκληματικές πολιτικές της Τουρκίας.

Την ίδια στιγμή οι πολιτικοί αυτών των κρατών δεν θέλουν να παραδεχθούν την εμπλοκή τους και την συνυπευθυνότητα τους στο Κουρδικό ζήτημα, που πηγάζει από την υποστήριξή τους στην φασιστική Τουρκία. Οι δημοκράτες και σοσιαλιστές της Δύσης πρέπει να αποκυρήξουν την υποκρισία των κρατών τους. Αυτό θα ήταν μια σημαντική πράξη διεθνούς αλληλεγγύης με τον Κουρδικό λαό και τους λαούς ανά τον κόσμο.

Δεν υπάρχει πιο ασυγχώρητο έγκλημα από την γενοκτονία. Όλες οι καπιταλιστικές χώρες έχουν το μερίδιο τους στην γενοκτονία στο Κουρδιστάν. Δεν είναι τυχαίο που εμείς, που δεν αποδεχόμαστε την φυσική και ψυχολογική μας εξόντωση, είμαστε η νούμερο 1 τρομοκρατική οργάνωση στον κόσμο. Αυτός είναι ο λόγος που έγιναν μεγάλες συγκρούσεις στην Ευρώπη. Για παράδειγμα, η δολοφονία του Ούλοφ Πάλμε χρησιμοποιήθηκε εναντίον μας για να ανακηρυχθεί το PKK ως τρομοκρατική οργάνωση. Από την άλλη, η Γερμανία δεν μας επιτίθεται απλά λόγω κάποιων βίαιων διαδηλώσεων. Θέλουν να καταστρέψουν τον σοσιαλισμό και εμάς μαζί, και επειδή δεν μπορούν τσαντίζονται. Είμαστε περήφανοι που υπερασπιζόμαστε τα σοσιαλιστικά ιδεώδη στην Ευρώπη.

Είμαστε πάντα έτοιμοι να ανασυγκροτήσουμε τις σχέσεις μας με τον τούρκικο λαό. Είμαστε έτοιμοι να αναδομήσουμε την ιστορία των λαών, τις πολιτισμικές και πολιτικές ελευθερίες σε μια γεωγραφική ενότητα, στην βάση της ισότητας. Η βασική προϋπόθεση είναι να σταματήσει η γενοκτονία των Κούρδων και οι σχέσεις να γίνουν ισότιμες και δίκαιες.

Το αποικιοκρατικό Τούρκικο καθεστώς απαντάει στις προτάσεις μας με περισσότερο αιματοκύλισμα και σοβινισμό. Με έντονη σοβινιστική προπαγάνδα οι κυρίαρχοι στην Τουρκία προσπαθούν να εμποδίσουν οποιαδήποτε διεθνιστική εξέλιξη ανάμεσα στον λαό της Τουρκίας. Αλλά με προσπάθεια και επιμονή θα πείσουμε τον Τούρκικο λαό. Δεν θα πέσουμε μέσα στο τέλμα του στενού εθνικισμού. Δεν θα αφήσουμε το ζήτημα των συνόρων να μας καθορίσει. Δεν θα συζητήσουμε για το πόση γη ανήκει και σε ποιον. Αν δημιουργήσουμε την ελευθερία των λαών, έχουμε δημιουργήσει επίσης και τον πιο σημαντικό διεθνισμό.

Για το απελευθερωτικό κίνημα στο Κουρδιστάν υπάρχουν όλο και πιο πολλές πιθανότητες να εξασφαλίσουμε επιτυχία και πρόοδο. Ο κουρδικός λαός έχει εξελιχθεί σε μαχόμενο λαό. Το διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα μας επιτίθεται για να μας καταστρέψει. Συνεισφέρουμε με μια δύσκολη αντίσταση. Αν διώξουμε τον ιμπεριαλισμό έξω από το Κουρδιστάν η επανάστασή μας θα είναι, το λιγότερο, όσο αποτελεσματική ήταν και η Οκτωβριανή επανάσταση, ίσως και περισσότερο.

Η βαθμιαία συνειδητοποίηση της απελευθέρωσης είναι επίσης ένα παράδειγμα για τους λαούς στην περιοχή και τους λαούς σε παρόμοιες καταστάσεις. Υποστηρίζει την ανανέωση του σοσιαλισμού σε υψηλό επίπεδο για την επανάσταση των γυναικών, για την επανάσταση της ηθικής, και, με μια έννοια, για την πιθανότητα ανάπτυξης μιας νέας φιλοσοφίας. Μπορεί να μην την βιώσουμε πλήρως εμείς οι ίδιοι αλλά θα είναι μια καλή εξέλιξη για την ανθρωπότητα, για τους ανθρώπους και τους φίλους μας.

RiseUp4Rojava_Greece

συνέχεια

Video -Κάλεσμα για διεθνή αλληλεγγύη από τα βουνά του Κουρδιστάν

https://sky.telia.no/s/053a6735c88313f4971bffae1d81de32c80

Κάλεσμα για διεθνή αλληλεγγύη από τον Μουσταφά Καράσου στις 22 Μαΐου 2021

Δείτε το Βίντεο με ελληνικούς υπότιτλους

συνέχεια

Νέες πληροφορίες σχετικά με την αντίσταση των ανταρτών ενάντια στην εισβολή

Σύμφωνα με τη δήλωση, πραγματοποιούνται συνεχώς ενέργειες ανταρτών κατά των δυνάμεων κατοχής στις περιοχές Metina, Avashin και Zap. Ο αγώνας ενάντια στην κατοχή συνεχίζεται επίσης στο Heftanin. Σύμφωνα με δήλωση που δημοσιεύθηκε σήμερα, σκοτώθηκαν άλλοι 33 στρατιώτες. Εν τω μεταξύ, ο τουρκικός στρατός συνεχίζει τις επιθέσεις στις αντάρτικες περιοχές. Τέσσερις αντάρτες μαρτύρησαν στο Avashin .

Επίθεση «Bazên Zagrosê» στο Avashin και το Zap Στις περιοχές Avashin και Zap, σύμφωνα με τη δήλωση της HPG, αντάρτες διείσδυσαν στη θέση τουρκικής στρατιωτικής μονάδας στο Hill Mamreşo στο Avashin στις 25 Απριλίου και σκότωσαν δύο στρατιώτες. Στην περιοχή Zap, οι ελεύθεροι σκοπευτές των HPG χτύπησαν τις τουρκικές δυνάμεις στο Hill Martyr Serdar στις 26 Απριλίου, σκοτώνοντας έναν στρατιώτη και τραυματίζοντας έναν άλλο. Λίγο αργότερα, οι αντάρτες χτύπησαν μια στρατιωτική μονάδα με βαριά όπλα. ο αριθμός των νεκρών και των τραυματιών δεν μπορούσε να προσδιοριστεί. Μετά τη δράση, ο τουρκικός στρατός βομβάρδισε την περιοχή. Την ίδια ημέρα, οι τουρκικές δυνάμεις στο Hill Martyr Munzur στο Zap δέχθηκαν τέσσερις φορές πυραύλους, οι οποίοι άφησαν δύο στρατιώτες νεκρούς. Μετά τη δράση, ο τουρκικός στρατός βομβάρδισε την περιοχή με ελικόπτερα και βαριά όπλα. Επίσης τη Δευτέρα, αντάρτες χτύπησαν δύο εχθρικές θέσεις στην περιοχή Martyr Serxwebûn στην περιοχή Zap. Στην πρώτη θέση, τρεις στρατιώτες σκοτώθηκαν και μια κάμερα παρακολούθησης καταστράφηκε. Στη δεύτερη θέση, σκοτώθηκαν δύο στρατιώτες. Στις 7:30 π.μ. τοπική ώρα στις 27 Απριλίου, δύο στρατιώτες σκοτώθηκαν σε αντάρτικη δράση κατά την κοπή δέντρων για κατασκευή τρατόπεδου. Τρεις ώρες αργότερα, το στρατόπεδο χτυπήθηκε από αντάρτες με ρουκέτες Katyusha.

Επίθεση “Cenga Xabûr” στη Μετίνα Στο πλαίσιο της επίθεσης Cenga Xabûr (Μάχη του Khabur) που ξεκίνησαν οι HPG στη Μετίνα, πραγματοποιήθηκαν τέσσερις ενέργειες σαμποτάζ ενάντια στις δυνάμεις κατοχής στους λόφους των Μαρτύρων Σερχέντ και Μαρτύρων Σιάγια στις 24 και 25 Απριλίου, σκοτώνοντας έξι στρατιώτες. Στις 26 Απριλίου, πραγματοποιήθηκαν δύο ταυτόχρονες ενέργειες εναντίον της τουρκικής στρατιωτικής βάσης στο Kanî Masî. Καταστράφηκε μια θέση Α4 και σκοτώθηκαν δύο στρατιώτες. ενώ ένας άλλος στρατιώτης σκοτώθηκε από έναν ελεύθερο σκοπευτή. Την ίδια ημέρα, οι αντάρτες ανακάλυψαν μια εχθρική μονάδα που κρύβόταν στην περιοχή Derarê της Metina. Η μονάδα μπήκε στο στόχαστρο και τουλάχιστον τέσσερις στρατιώτες σκοτώθηκαν και πολλοί άλλοι τραυματίστηκαν. Επίσης τη Δευτέρα, ένας στρατιώτης σκοτώθηκε από έναν ελεύθερο σκοπευτή στο Hill Zendura.

Επίθεση “Cenga Heftanin” Η αντάρτικη επίθεση συνεχίζεται επίσης στο Heftanin. Σύμφωνα με τις HPG, πραγματοποιήθηκαν δύο ενέργειες εναντίον των δυνάμεων κατοχής στην κοινότητα Koxê Mele Yehya στην περιοχή Μαρτύρ Κένταλ στις 23 Απριλίου. Στην πρώτη δράση, μια θέση Α4 καταστράφηκε και τέσσερις στρατιώτες σκοτώθηκαν. Η δεύτερη δράση στοχεύει μια ομάδα κατακτητών, σκοτώνοντας τρεις στρατιώτες.

Επιθέσεις από αέρος και πυροβολικού στις αμυντικές ζώνες της Medya

Οι αμυντικές ζώνες της Medya έχουν βομβαρδιστεί μαζικά χθες και σήμερα. Στις 26 Απριλίου, ο τουρκικός στρατός πραγματοποίησε αεροπορική επίθεση στην περιοχή που περιβάλλει το χωριό Orê στην περιοχή Martyr Rüstem. Την ίδια ημέρα, οι περιοχές Tabûra Ereban, Kartal και Şukê στο Avashin βομβαρδίστηκαν αρκετές φορές από μαχητικά αεροσκάφη. Στις 27 Απριλίου, πραγματοποιήθηκαν αεροπορικές επιδρομές στην περιοχή Werxelê στο Avashin και στο Hill Martyr Şahin στην περιοχή Zap. Σύμφωνα με την HPG, οι ζώνες άμυνας της Medya βομβαρδίζονται συνεχώς.

Τέσσερις αντάρτες μαρτύρησαν στο Avashin Τέσσερις αντάρτες μαρτύρησαν στην περιοχή Avashin στις 23 Απριλίου. Σύμφωνα με τη δήλωση της HPG, η Asya Kerim, η Ekin Tilora και ο yiyager Cizîrî επιτέθηκαν σε τουρκικά στρατιωτικά ελικόπτερα με βαριά όπλα, όταν στρατιώτες έπεφταν από αέρος στο Hill Martyr Dilgeş στην περιοχή Mamreşo. Αυτό απέτρεψε την ανάπτυξη στρατευμάτων όλη τη νύχτα. “Κατά τη διάρκεια των μαχών και των βομβαρδισμών, οι σύντροφοί μας Asya, Ekin, Çiyager και Dilgeş πέθαναν στον ηρωικό αγώνα”, γράφει η δήλωση. Οι HPG αποτίει φόρο τιμής στον αγώνα των μαρτύρων και ανακοίνωσαν πως θα υπάρξη εκδίκηση, εκφράζοντας τα συλληπτήρια τους στους συγγενείς των μαρτύρων και των κουρδικό λαό.

Πηγή: https://anfenglish.com/kurdistan/33-turkish-soldiers-killed-in-ongoing-revolutionary-offensives-of-guerrillas-51651 Μετάφραση:RIseup4rojavaGreece

συνέχεια