ΤΙ ΧΟΥΝΤΑ ΤΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Εν έτη 2019 και η κοινωνία αντί να εξελίσσεται προχωρώντας μπροστά, γίνετε συντηρητικότερη θυμίζοντας εποχές μοναρχίας και δικτατορίας. Μόνη εξέλιξη αποτελεί η τεχνολογία η οποία όμως ελέγχεται σχεδόν εξ ολοκλήρου από το σύστημα ωθώντας, το κοινωνικό σύνολο στην αποξένωση και την σκλαβιά της εικονικής ελευθερίας. Φυσικά από αυτόν τον σύγχρονο μεσαίωνα του ελέγχου και της αστυνομοκρατίας, δεν θα μπορούσαν να αποτελούν εξαίρεση οι εργασιακές σχέσεις.

Έτσι λοιπόν πληροφορηθήκαμε, πως στις 1/06/19 σύντροφος μας από την Αλεξανδρούπολη ενώ είχε ξεκινήσει δουλειά σε βενζινάδικο Avin στην Αλεξανδρούπολη, (πλησίον στρατοπέδου Κανδηλάπτη, της εταιρίας DoubleMGas) μετά το πέρας του πρώτου 8ώρου και τη λήξη του ωραρίου του, χωρίς να έχει εμφανιστεί το παραμικρό πρόβλημα κατά τη διάρκεια της εργασίας του, το αφεντικό κάλεσε τον σύντροφο στο γραφείο του για να του μιλήσει. Μετά από μια σύντομη αναφορά για την εργατικότητά του και το πόσο “φιλότιμος” ήταν στη δουλεία, τού ανακοινώνει πως με την άφιξή του συντρόφου στον εργασιακό χώρο, αστυνομικοί που έπιναν τον καφέ τους στην καφετέρια του βενζινάδικου τον ενημέρωσαν για το ποιόν του εργαζομένου του. Του είπαν πως είναι τρομοκράτης, εγκληματίας, τον κυνηγάνε εδώ και καιρό, δέρνει ανθρώπους, βάζει φωτιές κατηγορώντας τον ακόμα και για τον εμπρησμό της κατάληψής Παλιού Νεκροτομείου (κάηκε από φασίστες στις 05/09/18) επειδή είναι αναρχικός. Το αφεντικό δηλώνοντας στο σύντροφο πως είναι ενάντια σε κάθε άκρο, είτε δεξιά, είτε αριστερά, ανακοίνωσε ότι για να συνεχίσει του δουλειά του θα πρέπει να αλλάξει τρόπο ζωής και να αποκηρύξει την πολιτική του ταυτότητα δίνοντάς του χρόνο μέχρι την επόμενη μέρα, ώστε να το σκεφτεί και να του απαντήσει.

Την επόμενη μέρα και με τους ίδιους μπάτσους να πίνουν τον καφέ τους, ο σύντροφος κλήθηκε από το αφεντικό ξανά στο γραφείο του. Ο σύντροφος ξεκαθαρίζοντας ότι δεν έχει να απολογηθεί για τίποτα και ότι είναι ανεπίτρεπτο να κρίνεται για την πολιτική του ταυτότητα στο χώρο εργασίας του, απολύθηκε καταχρηστικά. Το αφεντικό για να μπορέσει να δικαιολογήσει την απόλυση, του είπε πως δεν μπορεί να εναντιωθεί στην αστυνομία μιας και πρόκειται για νέα επιχείρηση και πως θα μειωθεί το πελατολόγιό του στους καφέδες και στις αντλίες, δείχνοντας με αυτό τον τρόπο πως προτιμά να διώξει έναν καλό εργαζόμενο (κατά τα λεγόμενα του) από το να χάσει την εύνοια των αστυνομικών. Επίσης του εκμυστηρεύτηκε πως θα ήταν καλύτερα αν είχε προηγηθεί μια κουβέντα μεταξύ τους πριν την πρόσληψη, θυμίζοντας εποχές χούντας με ενυπόγραφες δηλώσεις κοινωνικών και πολιτικών φρονημάτων.

Εμείς κατ αρχήν δηλώνουμε πως η αλληλεγγύη μας στον σύντροφο είναι δεδομένη. Η εποχή των δηλώσεων κοινωνικών και πολιτικών φρονημάτων στην Ελλάδα δεν τελείωσε ποτέ. Προσλήψεις και μεταθέσεις στο δημόσιο με βάση πολιτικής ταυτότητας δεν έπαψαν ποτέ να υπάρχουν όσες κυβερνήσεις και αν άλλαξαν. Στον ιδιωτικό τομέα τα αφεντικά (μικρά και μεγάλα) όπως και η πλειοψηφία της κοινωνίας θεωρούν την εξουσία και τους μηχανισμούς επιβολής της αυθεντίες, ενώ παράλληλα αν και όλοι βρίζουν την τηλεόραση πιστεύουν ότι βλακεία ακούσουν σε αυτήν, ακόμη και το διαδίκτυο το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο γνώσης, απλά αναπαράγει ότι θέλουν τα τηλεοπτικά κανάλια και οι “αξιόπιστοι” δημοσιογράφοι ενώ τα μέσα “κοινωνικής” δικτύωσης είναι πλέον εργαλεία μετάδοσης ψεύτικων ειδήσεων και αποξένωσης.

Θα στηρίξουμε τον σύντροφο σε όποια απόφαση πάρει, παλεύοντας μαζί για το χτίσιμο μιας επαναστατικής κουλτούρας, τις δικές μας δομές προετοιμάζοντας την επανάσταση, για έναν κόσμο χωρίς αφεντικά και μισθωτή σκλαβιά, έναν κόσμο αλληλεγγύης , αξιοπρέπειας, αυτοοργάνωσης και ελευθερίας.

Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΦΡΟΝΗΜΑΤΩΝ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΠΟΤΕ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΠΟΛΥΜΕΝΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ

ΑΝΑΡΧΙΚΟ ΣΤΕΚΙ UTOPIA A.D.

utopia-ad.org

συνέχεια

Αλεξανδρούπολη: Περιστατικό εργατικής ασυδοσίας

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΙ ΑΣΥΔΟΣΙΑ

Στη 1/06/19 σύντροφος ξεκινάει δουλειά σε βενζινάδικο Avin στην πόλη της Αλεξανδρούπολη, πλησίον στρατοπέδου Κανδηλάπτη, της εταιρίας DoubleMGas. Μετά το πέρας του πρώτου 8ώρου και τη λήξη του ωραρίου του, χωρίς να έχει εμφανιστεί το παραμικρό πρόβλημα κατά τη διάρκεια της εργασίας του, το αφεντικό καλεί το σύντροφο στο γραφείο του για να του μιλήσει. Μετά από μια σύντομη αναφορά για την εργατικότητά του και το πόσο “φιλότιμος” ήταν στη δουλεία, τού ανακοινώνει πως με την άφιξή του συντρόφου στον εργασιακό χώρο, αστυνομικοί που έπιναν τον καφέ τους στην καφετέρια του βενζινάδικου τον ενημέρωσαν για το ποιόν του εργαζομένου του. Του είπαν πως είναι τρομοκράτης, εγκληματίας, τον κυνηγάνε εδώ και καιρό, δέρνει ανθρώπους, βάζει φωτιές κατηγορώντας τον ακόμα και για τον εμπρησμό της κατάληψής μας από φασίστες στις 05/09/18 επειδή είναι αναρχικός. Το αφεντικό δηλώνοντας στο σύντροφο πως είναι ενάντια σε κάθε άκρο, είτε δεξιά, είτε αριστερά, ανακοίνωσε ότι για να συνεχίσει του δουλειά του θα πρέπει να αλλάξει τρόπο ζωής και να αποκηρύξει την πολιτική του ταυτότητα δίνοντάς του χρόνο μέχρι την επόμενη μέρα, ώστε να το σκεφτεί και να του απαντήσει.

Την επόμενη μέρα και με  τους ίδιους μπάτσους να πίνουν τον καφέ τους, ο σύντροφος κλήθηκε από το αφεντικό ξανά στο γραφείο του. Ο σύντροφος ξεκαθαρίζοντας ότι δεν έχει να απολογηθεί για τίποτα και ότι είναι ανεπίτρεπτο να κρίνεται για την πολιτική του ταυτότητα στο χώρο εργασίας του, απολύθηκε καταχρηστικά. Το αφεντικό για να μπορέσει να δικαιολογήσει την απόλυση, του είπε πως δεν μπορεί να εναντιωθεί στην αστυνομία μιας και πρόκειται για νέα επιχείρηση και πως θα μειωθεί το πελατολόγιό του στους καφέδες και στις αντλίες. Επίσης του εκμυστηρεύτηκε πως θα ήταν καλύτερα αν είχε προηγηθεί μια κουβέντα μεταξύ τους πριν την πρόσληψη, θυμίζοντας εποχές χούντας με ενυπόγραφες δηλώσεις κοινωνικών και πολιτικών φρονημάτων.

Σε μια εποχή που τα ελαστικά ωράρια, η ολοένα αυξανόμενη εντατικοποίηση στους χώρους εργασίας, τα απλήρωτα μεροκάματα και το πετσόκομα των μισθών μας αποτελούν κυρίαρχα χαρακτηριστικά στους εργασιακούς μας χώρους, δεν θα μπορούσαν να λείπουν και οι εκδικητικές απολύσεις τόσο μελών εργατικών σωματείων όσο και ατόμων που συμμετέχουν γενικότερα στον κοινωνικό – ταξικό αγώνα. Το παζλ έρχεται να ολοκληρώσει η παρουσία και ανάμειξη των μπάτσων στους χώρους εργασίας μας. Η καταγγελία αυτή δεν έχει σκοπό ούτε να υποδείξει συγκεκριμένους αστυνομικούς, ούτε να κατηγορήσει ένα συγκεκριμένο αφεντικό για την απόλυση συντρόφου μας. Σκοπός είναι να αποδείξουμε έμπρακτα ότι άτομα του ανταγωνιστικού κινήματος αντιμετωπίζονται από την αστυνομία ως εσωτερικός εχθρός και θα κυνηγιούνται με οποιοδήποτε τρόπο και πως τα αφεντικά  θα κάνουν πάντα το αυτονόητο, θα ενεργούν με μόνο γνώμονα την κερδοφορία της επιχείρησής τους. Εμείς ως εργάτριες κι εργάτες του σήμερα και του αύριο ξέρουμε πως ο μόνος τρόπος επιβίωσης είναι να πουλάμε την εργατική μας δύναμη με αντάλλαγμα ευτελή χρηματικά ποσά. Μόνο μέσω κοινών ταξικών αγώνων και οργάνωσης στους χώρους της δουλειάς θα καταφέρουμε να αντιμετωπίσουμε τις εργοδοτικές ασυδοσίες και τις  διαθέσεις τρομοκράτησης των μπάτσων.

Δηλώνουμε απερίφραστα την αλληλεγγύη μας προς το σύντροφό μας στον αγώνα του για επαναπρόσληψη και πως οποιαδήποτε περαιτέρω στοχοποίησή του, από αφεντικά και μπάτσους, είναι αποτέλεσμα της πολιτικής του ταυτότητας.

ΑΜΕΣΗ ΕΠΑΝΑΠΡΟΣΛΗΨΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΤΟΥ ΧΩΡΟ

ΚΑΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΑΣ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΧΟΥΝΤΙΚΕΣ ΤΑΚΤΙΚΕΣ ΤΩΝ ΜΠΑΤΣΩΝ

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΙ ΑΣΥΔΟΣΙΑ

Η ΑΛΛΕΛΕΓΓΥΗ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤ(ΡΙ)ΩΝ, ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

Κατάληψη Παλιού Νεκροτομείου

palionekrotomeio.espivblogs.net

συνέχεια

ΠΡΟΒΟΛΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ & BAR

Ντοκιμαντέρ του Bruce Dickinson, πρόκειται για την αποτύπωση της εμβληματικής συναυλίας που έδωσε ο Άγγλος frontman με τη μπάντα του στις 14 Δεκεμβρίου του 1994, την ώρα που μαινόταν γύρω του η πολιορκία της πόλης.

συνέχεια

ΣΠΥΡΟΣ ΔΡΑΒΙΛΑΣ ΠΑΡΩΝ

29 ΜΑΗ 2015 ΔΕΝ ΣΕ ΞΕΧΝΑΜΕ ΣΠΥΡΟ ΔΡΑΒΙΛΑ

Όταν έρχεται εκείνη η ώρα, κοιτάς τις επιλογές σου και διαλέγεις…

Στις 29 Μάη 2015 ο Σπύρος Δραβίλας έκανε την επιλογή του, αρνήθηκε να παραδοθεί και να μείνει σε κάποιο μπουντρούμι φυλακής αργοπεθαίνοντας καθημερινά.

Όπως έζησε με αξιοπρέπεια αρνούμενος την μισθωτή σκλαβιά, έτσι δραπέτευσε από τον κόσμο της εξουσίας.

ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΣΠΥΡΟ ΔΡΑΒΙΛΑ

ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΟΤΑΝ ΤΟΥΣ ΞΕΧΝΑΜΕ

συνέχεια

Κείμενο του Σπύρου Χριστοδούλου ΚΚ Λάρισας

Σαν σήμερα 4 χρόνια πριν την 29 Μαΐου 2015 τα γουρούνια της κρατικής καταστολής, ΕΚΑΜ και αντιτρομοκρατική μας εγκλώβισαν στο σπίτι του συντρόφου μας Σπύρου Δραβίλα που είχε νοικιάσει στην Χρυσή ακτή Παναγιάς, εμένα, τον σύντροφο Γρηγόρη Τσιρώνη, όπως επίσης και τον μικρό μας Σπυράκο. Βέβαια ο Γρηγόρης Τσιρώνης ήτανε καλεσμένος μου και δεν είχε καμία σχέση με μας και πλήρωνε και πληρώνει με την ελευθερία του την επίσκεψη του.

Εκείνο το μεσημέρι στις 4 η ώρα στο άκουσμα των ΕΚΑΜ ο μικρός μας Σπυράκος επέλεξε να δώσει ένα αξιοπρεπές τέλος σε αυτό το ανελέητο κυνηγητό που δεχόμασταν και δεχόμαστε τόσα χρόνια από την κρατική καταστολή. Η εξουσία πάντα επιτίθεται σε αυτούς που πραγματικά πολεμάνε τους βρόμικους χειρισμούς τους. Από το να προχωράει στους βρόμικους διαδρόμους των δημοκρατικών κολαστηρίων επέλεξε να ελευθερωθεί με τον δικό του τρόπο, με αυτόν που τον χαρακτήριζε ως ελεύθερο πνεύμα και αλληλέγγυο άτομο με όλη την σημασία της λέξης και της πράξης που χαρακτηρίζετε η αλληλεγγύη και έδινε την συντροφικότητα του απλόχερα αδιαφορώντας για το κάθε κόστος με πράξεις.

Η διαδρομή του από μικρό παιδί σε ηλικία 21/22 χρονών που τον γνώρισα στις φυλακές Κορυδαλλού που ήταν έγκλειστος, ήταν αλληλέγγυα και ήταν πάντα ενάντια στην αδικία, ανένδοτος στους βρόμικους χρησμούς που εξαπόλυε η κρατική εξουσία, έπαιρνε πάντα σταθερή και ακέραιη θέση.

Περάσανε 4 χρόνια και η παρουσία του είναι γραμμένη στην μνήμη μου και στην καρδιά μου και δεν πρόκειται ποτέ να σε ξεχάσω Σπυράκο όσο ζω και αναπνέω.

Πάντα στους αγώνες μας σύντροφοι και συντρόφισσες πρέπει κατά την ταπεινή μου γνώμη να ακούγετε το όνομα του Σπύρου του Δραβίλα, του μικρού μας του Σπυράκου γιατί και ο ίδιος αυτό θα έκανε και θα το έπραττε ανάλογα.

Θέλω και ζητώ από όλους τους συντρόφους και τις συντρόφισσες, από όλες τις συλλογικότητες και τις ατομικότητες του κινήματος από όλη την Ελλάδα, την ημέρα την 29 Μαΐου 2015 που επέλεξε ο σύντροφος μας Σπύρος Δραβίλας να ελευθερωθεί με τον δικό του τρόπο να εδραιωθεί ως ημέρα μνήμης του Σπύρου Δραβίλα και το ζητώ μέσα απ την καρδιά μου γιατί πραγματικά ο μικρός μας Σπυράκος ήταν άξιος σεβασμού και ηθικής με γνώμονα τον κώδικα τιμής που τον διέκρινε και την συμμετοχή του σε συλλογικούς αγώνες.

Πάντα θα ζεις στην σκέψη και στην καρδιά μου μικρέ μου Σπυράκο.

ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΣΠΥΡΟ ΔΡΑΒΙΛΑ

ΦΩΤΙΑ ΣΤΑ ΚΟΛΑΣΤΙΡΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ

Σπύρος Χριστοδούλου φυλακές Λάρισας

29 Μαΐου 2019

συνέχεια

Ανακοίνωση με αφορμή την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου ως αναφορά την παραχώρηση δημόσιου χώρου στους ναζί.

Ανακοίνωση με αφορμή την απόφαση του δημοτικού συμβουλίου ως αναφορά την παραχώρηση δημόσιου χώρου στους ναζί.

Το δημοτικό συμβούλιο της Κομοτηνής στη συζήτηση που είχε, με θέμα τους δημόσιους χώρους που θα δοθούν στις παρατάξεις εν όψη των εκλογών, αποφάσισε πως ο αποκλεισμός των ναζί της χρυσής αυγής από την χρήση δημόσιου χώρου για την προπαγάνδιση των αισχρών ιδεών τους είναι παράνομος! Την ίδια στιγμή οι μεγαλύτεροι δήμοι της χώρας (Αθήνας κ’ Θεσσαλονίκης) τους έχουν αποκλείσει. Η πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου Κομοτηνής επικαλούμενη την νομιμότητα (όποτε συμφέρει) για να τάχει καλά με όλους, “ξεχνά” πως αυτή η συμμορία κατηγορείτε ως εγκληματική οργάνωση.

Δεν περιμέναμε κάτι διαφορετικό από τους εκπροσώπους μιας πόλης της οποία μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας ζει με τις ιδέες του φιλοτομαρισμού και του ωχαδερφισμού, προσπαθώντας να ξεφύγει από την αφάνεια μέσο των (αντι) κοινωνικών μέσων δικτύωσης. Από τις αναπαυτικές πολυθρόνες του, κολλημένο στις οθόνες το κομμάτι αυτό της κοινωνίας γράφει τις αποψάρες του χλευάζοντας και μειώνοντας όσους αντιστέκονται, τον ίδιο τρόπο σκέψης λοιπόν υιοθετούν και οι θεσμικοί εκπρόσωποι του.

Δεν θα αναλύσουμε τι είναι τα σκουπίδια της χρυσής αυγής γιατί δεν έχει νόημα να επαναλαμβάνουμε αυτά που είναι πλέον γνωστά σε όλους και που οι ίδιοι είναι τόσο δειλοί που δεν τολμούν να παραδεχθούν δημόσια, ότι είναι ναζί. Μόνο οι κρυφοφασίστες, τα λαμόγια και οι αντιδραστικοί νεοφιλελεύθεροι προβάλουν κάποιες αμφιβολίες του “ναι μεν αλλά” και επικαλούνται την δημοκρατία που “χωράει τους πάντες” ώστε να αναπαράγουν την ανυπόστατη θεωρία των δύο άκρων προσπαθώντας με αυτόν τον τρόπο να εξισώσουν τα πιόνια και τους ρουφιάνους του κράτους και του κεφαλαίου με όσους αγωνίζονται.

Όσοι από το δημοτικό συμβούλιο είναι υπέρ της παραχώρησης δημόσιου χώρου στους ναζί είναι συναυτουργοί με την ρητορική μίσους και ρατσισμού, αλλά και με τις δολοφονικές δράσεις που διέπραξαν, διαπράττουν και θα διαπράξουν οι ναζί.

Κλείνοντας να πούμε πως ο φασισμός δεν εκφράζετε μόνο από την χρυσή αυγή αλλά και από διάφορα εθνικιστικά μορφώματα που με την ταμπέλα του πατριώτη παίρνουν δημόσιο βήμα σε τηλεοπτικά κανάλια της περιφέρειας χύνοντας το ρατσιστικό τους δηλητήριο και προπαγανδίζοντας με ψέματα και μισές αλήθειες. Μετά λοιπόν και της συμπλήρωσης των 100 χρόνων από την γενοκτονία των ποντίων στις 19 Μάη οφείλουμε όλοι να κατανοήσουμε πως τα εγκλήματα των εθνοκαθάρσεων και των γενοκτονιών γίνονται από τον εθνικισμό. Ο τουρκικός εθνικισμός διέπραξε τις γενοκτονίες και όχι οι λαοί της Τουρκίας, το ίδιο ισχύει και για κάθε εθνικιστικό έγκλημα ανά τον πλανήτη.

Ο εθνικισμός είναι η ιδεολογία που συσπειρώνει όλα τα δειλά ανθρωπάκια ενάντια στους διαφορετικούς, τους αδύναμους και όσους αγωνίζονται, λειτουργώντας σαν μία αγέλη λύκων με αντίληψη προβάτων εξυπηρετώντας πάντα τα συμφέροντα κάποιας ελίτ.

Η πραγματική ελευθερία δημιουργείτε μέσω της αυτοοργάνωσης της αλληλεγγύης της διαφορετικότητας και της ισότητας, όπου τα ελεύθερα άτομα δημιουργούν ένα ελεύθερο σύνολο χωρίς το σύνολο να καθορίζει το άτομο και ο καθένας να αντιπροσωπεύει τον εαυτό του.

Αναρχικό Στέκι UTOPIA A.D.

ΥΓ: Στις 14 Μάη ήταν η απελευθέρωση της Θράκης από τον βουλγαρικό εθνικισμό. Το απελευθερωτικό κίνημα που δημιουργήθηκε το 1913 δεν στηρίχθηκε από το ελληνικό κράτος παρά μόνο όταν τα συμφέροντα της ελίτ άλλαξαν.

συνέχεια