Αθήνα: Ανάληψη ευθύνης για την επίθεση με χειροβομβίδα στο ρωσικό προξενείο

Στους εφιάλτες σας πρωτοστατούν οι νεκροί μας

Αναλαμβάνουμε την ευθύνη για την επίθεση με χειροβομβίδα στο ρωσικό προξενείο της οδού Τζαβέλλα στο Χαλάνδρι στις 22 Μαρτίου.

Κάθε κράτος επιδιώκει τη συνέχεια του, η οποία έχει ιδιαίτερη σημασία τόσο για την ύπαρξη του όσο και για την διατήρηση και την επέκταση του ζωτικού του χώρου. Ορίζουμε τον ζωτικό χώρο ενός κρατικού μορφώματος ως μια έννοια που συσπειρώνει κάθε οικονομικό και χωροταξικό συμφέρον. Η εφαρμογή αυτής της πολιτικής για μας είναι αυτό που κοινώς ονομάζουμε ιμπεριαλισμό. Η συγκεκριμένη πολιτική δεν είναι μία στρατηγική επιλογή ενός κράτους, αλλά ταυτίζεται άρρηκτα με την ίδια του την ύπαρξη. Αυτομάτως κάθε κράτος εφαρμόζει ή ακολουθεί την ιμπεριαλιστική πολιτική κάποιας συμμαχικής σε αυτό χώρας . Αυτή η θέση έρχεται να αναιρέσει την ρητορεία αγιοποίησης μικρότερων σε δυναμική κρατών έναντι πιο ισχυρών, που επιχειρεί να πλασάρει η αριστερά εδώ και χρόνια και την ενστερνίζονται κομμάτια του αναρχικού χώρου. Ανά τα χρόνια έχουν δομηθεί πολλές συμμαχίες και ως επακόλουθο πολλές αψιμαχίες, ανάλογα πάντα με τα διακυβευόμενα συμφέροντα. Υπό το πέπλο λοιπόν αυτών των ενδοεξουσιαστικών αντιθέσεων σε συνδυασμό με την εκάστοτε οικονομικο-πολιτική συγκυρία, δημιουργούνται ή αναπροσαρμόζονται οι αποκλίσεις στη δυναμική κάθε κράτους. Οι σχέσεις μεταξύ των κρατών αποτελούσαν πάντα μία δυναμική συνθήκη που τροποποιείται πάνω στο εκάστοτε ζήτημα και όχι μία στατική κατάσταση.

Βάσει των παραπάνω παραμέτρων, από τα μέσα του προηγούμενου αιώνα και μετά, δύο είναι τα κράτη που έχουν υπερισχύσει με κυριαρχικούς όρους στην παγκόσμια σκακιέρα, το κράτος των ΗΠΑ και το κράτος της Ρωσίας (μέχρι 1991 ως ΕΣΣΔ). Ένα σύνηθες σφάλμα που εντοπίζουμε στις αριστερίστικες και όχι μόνο προσεγγίσεις είναι ότι αυτά τα δύο κράτη αποτελούν δύο πόλους συνεχής σύγκρουσης, παραβλέποντας εσκεμμένα τις συνθετικές (γεω)πολιτικές στρατηγικές που έχουν χαράξει ανά τα χρόνια, από την κατανομή των ζωνών της πολιτικής επιρροής στην διάσκεψη της Γιάλτας τον Φεβρουάριο του 1945 μέχρι και την πολιτική αλληλοστήριξη στις στρατιωτικές επεμβάσεις στο εσωτερικό της Συρίας. Κομμάτι της ίδιας αφήγησης ασκεί έντονα μονόπλευρη κριτική στο λεγόμενο “αμερικάνικο ιμπεριαλισμό”, ενώ κάνει τα στραβά μάτια στην επεκτατική πολιτική της Ρωσίας θάβοντας πολλά από τα εγκλήματα πολέμου που έχει διαπράξει. Δεν κάνουμε καμία διάκριση ανάμεσα σε αυτά τα δύο κράτη καθώς θεωρούμε τις πολιτικές τους εξίσου εχθρικές.

Αναπολώντας τα φαντάσματα του παρελθόντος

(περισσότερα…)
συνέχεια

Αυτοοργανωμένο BAR

Αυτοοργανωμένο BAR Παρασκευή 19/04 Ώρα 22:00 στο Αναρχικό Στέκι UTOPIA A.D. (Κατάληψη στην παλιά νομική). Αυτοοργανώνουμε την διασκέδαση μας.
Τα έσοδα από τα αυτοοργανωμένα BAR, καφενεία, συναυλίες κτλ διαθέτονται για την κάλυψη δικαστικών εξόδων συντρόφων καθώς και για την στήριξη φυλακισμένων αναρχικών και αγωνιστών.

συνέχεια

ΚΟΙΝΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ “ΑΝΑΡΧΙΚΗ” ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ CAMΙNO LIBRE

Έχοντας γραφτεί ήδη 2 κείμενα καταγγελίας για την γκρούπα των Camino Libre & Kizil Kara (https://athens.indymedia.org/post/1593159/, https://athens.indymedia.org/post/1593299/) (αποτελούνται από τα ίδια άτομα) οι τραμπούκικες, μάτσο, ερειστικές συμπεριφορές από πλευράς τους δεν έχουν σταματήσει. Η λογική τους, είναι αυτή της επιβολής του (φαινομενικά πάντοτε) δυνατού στον αδύναμο. Λογική που πολύ καλά γνωρίζουμε ποιοι υιοθετούν. Ενωμένες, λοιπόν, όλες οι συλλογικότητες της πόλης μας αποφασίζουμε να το τελειώσουμε αυτό εδώ και τώρα. Κάνοντας μία αναδρομή στα περιστατικά αποσκοπούμε στο να ενημερωθούν άπαντες για το πως τα παιδιά αυτά επιλέγουν να δραστηριοποιούνται στην πόλη μας.

Ήδη πριν από την δημιουργία τους, ως άτομα που συμμετείχαν στη διαχειριστική συνέλευση του Ελεύθερου Κοινωνικού Χώρου Adelante, έχοντας μία κοινή θεώρηση για τα χαρακτηριστικά που θα έπρεπε να έχει ένας αυτοδιαχειριζόμενος χώρος, επέλεξαν να καπηλευτούν έναν έτοιμο ελεύθερο κοινωνικό χώρο με λογικές πλειοψηφίας, κάτι που αργότερα προσπάθησαν να κάνουν και στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Vivienda. Η διαδικασία αποχώρησης τους από το Αdelante, ήταν ένα σόου απειλών προς πάσα κατεύθυνση και προσβλητικών-σεξιστικών σχολίων προς άτομα της συνέλευσης(“εσύ είσαι εδώ μόνο για να καθαρίζεις” κι άλλα). Όταν μία κοπέλα υπερασπίστηκε τη θέση της, ο αρχηγίσκος* τους χτύπησε το χέρι του στο τραπέζι, διακόπτοντας την τοποθέτηση της, υβρίζοντας και απειλώντας και τον σύντροφο που επενέβη, επιχειρούμενος να ασκήσει βία εκ του ασφαλούς (“θα τον είχα στείλει στο νοσοκομείο άμα δεν με κρατούσαν”). Κάπως έτσι μας άδειασαν τη γωνιά. Η παραμονή τους, ωστόσο, μας έδειξε με τον καλύτερο τρόπο για τι άτομα μιλάμε. Αξίζει να αναφερθεί πως φιλικό τους άτομο,ο οποίος ούτε ο ίδιος ξέρει σε ποια συλλογικότητα είναι, οπότε ούτε εμείς είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, δήλωνε δημοσίως πως θα τον χαροποιούσε να κλείσει το Adelante μέχρι να ‘χει φύγει από την πόλη. Πληροφοριακά, Κούλογλου 18 είναι η διεύθυνση.

Εφόσον το σχέδιο τους απέτυχε στον Ε.Κ.Χ. Adelante, συσπειρωμένοι πλέον ως συλλογικότητα Camino Libre,αποπειράθηκαν να κάνουν το ίδιο και στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Vivienda(όπως δήλωσαν και σε συντρόφους από το Αναρχικό Στέκι Utopia A.D.). Αν και η πρόταση τους για στέγαση στο χώρο αντιμετωπίστηκε θετικά, σε σύντομο χρονικό διάστημα έγινε αντιληπτό πως οι προθέσεις τους ήταν να καπηλευτούν άλλον έναν έτοιμο χώρο, χωρίς καμία διάθεση συνδιαμόρφωσης. Προκείμενου να περάσουν τη δική τους πολιτική γραμμή στο Vivienda, ισχυρίζονταν πως ένας χώρος δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αυτοδιαχειριζόμενος αν δεν είναι αναρχικό στέκι,(όπως στην καταγγελία τους) ενδεικτικό της ιδεολογικής σύγχυσης που επικρατεί στο κεφάλι τους. Έπειτα από την αποχώρηση τους και από το Vivienda ακολούθησε μία σειρά από απειλητικά μηνύματα και τηλεφωνήματα, τραμπουκισμούς στη Λέσχη Σίτισης με συμμορίτικες-πάντα-λογικές προς τα μέλη της συνέλευσης του στεκιού. Είχαν μάλιστα το θράσος να καταγγείλουν πως εκδιώχθηκαν για πολιτικούς λόγους. Μετά την απάντηση στην καταγγελία τους(https://athens.indymedia.org/post/1592941/, https://athens.indymedia.org/post/1593159/), εισέβαλλαν στον χώρο, εν ώρα συνέλευσης, δίνοντας διορία λίγων ωρών για να κατέβει το κείμενο. Σε διαφορετική περίπτωση, απείλησαν τα μέλη του Vivienda οτι θα τους βρίσκoυν συνεχώς μπροστά τους, ωρυόμενοι πως “μόνο αυτοί υπάρχουν πολιτικά στην πόλη”. Εντούτοις, το κείμενο είναι ακόμα στη θέση του. Η απόφαση μας να παραβούμε το deadline οδήγησε σε τραμπουκισμό φιλικού ατόμου του στεκιού στον χώρο εργασίας του (“Άμα δεν ήμασταν στην Κομοτηνή, τώρα θα βρισκόσασταν σε χαντάκια”). Σημειολογικά, όταν σε μία προσπάθεια να σταματήσουν,ερωτηθήκαν από άτομα που συμμετέχουν στην Αντιεξουσιαστική Κίνηση Κομοτηνής γιατί τους τραμπουκίζουν, μία από τις απαντήσεις ήταν και το “Και τι σε νοιάζει εσένα, αφού δεν είναι αναρχικοί”. Τέλος, φεύγοντας από το στέκι πήραν υλικό και τα ηχεία του χώρου και σε μία προσπάθεια για επιστροφή τους η απάντηση τους ήταν “έλα σήκω φύγε, δεν θα μου μιλάς, κάνε μου μήνυση για να τα πάρεις πίσω”.

Σε όλα τα παραπάνω ήρθε να προστεθεί και η απάντηση τους στην 2η καταγγελία από συλλογικότητα της Κομοτηνής (https://athens.indymedia.org/post/1593299/, https://athens.indymedia.org/post/1593309/), στην οποία κατηγορούν σύντροφο από το Αναρχικό Στέκι Utopia A.D., ότι τους “κάρφωσε” σε καθηγητή πανεπιστημίου για ένα σύνθημα σε τοίχο. Μέσα στον ζήλο τους για “δράση”,στο ίδιο κείμενο στοχοποιούν ως φασίστα φιλικό άτομο μέλους του Utopia A.D., άτομο που και οι ίδιοι γνώριζαν και συναναστρέφονταν για κάποιο καιρό, κατηγορώντας μια κατάληψη με πάνω από 15 χρόνια αντιφασιστική δράση πως φιλοξενεί φασίστες στον χώρο της(;;). Το πλέον σημαντικό, είναι η πολιτική ανευθυνότητα που επέδειξαν όταν προσπάθησαν να καταλάβουν ενεργό πανεπιστημιακό γραφείο δίπλα ακριβώς από την κατάληψη της Utopia A.D, δίχως καμία προηγούμενη συνεννόηση και με έκδηλη την αδιαφορία τους για την αναμενόμενη εκκένωση έπειτα από τα πεπραγμένα τους. Στην ερώτηση αν θα συμβάλλουν στο να αποτραπεί η εκκένωση, η απάντηση τους ήταν αρνητική. Αντιπαρέβαλλαν πως εμείς δεν τους στηρίξαμε ποτέ. Η αδιαφορία τους οδήγησε τα μέλη της Utopia A.D να καταστήσουν σαφές πως αν εκκενωθεί η κατάληψη τους θα υπάρξουν συνέπειες. Την ανικανότητα τους για στέγαση και την αποχώρηση τους, την απέδωσαν στην Utopia και στο Adelante, δείχνοντας για άλλη μια φορά πως αδυνατούν να αναλάβουν την ευθύνη όταν μία δράση τους πηγαίνει στραβά. Μέσω της τακτικής που ακολουθούν με τη συμπεριφορά τους, προσπαθούν να προβοκάρουν καταστάσεις έτσι ώστε να θυματοποιηθούν.

(περισσότερα…)
συνέχεια

22/2/’19 Εφετείο 2ης δίκης Ε.Α:Λόγος Αλληλεγγύης από Συντρόφους α)Αναρχικού στεκιού Utopia A.D. β)από Πυρήνα Αναρχικών Κομμουνιστών

ΛΟΓΟΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΝΙΚΟΥ ΜΑΖΙΩΤΗ & ΠΟΛΑ ΡΟΥΠΑ. ΚΑΤΑΘΕΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΡΟΦΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΠΑΝΤΕΛΗ ΚΑΡΑΚΑΣΙΔΗ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΣΤΕΚΙ UTOPIA A.D. KAI ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΓIΩΡΓΟΥ ΔΗΜOY – ΠΥΡΗΝΑΣ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΣΤΙΣ 22/2/2019, ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΤΗΣ Β΄ ΔΙΚΗΣ ΤΟΥ Ε.Α ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΣΤΗΝ ΤτΕ – ΕΚΤ – ΔΝΤ ΣΤΙΣ 10/4/2010, ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΕΙΣ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΣΕ ΜΕΘΑΝΑ ΚΑΙ ΚΛΕΙΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΜΠΛΟΚΉ ΜΕ 2 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥΣ ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΑΚΙ.

Μαζιώτης: Θέλω να πω κάτι πριν γιατί υπήρξαν ερωτήσεις σε μάρτυρες υπεράσπισης, υπήρξε μία ένταση, σε σχέση με γεγονότα που θέλετε να ρωτήσετε. Θέλω να επισημάνω ότι οι δικοί μας μάρτυρες υπεράσπισης δεν έχουν να πούνε τίποτα σε σχέση με πραγματικά περιστατικά. Να το ξεκαθαρίσω αυτό. Εμείς ‘‘αθώοι’’ δεν είμαστε αλλά ούτε και ένοχοι όπως μας κατgore;iteε εσείς. Έχουμε αποδεχθεί ότι είμαστε μέλη της οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας υπερασπιζόμαστε ό, τι έχει κάνει η οργάνωση και την επίθεση στην Τράπεζα της Ελλάδας και οτιδήποτε άλλο έχει κάνει από το 2003 και μετά. Οι δικοί μας μάρτυρες θα μιλήσουν και θα υπερασπιστούν πολιτικά ότι το ένοπλο αντάρτικο και η ένοπλη δράση είναι πολιτική δράση και δεν πρόκειται να μπούνε ούτε και εμείς φυσικά στις ‘‘απολογίες’’ μας σε θέματα του ποιος έκανε τι, ήμουνα δεν ήμουνα κλπ. Σας το επισημαίνω για τυχόν ερωτήσεις σε τέτοια πράγματα. Δεν θα αναφερθούν οι μάρτυρές υπεράσπισής μας σε γεγονότα. Θα πούνε ναι, καλώς το κάνανε! Να το ξεκαθαρίσουμε αυτό.

1ος Σύντροφος

Παντελής Καρακασίδης: Είμαι στον α/α χώρο από το 2003. Πριν ήμουν κοντά στον κομμουνισμό. Έχω γεννηθεί στην Τασκένδη του Ουζμπεκιστάν από πολιτικούς πρόσφυγες. Λόγω καταγωγής ήμουν ιδεολογικοπολιτικά εγγύτερα στο κομμουνιστικό χώρο όμως είχα μια συμπάθεια προς το αναρχικό κίνημα.

Γνώρισα για πρώτη φορά τον Νίκο Μαζιώτη μέσα από τη δράση του ενάντια στα χρυσωρυχεία στην Χαλκιδική το 1997 και θεώρησα πολύ έντιμη την στάση του να αναλάβει την ευθύνη και να στηρίξει την ένοπλη δράση (βόμβα στο υπουργείο Ανάπτυξης το 1997) γιατί πιστεύω ότι μια επανάσταση δεν γίνεται με λουλούδια. Χρειάζεται η ένοπλη δράση και οι επαναστάτες πρέπει να είναι έτοιμοι. Ο Νίκος Μαζιώτης το έκανε αυτό και από τότε μέχρι σήμερα συνεχίζει.

Την Πόλα Ρούπα την γνώρισα μέσα από την δράση του Επαναστατικού Αγώνα, μέσα από τα κείμενα, μέσα από την φυλακή, όταν έβγαζαν κείμενα και συνεχίζουν να βγάζουν λόγο. Πιστεύω ότι και οι δυο τους χαρακτηρίζονται από μία ανιδιοτελή στάση, επαναστατική και τα δίνουν όλα για τον αγώνα. Είχαν πει σε ένα δικαστήριο για την Πόλα Ρούπα και τον Επαναστατικό Αγώνα ότι είναι εχθροί της κοινωνίας και αυτό δείχνει ότι ζείτε σε άλλο κόσμο..

Πρόεδρος: Αυτό από ποιόν είχε ειπωθεί;

Ρούπα: Από τον εισαγγελέα του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου όπου δικάστηκα για την επίθεση στην Τράπεζα της Ελλάδας και το είχα αναφέρει αυτό, γι’ αυτό το γνωρίζει ο σύντροφος. Είχα γράψει κείμενο-απάντηση σε αυτό, απάντησα στον κ. Δράκο. Και του είχα απαντήσει ότι εσείς είστε εχθρός της κοινωνίας. Αφού μου το’ βαλε προσωπικά, του το είπα και εγώ προσωπικά.

Σύντροφος: Εχθρός της κοινωνίας είναι το σύστημα και με τις πολιτικές και τις πράξεις το τελευταίο διάστημα όπου πεθαίνει κόσμος. Ο Επαναστατικός Αγώνας έχει κοινωνική αποδοχή και δεν έχει να φοβάται κανένας πολίτης τίποτα από τον Ε.Α., από την δράση του Επαναστατικού Αγώνα, από την ένοπλη δράση. Ίσα-ίσα, χτύπησε στόχους που ευθύνονται για την κατάντια του λαού αυτού, της κοινωνικής βάσης. Από ’κει και πέρα να πω κάποια πράγματα περί πολιτικής ευθύνης. Οι σύντροφοι του Επαναστατικού Αγώνα Νίκος Μαζιώτης και Πόλα Ρούπα έχουν πάρει την πολιτική ευθύνη για όλες τις ενέργειες, γνωρίζανε τι θα γίνει. Θα μπορούσαν να αποποιηθούνε την ευθύνη όμως ανέλαβαν την πολιτική ευθύνη και βρίσκονται εδώ κατηγορούμενοι.

(περισσότερα…)
συνέχεια

Χαιρετισμός της εκδήλωση με θέμα την Επανάσταση στη Ροζάβα – Β. Συρία

Χαιρετισμός της εκδήλωση με θέμα την Επανάσταση στη Ροζάβα – Β. Συρία

          Σύντροφοι και Συντρόφισσες καλησπέρα, λόγω του ότι δεν μπορέσαμε να παραβρεθούμε σε αυτήν την τόσο σημαντική εκδήλωση αποφασίσαμε να γράψουμε λίγα λόγια.

Κατ αρχήν χαιρετίζουμε όλες τις συντρόφισσες και τους συντρόφους που συμμετέχουν στην οργάνωση αυτής της εκδήλωση, την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στην Επανάσταση στη Ροζάβα, τον Επαναστατικό Σύνδεσμο Διεθνιστικής Αλληλεγγύης, τους συντρόφους του Επαναστατικού Αγώνα Πόλα Ρούπα, Νίκο Μαζιώτη και όλα τα συντρόφια που παρευρίσκονται στην εκδήλωση. 

          Η Επανάσταση της Ροζάβα δεν ξεκίνησε με την έναρξη του συριακού πολέμου αλλά ήταν η εξέλιξη της συνεχιζόμενης Κουρδικής εξέγερσης, στο έδαφος του Τουρκικού κράτους. Από το 1984 οπότε και άρχισε ο Κουρδικός ένοπλος αγώνας χτίζεται μία κουλτούρα ως αναφορά την ένοπλη πάλη η οποία εξελισσόμενη πολιτικά, οργανωτικά και επιχειρησιακά, κατάφερε να  φέρει την εξέγερση στο στάδιο της Επανάστασης. Αποτέλεσμα των παραπάνω, είναι αυτή την στιγμή η επαναστάτες να ελέγχουν την περιοχή της Βόρειας Συρίας και να έχουν οργανώσει την κοινωνία με βάση αυτό που αποκαλούν, Δημοκρατικό Συνομοσπονδισμό, ένα μοντέλο πολύ κοντά στις αναρχικές ιδέες.

          Η περιοχή της Συρίας και γενικότερα της Μέσης Ανατολής έχει πολλά κοινά με την περιοχή των Βαλκανίων σε γεωπολιτικά στρατηγικά και ενεργειακά ζητήματα, με την Ρωσία και τις ΗΠΑ να είναι οι δύο κύριοι παίχτες στην σκακιέρα. Κοινά στοιχεία, με την διαφορά όμως πως οι πολεμικές συρράξεις στα Βαλκάνια  μετά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας δεν γέννησαν κάποια επανάσταση αλλά αντίθετα ισχυροποίησαν και με τα χρόνια εδραίωσε τον εθνικισμό. Για τον λόγο αυτό πιστεύουμε πως αν καταφέρουμε σαν κίνημα να βάλουμε στην κουλτούρα μας την ένοπλη πάλη, θα μπορέσουμε να χτίσουμε τις προϋποθέσεις μιας Επανάστασης. Άλλωστε αυτό το ενεργειακό παιχνίδι και ο ανταγωνισμός σε συνδυασμό με μια επερχόμενη κρίση θα φέρει κοινωνικές αναταραχές στην περιοχή των Βαλκανίων. Τότε είναι που η Αναρχία πρέπει να είναι έτοιμη ώστε να μπορέσει να ξεκινήσει μια Αναρχική ως αναφορά τα χαρακτηριστικά, εξέγερση η οποία θα μπορεί να έχει σοβαρή επαναστατική προοπτική. Κάτι για το οποίο πρέπει να βάζουμε από τώρα τα θεμέλια.

          Η επανάσταση της Ροζάβα, είναι η επανάσταση της εποχής μας και δεν είναι μακριά μας. Μια επανάσταση όμως για να μπορέσει να συνεχίσει είναι σημαντικό να έχει διεθνή στήριξη και αλληλεγγύη με όλα τα μέσα. Από προπαγανδιστικές κινήσεις και ένοπλα χτυπήματα σε διεθνές επίπεδο, εκδηλώσεις όπως η συγκεκριμένη, μέχρι διεθνιστές μαχητές οι οποίοι πολεμάνε για την επανάσταση θέτοντας σε κίνδυνο την ζωή τους.

          Τιμή για πάντα στους συντρόφους και τις συντρόφισσες που έπεσαν πολεμώντας για την Ουτοπία μας.

Λάμπρος Φούντας Επαναστατικός Αγώνας  (10/03/2010)

Oliver Francois/ S. Kendal Breeizh YPG (10/02/2018)

Samuel Prada Leon/ S. Baran Galicia YPG (10/02/2018)

Haukur Hilmarsson/ Sahin Huseyni ΕΣΔΑ (24/02/2018)

Sehid Sevger Makhno Tekosina Anarsist (04/03/2018)

Anna Campell/ S. Helin Qerecox YPJ (15/03/2018)

Lorenzo Orsetti  Tekosina Anarsist  (18/03/2018)

…και στους υπόλοιπους των οποίων τα ονόματα δεν γνωρίζουμε αλλά παραμένουν Αθάνατοι.

Αναρχικό Στέκι UTOPIA A.D.

Απρίλης 2019

συνέχεια