Μαουρίσιο Μοράλες, 11 χρόνια μετά, οι εξεγερμένοι δε σε λησμονούν

Πάνε 11 χρόνια απ’ το τελευταίο σου φευγιό… 11 χρόνια… Κι όλοι μας είχαμε μείνει άναυδοι με την πρώτη επέτειο του θανάτου σου, Μάουρι. Τα χρόνια περνούν, με πάντα κάτι μένει, σωστά;

Για όσες από ‘μάς σε γνώριζαν και για όσους από ‘μάς σε γνώρισαν μετά τον θάνατό σου, πάνε 11 χρόνια όπου σ’ έχουν δίπλα τους, 11 χρόνια όπου εξακολουθούν να διαχέονται, να προκαλούν ταραχές και μπελάδες, δυνατά ή ψιθυριστά να γελούν, πεισματικά να εξαπλώνουν τον Μαύρο Θάνατο.

Το πόσα πολλά συνέβησαν αυτά τα χρόνια, δεν υπάρχει κάποιο ορθολογικό μέτρο να δύναται να τ’ απαριθμήσει. Υπάρχουν εκείνοι που λένε πως ηττηθήκαμε, άλλες που κέρδισαν πάμπολλα, το πραγματικά σημαντικό όμως είναι πως συνεχίζουμε… Και πως η αναρχία, ως μια συμπαγής πρακτική ενάντια σε κάθε μορφή κυριαρχίας, ως αέναη κίνηση, συνεχίζει ξέφρενη. Ιδού λοιπόν γιατί οι πεσόντες μας χαίρουν άκρας υγείας κι εξακολουθούν να γελούν, πλέον ανάμεσα και σ’ άλλα γέλια.

Πόσο θ’ απολάμβανες τους δρόμους τους μήνες αυτούς, γελάμε και μόνο που φανταζόμαστε την απάντηση · κι όμως, Μάουρι, ήσουν μαζί μας σ’ αυτές τις αλησμόνητες μέρες, μες στο χάος και τη γλυκιά παράκρουση. Ήσουν εκεί, επειδή εκεί ήταν όσες κι όσοι επιμένουν να τείνουν μαζί σου προς στο χάος.

Να πώς τροφοδοτήθηκαν η συντροφικότητα, η εικονοκλαστική μνήμη κι η αλληλεγγύη, ενάντια στα σύνορα, την καταστολή και τον θάνατο… όπως γράφτηκε κι από μια φυλακή της Ελβετίας πριν κάποια χρόνια.

Έπειτα απ’ τη δράση της 22ας Μάη του 2009, όπου αντίκρισες τον θάνατο επιτιθέμενος στους δεσμοφυλάκους, δεν υπήρξε κάποια προκήρυξη που ν’ αποσαφηνίζει τη θέση σου… Υπήρχε όμως η ζωή σου, τα γραπτά σου, τα ποιήματά σου, τα τραγούδια σου, οι διηγήσεις σου, οι εμπειρίες σου, σμιλεμένες από σκοντάμματα, λάθη, ξεσπάσματα οργής, χαμόγελα κι επιτυχίες, απ’ την ατέρμονη επιμονή σου να προσπαθείς, με κάθε αναγκαίο μέσο, να φοκώσεις τη νύχτα και να διαλύσεις τη γιορτή για τους δεσμοφυλάκους του κόσμου τούτου.

Τα γραπτά εκείνα έχουν κυλήσει από καρδιά σε καρδιά, αναζητώντας για τα δραστήρια εκείνα χέρια στα οποία βασιλεύει η Αναρχία. Στα γράμματά σου τ’ αποτυπωμένα με μελάνι μαύρο, ξετυλίγεται το κουβάρι των ιδεών σου, των συναισθημάτων σου και των πεποιθήσεών σου, καθάρια ξεπροβάλλει το ποιος επέλεξες νά ‘σαι και τα μονοπάτια που διάλεξες να βαδίσεις ρισκάροντας τα πάντα… δίχως ν’ αναμένεις τους επαίνους των θεατών, δίχως ν’ αναζητάς τη γενική αποδοχή, τη μαζική ικανοποίηση, ή ακόμα και ψήφους για νά ‘σαι λαοφιλής.

Μέσ’ απ’ τα γραπτά σου σε συνάντησαν όσες κι όσοι δε σε γνώριζαν, σφυρηλατώντας τους δικούς τους δεσμούς συνενοχής, και τούτη είν’ η ισχύς της μαύρης μνήμης, η οποία διανοίγει αυλακώματα και μονοπάτια ακριβώς εκεί όπου πάνε να επιβληθούν οι ύβρεις των μπάτσων, των δημοσιογράφων και των υπηκόων… τόσο ζωογόνα είναι δαύτη η αλληλουχία συντροφισσών και συντρόφων, εμπειριών και γενεών, που, σε μια προσπάθεια να κοπούν τούτοι οι δεσμοί, 11 χρόνια μετά τον θάνατό σου, αντηχούν ακόμη ως μουρμουρητά τα δημοσιογραφικά επινοήματα. Ευχαρίστηση προκαλεί το γεγονός πως δεν είσαι ακόμη λαοφιλής… είσαι όμως παρών ανάμεσα στους δικούς μας, σ’ εκείνες που δεν αφήνονται να εξημερωθούν, σ’ εκείνες που επιλέγουν να μην τιθασεύσουν τις αλύγιστες ψυχές τους, κι έτσι ακόμη διαχέεται το περιφρονητικό σου γέλιο στους δρόμους, ανάβοντας φωτιές μέχρι και στις πιο θλιβερές και παγωμένες νύχτες.

Δεν υπάρχει μέρα όπου να μη μας πληγώνει η απουσία σου, μα συνεχίζουμε… Ζεις στις ζωές μας, Μάουρι.

Πέραν κάθε συγκυρίας και κάθε πανδημίας…

Απ’ την Αναρχία κι ενάντια σε κάθε εξουσία, θα παραμείνουμε η χειρότερη μαύρη πανώλη!

Με απεριόριστη αγάπη…

Για όλα τα συντρόφια που έχουν φύγει…

Για όλες κι όλους όσους συνεχίζουν να οξύνουν τον παλμό της σύγκρουσης…

Για τους αιχμαλώτους και τις αιχμάλωτες πολέμου…

Η μνήμη μας είναι μαύρη, το ίδιο κι η καρδιά μας…

Αιώνια απέχθεια για τους δεσμοφυλάκους!

Πηγή: Deutschland Indymedia

Μετάφραση: Δ.Ο. Ragnarok

συνέχεια

Αντιεθνικιστική Αφίσα εν όψει της Γενοκτονίας των Ποντίων

19 Μαΐου 1919 ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας
των Ποντίων. 353.000 νεκροί θύματα των Νεότουρκων
εθνικιστών του Κεμάλ.

Η 24η Απριλίου 1915 έχει οριστεί ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας των Αρμενίων από τους εθνικιστές Νεότουρκους του Κεμάλ. Η 14η Μάη γιορτάζεται ως η ημέρα απελευθέρωσης της Δυτικής Θράκης από τους Βούλγαρους εθνικιστές και ενσωμάτωσης της στο ελληνικό κράτος.
Τα εγκλήματα, οι γενοκτονίες και οι διωγμοί είναι αποτελέσματα
του εθνικισμού.Σήμερα στην Ελλάδα όπως και σε όλη την Ευρώπη
ο εθνικισμός “ανεβαίνει” κατά μεταναστών και προσφύγων
με την ίδια ρητορική του παρελθόντος, αυτή του μίσους.
Μια νέα γενοκτονία εξελίσσετε τις τελευταίες δεκαετίες στα σύνωρα
του Έβρου και στα νερά της Μεσογείου.

Δεν Ξεχνάμε Τα Εγκλήματα Του Εθνικισμού
Τσακίζουμε Τον Εθνικισμό
Προάγουμε Την Αλληλεγγύη Την Αλληλοβοήθεια Την Αξιοπρέπεια

Η απάντηση στα εγκλήματα των εθνικιστών είναι
το τσάκισμα αυτής της αρρωστημένης ιδεολογίας

συνέχεια

Παρέμβαση για την υπεράσπιση των πλατειών

Στις 16/05/2020 πραγματοποιήθηκε παρέμβαση στην πλατεία Ειρήνης για την υπεράσπιση των δημόσιων χώρων. Η πλατεία ήταν κατάμεστη από κόσμο αλλά και από ασφαλίτες και ΔΙΑΣ. Οι παρουσία των μπάτσων ειδικά τον τελευταίο καιρό είναι ξεδιάντροπα προκλητική και γελοία.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΠΛΑΤΕΙΩΝ

Μετά την περίοδο της καραντίνας , με πρόσχημα την δημόσια υγεία και το κοινό καλό του λαού, παρατηρούμε καθημερινά  στους δρόμους και τις πλατείες μια αυταρχική πολιτική από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

            Συγκεκριμένα τις περασμένες ημέρες είδαμε να γίνονται κάποια ακραία περιστατικά καταστολής εναντίον ριζοσπαστικοποιημένων και μη πολιτών, οι οποίοι παρεβρίσκονταν στις πλατείες Αγίας Παρασκευής και Κυψέλης.

             Πολίτες που κάθονταν στην πλατεία της Αγ. Παρασκευής δέχτηκαν απρόκλητη επίθεση από τις δυνάμεις καταστολής (ΜΑΤ). Το πρόσχημα τους ήταν ο συνωστισμός . Τα καθεστωτικά ΜΜΕ πιστά στη γραμμή της κυβέρνησης απενοχοποιώντας τα αίσχη τους, ισχυρίστηκαν χωρίς απτές αποδείξεις πως εκεί λάμβανε χώρα κάποιου είδους πάρτι. Αυτή η επίθεση στην πραγματικότητα, εξυπηρετεί συμφέροντα επιχειρηματιών της περιοχής με σκοπό την απομάκρυνση του κόσμου από τους δημόσιους χώρους και την απορρόφηση του στα μαγαζιά ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΑ, όταν πια, τα τραπέζια της κάθε επιχείρησης θα έχουν κατακλύσει τις πλατειές.

            Παρόμοιο περιστατικό συνέβη και στο κέντρο της Κυψέλης όπου πέρα από την ριζοσπαστική νεολαία που βρισκόταν εκεί, ξυλοκοπήθηκαν και συνελήφθησαν  κάτοικοι της περιοχής καθώς κατέφθαναν για να μάθουν τι συμβαίνει. Φυσικά και σε αυτήν την περίπτωση  αναμενόμενη ήταν η προβοκατόρικη στάση των ΜΜΕ, τα οποία έκαναν λόγο για δήθεν ανώνυμα τηλεφωνήματα και φανταστικές μολότοφ. Παρατηρείται και στις δύο περιπτώσεις πως συνένοχοι και συμμέτοχοι ήταν οι δημοτικές αρχές με διάδοση ψευδών περιστατικών αλλά και σβήσιμο των φώτων της περιοχής κάνοντας ευκολότερο το έργο του «ελεγκτικού μηχανισμού» (ξέρουν αυτοί).

            Η αρχή της καταστολής και του ελέγχου των δημοσίων χώρων εμφανίστηκε ήδη από την προεκλογική ατζέντα της κυβέρνησης με την στοχοποίηση της πλατείας Εξαρχείων και του αντιστεκόμενου κόσμου που δραστηριοποιούνταν εκεί. Δικαιολογία για την κίνηση αυτή ήταν η εξάλειψη των ναρκωτικών και της εγκληματικότητας, γεγονός που δεν συνέβη ποτέ καθώς ακόμα και σήμερα πραγματοποιείται εμπόριο ναρκωτικών με την παρουσία της αστυνομίας να κάνει τα στραβά μάτια. Ας μην έχουμε αυταπάτες, οι πιάτσες των ναρκωτικών ήταν πάντα μεταφερόμενες από την αστυνομία και για αυτό το λόγο συνεχίζουν να δραστηριοποιούνται στη περιοχή των Εξαρχείων ενώ την ίδια στιγμή ο πολιτικοποιημένος κόσμος στοχοποιείται ενώ οι καταλήψεις κλείνουν η μία μετά την άλλη. ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΧΩΡΩΝ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΑ ΒΑΠΤΙΖΕΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ. Με την πολύτιμη βοήθεια των ΜΜΕ, η κυβέρνηση δημιουργεί μια ψεύτικη εικόνα προσπαθώντας να διαμορφώσει την κοινή γνώμη στα μέτρα της ώστε να συρρικνώσει τους δημόσιους χώρους στο όνομα της στήριξης των επιχειρήσεων φτιάχνοντας δυο μοντέλα ανθρώπων, τους πελάτες και τους «μπαχαλάκηδες».

            Κατά την δική μας άποψη οι δημόσιοι χώροι δε θα έπρεπε σε καμία περίπτωση να γίνονται έρμαια ιδιωτικών συμφερόντων. Οι πλατείες ήταν , είναι και θα πρέπει να παραμείνουν χώροι συνεύρεσης, κοινωνικοποίησης και δημιουργίας πολιτικών συνειδήσεων. Όσον αφορά την γελοία επιχειρηματολογία περί συνωστισμού στις πλατείες δεν βλέπουμε την αντίστοιχη ευαισθησία περί φυλακών, στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών-προσφύγων, ψυχιατρείων καθώς και σχολείων, στα οποία θα απαγορεύεται κάθε είδους ομαδική άθληση, ενώ συζητιέται η επανέναρξη του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου για τα συμφέροντα του καπιταλιστικού μηχανισμού (ιδιοκτήτες ομάδων, στοιχηματικές εταιρίες κτλπ).

            Συνοψίζοντας, λόγω των παραπάνω φαίνεται πως η κυβέρνηση φοβάται την αλληλεπίδραση της κοινωνίας. Συνεπώς δεν θα πρέπει να αφήσουμε τις πλατείες θύματα της εμπορευματοποίησης και του ελεγκτικού μηχανισμού. Να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας αψηφώντας τον τρόμο που σπέρνει αυτή η καταστροφική κυβέρνηση, αγνοώντας τον φόβο ελεύθερης έκφρασης, προάγοντας την αλληλεγγύη, την αυτοοργάνωση και την ελευθερία.

Σύντροφοι/συντρόφισσες

Αναρχικό στέκι Utopia A.D.

ΥΓ: Από ότι φαίνεται δεν είναι όλες οι πλατείες επικίνδυνες για την μετάδοση του ιού .Κάποιες μάλιστα έχουν και αντισώματα όπως η πρόσφατα εγκαινιασμένη δια του δημάρχου Αθηνών Μπακογιάννη πλατεία Ομονοίας ή αλλιώς ‘’πλατεία Αντισωμάτων’’.

συνέχεια

Δήλωση του απεργού πείνας και δίψας Β. Δημάκη

Δήλωση του απεργού πείνας και δίψας Β. Δημάκη για τη μεταγωγή του στα υπόγεια – απομόνωση του Κορυδαλλού.

Μετά την τελευταία πράξη βασανισμου μου από την Γ. Γ. Αντιεγκληματικής Πολιτικής, Σοφίας Νικολάου που με μετηγαγε στον Κορυδαλλο αλλά με έθεσε σε ειδικό καθεστώς εκτισης ποινής, στα υπόγεια των γυναικείων φυλακων Κορυδαλλού, όπου εκτιουν ποινές συγκρατουμενοι μου, με το άρθρο 187Α, όπερ μεθερμηνευομενον (συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση) άρθρο για το οποίο ουδέποτε είχα κατηγορηθεί.

Η στοχευμενη κ δόλια πράξη της ένεκα στιγματισμου μου, αποτελεί κ την τελευταία πράξη κατά της ζωής κ της αξιοπρέπειας μου.

Η αηθης κ εξοντωτικη επίθεση που έχω δεχτεί το τελευταίο διάστημα, αλλά κ ο επαισχυντος εμπαιγμός μου από “δημόσιους λειτουργούς”, που υπηρετούν, υποτίθεται, θέσεις ευθύνης κ δη μάλιστα της δικαιοσύνης, δεν έχει προηγούμενο! Μετά κ το σημερινό, αβίαστα εξάγεται το συμπέρασμα,ότι στόχος τους είναι να με απομακρύνουν, από όλα όσα έχω ονειρευτεί κ με γεωμετρική πρόοδο κάνω πράξη!

Η απροκάλυπτα εμπαθής κ απάνθρωπη, εγωιστική συμπεριφορά τους προς το πρόσωπό μου, αποκαλύπτει την ψυχική μοχθηρια κ την ξιπασια τους…

Μιλούμε πλέον για μικροψυχους βασανιστές κ γδαρτες ονείρων! Πόθεν εξάγεται το συμπέρασμα, ότι θα μπορούσα να δεχτω, ως Άνθρωπος πρώτα απ’ολα, τούτη την κατάπτυστη κ γεμάτη ρεβανσισμο πράξη σας εναντίον μου; Ο τρίτος θεσμικός πυλώνας της δημοκρατίας (δικαιοσύνη) τρίζει συθεμελα. Με τους πολιτες δικαίως να μην τον υποληπτονται πια, όταν υπηρετούν σ’ αυτόν με τον πλέον επιμεμπτο κ παρασιτικο τρόπο, άτομα σαν την Γ. Γ. Αντιεγκληματικής Πολιτικής.

Άτομα που δεν παράγουν κανένα έργο επί της ουσίας παραδεδεγμενα, παρά μόνο κατασπαταλουν κρατικούς πόρους από τους οβολους των Ελλήνων φορολογουμενων προωθώντας την εικόνα τους δηλ. τον ευατο τους! O tempora o mores. Προσπαθώντας με “νύχια κ με δόντια” να κρατήσω το επίπεδο όσο γίνεται ψηλότερα, σταματώ εδώ! Μη ακολουθώντας την Σοφία Νικολάου στην εμπαθή κατρακύλα, που η ίδια χάραξε, ξεκινώντας τον ακατανόητο βασανισμό μου στις 16-4-2020 διατασσοντας την βίαιη απαγωγή μου, διακόπτοντας τις σπουδές μου με τον πλέον φασιστικό τρόπο που όλοι γνωρίζετε κ αποτελειωνοντας τον σήμερα με την ασυγγνωστη μεταγωγη μου στο Κ.Κ. Κορυδαλλού, εν είδει δικαιολογησης της πρώτης αναίτιας κ άδικης πράξης της. Με κατηγορείτε για κάτι;

Ποιο είναι το μήνυμα που προσπαθείτε να περάσετε; Ότι είμαι επικίνδυνος για την διασαλευση της τάξης στο κατάστημα Κορυδαλλού; Επιδιδεστε σε αυθαίρετες υποθέσεις εργασίας που περιστέλλουν βάναυσα ατομικά κ κοινωνικά δικαιώματα των κρατουμένων.

Δοκιμάστε με κ. Νικολάου κ” ο καιρός γαρ εγγύς”… αν θα πράξω ο,τι θεωρείτε: θεώρηση μου, είναι ότι είστε άμεσα επηρεασμένη από χολιγουντιανες παραγωγές, όπως το “minority report”, που σας οδηγούν σε εσφαλμένες αποφάσεις! Σας ενημερώνω μετά λόγου γνώσεως κ επί λόγου τιμής, ότι εάν δεν αποκαταστησετε την δικαιοσύνη στο προσωπο μου, ο γραφων, θα είναι εξαιτίας σας πρώτος νεκρός απεργός πείνας – δίψας φοιτητής κρατούμενος που απλά κ μόνο διεκδίκησε τα εκπαιδευτικά του δικαιώματα με την δέουσα αξιοπρέπεια. Εγω ότι κατάφερα το κατάφερα μόνος μου,ούτε οπίσθια κανενός φίλησα, μήτε σαν αναρριχητικος δηλητηριωδης κομματικός κισσος σκαρφαλωσα, ούτε θα παρακαλέσω ποτέ κανέναν για ό,τι μοχθησα, να το γνωρίζετε καλά αυτό!

Από σήμερα 9-5-2020 δυστυχώς κατέρχομαι σε λευκή απεργία (πείνας – δίψας) άλλη μια φορά, χωρίς καμία τάση ευτελισμου του δικαιώματος που προβλέπεται στο άρθρο 31 του Σ.Κ αλλά κ σε διεθνείς συμβάσεις, αφού καθώς φαίνεται η ανακολουθία προδηλα αποτελεί εγγενες στοιχείο-γνώρισμα της Γ.Γ. Αντιεγληματικης Πολιτικής Σοφίας Νικολάου.

Γνωρίζοντας πια πολυ καλά τον κάθε κίνδυνο της απόφασης μου αυτής, αφού ο οργανισμός μου δεν έχει επανέλθει από την προ ολίγων ημερών απεργία, αλλά μη έχοντας κ τι άλλο να κάνω για την προστασία των εκπαιδευτικών μου δικαιωμάτων κατά τη κράτηση, του προσωπικού μου εκπαιδευτικού μόχθου,αλλά κ την προστασία της προσωπικότητας μου, προβαινω δυστυχώς σε αυτήν.

Οταν πατήσω το πόδι μου στο κελί μου, στην Δ πτέρυγα του Κορυδαλλού, όπως ενδείκνυται για μένα ως το πλέον κατάλληλο επί 3 χρόνια περιβάλλον, για την απρόσκοπτη κ επιτυχή συνέχιση των μέχρι τώρα σπουδών μου, τότε θα διακόψω την απεργία, λόγω του ότι έχει απωλεσθει η εμπιστοσύνη πλέον προς το πρόσωπο της Γ.Γ. Αντιεγληματικης Πολιτικής Σοφίας Νικολάου. Επίσης δηλώνω ότι εξαιτίας του εμπαθους εμπαιγμού της και της προσπάθειας του ανεδαφικου κοινωνικού στιγματισμου μου, με τούτη δω την πονηρή από πλευρά της μεταγωγη, που μόνο στόχο είχε την δικαιολογηση των κακών αποφάσεων της, ένεκα της εισήγησης του Αρχιφυλακα Κορυδαλλού Κ. Σουκου, που παρεμπιπτόντως διευθύντρια στο Κ2 που βρίσκομαι είναι η γυναίκα του! Τυχαίο;

Δηλώνω λοιπόν ότι μετά την βίαιη υφαρπαγη, εν μια νυκτί, όλων όσων έχω καταφέρει,στο κομμάτι της εκπαίδευσης, δεν θα δεχτώ καμία μέτρηση από τους ιατρούς κ το νοσηλευτικό προσωπικό της φυλακής Κορυδαλλού, αρνούμενος να ικανοποιήσω τον σαδισμο της Σοφίας Νικολάου, όπως επίσης να γίνω το πειραματόζωο μιας εμπαθους, ψυχαναγκαστικης και γεμάτης συμπλεγματα, κενοδοξης αριβιστριας που αγεται κ φέρεται με άκρατο ρεβανσισμο όπου οι υπάρχοντες -κατ’αυτην – κοινωνικοι συσχετισμοί θεωρεί ότι την ευνοούν.

ΠΗΓΗ: https://mpalothia.net/

συνέχεια

ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΜΑΣ ΜΟΝΤΕΡΝΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ

Το τελευταίο χρόνο έχουν εντοπιστεί από συντρόφους/ες, ψηφιακά και όχι μόνο μέσα παρακολούθησης σε Κρήτη και Αθήνα όπως οι παρακολουθήσεις με οχήματα αλλά και πεζών μπάτσων γύρω από τις καταλήψεις σε όλη την επικράτεια. Σε δηλώσεις τους μέλη της αντιτρομοκρατικής παραδέχονται όλα αυτά τα σενάρια παρακολούθησης συντρόφων ανά την Ελλάδα.

            Παρόμοια περιστατικά παρακολουθήσεων και στοχοποιήσεων έχουν γίνει αντιληπτά στην πόλη μας όλα τα χρόνια της δραστηριότητας μας. Ειδικά το τελευταίο καιρό παρατηρήσαμε έντονη αστυνομική δραστηριότητα τόσο στα πέριξ του χώρου του στεκιού, όσο και σε προσωπικό επίπεδο κατά μελών της συνέλευσης αλλά και αλληλέγγυων. Συγκεκριμένα, μέλος του στεκιού καθώς επέστρεφε σπίτι του συνάντησε τρείς φορές το ίδιο περιπολικό και ένα όχημα της ασφάλειας σε σύντομη διαδρομή. Επίσης, αλληλέγγυο φιλικό άτομο του στεκιού μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα τον σταμάτησαν 2 φορές άνθρωποι της ασφάλειας για εξακρίβωση στοιχείων (χωρίς να του ζητήσουν έντυπο για μετακίνηση) και μάλιστα την μια φορά τον προσήγαγαν αναίτια στο τμήμα.           

            Στη συνέχεια, θα πρέπει να αναφέρουμε πως αλληλέγγυοι παρατήρησαν 2 άτομα της ασφάλειας να κινούνται περίεργα γύρω από το χώρο όπου καθόντουσαν ο οποίος βρίσκεται σε πάρκο κοντά στη κατάληψη. Τα άτομα αυτά αφού παρατηρούσαν τους συντρόφους για αρκετή ώρα και ενώ έβρεχε αποχώρησαν από το πάρκο όταν έφυγαν και αυτοί, άλλο ένα δείγμα παρακολούθησης προς εμάς. Επιπροσθέτως, παρατηρήθηκε έντονη και συχνή κινητικότητα τις τελευταίες μέρες από αυτοκίνητα της ασφάλειας κοντά σε σπίτι συντρόφου. Τέλος, την ημέρα της επετείου της 1ης Μάη καθώς επιστρέφαμε μετά την παρέμβαση στην πλατεία Ειρήνης άνθρωποι της ασφάλειας μας ακολούθησαν από απόσταση μέχρι σχεδόν την μέση της διαδρομής προς το στέκι. Επίσης, αυτοκίνητο της ασφάλειας υπήρχε από νωρίς απέναντι από το κτήριο της σχολής Παρευξείνιων Χωρών. Αργότερα, κατά την διάρκεια συλλογικής κουζίνας έξω από το στέκι παρατηρήθηκε άλλο  ένα όχημα της ασφάλειας παρκαρισμένο έναντι του τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας το οποίο όμως μόλις το αντιληφθήκαμε τράπηκε σε φυγή. Τα παραπάνω περιστατικά συνέβησαν όλα κατά την περίοδο  της καραντίνας χωρίς όμως να ζητηθούν τα απαραίτητα δικαιολογητικά. Ως συμπέρασμα φαίνεται ότι τους ενοχλεί οποιαδήποτε ριζοσπαστική δραστηριότητα και δεν ανησυχούν για τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας κατά του ‘’αόρατου’’ ‘’εχθρού’’ (covid 19).

            Πέρα από τα περιστατικά παρακολούθησης στα οποία αναφερθήκαμε δεν θα μπορούσαμε να μην κάνουμε λόγο για την κινητικότητα ατόμων αγνώστου ταυτότητας (με ότι συνεπάγεται αυτό) γύρω από το χώρο της κατάληψης Utopia A.D. με σκοπό να ζητήσουν ναρκωτικά ειδικά τον τελευταίο καιρό παράλληλα με τις παρακολουθήσεις. Αυτό το ‘’αστείο’’ αναρχικός ίσον με ναρκομανής πρέπει να τελειώσει ειδάλλως θα υπάρξουν δραστικά μέτρα εναντίον τους. Σε μια εποχή στην οποία ολόκληρη η κοινωνία είναι εθισμένη στα ναρκωτικά με την μόνη διαφορά ότι είναι συνταγογραφημένα (xannax,hipnosedon και καθέ είδους αντικαταθληπτικά) η στοχοποίηση του χώρου με αυτό τον τρόπο είναι υποκριτική.

            Λόγω των παραπάνω και της έντονης στοχοποίησης του χώρου θεωρούμε ότι μια νέα εκκένωση της κατάληψης είναι στα σχέδια τους. Σε συνάρτηση με τα παραπάνω πιστεύουμε πως πολλοί χάρηκαν με την πρώτη εκκένωση αλλά στην συνέχεια ξενέρωσαν και ενοχλήθηκαν πολύ γρήγορα όταν ανακαταλάβαμε και χτίσαμε από την αρχή τον χώρο αυτό. Η υπεράσπιση της κατάληψης Utopia A.D. είναι το καθήκον μας. Σας περιμένουμε….

Υ.Γ.1: ΟΙ ΜΠΑΤΣΟΙ ΠΟΥΛΑΝΕ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ

Υ.Γ.2: Οι ρουφιάνοι σας την επόμενη φορά που θα έρθουν με σκοπό να ζητήσουν ναρκωτικά δεν θα φύγουν όπως ήρθαν….!

Σύντροφοι – Συντρόφισσες

Αναρχικό στέκι Utopia A.D.

συνέχεια

Πειθαρχικές ποινές – Καταδίκη των αγώνων στις φυλακές

2/4/2020

Στις 28/4 είχε προσδιοριστεί η πρώτη πειθαρχική διαδικασία για τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στις 9/4 στις φυλακές Ελαιώνα, ύστερα από το θάνατο της κρατούμενης Αζιζέ Ντεμίρογλου. Με το άκουσμα του θανάτου της Αζιζέ ξέσπασε εξέγερση στη φυλακή γεγονός που προκλήθηκε ύστερα από μια μακρά περίοδο αυξημένης πίεσης πάνω στις κρατούμενες στην οποία καθοριστικό ρόλο έπαιξε ο φόβος της αρρώστιας από τον κορονοϊό, ο φόβος του θανάτου είτε από τον κορονοϊό είτε από άλλη αιτία, η αναμονή για την υλοποίηση των μέτρων για την αποσυμφόρηση των φυλακών που είχε εξαγγείλει το υπουργείο και που ποτέ δεν υλοποίησε, προκαλώντας άγχος, οργή και αγανάκτηση. Στις αιτίες που έθρεψαν την εξέγερση συγκαταλέγονται και οι συνθήκες κράτησης (υπερπληθυσμού σε θαλάμους), αλλά και η χαρακτηριστική αυστηρότητα στις όποιες διεκδικήσεις των κρατουμένων, οι οποίες παγίως συναντούν το τείχος της απειλής και της τιμωρίας. Η εξέγερση αυτή γεγονός πρωτοφανές για τα δεδομένα των φυλακών τα τελευταία 13 χρόνια, αναίρεσε έστω και στιγμιαία την πολιτική ‘‘επιτυχία’’ της κυβέρνησης στη διαχείριση της κρίσης της πανδημίας και γι’ αυτό το λόγο τα ΜΜΕ στην πλειοψηφία τους επέλεξαν να το θάψουν θεωρώντας την ως σοβαρή απειλή υπονόμευσης τόσο του κυβερνητικού έργου όσο και της πολυδιαφημισμένης ‘‘κοινωνικής συναίνεσης’’ στα μέτρα της κυβέρνησης. Παρά όμως τις συντονισμένες προσπάθειες απόκρυψης του γεγονότος, κατάφερε να βγει στην επιφάνεια αναδεικνύοντας έναν ‘‘άλλο κόσμο’’, τη κραυγή μιας μεγάλης ευπαθούς ομάδας, αυτής των κρατουμένων που συνωστίζονται σε κελιά και θαλάμους αγωνιώντας για την ίδια τους την επιβίωση. Ανέδειξε έναν ‘‘άλλο κόσμο’’ χωρίς δικαιώματα που φιμώνεται, που του αρνούνται να διεκδικεί με την απειλή της παράτασης της φυλάκισης να πλανάται πάνω από κάθε σκέψη για αντίδραση. Συνεπώς το γεγονός αυτό ενείχε σημαντική πολιτική διάσταση που υπερέβαινε κατά πολύ τα στενά όρια των ζητημάτων που αφορούν στους κρατούμενους, άγγιξε τον πυρήνα της κυβερνητικής πολιτικής το τρέχον διάστημα αναδεικνύοντας το ψέμα της περί της ‘‘φιλάνθρωπης’’ και της ‘‘κοινωνικά αλληλέγγυας’’ πολιτικής της. Επίσης έφερε στην επιφάνεια το κρυμμένο φασιστικό πυρήνα της κυβέρνησης που ιεραρχεί ζωές και θανάτους και ποδοπατά δικαιώματα, αντιμετωπίζει με ρατσισμό τους κρατούμενους και εξαπολύει την ωμή κρατική βία όταν διεκδικούν. Μετά το τέλος της εξέγερσης ακολούθησε μια κινητοποίηση αντίδρασης στον θάνατο της Αζιζέ, τον εμπαιγμό της κυβέρνησης που είχε εξαγγείλει μέτρα αποσυμφόρησης και δεν υλοποίησε, και με αιτήματα που αφορούσαν στην άμεση αποσυμφόρηση των φυλακών. Η κινητοποίηση κατεστάλη βίαια, λίγη ώρα μετά την έναρξή της και ενώ είχε προηγηθεί κατάθεση εγγράφου υπογεγραμμένο από πολλές κρατούμενες που ενημέρωνε πως η φυλακή θα παρέμενε ανοιχτή ως τις 11μ.μ, κατά τις μεσημεριανές ώρες και πως θα απείχαν οι κρατούμενες από το συσσίτιο και από την εργασία. Η καταστολή συνεχίστηκε με τις μαζικές πειθαρχικές διαδικασίες, με την παραπομπή στο ‘‘σωρό’’ κρατουμένων για σειρά κατηγοριών.

Όπως έχω αναφέρει σε προηγούμενο κείμενό μου που έχω δημοσιοποιήσει, πρώτη στη λίστα ονομάτων που θα περνούσαν από πειθαρχικό συμβούλιο με την κατηγορία της ‘‘απείθειας’’, κατηγορία που αφορούσε στην μετά την εξέγερση κινητοποίηση ήμουν εγώ. Στις 28/4 ξεκίνησε η πειθαρχική διαδικασία και ενώ ήμουν πάλι πρώτη στην ανακοίνωση ονομάτων, καλέστηκα από το συμβούλιο τελευταία. Πληροφορήθηκα από τις άλλες κρατούμενες που προηγήθηκαν ότι ρωτήθηκαν όλες ‘‘ποιός τις έβαλε να υπογράψουν και να μείνουν έξω από τους θαλάμους’’. Όπως μου είπαν αρνήθηκαν κατηγορηματικά ότι συνέβη κάτι τέτοιο. Ήταν σαφές ότι αναζητούσαν εναγωνίως ενοχοποιητικά στοιχεία εις βάρος μου, καθώς είχα στοχοποιηθεί ήδη από το πρωί της 9ης Απρίλη από το ίδιο το υπουργείο και από την γ. γ αντεγκληματικής πολιτικής Σ. Νικολάου με τη δήλωσή της σε δημοσιογράφους ‘‘ότι είναι η Πόλα Ρούπα στην Θήβα’’, δήλωση που εμμέσως πλην σαφώς αποσκοπούσε να μου αποδώσουν την ευθύνη για όλα τα γεγονότα εκείνης της ημέρας. Εξάλλου μια ‘‘άτυπη προανακριτική διαδικασία’’ βρισκόταν σε εξέλιξη τις προηγούμενες ημέρες από την υπηρεσία για την αναζήτηση ‘‘της υποκινήτριας ή των υποκινητριών’’. Όμως ούτε η άτυπη ούτε η επίσημη διαδικασία δεν απέδωσε με την κατασκευή στοιχειών εναντίον μου. Οι μόνες που δεν ρωτηθήκαμε ποιός μας έβαλε ήμουν εγώ και η συγκρατούμενή μου Παγώνη Κατερίνα που επίσης καταδικάστηκε. Αναφέρω περιληπτικά τα κυριότερα σημεία της «απολογίας» μου: ‘‘Για να εξεταστεί το κατηγορητήριο θα πρέπει να αναλυθεί και να γίνει κατανοητό το υπόβαθρο και το πλαίσιο μέσα στο οποίο έγιναν τα γεγονότα της 9ης Απρίλη. Οι κρατούμενες το τελευταίο διάστημα βιώναμε μια ασφυκτική πίεση λόγω της απειλής του κορονοϊού σε συνδυασμό με τις συνθήκες κράτησής μας στη φυλακή, της απειλής της πανδημίας στις οικογένειές μας και τα παιδιά μας. Υπήρχε έντονη αγωνία και αναστάτωση γιατί η κυβέρνηση δεν εφάρμοσε μέτρα για την αποσυμφόρηση των φυλακών που είχε εξαγγείλει, μια πράξη που όλες εκλάβαμε ως εμπαιγμό ενώ η αγωνία μπροστά στην απειλή της πανδημίας και του θανάτου ήταν και είναι μεγάλη. Δεν είμαι πολύ καιρό σε αυτή τη φυλακή όμως από την πρώτη στιγμή που ήρθα ήταν εμφανές ότι οι κρατούμενες ήταν πολύ ανήσυχες και είχαν μεγάλη αγωνία για το τι θα συμβεί. Ο θάνατος της Ντεμίρογλου ήρθε να κορυφώσει το άγχος, την αγωνία, τον φόβο του θανάτου των κρατουμένων και σε συνδυασμό και με τον κυβερνητικό εμπαιγμό ο φόβος μετατράπηκε σε οργή. Επίσης ενάμιση μήνα πριν είχε πεθάνει και άλλη κρατούμενη η Γεωργία Τριανταφύλλου, γεγονός που η διεύθυνση της φυλακής είχε αρνηθεί στις 9/4 όταν αναφέρθηκα σε αυτόν μπροστά στον απεσταλμένο του υπουργείου. Ο θάνατος της συγκρατούμενής μας ήταν η θρυαλλίδα που προκάλεσε την έκρηξη. Θα πρέπει να εξεταστεί σε όλες τις πειθαρχικές διαδικασίες που θα γίνουν το υπόβαθρο που γέννησε αυτή την έκρηξη και να εξετάσετε όλα τα γεγονότα που προηγήθηκαν. Εξάλλου ο Ποινικός Κώδικας στο άρθρο 79 αναφέρει ότι κάθε δικαστήριο πρέπει να εξετάζει τα αίτια και τις συνθήκες που τελούνται οι πράξεις που εκδικάζονται ενώ στην παράγραφο 4 του ίδιου άρθρου αναφέρεται πως είναι δικαιολογημένη μια πράξη λόγω συναισθηματικής φόρτισης. Ακόμα και ο Σωφρονιστικός Κώδικας στο άρθρο 71 που αναφέρεται στις πειθαρχικές διαδικασίες ζητάει την εξέταση των συνθηκών που τελέστηκαν οι πράξεις και αναφέρει ότι το συμβούλιο μπορεί να απέχει από την επιβολή ποινής. Η συγκεκριμένη δίωξη αφορά την άρνησή μας να μπούμε στους θαλάμους κατά τις βραδινές ώρες. Η εξέγερση είχε λήξει ώρες πριν. Υπήρχε μια συλλογική απόφαση να προχωρήσουμε στην κινητοποίηση αυτή, να κρατάμε τους θαλάμους ανοιχτούς το βράδυ ως τις 11 και τις μεσημεριανές ώρες, να γίνει αποχή από την εργασία και το συσσίτιο, με αιτήματα για την αποσυμφόρηση των φυλακών. Είχαμε πριν καταθέσει έγγραφα με υπογραφές. Η κινητοποίησή μας αυτή κατεστάλη με την βίαιη εισβολή των αστυνομικών δυνάμεων. Δηλαδή μια μη βίαιη κινητοποίηση δέχτηκε βίαιη επίθεση προκειμένου να λήξει. Επισημαίνω ότι πολλές φυλακές πραγματοποίησαν κινητοποιήσεις με αίτημα την αποσυμφόρηση και κάποιες απ’ αυτές γίνονται τώρα. Θα πρέπει να προσθέσω πως όλα όσα έγιναν την 9η Απρίλη δεν είχαν ιδιοτελή κίνητρα. Πολλές κρατούμενες και εγώ επίσης δεν αποβλέπαμε σε αποφυλάκιση με τα μέτρα αποσυμφόρησης που προτείναμε. Τα κίνητρα είναι υπερατομικά και καθοριστικός παράγοντας ήταν η αλληλεγγύη. Οι διεκδικήσεις, οι κινητοποιήσεις, οι διαμαρτυρίες δεν γίνονται με την κατάθεση ενός εγγράφου, αλλά μέσα από πράξεις που ασκούν πίεση για την υλοποίηση των αιτημάτων και την περιφρούρησης των δικαιωμάτων, είναι νόμιμες και κατοχυρωμένες από το ίδιο το Σύνταγμα αλλά και από την διεθνή νομολογία. Πουθενά ούτε στο Σύνταγμα ούτε στον Ποινικό ούτε στον Σωφρονιστικό κώδικα δεν αναγράφεται ότι εξαιρούνται οι κρατούμενοι από το δικαίωμα να πραγματοποιούν κινητοποιήσεις, διαμαρτυρίες, αγώνες’’.

Είχα ζητήσει την παρουσία της συνηγόρου μου Κούτρα Ηλέκτρας-Λήδας όπως προβλέπεται από τον σωφρονιστικό κώδικα και πραγματοποιήθηκε μέσω skype. Η συνήγορός μου τοποθετήθηκε προασπίζοντας τη νομιμότητα της κινητοποίησή μας και αναφέρθηκε εκτενώς στην εγχώρια και τη διεθνή νομολογία που κατοχυρώνει τα όσα υπερασπιστήκαμε στη διαδικασία. Η παράστασή της έγινε και κατά την εξέταση της Κατερίνας Παγώνη με το ίδιο υπερασπιστικό πλαίσιο. Δύο ώρες μετά το πέρας της διαδικασίας κάλεσαν εμένα και την Παγώνη αυτή τη φορά πρώτες για να μας ανακοινώσουν την απόφαση που ήταν η καταδίκη μας (20 πόντους) για την ‘‘παράνομη’’ πράξη της ‘‘απείθειας’’. Η εισαγγελέας με ρώτησε αν έχω κάτι να πω και της απάντησα: ‘‘Παρανομία δεν είναι αυτό που κάναμε εμείς. Παρανομία είναι να πεθαίνουν άνθρωποι στη φυλακή. Παρανομία είναι να εξαγγέλλει η εκτελεστική εξουσία μέτρα και να μην τα εφαρμόζει. Παρανομία είναι να καταστέλλεται βίαια μια μη βίαιη και δίκαιη κινητοποίηση, να ξυλοκοπούνται κρατούμενες. Παρανομίες έγιναν από την άλλη μεριά, τη δική σας, όχι από την δική μας’’.

Στη συνέχεια καλέστηκαν οι υπόλοιπες που τους ανακοινώθηκε ότι κρίθηκαν αθώες. Ζητήσαμε επίμονα να μας γνωστοποιηθεί η αιτιολόγηση της δικής μας καταδίκης και του διαχωρισμού μας από τις υπόλοιπες όμως καμία εξήγηση δεν μας δόθηκε. Το γεγονός ότι το πειθαρχικό συμβούλιο (που αποτελείται από την επόπτρια εισαγγελέα Α. Μουσούρη, τον διευθυντή της φυλακής Γ. Μακρή και την προϊσταμένη της κοινωνικής υπηρεσίας Καρακατσάνη Β.) προέβη σε αθωωτική απόφαση για τις υπόλοιπες κρατούμενες. Είναι ομολογουμένως πρωτοφανές για τα δεδομένα της συγκεκριμένης φυλακής αφού πειθαρχικές διώξεις και βαρύτατες ποινές επιβάλλονται με κάθε αφορμή. Σε αυτήν την απόφαση συντέλεσε η επιμονή στη συστηματική δημοσιοποίηση των γεγονότων, την ανάδειξη του περιεχομένου τους αλλά και την εκτενή δημοσιοποίηση των συνθηκών κράτησης. Ο λόγος που πλαισίωσε τα γεγονότα της 9/ης Απρίλη αλλά και η πληθώρα μηνυμάτων συμπαράστασης λειτούργησαν ως ασπίδα για τις κρατούμενες. Όμως η δική μου καταδίκη ενέχει βαρύτατους συμβολισμούς. Πρώτα απ’ όλα στόχευε στο πρόσωπό μου, την ιστορία μου, τη στάση μου, τον λόγο που άρθρωσα δημόσια για τα γεγονότα. Είναι η συνέχεια μιας συστηματικής στοχοποίησης που ξεκίνησε με την εισβολή αστυνομικών δυνάμεων στο θάλαμό μου στον Κορυδαλλό και τη μεταγωγή μου στη Θήβα προκειμένου να σταματήσει η εκεί κινητοποίηση. Μια μεταγωγή που διατάχθηκε από το ίδιο το υπουργείο για να βγει λίγες ημέρες αργότερα εν μέσω της εξέγερσης στη φυλακή η εκπρόσωπός του Σ. Νικολάου να δηλώνει ‘‘ότι είναι η Ρούπα στη Θήβα’’ στοχοποιώντας με ως υπαίτια της εξέγερσης.Δηλαδή το ίδιο πρόσωπο που διέταξε τη μεταγωγή μου στον Ελαιώνα με στοχοποιεί γιατί βρίσκομαι στον Ελαιώνα, λες και ήρθα αυτοβούλως (sic).

Επειδή δεν κατάφεραν να στοιχειοθετήσουν άλλες κατηγορίες εις βάρος μου ούτε αυτή της ‘‘αρχηγού’’ ή της ‘‘υποκινήτριας’’ η καταδικαστική απόφαση ειδικά σε μένα, συνιστά μια έμμεση και πλάγια απόδοση ενός κεντρικού ρόλου στην κινητοποίηση. Όσο για τη συγκρατούμενή μου Παγώνη Κατερίνα που επίσης εκπροσωπήθηκε από τη συνήγορο Κούτρα Ηλέκτρα-Λήδα με την ίδια υπερασπιστική γραμμή πρόκειται για την ίδια κρατούμενη που είχα αναφέρει στο πρώτο κείμενό μου για την εξέγερση, η οποία είχε μείνει έξω από το κελί της επειδή δεν μετέφεραν εκείνη και το μωρό της στο νοσοκομείο και είχε τιμωρηθεί γι’ αυτό βαρύτατα με 1 χρόνο στέρηση εργασίας. Προφανώς και στο πρόσωπό της χτυπούν την επιλογή της να διεκδικεί και να διαμαρτύρεται για την καταπάτηση δικαιωμάτων.

Η καταδικαστική απόφαση ήταν μια βαρύτατου συμβολισμού ‘‘εκτέλεση’’ του δικαιώματος να παρίσταται συνήγορος κατά τη πειθαρχική διαδικασία, αφού ‘‘τύγχανε’’ να είμαστε οι μόνες που ζητήσαμε παράσταση δικηγόρου. Συνεπώς η επιβολή της πειθαρχικής ποινής απευθυνόταν και προς τη συνήγορό μας και την ιδιότητά της με ιδιαίτερα εκδικητικό χαρακτήρα. Δεδομένου της στάσης μου στο πειθαρχικό συμβούλιο και της υπεράσπισης των δικαιωμάτων των κρατουμένων να διεξάγουν κινητοποιήσεις τέτοιας μορφής, η ποινή συνίσταται στην ‘‘εκτέλεση’’ κάθε κίνησης από μεριάς των κρατουμένων να προασπίσουν τα δικαιώματά τους και να διεκδικούν. Τέλος η απόφαση αυτή είναι μια νομιμοποίηση της εγκληματικής εγκατάλειψης της κρατούμενης Ντεμίρογλου να πεθάνει αβοήθητη στη φυλακή, είναι μια νομιμοποίηση των θανάτων στις φυλακές, της κυβερνητικής τακτικής εμπαιγμού των κρατουμένων, της άσκησης της ωμής βίας εις βάρος τους όταν αγωνίζονται.

Είναι μια νομιμοποίηση με κάθε μέσο της σιγής νεκροταφείου στις φυλακές.
Μην περιμένουν ότι θα περάσει….

Πόλα Ρούπα μέλος του Επαναστατικού Αγώνα, Γ΄πτέρυγα γυναικείων φυλακών Ελαιώνα-Θήβας

Y.Γ. Επειδή οι πειθαρχικές διώξεις συνεχίζονται στηρίζουμε τις κρατούμενες εδώ: στηρίζουμε τις κρατούμενες εδώ
https://secure.avaaz.org/el/community_petitions/ypoyrgeio_dikaiosynis_kai_ypoyrgeio_prostasias_toy_ohi_stis_dioxeis_ton_kratoymenon_gynaikon_toy_elaionathivas_gia_tin_exegersi_stis_9420/publish/?new

ΠΗΓΗ: https://mpalothia.net

συνέχεια