Χιλή: Οι αναρχικοί και ανατρεπτικοί κρατούμενοι τερματίζουν την απεργία πείνας

Οι αναρχικοί και ανατρεπτικοί κρατούμενοι τερματίζουν την απεργία πείνας μετά από σημαντικές προόδους,Δευτέρα 10/5 στην 50η μέρα της απεργίας πείνας η οποία ξεκίνησε στις 22/3 από τους Monica Caballero,Marcelo Villarroel,Francisco Solar,Juan Flores,Joaquin Garcia,Pablo Bahamontes,Juan Aliste Vega(οι οποίοι λόγω της κατάστασης της υγείας τους δεν μπορούσαν να συνεχίσουν)κι έτσι αποφάσησαν να αποσύρουν το μέτρο,έχοντας προχωρήσει στην επίτευξη των στόχων που ορίζονται συλλογικά.

Σύμφωνα με δηλώσεις που έγιναν σε ένα σημείο Τύπου,στο Ολυμπιακό Χωριό,η απεργία έλειξε με τις ακόλουθες επιπτώσεις στο βάρος κάθε απεργού:Monica Caballero έχασε 10 κιλά σωματικού βάρους,Joaquin Garcia έχασε 12 κιλά,Pablo Bahamontes 15 κιλά,Juan Flores 13 κιλά,Francisco Solar 10 κιλά,Marcelo Villarroel 12 κιλά.Συγκεκριμένα η κινητοποίηση πέτυχε μια σειρά προόδων που οδηγούν στην κατάργηση των νέων απαιτήσεων για τον πληθυσμό των φυλακών.Ενα από αυτά είναι η είσοδος της εγγύησης για τον Marcelo Villarroel λόγω της παραβίασης των δικαιωμάτων του.Αυτό επιτρέπει τον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων του μέσω της επανεξέτασης της υπόθεσης του από έναν δικαστή εγγυήσεων.Η δικηγόρος Claudia Rodrigo της νομικής ομάδας του Marcelo Villarroel εξέφρασε τα εξής:

Η κατάργηση ενός νόμου είναι κάτι πολύ δύσκολο,ένα από τα αιτήματα της απεργίας πείνας ήταν “κάτω ο νόμος DL 321 αλλά καθώς είναι διάταγμα του νόμου τροποποιείται με κοινοβουλευτική μεταρρύθμιση.Δεδομένου οτι αυτό δεν είναι δυνατό προς το παρόν,πάμε στην συγκεκριμένη υπόθεση του Marcelo παρουσιάζοντας μια εγγύηση ώστε τα προβλήματα που προκύπτουν από την αναδρομική εφαρμογή του DL 321 να μπορέσουν να αναθεωρηθούν από έναν δικαστή εγγυήσεων.Από την πλευρά της νομικής ομάδας του Marcelo εξετάζεται η ύπαρξη πολλαπλών επιπτώσεων στα θεμελιώδη δικαιώματα του,τονίζοντας το δικαίωμα μη αναδρομικότητας του ποινικού δικαίου,την αρχή του dubio pro reo(αμφιβολία υπέρ του εναγόμενου,αρχή που διέπει το Δίκαιο από την Γαλλική επανάσταση και μετά)καθώς και το δικαίωμα στην δέουσα διαδικασία,καθώς όπως εξηγεί η δικηγόρος”η αστυνομία δεν μπορεί να αναλάβει αυτές τις εξουσίες.”Ας θυμηθούμε οτι ο Marcelo είναι από τους πολιτικούς κρατούμενους που πλήττονται περισσότερο με την τροποποίηση που αύξησε τον απαιτούμενο χρόνο της αναστολής της ποινής στα 2/3 και σύμφωνα με αυτήν η αποφυλάκιση θα μεταφερθεί ως το 2036 ή το 2040.Ενας αξιόπιστος παράγοντας σ΄αυτό το θέμα είναι οτι οι πεποιθήσεις αυτές είναι κατάλοιπα της στρατιωτικής δικαιοσύνης της δικτατορίας του Πινοσέτ που πρέπει να ξεπεραστούν.Ο Marcelo και ο Juan είναι οι μόνοι που καταδικάζονται βάση της στρατιωτικής δικαιοσύνης,η οποία από το 2010 έχει απαγορευτεί,λόγω καταδίκης της Χιλής για την εφαρμογή στρατιωτικής δικαιοσύνης στους πολίτες,από το Διαμερικανικό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.Είναι μια δικαιοσύνη όπου δεν υπάρχει δέουσα διαδικασία,όπου τα αποδεικτικά στοιχεία λαμβάνονται υπό βασανιστήρια,όπου υπάρχει ένας εισαγγελλέας που διεξάγει ολόκληρη την έρευνα,δεν υπάρχει διμερής ακρόαση,δεν υπάρχουν εγγυήσεις.

“Ενα άλλο επίτευγμα που επέφερε αυτή η κινητοποίηση είναι η επιστροφή 665 ημερών που αναγνωρίστηκε ως πληρωμή στον τρέχοντα υπολογισμό των ποινών για τον Juan Flores φέρνοντας τον πιο κοντά στην ελευθερία του.Με τον ίδιο τρόπο οι απεργοί πέτυχαν την “ενεργοποίηση μιας νομικής πολιτικής συσκευής στο επίπεδο της βαθειάς ανάκρισης του DL 321 και των καταστροφικών συνεπειών του στις κρατικές φυλακές,η οποία απαιτεί μια δεσμευμένη δήλωση από το NHRI.”Είναι μια πρόοδος για το σύνολο των φυλακισμένων για να τερματιστούν οι καταστροφικές και αποσυμφωνημένες απαιτήσεις για την πλήρωση των προυποθέσεων της αναστολής των ποινών.Από το σημείο Τύπου ανακοινώθηκε επίσης η δέσμευση του NHRI να υποβάλει έκθεση σχετικά με τις συνέπειες του διατάγματος 321 του νόμου,το οποίο θα ενισχύσει τα επιχειρήματα για την επίτευξη οριστικής αλλαγής. Μέσω μιας δημόσιας δήλωσης, οι απεργοί εξέφρασαν ότι έχουν επιτύχει “Η προσοχή και η ειδική παρέμβαση άλλων επιπέδων στο καθεστώς απομόνωσης που υπάρχει στο τμήμα Μέγιστης και Υψηλής Ασφάλειας”να προσθέτει στην πρόοδο που επιτρέπει μεγαλύτερη ορατότητα και έλεγχο στις ενέργειες της Χωροφυλακής και τελικά να είναι δυνατόν να διασφαλιστεί η “μη εφαρμογή της τιμωρίας για τη συμμετοχή σε απεργία πείνας”.Ο Pablo Morales, εκπρόσωπος της απεργίας, υπογράμμισε τον ανατρεπτικό και αντικατασταλτικό λόγο που «μας λέει για την ύπαρξη της πολιτικής φυλακής που εκδηλώνεται στην πράξη,ένας πολιτικός λόγος από πολιτικούς κρατούμενους για την φυλακή που είναι πρόθυμος να πολεμήσει ενάντια σε αυτό το μοντέλο φυλακής».Αυτή η απεργία πείνας χαρακτηρίστηκε από την οργανωτική ικανότητα του συντρόφου και των συντρόφων, σε συνδυασμό με τα δίκτυα υποστήριξής τους, οι οποίοι έκαναν εξαιρετική δουλειά τόσο εντός όσο και εκτός της φυλακής, καθώς και οι χειρονομίες αλληλεγγύης που αντανακλούσαν στη δράση, από συντρόφους/ες από διαφορετικές περιοχές, δείχνουν τη μεγάλη αναρχική αλληλεγγύη και την αποτελεσματικότητα του οριζόντιου συντονισμού σε ένα πλαίσιο ακατέργαστης παράστασης ιεραρχικών δομών κομμάτων.Ο αναρχισμός καταλήγει σε μια από τις ακτιβιστικές κινητοποιήσεις με την υψηλότερη επίπτωση τις τελευταίες δεκαετίες στην Χιλή.

Πηγή:Buscando la kalle

συνέχεια

ΟΛΟΙ/ΕΣ/Α ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΧΟΥΝΤΑ ΣΤΗ ΜΙΑΝΜΑΡ: MIA ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗΝ ΜΠΑΝΤΑ “REBEL RIOT” ΚΙ ΕΝΑ ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ

Εισαγωγή, Μάϊος 2021

Καθώς ετοιμάζουμε αυτό το άρθρο, πάνω από επτακόσια άτομα έχουν δολοφονηθεί από την στρατιωτική χούντα (Ταντμαντάου) στη Μιανμάρ. Το πρωί της 1ης Φεβρουαρίου 2021 πραγματοποιήθηκε πραξικόπημα από τη χούντα, με την κατασκευασμένη αιτιολογία περί απάτης και παρατυπιών επί των εκλογικών διαδικασιών του Νοεμβρίου 2020. Με την κατάληψη της εξουσίας, ο στρατός κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης για ένα χρόνο, μεταφέροντας την εξουσία τόσο της Προέδρου όσο και της Κρατικής Συμβούλου, στον διοικητή και αρχηγό των ενόπλων δυνάμεων, Min Aung Hliang.

Η εν λόγω αρπαγή της εξουσίας δεν ήταν απαραίτητα κάτι νέο στη Μιανμάρ. Η Μιανμάρ κήρυξε ανεξαρτησία από τη βρετανική αποικιακή κυριαρχία το 1948 και ο στρατός κατέλαβε την εξουσία το 1962. Πριν διαλυθεί “επισήμως” η στρατιωτική δικτατορία το 2011, υπήρξαν διάφορες προσπάθειες για τη δημιουργία προσωπείου ενός δημοκρατικού κράτους, αλλά η χώρα γενικά βρίσκεται στο έλεος της κυριαρχίας του στρατού σε όλη τη σύγχρονη ιστορία της. Ενώ η χούντα ισχυρίστηκε ότι διαλύθηκε το 2011, διατήρησε το ένα τέταρτο του κοινοβουλίου ανεξάρτητα από τα εκλογικά αποτελέσματα. Σε κάθε περίπτωση, πέρα από τις τυχόν εικασίες σχετικά με τα αίτιά του, το πρόσφατο πραξικόπημα δεν αποτελεί έκπληξη για όσους γνωρίζουν την σύγχρονη ιστορία της Μιανμάρ.

Αυτό που είναι αξιοσημείωτο, βέβαια, είναι η αντίδραση του λαού της Μιανμάρ. Όχι μόνο για τη θέληση και το θάρρος να αντισταθεί στη χούντα, αλλά και για το πάθος για ελευθερία, που έχει ενώσει πολλές ομάδες και κοινότητες, οι οποίες είχαν διαιρεθεί για πολλά χρόνια (κατά το στρατηγικό όφελος του κράτους).

Υπάρχουν πολλά που πρέπει να μάθουμε για να κατανοήσουμε πραγματικά την κατάσταση στη Μιανμάρ – όχι μόνο όσον αφορά την ιστορία της, αλλά και για να αντιληφθούμε το μέγεθος του μακελειού και το μεγαλείο του θάρρους που απαιτείται σε ό,τι συμβαίνει τώρα. Κατάσταση που πιθανότατα μόνο εκείνοι που βρίσκονται σε εκείνα τα εδάφη θα καταλάβουν.

Είχαμε την τύχη να πάρουμε συνέντευξη από τη βιρμανική αναρχο-πανκ μπάντα “The Rebel Riot” [1].

Σε κάποια φάση, οπότε το συγκρότημα είχε πρόσβαση στο διαδίκτυο (η κυβέρνηση απενεργοποιεί τακτικά το διαδίκτυο σε μια προσπάθεια να αποτρέψει τα βίντεο από τον τρόμο, που έχει επιβάλλει, να φτάσουν στα διεθνή πρωτοσέλιδα), μπορέσαμε να στείλουμε κάποιες ερωτήσεις που είχαμε ετοιμάσει σχετικά με την κατάσταση εκεί· ερωτήσεις ενδιαφέροντος για αναρχικές και αντιφασίστες που θέλουν να υποστηρίξουν τους εκεί αγώνες και να δείξουν αλληλεγγύη απ’το εξωτερικό. Θέλουμε με ταπεινότητα να σημειώσουμε ότι αυτές οι ερωτήσεις απαντήθηκαν από ανθρώπους σε συνθήκες πολέμου. Παρουσιάζουμε με περηφάνια τις απαντήσεις τους, οι οποίες πιστεύουμε πως καταδεικνύουν ότι οι πράξεις μιλούν πιο δυνατά από τα λόγια. Παρά τις “πρωτο-κοσμικές” εμμονές της Δύσης με τη θεωρία και τον ακαδημαϊσμό, οι καλύτερες απαντήσεις είναι μερικές φορές οι απλούστερες, ειδικά όταν προέρχονται από εκείνους που δεν έχουν το προνόμιο να εξετάσουν τι είδους αγώνα πρέπει να ακολουθήσουν, αλλά μιλούν από μια θέση, όπου ο αγώνας είναι απλά απαραίτητος (τρόπος ζωής).

Επιπροσθέτως, είναι σημαντικό να αφιερώσουμε μερικές στιγμές ως αναρχικά, γράφοντας από τη Δύση, για να δώσουμε εξίσου έμφαση στις ουσιαστικές γέφυρες που πρέπει να οικοδομήσουμε με την Ανατολή για την επιδίωξη μιας πραγματικά αναρχικής αλληλεγγύης χωρίς σύνορα. Συμπεριλαμβάνονται και κάποιοι σύνδεσμοι, για να κατανοήσουμε καλύτερα ορισμένες πτυχές της κατάστασης στη Μιανμάρ, μετά την συνέντευξη.

Αυτή η συνέντευξη έγινε για να δώσουμε σημασία στην κατάσταση στη Μιανμάρ, να προτάξουμε την αλληλεγγύη και, επίσης, να τονίσουμε την ανάγκη οικονομικής υποστήριξης από πιο εύπορες χώρες.

Συνέντευξη

Προφανώς η κατάσταση στη Μιανμάρ έχει γίνει διεθνής είδηση, ωστόσο θα μπορούσατε να αφιερώσετε λίγο χρόνο για να την περιγράψετε από τη δική σας σκοπιά;

Η τρέχουσα κατάσταση έχει εκτροχιαστεί από την 1η Φεβρουαρίου, όταν και ξεκίνησε το πραξικόπημα. Πολλοί άνθρωποι συλλαμβάνονται καθημερινά και έχουν δολοφονηθεί πάνω από 700 (από όσο είναι γνωστό). Οι άνθρωποι στη Μιανμάρ αισθάνονται μια γενική έλλειψη ασφάλειας και καθημερινό φόβο για τη ζωή τους, αναρωτιούνται συνεχώς εάν θα συλληφθούν ή ίσως σκοτωθούν. Συλλαμβάνουν άτομα στην τύχη, ανεξάρτητα από το εάν υπάρχουν αποδείξεις πως τα ίδια συμμετέχουν στην αντίσταση ή όχι.

Μπορείτε εν ολίγοις να εξηγήσετε πώς η χώρα έχει φτάσει σε αυτό το σημείο; Η δυτική αποικιοκρατία έχει παίξει μεγάλο ρόλο στην προέλευση του τρέχοντος καθεστώτος της χούντας;

Από το 2010 έως το 2020 δημιουργήθηκε, για τα μάτια του κόσμου, ένα ψευτο-προσωπείο δημοκρατίας στη Μιανμάρ, ενώ όλον αυτόν τον καιρό, μόνο ο στρατός κινούσε τα νήματα. Ο στρατός θέλει πάντα να διατηρεί τη δομή της εξουσίας, δεν ήθελαν ποτέ το εκλεγμένο κόμμα NLD (Εθνικός Σύνδεσμος για τη Δημοκρατία) να κατέχει την εξουσία. Το NLD κέρδισε τόσο το 2015 όσο και το 2020. Ωστόσο λόγω της απογοήτευσης του στρατού με τις πολιτικές του κόμματος, το κατηγόρησαν για εκλογική απάτη με σκοπό να καταλάβουν ξανά την εξουσία. Είναι όλα μια φάρσα από τη χούντα για να επισφραγίσει την ηγεμονία της. Ενώ η δυτική αποικιοκρατία επηρεάζει την ιστορία της Μιανμάρ, ο κύριος ξένος ένοχος αυτού του πραξικοπήματος είναι η Κίνα.

Μαθαίνουμε για συνεχείς μαζικές δολοφονίες από το κράτος, τόσο εναντίον διαδηλωτών στις πόλεις όσο και εναντίον ενόπλων ομάδων στην εξοχή. Μπορείτε να περιγράψετε περαιτέρω την καταστολή που συμβαίνει;

Βλέπουμε την αύξηση της καταστολής ως ένδειξη ότι το κράτος φοβάται την επαναστατική αλληλεγγύη των κινημάτων μας εναντίον τους.

Ως αναρχικοί στη Βιρμανία, πώς χτίζετε τη σχέση σας με τις διάφορες ομάδες υπέρ της δημοκρατίας και κατά του πραξικοπήματος, που ίσως δε μοιράζονται τις πολιτικές σας προοπτικές;

Σε αυτήν τη φάση, δεν ενδιαφερόμαστε να διαλέξουμε και να επιλέξουμε με ποιες ομάδες συμφωνούμε. Πολλοί, προηγουμένως, διαίρεσαν τα κινήματα, αλλά πλέον οι άνθρωποι έχουν έρθει κοντά στο όνομα μιας μάχης ενάντια σε έναν κοινό εχθρό. Υποστηρίζουμε κάθε ομάδα που πολεμά τη χούντα όσο μπορούμε. Είμαστε αναρχικοί, και μοιραζόμαστε την πολιτική θέση και τις ιδέες μας στα κοινωνικά μας μέσα, αλλά η αλληλεγγύη μας είναι με εκείνους που έχουν τον ίδιο εχθρό με εμάς, το κράτος της Μιανμάρ.

Πώς αντιλαμβάνονται τους αναρχικούς και τους αντιφασίστες άλλες ομάδες που αγωνίζονται ενάντια στη χούντα;

Δεν γνωρίζουμε την αντίληψή τους για εμάς, ως αναρχικούς, δεν είμαστε μεταξύ των ανθρώπων απλώς ως αναρχικοί, είμαστε μεταξύ όλων όσοι αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους.

Η εξέγερση εναντίον της χούντας ενώνει ομάδες που προηγουμένως ήταν σε αντιπαράθεση; Εάν ναι, αυτή η άνευ προηγουμένου αλληλεγγύη μεταξύ τόσων πολλών αγωνιζόμενων ομάδων στη Μιανμάρ που θα οδηγήσει ενδεχομένως στο τέλος των ιστορικών διχασμών στην κοινωνία ή απλώς σημαίνει ένα πρόσκαιρο τέλος;

Βλέπουμε τη χούντα ως τον κοινό εχθρό όλων ημών, που δεν την υποστηρίζουμε. Πάρα πολλές εθνοτικές ομάδες, που έχουν υποστεί τον τρόμο της χούντας, πολεμούν η μία δίπλα στην άλλη, ενώνονται με την ευρύτερη εξέγερση του πληθυσμού. Όλα συναντιούνται κι ενώνονται ενάντια σε αυτόν τον τρόμο, καταπιεσμένες εθνοτικές ομάδες και Βαμάροι έχουν ενωθεί ενάντια στη χούντα και αυτό είναι ένα θετικό και άνευ προηγουμένου αποτέλεσμα του αγώνα ενάντια στον σημερινό στρατιωτικό καθεστώς.

Υπάρχουν συγκεκριμένες ομάδες που τείνετε να υποστηρίζετε περισσότερο σε αυτόν τον αγώνα ενάντια στη χούντα έναντι άλλων;

Υποστηρίζουμε την GSC (Επιτροπή Γενικής Απεργίας), επειδή οι συμμετέχοντες σε αυτήν την επιτροπή περιλαμβάνουν πολλούς εξ’ αριστερών, καθώς και πολλά άτομα από τα σωματεία/συνδικάτα των μαθητ(ρι)ών/φοιτητ(ρι)ών και των εργατ(ρι)ών.

Ποικίλλει η αντίσταση στη χούντα σε ολόκληρη τη χώρα; Διαφέρει η δυναμική του αγώνα ανάλογα με την πόλη ή την περιοχή; Βλέπουμε ταραχές σε ορισμένες πόλεις, καθώς και ένοπλους αγώνες στις επαρχίες, ενώ με τις αδυσώπητες στρατιωτικές επιθέσεις της χούντας εναντίον των πολιτών, μερικοί ανησυχούν ότι τα πράγματα μπορεί να αρχίσουν να μοιάζουν με τον εμφύλιο πόλεμο στη Συρία. Πιστεύετε πως αυτός ο τύπος εμφυλίου πολέμου είναι κάτι το αναπόφευκτο, εάν ο στρατός δεν παραδοθεί στο λαό;

Η αντίσταση ποικίλλει σε όλη τη χώρα. Εξαρτάται από την ομάδα, το έδαφος και τη θέληση αυτών που δεσμεύονται στον αγώνα. Οι συνθήκες ποικίλλουν, επίσης, ανά περιοχή και η αντίσταση πρέπει να προσαρμόζεται τόσο στα αστικά όσο και στα αγροτικά εδάφη. Η υποστήριξη για την επανάσταση ποικίλλει, επίσης, ανά περιοχή ανάλογα με τα δημογραφικά στοιχεία του πληθυσμού. Υπάρχουν κάποιες πόλεις που συμμετέχουν πλήρως στη γενική απεργία, ενώ ορισμένες πόλεις συμμετέχουν μόνο εν μέρει. Δεν είναι απλό να δοθεί απάντηση σε αυτό, και με δεδομένα πως πρόκειται για μια συνεχώς μεταβαλλόμενη κατάσταση, καθώς και το ότι δεν είμαι πολιτικός εμπειρογνώμονας, δεν μπορώ να προβλέψω εάν θα γίνουμε Συρία.

Συμβαίνει κάποια γενική απεργία στη χώρα; Αν ναι, έχει κάποιο αντίκτυπο;

Γενική απεργία συμβαίνει σε όλη τη χώρα. Η απεργία έχει σίγουρα αντίκτυπο και απειλεί τα θεμέλια της κυριαρχίας της χούντας.

Έχουμε διαβάσει ότι υπό την συνθήκη της γενικής απεργίας, η οποία επηρεάζει την προμήθεια τροφίμων και πόρων, καθώς και την εργασιακή κατάσταση, δημιουργούνται αυθόρμητα δίκτυα αλληλοβοήθειας από τους ανθρώπους, για να διατηρήσουν ισχυρούς τους αγώνες και σταθερές τις κοινότητες. Αυτό είναι μια πραγματικότητα, μια φαντασίωση ή κάτι πιο περίπλοκο;

Η αλληλεγγύη μεταξύ πολιτών υπήρξε το πιο ζωτικό στοιχείο αυτού του κοινωνικού κινήματος κατά της χούντας. Παρά τις δύσκολες συνθήκες, η βούληση των ανθρώπων να αλληλοϋποστηρίζονται ενάντια σε αυτόν τον κοινό εχθρό υπήρξε το θεμέλιο για τη διαθεσιμότητα τροφίμων και προμηθειών. Ακόμα και στην εποχή του Covid, η αλληλεγγύη μας συνεχίζει και μας βοηθά να συνεχίζουμε. Δεν είναι μια φαντασίωση, η αλληλεγγύη μας είναι η δύναμη που κρατάει την ανθρωπιά μας ζωντανή εδώ γύρω.

Η Δύση υποστήριξε τυφλά την Aung San Suu Kyi, απονέμοντάς της το Νόμπελ Ειρήνης, ενώ η ίδια αγνόησε σκόπιμα τη γενοκτονία των Ροχίνγκια, καθώς και διάφορες άλλες φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν από τον στρατό. Με τόσους πολλούς στους δρόμους να την υποστηρίζουν και τη Δύση να προσπαθεί να την ορίσει ως ηγέτη των πάντων, πώς νιώθετε για αυτήν ως αναρχικοί;

Προσωπικά (μέλος της μπάντας που απάντησε εδώ), από τη μια, έχω θαυμασμό και σεβασμό προς την Aung San Suu Kyi. Οι άνθρωποι αγωνίζονται για την ελευθερία, όχι μόνο γι’ αυτήν. Αλλά κι αυτήν αγωνίζεται για τη δημοκρατία και για το λαό της για πολλά χρόνια. Ωστόσο, από την άλλη, έχω ανάμικτα συναισθήματα. Ενώ κάπου θαυμάζω τις θυσίες που έκανε για τη δημοκρατία και τον λαό της Μιανμάρ, δεν θα συμφωνούσα ότι είναι η πολιτική εικόνα ή ηρωίδα της χώρας ή του κινήματός μας. Επίσης, έχω σοβαρό ζήτημα όσον αφορά την σιωπή της για τις καταπιεσμένες εθνοτικές ομάδες, ιδίως των Ροχίνγκια που υπέστησαν γενοκτονία.

Σε προηγούμενες διαδηλώσεις κατά της χούντας, είχατε τη Δύση να γιορτάζει για τους βουδιστές μοναχούς που “ειρηνικά” αντιστέκονταν στον στρατό με την επιδίωξη της “δημοκρατίας”. Φυσικά, όταν ο στρατός ελέγχει άνευ όρων το ένα τέταρτο του κοινοβουλίου, μια τέτοια “δημοκρατία” δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια φάρσα. Ωστόσο, πολλοί από αυτούς τους “αντι-χουντικούς” Βουδιστές μοναχούς έχουν εθνικιστικές και ρατσιστικές αντιλήψεις εναντίον περιθωριοποιημένων ανθρώπων, όπως οι Ροχίνγκια: έχουν οργανώσει επιθέσεις, καύσεις ολόκληρων χωριών κι έχουν δημιουργήσει τη βάση για μια από τις μεγαλύτερες προσφυγικές κρίσεις στον κόσμο. Αυτοί οι τύποι μοναχών συνεχίζουν να παίζουν ρόλο στη συνεχιζόμενη εξέγερση, και αν ναι, πώς αντιμετωπίζετε αυτούς τους ανθρώπους;

Έχουμε τρεις τύπους μοναχών εδώ. Οι πρώτοι είναι αυτοί που συμμετείχαν στην Επανάσταση του Σαφράν. Οι περισσότεροι από τους μοναχούς που συμμετείχαν στην επανάσταση του Σαφράν είναι υπέρ της δημοκρατίας και ενδιαφέρονται για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και το ανοιχτό μυαλό. Ο δεύτερος τύπος μοναχών είναι του κινήματος “969” και οι MABATA. Είναι υπέρ του στρατιωτικού καθεστώτος, ρατσιστές, σεξιστές και ομοφοβικοί. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι κατά των Ροχίνγκια και των μουσουλμάνων. Ο τρίτος τύπος μοναχών δεν ενδιαφέρεται για την πολιτική. Επικεντρώνονται κυρίως στη θρησκεία και τη φιλανθρωπία, αλλά πολλοί είναι επίσης μαριονέτες της χούντας.

Ποια είναι η βάση υποστήριξης του στρατού; Ποιος, αλήθεια, υποστηρίζει αυτούς τους μπάσταρδους; Περιλαμβάνει αυτή η βάση τα πρώην μέλη του ακροδεξιού βουδιστικού εθνικιστικού κινήματος 969;

Οι περισσότεροι από αυτούς που υποστηρίζουν το στρατό είναι φιλαράκια τους, οι βουδιστές μοναχοί του κινήματος 969, στρατιωτικοί μεγιστάνες και η οικονομική ελίτ, και διασημότητες, των οποίων η φήμη βασίζεται σε και συντηρείται από τις πελατειακές τους σχέσεις εντός του στρατού.

Στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας είχατε περιοχές που αντιμετώπιζαν λιμό και χημικό πόλεμο, ενώ η ελεγχόμενη από το στρατό πόλη της Δαμασκού φαινόταν να έχει την ίδια στιγμή έναν ορισμένο βαθμό κανονικότητας, όσον αφορά την καθημερινή ζωή. Κατακλύζεται ολόκληρη η χώρα από διαμαρτυρίες και αντιστάσεις εναντίον της χούντας ή διαφέρει από περιοχή σε περιοχή ανάλογα με την πίστη στο στρατιωτικό καθεστώς;

Κάθε περιοχή είναι διαφορετική. Ορισμένες περιοχές έχουν περισσότερους αποκλεισμούς διαδικτύου και μέσων από άλλες. Περισσότερες διακοπές ρεύματος τείνουν να έχουν περιοχές με την μεγαλύτερη αντίσταση. Αυτές οι περιοχές αντιμετωπίζουν, επίσης, συνήθως περισσότερη καταστολή και συλλήψεις. Ορισμένες περιοχές βρίσκονται ήδη σε αυτό που πολλοί ισχυρίζονται ότι μοιάζει με εμφύλιο πόλεμο. Είναι δύσκολο να γνωρίζουμε το μέλλον, αλλά θα έλεγα ότι μια ομαλότητα εδώ είναι όλο και πιο πιθανή, εάν η χούντα συνεχίσει να αρνείται να παραιτηθεί, καθώς λίγοι άνθρωποι τους υποστηρίζουν.

Ποια είναι η άποψή σας για την περίπτωση μιας δυτικής παρέμβασης; Μπορούν οι κυρώσεις να κάνουν τίποτα στη χούντα ή μπορούν να παραλύουν μόνο τους φτωχότερους ανθρώπους στη Μιανμάρ;

Οι κυρώσεις καταστρέφουν την οικονομία σίγουρα, επηρεάζοντας και τις δύο πλευρές. Η απώλεια της εργασιακής απασχόλησης και η αύξηση της επισφάλειας συμβαίνουν σίγουρα στους φτωχούς ως αποτέλεσμα των διεθνών κυρώσεων. Ωστόσο, παραλύει επίσης την οικονομία με τρόπο που αποσταθεροποιεί και τη χούντα. Δυστυχώς, όμως, όσο περισσότερο η οικονομία συρρικνώνεται, τόσο περισσότερη καταστολή επιβάλλεται από τη χούντα στην εργατική τάξη.

Υπάρχει ανάγκη για οικονομική ή άλλη υλικοτεχνική υποστήριξη; Εάν ναι, υπάρχουν ασφαλείς και αξιόπιστοι τρόποι για να ενισχύσουν οι άνθρωποι από το εξωτερικό, ή υπάρχουν συγκεκριμένα ταμεία κι οργανισμοί στους οποίους προτείνετε να συνεισφέρουν;

Χρειαζόμαστε και οικονομική υποστήριξη και υλικοτεχνική υποστήριξη. Μπορείτε να οργανώσετε μια διαμαρτυρία στη χώρα σας στην Πρεσβεία της Μιανμάρ. Αν κάποιος θα ήθελε να υποστηρίξει οικονομικά τις προσπάθειές μας, μπορείτε να κάνετε δωρεά μέσω του Messenger μας στη σελίδα μας: Food Not Bombs Myanmar [2].

Εκτός από την οικονομική και/ή υλικοτεχνική υποστήριξη που χρειάζονται, ποιο είναι το μήνυμά σας προς όσους βρίσκονται στο εξωτερικό; Με ποιους τρόπους μπορούν οι άνθρωποι να δείξουν αλληλεγγύη στον αγώνα σας;

Ο φασισμός και ο αυταρχισμός δεν είναι μόνο πρόβλημα της Μιανμάρ, αλλά είναι πρόβλημα σε όλο τον κόσμο. Προκειμένου να δημιουργήσουμε έναν καλύτερο κόσμο, πρέπει να εκπληρώσουμε τα καθήκοντά μας ως άνθρωποι και να αντισταθούμε παντού στον φασισμό και στον αυταρχισμό. Εάν αγνοήσουμε αυτό το μοχθηρό σύστημα, θα επιτρέψουμε ο κόσμος να ελέγχεται από το κακό. Χρειαζόμαστε ένα κίνημα παγκόσμιας αλληλεγγύης για να πολεμήσουμε το φασιστικό σύστημα.

Μερικοί/α σύνδεσμοι και άρθρα, ώστε να κατανοήσουμε καλύτερα την πολιτική κατάσταση στη Μιανμάρ:

Anti-Fascist Solidarity With The Revolution In Myanmar

Keep the Streets: Coup, Crisis, and Capital in Myanmar

Dead Generations

Rebel Riot: The punk soundtrack to Myanmar’s anti-coup protests

Rethinking Myanmar’s Left Intellectual History

[EN] ALL AGAINST THE JUNTA IN MYANMAR: An Interview with ‘Rebel Riot’ and a Call for Borderless Solidarity

ΠΗΓΗ: athens indymedia LINK

συνέχεια

Σινιάλο διεθνιστικής αλληλεγγύης στη Ροζάβα

Εν όψη της επίσκεψης του Τούρκου Υφυπουργός Εξωτερικών Γιαβούζ Σελίμ Κιράν, στη Κομοτηνή σήμερα Τετάρτη 05/05/2021 αποφασίσαμε να στείλουμε ένα μήνυμα στον εκπρόσωπο του τουρκικού φασιστικού κράτους αλλά και ένα σινιάλο διεθνιστικής αλληλεγγύης στους αντάρτες και τις αντάρτισσες της Ροζάβα (ΒΑ Συρία).
Έτσι, το απόγευμα της Τρίτης 04/04/2021 γράφτηκαν συνθήματα στο 1ο μειονοτικό δημοτικό σχολείο όπου είχε προγραμματισμένη επίσκεψη, ενώ το βράδυ κρεμάστηκαν πανό στην είσοδο και έξοδο της πόλης. Μετά το κρέμασμα τον πανό δύο σύντροφοι προσήχθησαν από ασφαλίτες και διας και αφού τους επιβλήθηκε πρόστιμο αφέθηκαν ελεύθεροι (αυτή η υπερβολική κινητοποίηση από την αστυνομία με τρεις μηχανές και ασφαλίτες για δύο πανό αποδεικνύει πως τα δύο κράτη “εχθροί” συνεργάζονται μια χαρά).
Τι στιγμή που κάνει αυτό το ταξίδι ο Τούρκος Υφυπουργός Εξωτερικών στη Θράκη και σε μια προσπάθεια δημιουργία εθνικιστικού κλίματος στη μουσουλμανική μειονότητα, οι μάχες του τουρκικού φασιστικού στρατού με τις επαναστατικές δυνάμεις της Ροζάβα συνεχίζονται με της επαναστατική αντεπίθεση να προξενεί το ένα πλήγμα μετά το άλλο στον τουρκικό στρατό και τους συμμάχους του, τις τζιχατιστικές συμμορίες.

ΖΗΤΩ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΡΟΖΑΒΑ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΜΠΤΟΥΛΑΧ ΟΤΣΑΛΑΝ

συνέχεια

Χρόνια πολλά στα συντρόφια της κατάληψης Apertus στο Αγρίνιο.

Η σταθερή και συνεπής παρουσία στους αγώνες είναι σημαντική υπόθεση για κάθε αγωνιστή και αγωνίστρια, γίνετε ακόμη ποιο σημαντική όταν αυτή η συνέπεια διέπει συντρόφια της επαρχία, γνωρίζουμε πόσο δύσκολο είναι να αγωνίζεσαι στην επαρχία πόσο μάλλον όταν μιλάμε για Αναρχικές συλλογικότητες και ιδικά όταν μιλάμε για καταλήψεις που έχουνε αδιάκοπη δράση χρόνων.

Καλή δύναμη και συνέχεια στα αγωνιζόμενα συντρόφια της κατάληψης Apertus.

ΠΟΙΟΙ & ΠΟΙΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ.
ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΜΑΣΤΕ.

Η καρδιά μας χτυπά σε κάθε εξέγερση που ξεσπά. Μαζί με κάθε άνθρωπο
που πολεμά την εξουσία και τους δογματισμούς. Εμπνεόμαστε και
αντλούμε δύναμη από τους αγώνες του παρελθόντος, ακόμη κι αν αυτοί
έχουν χαθεί στη δίνη του χρόνου. Όσο και αν έχουν αποσιωπηθεί ή
διαστρεβλωθεί από τους νικητές, ο απόηχός τους φτάνει μέχρι το σήμερα.
Από τα χρόνια του Μεσαίωνα που οι ευρωπαϊκοί δρόμοι ήταν δρόμοι
αναταραχών, με τις εξεγέρσεις των χωρικών στα φέουδα, ύστερα τον βίαιο
διωγμό από τη γη τους, την περίφραξη και τη διάλυση των κοινοτήτων
τους. Κι αν η καπιταλιστική πειθάρχηση κατάφερε να επιβληθεί μετά από
κατάπνιξη εξεγέρσεων, φυλακίσεις, άσυλα υποχρεωτικής εργασίας, με
χιλιάδες γυναίκες να οδηγούνται στην αγχόνη και την πυρά ως μάγισσες,
το νήμα των αγώνων το πιάνουν οι ινδιάνοι στις ευρωπαϊκές αποικίες που
πολεμούν τους αποικιοκρατικούς στρατούς του λευκού ανθρώπου,
προκειμένου να διατηρήσουν τη ζωή και την ελευθερία τους. Αλλά δεν
είναι μόνο αυτοί: σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη ιθαγενείς,
«άγριοι» και «αυτόχθονες» που ζουν έξω από τον αυτοαποκαλούμενο
πολιτισμό, έχουν τα πόδια τους βαθιά ριζωμένα στο χώμα της μητέρας γης,
υψώνοντας ανάστημα στα σιδερένια σαγόνια της προόδου.
Εμπνεόμαστε και παίρνουμε δύναμη από τους κομμουνάριους και τους
αβράκωτους της κομμούνας του Παρισίου το 1871, που αρνήθηκαν την
κρατική οργάνωση, που μίλησαν για μια νέα κοινωνία, αφήνοντας πίσω
τους μια παρακαταθήκη που θα στοιχειώνει για πάντα την κρατική
εξουσία. Από τους εργάτες και τις εργάτριες της Πρωτομαγιάς του 1886
που η υψωμένη τους γροθιά φάνηκε σε όλο τον κόσμο, που τροφοδοτεί με
λύσσα μέχρι σήμερα τις ταξικές συγκρούσεις. Από τα πρώτα βήματα της
Ρωσικής Επανάστασης του 1917 πριν συνθλιφτεί από το γραφειοκρατικό
σοσιαλιστικό πρόγραμμα. Από τους εξεγερμένους ναύτες της Κροστάνδης
το 1921 που αποκάλυψαν τη δικτατορική φύση του μπολσεβίκικου
καθεστώτος και τη Μαχνοβτσίνα, το αναρχικό κίνημα στην Ουκρανία, που
ρίχτηκε στη μάχη για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση. Από τους
αναρχικούς και αναρχικές στην Ισπανία του 1936 που απελευθέρωναν τα
εδάφη τους κοινωνικοποιώντας τα μέσα παραγωγής, μοιράζοντας τη γη,
απαλλοτριώνοντας εκκλησίες, ιδρύοντας κολεκτίβες, ελευθεριακά
σχολεία και βιβλιοθήκες.
Κοιτάμε το παρελθόν, με τη ματιά του παρόντος. Για να μη χαθεί η
παρακαταθήκη περασμένων αγώνων. Η παρακαταθήκη από τις
συλλογικές διαπραγματεύσεις μέσω απεργιών και ταραχών των
καπνεργατών/-τριών του Αγρίνιου -και όλης της ελληνικής περιφέρειας-ενάντια στο άγριο ξεζούμισμα του ντόπιου ή προσφυγικού πληθυσμού από
τον «καπνέμπορα». Από την εργατική εξέγερση του Μάη του 1936 στη
Θεσσαλονίκη. Από τις μικρές ή μεγάλες μάχες των αγωνιστών και
αγωνιστριών στην Κατοχή και τον Εμφύλιο, από τα εργατικά συμβούλια
στην Ουγγαρία το 1956, από τις ακηδεμόνευτες κοινωνικές-ταξικές
συγκρούσεις σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη.
Η σκέψη μας δεν εγκλωβίζεται. Πλουταίνει από την επαναστατημένη
φαντασία των λυσσασμένων του Μάη του 1968 που δε σαγηνεύτηκαν από
το μειλίχιο τέρας του καπιταλισμού και της αποικιοκρατίας, που έδωσαν
ορμή στην επαναστατική σκέψη σε όλο τον κόσμο. Από τα κινήματα
αμφισβήτησης που επιχείρησαν την έφοδο στον ουρανό με την ανυποταγή
να κυκλοφορεί από τα εργοστάσια και τα σχολεία, στις κουζίνες και τις
κρεβατοκάμαρες. Από τους ριζοσπαστικούς φεμινιστικούς αγώνες για
οικιακό μισθό, έλεγχο γονιμότητας και ισοτιμία, το κίνημα
αντικουλτούρας των γκέτο που γύρισε την πλάτη στον συμβιβασμό και τον
καθωσπρεπισμό. Από τα ανεκπλήρωτα αιτήματα της πολύμορφης
εξέγερσης του Πολυτεχνείου τον Νοέμβρη του 1973. Από τα αντάρτικα
πόλης σε όλο τον κόσμο που δε διστάζουν να διαβούν το δρόμο της
ένοπλης σύγκρουσης.
Ο κόσμος για τον οποίον παλεύουμε βλασταίνει στις ζούγκλες του
Μεξικού όπου οι εξεγερμένες κοινότητες των Ζαπατίστας ανακοινώνουν
ξεκάθαρα πως η επανάσταση δεν είναι κάτι το μακρινό. Αρθρώνεται στις
καθημερινές κουβέντες των επαναστατών και των επαναστατριών στις
ελευθεριακές κοινότητες της Ροζάβα στη Βόρεια Συρία.
Όσο ο έλεγχος και η καταστολή αυξάνονται, τόσο πιο αινιγματικές
γίνονται οι κοινωνικές αντιδράσεις. Τόσο πιο απρόβλεπτες γίνονται στον
χώρο και τον χρόνο. Η ανυποταγή, ο αγώνας για ελευθερία και
αυτοδιάθεση, ήταν, είναι και θα είναι μέρος της ιστορίας. Γι’ αυτό και η
ιστορία δε λέει να τελειώσει. Γράφεται κάθε μέρα και από εμάς. Γράφεται
από τους μαθητές, τους μετανάστες, τους εξεγερμένους, τους
περιθωριακούς, τις «αισχρές μειοψηφίες» που έστησαν τα οδοφράγματα
οργής και αντίστασης του Δεκέμβρη του 2008 μετά τη δολοφονία του
αναρχικού μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου. Γράφεται από τον κόσμο του
αγώνα, που κατά τη διάρκεια της κρίσης, πήρε τη ζωή του στα χέρια του,
από τους αντιφασίστες που κρατούν ζωντανή τη μνήμη του Παύλου
Φύσσα και του Σαχζάτ Λουκμάν τσακίζοντας τον φασισμό στον δρόμο,
από τα άτομα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας -και όχι μόνο- που δεν ξέχασαν
ούτε στιγμή τον Ζακ Κωστόπουλο/Zackie Oh, που κάθε μέρα
ελευθερώνουν με πάθος τις φυλακισμένες και υπονομευμένες επιθυμίες
από μια παγερή και θλιβερή κανονικότητα. Γράφεται από τους
φυλακισμένους που βάζουν φωτιά στα κελιά τους, από τους μετανάστες
που καίνε τους καταυλισμούς τους. Από αυτούς που δεν κάθονται σπίτι
τους, που νοιάζονται για τους άλλους, που στέκονται εμπόδιο σε παλιές
και νέες πειθαρχήσεις.
Είμαστε αυτοί που επιζητούν την καταστροφή κάθε μηχανισμού που
διοχετεύει τη σκέψη της εξουσίας. Είμαστε μαζί με όλους αυτούς που
θέλουν να στήσουν ένα μεγάλο γλέντι πάνω στις στάχτες των υπουργείων,
των κυβερνητικών κέντρων, των βιλών των αφεντικών, των εργοστασίων,
των εργασιακών κάτεργων, των αστυνομικών τμημάτων, των
κρατητηρίων, των στρατοπέδων, των φυλακών, των ψυχιατρείων.

Με τη ζωή & τους αγώνες του σήμερα.
Για την καθολική ανατροπή του κόσμου της εξουσίας.
Για τις λεύτερες μέρες του αύριο.

Κατάληψη Apertus
Ελεύθερος κοινωνικός χώρος στο Αγρίνιο
Καλυβίων 70
apertus.squat.gr
Email: apertus@espiv.net

συνέχεια

[Βίντεο] Μάχη στην Αβασίν: Ένας στρατός ηττημένος ήδη στην καρδιά του

Τη Δευτέρα 26 Απρίλη, αντάρτες διείσδυσαν σε θέση των εισβολέων στο ύψωμα Πιραμίτ της Αβασίν, σκοτώνοντας τουλάχιστον τέσσερις εισβολείς και λαφυραγωγόντας όπλα και λοιπό στρατιωτικό εξοπλισμό. Στις 3 Μάη δημοσιεύτηκε βίντεο στο GerilaTV, στο οποίο έχει καταγραφεί όλη η μάχη αυτής της επίθεσης. Είναι ολοφάνερη η αποφασιστικότητα κι η ικανότητα των ανταρτών και η ήττα που είναι ενσταλαγμένη στην καρδιά των στρατιωτών.

Την Τρίτη, η μονάδα Σωματείο Εκδίκησης Μάρτυρας Μπεντράν Γκουντικρεμό, χτύπησε μια τούρκικη στρατιωτική βάση κοντά στη Σελαντιζέ, μέσα στο Μπασούρ. Καταστράφηκαν δυο τεθωρακισμένα άρματα και σκοτώθηκαν τρεις στρατιώτες (βίντεο). Η δράση αφιερώθηκε στους μάρτυρες διαδηλωτές της Σελαντιζέ (2019-’20) και προτάχθηκε ως διαμαρτυρία για την τούρκικη κατοχή στο Νότιο Κουρδιστάν. Στο πρωτομαγιάτικο μήνυμά του, ο Μουράτ Καραγιλάν ανέφερε αυτή τη δράση ως προειδοποίηση για να μην εμπλακούν στη μάχη οι κατοχικές μονάδες που σταθμεύουν στο Μπασούρ.

LINK 1η Μάη Καραγιλάν στον ασύρματο: Ένας σύγχρονος αντάρτικος αγώνας, πρότυπο για όλο τον κόσμο
LINK Karayilan: “Οι αντάρτες γράφουν μια νέα ιστορία στο Κουρδιστάν”
συνέχεια

Νέες πληροφορίες σχετικά με την αντίσταση των ανταρτών ενάντια στην εισβολή

Σύμφωνα με τη δήλωση, πραγματοποιούνται συνεχώς ενέργειες ανταρτών κατά των δυνάμεων κατοχής στις περιοχές Metina, Avashin και Zap. Ο αγώνας ενάντια στην κατοχή συνεχίζεται επίσης στο Heftanin. Σύμφωνα με δήλωση που δημοσιεύθηκε σήμερα, σκοτώθηκαν άλλοι 33 στρατιώτες. Εν τω μεταξύ, ο τουρκικός στρατός συνεχίζει τις επιθέσεις στις αντάρτικες περιοχές. Τέσσερις αντάρτες μαρτύρησαν στο Avashin .

Επίθεση «Bazên Zagrosê» στο Avashin και το Zap Στις περιοχές Avashin και Zap, σύμφωνα με τη δήλωση της HPG, αντάρτες διείσδυσαν στη θέση τουρκικής στρατιωτικής μονάδας στο Hill Mamreşo στο Avashin στις 25 Απριλίου και σκότωσαν δύο στρατιώτες. Στην περιοχή Zap, οι ελεύθεροι σκοπευτές των HPG χτύπησαν τις τουρκικές δυνάμεις στο Hill Martyr Serdar στις 26 Απριλίου, σκοτώνοντας έναν στρατιώτη και τραυματίζοντας έναν άλλο. Λίγο αργότερα, οι αντάρτες χτύπησαν μια στρατιωτική μονάδα με βαριά όπλα. ο αριθμός των νεκρών και των τραυματιών δεν μπορούσε να προσδιοριστεί. Μετά τη δράση, ο τουρκικός στρατός βομβάρδισε την περιοχή. Την ίδια ημέρα, οι τουρκικές δυνάμεις στο Hill Martyr Munzur στο Zap δέχθηκαν τέσσερις φορές πυραύλους, οι οποίοι άφησαν δύο στρατιώτες νεκρούς. Μετά τη δράση, ο τουρκικός στρατός βομβάρδισε την περιοχή με ελικόπτερα και βαριά όπλα. Επίσης τη Δευτέρα, αντάρτες χτύπησαν δύο εχθρικές θέσεις στην περιοχή Martyr Serxwebûn στην περιοχή Zap. Στην πρώτη θέση, τρεις στρατιώτες σκοτώθηκαν και μια κάμερα παρακολούθησης καταστράφηκε. Στη δεύτερη θέση, σκοτώθηκαν δύο στρατιώτες. Στις 7:30 π.μ. τοπική ώρα στις 27 Απριλίου, δύο στρατιώτες σκοτώθηκαν σε αντάρτικη δράση κατά την κοπή δέντρων για κατασκευή τρατόπεδου. Τρεις ώρες αργότερα, το στρατόπεδο χτυπήθηκε από αντάρτες με ρουκέτες Katyusha.

Επίθεση “Cenga Xabûr” στη Μετίνα Στο πλαίσιο της επίθεσης Cenga Xabûr (Μάχη του Khabur) που ξεκίνησαν οι HPG στη Μετίνα, πραγματοποιήθηκαν τέσσερις ενέργειες σαμποτάζ ενάντια στις δυνάμεις κατοχής στους λόφους των Μαρτύρων Σερχέντ και Μαρτύρων Σιάγια στις 24 και 25 Απριλίου, σκοτώνοντας έξι στρατιώτες. Στις 26 Απριλίου, πραγματοποιήθηκαν δύο ταυτόχρονες ενέργειες εναντίον της τουρκικής στρατιωτικής βάσης στο Kanî Masî. Καταστράφηκε μια θέση Α4 και σκοτώθηκαν δύο στρατιώτες. ενώ ένας άλλος στρατιώτης σκοτώθηκε από έναν ελεύθερο σκοπευτή. Την ίδια ημέρα, οι αντάρτες ανακάλυψαν μια εχθρική μονάδα που κρύβόταν στην περιοχή Derarê της Metina. Η μονάδα μπήκε στο στόχαστρο και τουλάχιστον τέσσερις στρατιώτες σκοτώθηκαν και πολλοί άλλοι τραυματίστηκαν. Επίσης τη Δευτέρα, ένας στρατιώτης σκοτώθηκε από έναν ελεύθερο σκοπευτή στο Hill Zendura.

Επίθεση “Cenga Heftanin” Η αντάρτικη επίθεση συνεχίζεται επίσης στο Heftanin. Σύμφωνα με τις HPG, πραγματοποιήθηκαν δύο ενέργειες εναντίον των δυνάμεων κατοχής στην κοινότητα Koxê Mele Yehya στην περιοχή Μαρτύρ Κένταλ στις 23 Απριλίου. Στην πρώτη δράση, μια θέση Α4 καταστράφηκε και τέσσερις στρατιώτες σκοτώθηκαν. Η δεύτερη δράση στοχεύει μια ομάδα κατακτητών, σκοτώνοντας τρεις στρατιώτες.

Επιθέσεις από αέρος και πυροβολικού στις αμυντικές ζώνες της Medya

Οι αμυντικές ζώνες της Medya έχουν βομβαρδιστεί μαζικά χθες και σήμερα. Στις 26 Απριλίου, ο τουρκικός στρατός πραγματοποίησε αεροπορική επίθεση στην περιοχή που περιβάλλει το χωριό Orê στην περιοχή Martyr Rüstem. Την ίδια ημέρα, οι περιοχές Tabûra Ereban, Kartal και Şukê στο Avashin βομβαρδίστηκαν αρκετές φορές από μαχητικά αεροσκάφη. Στις 27 Απριλίου, πραγματοποιήθηκαν αεροπορικές επιδρομές στην περιοχή Werxelê στο Avashin και στο Hill Martyr Şahin στην περιοχή Zap. Σύμφωνα με την HPG, οι ζώνες άμυνας της Medya βομβαρδίζονται συνεχώς.

Τέσσερις αντάρτες μαρτύρησαν στο Avashin Τέσσερις αντάρτες μαρτύρησαν στην περιοχή Avashin στις 23 Απριλίου. Σύμφωνα με τη δήλωση της HPG, η Asya Kerim, η Ekin Tilora και ο yiyager Cizîrî επιτέθηκαν σε τουρκικά στρατιωτικά ελικόπτερα με βαριά όπλα, όταν στρατιώτες έπεφταν από αέρος στο Hill Martyr Dilgeş στην περιοχή Mamreşo. Αυτό απέτρεψε την ανάπτυξη στρατευμάτων όλη τη νύχτα. “Κατά τη διάρκεια των μαχών και των βομβαρδισμών, οι σύντροφοί μας Asya, Ekin, Çiyager και Dilgeş πέθαναν στον ηρωικό αγώνα”, γράφει η δήλωση. Οι HPG αποτίει φόρο τιμής στον αγώνα των μαρτύρων και ανακοίνωσαν πως θα υπάρξη εκδίκηση, εκφράζοντας τα συλληπτήρια τους στους συγγενείς των μαρτύρων και των κουρδικό λαό.

Πηγή: https://anfenglish.com/kurdistan/33-turkish-soldiers-killed-in-ongoing-revolutionary-offensives-of-guerrillas-51651 Μετάφραση:RIseup4rojavaGreece

συνέχεια