Tagged: Ροζάβα

19 Ιουλίου 1936 – 19 Ιουλίου 2012: Νίκος Μαζιώτης μέλος του Ε.Α

19 Ιουλίου 1936 – 19 Ιουλίου 2012

Η 19η Ιουλίου είναι μια ημερομηνία σταθμός στη παγκόσμια ιστορία των επαναστατικών αγώνων για την κοινωνική απελευθέρωση από την εξουσία του κράτους και του κεφαλαίου. Η 19η Ιουλίου 1936 είναι η ημερομηνία έναρξης της Ισπανικής Επανάστασης (1936-’39) όταν στη Βαρκελώνη της Καταλονίας οι οργανωμένοι στην αναρχοσυνδικαλιστική CNT (Εθνική Συνομοσπονδία Εργασίας) και στη FAI (Αναρχική Ομοσπονδία Ιβηρικής) εργάτες έδωσαν μάχη με τη στρατιωτική φρουρά της πόλης που συμμετείχε στο πραξικόπημα του στρατηγού Φράνκο και τη νίκησαν μετά από 2 μέρες μαχών εγκαινιάζοντας το πιο ριζοσπαστικό επαναστατικό εγχείρημα εργατικής και αγροτικής αυτοδιαχείρισης στην ιστορία του κλασικού εργατικού κινήματος (1848-1939).                

Η 19η Ιουλίου 2012 είναι η ημερομηνία έναρξης της Επανάστασης στη Ροζάβα – Β. Συρία που ξεκίνησε από την πόλη Κομπάνι όταν οι ένοπλες δυνάμεις του κουρδικού επαναστατικού κινήματος ΥPG (Μονάδες Λαϊκής Προστασίας) μαζί με την πλειοψηφία των πολιτών που στηρίζει το MGRK (Λαϊκά Συμβούλια δυτικού Κουρδιστάν) κατέλαβαν αναίμακτα την πόλη και τα κτίρια του καταρρέοντος καθεστώτος Άσαντ αναλαμβάνοντας την εξουσία.

Στην Ισπανία το 1936 εκατομμύρια εργάτες και κυρίως αγρότες-χωρικοί κολεκτιβοποίησαν ένα μεγάλο μέρος της βιομηχανίας, κυρίως στην Καταλονία που ήταν η πιο εκβιομηχανισμένη περιοχή της Ισπανίας, αλλά επίσης και ένα μεγάλο μέρος της αγροτικής γης απαλλοτριώνοντας τη γη των μεγαλογαιοκτημόνων και της καθολικής εκκλησίας στην Ανδαλουσία, Αραγονία, Λεβάντε, Καστίλη και αλλού και δημιούργησαν τις δικές τους κοινότητες αυτοδιαχείρισης και αυτοδιεύθυνσης, τις εργατικές και αγροτικές κολεκτίβες. Για ένα βραχύβιο διάστημα οι εργάτες και οι αγρότες πήραν την εξουσία στα χέρια τους, πήραν τη ζωή στα χέρια τους κάνοντας πράξη την Αναρχία, τον Eλευθεριακό ή Αναρχικό Κομμουνισμό.

Στη Βόρεια Συρία, το κουρδικό επαναστατικό κίνημα οικοδόμησε από το 2012 και μετά ένα ακρατικό κοινωνικό μοντέλο που το ονομάζουν Δημοκρατικό Συνομοσπονδισμό που βασίζεται στον κοινοτισμό, στη Κοινότητα (Κομμούνα) ως κύτταρο της νέας κοινωνίας και στα λαϊκά συμβούλια, στις γειτονιές, στις συνοικίες, στους δήμους και στα χωριά στα 3 καντόνια της Β. Συρίας, το Αφρίν, τη Ροζάβα και το Τζεζιρέ. Το μοντέλο αυτό απορρίπτει το έθνος –κράτος ως συγκεντρωτικό μονοπωλιακό μηχανισμό διαχείρισης των κοινωνικών υποθέσεων και περιλαμβάνει εκτός από τους Κούρδους και άλλες εθνότητες και λαούς της περιοχής, Άραβες, Γιεζίντι, Συροϊακωβίτες, Ασσύριους, Τουρκμένιους.                         

Πάρα τη διαφορετικότητα των εποχών και την απόσταση των 76 χρόνων από τα δύο επαναστατικά εγχειρήματα, παρά τη διαφορετικότητα των συνθηκών, των πολιτικών υποκειμένων και των ιδεολογικών επικλήσεων, υπάρχουν πολλά κοινά ανάμεσα στα δύο επαναστατικά εγχειρήματα. Το βασικότερο είναι η απόρριψη του κράτους, του έθνους-κράτους ως συγκεντρωτικού, μονοπωλιακού μηχανισμού διαχείρισης των κοινωνικών υποθέσεων. Ένα άλλο είναι η απόρριψη της παλιάς μαρξιστικής νομοτελειακής θεωρίας ότι η ανάπτυξη των παραγωγικών κεφαλαιοκρατικών δυνάμεων ως ‘‘προοδευτικής’’ διαδικασίας είναι η βασική προϋπόθεση για τις κοινωνικές επαναστάσεις και την οικοδόμηση μιας απελευθερωτικής κοινωνίας όπου την εξουσία την έχει ο λαός μέσα από τα δικά του όργανα αυτοδιαχείρισης, κοινότητες, κομμούνες, δήμους, συμβούλια. Και τα δύο επαναστατικά εγχειρήματα συντελέστηκαν σε κοινωνικές συνθήκες υπανάπτυξης του καπιταλισμού όπου δεν έχει επικρατήσει η οικονομία της αγοράς και όπου οι κοινωνίες βρίσκονταν σε ένα ημιφεουδαρχικό στάδιο. Και στην Ισπανία το 1936 και στη Β. Συρία σήμερα η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι χωρικοί-αγρότες ή ζουν έξω από μεγάλα αστικά κέντρα αν και στην Ισπανία η εργατική τάξη έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο, κυρίως στην Καταλονία ενώ στη Ροζάβα – Β. Συρία η εργατική τάξη απουσιάζει από το ιστορικό προσκήνιο.                                                                                                                    

Οι Ισπανοί εργάτες ήταν κυρίως πρώτης γενιάς μετανάστες που πριν κάποια χρόνια είχαν έρθει από την ύπαιθρο στην πόλη για να δουλέψουν στα εργοστάσια μεταφέροντας την κοινοτιστική κουλτούρα των χωριών τους, τις ιδέες της αλληλεγγύης και της αλληλοβοήθειας. Το ίδιο ίσχυε και για τους Ρώσους εργάτες το 1905 και 1917. Αυτή η εργατική τάξη με νωπές ακόμα τις αγροτικές ρίζες της υπήρξε πρωταγωνίστρια επαναστάσεων και διέφερε πολύ από το συντηρητικό, στρατιωτικοποιημένο γερμανικό βιομηχανικό προλεταριάτο –όπως και άλλων χωρών της ανεπτυγμένης δύσης– που η πλειοψηφία αυτού του προλεταριάτου το 1918 –’19 ακολούθησε τους αντεπαναστάτες του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος και όχι τους επαναστάτες Σπαρτακιστές.

Αξιοσημείωτο είναι ότι η Επανάσταση στη Ροζάβα – Β. Συρία στρέφεται εναντίον ενός δικτατορικού ‘‘σοσιαλιστικού’’ –και αντιιμπεριαλιστικού– καθεστώτος όμοιο με τα καθεστώτα του ‘‘υπαρκτού’’ σοσιαλισμού και της Σοβιετικής Ένωσης όπου επικρατεί η κρατικοποιημένη οικονομία, δηλαδή ο κρατικός και γραφειοκρατικός καπιταλισμός και η μονοκομματική δικτατορία, στη συγκεκριμένη περίπτωση η δικτατορία του κόμματος Μπάαθ του Άσαντ. Και τα δύο επαναστατικά εγχειρήματα απέδειξαν (όπως άλλωστε και το κίνημα των Ζαπατίστας) ότι ο αγώνας για ελευθερία δεν μπορεί παρά να στηρίζεται στην υποκειμενική βούληση των ανθρώπων για ελευθερία και αξιοπρέπεια χωρίς να παραβλέπονται βέβαια και οι συνθήκες της εποχής (κοινωνικές, πολιτικές, οικονομικές) και όχι σε δήθεν ‘‘αντικειμενικούς’’, οικονομικούς νομοτελειακούς νόμους όπως η ανάπτυξη των παραγωγικών κεφαλαιοκρατικών δυνάμεων, ή σε θεωρίες όπου η οικονομία είναι η βάση και το κράτος το εποικοδόμημα. Καμία κοινωνική επανάσταση δεν συνέβη στην ιστορία λόγω μιας τέτοιας υποτιθέμενης προϋπόθεσης. Η ειρωνεία της ιστορίας είναι ότι ακόμα και ο Λένιν και οι μπολσεβίκοι το 1917 προκειμένου να καταλάβουν την εξουσία πέταξαν στα σκουπίδια της ιστορίας αυτές τις απόψεις του δασκάλου τους Μαρξ, αφού η Ρωσία το 1917 επ’ ουδενί δεν ήταν μια βιομηχανικά ανεπτυγμένη χώρα αλλά αντίθετα ήταν μια χώρα με φεουδαρχικά χαρακτηριστικά και ούτε είχε περάσει από ένα στάδιο ‘‘αστικοδημοκρατικής’’ επανάστασης σύμφωνα με την μαρξιστική θεωρία.                                                                          

Ένα άλλο κοινό των εγχειρημάτων της Ισπανικής Επανάστασης και της Επανάστασης στη Ροζάβα – Β. Συρία είναι η αντιμετώπιση πολλών και διαφορετικών εχθρών.                         

Η Ισπανική Επανάσταση πέρα από τους φασίστες του Φράνκο ο οποίος είχε την αμέριστη συμπαράσταση του Χίτλερ και του Μουσολίνι, αντιμετώπισε την εχθρότητα φυσικά των ‘‘αστικοδημοκρατικών’’ καθεστώτων της Γαλλίας –η οποία είχε κυβέρνηση λαϊκού μετώπου– και της Αγγλίας αλλά κυρίως, αντιμετώπισε το ίδιο το ισπανικό και καταλανικό ‘‘δημοκρατικό’’ κράτος στο οποίο επικρατούσαν οι δυνάμεις του λεγόμενου Λαϊκού Μετώπου. Το Λαϊκό Μέτωπο δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μια συμμαχία των φιλελεύθερων αστών-καπιταλιστών με τους σοσιαλιστές, τους κομμουνιστές-σταλινικούς και τους Καταλανούς αυτονομιστές. Όλοι τους ήταν φανατικοί εχθροί της εργατικής και αγροτικής αυτοδιαχείρισης, της λαϊκής και εργατικής εξουσίας και σε αυτό είχαν συμπαραστάτες τη Σοβιετική Ένωση και τον Στάλιν.                                                                                   

Η επανάσταση στη Ροζάβα – Β. Συρία αντιμετωπίζει μια ποικιλία εχθρών, από το καθεστώς Άσαντ, το ισλαμικό κράτος το οποίο νίκησε, τη Τουρκία αλλά και τους διεθνείς συνασπισμούς που μάχονται είτε με την παρουσία τους ή δια αντιπροσώπων στο γεωστρατηγικό πεδίο του συριακού εμφυλίου πολέμου. Από την μία το δυτικό μπλοκ εξουσίας (ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία, Ισραήλ) και από την άλλη το αντιδυτικό ή κατά άλλους ‘‘αντιιμπεριαλιστικό’’ μπλοκ (Ρωσία, Ιράν) που υπερασπίζονται το ‘‘σοσιαλιστικό’’ καθεστώς Άσαντ. Όλοι τους ανεξαιρέτως παρά τους τακτικισμούς τους απέναντι στους Κούρδους λόγω της κοινής επιδίωξης για καταστροφή του ISIS, είναι εναντίον του επαναστατικού εγχειρήματος του Δημοκρατικού Συνομοσπονδισμού και της Δημοκρατικής Αυτονομίας.

Όμως θα πρέπει να αναγνωριστεί ότι σε κάποια πράγματα οι αγωνίστριες/αγωνιστές στη Ροζάβα-Β. Συρία τα έχουν καταφέρει πολύ καλύτερα από τους Ισπανούς συντρόφους/ισσες του 1936. Κατ’ αρχήν παρά τις τεράστιες δυσκολίες του εμφυλίου που συνεχίζεται στη Συρία αλλά και τις αλλεπάλληλες τουρκικές επεμβάσεις, τη κατάληψη του Αφρίν το 2018 και την επίθεση ένα χρόνο μετά, το 2019 για να δημιουργηθεί μια ζώνη ‘‘ασφαλείας’’ πλάτους 30 χιλιομέτρων στα τουρκοσυριακά σύνορα, πράγμα για το οποίο συμφώνησαν οι ΗΠΑ και η Ρωσία με τον Ερντογάν, η Επανάσταση στη Β. Συρία εξακολουθεί να υφίσταται 9 χρόνια μετά την έναρξή της. Σε αντίθεση με το χάος, τη βία και την αιματοχυσία στην υπόλοιπή Συρία, στις επαναστατημένες περιοχές της Β. Συρίας επικρατεί ειρήνη διαψεύδοντας τη κυρίαρχη προπαγάνδα ότι οι επαναστάσεις συνεπάγονται αυτονόητα βία, χάος, ακυβερνησία ή ότι ο καθένας κάνει ό, τι θέλει.                                           

(περισσότερα…)
συνέχεια

Οι γυναίκες του Αφγανιστάν οργανώνουν την ένοπλη αυτοάμυνα τους – Μήνυμα αλληλεγγύης της Kongra Star (Ροζάβα)

Στο Βόρειο και Κεντρικό Αφγανιστάν, οι γυναίκες πήραν τα όπλα, βγαίνοντας στους δρόμους κατά εκατοντάδες, την ίδια στιγμή που οι Ταλιμπάν, μετά την περσινή συμφωνία με τις ΗΠΑ, προωθούνται στο έδαφος.

Η γυναικεία οργάνωση της επανάστασης της Ροζάβα, Kongra Star, εξέφρασε την αλληλεγγύη της με τη αντίσταση των γυναικών στο Αφγανιστάν.

Όλο το μήνυμα αλληλεγγύης των επαναστατημένων γυναικών της Ροζάβα:

« Εμείς ως Kongra Star, στέλνουμε επαναστατικούς χαιρετισμούς και την αλληλεγγύη μας, από τη Ροζάβα, στις αδερφές μας στο Αφγανιστάν. Οι τρέχουσες εξελίξεις στο Αφγανιστάν, γύρω από τη συμφωνία μεαταξύ ΗΠΑ και Ταλιμπάν, αποτελούν έναν λόγο ανησυχίας, αλλά οι εικόνες των τελευταίων εβδομάδων, με τις γυναίκες του Αφγανιστάν να παίρνουν στα δικά τους χέρια την άμυνά τους, εφόσον έχουν την ανάγκη, δίνει ελπίδα και δύναμη.

Με την επωνομαζόμενη ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ των Ταλιμπάν και της Αμερικής, οι Ταλιμπάν, με την Ισλαμιστική και μισογυνική οπτική τους, κέρδισαν νομιμοποίηση από τη διεθνή κοινότητα των κρατών. Ως αποτέλεσμα αυτής της συμφωνίας, όλο και περισσότεροι φυλακισμένοι Ταλιμπάν αποφυλακίζονται. Παρεπόμενο τούτου είναι η αύξηση της βίας εναντίον των γυναικών. Συγκεκριμένα, γυναίκες που βρίσκονται στην πρωτοπορία, ακτιβίστριες και δημοσιογράφες, στοχοποιούνται θανατηφόρα. Η ενδυνάμωση των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν απειλεί την ελευθερία και τη ζωή των γυναικών ειδικά και του λαού γενικότερα. Απέναντι σ’ αυτές τις επιθέσεις πάνω στη γυναικεία ελευθερία κι ασφάλεια, οι γυναίκες πρέπει να οργανωθούν ριζικά και ν’ αναλάβουν την οικοδόμηση της ειρήνης και της αυτοάμυνας, με την ευρύτερη σημασία.

Δεν μπορούμε να στηριχτούμε στα ίδια κράτη και τους παράγοντες που δημιούργησαν όλη αυτή την καταπίεση, προκειμένου να την αποδομήσουμε. Όπως είπε ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν, “Η αυτοάμυνα των γυναικών είναι ένα πολύ σοβαρό ζήτημα για να αφεθεί στον οίκτο των αντρών”. Το δεδομένο ότι τα πατριαρχικά συστήματα δεν θα πάψουν να αντιτάσσονται στην ελευθερία, σημαίνει για μας ότι είναι αναγκαίο να οργανωθούμε οι ίδιες για να υπερασπιστούμε τις εαυτές μας εναντίον τους. Η αντίσταση νικάει όπου οργανώνεται˙ όπου χτίζονται ακριβείς, ανθεκτικές δομές αυτοάμυνας. Είναι σημαντικό να οργανωθούν οι γυναίκες αυτόνομα στην αυτοάμυνα και σε άλλες δομές.

Από τις απαρχές της πατριαρχίας, η αντρική νοοτροπία μας θέλει να πιστεύουμε ότι οι γυναίκες δεν μπορούν να υπερασπιστούν τις εαυτές τους. Αλλά το παρελθόν, όπως και το παρόν, παρέχει πολλά παραδείγματα για το αντίθετο. Εδώ επίσης, σε όλα τα μέρη του Κουρδιστάν, οι γυναίκες αντεπιτίθενται ενάντια στην καταπίεση και τις πατριαρχικές επιθέσεις. Ειδικά στη Ροζάβα, όταν το 2014 το Ισλαμικό Κράτος επιτέθηκε στο Κομπάνε, οι μονάδες άμυνας των γυναικών, YPJ, αποτέλεσαν ουσιαστικές δυνάμεις για την αρχή του τέλους του Ισλαμικού Κράτους.

Προκειμένου να υπερασπισούμε τις εαυτές μας ενάντια σ’ όλα τα είδη πατριαρχικών και μισογυνικών επιθέσεων, χρειάζεται να οργανωθούμε. Όσο περισσότερο οργανωνόμαστε, τόσο περισσότερο γινόμαστε ικανές να υπερασπιστούμε τις ζωές μας, τις ιδέες μας, τις ελπίδες μας και τα όνειρά μας ενάντια στον μισογυνισμό. Οι εικόνες των Αφγανών γυναικών που καταλαμβάνουν τους δρόμους για να δείξουν ότι είναι ικανές κι έτοιμες να υπερασπιστούν τις εαυτές τους ενάντια στους Ταλιμπάν και σ’ όλες τις άλλες πατριαρχικές δυνάμεις, δίνουν ελπίδα και δύναμη. Η επίθεση σε μια γυναίκα, στο Αφγανιστάν ή οπουδήποτε αλλού, είναι επίθεση σε όλες τις γυναίκες. Έτσι κι ο αγώνας των Αφγανών γυναικών, είναι αγώνας μας. Είμαστε πεπεισμένες ότι η στάση των ενωμένων δυνάμεων των γυναικών για την απελευθέρωση, η αντίσταση κι οργάνωσή τους, θα καθορίσει τον χαρακτήρα του 21ου αιώνα.

Jin Jiyan Azadî – Γυναίκα Ζωή Ελευθερία

Kongra Star »

Πηγές:

https://womendefendrojava.net/en/2021/07/09/solidarity-message-to-women-in-afghanistan/ https://eng.kongra-star.org/2021/07/09/solidarity-message-to-women-in-afghanistan/

https://anfenglish.com/women/kongra-star-in-solidarity-with-the-women-s-resistance-in-afghanistan-53362

συνέχεια

9 χρόνια επανάστασης στη Ροζάβα – ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ «ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ»

– 9 χρόνια επανάστασης στη Ροζάβα –

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ «ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ»
Αλληλεγγύη με την αντιφασιστική αντίσταση του αντάρτικου στα βουνά και με τους ανθρώπους της Ροζάβας.


Στις 19 Ιουλίου 2012, ο λαός του Κομπάνι πήρε τη μοίρα του στα χέρια του, έδιωξε τους εγκάθετους του καθεστώτος του Άσαντ και άρχισε να χτίζει τη δική του αυτοδιοίκηση. Την επόμενη μέρα, στις 20 Ιουλίου, οι άνθρωποι στο Αφρίν έκαναν το ίδιο, και τους επόμενους μήνες οι άνθρωποι στο Τζίζρε τους ακολούθησαν βήμα-βήμα. Έκτοτε, έχουν περάσει 9 χρόνια.

Η Ροζάβα είναι ένας αγώνας δικός μας.


Σε αυτά τα 9 χρόνια, ο Ροζάβα  εκτίθεται σε μια ποικιλία επιθέσεων σε στρατιωτικό, οικονομικό, ιδεολογικό, κοινωνικό, διπλωματικό-πολιτικό και ψυχολογικό επίπεδο. Η Ροζάβα  και το Κουρδικό απελευθερωτικό κίνημα στα 4 μέρη του Κουρδιστάν – παρά την δύσκολη και περίπλοκη κατάσταση και τις συνθήκες – έχει αποδειχθεί ότι είναι προπύργια ενάντια στον φασισμό κατά τη διάρκεια αυτών των 9 ετών. Το IS (Ισλαμικό Κράτος) έχει νικηθεί και μια ανεξάρτητη γραμμή έχει υπερασπιστεί τον εαυτό της  ενάντια σε οποιεσδήποτε απόπειρα αφομοίωσης από περιφερειακές και διεθνείς-ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Ροζάβα είναι και ένας αγώνας δικός μας, ένα σημάδι ελπίδας, ένα σύμβολο ότι ακόμη και τον 21ο αιώνα οι καταπιεσμένοι μπορούν να πάρουν το πεπρωμένο τους στα χέρια τους και να γράψουν τη δική τους ιστορία επιτυχημένης αντίστασης και απελευθέρωσης.


Η Ροζάβα είναι μια επανάσταση για όλους/ες μας


Η Ροζάβα έχει καθιερωθεί ως η επανάσταση του μέλλοντος για μια ελεύθερη ζωή. Σε αυτήν τη σοσιαλιστική επανάσταση του 21ου αιώνα, υπάρχει χώρος για όλους/ες. Σήμερα, σε μια περιοχή που καταστρέφεται για εκατοντάδες χρόνια από την αποικιοκρατία, τον εθνικισμό και τον ρατσισμό, οι Κούρδοι και οι Άραβες, οι Αρμένιοι και οι Ασσύριοι, οι Μουσουλμάνοι και οι Χριστιανοί ζουν μαζί και προσπαθούν να αναμορφώσουν οι ίδιοι τον κόσμο τους . Η Ροζάβα είναι και δικιά μας επανάσταση, δείχνει το δρόμο προς τα εμπρός για την απελευθέρωση των γυναικών, την οικολογική οικονομία και την αυτοοργανωμένη δημοκρατία βάσης. Η Ροζάβα είναι η απόδειξη ότι ο καπιταλισμός δεν είναι το «τέλος της ιστορίας», αλλά ότι εμείς οι ίδιοι μπορούμε να συνεχίσουμε να γράφουμε ιστορία και να ξεπεράσουμε τον καπιταλισμό.

Αφρίν, Σερεκανί, Χαφτανίν, Μετίνα, Ζαπ και Αβασίν – Αντιφασιστική Αντίσταση


Η Rojava και η επανάσταση στο Κουρδιστάν απειλούνται επειδή, όσο μικρή και να μπορεί να είναι γεωγραφικά, προκαλεί το υπάρχον και δείχνει μια σαφή εναλλακτική λύση. Η επανάσταση στο Κουρδιστάν είναι πλέον κάτι περισσότερο από ένα αγκάθι στην πλευρά των ιμπεριαλιστών και των φασιστών. Για αυτούς αντιπροσωπεύει έναν μεγάλο κίνδυνο που φοβούνται. Σε αυτό το πλαίσιο, κάνουν ότι είναι δυνατόν για να εξαλείψουν τους εγγυητές της επανάστασης, το ΡΚΚ και τους αντάρτες/ισσες. Η επίθεση του τουρκικού φασισμού στα απελευθερωμένα βουνά των Περιοχών Άμυνας της Medya είναι επίθεση σε όλα τα επιτεύγματα της επανάστασης. Καθώς η επανάσταση στη Rojava συνεχίζει να υπερασπίζει τον εαυτό της στη πρώτη γραμμή του Αφρίν, του Σερεκανί και του Γκίρε Σπί, σήμερα αυτή η μάχη μαίνεται ιδιαίτερα στη Μετίνα, το Ζαπ και το Αβασίν.

Το αντάρτικο, οι άνθρωποι και η διεθνής αλληλεγγύη η  νίκη επί του φασισμού – που τρομοκρατεί τους λαούς της περιοχής, και καταλαμβάνει και αποικίζει το Κουρδιστάν – δεν απέχει πολύ. Αυτή η νίκη είναι δυνατή σήμερα και τώρα, αν συνειδητοποιήσουμε ότι δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ του ανταρτικού και της Ροζάβα, αλλά ότι κάθε επίθεση εναντίον των ανταρτών είναι επίθεση στη Ροζάβα. Οι αντάρτες, οι άνθρωποι στο Βόρειο και Νότιο Κουρδιστάν, καθώς και στη Ροζάβα αντιστέκονται ηρωικά. Μια αντίσταση ενάντια στον φασισμό και την αποικιοκρατία, μια αντίσταση για αυτοδιάθεση και μια ελεύθερη και αξιοπρεπή ζωή.

Με τον ίδιο τρόπο, πρέπει να υπερασπιστούμε την επανάσταση στη Ροζάβα, την οποία υπερασπιστήκαμε διεθνώς το 2014 την εποχή του Κομπάνι, το 2018 την εποχή του Αφρίν και το 2019 στην εποχή του Σερεκάνι. Πρέπει να την υπερασπιστούμε διεθνώς και σήμερα  αλληλεγγύοι/ες με τους αντάρτες/ισσες και πολεμώντας τον φασισμό όπου και αν το συναντούμε.

Στην 9η επέτειο της επανάστασης στη Rojava, με το πνεύμα της ηρωικής αντίστασης του αντάρτικου σε Μετίνα, Ζαπ και Αβασίν  σας καλούμε να διαταράξετε, να μπλοκάρετε και να καταλάβετε τον τουρκικό φασισμό, τους θεσμούς του και τη διεθνή του υποστήριξη.

Από τις 17-19 Ιουλίου, ας βγούμε τους δρόμους παντού σε αλληλεγγύη με την αντίσταση του αντάρτικου, με χαρά για τα γενέθλια της επανάστασης, και με μίσος έναντι του φασισμού και ας αφήσουμε τόσο τον θυμό μας όσο και τη χαρά μας να εκφραστεί με δημιουργικούς τρόπους, ειδικά με δημιουργικές δράσεις κατά της τουριστικής βιομηχανίας στις 19 Ιουλίου!


Rise Up 4 Rojava
Διεθνιστικής κομμούνα της Ροζάβα
Νέες διεθνιστικές γυναίκες


Σχέδιο για τις ημέρες δράσης για την επέτειο της επανάστασης

Ημέρες δράσης: 17-19 Ιουλίου 2021


Σύνθημα: Συνεχίζουμε να ενωνόμαστε στην Αντίσταση – τσακίζουμε τον τουρκικός φασισμό


Hashtags:
#UniteInResistance
#SmashTurkishFascism
#RiseUp4Rojava
#RiseUp4Kurdistan
#DefendKurdistan

Επίκεντρο: Επιτεύγματα στα 9 χρόνια επανάστασης. Το αντάρτικο είναι ο εγγυητής για την υπεράσπιση της επανάστασης στη Ροζάβα και παντού


Στόχος και πρόγραμμα:

1) 17-18 Ιουλίου: Διαδηλώσεις και δράσεις αλληλεγγύης παντού για να καλωσορίσουμε την επανάσταση και την αντίσταση των ανταρτών/ισσών

2) 19 Ιουλίου: Αποκεντρωμένες δράσεις κατά του τουρκικού φασισμού – με επίκεντρο κυρίως τον τουρισμό

ΠΗΓΗ: RiseUp4Rojava

συνέχεια

Διαδικτυακή Εκδήλωση: Ο φασισμός του τουρκικού κράτους, η συνεργασία του με το Γερμανικό και ο ρόλος τους στην ευρύτερη περιοχή.

Συμβολή στους εορτασμούς για την επέτειο της παράδοσης της Ναζιστικής Γερμανίας και κάλεσμα για την εκδήλωση στις 18 Μαΐου για τον τουρκικό φασισμό.

Ο ναζισμός μια από τις εκφράσεις του φασισμού νικήθηκε στρατιωτικά από τις παγκόσμιες αντιφασιστικές δυνάμεις. Η τελική μάχη δόθηκε από τον κόκκινο στρατό στις 8 Μάη του 45. Με την ήτα του ναζισμού/ φασισμού αποκαλυφτήκαν και τερματίστηκαν όλα τα απάνθρωπα εγκλήματα της αρρωστημένης αυτής ιδεολογίας, των υπέρμαχων αυτής και των υποτακτικών τους. Δυστυχώς όμως πολλοί πίστεψαν πως ο φασισμός και ο ναζισμός είναι μόνο η σβάστικα. Έτσι ο φασισμός εκμεταλλευόμενος την ιεραρχική και πατριαρχική δομή των εθνοκρατικών κοινωνιών δημιούργησε πυρήνες και μέσο της αστικής δημοκρατίας κατέλαβε την εξουσία σε διάφορες χώρες, η Ουγγαρία, η Ουκρανία και η Τουρκία είναι κάποια τρανταχτά παραδείγματα. Τρανταχτές και ξεδιάντροπες είναι και οι συνεργασίες της Ε.Ε με τα καθεστώτα αυτά. Ακόμη και όταν δεν έχει ξεκάθαρη θέση στις δομές εξουσίας η ιδεολογία του επηρεάζει πλατιά κοινωνικά κομμάτια και για αυτό είναι σημαντικό να είμαστε σε εγρήγορση και ετοιμοπόλεμοι. Η εκδήλωση γίνετε στο πλαίσιο της μνημόνευσης της αντιφασιστικής νίκης άλλα και όσων έδωσαν την ζωή τους στον αγώνα αυτό. Η ήτα του ναζισμού/ φασισμού άλλαξε ριζικά το ρου της Ιστορίας της ανθρωπότητας.

Τον φασισμό βαθειά κατάλαβε τον…

76 χρόνια αργότερα η ημέρα αυτή δεν θα έπρεπε να λησμονηθεί και αυτό όχι για να γιορτάσουμε, αλλά για να τιμήσουμε της θυσίες εκατομμυρίων ανθρώπων που συνέβαλαν στον αγώνα ενάντια στο φασισμό και για να θυμίζουμε στον εαυτό μας και σε όλο τον κόσμο πως η μάχη αυτή δεν έχει τελειώσει. Η Ελλάδα κατά την διάρκεια της ναζιστικής κατοχής έχασε το 10% του πληθυσμού της, έχοντας παράλληλα και πολλούς υποστηρικτές των κατακτητών καθώς προϋπήρχε η μεταξική δικτατορία και ο μεγαλοϊδεατισμός πριν το μεταξικό καθεστώς. Έχει και αυτή τις ενδημικές της εμπειρίες με την ιδεολογία του εθνικισμού/φασισμού, Πέρα από τα προαναφερθέντα, η χούντα της 21η Απριλίου με συνέπεια δολοφονίες, βασανισμούς, εξορίες και άλλα πολλά δεινά. Ενώ πριν λίγα χρόνια είδαμε το μόρφωμα της χρυσής αυγής να μπαίνει δυναμικά στον πολιτικό στίβο και κομμάτια της Ελληνικής κοινωνίας να τάσσονται ανοιχτά υπέρ του. Αν και η χρυσή αυγή έχει ηττηθεί το ελληνικό κράτος κρατά σφιχτά την εθνικιστική του παράδοση με στρατόπεδα συγκέντρωσης βασανισμοί δολοφονίες προσφύγων, χουντικοί στο κοινοβούλιο πατριαρχία κλπ.. Είναι ξεκάθαρο λοιπόν πως ιδεολογικά και πολιτικά η άκρα δεξιά όλο και αυξάνει την επιρροή της σε μεγάλα κοινωνικά κομμάτια σε όλο τον κόσμο, πράγμα που την φέρνει όλο και ποιο κοντά σε θέσεις εξουσίας. Είδαμε την κυβέρνηση Τράμπ, τον Όρμπαν, το AFD.

Ο Τουρκικός φασισμός και ο ρόλος του στην ευρύτερη περιοχή Ιστορικά η Τουρκία είναι η πρώτη διδάξαντα σε θέματα γενοκτονιών και εθνικών καθάρσεων. Κατά την διάρκεια της εθνογένεσης της υπό τον Κεμάλ Ατατουρκ το ποντιακό, το αρμένικο, οι γεζίντι, το ελληνικό, το εβραικό αλλά και άλλα εθνοτικά στοιχεία είτε εκδιώχθηκαν είτε εξολοθρεύτηκαν. Το ναζιστικό κόμμα επηρεάστηκε κατά πολύ από τα γεγονότα αυτά και αναφερόταν συχνά σε «τουρκικές λύσεις σε γερμανικά προβλήματα». Σήμερα το δικτατορικό καθεστώς του Ερντογάν με την φασιστική νεοοθωμανική ιδεολογία του συνεχίζει να διαπράττει πολιτικές εθνοκάθαρσης, γενοκτονίας και αποικισμού εις βάρους τόσο του Κουρδικού στοιχείου αλλά και διώξεις κάθε αντιπολιτευόμενης φωνής έχουν φτάσει στο ναδίρ. Με τις πολιτικές της στηρίζει σε όλα τα επίπεδα μορφώματα με φασιστικά χαρακτηριστικά όπως το Ισλαμικό κράτος και άλλες τζιχαντιστικές οργανώσεις, πρωτοστατεί σε ενέργειες αποσταθεροποίησης σε Σύρια, Λιβύη, Αρμενία και Βαλκάνια, εκμεταλλευόμενη τις μεταναστευτικές ροές συμβάλει ενεργά στην μεγέθυνση ρατσιστικών τάσεων (βλ Έβρος πέρυσι).

…Δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισε τον !

Ενάντια στο τουρκικό φασισμό το κουρδικό απελευθερωτικό κίνημα και άλλες αριστερές και αναρχικές οργανώσεις δίνουν μια δύσκολη και σκληρή μάχη ενώ την ίδια ώρα η Ε.Ε, με ηγέτιδα την Γερμάνια όχι μόνο συνεχίζει να διατηρεί βέλτιστες σχέσεις με το καθεστώς του Ερντογάν, αλλά το χρηματοδοτεί και το εξοπλίζει κιόλας. Θεωρούμε λοιπόν κομβικής σημασίας να υπάρξει η μέγιστη δυνατή συμβολή στον αγώνα ενάντια στο τουρκικό φασισμό και ότι τον στηρίζει στα δικά μας μέρη ενάντια στην πολιτική αυτή της Ε.Ε. αλλά και τις εταιρίες που πλουτίζουν από τα προγράμματα των εξοπλισμών. Μια ήττα του Ερντογάν από τις Επαναστατικές/δημοκρατικές δυνάμεις σε Τουρκία, Μέση Ανατολή, Βαλκάνια και Ευρώπη θα άλλαζε ριζικά την εικόνα και τους συσχετισμούς. Θα αποδυνάμωνε την Ισλαμοφοβική τροχιά της Ευρώπης, θα άλλαζε ξανά την Ιστορία. Ο φασισμός φυσικά και πάλι δεν τελειώνει εκεί, ως μια ιδεολογία που αποστρέφεται το διαφορετικό και ως εργαλείο διάσπασης των καταπιεσμένων πάντα θα μας περιμένει στην γωνία, πάντα θα υπάρχει όσο υπάρχουν και οι συνθήκες που τον γεννούν, που δεν είναι άλλες από τον φόβο, την ανασφάλεια, τη φτώχια και τη βία που απορρέουν από ένα ολόκληρο σύστημα οι πυλώνες του οποίου είναι η πατριαρχία, η επιβολή και η εκμετάλλευση.

Όταν η κοινωνική επανάσταση για την οικολογία την γυναικεία απελευθέρωση και την άμεση δημοκρατία αγκαλιάσει όλο τον κόσμο τότε το τέρας θα έχει μπει στα δεσμά, αλλά και πάλι θα καρτερά, φωλιασμένο βαθιά στα μυαλό των ανθρώπων.

https://www.facebook.com/RiseUp4Rojava-Greece

Riseup4Rojava_Greece@espiv.net

Κομοτηνή: Αναρχικό στέκι Utopia A.D – Ώρα 20:00

Αθήνα: Κοινωνικό κέντρο κοινότητας κατειλημμένων Προσφυγικών Λ. Αλεξάνδρας και Δέγλερη γωνία – Ώρα 20:00

Διαδικτυακά: https://zoom.us/j/95832042946?pwd=V0FXeWNkTmtIcFdBMEtRK2QyVnNWUT09

συνέχεια

ΚΟΜΟΤΗΝΗ: ”Εαρινή επίθεση Ενωμένοι στην αντίσταση- Dem dema azadi ye”

Στα πλαίσια του καλέσματος ”Εαρινή επίθεση Ενωμένοι στην αντίσταση- Dem dema azadi ye” για την ημέρα Πολιτικών Κρατουμένων, την Παγκόσμια Ημέρα Δράσης για το Κλίμα και την εβδομάδα για τους πεσόντες, αναρτήσαμε πανό στα κάγκελα της παλιάς νομικής στην στάση των λεωφορείων,  πανό στο δάσος της Νυμφέας και πραγματοποιήσαμε αφισοκόλληση για τον μάρτυρα του ΕΣΔΑ Haukur Hilmarsson ο οποίος “έφυγε” κατά τη διάρκεια των μαχών υπεράσπισης του Αφρίν (Ροζάβα) στις 24 Φεβρουαρίου 2018.

Τιμούμε αυτούς που έχουν πέσει στον αγώνα για ισότητα και αξιοπρέπεια. Ακολουθούμε το παράδειγμά τους κάνοντας πράξη τις αξίες της επανάστασης και συνεχίζουμε να τις ζούμε με τον καθημερινό μας αγώνα.

Δεν ξεχνάμε τα αιχμάλωτα συντρόφια.

Δεν ξεχνάμε τα συντρόφια που “έφυγαν” στις μάχες του αντικρατικού πολέμου.

Ενωμένοι στην αντίσταση- Dem dema azadi ye

συνέχεια

Riseup4Rojava_Greece: Πανελλαδική μέρα δράσης – Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2021

Να δώσουμε ένα τέλος στην απομόνωση, τον φασισμό και την κατοχή!Να διασφαλίσουμε την ελευθερία!

Στις 27 Νοεμβρίου του 2020 εκατοντάδες πολιτικοί κρατούμενοι στην Τουρκία ξεκίνησαν με αποφασιστικότητα μια απεργία πείνας με αιτήματα που στόχο έχουν να διασφαλίσουν τόσο την αξιοπρεπή διαβίωση τους, εντός των γεμάτων με πολιτικούς αντιπάλους του Φασιστικού καθεστώτος φυλακών, αλλά που αφορά και το σπάσιμο της απομόνωσης του Α.Οτσαλάν.

Υπάρχουν λοιπόν από τη μία οι διαχρονικά άθλιες συνθήκες διαβίωσης, αλλά και οι συστηματικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις Τουρκικές φυλακές οι οποίες είναι γνωστές και έχουν φτάσει πλέον σε άλλα επίπεδα υπό το καθεστώς Ερντογάν αλλά και λόγο της πανδημίας.

Ο συνωστισμός στα κελιά και η απαγόρευση επισκεπτηρίων είναι πλέον κανόνας και από την άλλη η απόλυτη απομόνωση στην οποία έχει καταδικαστεί ο Α.Οτσαλάν που 21 χρόνια είναι έγκλειστος στο νησί Ιμραλί και ο οποίος έχει στερηθεί κάθε δικαίωμα επαφής με τους δικηγόρους του αλλά και με τους συγγενείς του.

Όλα αυτά δεν είναι τίποτα άλλο παρά άλλο ένα κομμάτι της ίδιας απόπειρας πολιτικής εξόντωσης του κουρδικού κινήματος που διεξάγει το Τουρκικό κράτος τέσσερις δεκαετίες τώρα με όλα τα μέσα και με την πλήρη ανοχή και στήριξη των κρατών της δύσης.

Στον αγώνα έχουν μπει δυναμικά από τις 18 Δεκεμβρίου 2020 τόσο οι κάτοικοι του προσφυγικού καταυλισμού Μαχμούρ στο Ιράκ αλλά και εδώ στην Ελλάδα στον καταυλισμό του Λαυρίου όπου γίνονται κυλιόμενες απεργίες πείνας. Δεδομένο είναι πως ο γενικότερος αγώνας για την δημοκρατική αυτονομία στην Μέση Ανατολή όχι μόνο δεν έχει καμφθεί, αλλά λαμβάνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις και μεταλαμπαδεύετε σε όλο και σε περισσότερες χώρες του κόσμου.

Μέρος αυτού το αγώνα για ελευθερία είμαστε και εμείς και σας καλούμε σε πανελλαδική δράση το Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2021 αλλά και στο να συνυπογράψετε το παρών κείμενο και να το δημοσιοποιήσετε στα κανάλια που διαθέτετε.

Το Κείμενο θα μείνει ανοιχτό για να υπογραφές. Όσες ομάδες/συλλογικότητες επιθυμούν να συνυπογράψουν μπορούν να το κάνουν στέλνοντάς μας email στο: Riseup4Rojava_Greece@espiv.net

Έτσι συμμετέχουμε και στηρίζουμε με τον τρόπο του ο καθένας/μιασαν ομάδες οργανώσεις, κινήματα ή άτομα τον αγώνα για :

* Νίκη στην απεργία πείνας στις Τουρκικές φυλακές!

* Λευτεριά στον Α.Οτσαλάν!

* Να δώσουμε ένα τέλος στην απομόνωση, τον φασισμό και την κατοχή!

* Να διασφαλίσουμε την ελευθερία!

Διεθνής καμπάνια για την υπεράσπιση της Επανάστασης στη Ροζάβα και των επιτευγμάτων της.RiseUp4Rojava Greece [1]RiseUp4Rojava International

Συνυπογράφουν:

* τα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα Πόλα Ρούπα και Νίκος Mαζιώτης

* Women Defend Rojava Athens

συνέχεια